장음표시 사용
401쪽
EPI ST. AD ATTICVM 161 pressunt, ut ipsis ex sum nemo ferat,aut quidquam credat: νt mei accusandi caussa non tam indignatio futura sit, quam fames: quam nos de tegentes , generos habere noluimus. Ostieret, ne probem, multa faciunt,quae nunc omittimus. D EPIST. IIII.
I s hoc iudkio de ossicio sermonis. Pr ter Antonianum exemplar, Iudicio reliquorum meorum nullum habet. 2Vec videtur otiosum. Referri enim potest ad illa, Ne in Senatum accederem,ut oscium,ad suscipere partis mea . Ante lucem venisse. Emendamus Venire, ad priscorum fere omnium fidem et veriorem sententiam. Vtitur enim coniectura Pompeius, ali
nati ab se Caesaris, quod Hirtius, qui esset Caesari familiari us, Romam is illo veniem,ad se non adisset 3 neque Balbi responsa , qui postridie ante
lucem, ne hominem moraretur properantem, Iem omnem ad Scipionem referre constituerat,no ex
pectassetsed de multa nocte disce ei. Venire autem de re aliqua, locutio est peruulgatasta pulcherrima: qua idem Cicero alibisic usus est.Trimo Punico bello Regulus captus,cum de captiuis co- mutandis Romam missus esset c. IN EPIST. V. No N enim boni ut putaui. Veteres libri, X
402쪽
Romanus, atque Masses mus auod. recte. qua ratione item,initio sequentis epistolae duco legendum, ct ex antiquis libris, nempe Antoniano , Massei,ct ex ipsa latini vi sermonis, de qua priamo libro copiosedistulauimus. Et quodammodo mihi praerer ceterΟS. Sententia postulat At. Per magnum inquit ma
tum est Reip. se dicam idem quod Pompeius, sied
ille de me ita est meritas , ut mihi praeter ceteros non liceat dissentire tantis de rebus. I EPIST. VII. ILLUD priuatius non adscribis. et neodem modo manuscripti Lolgi, ct Ponti libri;Putato: Masset tres ct Antonianus, Puto: unus emi, Privato:qui nescio an melius,pro eo quod est Triuatim: cuiusmodi aduerbia occurrunt non
sane pauca. Nec arbitror esse, quod quenquam offendat. Tu inquit Dio sium Acribis litteras tubi reddidisse : eo non desiendis ut dicas, Et tibi gratias agit. Puto mihi fecundo loco est; non ut dubitet Cicero an adFri erit, sed dicat non ascripsisse, quodam cum lepore , sed tamen in stomacho, cuiustmodi vim habent , si Dis placet : sicilicet, ct id genus: qua ad ornatum ania
403쪽
EP I s T. AD ATTI VM Isamiq; assectum declarandum faciant, ad sententiam non item. Putato, prorsus non placet. En
enim concisus ac frigidius, quam ferat consuetudo ratioq; dicendi. - Et labieni diuitiae, & Mamurrae Placeat. Vterque valde ditatus. 2Nam ct ille in Piceno Cingulum condidit: ct de hoc sic Catullus.
Quis hoc potest videre, quis potest pati
Mamurram habere,quod comata Gallia Habebat omnis, ultima oe Britannia Nunc legiones x I. Vndecim quidem habuit legiones Caesar. Nam finito Gallico bello, quatuor in Belgio collocauit:duas in Heduos misit: duas in Turones:duas in Lemonicum fines: θ una habuit in Italia,quae praesidia tueretur:Vem,cum ex hoc numero,Ῥnam e suis , alteram, quam a Pompeio acceperat,per speciem Parthici belli Romam remiserit,eiq; novem restarent: undecim Nidetur inuidisse a Cicerone dictum:nisi quis forte malit librariis hoc asscribere,qui traiecta unitate, x I pro Ixscripsierint. Tteque nescius sum,eundem esse numerum apud Florum,sed eodem forsitan errore. Sextus quidem Rufus in Epitomer C. Caesar inquit cum decem legionibus, quae quaterna milia militisi Italorum habebant, Galliam flubegit. th, Pompeianam si addas, erunt νndecim. X a
404쪽
SED iuberi mutare nomen. Non videtur hereditatem crevisse, qui postea vel in fastis Consulum,P. Cornelius Dolabella,nullo nec praenomi- i
ne nec nore,nec cognomine mutato. um tamen ea
coditione heres esset institutus, si nomen muta ret. Ex illa autem sententia &e. Qua sententia obsecro e Deinde,quid moueri debuit ea re,quam i e longe ante facere constituerat e Nam supra lib. V 1. Epist. V III. ita Cicero. Cum Lepta, etiaplura locutus est : sperofalsa,sed certe horribilia exercitum nullo modo dimisurum et Pompeio in animo esse urbem relinquere. Equidem mihi pe suadere non possum,no potuisse illum in νrbe, aut alicubi in Italia consistere, ut ide Cicero ait V m libri, M. x i. Ni orum noluit 3 ct cum bellum ea maxime de caussa optaret, quod vereretur, si priuato vivendum esset utrique re minus ipsie gratia apud populum, quam Caesar, esset habiturus: facultatem magistratibus ceterisq; ciuibus praer pere voluit,cum Caesare congrediendi, deq; pacis
conditionibus agendi. Itaque eodem timore, Roma idiscedens, edixerat 3 eodem se loco habiturum, requi Roma remansissent, ct qui essent cum Caesare. Quare indignari ea re non debuit, quam multo ante prostexerat, ct stori te optauerat. His igi-
405쪽
EPIST. AD ATTICVM 16 tur argumentis permotus, in sententiam doctis mi viri Octaui, Pantagathi venio, ita legentis.
Mea autem sententia non relinquendae Vrbis mouet hominem. Semper enim censuit Cracero in urbe atque in Ital a manendum : quod
Gnaeus non libenter audiebat.i 23 am libri v mprima epist .de litteris ad Pompeium mi sis scribes ad Atticum. Sed. vii cinquito in vise retinenda tunc,sic nunc in Italia non relinqueda testificabar sententiam meam. Et ad ipsum Pompeium epist. x v. Mea qua semper fuerit sententia, primum de pace vel iniqua conditione retinenda, deinde de urbe Dam de Italia quidem nihil mihi νnquam ostenderas meminisse te arbitror. Quibus jane locis coniectura haec Pantagathi maxime
niti videtur, ut minus etiam emendatio inuerecunda possit videri. Omitto quam facile scriptorum negligentia, ex Es, quod proxima superiorem sententiam claudit, Ex, facere potu rit; ct ex Mea, Illa. Denique in nullis manustriaptis Ira inuenitur ,sed uel Ita vel Intra, vel In vel M vel quiddam, quod legi non possi, nempe T- quasi considerentur, minus inuidia subiatura es, Austicio nostra.
406쪽
nt 'IN LIBRV M y VII. si rem Basili: fortasse non male. Basilos Romaefuisse, vel Iuuenalis i cat versus illo. - uuot Basilussocios,quot circusicri erit Hirrus Pupillos oec. Quin Philippica is, in antiri quismo illo exemplari quod erat apud Mernum νBasilum legitur, ubi in vulgatis vel Basilium, vel Basillum est. Locus in ea hic est . Vexauit Puteolanos , quod C. Cassium, quod Brutos patronos adoptasent: magno quidem iudicio , beneuolentia, charitate: non vi te, ut Basilum , vi ct armis, ct alios vestri similes. Ita que etiam apud Assonium in Miloniana , moniamentum Basili, ex his quae diximus, ct ex πω
Putat aliquis. Malim Dicat. ο enim e clamantis est , non putantis. Quin de eodem ita lugente scribens paulo post, inquit. Vt Madem dicit. ct mox , ut ait idem e vel certe οὐ
' Praeteriit tempus legitimum Sce. Si Dionii credimus, vere,non inuidisse scripta sunt haec. Is enim libro x x x x x, Caesari , affirmat ad pri- mum quinquennium , tris annos tantummodo fuisse additos, non quinque. Nam, cum Pompeius ct Crassus Cossorouincias sibi per quinquenmum decemi lege Trebonij cuperent: idq; sie di Merent , per amicos Caesaris, qui id agi videbant,
407쪽
EPIST. AD ATTICVM Is ut Caesaris potentia labefactaretur, consecuturos: quo beneuolos haberent. illius quoque imperio.
priorem summam, triennium adri curauerlint. Verba eius haec sunt. Mea ντες A υπιττοι, μαουιαρτω ν - -οσον,προ ποήσατο α SU, ἄπε τι- αγε, ονίαν κρα-opiae era πλείω, ως γε ταληθες Αρισκε α , μεικυνα . Quod item cum alibi non obscure , tum multo manifem1 me lib. xxx xm I, in ea oratione, qua sarem mortuum laudauit rivbi inter ea quaei illi a
populo tributafuissent, hoc in primis. enumerat . quod octo annorum imperium, quod nulli ad illud tempus contigerat, ex quo per populum gube, nari Re1'. coepta esset . Ita enim ibi. G πλει sae, αρμα α- προπιτηαra, οπερ ἀφοῦ ιδ m- κροτε μιαν , rigini αα - λεγου egi, traio ου ετεσιν ολοις ἐφεIης κγεμονευσα. Alij t .men ei alterum quinquennium attribatum piabunt: quos sequor. Mec me tam illa mouent
-γε το Κρ δερισκετου, quam id , i quod .cum alibi, tum hic Cicero de decem annorum impe trisscriptum reliquit. Quare Manutia entior,
hanc epistolam scriptam fuisse, cum iam L. Cornelius Lentulus, C. Claudius Marce s Consulatum inissent, qui fuit prouincia decimus: ct quoniam adhuc plures seupererisui menses hia in idia dictum , tempus praeteriisse. O .
408쪽
es ' IN LIMRV M VII. IN EPIST. X. QET stupent omnes. Manutius mauult, stopens tota distinctionis adscripta, t Omnes me ihri alterius arat potius ambitus initia sit. Et miror
ita non ita scriptu in fluis habuisse. Na in meis sielegit paene omnitus, in quibus et Antonianus σώIm EPIST. XI.
G. INGVLV M inquit nos tenemus. Faerni laber, Inquis. ut simi νerba ex Attici epistola, Muam ct mox idem liber, Loquimur nec siecus Antonianus. θ Editio Victor . Et vis huius est. Ca ita loquimur queadmossit tu scribis,Cingulu tenemus, Ancone amisimus:'ssio. o tibi videmur: negotiu habere,cum hoste populi Romani,atq; buius impertii potius,quam cum Imperatoi e litiusφ- In illo Lucretino tuo sole. Lucretino dixit a Lucreto, quod erat in Sabino: ubi Atticum praedia buluisse Nepos auctor est. Horatius Lucretialem vocavit ad Tyndaridem scribens. . l. Velox ammum sepe Lucretilem
superioribus σ sequentibus titteris, ct ex ipsi
409쪽
ettim lactoria, Feb. scribendum. Nam ad urbe venerat Cicero,prid. Mn. Ianabiq; pauculos dies
commoratus est,triumphum expectans. Verum, cum nuntiatum esset Romae, Caesarem cum exercitu aduentare ; ct pro se quisque ougapuae saluti prosticeret: Cicero,maxime Pompeio fugiente, eodem pauore perculsus, consiliumstatim cepit relinquendae urbis: stq; in Ras missas contulit, v de ad Atticum scribit, qui Romae remanstrate deoq; quotidianas litteras accipiebat. Quare dubitandum nobis non videtur,quin x II X.Feb. et demus: cum praesertim stribat hanc unamst vi notam accepisse . .. v . - Plena timoris & terroris omnia. omnestum veteres tum recentes libri, Et erroris . Nequidem credam librarii peccatum fuisse, ut te roris legatur.Noem ct haec duo Cicero libenter fio Iet coniungere. In Bruto enim, Patrocinium in quit o pacis exclusum est, aut errore homin maut terrore. Et pro lig. λῆ errorem, alii timorem appellant .
- Et Theans: reliquae in Apulia . Emendo , Reliqua in Apulia, non solum quia veteres libri, ct editio Victoriana, in hac scriptura consientiunt,sed etiam quia Luceria θ Theanum in. pullafuerunt: quam queritur lib. V Dr, epist. Ii II, ad hoc bellum: delebum,. inamomam It
410쪽
BRVM VII. liae partem. Ῥt de Theano Sidicino suspicari Mupossimus. Ad haec, si Reliquae rectum esset, cohortium numerum, quae Luceria Theanis confisdissent,poni oportuit, ut consequens oratio esset. iQuid nobis agendum sit, nescio. Faemianus et Antonianus, quibus cum reliqui mei sunt. Agendum est. Quodsi est rectum,ut reor maiorem enim angorem animi ct desperationem p fefert,quam suo satis constat, cum interrogatio . ne esserendum esse: rogandi enim notam,ubi per eontandi adverbium aut dubitandi nullum sit re-: cessariam puto.ut in illis. Patere tua consilia nousentis' Et, Hodie uxorem ducis Non item M. . his. Quid ais Birria: Datur ne hodie illa iram- philo nuptum : In quibus cum siciscitandi sint νο-culae, satis admonemur,sine illa nata, partem illa cum interrogatione pronuntiari posse. Neque nim si adbibeatur poceatum fuisse dixerim. Tam tum monere volu non esse necessariam . Ergo i ilud ita Hi pronuntiandum . Sin Pompeius disse dit, quo aut qua supple nobis abeundum e aut, . quid nobis agendum est, tanti piri praesidis des tutis ' Tum,quasi rerum desperatione victus, infert: Nesicio. quod es etiam pronuntiatione a iuuandum. Simile illudent sequenti epistola Nys rem, ubi e Vere poterimus,aut:quando c quorum δε quam ad κοντος u quoque cum ri