장음표시 사용
61쪽
tamen plura desideret,adeat Chrysostomum potissimum atqueBennardum b.
In. In ordinibus conserendis cinanter agatur.
Antiqui Patres quam fuerint in hac re prudenter cunctabundi, patet ex. vetustissimo concilio Sardicensi,ubi haee, die in te Osio Episcopo, sanciuntur: φ Potes per has promotiones, quae babebunt Utique prolixati us, probari qua e sit, quavie modestia, qua grauitate, qua ver cunia , ct s dignus fuerit probatus, diuino Deerdotio Husire tu . Consonat huic decreto synodico, Innocenti; Papae oraculum: ψ Non probibentur, inquit, huiusmodi ad Clerieatus sortem assumi, ita sane Ut in eos tempora is maioribus consistita feruentur, nee estὰ quilibet lector, cito acobibus, citd diaconus, eiusacerdos i, quia in minoribus si ei s diu perdurent, ct vita eorum pariter, ct obsequia comprobantur. Haec S. Innocentius. Tempora autem a maioribus constituta intelligit ea, quae Stricius, luester, ' Fabianus, falijq. summi P aifices decreuere. Mihi certe sat suerit Siricij Papae decretum hoc loco promere , ut inde videatur, quam tardE grauiterq. veteres P tres ad Ecclesiallicos gradus, Clericos promouere consueuerint. Si-ricius igitur semit,ne Subdiaconus, nisi exacto vigesimo; Diaconus , vigesimo quinto; Sacerdos , trigesimo fieret. Quam sanctionem a Gratiano inter sacros Canonesrecensitam habes. Hoc denique ibin notandum est, graui poena multandum , longeq. serius ordinandum esse eum, quicunque is tandem extiteris, quem Patres ollacerint aliquo modo ambire, aut etiam honesto in speciem praetextu cupere sacros Ordines. Indignus sacerdotio es, qvi non uerit initiatus inuitus: ut inquit Augusta Sancti .Alioqui uad capessendos honores, dignitatesq. ambitioni locus deturi Siq. malos ut Crispus ait praemia Ῥῆquenm . baud fatio quisquam armiso bo qui erit. Sed de haero quae certe magni est momenti, plura alcemus inferius.
Ad Sacerdotium- Nostri ,& quorundam aliorum
ordinum moris est, ut cum quis Sacerdotium attigerit, praenomeri Domni illico consequatur. Quamobrem non abs re suetit circa huiusmodi tituli originem, usiimque veterum aliquantisper immorari . Primum antiquissimae Litaniae ante 7oo. & 8oo. annis calamo exaratae appellant Summum Pontificem, Domnum Apostolicum, ut videre en apud Serarium libello de Litan ijs. Sed & alijs ea appellatio praebita.
nam ante Iaco. annos S. Mirocles vocavit S. Anathalonem Mediolanensem Episcopum , Domnum probatum, ut habetur in eius Epitaphium apiid Baronium in Notis ad Martyrologium . Et Gregorius Turenensis lib. ro. cap. vlt.) loquens de S. Martino Episcopo, inquit, Domnus Martinus. quo etiam praenomine insignitur ille a Fortuna to in
62쪽
to in prae satione ad lib. de S. Martino. & s. Benedictus in Regulata sua; Abbas, inquit, dieatur Domnus Abbas. At ad rem nostram propius facit, quod quilibet sacerdos hebdomadarius in Ecclesiastico officio Domnus dicitur, quotiesciaque ad eum Cator conuersus inquit, Itiri Somne benedicere. Haec tametsi vera sint, Nostri tamen Veteres Patres cum Sacerdotibus scriberent, libenter huiusmodi Titulum iis tribuebant, sibimet autem vix unquam; ob id scilicet quod is Titulus honorem & dignitatem significet. Domnus enim nihil aliud est nisi
V. Ad Diaconatus Ordinem. Libet hoc loco quod
ad Diaconi ministerium pertinet in medium proferre; videlicet recte nos facturos, & e veterum usu,non permittendo Presbyteros, sed solos Diaconos, etiam solennibus, maximi'. festis Leviticum munus obire. Lego enim Stephanum Iacobo; Timotheum, & Linum Paulo ; Anactetum,& Clementem Petro;& posteriore aeuo Laurentium Xysto, Cyriacum Marcello, Eleutherium Dionysio, Meinulphum Radurhedo, alios alijs, Diaconos scilicet presbyteris, ministrasse, presbyteros autem presbyteris, nequaquam . Et Concilium quidem Tridentinum evelle videtur, ut in suo quisque ordine ministerium exerceat ; quippe quod hoc modo Ecclesiasticae Hierarchiae series Marius elucescat.
VI, Consectarij praecipuam exhibeant charitate.
Tanti est peccatorum animas a Diaboli laqueis extricare,ut hocp tissimum Sacerdotes Consessarii curare debeant, qua id ratione consequi possint. Quocirca anteaquam tantum opus aggrediantur, ijs est magnopere obsecrandus Deus , animarum omnium creator, &amator, ut Spiritum Sanctum suum suis operarijs infundat; atque adeo id propcmodum facere debent,quod vetus Codex Pcmitentialis praescribit hisce verbis : - Cum Venerit aliquis ad Deerdotem consteri peccata sua , mandat ei Sacerdos , Ut expectet modicum, donee intret incubleurum ad orationem. Sed fusius,atque ardentius B. Ephraem Syrus Sacerdotes instruit: Si quis cinquit9 Das tibi enarrauerit cogitati nes ,suaque detexerit errata, ne mente eum contem seris, tanquam qui
talia peregerit ,sed potius de fratris mutatione, , res sentia admiarare. Nam quod quis I ponte sua peccata I ritualibus oris prodit, eo remouas vitae Antim es t occultare Cero, animi mali assecti indierum ex sit. Nubus enim cum furibus currens , ct partem eum adulteris ponens, eprodit unquam, quia nimis passoni , edi assectioni indulget. quare oportet eum omni humilitate eum, qui famisiariter sua exponit peccata, consuri ,scut scriptum e LI; Considerans te ipsum , ne O turanteris . Et Origenes Ephramo antiquior, definit, L illum esse ido-
d Apud Bam. in Notis ad Martyr. iij. id.
63쪽
neum tanto numeri qui praeter doctrinam friat in mari eum insi
mante, flere cumsente, quis condolendi, ct eompatiendi nouerit disciplinam, atque eruditum se medieum misericordem mendtrit. Haec animo documenta inserat Sacerdos Consessionum auditor; exemplumq. stibi a S. Ambrosio praestitum inspiciat, ad alienas ex olo
a Paulin. in . Seses ubertim complorant .
vii. Maxime si Religioni nostrae velint relin
k τ', quere, ne se ijs admisceant. Hue saeit illud Apostoli μ
huangelicum ministrum instituentis. Rogamus autem vos , fratrer, ut hones Ie ambuistis ad eos, qui fris sunt, ct nullias aliquid des deo - vς i h tis . Huc etiam spectauit S. Ambrosius, eum inquit c Euangelicum mini rum sub θ seeuiaris adminicura non debere requirere. Et id quidem quotidie exploratum habent Sancti viri, qui quo minus drabonis temporalibus sunt solliciti, eo magis de se, suaq. alenda familia sedulam Dei prouidentiam, eximiamq. munificentiam experiuntur . Contra ijs, quos coeleste Numen, terrenis lucris, sub nomine, taprosessione paupertatis, inhiantes videt, assiduo animi angore macescere, & misere excruciari permittit. Sed de hac re inferius redibit sermo.
VIV. Ad mulierum consessiones audiendas Sacerdotes iuniores ne ficile eVOnantur. Seuerior in
hac re fuit veterum disciplina nullum omnino iuniorem ad confessiones, vel virorum, audiendas admittentium : Tametsi, ut verum fatear, rarior primis Ecclesiae seculis, quam nune In fece ista emarcidi Orbis, peccantiu numerus extiterit. itaque seniores satis erant huic muneri. Porro Soromenus, expositurus quem suo aevo Consessioni- ' μ' auscultandis censuerint idoneum , ita scribit, arque describit Seniorem quempiam vitae integritate quam maxime Ipectabilem, secretorum etiam tenacem, ac sapientem bule of is praefecerunt. Eum -- cedentes qui peccarant, acta citae suae eo fiebantur. Notabis autem,SoZOmenum paulo ante usum suisse voce hoe est sacerdos ; hoc vero loco posuit morita is , idest seniorem , ut intelligeremus Ecclesiam eo tempore magnam habuisse aetatis rationem, ne videlii cet adolescentes huic muneri praeessent. Ceterum cuique consessonu. d M iiit auditori,quantumuis prouectae aetatis suerit, verba S. Gregorij Theo- cap. 16. logi memoriae commendanda sunt: Cave, inquit η, ne quis alius tibi tanquam mo in Me cogitationum suarum assectus narret,sinuri dus fueris in afferauum certamine. Hinc enim animae tuae perditio nascuur, ct flet hiatam duplex,cum non si id intra modum sirium tua-
64쪽
rum. Haec ille sapientisti me. Dis iis enim es contrectare picem, ne
que ivtiinari ab ea a. a Feelefiisti ei
a X. Consessiones earum nisi in Ecclesia ne audiantur. Et infra, Sedilia pro.auscultandis . Sec.
Exigunt haec verba, ut cuiusmodi fuerit situs poenitentium, dum pec- Cata secreto exponerent, aperiamus. Et Sacerdotis quidem sedes noerat, quali nunc utimur bimembris : atque adeo non ad aurem , la tusq. sacerdotis genua figebant poenitentes, sed in simplici sella assidenti presbytero, supplex sese peccator ad genua prouoluebat, vultu demisso, oculis ad genua illius, pedesq. deiectis. Lx huiusmodi habitu, situq. ad humilitatem composito, ortum habuit obscoena illa , atque impia Ethnicorum calumnia in Christianos, quam pudoris gratia lubens praetereo . Eam curiosus lector apud Minutium, reperiet. birioatu . . Hoc idem quod de situ poenitentium dixi, significat & Tertullianus Minutio antiquior, Exomeso em, inquit ', prosternendi, ct humilis- c de Panti .e. eanda hominis disci na est, eonuersationem iniungens misericordiae iLIicem: de imo quoque habitu, atque Uactu mandat, Dera, ct ciners incubare, eorpus sordibus obscurare, animam maeroribus Gycere, ingemiscere, lacumari ,'mugire dies no iesq. ad Dominiam Deum, presbyteris ad Itii, seruis Des adgeniculari. Haec Tertullianus. Ad genua igitur, non ad latus presbyteri accedebat Pamitens. Recens autem mos situ sq. pudori consulit magis.
x. Sedilia ita sint collocata, ut Sc mulier, &Sacerdos facile videri possint. sedes buiusmodi olim
extitisse publice conspicabiles, exemplum S. Hugonis Episcopi Gra-rionopolitani satis aperte declarat. De eo Guido Carthusiensis refert his verbis: ψ Mulierum consessiones non mιniss caut8, quam ben/- d In s. Hagnὸ suscipi bat: non enim in angutis, aut obscurii, secretis q. Acis eas ,'' aviare Iotitus erat, sed potius ubi a Nursius conspici posset. Et aurem quidem satis familiariter applicabat; ocuArnm autim in Hieram pam rem vertebat aspectum ; auditum sotam propter insidias Diabois huiusmodi negotys asserens applicandum.
3I Qui earum consessiones audire solent, eas raro admodum , Sc considerate visitent: ceteri vero ab huiusmodi visitationibus abstineant.
Prudenter id decretum: nam spiritu acediae saepissime eos agi , qui seminas frequenter inuisere volunt, testis est Cassianus his verbis per
65쪽
mimesim dictis. Suada etiam iritus Aeedi Ha ct religiose dictae
k of Sela; illam retigiosam deuotamq. femina, praesertim parentum νη- Adio destitutam magnum opus esse pietatis frequentius inuisere ; ae seqxid ei sis necessarium, quis a pro dis parentibus negligitur atque δε-
Ipicitur ,sane Iibsimum procurari: magisq. oportere in his operam pietatis impendi, quam instumiosum ae sine υθo profectu in cellula re Hre. Id profecto vidit summus sanctus l. Pontifex Lucius I. sanxiea Apud Grit. eni re Clericus humi ιatis, aut of ν praetextu frequentet Matr A. , narum domicitia, ne quid heret 2 per Gerieos, aut domeHicos mandet. Agnitus deponatur, er ab Ereissae timinibus arceatur. Adeo seuere Clerici primaevae Ecclesiae coercebantur. Si quando autem caussa in- erit feminas visitandi, Hieronymi cautio seruanda erit, qui Nepo-brptimi. tianum his verbis instruit. ε Si per officium Cisrieasus aut vidua visitatur, aut virgo, nunquam domum fotas introeas. Dus eum sola δε- erud, ct absque arbitro, veste te nesedeas. Postremo, proderit meminisse, quod supremo ad fratres sermone, veluti testamento. nobis reliquit pijsiimus P.N. Ioannes Venetus. Cum mutieribus, inquit, δε- quendo e LIote breues, ct a tiri, ct in earum familiaritatem nemo si insinuet. Cauete ab eis, nequa a feminis Iabes, aut elades nos o ordini proueniat. Adij cerem & grauissima verba S. Prosperi Aquitanici , quae huc mirifice facerent: sed ne lectori meo molestus sim , consulto omitto. Qibi ea volet legere, adeat libri eius secundi de Vita contempl. Caput quartum a
i δε D Monialii im, aliarum'. mulierum in Congregatione viventium consensiones audiendas, ne quis nostrum mittatur. Liberum tamen sit Praepos iis id bis in anno, aut ter, ut pr scribit Concilium Tridentinum,pro C
- festionibus extraordinarijs concedere .
Moniales Monasterii sanctae Mariae de sapientia Neapoli, quod a sorore Pauli IIII. Congregationis nostrix Institutoris extructum si, solas sub nostro regii ne retinemus. P. Generalis de Consultorum consilio Sacerdotem Confessamum pro illis audiendis eligat: aliuma. ex Patribus aliquem, loco ordinarii, qui eas rerat,&modererur,ac de ceteris rebus curam habeat: tamen ut is eo tempore ne sit Pra positus . Ordinarius, & Conses Iarius quotannis, si videbitur, ijdem in eodem munere reficiantur. Verum ultra triennium prorogari, aut sibi inter se. alter alteri succedere non possint. Visitatores pro Romana, & Neapolitana Prouinci/, elim domos nostras quota: nis vis abant, san elimoniales iam dicti Mori allerij eodem quo fratres modo, Ed o dine vistent. Privata munuscula neque ab iis, neque a quibusvis aliis Monialibus recipiantur. Nulli Nostriam regere seminaria ut cura illonam habere permittatur.
66쪽
Ad Cap. V. Notae. i. AIT Oniales Monasterij S. Mariae de Sa-1VI pientia, solas in fide nostra, ct clien
tela retinemus . Quam sit vetustum religiosos viros Monasteriis Virginum praeesse , abunde testantur Patres, & Concilia. Tradit Philo Iudaeus religiosas olim Virgines Sis a Iessaeis religiosis viris filisse instructas . Et apud Palladium in Lausiacis,h lego, cum μνου i b'. plero'. alios, tum vero praecipuE Heliam Abbatem in Athlebe Ciui
tale rexisse monasterium trecentarum Virginum. Concilium item, 'Spalense II. decreuit, ut Virginum monasteria , Monachorum ad, ccia. in ministratione gubernarentur. Omitto alijs testimonijs in re comperta onerare lectorem.
II. P. Generalis Consessarium pro ijs audiendis
eligat. similiter sacrae Virgines S.Pachomij regulis institutae a peculiari Presbytero Christi sacramenta sumebant, ut tradit Palladius his 4 verbis: Praeter Presbyterum , ct Diaeonum nullus transit ad dsect .s . naseritim feminarum; ct boeper dominicum diem tantum . Vtiq. ob synaxim , quae , ut inquit Cassianus , ' singulis Dominicis cele- 'Pim I ς 'brabatur. Refert etiam S. Prosper Aquitanicus, cum se esset Carthagini, ascendisse eum eo facerdotem quendam in monia erium ρ-Partim Dominico die inscente, ut matutinum illis sacri et Iotito offerretur. quo in sacrificio pars diuini corporis puessae cuidam porrecta es. Haec ille totidem verbis. Idem habetur ex Concilio Epaunensi, a quod eita sanxit : Monasteria puellarum, nisi probata Uita, ct aetatis nectae, ad quamcunque necessitat , vel ministrationem, ne permittantur intrara. Adfariendam Missam ingressi, exacto satim mini Ierio rogredi jesinent: alias nu Clericus , nec Monachus iuuenis v m ed a
I ii, Aliumque ex Patribus aliquem loco Oxd,
narij, qui eas regat, dc moderetur. Habebat di antia
quitus huiusmodi sacerdos pene omnimodam, & ut loquuntur, ordinariam in ijs moderandis , puniendisve potestatem, uti ex ho quod Palladius refert, exemplo liquido patet. Eas, inquit, h qua pacemo h sea. r. E cυm
67쪽
cum ceteris non babebant, atque eoni ae erant illius, quae fuerat calum-nji impetita, ct qua die rasunt, credi stant, Trisbter seprennium
I v. Privata munuscula a Monialibus ne recipiat.
Memorabile est exemplum relatum a B.Gregorio in vita S. Benedicti Abbatis : MonacbΠs , ait, a Sanctimoniatibus feminis rogatui manulas accepi:, sibique eas abscondit in Inti : qui mox Ot reuersu est , eum Tir Te: Cerimentissima obiurgatione cepit increpare dicens quomodo ingressa est iniquitas in Irium tutim 3 cte. Et huiusmodi quidem munuscula veluti animorum interdum non decentissima internuntia , quippe quae virilem mentem aliquando emolliant, dequi probitatis nonnunquam gradu detrahant, Clericis, religiosisque viris esse vitanda, B. Hieronymus Nepotiano scribens h grauissime monet:
Crebra , inquit, munuscula , ct sudariola ct fasciolas. e. sane ius
D munus concionandi deputentur qui bonae indolis sint,virtutisq. spectine dedetini. Ij primum Superioris consensu priuatis declamationibus inter communem refectionem se exercitent. deinde palam praedicent. facul--tatem solus Praepositus Generalis tribuat; & non rusi qui philosophiae prius operam dederint, & sacra Theologiae studium assoluerint, vel eius Lectiones nitem per triennium audiuerint, & conclusiones Philosophiae, & Theologiae desei derint ; & praeter virtutis, & morum testimonium a duobus, aut tribus Patribus ad id a P. Generali deputatis, accurate prius de Philosophiae, Theologiae, & Coi scientiae casibus examinati, di approbati fuerint. Illis, qui id nimis auide, & non ex proximi charitate appetere videbantur, ne facile concedatur. Qui praedicare non valebunt, quin cibis quadragesimali ieiunio vetitis utantur, ne censeantur idonei ad conesonandum, nisi serte morbus casu acciderit. In Concionando ei rei potissimum opera detur, ut Auditorum mores probe i sormentur , & ad Dei amorem excitentur animi, atque inflammentur . Ab inutiliabus rerum, & verborum lenocinijs abstineatur . Qui contra fecerint, eis praedicandi facultas ne detur. Quod si eam habeant, & a Superioribus saepe moniti non se correxerint, a Generali Praeposito praedicandi facultate priuentur. In Ciuitatibus,ubi nos habitare contigerit,& in Ecclesijs nostris,quoad esus fieri potest, Nostri pradicent. Quod si iusta cause nata fuerit, de Pixpositi Generalis licentia,alio ia praedicanduin mitti poterunt: socium tamen quisque habeat virum probum , & modestum , a suo Praestosito datum , qui in itinere, & dum pi aedicat concionatorem comitetur; quique ei tanquam suo Praeposito in rebus omnibus ob
diat. A domibus assignatis prope tempus pnedicandi recti proficiscantur, nec
68쪽
eectant via. viaticum a Patribus loci, ubi praedicauerit, persoluetur. Nemo nostrum eleemosynas, quasi suae praedicationis stipendium petat,aut etiam eo nomine oblatas accietat, sed eas tantum , quae a fidelibus sponte darae fuerint. Quae omnes,exceptis sui itineris impensis , illius domus esse censeantur , in cuius Ecclesia, siue Ciuitate praedicauerit,nisi sorte a seeularibus nominatim alicui domui fuerint destinatae. Qui quotidie concionem habuerint, mori omnino sint immunes . Qui solis D mini eis, & sistis, ij semel saltem in diebus singulis a Choro exemptionem habeant, nisi Praeposito xqua de caussa videatur crebrior exemptio concedenda . Qui ad N niales, vel in Oratorijs sermones habent, superioris arbitratu exemptionem alia
Ad p. VI. Potae. I, T I primum Superioris concessa priuatis d
L clamationibus inter communem resectione
se eXercitent. Huius rei extat e prisco aeuo non incertum ve stigium. Lego in regulis Sanctorum utriusque Macharij, & Paphnutii: Venientibus ad referitionem nussi licebit loqui,nee Hieuius audiatur sermo, nis diuinus, qui ex pagina profertur, ct eius , qui praeerii, o I rerum c quod ad nostram iam dictam oratoriam exercitationem facit) qnibus se iusseris loqui, ut aliquid de Deo communicent.
II. In concionando ei rei potissimum opera detur, ut auditorum animi probe in sermentur.
Longiuscula haec adnotatio erit: habebit tamen ,ut spero,quod sacrae Rhetorices iuniores candidatos ad hos enim mihi sermo est P serio legisse non poenitebit. Aspectent ii, primum velim, Apostolicum exe-plar, quod veritatis praeco Paulus proponit imitandum. Loquimur, inquit ,hnon quas bominibus placentes, sed Deo, qui probat eorda no-yba . UOeque enim aliquando fuimus in sermone adulationis , setit scitis ; neque in ocea ne auaritiae: Deus tutis I; nee quaerentes ab hominibus gloriam, negae a vobis, neque ab a*s. Id potissimum Apostoli exemplum urget, ne verba diuina captandae humanae gloriae funditemus . Sic enim ab omni suco, assectataq. nouitate verborum, lon-gE erimus . Porro Apostolicum, hoc est serium , solidumq. dicendi genus , egrepte seruauerunt Apostolorum discipuli Therapeutae. Septima die c inquit de his Philo φὼ renueniunt in coetum communem. Tum progressus in meditim natu maximus,4dogmatum eius infitituti pretiis moi,disserit vultu adgrauitatem composito, voce moderata, non
69쪽
cum reteris non habebant, atque eon sciae erant illius, quae fuerat calum vi impetita, ct qua dictasunt, credi stant, Gribter septvnnium
segregauit, eas excommAnicans.
I v. Privata munuscula a Monialibus ne recipiat.
Memorabile est exemplum relatum a B.Gregorio in vita S.Benedicti Abbatis et Monaes: s , ait, a a Sanctimoniaisbus feminis rogatur manulas accipi: , sibique eas abscondit in sinu i qui mox ut reuersu eu , etim vir Sei Cerimentissima Obiurgatione eepit increpare dicent; quomodo ingressa e ct iniquitas in statim tutim 3 e. Et huiusmodi
quidem munuscula veluti animorum interdum non decentissima internuntia , quippe quae virilem mentem aliquando emolliant, dequi probitatis nonnunquam gradu detrahant, Clericis, religiosisque viris esse vitanda, B. Hieronymus Nepotiano scribens h grauissime monet:
Crebra , inquit, munuscula , ct sudariola ct fasciolas . cre. sane ius
D minus conesonandi deputentur qui bonae indolis sint,virtutisq. specimededclint. I; primum Superioris consensu priuatis declamationibus inter communem resectionem se exercitent. deinde palam yraedicent. facul-r te e tatem solus Praepositus Generalis tribuat; & non iussi qui philosophiae prius operam dederint, & iacra Theologiae studium absoluerint, vel eius Lectiones saltem per triennium audiuerint, & conclusiones Philosophiae, & Theologiae desei derint ι & praeter virtutis, & morum testimonium a duobus, aut tribus Patribus ad id a P. Generali deputatis, accurate prius de Philosephiae, Theologiae, & Cotis scientiae casibus examinati, & approbati fuerint. Illis, qui id nimis avide , & non ex proximi charitate appetere videbantur, ne facile concedatur. Qui praedicare hon valebunt, quin cibis suadragesimali ieiunio vetitis utantur, ne censeantur id net ad concionandum, nisi serte morbus casu acciderit. In Concionando ei rei potissimum opera detur, ut Auditorum mores probὰ imsormentur , & ad Dei amorem excitentur animi, atque infiammentur . Ab inutilibus rerum, & verborum lenocinijs abstineatur. Qui contra fecerint, eis praedicandi facultas ne detur . Quod si eam habeant, & a Superioribus saepe moniti non se , corroxerint, a Generali Praeposito praedicandi facultate priuentur . In Ciuitatibus, ibi nos habitare contigerit,& in Ecclesijs nostris,quoad esus fieri potest , Nostri praedicent. Quod si iusta causa nata suerit, de Pi xpositi Generalis licentia, alio ad praedicanduin mitti poterunt: secium tamen quisque habeat virum probum , & modestum, a suo Praeposito datum , qui in itinere, & dum praedicat concionatorem comitetur; quique ei tanquam suo Praeposito in rebus omnibus ob diat. A domibus Mi gnatis prope tempus pnedicandi recti profici cantur, nec do
70쪽
fectant via. Viaticum a Patribus loci, ubi prirdicauerit, persoluetur. Nemo nostrum eleemosynas, quasi suae praedicationis stipendium petat,aut etiam eo nomine oblatas accietat, sed eas tantum , qua . a fidelisus sponte darae fuerint. Quae omnes,exceptis sui itineris impensis, illius domus esse censeantur, in cuius Ecclesia, siue Ciuitate priedicauerit,nisi sorte a seeularibus nominatim alicui domui fuerint destinatae. Qui quotidie concionem habuerint, Chori omnino sint immunes . Qui solis D minicis, & festis, ij semel saltem in diebus singulis a Choro exemptionem habeant, nisi Praeposito a qua de caussa videatur crebrior exemptio concedenda . Qui ad No.niales, vel in Oratorijs sermones habent, Superioris arbitratu exemptionem alia quam obtineant.
primum Superioris concessu priuatis declamationibus inter communem resectione
se exercitent. Huius rei extat e prisco aevo Iron incertum ve stigium. Lego in regulis Sanctorum utriusque Macharij, & Paphnu-tiji Venientibus ad refectionem nussi licebit loqui,nec alicuius audia- a Apud Hentur sermo, nisi diuinus, qui ex pagina profertur, ct eius, qui praeest, ιιI rerum quod ad nostram iam dictam oratoriam exercitationem sian. iacit qnibus iste iusserit loqui, ut aliquid de Deo communicent .
II. In concionando ei rei potissimum opera detur, ut auditorum animi probe informentur.
Longiuscula haec adnotatio erit: habebit tamen,ut spero,quod sacrae Rhetorices iuniores candidatos ad hos enim mihi sermo est 2 serio legisse non poenitebit. Aspectent ij, primum velim, Apostolicum exe-plar, quod veritatis praeco Paulus proponit imitandum. Loquimur, inquit, di non quas hominibus placentes, sed Deo, qui probat corda no- bi. Theg. . a. UOeque enim aliquando fuimus in fermone adulationis , sicut scitis ; nequ/ in occasone auaritiae: Deus te iis e LI ; nee quaerentes ab hominibus gloriam, neqtie a vobis, neque ab a*s. Id potissimum Apostoli exemplum urget, ne verba diuina captandae humanae gloriae sun ditemus . Sic enim ab omni fuco, affectataq. nouitate verborum, lon- .gE erimus . Porro Apostolicum , hoc est serium , solidum q. dicendi genus , egreste seruauerunt Apostolorum discipuli Therapeutae. Se- - , prima dir c inquit de his Philo φὼ conueniunt in coetum communem. e multi eo Tum progressus in mediam natu maximus,4dogmatum eius innituti 'r' peritio mutidisserit vivisu adgrauitatem composito, Voce moderata, non