Febronius abbreviatus, cum notis, adversus neotericos theologos et canonistas etc. Tomus 1. 5.

391쪽

rectionis tantum , sed jurisdictis nis; quanta

autem fuerit Potestas illorum , nemo nescit. Quare romanus Pontifex suam sententiam ex

promat ' utique non quia in communi causa extra Concilium ipse primus dicat sententia n, sed quia hujus sententia ultima est, &rei decisiva ; quippe disciplina graecorum sitit, ue causas prius deserrent ad Synodos& Patriarcham, si pax inde & quies obtin

ri non poterant, tunc .primum ad Rom. Pomtificem reserebantur, ut ejus judicio te bnarentur. Sic pariter Basilius citi Epistola rogat suppetias a Papa contra Arianos haereisticos . jam ad ferendar suppetias excitemAni: sed contra quos & quales suppetias ' non tantum contra plebem Arii haeresi seductam, haeres, qua ab Ario feminata est, nune jam rem pravatit, sed etiam contra ipsos Epist pos haeresis defensores , fetua doctrina defen ignei expelluntur, pergit Basilius, illis vero, qui jam captiuos ducunt simpliciorum animas, emcreditur agendorum Potestas. Vult autem Basilius , ut Legatos mittat Pontifex, Quvel pacem Ecclesiae reducant, vel si hoc non Profecerit, in auuiores inquirant, quos

392쪽

dein a communione removeat : inos mutatis. animes . qui vel dissidentes inter se eomponant, MI Dei Ecclesiam reducant ad amicitiam, vel saltem serturbationis hujus Authores vobis nq-tiores faciant , 'tit F vobis deincers compertam se ει exploratum , quibuscum communicinem h here debeatis. His verbis Basilius a Papa petit, ut tandem contumaces excommunicet 'in quem sinem ei necessario competere deinbet jus applicandi media requisita, V. g. jus visitandi, inquirendi, citandi, judicandi, ut ait Amori Differt. Ι de Prim. Pap. Hoc r medium autem Basilitis censuit esseacissimum ad pacem restituendam, & haeresin extirpamdam , si Papa suam authoritatem adplicet, 'hoc mesorum unicum remedium esse duximus. Certe in inermi Pontifice & directore, cujus decreta a quovis Episcopo examinari diiudia eari sessunt, tanta fiducia non suisset ponem

da, nec inde exspectandum remedium essic cius tota potestate orientalis Ecclesiae, dum Graeci in sust Patriarcha longe adhuc maj rem authoritatem umerabantur. Nec dicat Febronius , a Basilio ibi non intelligi excommunieationem proprie talem. Nam sola non , Z a comm

393쪽

s56 -' eommunio per litteras neque suisset remedium emcax , neque consuetum in antiqua Ecclesia contra haereticos; nam Pontifices non '

tantum abstinebant a communione cum ha reticis, sed eos excommunicabant atque a corpore Ecclesiae prorsus abscindebant. Ne vero de hoc nullum dubium relinquatur, &Febronio omnis exceptio praecludatur, ubdeamus ex responso Damas P., do qua e communicatione ibi Termo fueriti Dedih

Basilius citatam supera Epistolam ad Dam sum anno 37I. Damasus ea de causa anno ara. celebravir Romae Synodum nonaginta

ex Italia & Gallia Episcoporum. Dein Epi- stola synodica ad Orientales & Illyricos sic respondet iscopos:=wquepra iudiciunt Nicenae Synodo) aliquod feri potuit per numerum Episcoporum Arimini congregatum, quando coe sat, romanum Est opum, cujus ante omnia eaFdecebat ex ectare decretum , neque Vincentium

Legatum Papae ne sis alios talibus praebuisse

assensum. - Credimus autem, languenissin iso conamine nom tarde is nostra separandas esse communione, ει ab eis Episcopa tui nomen inerri, quatexus populi eorum liberati errore

394쪽

re 1sirent. Certe illa separatio a Communione, qua quis etiam ab Episcopatus gradu d jicitur, est excommunicatio tropris talis: d in ex verbis prioribus colastat, quod Dam ius nullum Concilium, quomodocunque numerosum, etiam in Oriente consuerit esse fidimum , atque in authoritatem Ecclesiae aia summendum absque R. Pontificis decreto &assensu. Bassitus ergo , quem in testem pr' i tota Ecclesia orientali producit Febronius, eidem neutiquam p*trocing r. Verum de

his specialius adhuc redibit sermo cap. III.

ad 4. Dicat Febronius , quod res est. Patriarcha nexandrianus non qualitercu que delatus suit, sed quidam Clerici Alexam drini ea de causa Romam navigarunt, &suum Patriarcham apud Rom. Pouisicem Dyonisium proprie accusarunt. Scripsit Phya accusatiouis Capita Patriarcham , ut de' super se purgaret; is humiliter obtemperan suam Apologiam in quatuor libris Papae trans misit. Ita testatur Athanasius in Epist.'de sen

tent. Dyonisii & Lib. de Synod. Num Ct rici Alexandrini Romam usque naviganteli

395쪽

- apud Papam accusassent suum Patriarcham, si in illo non nisi communem aliquam Ffossicitudinem , nullam vero in suum Patriar cham urisdictionem recognovissent' num hic tam cito & humiliter obtemperasset tantus Patriarcha orientalis. ad s. Inepte omnia. Depostio est ve re actus jurisdictionis, si igitur haec sequaeia excommunicationis, qualis tamen semper non est , in expommunicante jurisdictionem esse oportet. Dum igitur Pontifex excominmunicationem de ejus sequelam decernere potestatem babet, utique jure suo decernere discendus est. Non negamu3 Patriarchis & SP nodis provincialibus potestatem deponendi Episcopos , iis tamen solis non asserimus;

nam etiam ι Rom. Pontificibus multi sunt deposis absque Synodi provincialis sentenistia, vel si aliquando in hunc finem Synodus

habita fuit, causae accuratius . discutiendae

gratia fiebat, ubi Pontifex per Legat prae sdebat, & mandatum depositionis ad eam dabat, ut adeo potius Pontificis sententiam xequi, qum confirmare debuerit. Sic Bo.

nisacius P. in Epist. ad Episcopum galliae m

396쪽

lximo inobedienti gratiae loco dat, ut i itra Provinciam congregetur Synodus, & ibi ju- dicetur, in quem ipse jam debuerat serre sententiam. Interim quid obstat, quod Sirucius P. prius Cleri sui sententia judicaverit, dein quod praecepto Apostoli obsequi, & Dei judicium se denuntiare profiteatur' an propterea Siricius non judicavit, vel sententiani tulit ' utique Presbyteri & Diaconi in Conciliis, ubi dogmata fidei tractantur, non habent votum definitivum, nec possunt judicare, sed tantum consulere. Quandocuitque Pontifices circa fidem & mores sententiani serunt, non nisi praehabita prius consultati ne & deliberatione sui Cleri & Dot uis judicium proserunt, sed hoc suum robur habet a Pontifice, talis autem sententia, dum ex Cathedra & definiendo loquitur, censetur . esse divini judicii declaratio. Dein salsum

est, quod Siricius profiteatur nω tam se judia re , quam Apostoli judicium denuntiare, nam

o in

diserte ait, diuina sntentiar, re nostro iudiei a in perpemum damnati extra Delesiam remaveant. Praeceptuni vero Apostoli. quia anter Meetu, euam quod aerapimus, non est ipsum judicium,

397쪽

quod denuntiat Sirieius, sed motivum, qu ad judicandum motus suit.

Tandem iterum de Zosmo tibi blandiaris Febroni, qui toties judicium semel a soprolatum a nemine neque ab EpiscopiS, Iamque a Synodis reassummi aut retractari conis cedit. Vid. ejus Epist. ad Concilium Carathaginense : de ejus Sedis Apostolicae )judicio disceptare nullus auderet. --- Cum tantum nobis esset authoritatis , ut nuctus de no- pro posset retractare sententia. - - -

dantes hae salamitati osra, ut in eqmmlinseo utentes, non quia D id deberet feri, f remus, sed pariter vobisci voluimus hasιre trinatum de illa, qui apud vos fuerat aecus ius. Haec ad Episcopos in Concilio congre- .gatos. Quis Pontiax, hodierna dis ita a deat loqui ' Ad Syhqdum ephesinam ἡ spondeq, non suisse con maioriam, sed tR tum executoriam Synodum 'ntentiam; quip- pe ibi non tr4statδ, neque discussa, sed ta tum lecta sunt, quae circa Pelagianos se

runt gesta & definita a Pontifice, cujus se 'tentiae haud praevio juridico examine per vin

398쪽

am confirmationis, sed simplicis agonsus a cessere Patres, binc Synodus tantum ait :. Lectis gestis , qua celebruta sunt in depositi

nem - -- - - qua de isa fuerunt a tua revo

rentia, -- - - censemus, consentanei

sumus tu tua sententia. Ιmo quid hic contem dit Febronius, Caelestini P. dopositionis sententiam in Pelagianos a Synodo ephesin confirmatam suisse, dum tamen mox supra g. T. Num, 6. ex Bosueto reserat, Pontis,ucs sola Ecclesiarum consensione fretos s gestis Pelagianis ne illud solatium reliquis.

se , ut ab orcammica Synodo damnati videremiur 7 haec utique non concQrdant' . Habeas denique aliud ex Oriente exem, plum. Cyrillus Alexmdrinus Patriarcha pa . Iam erumpente errore Nestorii ad eundem Papam Coelestinum sic scribit: ab illius coni 'munione palam I aperte nosmetipsos hon prius devellimus , quam hae pietati tuae indicaverimus. Digneris igitur nobis declarare, quid tibi vi et,

399쪽

Qius est autem, ut suos pietatis sententia super ne re Macedonia Episcopis, tum omnibus crurientis Antisitibus manifesta per litterra. Quare Cyrillus Patriarcha rem ad Papam do.

seri , quaerens, utrum cum Nestorio comis municare adhuc liceat, aut eXcommunic

tum declarare ' quare Papa suam sententiam omnibus Orientis Episcopis manifestam sa 'ciat, si nullam vim habeat , nisi a Synodo confirmetur an non potuisset, tantus Patriastha breviori via Synodum congregare, δι causam cum subjectis sibi Episcopis decid i re . quid in hac re tota Ecclesia alexandri. na tenere debeat ' certe major tune Orient

libus Episcopis & Patriarchis de iurisdictio. ne Papae insedit opinio , quam de sola superintendentia & sollicitudine. Imo Iatius pdhuc progressus Coelestinus Papa Epist. II. Cyrillo respondit: Nestorio stithes veniet eo rigenti, M aperta sententia perduranti. λιthoritate igitur Deum nosue Sedis ad ita postra vise usus hane exequms disricto flore 'sententiam. - - - me nis hoe fecerit, mox sanctitris tua illi Melsa provisum a v6yro φμm corpore motu .mnitnusiae es' remoum

400쪽

dum. En i sententiam depositionis a Pontifice ρomano in Patriarcham Constantinopolia tanum latam. Eni Cyrillum Pa triarcham in hac causa Vicarium & Executorem se tentiae a Papa constitutum. Quin eadem Coelellinus ad alios duos Patriarchas adhuc,& ad Episcopos Thessalonicensem & Philip , pensem , atque ad ipsum Nestorium perscri , psit: sic sententiam tulit, & in toto oriemite promulgavit nemine obstante , nulloque respectu ad aliquod Concilium habito. - . Dicet Febronius: causa tamen per senstentiam Pontificis finita non fuit, sed ρd mniendam debuit congregari Concilium. V rum hic agimus de potestate, quam osten, dit, & exercuit Coelestinus P. in Oriento'& cui acquievit totus Oriens, &postea non improbavit, . sed potius agnovit, & reveritum fuit ipsum Concilium. Dein verum est Concilium congregari debuisse, non quia ju κdicium Pontificis censebatur Jllegitimum aut incompetens, sed quia Nestorius tam potena

Patriarcha in pertinacia persistebat, fraudes ει tectam nexuit, novas semper turbas con cit M