장음표시 사용
151쪽
verbum φωαθου est fu sere, substare. Quibia Latinis vocabulis uti quis post
in eadem signincatione, quo Graeci utun- tu illo φλαΘM Quid enim hoc aliud quam καν. ι α θαι, id est substare mane cipse Hippocrates alicubi κασωραPo dixit pro νςαΘου, ut in lib. iv de Morbis, de lacte in caseum coagul ito cuius par gravior tibii dii set ymo , a βουπιρον καλυ-κ παχυ κάτω αΤαι. Id est . Θαται. tu, κα- τω Τεσιν hoc Verbum notat. Addis mox in Epistola , non pos te melius quam Hippocra tem Hippocrate explicare. Hoc optimum est. Nec aliud volebam. Sed videndum quomodo hoc tibi proccdat. Hic in Coacis n- quis, sum vocem eadem ni catione posuit,
mumsc accepi ,si uissuta falsa unaque tussis
quiescunt, illi rubet corpus. Ut Duretus fuerit medicorum primus, non ex eo sequitur
melius scivisse quid proprie significe υ- φθαὶθ apud Hippocratem, quam aliquis Graeceperitior. Non potuit quidem aliter hunc locum Hippocratis exponer quam de iussa, que desinitri quiescit, quia mens aues oris eo prorsus trahit, nec aliam
152쪽
ar CL SALMAs II fert interprctationem, sed non vidit silminus ille ni edictis vexbum4ekαΘαι apud
Hippocratem non posse in ea significatio-l ne accipi. Mendouim igitur eo loco istud
verbum, Quia littera mutata scriben- dun ,, η βη εφώ αροι. Vis testimonia exHippocrate , ἴσα κονι , quibus liqueat φὶςα semper ab illo ea notione sumi Ecce tibi. In tertio εαnδεωων dixitGms η- ναι ἰλ χ δαχωρ. M. Τὸ , id est, stippressa esse. Ἀαγρὴ μα Τα εονες . Ergo et- iam mendum est quod in eodem libro tipaulo post scribitur ... απε ,α ε λινε φρε- ὶs νῖπι, de muliere Cyzicena. Nam omnino legendum, γε πέ . In primo Epidemio rum , bene scriptum est επειτα κοιλ ni iὲ non, Anmfus mssa II de Clazomenio. Item in eodem libro de Sileno, επες , limiρετος οξός rinae suppressae fbro acuta. Rees e ctiam in eodem libro αγαςά III. editum est, hia salia se alvi se
ρινων. At in cxtu Hippocratis ut apud Galenum editur cum citus commentarii S l . vitiose excusum habetur, υφι ανγο . Et a ne constat libros scriptos, quos tiam ali quando contulimus, plerumque illis locis, ubi vulgata editiones coirupte exhibent cresςασιν ,σφίς. q,ctim de suppressione dc I
153쪽
mora agitur, habere reci itiSεφωαργαι& ursiaeων Eodem tamen modo recte in vulgatis libris non raro legitur. Ab eo eroo ἐφωαΘαo quod est stare, sisti, is απι non ' ποςotin pro mora, restitatione, cessatione
vel cohibitione legi deber'. Nihil igitur tibi prodest quod adjicis in tuis, hoc Fgni cationem verbi εφkαPati pro si, confrma
re nomen iisοςοem eodem sensu Hippocrati δε- pius usurpata Sanc, inquam, oportet ubicunq; οποςαως λυοιλίης aut i ρων occurrit apud Hippocratem, ibi legi d corrigi sine mora επι ασιν, quia vitio librariorum ea altera irrepsit mendose scriptura Sis, inquis, in Coacis eidem Hippocrati Zπόασις --
c, albus sippressa, sive sub ens. Immo ἔ-
πί-σι κοιλιης, non ποςασις. In Coacis illis praenotionibus, tribus ut puto locis, perperam legitur πτόςασις ωλ- , in aliis recte in ιι. Ut in isto , δε ι ιμμου πλασις. tubus stor dea , iis urina resitat. Item in isto , οἰσι λυγsu, λίς ταρρηγν - ται. σως ac αςασις is alvus e nditur , δε tu γ itur. Quae igitur ratio est ex corruptis locis velle emendare saniora, cum contra fieri debeat i μός ασις corrupiti est pro mora vel detentione, quae omςασις est. Vnde επιςασα κοιλία in iis icta Coacis alvus quae nihil reddit, quae moratur. Item δε-
154쪽
suppressa sanguinem fundunt. Item surditatem in febri scribit eodem libro Coacarum, alvum sistere ac morari, ν πυρεαῖσι κωφαγαις κοιλια εφι σιν , non υφί σι. Alio loco carundem τα γ αικρια ἐπια ηναι dixit,
suppressio eius ex lit. Nolo plura, quia
licet ad manum , nisi haec sufficiant, nihil sussici et . Unum adhuc urges ac premis, quod ex iis tamen quae praecesserunt, facile solvi potest. Sic ςασία, ρων, inquis, quod itidem frequens ea apud eundem, Gulenus
κε. γεtαι. Haud scio quam id frequens oc
155쪽
'Om VI o. 27 currat apud Hippocratem, sed scio ubicunque Occurrerit, mutandum esse in ἔ-mςοισί , Ves ms A s. Uno loco tantum, nisi
me fallit memoria, id legitur apud Hippo 'cratem, ubi Galenus Anν μονας σύγροῖν
festu ex eo est in rc ili si legisse, cum sic
interpretabatur, non 'c Atat. ια. Morantes; restitantes intus humores qui excerni deberent, επις α ιες recte Hippocrati ibi appellantur, ut--Ταπις ρων,-ἰσΤασιι γ - ων S similia Sic cum aliquis incursu restitat Moratur repente cursum inhibet, runt rudicitur Graeci S, apisΤασ-
ut is ippocrati ἐφίστα, urina quae
non it, mλ- ις ι alvus quae moratur,' τα ' Polybius de cxercitu proce dente subinde restitante: ἔαρέυετο ἄλλοτε κυ αλλο Ἀφι στα ιυνγ. O G γι, πισ-ων. Id autem incedebat itentidem resitans. Tanti per autem dum primum exercitus agmensu iseret, necesse erat reliqua exercitus partes quae fiuc intur, moram audi facere.
156쪽
i 18 CL SALMAs II Optime haec verba indicant 'iuid sto: σ3αθαι Graecis ἈπέσΤασις, cessatio , mora, restitatio. Quod in exercitu cum inter eundum aliquando stat, ac resistit, dicimus vulgo, si re alte. Vos Belgae bl ve suen, amit, si suen. Unde επίm τι pro mora, μονη, vel cessati, statioque. Nam ἐπι-u pio simplici, ιι. Nam ες Hippocrati, idcquod επε . Eidem χεσις ζων pro ισχεσις. E.ε αε θομου apud Suidam, a re is, cohibuit. Apud Dionysui in Halicarnaseseum saepe eo sensuri motum sumitur , ut
me formidanda , dentur nisi reprimammea celeriter, extremae jubversionis , confusionis reipublicae in causam cessura. Idem lib. IV.
interim suppresso,vel dilato ad ulterior crmone, causa reddere cur ubi non assentiar. Hinc ergo apud ippocratem tot locis , Ἀπί.
157쪽
eogitabundum . Sane qui de re aliqtia meditabundi cogitant, suspendunt interim mentem suam ac iudicium, nec illud praecipitant , sed intra se id de quo quaeritur volutant, cretinent, diu multumque versantes. Quod non faciunt ore πετεις, is futiles homines, quibus mens ad prima quaeque vis, effunditur, eodem modo quo qui citata alvum habent ad emittenda
quae retenta oneri sunt, impetu feruntur.'
Non ita sunt homines σαίνοι, prudenteS quales vulgo in idiomate nosti vocamus 'eten , id est, s rem κου εφεκπικου . In de A, rem etiam pro attentiones consideration . Qui enim aliquid pensius attentiusque considerant, retinent se acrepit munt, quo melius quid in re ac causa sit,perspicere queant. E- ας eo sensu saepe apud auctores occurrit pro re tῆ γαuri. Fac est uat igitur icinceps ex libris ac scriptis Hippocratis illae voces πιις δ υψία pro reprimi, subsistere, sisti, ac suppression cum M i ἐθοί mPr in hac significatione solii in debeant id i cum, ut Graeci notan et L; κατα Σεσιν tantum designat . Est enim idem quod ἡ κάτω te ιζ. Ac tabi con- trarium est. Unde de accipitur interdun, pud Hippocratem pro eo quod superna
158쪽
13 CL SALMASI Itat, ut d verbum φλα. Ut in Iact pingue eius φρατα , ut serum φί τ'. At Histri cum remora iuppressionem significat, idem ferme quod simplex ue ια Unde Hippocrati s i αιματ φλεοων idem quod Nn ii. Aliquando
notat, ut x--ι τ κοιτω. Unde in urinis i πο-ις apud medicos locum habet anthim pro O, quod nemo ignorat. Inde e tam ἀθει faex est,quia fundum pe-ta . Aristoteles etiam urinam quae in vesica est tam σιν esse dicit humorum corporis, qui ac toto corpore saccatu de percolatum illud serum vesicam quasi fundum vasis petat, dc in eo desideat Idem in Problematis de urina τὸ migra κάτω - σει ἔρον καλεῶτα , o
Vesicam vocat τώτω - ασιν Quid sit
--ις apud Theologos ac philosophos in alia longe significatione, non es
docendus. Sed nec profecto me docere unquam poteris , oro ισιν pro Ur 'nae aut cuiuscunque alterius citus pressione sumi, neque Verbum epis' idem
csse quod stare vel sisti Nulla ergo Amες γρῶν apud Hippocratem legi
dcbent, sed eae sunt θλόασπες Quod ipsum Pic frequens est, cum tua tantum loco habe
159쪽
habeattir, ut dixi natis Galenus qui uo vertit, se legisse eo ipso ostendit ἄλ- r. Nac ἴασις, ut iam notavi, idem fere quod simplex αγις. Solpiuium liod Latinis dicatur, Graece aeque diceretur iri de ει απις, quia tum stare dc cursum suum
m hibere creditu . Hoc etiam est ονὴ, mansio ac statio. Hinc Qq - de exercitu, cum pausam eundi facit, vel f mν, quod nobis fioe alte Suidas interpretatii οἰνα ειν. cum autem scripserit Galenus ad eum locum Hippocratis,
- σεις, immo mγεις, et uHA, esse et vis cir indicare eumdem Hippocratem in hoc fa orismo si aren.e quae hac uaricum urina deberent ιn vesicasu i aut, signum siue et enerara calculum Ato Decus απευοντων quale
hoc signum esset, quod aeque obscurum a ipse morbus quem indicat Occulte musices nullii in respectum esseGr c proverbio dictan occulti signi medicis non video quis respectius si debeat . Tugnum calculi cum ipso calculo es a in cludis, A vis id quod aeque latet, vitium prodere rei una in eodem loco absconditae Adlicis io esse quod ipse dico, ytil,s dentes huiusmodi arena in vesica omnino ucere ut λιγαν Hatur. Ut ego hoc dixerini a
160쪽
i3 a L. SALMAs II Nunquam factum Aut si factum, manus cxerravit non mens. Sic χειρογυφιἈνfuerit σφάλμα, non τυ tas ψιν sν. Ota mea epistola contra stat, nec minus sententia. .
Non memini quid tum ad te scripserim, an epistola mea verba ita conceptasseat, sed scio hoc me ubique in illis litteris voluisse , subsidentes in vesica arenas non posse signa dare calculi in vesica latentis . Quid aliud reliqua ex eadem epistola a te prolata tinniunt, quod refutareas:gressus es Anii fine demum, post multas rationes a me allatas quibus impugnare tuam opinionem conatus sum , repente mutata mente manum tibi porrexerim Zmihique ipsi contradixerim Vide ne manus potius per errorem id commiseri invito ec minime conscio animo. Si tal quid in mea epistolii legitur, quale citasti, scias pro in vesica me voluisse scribere in urina . Vel certe hoc modo: Subi sentes huiusmodi arenae, die sc omninofaciunt ut λιγαν dica itur. Nihil verius, aut si versi non est, nihil falsuis fuerit Hippocratis si horismo, nihil ipso auctore Alacius, nec omnibus medicis antiquis qui eum sequuti sunt, idemq; docuerunt, imperitius. Subiungis
ibidem: hoc non faciunt, qui cum urina cernunttir, ire calculi iudicium funt i
