[Omnia quae extant juxta Benedictinorum versionem]

231쪽

tus, non gravatim tulit, non Segnior fuit tam diuturno tempore : sed omnia sortiter Sustinuit, expectans promis sionum tempus , et Scien non poSSe intercidere quae a Deo dicta sunt et maxime si et nos asserre no Stra Studeamus, sidem et patientiam, et ita hone sidamus iis, quae a Domino promissa sunt, atque Si jam impleta essent. Isaac enim vera fides St, non attendere ea , quae videntur, etiamSi omnino sint adversa promissioni, Sed soli promittentis polentiae considere. Jam vero videamus justi hujus gratum animum. Et evigilavit, inquit, Jacob de somno suo, et, dixit : Dominus est in loco iSto, ego autem neSciebam., Et timuit, et dixit Quam terribilis est locus iste doni, est hoc aliud, quam domus Dei: et haec est porta coeli riStupescens JuStus propter magnam misericordiam Dei, timuit, inquit, et dixit De Non est hoc nisi domus Dei, et hista est porta coeli. Ηic locus mihi posthac pro domo Dei reputabitur. Tanta igitur visione dignus habitus, et cum ipsam, ut ita dicam, quasi coeli portam viderim , justum uerit ut debitam hic gratiarum actionem Domin reddam et offeram. Et surrexit Jacob, et accepith lapidem, quem poSuerat ad caput suum, et Statuit eum inncolumnam , et insidit oleum Super Summum ju , et Vo- , cavit Jacob nomen loci illius, Domus Dei et aliud enim erat nomen loco antea. Postquam autem per visionem tam magna con Secutus suit, vocabulo memoriam loco inscribere vult, o Sterisque eum sacere celebrem, lapide procotiunna rectori Superfusoque leo Verisimile enim est

quod illud solum secum tulerit, utpote iter faciens, votumque osser benigno co, omni plenum philosophia. V. Et si vultis, etiam ipsa audiamus verba V Vovit enim, votum , dicens : Si fuerit Dominus Deus mecum , et cus-htodierit me in via hac, qua ego ambulo Quoniam di-

232쪽

xorat si Ego lectam sum, et custodiam te in via hac, quax ambulas: h propter hoc et ipse dicit u Si illa mihi eveniant, quae scilicet te daturum promisisti. 3 Deinde et petitionem assert, dicens tauri dederit mihi Dominus panem ad manti ducandum, et Vestem ad tegendum . a Non divitias, non abundantiam quamdam petivit , Sed panem et vestem Det hanc ad contegendum corpuS illum vero in neceSsarium alimentum Considera quomodo nobis apostolicum characterem petitione Sua Significavit, tant sapientiae Studio

plenus erat diasti animus. Nam id quod Christus dicebat:

Ne possideatis nurum, Vel argentum, vel duas tunicas 'ns hoc iste nondum a quoquam doctus, Sed a Seipso, et ab insito naturae nostrae magistro didicit, et optavit a Domino Suo praeberi panem ad comedendum, et vestem ad tegendum.

Si haec mihi fuerint, inquit, in terra aliena, et reduxerit a me Dominus salvum in domum patris mei, Sicut promisit, herit Dominus mihi in Deum , et lapis iste . quem erexi in cohamnam , erit mihi domus Dei' et omnium quae mihi, dederis, decimas tibi offeram'. Vide Iusti probum iis sectum tapetebat quidem at nihil pretiosum , Sed panem

et Vestem et promittebat autem et sua Domino; narUS quam Certet muneribus, et quam nostra cogitatione retribuendo transcendat, aitque Et columnam hanc in domum Dei habebo, et omnium quae mihi a te suppedita-hhuntur decimas dabo. Vidisti mentem piam ac religiosam pnihil adhuc acceperat, et promisit Seme decimas oriam, quae sibi donanda erant, oblaturum. Ne simpliciter dilecti,

praetereamus quae dicta sunt, sed aemulemur omnes hunc

Justum me nos qui in gratia, eum qui ante legem Det nihil temporale petamus a Domino. Neque enim expectat donec a nobis admoneptum, sed et non petentibus nobis largitur est, quae ad usum pertinent empiri enim facit solem super

233쪽

malos et honos, et pluit Super justos et injustos Et credamus ei admonenti, et dicenti me quaerite primum nregnum Dei, et haec omnia apponentiae vobis . . Vides ipsum nobis etiam illa in domum praeparavisse, et haec in lucri et auctarii parte daturum se promittere Ne igitur ea, quae tanquam aucta iii loc accepturus es , quasi primaria petem ne in Vertamus ordinem, sed quaeramus illa Sicut praecepit, ut et his, et illis seu liceat. Ea enim de causa in orationis nostrae verbis limites et regulas nobis Dominus prae- Scripsit, quatenus petenda sint temporalia Verba illa iubet nos dicere, quae omni philosophia sunt reserta e Panem

3 nostrum quotidian via da nobis hodie 'ri , diei alimentum inquit. Id quod Justus iste, tametsi nihil horum audierat, precatus est, dicens a Si dederit mihi Dominus panem ad

3 comedendum . et Vestem ad tegendum. Ne igitur temporale aliquid aliud ab eo petamus. Indignum enim valde est a tam liberali et tanta virtute praestanti hujusmodi petere, quae cum praesenti vita dissolvuntur , et magnam vicissitudinem et mutationem experiuntur. Id genus enim sunt humana omnia , sive divitias dixeris, sive potentiam , Sive humanam gloriam et sed petamus Semper manentia , Sussicientia, vicissitudinis nescia Et scientes Domini nostri bonitalem, nihili pendamus praesentia, sed omne OStriam studium in coelestium desiderium transseramus. Nam Sia Solem suum Piri tacit super malos et bonos , et pluit Su-3 per justo et injusto S 3 multo magis abstinentes a malitia,

et injustitiam sugientes non despiciet: sed multa dignos ducet providentia, et sua sollicitudine omni tempore dignabitur. Id scientes dilocti, ne increduli simus divinis pollicitationibus, neque contraria iis quae ille juSSit sactamuS.

Enimvero Uantum ad ea, quae nunc a nobis iunt, nihil

ab insidulibus disserimus. Quando enim ipse quidem futura

234쪽

nobis promittit, nos autem nolumus sidere illius promissionibus, sed praesentibus Sumus affixi, quod aliud incredulitatis indicium adhuc requiritur, rebus ipsis tam clara voce attestantibus et rursum Christo jubente nos nihil a se potero fragilium horum et temporalium sed potius illa

postulare no ei repugnantes, quae petere prohibuit, illa quaerimus Det quae jussit quaeri, illa non quaerimus. Et haec facientes, et tam pigre Segniterque nostra instituentes, et exacerbantes mitem et humanum Dominum , quasi obliti

indignationis, et quare nos Saepe despiciat, cum in varias incidimus tentationes, et non cοgitante peccatorum OS-trorum magnitudinem , nosmetipsos ultro decipimus. Idcirco obsecro ut iis omnibus repulsis . nihil saluti nostrae praeseramus e Quid enim prodest homini, si totum mun- dum lucretur, animae ver sua detrimentum patiatur pta Et supervacuas divitias jam evacuemu in paupereS, B numque sapientiae studii specimen in omnibus exhibeamus, vanam gloriam despicientes, humanum astum conculcyntes, et omne charitatis studium alii in alios mutuo impendentes taut et praesentibus et suturis bonis perfrui mereamur, gratia et misericordia Domini nostri Jesu Christi, cui cum Patre, et sancto Spiritu sit gloria, imperium ,

honοr, nunc et Semper, et in Saecula Saeculorum. Amen.

235쪽

Et dixit Laban ad Jacobri quoniam frater men e tU, non servies mihi gratis, dic mihi quod merce tua . I. Satis heri, ex praeludiis peregrina ionis Iusti, edocti sumus quanta fuerit ejus philosophiae magnitudο, propter

quam cauSam tantam promi SSionem A Deo consecutus est. Iterum autem per prece et Votum, quae secit universorum

Domino, suffiicientem doctrinam nobis omnibus dedit, si vellemus ad imitandam virtutem illius excitari. Etenim admiratione dignum est, quomodo Virtutem Sciens promittentis, et audiens magnitudinem ibi promi SSorum, neque sic magnum aliquid et sublime postulare attentaverit: sed illa duntaxat petiit, quae audisti heri, nempe ea, quae dquotidianum alimentum sibi sufficere possint, et Vestimentum ad corpus legendum: et promittit si reditum sibi in Sua concedat Deus, Sicut sibi promiserat, daturum se illi omnium, quae ab eo accipiet, decima set per omnia monStrans religionem suam, et ipsum ascribens omnium Largitorem docetque nos ut ei tantum habeamus gratiam. Nox erat enim Justus inestabilem ejus benignitatem, hoc conjectan ex iis, quae in patrem Suum exhibuerat, sciebat eum sibi magnam abundantiam conceSSurum S Soet et horum quidum ipse nihil petit a Domino, neque vult de iis precari; sed cum decimas omnium daturum Se pollicetur, ostendit quantum in omnibus considebat eiu potentiae, qui promiserat. Propterea et ipse, quando cum o loquebatur,

et Geu. XXIX, 15.

236쪽

dicebat: Ego sum Deus Abraham et Isaac patri tui, ne, timeas . Cogita, inquit, et Patriarcham quasi peregrinum et ignotum in terram hanc advenisse, et in tantam venisse gloriam, Ut omnium re celebretur. Cogita item et patrem tuum, in extrema Senectute patri Suo natum esSe, atque ita opibus auctum fuisse ut invidiosus siseret indigenis. Eadem igitur et ipse expecta, omnemque timorem et anxietatem deponens, peregrinationem obi. IIaec Sectam cogitans Iustus, non ad praesentem respiciebat statum nihil enim omnino secum asserebat; quomodo enim potui S-Set qui solus erat, et iter sacere cogebatur Sed jam fidei oculis non multo post suturam praevidens abundantiam, Sunm declarabat gratam votiintatem mei qui nihil adhuc acceperat, VοVet, digniorem id existimans promissiοnem Domini, quam rerum possessionem. Neque enim ita sidere debemus his, quae in manibus habemus et videmus, Ut promissionibus Dei, etiamsi non eveniant statim primo tem pore. Justus igitur sumpta iis, quae Deus dixerat, fiducia maxima, peregrinationem obiit ou pacto enim non si surus esset, cui dictum erat: Ecce ego tecum iam, cu StOhdiens te in omni via, qua iturus es me multiplicabo Se ymen tuum, et reducam te iterum in terram hanc me non ste derelinquam , usquequo compleantia promiSS Omnia Verum, ut heri dixi, cogita et omnipotentem Dei sapientiam, et Justi illius magnam patientiam et gratum animum. Surrexit enim post promissiones illas, et in Charran contendit. Et iterum agit ut peregrinus et vagus, et in Omnibus divina gratia ruitur, benigno Deo ipsi viam ubique parante, et Suam prοmissionem adimplente. Qui enim dixerat: e Tecum Sum, custodien te in omni via, qua ituria es, vis duxit Justum ad fontem aquae, ubi aquabant a StοPES terrae incolae ma quibus cum interrogasset de Laban ra-

237쪽

tre matris suae, et didicisset omnia, quod circa illum gerebantur deinde cum et hujus siliam, et grege oculis pectasset, Videretque indigenas non susticere ut lapidem a sonte ipsi amoverent et aquarent oves, accurrit, et id quod illi sacere non valebant, ipse superno auxilio roboratUS, praeveniens beneficiis Laban, amovit lapidem et adaquavit oves, quas paScebat Rachel. Dein ubi osculatus est puellam, et significavit quis esset, et unde venisset, mala Sit pSe apud fontem Verum quia Deus erat, qui Iusto disponebat omnia, hic et puellana excitavit ut celeriter currEret, atque haec annuntiaret patri, qui frater erat hujus matris nae raretque beneficium, quod ab e praestitum esset et in ip sam et in gregeS, et e neque peregrinum ESSE , neque ignotum, sed sororis filium Considera, obsecro, dilecte, divinae Scripturae diligentiam, quomod nobis omnia manifeste recenseat, docendo no mores Veterum, et quantae in excipiendis hospitibus suerint alacritatis. Nam ut puellae indicaret alacritatem, non simpliciter dixit eam abiisse et annuntiasse quae sacta suerant, Sed cucurri SSe hoc eSt, magno cum gaudio. Deinde et de Laban, qui pater illius erat, dicit quod auditis his a virgine, cucurrerit et ipse in oc CurSUm Jacob, et osculatus sit eum, et induxerit in do

mum Uam.

IL Postquam autem Laban omnia diligenter didicit abeo,u Dixit, inquit, ei rex ossibus meis et ex carne mea es ri tu . n Sororis, inquit, mea cum sis filius, nihil aliud quam caro noStra es et Pater noSter. Et erat Cum eο, sin quit, ad mensem diorum . Dein quasi in domo propria apud eum impavide et ab omni cura liber agebat Coeterum quoniam Deus erat, qui omnia ad utilitatem huius Justi dispensabat, et in omnibus ei suam praebebat cooperationem, ipse alacritatem Laban excitavit: et videns viri

238쪽

mansuetudinem, dicit ei u Quoniam enim Pater meus es 3 tu, non Servies mihi grabis dic mihi, quae merces tuax sit .hVide quomodo ipse quidem petebat niliit Laban autem a se hoc proponit Iusto. Et attende, obsecrο, quomodo cui divina manus assistit, ei omnia feliciter succedant e Non Servies mihi, inquit, gratis indica mihi quae a merces tua sit. Quamvis Beatus ille magnae charitatis loco haberet vel simpliciter quotidiano aliment frui multamque pro e gratiam redderet : Verum quia miram humani talem prae se ferebat, ideo Laban mercedem ei pollicetur, quam ipse proposuerit. Quid igitur Justus Vide, obsecro, et hic excellentem ejus sagacitatem, et quomodo nullam congregandarum opum habuerit curam. Non enim sicut

mercenarius aliquis cum Laban convenit, et operam Uam

exquisitiore mercede locat, et aliud quid petit sed memοr matris et praeceptorum patris, et mirificam continentiam pro se serens, dicit Laban et Serviam tibi Septem annis pro Rachel stilia tua juniore ritian enim mox ut apud flantem vidi, amavi. Et vide henevolentiam viri, sibi ipsi et

tempus praescribit, et tanto tempore Suffciens argumen tum suae continentiae praebet. Et quid admiraris, dilecte, audien eum Septem annis se servitiarum pro iniSi S Se pro

dilecta puellas Ut enina ostendat nobis Scriptura, quomodo amor magnus et laborem et lemporis longitudinem succidit, et ut breve videretur effecit, dicit : Et servivit Jacob pro Rachel annis septem, et erant coram eo quaSis dies pauci, eo quod ipse illam diligeret . Septem, inquit, anni pauci dies videbantur ob ingentem erga puellam

amorem. Quando Enim qui Sauciatur choritatis desiderio,

nihil dissicile spectat; sed id quod fuerit plenum periculis

et multa miseria, leviter seri ad hoc unum reSpicien S, quomodo suo potiatur voto et desideriο. Audiamus nos

239쪽

io navi et supini, ingratum erga Deum animum exhibentes. Nam si Iustus ille propter puellae amorem Septennium Servire, serreque pastoralium laborum aerumna decrevit, et nοn sensit vel labores, vel temporis longitudinem et sed omni ei levia et facilia videbantur, expectationeque et Spes ruendi ultus, ita ut dies paucos longum illud tempus putaret: qualem nos habebimu excusationem, qui non pari studio erga Dominum nostrum et benefactorem et curatorem , et qui nobis sit omnia, assicimur Sed ubi

proponitur hicrum temporale omnia alacrite su Stinere volumus, etiam Si quid laboriosum it, et valde aerumnosum et Sordidum, et poenam in praesenti et suturo saeculo praeben ST propter noStram autem salutem, et Ut Supernum nobis avorem conciliemus, remissi et supini et dissoluti videmur. Et qualis nobis erit venia, qualiSVe excusatio sic negligentiae deditis, qui neque quantum Beatus illo in puellam declaravit amorem, tantam in Deum charitatem habemus : idque cum tanta possim iis numerare beneficia in no collocata, et quae quotidie collocantur Sed etsi nos tam ingrati sumus, non ita certe beatus Paulus, qui tam servehat et ignitus erat charitate in Deum, ut verba illa tanto animo digna loqueretur et clamaret, dicen te Quis nos separabit a charitate Christi D, Vide dictionis emphasim, et latentem vim tavide amoris violenti servοrem, vide charitatem incensam usuis nos separabit Quid, inquit, est, quod possit nos a charitato Dei separare: quid inter visibilia, quid inter invisibilia P, III. Deinde volens et particulatim omnia enumerare, et omnibus nobis manifestum sacere insuperabile desiderium, quod erga Dominum possidebat subdidit dicens diu Tribu- , latio in angusti Vandam ess an persecuti an nudi, a Dan periculum Dan gladius animam, insania,

240쪽

aasi s. Io. REYSoSTOMI AAc RIEpigeon P. quod continentiae mater est, furentem l Quid, inquit, ex iis quae nobis inseret possunt, nos avocare a charitate, quae Stin Deum, poterit primictiones quotidiandas minime Angustiae neque illae . Num persecutione pieque illae . Sed quid platam sames num nudita pium periculas Verum quid dic saniem, et nuditatem, et pericula pium gladius ne mors quidem ipsa, si instigatur hoc poterit ellicere Didenim prorsus impossibile est. Nullus alius sic dignatus est diligere Dominum, ut beata illa anima. Quasi enim liberatus a corpore, et Sublimis actus, ut Sic dicam, neque super terram ambulare Se putans, ita loquitur Amor enim in Deum et succensa charitas mentem ejus a sensibilibus ad spiritualia transtulit, et a praesentibus ad sutura, et a Vi Si-hilibus ad non visibilia. Talis enim res est fides et charitas in Deum. Et ut discas magnum ejus cordis assectum, vide eum, qui sic Dominum dilexit, et in ejus charitatem exarsit, sugari, persecutionem pati, Vagellari, innumera gravia ferre, et dicerem, In laboribus abundantius, in plagis su-ypra modum, in mortibus frequentem a Judaeis quinquiesv quadragenas lina minus accepiti ter Virgi caeSu Sum, ex me lapidatus sum, ter naufragium feci, nocte et die in , prostando maris sui, in itineribus saepe, periculis flumi- unum, periculi latrοnum, periculis in salsis fratribus, inhiabore et aerumna Q et talia patiens, gaudebat et exultabat Sciebat enim, et argumentis multis certus erat labores praesentes maxima Sibi praemia conciliare, et pericula corona parere. Nam S Jacob propter amorem in Rache, lem quasi pauculos dies septennium putabat Vmulto magis Beatus ille omnia nihili faciebat, succensus simul amore in Deum, et propter Christum dilectum omnia ferens Studeamus igitur, obsecro, et nos diligere Christum. Nihil enim aliud, inquit, Clixistus requirit a te, quam ut ipsum

a Cor. I, 25, 2 -