장음표시 사용
51쪽
desiderantur, cum a viris accuratissimis , oui probe omnia inspexerunt, iurato assirmatum sit , lacunas in totis verbis IIacobo, J& aere publico d. . . . p. J reperiri t An spatium illud, in quo tres
unitates obliteratae dicuntur, tale erat, ut ab lis percipi nequiret, qui duo spatia unica littera vacua esse cognouerunt λ sic enim se habet Bardi genuinum mendacium. Anno Dominicae Incarnationis M. cccxxvi. I ac bo Thcu-pulo Ducante coeptum fuit historiam Alexandri tertij hac in no- , stra aula ere publico d. . p. . JCaeterum si nihil haberemus, quo huiusmodi picturarum antiquitas refelleretur, eas tamen nusquam Venetijs in publico ante annum M .ccc LIV. extitisse, illud argumento est, quod Andreas Dandulus, qui circa ea tempora Venetos Annales condidit,cum de rebus Alexandri terti j ageret,diceretq; exteros scriptores communiter narrare eum 'Siculi Regis triremibus Venetias delatum, pacem de qua Anagniae conuentum fuerat, inibi confirmasse, Venetos vero rem longe aliter commemorare, si aliquam eius rei pietiiram antiquitus factam ob oculos habuis set, non utique tam luculentum testimonium ad tuendam suorum auctoritatem elabi sibi e manibus passus esset. Quid quod alii scriptores quos Visus Venetos appellat, de harum pictitrarum origine, neque inter se consentiunt nam Sabellicus, qui centum & triginta ab hinc annis floruit, putat ducentis antes iam aetatem annis aulam picturis primo exornatam , hoc est anno circiter M. ccc. Sans uinus ait, eam Vnico viridi colore adumbrato , & diluto a Guariento, primo 'pingi caeptam anno
M.ccc Lxv. deindeNicolao Marcello Duce,tu anno M. cccc Lxx IV. tum M .cccc LOIx. pictium renouatas, instauratasque: Georgius
Vasarius tradit Antonium Venetum, qui eo potissimum picturae genere excelluit, diemque obi jt septuagenario maior anno M. CCCLXXXI v. primum fuisse, qui in illa parietem depinxerit. Petrus Iustinianus solum refert a priscis Venetis aulam Comiti j rerum Alexandri terti j picturis ὸecoratam. Incertus auctor Uenetae Ciuitatis memorabilium docet primo depictam anno
M.cccxLI. iteriamq; anno M.cccc Lxxiv. Ex his scriptoribus nemo
est, qui cum Bardi, atqueVimi opinione consentiat. Sabellicus qui ab illa proxime abest in eo lapsus est, quod aulam narrat depictam priusquam fuerit aedificata: Sans uino, & Uasario optime conuenit, a quibus incertus parum discrepat. Vt igitur rem in summam colligamus, aulae Comiiij, seu maioris Consilij, pa
52쪽
inter Alex. III. & Frid. I. 6 s
rietes , primo depicti sunt colore viridi circa annum M. ccc Lxv. hoc est ipsis centum fere, & nonaginta annis post pacem inter
Alexandrum, & Frideri cum conciliatam, iterum vero anno N. ccccLxxiv. ab eadem pace sere trecentesimo, a quo primum
tempore sui opinor in Alexandri iuga, Zianique pugna picturis
exprimi sunt cuta, nam haec duo viridi colore descripta olim fuisse anno M. ccc Lxv. nullus veterum memoriae prodidit. Iam vero, quod ad picturarum inscriptiones pertinet, tres habemus testes, parum admodum sibi inuicem congruentes, Sans ovinum, Bardum, Vimum: nam ille ait eas a Petrarcha conscriptas, atque a Sabellico omni fere ex parte mutatas: Alter vero testatur omnino easdem fuisse in veteribus parietibus, atque in telis depictis; postremus, quod videat priores minus inter se conu nire, utriusque di ista ita conciliare nititur,ut velit inscriptiones nouis pictiaris appositas, eamdem quidem sententiam ac priores, non tamen eadem verba seruasse. Callide profecto, sed non, ad ea quae sequuntur eludenda satis. Nam cum velit una cum Bardo priores picturas confectas fuisse anno M. ccxxvI. vel M. ccxxi T.& Perrarchae nonnisi iam grandi natu id muneris demandatum verisimile sit, efiicitur eas inscriptionibus destatutas expectasse dum scriberentur annis circiter centum, & triginta; quandoquidem Petrarcha natus est anno M.ccci v. obihique Μ.ccc LXXIV. Minlis errauit Sansiouimus, qui aulam depictam memorat anno M.c Lxv. ipso Petrarcha uiuente : verum cum nullum laudet auctorem qui hasce inscriptiones a Petrarcha compositas fuisse dicat, dabit nobis veniam, si ea quae ante ducentos, eoque amplius annos gesta tradit, narranti sine teste, credere in praesentia supersedemus. Accedit, quod cum singularum picturarum a gumenta subinde mutatassint, neque idem postea expresserint, quod olim anno M.ccccLxxiv. Vasario teste emrimebant, imo
quod prius duabus picturis distributum ac diuisum erat, postea sexaginta abhinc annis, ut ex Vasario, San uino, & Bardo liquet, unica comprehensum fuerit, & contra quod unica continebatur in plures fuerit dispertitum; planum est, eas inscripti nes, quae prioribus picharisa Petrarcha, ut fabulantur, compositae respondebant , posterioribus accommodare minime potui L . Mendacium proinde erit inscriptiones,quae eisdem postea se notatae sunt, a Petrarcha olim conscriptas fuisse. Ex nuiusmodi scriptorum repugnantia loquendique ambiguitate facile adducor ut credam nullas priscis illis viridibus picturis inscriptiones
53쪽
subiectas fuisse; id quod magis etiam persuadet ipse Sansetanus, qui solam Dantis Aligeiij inscriptionem picturae qua caelestium Gloria describitur additam adhibuit; quorsum enim alias non exhibuisset, si modo ullae extitissent 3 Illa etiam in suspicionem
adducunt selsitatis, quod eas inscriptiones quas plurimorum manibus ante quinquaginta annos teri, affirmauit Sans uinus, Vlmus adhibita diligentia reperire nunquam potuerit, quodque ab ijs, qui Petrarchae vitam, de singula scripta accurate persequuti sunt, nulla earum fiat mentio, quae tamen, quod loco maxime
illustri collocatae essent, omitti non debuerat. Quae postremo loco addit Vimus de Bonincontro Abbate primo S. Cypriani, deinde vero S. Georgij maioris , qui Alexandri fugae fabulam scripsit, castigatione indigenti nam is publicus Venetijs tabellio filii, neque monasticam vitam unquam professiis est. Ipsum au
,. Ego Bonincontrus, licet origine Mantuanus,natione quoque Bononiensiis, verbo & opere totus Venetus, & Rivaliensis Domini Ducis, & communis Venetiarum Notarius,& Ossici
, lis,hanc praesentem honorabilem historiam hoc claro, & plano Epigrammate construxi, ad Dei, & sancti Marci laudem,& peris petuam memoriam Venetorum. JHaec de picturis, 'deque earum inscriptionibus disputauimus, quae sub ipsa Alexandri tempora descriptae fingebantur ; nam
ijs, quae as anno M. ccccLXXIV. ad haec usque tempora editae sunt, ipsa nouitas omnem prorsus auctoritatem abrogat. Mirandum porro non est si viri amplissimi, & Reipublicae cum primis studiosi, tertio ab hinc saeculo summa bonarum artium ignoratione, infimi, perniciosis assentatoribus aures patefecerint, in re praesertim quae Veneto nomini plurimu allatura splendoris ac dignitatis videretur , atque inani quadam opinione decepti, ex illorum praescripto praecipuam Ducalium aedium au lam picturis exornari iusserint.
54쪽
OV ARTVM testimonium est inscriptio meteris DucisSebastia
m Ziani marmoreo sepulchro insiculpta. Eius, mi plura docent exempla, inde a qmbusdam Monachis anno 1d. Lv I. cum metus templum dirutum est, petita quorum mnum traditum mihi est a Vilem imo Taliapetra , nuper huius monasterj Decano, Fabjque honesti e uis fratre, per Benedictum Guidium, mi ipse a Frmabat,ab exemplari descriptum haec erant verba. Hic Dux egregius ,sapiens, diues cinerescit: Vivit cum Christo, mundo siua fama nitescit:
Sebastianus ivocitares in orbe Zianus, Cum Papa Princeps, Clarus, Plus ne recolebant:
Iustui, purus, castus, mitis, cuique placebat: Consillis pollens, bona plantans, G mala tollens e Robur amicorum, patriae lux, stes miserorum, Et flos cunctorum, Dux Hilius Venetorum, Linos coniunxit gladios, m Marte refulsit.
cccccccccccc reccEloquium snsius, bonitas, clementia, c in cς Illi parebant: nulla mirtute carebat. σωiyt anno Domini V.CLXXum. mense Aprilis. νς auo in Epigrammate , nisi fusius naualis pugna , mictoria Othone capto desicrgitur, id contra aliquos, dicemus contigisse , quia non ingens aliquod poema , sed breue Epitaphium Poeta sibi conseriabendum Zese sit, quo cum tot insignes mirtutes, quibus ilis ornatus erat , complecti debuerit, mentionem tamen eorum quae pro Alexandri Pontificis defensione patrauit , non praetermisit. Nam id etsi breuiter, maiori tamen, quam alia grauitate exprimitur , cum caetera quasi minoris momenti, merbispraeteriti temporis imperfecti,aut prae-jentis notentur , praeclarum autem facinus pro Pontifice editum prat rito perfecto insolita merborum granditate explicetur. f Binos coniunxit gladios, m Marte refulsit J sic prosus, mira ratione ostendatur perfectiomam inter caeteras mani aaiones illam fuisse. Eius porro merseus sententia est , Ziani mirtute votificem, atque Imperat rem inter se conciliatos, qui duabus vocibus f binos gladios J significam tur, quod alter alterum sevis armis impeteret ; hoc est Imperator humanis , Pontifex mein aumis aut , quod duorum gladiorum nomine
55쪽
duplex ex Iuristeritorum interpretatione , potestas , hoc est Ecclesiastica oe prophana, se inuicem oppugnantes, intelligantur, sed tantum abest, it in Epitaphio nulla eius aciti mentio sit, it sepius explicetur. uuid enim fibi et olunt illa merba bona plantans , O mala tollens J nisi inani vera schisma ab Ecclesii iublatum, pacemque e dem redditam ' Et quosum illa f cum Papa Princeps hunc recole bat ;J nisi quia istos ad concordiam adduxit ' nam Venetos , FG-dericum interse disicordes fuisse, praterquam ab anno M. CLXXVII. quo pax constituta est, omnes scriptores, tum Veneti, tum exteri tradidei e ; nec selum ipsi per se Friderico inimici herant , sed etiam in
illum Veronensis, Picenos, O Lombardos concitauerant. Eius igitur
irtute, quae praecipue in nauali praelio , O mictoria se prodidit, fustum est , it illum mna ex parce Pontifex O Clerus, ex alia et ei δImperator cum Ius justicerent. Hii igitur merba s binos coniiunxit gladios J significant pacem ab eo conciliatam, ita illa fassarie refulta
siti id ostendunt, quo eamdem consequutus est , nimirum arma , dum commisso nauali praelio , inter caeteros metatι alter Mavors enituit.
Cumque apertum sit Martis nomine bellum significari, mera illorum merborum sententia erit, eum in bello illustrem fuisse; nam, . pacis conciliator fuit, min bello Clastis dutitor, egregiam Reipublicae operam nauauit. Ignoramus, qu actum fuerit, mi apud Sanserinum loco mocis f Marte J perperam L mora J poneretur, iure tamen huiu
modi errati culpa in impressorem reiycienda midetur, mi ex eo patet, quod alia quaedam leuia errata in altera eiusllem moluminis a Stris
ga aucti editione, illi exciderint, dum loco Sebastianus J habet f Se bastiam J s autem quod minime credimus , Sa uinus legat s mo-υJ non f Marte J ipsium errasse dubitandum non est. Non enim credi bile est illum maiores de , quam Guidium , ab que huius Gensiij Monachos Epitaphly exemplum desii ipsisse; cum Guidius hic apud
Iandium Georgium inter Monachos nomen dederit anno M. D L. hoc
est, antequam sepulchrum rima cum templo disturbaretur, quartod cimo; Sa uinus meto post eam demolitionem duodecimo , hoc est Μ.DLXX VIII. Venetiarum descriptionem ediderit, in qua ipsius Guia di, ei que lucubrationum mentionem facit tanquam eximie litterati hominis Sebastiano Veneris Principe, qui Ducatum capsiuit anno M. DLXXvII. ipsis annis sedecim postquam templum deiecitum est, quo tempore aiunt tabulam marmoream , in qua Epitaphium insu pium erat, consta Liam , elusique fragmenta in noui Odaei pauimentum insumpta. auid autem eo merse Poeta sibi molucrit satis apertum est,
nihil enim aliud explicaresti proposuit, quam Ducis ipsius militare
56쪽
inter Alex. III. & Frid. I. 49
facinus. Eadem igitur de causa alio merbo temporis praeteriti perfectioseis est refulsit J propter quam priori et ussuerat sc iunxit J cum
mirumque ad idemsignificandum assumatur , ac toto illo versiu ina eadem maximi momenti res exprimatur. uorsum autem ibi dixisset per Ducem inter duos maximos Principes pacem conciliatam,
subieci si s more refulsit Jsimocabuli proprietatem attendamus,mox f more j conssuetudinem significat dicere autem Ducem emtui se ex consuetudine, perperam absurde loqui. Tolerabile id est , si alia quid pubintelligi possit, mi more selis, aut aliud huiusemodi,sed Poe
tae loquutio tam alienam interpretationem non admittit. Praeterea
inepta repetitio dilabae s re re, more refulsit J satis ostendit id ab eo auctore pro sedium non est, qui, quamuis mersus in medio, ac finem
militer desinentes, ut illius aetatis consuetudo erat, composeuerit , in caeteris tamen optimorum carminum legibus parari moluit. auod si aliquis morem more J contendat retinendam esse, idemque malere diacat, quod moritus , intellium tum certe est bonis, J atqui auctor sciaranter post pauca merba idem non repeteret, cum inpenultimo merseu surpaverit L Bonitas. J Illud notatu dignum praetereundum non est, quod cum mox orri non moribus Jgeneri castra commvnsileculi ribus Ducis adiunctis minime copulanda esset, cum Oratoriae leges profribant huiusmodi mores antesingulorum adiunctorii diuisiones, atque enarrationes praemittendas esse , aut Epilogi loco, rebus peculiaribus explicatis sibyciendas. Cum igitur mox communis moreJ neque initio
praeposita sit, neque in sine subiecta, neutrum munus praestare potest cum praesertim in Epitaphio paucis mei bis communibus epilogus βι nectatur fnulla mirtute carebat. J Atque haec seu ciant ad ianit tem ,falsitatemque detegendam merbi t more. J Verum cum nobis incumbat omnes, qui haec legerint certiores Mansiime facere in ea se pulchrali inscriptione naualis pugna mentionem feri, alijs praetermisi sis, id ex selis iocibus f binos coniunxit gladios J eliciemus. Nam Dux auctor pacis inter duos illos Principes componendae non diceretur , si ijs solum Ciuitatem, in qua feret , accomodasset ista mi id nominis merito consequatur , pacis omninὸ causa esse debet qualem fuisse Zi num Ducem comperimm quia nunquam Fridericus ad concordiam eum Ponti te ineundam adductus est, nisi Othosilius a Duce captus ais e ad Patrem legatus eius animum inflexisset.
57쪽
OV o demum euadet tanta in veterum monumentis, anti quisque inscriptionibus, litteras inducendi, apponendi, mutandique licentia Videlicet neque marmoreis sepulchrorum tabulis parcitur ἱ &quod saxi sculptura mutari non possit, quia non extat, mutantur tamen exempla apud scriptores Et si Vimus multa huc congessit inania ac leuia, multa grauiori aliqua an, maduersione digna, nos ex ijs duo praecipua ab illo deprauata
restituemus. Vnum est constans atque conaerens Epitapnij sententia , quam ipse inuoluta verborum ambage mirum in in dum implicauit atque corrupit: alterum vero germana eiusdem lectio, quam Miena accersita voce adulterauit. Eorum porro
verborum ibi nos coniunxit gladios Jesto, sensus sit eum dedisse
operam ut pax inter Pontificem atque Imperatorem fieret;
an propterea illa fbona plantans, & mala tollens J schisma ab eo sublatum, concordiamque Eccleste redditam significabunt & non potius optimam Reipublicae in utilibus conlalijs prona uendis, atque incommodis remouendis administrationem3 Nam quod addit alia verba cum Papa Princeps hunc recolebant J intelligenda solum esse post factam a Pontifice & Imperatore pacem; cum ante illam Venetos semper ab Imperatore discordes fuisse omnes scriptores testentur, falsum est quam quod maxime ; nam & verba interposita Clerus Plebs, 1 satis declarant,
ea, quod ad tempus pertinet, generaliter atque uniuerse sumi,
re verum non est Venetos ante annum M. CLXXV M. Friderico
semper hostes fuisse. Legat Dandulum anno Ducis Ziani secundo, hoc est salutis M. CLXXI v. & inuente Olos Christiano Mo-guntino Archiepiscopo Caesaris nomine Anconam obsidenti copias auxiliares submisisse, annoque insequenti Imperatorem ac Ducem perpetuam pacem, mutuo interposito sacramento, confirmasse. Alterum erat in Vimor relientione dignum,qdod vocem moreJ mutasset in f Marte, J pati enim non poterat ut sibi obi)ceretur, victoriae, H commentitia non esset, aliquam in tam longo ac verboso Epitaphio mentionem factiun iri. Huic abunde latisfecisse se arbitratur cum s Marte J teste quodam Monacho, legendum esse inani dicacitate, morosaque cauillatione
ostendere conatus est; sed amice moneo operam perdidit; t stes enim habemus locupletissimos, quos ipsi suoque Monacho
58쪽
inter Alex. III. & Frid. I. si
opponamus. Accipite Sabellicum qui Epitaphium sepius vidit. I Quod cum ita sit non possum non mirari, quod in Ziani D u- cis sepulchro tam insignis victoriae nulla sit mentio, nec apud qexternorum aliquem Friderici filius legatur Otho nomine . sed
in re, ut dicimus, multum variatum est. J uLaurentius Schraderiis, qui ab anno M. DLVI. tota peragrata
Italia veteres inscriptiones diligenter collegit ediditque in lucem anno M. D LIX. in Ziani Epitaphio, quem inspexit, nequaquam legit f Marte J sed fmore. J Idem refert loannes Iacobus Coral-dus, qui decem Patrum Collegio fuit ab epistolis, in historia de Venetorum rebus, & Franci lcus Sans uinus, qui quamquam Venetiarum descriptionem aliquot post sublatum Epitaphium annis edidit, illud tamen dum integrum esset, se vidis te testatur. Aduersus hos testes putatis ne Vimum, qui Fpitaphium non vidit, unius Monachi testificatione subnixum satis auctoritatis habere ξ
V L M V s. QUINTVM restimonium, quod nm mirum in modum si iacimus, maximeque auctoritatis esse ducimus, metus Chronicon estpatrio Vexutorum sermone manusicriptum, quo texistimamus, exemplum est Italice redditum Latini codicis antiquioris, qui ab auctore eius aetatis conscriptus maxima fide ac diligentia peculiaria singulorum facta , rerum, ac negotiorum attributa narrat, evi ex distincta eximiarum personarum, quae tum Ecclesiastis tum prophanae Venetias ad pacem stabiliendam ex omnibus orbis terrae partibus confluxerunt, nominatione, adiecto insuper eorum quos secum in comiatatu adduxerunt, numero, satis constat. Dabimus illu ne dissutatio interrumpatur, i lce huius operis: inum interim monui se contenti,
a Petro Iustiniano m misium, . probatum fuisse; nec pauca ab eo mutuo accepit, cui rei fidem faciunt eadem illustrium personarum, quae
paci interfuerunt, nomina,eodem, quo in Chronico habentur ordine, δε- fripta; cvs dolemus eum taedio longioris enumerationis mictum, reliquis praeteritis, priorum tantumseriem contexuisse. Nos tamen omnia non sine lectorum ut steramus in approbatione destribimus, jsque explicationes, probationesque maximo studio collectas adi Diemus ; id . quod eruditis, m bonis gratum fore non dis imus.
59쪽
RESPONSIO. AN τ E Qv a M ostendo illum quem Vimus hoc testim
nio tanti facit, idoneum fabulosae narrationis testem esse, velim mecum redeat in memoriam se aduersus Bosonem, qui dixerat Alexandrum tredecim V Vilhelmi Siciliae Regis triremi bus Venetias deuectum, vehementer pugnasse, quippe verisimile non esse, Ducem & Senatores qui prudenter & caute omnia circumspicere, finesque imperi j diligenter eustodire solent, permissuros fuisse ut alterius Principis classis,tanto cum direptionis , aut occupationis periculo Veneta stagna penetraret. Horum tamen Annalium auctor illum minime offendit, cum ait aduenas e tempestate intra Venetae Ciuitatis viscera receptos, sex millium trecentorum, & nonaginta capitum numerum confeci ise; quibus addere oblitus est Pontificis & Cardinalium comitatum: Imperatoris Henricique atque Othonis filiorum famu los, militetque ad corporis custodiam deputatos, eosque magno numero, quos nauali praelio Vna cum Othone captos esse vult.
Sed his omissis, pauca subi j ciemus quae satis ut arbitror in demonstrabunt huius fiagmenti auctorem longe post Friderici
tempora vixisse, aut certe in patriam linguam conuertisse nare tionem alterius , qui longo post eadem tempora annorum interuallo scripserit. Ait igitur Alexandrum Pontificem primo in Galliam, postmodum in Angliam fustisse. Hoc vero de Anglia adhuc inauditum est, & nemo quod sciam somniauit. Quod narrat de tauri tributo, victo Aquileiensi Patriarchaa Michaelio
Duce imperato , falsum est. Audiat Dandulum,qui ubi tributum narrauit,subi jcit quae consequentibus annis de tauro statuta sunt ,, I Victores itaque Veneti redeuntes. Patriarcham cum septingentis fereNobilibus in carcere recludunt,qui denique duodecimis porcin magnos, & duodecim panes unius sex; rij annuatim in ,, die Mercuri j de Camis rivio,pemetuo uci in eius Palatio exhi-
A bere Promittem, cum captiuis liberatus est.Ob hoc reperitur sta- is tutum, Ut annuatim in die triumptu,assistente Duce & iubente, unita ira & animalibus antedictis in platea capita amputentur JQua in narratione incertus multifariam peccat; nam, & taurum tributi nomine pensum ait, & illo Aquileiensem Patriarcham. Ecclesiae hostem significari,& porcorum nullam facit mentionem, cum taurus ad cuinatandam solummodo anniuersariam laetitiam
60쪽
inter Alex. III. & Frid. I. 13
laetitiam deinceps additus fuerit, & porcorum solutio non nisi post Danduli obitum omissa sit, quo tempore, hoc est , post
annum M. CCCLI v. necesse est hunc auctorem scripsisse, qui ignorauit verum illius victoriae tributum porcos filisse. Ideri vconfirmant quae de Iustinianorum familia narrat,eam videlicet, cum
omnes extincti essent, facta ab Alexandro Pontifice potestate, ex Monacho qui solus supererat, propagatam postea fuisse ; si enim eius Monachi aetate vixit, quis scire potuit eam postea propagatam 3 Quae verbalide viginti Ciuitatibus a Michaelio Duce
in expeditione contra Emanuelem Constantinopolitanum Imperatorem captis, nimis gloriose iactantur. Audiat Dandulum de eo numero oppido plures detrahentem.
Dux enim capto Tragurio, receptoque Ragusio in dediti nem accipit Magralem Nigroponti Ciuitatem, & Ruben cum Insula Cnio expugnat, licet galearum centum,& nauium vi ginti classem haberet. Emanuel vero Spalatum, Tragurium, & Sebeni cum atque alia plura loca capit, J nam quae de dulcibus μaquis narrat toto maritimo tractu inter Gallipolim, & Constat tinopolim veneno infectis, quarum causa omnes classiari j Venetorum milites consumpti fuerint, tam sunt a veri similitudine ab horrentia, ut per se ipsa corruant. Quid illud de Ziano Duce, cum dicit eum Constantinopoli aduexisse Venetias tres columnas , ex quibus duae postea in sancti Marci platea erectae sunt Certe si meliorem aliquem historicum, quem excriberet nactus esset , didicisset columnas multo ante Ziani Principatum Venetias delatas, atque ex ijs duas ab illo demum erectas fuisse. Vide tur vellς Alexandrum initio Ducatus Ziani Venetias venisse,
cum tamen omnes consentiant venisse post aliquot annos, nimirum M. CLXXVII. De litteris Veneti Ducis plumbea bulla appensa signatis, ea refert quae in Obone supra confutauimus. Ait Fridericum cum Venetorum Legatos de pace agentes iniquo animo audisset comminatum se alium Pontificem electiarum. Quid opus erat nouo Pseudo-Pontifice, cum Strumiensis tertius Pseudo-Pontifex viveret, dc Obo, quem instar omnium Vimus esse vult, tradat praecedenti anno quartum Pseudo-Pontificem suppositum Laudonem Si incertus vera narrat, quintum Pseudo Pontificem Frideticus instituere voluit, qui futurus erat imter superstites tertius; quo quid absurdius, aut magis incredibile excogitari potest 3 Αit Fridericu H legatis Venetorum edixisse se classem Leptuaginta quinque triremium Brundusiij paratam