Febronius abbreviatus, cum notis, adversus neotericos theologos et canonistas etc. Tomus 1. 5.

401쪽

. 364 Tmmmmmcitando, & ipsum Ioannem Antiochenuni in suas partes pertrahendo , eo modo. quoi Imperator Constantinias Donatistis post judbsium romanum concessit Conpilium aret telise , non quia amplius . necessarium esset, ait

S. Augustinus , pro haeresi damnanda . sed

eorum. perversitatibus cedens.' Sed videamus, quae suerit mens dein Concilii de gestis antea , & sententia Cael stini P. hic in Epist ad Synod. ait: D, reximus hic Legatos suos nominat qui eis, uin agentur , intersint, ρο quae NR. antea is nobis statuta sunt, exequantur. Quibus prinflandum a sestra ranctitate non dubitamus assen. fism , quando id quod agitur, videatur pro' i niuersalis Ecclesiae securitate decretum. Num . sorte reclamarunt Patres , Papam sibi: jus praeripuisse aut usurpasse ' neutiquam, sed acclamarunt omnes simul Episcopi: hoe judi .eit m justum est. Tum ibidem Act. a. Proje, stus Legatus Papae dixit: quae Creusinus et

dudum ante desinire, ej nune in memoriam rotare dignatus est, juxta communis fisi regis

lam, catholicaeque Eccles; stilitatem , ad μ

402쪽

- sos dumeris omnibus abfohιtum deduci iube sis. Firmus Caesareae Episcopus nomine Co cilii respondit. / Apostolica O sancta Sedes C etesini sanctissimi Episcopi de praesenti negosso sententiam dixit, regulamque praescripstit, quam nos quoque secuti - - - - for imam illam executioni mandavimus, Canonicum,

aqueostolicumque judicium in illum proferentes. In his omnibus non nisi executio sententiae pontificiae deprehenditur et Coelestinus a P tribus per Legatos jubet exequi suam sente tiam , ad quod petit assensum Concilii : ipse Legatus rogat eam definitionem ad finem deduci, id est, ejus executionem et Conc,' lium agnoscit sententiam latam, & per id regulam sibi praescriptam esse, quam sequi Nexequi mandat. sententia autem, de cujus solum executione agitur, iam prius firma esse debet , & ab executoribus nullum i trinsecum robur accipit: nullibi reclamarunt Patres , minus dixerunt, Papam non uo jure egisse, causam ad se pertinere, vel ejus definitionem laum robur a Concilio accipere, ac 'firmari. Et haec Coelestinus in Orbeate absque omi respe tu ad concilium p i stea

403쪽

stea habitum. Dicat nune Febronius, veteri disciplina Pontifices laetatuni haberejus

decreta sua proponendi, non suo jure decernere, suam firmitatem a Synodis, vel Episcoporum assensu recipere. Non ita Damasus, Bonifacius, Zosimus, Leo, Coel stinus, Innocentius senserunt, ut ex eorum. gestis constat. Si vero aliquando mitius a. gentes causam Synodo decidendam relique runt Pontifices , utique ipsi talem Synodum congregari mandarunt , modum tractandi causam praescripserunt, ordinarie etiam Le

gatos ad eani miserunt, & acta inde sibi transmissa confirmarunt. Nihil ergo indo. lucrabitur Febronius. M6. An putat Febronius, causam P triarchae Antiocheni tantam suisse, ut etiam de jure damnationem & depositionem ruint. Non agebatur de aliquo dogmato aut morum disciplina , neque in disciplina chesiae contra Canones peccatum fuit, sed tantum de privata ambitionse & novatione

Patriarchae, quae externa oeconomiam EC

lesiae potius . spectabat; neque per hunc tis

404쪽

eum. esse olebat , quaniquana in communi sensu id sequeretur, uti interpretabatur Gregorius. Crimen igitur tale non erat, utemsuris ecclesiasticis plecti debuisset, sed ad frangendam , vel etiam plectendam superis. biam lassiciebant media a Gregorio pr&scrim

pta, nempe ne litteras caeteri Patriarchae de Episcopi sub nomine uniuersalis dare usi aciscipere praesummant. Similibus igitur exem ylis Lectores suos vel inescare, vel decipeo re vult Febronius. Interim Iurisdictione suam pro causarum merito in longe dissit . iscopos & Provincias exercere non igno .ravit, neque dubitavit humillimus Gim .rius. Quo iure enim Presbyteris Sardiniae deficientibus Episcopis, nstn obstante Cano-

ne . Sacramentum Consumationis adminis strare concessisset Τ L. I. Epist. Cap. 4I. Quo

jure Syagrio Augustodunensi Episcopo cum Pallio primum in Provincia Lugdunensi post Metropolitam locum dedisset ' L. 4. Epist. 50, 5 a. & 53. Quo jure Castorium Episco pum Ariminensem Episcopum a Iurisdicti ne in Momerium Abbatis Luminosi excise

seta

405쪽

s63 . ' αset, sola ipsi, ejusque succetaribus ordina . tione Abbatis permissa γ L. 4. Epist. 43. Quoi jure Episcopum, insolentiam Clericorum suorum. Monasteria Gravantium refraenare diis mus jussisset ' L. 6. Epist. go. Sic etia L. a. Epist. r. sibi reservat causas majores: L. I. Epist. 54. Praecipit E scopis in Gallia, ut Virgilio Arelatens suo Vicario obedirent. L. x. Epist. I9. & L. 3. Epist. 26. cassat, &annullat quorumdam Episcoporum judicia. Plura adhuc adli possunt, quibus auctor,tatem & Jurisdictionem, ultra quam Febronius permittit, tuebatur, & exercebat Gregorius ; malo igitur hamus ille suis exemplis ac testimoniis sibi consuluit. -

Pontifex habet Πιsmittendi Legatos ad opus ophii sui Primatus. Ne vero tommittantur a usus, inplerisque remis Au ori S functioni Legatorum s S ponuntur. ;Promittit Febronius, reliqua rom, Ponti ficis reservata solide suis locis elucidare. 'Hic admittit Papae pro usu & exercitio Pim 'matus facultatem habendi Vicarios ta Lem. '

406쪽

emta sis ror In provinciis de regnis, quod probat ex empla Innocentii I. &Gregorii M. quia nenispe Papae vi muneris sui excumbit inspecto . cura, seperintendentia in omnes Ecclesias, dc ipse omnibus adesse non potest . prohiberi neis quit, suas partes per Nuntios expleri; hine nul alibi quoad hoe habetur pro extraneo, & Casab. de consuet. inter extravaDCommun. Primeipos & subditi exeommunicantur, si prolibbeant ingressiim Legati Pontificis. Cresce tibias per salsas decretales iuribus pontifleuinetiam crevit Lemtorum authoritas, ita ut posthae uultum concilium ratum haberetur nisi Pontifex per se vel Legatos suos praes disset, nec Episcopus deponi posset, nisi a

thoritate Sedis apostolicae , unde frequentisin simi Legati mittebantur. Exarescentibus dein Conciliis, Pontificibus non deerant o tentus Legatos in provincias mittendi. G nerales admodum & indefinitas rationes mitin tendi Legatos Alexander IL Epist. a i. & Ι noeentius I1I. L 4. Epist. Io . attulore, qui bus increvit Legatorum frequentia & authois ritas, ut cuncta negotia ad eos deferre ii

407쪽

37. sitit, ac posteritati relictum est, detesta deis cretallum salsitate & injustitia , quidqui1 Regnis noxium. & Episcoporum juribus a

Wrsum, emendare. , s1. Initio Legati Papae nullam Iurisdi tionem exercebant, sed erant meri apocrisi ru'& responsalas, Imperatores commitabam tur ad instar Legatorum Principum.

a. Saeculo IX. post salsas decretalis Numili apostolici concurrentem cum Episcopis I . risdictionem exercentes instar Praesidium Prov1nciarum se gerebant, marime vero eorum auctoritas ad omnem vel contentiosam vel vo.

Iuniariam Jurisdictionem exercendam subGreis lgorio VII. & Bonifacio VΙΙΙ. aucta fuit. Merito Igitur se opposuerunt Reges, Principes, prae primis Angliae, Scotiae, item Archiepiscopi&Episcopi habemus Exemplum recens de uota admita per rempublicam Genuensem in Cormcam Legato & visitatore pontificio. 3. Per Concilia Constant. Basiliems, &pesissimum radentinum restricta est excessu

a Legatoriam potestas, & Epistoporum tu, '

408쪽

-- art risdictio quasi postliminio rellitum , ut subpaena nullitatis causae in prima instantia cois ram Episcopis tractandae sint, nec detur nisi a definitivis eorum sententiis appellatio. 4. In Gallia , Belgico, Sicilia nullam aurisdictionein exercent. . In Gallia non nisi permissione Regis admittuntur, Bullagationis a Pari inento .examinatur, modim Catur, approbatur, registratur , & Nuntiussurat, se non aliter approbatis his lacultat, Bus usurum, nisi ita, & quamdiu Regi plucuerit.

5. In Germania, quamvis non ubique,vmpliori utuntur Potestate, & causas in s eunda & ulteriori instantia judicant. Hae autem variationes sufficiunt ad probandum. haec omnia cum essentialibus juribus prima tus noli necessariam habere connexionem, mutationi esse obnoxia , & pro sundamento in origine habere falsas decretales, in conse vatione majorem vel respessive 'minorem P tentiam, tenuinorum Jurium notitiam, quae

omnia in Deris non faciunt j us.

409쪽

t 6, Idem contigit apostolicis. Si e

Drogonem Episcopum Metensem a Sergio A. 4mno 844. suum vicarium constitutum nol erunt admittere Pareps Concilii Vernensis. xili post Episcoporum Galliae, Germaniaeque contensum , qui teste Hinmaro Epist. Α . Cap. 3o. nunquam subsecutus suit. M r. Similiter Episcopi in Synodo Pontuetonensi Ansegissim Vicarium apostolicum alia ter quam servato singulis Metropolitanis j re non receperunt, & cum Imperator Carolus Calvus eum absolute recipi, atque in Sella plectili aute omnes Episcopos collocari j iaret, reclamavit Hin arus Rhemensis hoc sactum sacris regulis obviare., Haec lassiciunt ad probandum jus muscoporum, Principum , Nationum contradiscendi litteris Legatorum & Vicariorum p palium, si eorum juribus & Canonibus prae judicant. Quod si tamen talis contradictio in similibus alias haud facta suisset vel aliquorum indulgentia, vel veri juris ignorantia, vel alia quavis causa, per hoc romanae C riae rationibus aequidquam accedet. Noma

410쪽

Videtur Febronius hoc loco omnino ρον. nantia tradere. Mox initio inter jura Prima tus recenset ius mittendi & habendi in Pr vinciis & Regnis Vicarios atque Legatos ut Pontifex quoad hoc nullibi haberi possit

pro extraneo, nec prohiberi queat, quo minus per Nuntios suas partes e leat; rati nem vero affert, quia eidem vi muneris sui

incumbit generalis cura, inspectio, & s perintendentia , ipse vero per se omnibus adesse non possit. Hanc ipsam de non aliam rationem mittendi Legatos asserunt Alexa dro II. & Innocentius III. & Febronius cons stim eam. vocat admodum Generalem, indefinitam, & obtentum Provinciis Legatos o trudendi. Prius dixerat, quod Pontifex

prohiberi nequeat mittere Legatos, & quod Principes ac subditi excommunicentur, si prohibeant ingressum Legati Pontificis: deia ait, merito se opposuisse Reges. Principes, Episcopos Legationibus Pontificiis, & in exemplum adducit rempublicam genuensem, quod in corsicam non admisent Legatum