Febronius abbreviatus, cum notis, adversus neotericos theologos et canonistas etc. Tomus 1. 5.

431쪽

3q in . sis 'omnium eanfensus debeat esse. quemlibeasei opum flatusnt Costegre ius parem , nee unum in alterum jure proprio quidquam posse: o in una mundi regione dissentientes de toti mundi consensu ambiunt jura dare , qua non eo entiunt lab aliis aeripere. - - Stabuergo re ineonesussa manebit infallibilitas Diritus S, Melestiam Chri ii per Petrum, Petrique su

cessores omnem veritatem irrefractiariliter docemiis. Ad i. Cyprianus, ut ex contextu patet , aperte ibi loquitur non de Stephano P., sed de suis Episcopis congregatis ; legantur Verba , quae praecedant; superes, ait, ut de hae ipsa re, quia snguli sentis us, Wofer mus, neminem judicantes , aut Λ communione usiquem , s diversum senserit, amoventes. Dein sequntur illa a Febronio objecta. Sic etiam Augustinus Lib. 3. de Bapt. Cap. 3. ex presse tradit, Cyprianum per illa verba ad Episcopos Africae in Synodo praesentes re spexisse. Ιmo similia Cyprianus ad ipsum Stephanum scripsit, non quidem de Steph no, sed de quibusdam suis Collegis contra

dice

432쪽

a i emm-- sys dicentibus, de quibus etiam in Epistola ad Fub anum queritur. Quid igitur contra Primatum Pontificis ex Cypriano colligem potest Febronius , quando nec de Stephano, nec de ejus Primatu sermo suit ' boc utique est Iectoribu3 imponere. Ad a. Quid vult Febronius ' dum Moritatem non vero Iurisdictionem Pontifici concedit. Nunquid authoritas , quam habent Eliscopi in suas particulares Ecclesias,& exercent, est vera Jurisdictio , quidni &in Pontifice authoritas , quae dicitur supre mal erit Jurisdictio ' quidquid sit tamen de

Voce, de re nobis quaestio est. Ante salsas decretales antiquissimi Pontifices praeceperunt, stib paena sanxerunt, puniverunt, decreVe runt, & Leges statuerunt, agnoverunt Episcopi & Concilia in Papa hanc Potestatem, uti Vidimus supra g. 8. &q. habet igitur Pontifex Primatum non solum qualiscunque authorit iis, sed verae Jurisdittionis. Attamen in fine hujus Capitis irrefragabilia etiam ex Gallia d bimus testimonia de Pontificis Primatu Jurisdictionis , ut Febronianos pudeat PrOVocare

433쪽

sq6 iram ad peritiores, quis rectius loquatur neque nos inescari patimur, dum dicitur , fortem

re convenimus, fallacia verba, imo salsat nam dum ipsi authoritatem vocant, revera a Pri matu omnem excludunt, quod lex singulis paragraphis hujus Capitis manifestum est, & huic ipsi g. titulus praeponiti Primatus summi Ponti is non es tam Jurisdi

fionis, quam ordinis V confoetationis. Ad a. Iam iterum repetit Febronius ver ha Gregorii M., verbum jussionis, peto , a meo auditu removete. Ad haec supra g. 6. & q. iam respondi. Τria tamen hic sibi adhue notet I. certe Patriarcha Alexandrinus non dubitavit, Gregorium posse -jubere, secus

non scripsisset, Aut juglsis. a. Ipsi Editores

operum S. Gregorii loco a Febronio citato dicunt, eaeutire , qui non vident Gregorium i mi de se suaque authoritate tam modeste serm isentem, Iurisdissidinem tamen in tota Messa exercuisse liquet. Igitur in citatis locis Pontifici non negatur: sed plene asseritur Iurisdictio. a. Iidem Editores aiunt : Haretici

Volicae Sedis in senis i ex sancti siri modestia,'humilitate fragrarilibus iliis soribus non

434쪽

met ut opes, sed venenum conficiunt ut araneae, quare' quia Antiscis Primatum, re ampli simam in omni Ecclesia Purisdictionem hae se tentia pulsari contendunt. Idipsum praestitit . Febronius. Ad 4. s. 6. et 7. Titulus uniuersalis Dialereus in hoc sensu, quod sit unicus & so, Ius Episcopus, ita ut caeteri non sint Epis. scopi, Rom. Pontifici nec competit, nec tribuitur, atque in hoc sensu, ut bene probat Bella inus ex ipsis Gregorii verbis , a S. Gregorio rejectis suit, & etiam a S. Le ne , non quidem quia in hoc sensu Leoni P. oblatus est a Concilio Chalcedonensi, uti ipse latetur Febronius, quod dicere injuriosum foret Concilio, sed quia a malevolis in hunc sensum trahi poterat, & hinc ei invidia creari. In alio igitur sensu, nempe quia Papa habet curam generalem S: Iurisdicti nem in totam Ecclesiam, quin propterea excludat particulares Episcopos, horumque Iurisdimonem in suas Diaecelas, hoc nomen ei tribui potest , & tributum fuit S. Leonia concilio Chalcedonensi. caeterum Febronius

435쪽

nius adducendo Concilium Chalcedonense ξυbi ipsi fixit aculeum. Eo fatente hoc Comcilium generale in posteriori sensu S. Leoni obtulit titulum universalis Episcopi, sive e go S. Leo eum admiserit. sive rejecerit, in saltem judicavit Concilium hunc titulum ei competere. At munus & dignitas Episcopi non solam curam , sed etiam Jurisdictionem in suum gregem particularem importat, igitur dum Concilium Papam unius Iem se scopum vocat, in eo etiam universalem tu risdictionem recognoscit. Leve autem est, quod tandem cones dit Febronius, ex titulo universalis Episcopi non probari, quod hic excludat, vel arctet particularia Iura Episcoporum. Utique

nos rem non ex solo nomine aestimamus,

aliis longe gravioribus motivis in argumemtis innixi. Si t en ex titulo universalis asegumentari liberet, diceremus, inde non e citamem, nec qualemcunque coarctationem

jurium particularium, sed tamen horum d pendentiam probari.

436쪽

f. XII.

In pristiaevo Statu , in quo Primatus octo Sac iis persitu , bono unitatis optime perspectu , fuit.

Praeoccupat Febronius objectionem , non satis a Deo perspectum lare Ecclesiae &Securitati fidei, si Pontifex ex natura Pr, matus non habeat jus proprium & absol tum in rebus sacris decidendi, statuendi. imperandi, dpm judicium universalis Ecclesiae non semper ac statim haberi possit. V rum respondet, se suam sententiam reduc re ad hunc Symboli articulum: Credo infriaritum S, sanctam Melesam eatholicam. Ne minem exissimare, a veris Christianis, qui se corde & ore filios Ecclesiae agnoscunt, &subditori profitentur , particularium Syn dorum , & Rom. Pontificum decreta laciis

contemenda.

I. Male quis Febronio affingeret, eum sic arma suppeditare ad resistendum istitimo . Capiti Ecclesiae ; quod, quando. per quos de quomodo fieri, seu a Papa ad Concilium recurri possit, sibi dicetur. Nemo dubitet, talem

437쪽

talem resistentiam posse esse legitimam , &talem probavit etiam Bella inus in Cypriano contra Stephanum P. Iab. 4. de Rom. Pont. Cap. 7. ia. Quid si integrum, regnum, magna Provincia , & plures Episcopi prudentes ac pii l rationabiliter credant extare casum , de quo Urbanus I. in Decreta Gratiani caus as. quaest. I. C. 6. Si quod docuerunt Aposoli GProphetae, Romamus Pontifex destruere , quod ab se , niteretur , non sententiam dare, sed magis errore consaceretur, sed hoc procul alisse is eii , qui semper Domini Eecusam contra iurorum infrias optime custodierist, s. Primis octo Saeculis , dum author,tas Rom. Pontificis continebatur intra fines Petro praescriptas , per media Ecclesiae comnata omnis haeresis sublata fuit, nec ulla remansit. Postquam autem in Monarchiam excrevit, prudentissime ambigitur, an, quoad illi in hoc statu permanserit , exspectari possit funestissimi Schismatis , quo Ecclesia

ultra duo Saecula ueremitur, exitus. . De

438쪽

Ma& aequus, quo systemate bono unitatis mealius consultum sit. . Finaliter extollit suum systema tamquam primitivae ecclesiae consume, nec ulli Potestati saeculare praejudicium generans, re censet insuper On nia, quae toto hoc capito

dixit, & quibus Pontificem sua a Christo collata Iurisdictione exuit, solo ei monito ris, inspectoris, & laudi praesidis sollic, tudine relicta. s. Cardinalis Perronius Epist. ad Cam sobohum in replica ad Regem Britanniae sub

stantiam saeri Primatus in hoc collocat, quod Ecclesia romana sit centrum & radix unitatis episcopalis , & Communionis eccinlesiasticae, ac antiquitas et semper detulerit Primatum & supremam intendentiam in omnes causas sacras & ecclesiasticas , & hoo unicum esse , cujus χοnsessionem Ecclesia exigit tanquam articulum fidei &c. . t

6. Exspectabit tandem lector, ut accua ratius definiatur, quae in Eoclesia dicenda

sit vigere Regiminis respondet uim SamuM

439쪽

le a Pinendorss. Absurda sunt quaestioner,

. 'monarchica, aristocratica, an democratica fom

ma competat Ecclesta 8 hoe quippe forma cadunt in Statum aliquem seu civitatem. Ecclesia autem Status notis. Hac autem in parte ille vera tradidit.

Nota. ν

Fallaciter incedit Febronius t etiam nos eredimus in Ecclesam catholicam. Verum de jam definitis non quaeritur, de quibus jam locuta fuit Ecclesia. Sed si novum dubium& quaestio oriatur , si ipsa Ecclesia in partes scinditur, si dissentiant inter se Episcopi, in quanam parte sit vera Doctrina & Ecclesia catholica etiam in hoc casu prospectum

debet esse Ecclesiae, ut tunc possit inveniri& demonstrari vera Ecclesia & Doctrina, inquam credere debeamus. Donatistae etiam dicebant, veram Ecclesiam esse in parte Donati : Augustinus eos refellens ., neque ad fidem & Doctrinam particularium Eccles rum vel Episcoporum, neque ad Concilium recurrit , ' sed sedi hoc arguuaento usus est. tit eis moesh Met Ecclesiam romanam, quastia 4 cum

440쪽

eum caeterae Ecclesiae in fide necessariam connexionem habere debeant, & hac ipsa communione & nem monstrari, eos tenere veram fidem & doctrinam. Simili modo ratiocinabantur etiam S. Iraenae. Lib. 3. Advers. Cap. 3. Optat. Mileuit. Lib. 2. contra Parmeis nian. Aliae Ecclesiae igitur ideo veram mdem tenent, quia cum Romana conspirant; hae quippe ab illa regulam credendi mutuant, non econtra romana ab aliis, quia quaevis . Ecclesiae particulares, quantumvis magnae uac spectabiles errare possunt, & multas de facto errasse constat. In tali igitur dissidio clamat, quantum velit, Febronius, credo in Ecclesiam catholicam, etiam sic clam bit alter , & se posita Ecclesia romana, nemo monstrabit veram Ecclesiam , seu ubi sit veritas , donec causa sors Concilio generali decidatur. Sic utique verum erit, interim in incerto fluctuare Religionem , non satis prospectum fore Ecclesiae, quia Concilium generare non nisi dissiculter , post longum tempus , & sors omnino non congregabitur. ' 'Multa enim sunt, quae volantibus & annutentibus etiam Rom. Pontifice & Episcopis.. - ι Cca tamen