Leonardi Malaspinae, In epistolas M. Tullii Ciceronis ad Aticum, Brutum, et Q. fratrem, emendationes ac suspiciones. Index rerum & verborum

71쪽

T VLI BRV M . I. ba illa, si iudicatum erit non lucere, cum inchoatam sententiam babere viderent, iudiciumq; ex eis facerent, Catilinam a Cicerone significari, competitorem nullo modo fore; ad illud argumentationis genus animo cucurrerat,quod supra iam γωγήν ἐιρ N i l arginaris diximus a Grscis voca

ri: quoque plena esset sententia Meridie adlid runt. Ergo extrito Meridie, si iudicatum erit non licere forsitan legi post .,Liquere mim placet, vel Pod inscriptis nullis inuenitur, vel quia non saetis erat s amplius a consilio pronuntiatum fuisset, cu Senatus iudiciu expectaretur. Verutam mihi dubitationi re Mendu est, quibus haec nostra scriptura multo quam vulgata obscurior, secum ipse pugnans videatur: ita putantium. Quo competitor futurus in Catilina si iudiacatum erit non licere e Nodus facile soluitur , si tempora dictinguantur. Neque enim Cicero Catilinam significat,proximo sequenti anno, fore competitorem suum,si t amen eo ipso sequenti anno,iussit tum esset, non licere: Id enim esset disiuncta maxime ct contraria dicere: sed secum petitum, se tunc ipsium atque eius anni, quo haec scribisat comiti,,prohibitus esset petere. Quod utrunq; accidit. Nam ct probibitus es hoc anx', aut certe

sponte abstinuit a petitione, ct proximo petist. Atq; hoc Cicero eo asseuerantius asymat, quod

72쪽

EPIST. AD ATTICVM 1 oise eum siciebat facile absolutu iri, qui, ut insequenti j proxima epinota scribitur, iudices haberet quos

Ini vellet,*mma accusatoris νolutate.' g,ut bissco in nius ait, reiectio iudicu, ad arbitriu rei dii baturra eskefacta: ct P. Clodius, is qui posteacu Cicerones inimicitias gessit, quiq; eam sibi accusatione popo-ldi sierat,pecunia accepta, praeuaricatus en . Quare fit orsuum competitore ibide vocare non dubitauit. ui De Aufidio & Palicano &c. Puto M. Palica ut num significari, que ab hinc anno tertio cosulatus dia canddiatu, C. Tiso Consul,negauit se,si creatus e - set,renuntiatura et sic non existimare, tantis ten

ta bris obfusam esse Nemp. ut huc indignitatis venia ι- retur. Quo sane libere dicto, consulatu ei eripuit. V- De hoc ite nunc Cicero, ut de turpi et ignominiosioli. homine, Non puto te inquit expectare si scri ba . Historia est apud Valerium Maximum.

θ- Curium obducere. Manium Curium alga-u torem et cuius facete dictum Quingilianus inferti, his verbis lib. vi. Refutatio cu sit in agendo,redaru ruendo,dsendodo,eleugnuer ridicule ne erretMah nius Curius. Nam cum eius accusatoran Sipario omnibus locis,aut nudu eum,in neruo,aut ab ametu cis redemptum ex alea, i isset: ergo e unquit, e nunqua vici. O seducere Petrus Vicitorius in seis lectionibus uariis,ita exponit,ut dica hoc loco,bibe

73쪽

ot UT LIBRVM I. Acimus bibere pro ferre, quanuis aegret translate scilicet a medicatis potionibus, quas cum stoma cho quidem , sed quominus nausiesfaciant, Ῥω

bausta absorbemus: ut sensus hic iit, Postquam

Themius O Silanus,adeo et ab amicis ab existimatione inopes,constulatum petunt,iam non eo se αδυνατον, Curium aleatorem, si eo forte si ret,aequo animo ferre.Quod vero obducere,id valeat,idem au toritate illa eae v. Tussculana confirmat.msi cum conis ius in ca Nerem triginta ius

su Tyrannoru,venenu vi sitiens, obdita isset sciItem ex libro xxi, insera, epist. Niij. Igitur ad yica. ibi tanquam domi meae scilicet. Itaque obduxi po serum diem.Quo sensu, ct illud ab Horatio dicatur,Ducere pocula Lesbi . Haec adscribere volui, sicui forte libri illius copia non sit. Nec mei iudicis est, utra melior, sec ne an illa Manut j,

decernere. . I Π

Insormata cogitat ute est inquit,vel mea vel hominum, de tota candidatorum ratione opinio atque animi indicium' imperfecti scilicet, O quod adhuc coniectura prouideri possit. Cetera spero prolixa esse. Vide quo progressa imperitorum audacia sit: quae ne a manifesse quidem bonis, manus ab linuerit. Nam in uno mcoram, Prolixa fore scripsi ni , non intellia gentes, cum verbis, stituri temperis vim bubeii

74쪽

tibus , qualia sunt spero, Confido futurorum enim spes es, atque fiducia infinitum praesentis

temporis fere iungi. Sic quarta Dinoia huius libri. Confido ita esse omnia,ui ct oportet e P volumus. Quod accidit etiam in his,quae tempus praeterit significant. Vt, Memina videre, Memini dicere. Neque tamen reprehendo dicendi ratione,quae ct ipsa bona est sed homuiu imperitia, qui omnia ad suum sensum trahere conantur. Tham alias idein ra Epistola viij, Magnopere confido inquit

illum fore in oscis,et in potestate nostra.Prolixa autem hoc loco. cuda, ct ut volumus cadetia et τύροιαν F χήαγμάτων significare putamus.Per spicuu sit maxime ex loco quodam ex oratione Catoriis,a Gellio tib vij.c .iij.adducto. Is talis est. Gellii Scio solere plerisque hominibus, in rebus secundis atque prolixis atque prosperis, animum excellen tem,atque superbia atq; ferocia augere ct crescere. Illud ν παρεn , in eodem cap.lociι illum in quinatu esse, ubi de legatis Rhodiensium agitur equi Romam misit,ut temeritatem quorundam popularium suorum deprecarentur, o fidem consilium publicum expurgarent: Sic enim habet. Legati,post quam Romam venerunt, ct in Sena tum intromissi sun verbisq; suppliciter pro causa factissecuri accesserunt; sententia rogari coeptae. Lege, E curia cesserunt. nec pluribus Nerbis opus

75쪽

IN LIBRV I I. T Lesse reor, ad hoc probandum. Quas euin dolo inalo . Ego sic expono .

P. Varis, cum aes alienum plurimum haberet,

illudq; isoluere nollet fratri Caninio sua bona νendidit, in quae, veluti prsia, cessante illo in solutione, reditum creditores ante habere posse sent. Ii ergo, qui venditionem illam si ut tam esse, ad sie fraudandos, hoc est, dolo ma lo factam, intelligerent: nihilo minus bona φ-μ persequebantur, agereq; cum Caninio quasi cum iniusto possessore coeperunt. Et quamuis

mancipio accipere sit ea lege emere, ut Nenditor periculum praestet: cui contrarium est , suo periculo emere: tamen hoc loco, Emere tantum, significat: nulla eius solemnitatis habita ratione . Quid enim Vario profuiset, ad fallendos creditores, si Sa0ro cauisset ' 'Nam Sauro nihil loci Disset ad tergiversandum, cui preda cautum

sui et .

. Demonstraui haec Caecilio. Hic viiij nihil est: Sed quoniam festiuum ac salutare, hac ipsa de re, traditur a d Cicerone prsceptu,in libro de petitione consulatus,non grauabor illud adscribera: eoq; libentius, quod ex eo cognosci potest,iustiorem negandi caussam Ciceroni fuisse. Illud tale est. Illud discibus oe magis ad tempus , c

76쪽

EPIST. AD ATTICVM raquam ad natura accomodatum tuam f quod facere non possis, ut id iucunde neges. quorum alterum est boni viri, alterum boni petitoris. Nam cum id petitur, quod honeste, aut sine de trimento nostro promittere non possumus; quomodo si quis roget ut contra amicum, aliquam caussam recipiamus: belle negandum est: xt ostendas necessitudinem: demonstres quam moleste feras: aliis te id rebus exsarcturum ese perfluadeas. Audiui hoc dicere quendam, de quibusdam oratoribus, ad quos caussam suam detulisset: gratiorem mi fuisse orationem eius,qui negasset, quam istius, qui recepisset. Sic homines fronte ct oratione magis, quam ipso beneficioreq; capiuntur.

- L. Iulio Cssere. Hanc epistola partem, etsi ea non nullis clausulae conuenire visa est, nos taram in fronte sequentis collocaraus d ad ea, qua supra attulimus, hoc etiam argumen-- imperiosi; ne videlicet Cicero, prensandi opor tunissimum tempus , cuiusmodi erat comitisse, omissse videretur,praesertim prensante Galbae res alios audiamus, etiam Antonio ct Cornificio . in

Omisisset autem, si haec epistola,post comitia consularia data est. Recordari enim debemus, qua

illa supra scripserit , prensandi initium se factu

77쪽

IR LIBR V M I. num,eolo fio tempore,quo puer Attici,cum his lis teris disicederet. Quod si designatis iam constuli bus,profectus est, videbitur Cicero non satis cingenter , candidatorio munere functus fuisse, quc tempore illo cessauerit, quod Usiet maxime idoneum ' quodq; competitores ob sent. Hac ratio apud me plurimum valet: ct vero debet vale re . Adde quod nec verisimile est, nullam in his designatorum Tribunorum p mentionem factam fui se . Quamobrem , maneo in illo, ut putem hanc epistolam, ante omnia comitia, ct scriptam a opera ct datam. nec temere fecisse, ut mea fert opinio, videri possumus, qui finem huius epi stolae abscindamus a retiqua, ct sequenti attria buamus' roq; magis,quod hae duae epistolae,m nutalis neque impressis paulo antiquioribus, neq; scri piis libris,seiunctae inueniuntur: ut distinctionema

fecerit,bominum coniectura. Itaque etiam Nide

mus,aliter ab alti, esse disincias. Corradi quidem idistinctio,a nobis facit. Et sine potuit Cicero,sufice pii filioli gaudio euectus, hinc initium facere t id Attico quoque , auditu iucundismum fore non

Humaniter seremus .Aequo animo,humane.

78쪽

gPIST, ATTICVMt 13

carisius lib.primo. Dixerui veter, Naviter et Duriter.et humaniter: quae nos Netue, Dure, Humane: Sed humaniter quide, ignificat φιλαν ίπωπHumane autem ανςρωπινωρ. Diomedes cum idem

tradat, nisi quod φιλοd humanitus inter pretatur : addit tam n ex Terentio duo haec testimonia . Tamen vix humane patitur. Item , Coepit, non humanitus, neque ut an mum Vro tum decuit,adolescent Hum tractare. Vt intelligamus, Humanitus ct Humaniter, idem valere, νnamq; viriu'; adverbηνim esse non nunquam. Aduersarios honori nostro sore. An quia

snctualenda lege Manilia eos offenderat ζ Nsque enim dubitari potest, quin inter nobiles, atq; adeo primi Lucullus ct Crassus fuerint. quorum ille Citcronis opera, confessi belli Mithridatisi gloria priuatus esset: hic omnibus litteris in Pompeia na perstillius: an, ut Sallusitius ait,quia pleraq; nobilitas,inuidia aestuabat, ct quasi pollui consulatum credebat, si eam, quamuis egregius novus homo adeptus foret ἐ- Ata iam tuam scito dcc. Videtur initium alterius epistolae, cum de Attici aduentu ad mensem Ianuarium ita in hac scribat, ut de eo videatur dubitare: qui tam n proatae, quasi de re certa, iuvare inquit Iarmario ineunte , ut con similli,cura ut Romae sis. Et eadem ratione, prs

79쪽

ponenda etiam Nidetur.

Eius res consolationem sce. Cuius na rei eo mortis auiae illius e in mors, quam recte qui . dem Ites appellatur,nescio et an timori quia verita sit, ne latinae in incio non moreret ' Atqui absurdum est, ad eum consolation timoris i lius mittere , ad quem timor non pruineret. Quid enim vereretur Atticus e Ergo dicendum est aut toto hoc loco iocari Ciceronem, in religionem anicula:.aut si scrio loquitur, locum esse corruptum. Conflationem, quod quidam sub stituunt, sane fero magis quam probo et quod illud , quod per pronomen eius significatur, ab legentis intelligentia nimium abest longe , Quid

enim per conflationem innuatur Z Trio ne Catilina cum Cn. Tisione ct Autronio coniuratio e

t ea facta en M' Lepido, ct L. Tulio Commus ante, quam haec epistola scripta est. Poste rior nefortasse' At ea videtur facta paulo ante, comitia , quibus Cicero Consul declaratus est . L. Iulio Caesare, C. Marcio Figulo Cosi. M versiittera ante mensem Ianuarium Cotta O To quato Cou.datae sunt. Interea nihil accidit noua rei, quod aniculae metum incuteret, si latina nora conciperentur. Quare leuiusfortasse incommodufuerit, Eius rei, ad Auiae mort cum ioco ta

men referre:cum praesertim Res, ut Iurisconsultis

80쪽

placet, non minus incorporea omnia, ct in visu re

mota,quam corporea or spectabilia significet: ct

propterea a Thilosophis inter eas Noces ponattir, quas illi transicendentes appellant, quod de rebus omnibus,licet dicantur.' Quibus de suspicionibus, Propter quas suspiciones , animo abalienato sit oec. Sic paulo post. Quod is me accusare de te solebat.ut monem rem caussam significet.quaquam is quidem locus, commodius legi posse videtur, hunc in modum. Quod is,qui me accusare &c. Nam visi latur in Solebat non inepte , sequentium t enixitium,sine coniunmone,non placet. I EPIST. III.

E et est & suit parata. Vetusti libri omnes, Tarata ct est fuit.

De C. Macro transegimus. Historia, qPabic a Paullo ex Valerio adducitur videndum cst, ne quem fallat. Dilsentit enim ab his, quae hic a Cicerone traduntur: cum ille de Macro pronuntiatum neget, Cicero affirmet. Perspicua enim trula sunt. Multo maiorem fluctum, ex populi existimatione illo damnato cepimus, quam ex ipsius, si absolutus esset, gratia cepissemus. Itaque Plutarcho a sentior, Macrum tradenti, alsi potentia fretum,cum adhuc iudices irent insonsiliis,