Febronius abbreviatus, cum notis, adversus neotericos theologos et canonistas etc. Tomus 1. 5.

421쪽

Ad 4. De Gallia notat D. Barthel. Iocreit., hoc introductum esse ob dissidium B hisaeii VIII. cum Philippo Pulchro, qui deinnectus est Pontifices Gallos, & hi ibidem residentes ad placitum eius multa debuerunt permittere, sicque adhuc hodie connivento Pontifice practicatur. Simile Privilegium,

ait, habet Belgium & Sicilia, & hoc ultumum Regnum ab Urbano II. A mero igiatur facto & Privilegio, ab ipsis Pontificibus concesso, non potest exemplum trahi, mulisto minus aliquod ius ad alia Regna. Hine Barthel ad quaestionem , an Princeps vel Rex possit prohibere Legatum Pontificis.. ne ingrediatur Regnum suum 2 respondet, per se loquendo negative ex supra allatis mistionibus , & quod Principes ac subditi ex communicentur , si prohibeant, ingressum Legati Pontificis. Male igitur Regibus comsuleret noster Jurisconsultus, qui sub obtem

tentu abusum non tam Legatorum Potest tem , sed quod inde sequitur. ipsa genuina Pontifici Primatus jura subvertere nititur.

422쪽

ad s. Hactenus dicta probant, quod

tam missio , quam genuina Potestas & omcium Legatorum necessariam cum juribus essentialibus Primatus habeaot connexionem,& quod variationes circa abusum quidem laudabiliter factae sint, aliae vero circa genuinum usum pro fimdamento habeant Privilegia Sc voluntatem ipsius Pontificis. Item quia munus ac jurisdictio Legatorum jam antiquissimis constat monumentis, dum nemope Pontifices Vicarios sibi constituebant in Provinciis cum Potestate delegata, ideo suam originem non habere in salta decretalibus v lide demonstratur.

M 6. F 7. D. Barthel causas , propter quas Visarii apostolies aboliti sunt, has

recenset, quia hanc facultatem a Papa non semper solebant petere, quia suas facultates ad apicem perducebant, quia has jure proprio & independente exercere vellent. En literum abusum , vel etiam usum Potestatis, quam ne quidem amplius habebant : huic igitur contradicebant Metropolitani & Episcopi, non legitunae Potestati & Iurisdicti Pari L. Bb ni,

423쪽

386 .ni, quam a Papa habebant. Quandoque ex aemulatione collidebantur Metropolitani. SEpiscopi, si Pontifex alicui praeter morem hanc lacultatem delegasset, uti Arelatensis ante Drogonem a longo tempore illa eminebat, qua dein se privari aegre serebant, sed de his de praecipue Hincmaro dicemus alio

loco. Caeterum Episcopi Concilii pontigonensis ne cogitaverunt quidem de resistentia - contra Potestatem & jurisdictionem Vicario-ium apostolicorum, sed potius suam obediem tiam aperte professi duos omnino Canones de Jurisdictione Papae in Episcopos condiderunt, atque in primo riunt, satuimus, ne quisquam contra jus V Potestatem is i romanas Sedis) aliquid injuste agere prorsumat, sed liceat ei debitum tenere vigorem, Usro universali Ecclesiae exhibere curam. In secundo dicunt: ut honor Domino - - - uniisse sali Papae ab omnibus confervetur re quae se eundumsacrum ministerium furim authoritate πω stolica deeraverit , eum summa veneratione as --nibus f piciantur , F debita isti obediensis in omnibus conservetur. Quomodo haec cois,

424쪽

Episcoporum in eodem Concilio contra mana i. data apostolica circa suum vicarium ' totum, quod volebant Episcopi, erant certa Privit gia a Sede apostolica concessa , quae. sartatecta esse petebant, uti suo. loco videbimus. Notet interim Febronius illos duos Canones, qui totum suum Systema evertunt, simulque advertat, Hincmarum, qui eidem Concilio praesens erat, &.quem Febronius contra Pomtifices specialem 1ibi Patronum elegit, eisdem non adeo infestum fuisse, de quo tamen

alibi adhuc plura dabimus. Haec itaque lassiciunt ad probandum Epuscopis , Principibus , Nationibus non coinpetere jus contradicend litteris Legatorum. & Vicariorum apostolicorum in rebus spiruinalibus & ecclesiasticis, quia jus mittendi& constituendi Legatos cum Potestate & J risdictione Pontisci competit vi Primatus, quod etiam veteri disciplinae εc genuinis C

nonibus Gn adversatur. Quod si lacta hominum abusus irrepant, remedium afferri potest, salva semper Potestate & authoritate Papae : quae vero circa Legatos alicubi vi- 'Bb a gent

425쪽

gent aliae consuetudines, Privilegia sunt pontifieia ab aliis Regnis non in exemplum, multo minus in jus trahenda, g. XI.

Primatus summi Ponti is non tam es Purisdictio. nis, qvcm ordinis es consociationis. Quo sensti Papa dicatur Episcopras immersavis pRomani frustraneo Conatu inradentino I

borarunt , ut Pontifex declaretur universalis Ecclesiae Episcopus & Rector. conser. Cap. I. g. 8. & quamquam ei incumbat sollicitudo omnium Ecclesiarum, eis Leges proponere possit, non tamen in eas habet Jurisdictionem proprie dictam , nec pertinet ad eum de quibuscunque causis cognoscere, n que ante Concilium Sardicense jus appellationis ad eum pertinuit. Potest convocare Concilium , sed & Senatum congregat Praeses , quin solus Jurisdictionem teneat, quae penes corpus residet. Potest scandalosum vel haereticum Praesulem excommunicare. sed non deponere. Neque ista' excommuni

catio est proprie actus Iurisdictionis. Vix

426쪽

quemquam bonum Catholicum aliter sentire ait, quam Clerus gallicanus in sua declarat. Anno 168a. edixit, Pudicium Ponti is formabile non esse, ' nisi Ecclesiae consensus accesserit. Et mox : in quaesionibus Mei pro cipitas esse Usus partes , ejusque decreta ad omnes Usingulas Ecclesiaspertinere. Quae conjun tim sumpta satis excludunt imperium , quod in Jurisdictione vere tali reperitur.

I. Cyprianus in nota controversa cum S. .

Stephano P. hunc in Concilio Carthag. III. ita perstringit: neque enim quisquam nostrumDifc sumse esse Episcoporum constituit, aut tyrannico terrye ad obsequendi necessitatem eollegas suos adigit , quando habeat omnis Episcopus pro Licentia Mersalis N Potesatis fuse arbitrium proprkm, tanquam judicari ab alio non possit, eum necfossiti e alterum judicare. Sed ex ramus universis- disium D. M=Chrsi, qui unus Dolus habet po- 'testatem V praeponendi nos in Eccle suor gubem nati e , o de actu nosro judicandi. Τalem lucpraeterpropter S. Cyprianus fatebatur Prim tum Papae in universali Ecclesia , qualem tyse gerebat in africana, qui verum Imperium

427쪽

& coactionem excludebat, eo semper salvo, quod Stephani Primatus sit Institutione Chimsti, Cypriani e contra humanae ordininati

nis.

a. Quod multi in Papa Jurisdictionem

vocant, nos authoritatem dicimus: quis rectius loquatur , judicent peritiores. Forte in re convenimus , saltem cum Tridentino loquimur , quod i emper Authoritatis, nunquam ct trisdictionis vocabulo utitur. Sermo RU-tem est de juribus Plirnuttii a Deo annexis, non ex ficto hominum , quique est non simplex nominis & gradus praerogativa, sed jusvigilantiae, admonitionis, relationis,&E coni unicationis in sensu supradicto. 3. Graviter peccant, qui Papam eatholicos Eeties&Episcopum eo sensu dici existimantiqua.s catholica Ecclesia ejus Dioecesis sit, in qua ipse proprio jure Episcopum agat , reliqui Episcopi praeter nomen, vicariam illius unius tantum Praefecturam administrent, quod sedipe perstringit Gregorius M. praesertim L. 8. H. 3o ' ἐ

428쪽

4. Editores operum S. Gregorii M. idem esse dicunt arcumenicum ac liniversiae, igitur universalis Episcopus esse non potest, nisi excΙusis caeteris Episcopis , quo sensu Papae hic titulus non congruit. Interim caecutiun qui Gregorium non vident de sua authoiit te modeste sentientem ; Jurisdictionem tamen in tota Ecclesia exercuisse liquet. Ita Editores benedihi L'5. S. Leo M. alias contentus hac ina scriptione, Episcopus verbis Romoe , Epistola . 26. ad Theodosium Imperatorem se vocat Papam Melesoe eatholicae urbis Roma. Hoc autem tantum significat catholicoe eommunionis Episcisum. Nam & Aurelius , Augustianus, & Fortunatianus se dixerunt Meles eatholica Episcopos , ut nempe se ab.haer licis, praecipue donatissis discemerent. 6. Bella inus contra heterodoxos te stimoniis Gregorii M. abutentes qit, nomen

uniuersalis in hoc sensu , ut aliquis solus fit Episcopus, & caeteri non fuit iscopi . sed tantum vicarii hujusi sit profanum. Sacrile gum & Antichristianum, atque in hac simia Bb 4 . sic

429쪽

ficatione etiam loquitur Gregorius. Alio modo potest dici Episcopus universalis , qui

habet curam totius Ecclesiae , sed gener lem, ita ut non excludat, particulares Episscopos, & hoc modo tribui potest Rom. Pomtifici, & tributum fuit Leoni M. in Concilio Chalcedonensi. At Leo hunc titulum rej eit. teste S. Gregorio, utique non in primo sensu, in quo Concilium ei. certe non dedit,

ergo in posteriori. . Hac distinctione posita, etiam in s

cunda acceptione, quod Rom. Pontifex habeat tantum curam generalem totius Ecclesiae,

numquam probabituς, universalis Episcopi trutulum excludere, aut arctare particulariaj ra singulorum Episcoporum. Nota.

Ex iis , quae Cap. hoc hactenus a nobis allata sunt satis constat, Rom. Pontifices veram & proprie dictam Iurisdictionem ten re in universam Ecclesiam , sed dum nius in hac re nos ad alios libri sui locos a ιeget, ulteriora ibi respondebimus ; quae in

430쪽

men hic recolligit , jam satis convulsa sunt Interim temeritate non vacat quod de rei, gione suspectum sacere, & vix bonum Cath Iisum esse velit, qui non cum quatuor artiaculis gallicanis sentiat. At non terrent nos Iudicia hujus viri, & neutiquam sibi persu . deat, declarationem Cleri gallicani de anno 168a. nobis in aliquo pretio vel authoritate esse, de qua satis Cap. I. dictum fuit. Sciat. ne ipsos quidem omnes Gallos ista declara tione contentos tesse, aliquos jam supra C, I. nominavi; imo etiam illam quandoque impugnant, quod non minus solide ac liberalia

ter praestat P. Destrant Tom. I. Consil. Pi tat. in dedicat is enim, Ut, consenseum, quem quaerunt . possit recognoscere, quem l e lactenus nequiverint definire ν - - - parvi temporis opinio heri nata de tempore di putat. quod ad sabiliendum tacitum eo enseum con nisi, F tempus fallitur. Alii confra, sentium turbam in loco volant adunatam , aliis

absentia susscit, sed placet unanimitos, ad quam coindendam discordi sententia tot ει tanta cumulant, ut ad impossibilitatis metam redigant, cumque sint admodum sauei, non dubitant deridere, Bb s