장음표시 사용
411쪽
tecessaria Primatus jura refert, postea ait, sere non aliud habere fundamentum, quam in origine salsas decretales , nec necessariam eum juribus essentialibus Primatus habere
connexionem. Novi tamen, quae in hac materia mentem Febronius vellicant: nunquid
frequentia , auctoritas & abusus in hisce Legationibus stomachum movent: at disti suamus tempora praeterit3 atque moderna. Missionem Legatorum nona salsa decreatalibus ortum habuisse. sed hoc jus cum ipso Primatu connexum esse, atque a primis sa culis in usu suisse, inficiari non potes: si tamen frequentiam Legationum a saeculo VIII.& IX. accusas , velim, attendas simul ca fas harum Legationum & circumstantias temporum. Flebilis undiquo status Ecclesiae
per incursiones Barbarorum, continua Beuia , semulationes. dissensiones , oppressiones
inter ipsos Ecclesiasticos, collapsa nbique disciplina in causa fuerunt, imo necessitatem imposuerunt, ut Pontifex vi Primatus sui. authoritatem interponeret, & restaurandae
412쪽
. ret. Germania ab Idololatria nondum pen,
tus purgata suit, debebant primum multis in locis Sedes episcbpales & Monasteria eigi, Clerus formari, & disciplina ecclesia- .stica sensim stabiliri: in Gallia propter Bella civilia , & debilitatem Regum etiam in E
clesia omnia in pejus ruebat, Synodi inte mittebantur, Laici vel Clerici adulteri, scortatores, usurarii &c, Episcopatus & Benem , cia ecclesiastica possidebant, eadem vel a huc alia mala in caeteris regnis Ecclesiam turbabant, quibus scatent historiae eccles sticae, & Thomassinus P. I. Lib. II. C. LIq. probat, etiam seculo XI. adhuc necesse fuisso, ut frequentiores fierent Legationes Zoman Propter grassantia ubique in Clero Simoniae& incontinentiae crimina. Scias autem, i .s Reges saepius ad ista mala eradicanda, & disciplinam revocandam vel stabili dam Legationes auxilium a Roma expetiisse. Haec omnia eruditis notissima sunt, quae simul 1ω-quentiam Legationum romanorum necessa-a iam fuisse comprobant, quod ossicium labo. ti Ecclesiae si non praestitissent Pontifices. 4
413쪽
de oscitantia & neglecto munere suo jure incusari potuissent.
At displicet tanta Aullioritas & Potestas Legatorum, & Febronius mallet meros. esso Responsales. Verum totum id ea quaestione absolvitur, utrum Pontifex habeat Prim
tum Jurisdictionis in omnes Ecclesias, sic ut per se , vel si ipse adesse non possit. per Legatos suos hanc Jdrisdictionem & Potesatem exigente necessitate vel bono totius Ecclesiae aut etiam particularium Ecclesia. rum exercere possit, ae debeat, quod hach nus luculenter demonstravimus , dc adhuc ultra contra Febronium propugnamus Et quid prodesse possunt Legati mere responsa. 3es. si hi nil nisi ad Pontificem restire, iste
solum monere,. rogare, nulla autem maIo praesentaneo & alias immedicabili remessiaessicacia opponere possit. - . .
Restat lotur solum Mussus Potestaris, s nempe ea abutantur Legati, vel ultram dum & limites praescriptos extendant; tales ibusus non πprobamus, neque inficiamur . multos olim excessus & abusus in Mod albus
414쪽
- -ε s 'nibus extitisse; attamenin usu ad nonusum. vel omnino carentiam Potestatis non licet arguere , imo ipse abuius Potestatis supponit, & probat veram Potestatem, nec hujus genuinum de legitimum usum exelqditi Fautitur autem, qui omncm Iurisdictionem ,
quam authoritate Papae olim exercebant L gati, inter abusus reijceret, quamvis movderno tempore revera tales essenti Verum
est , Legati Synodos congregabant, Episco. 'pos deponebant, apellationes inferioris ci ri admittebant, & causas judicabant etiam - in prima instantia. Beneficia conserebant. At scimus ex historiis . collapsam & calcain tam undique fuisse disciplinam ecclesiastis eam. Synodos intermissas, causas vel non judicatas , vel ad Saecularia tribunalia dei dis , Episcopos aut in aula absentes, aut in exercitu armatos pugnasse, vel saltem milistiam & exercitum secutos suisse. Beneficia clesiastica in manibus Laicorum haer hant. & raro Clerici inveniebantur , qui nou communi ejus Saeculi labe infesti , de secundum Canones habiles erant. De his
415쪽
se otiam Alexander ΙΙ. Epist. I 8. ad Gerum s. Archiepiscop. Rhem. Archiepiscopis imputat , quod crimen, Simoniae tam liberal, ter etiam inter Episcopos grassaretur , quia sine discretione consecrant. Necessitas igitur fuit, non ambitus romynae Curiae , ut Papa suam authoritatem interponendo , Eγclesiis & populo Christiano , etiam pulsis i pis, quandoque de aliis Pastoribus provideret : neque Episcoporum & Metropolitano.
rum jura praeripiebantur, utpote quae vel omnino negligebant, vel non secundum Ca-nones exercebant, sed solum eorum desectus supplebantur, aut corrigebantur. Haec ut, que si nostris temporibus contingerent, revera abusus forent, & Episcopi merito sua jura laesa quaererentur, qui modo suo gregistrenue invigilant, disciplinam Cleri exacte ordinant, non nisi idoneos & probatos pra
ficiunt , errores corrigunt. Discolos coe
eent, & ubi in eorum Curiis ordo de Iustitia regnant. Res itaque suis temporibus & ci cumstantiis ponderanda est, & quod nunc abusus foret, non semper abusus, sed tunc
416쪽
necessitas fuit. Interiin dum Legati aposto . lici omnia ad se trahebant, & jura exerce, bant, sensim evigilare caeperunt Episcopi, , etiam jura sua sibi rursus vindicabant, &quodi dissimulandum non est illis temporibus ta- men adhuc sui se aliquos viros tum sancti, i tate, tum experientia & zelo insignes , quii turbatae disciplinae , quantum poterant, re i media asserebant, & jura sua serventer eXer cebant ; igitur cum hi officio suo strenue sumi gerentur, illi vero manus ad clavum ite rum admovere caepissent, ortae sunt quaer i lae , quas legimus, ab Episcopis contra ni-i - miam Potestatem Legatorum etiam in aulis Principum interpositas fuisse; sed haec non obstant, quo minus haec Potestas prius ne i cessaria suerit, & eam Legati, cum alii suo. numeri deessent, legitime exercuerint. Febronius ubique in omnibus suis libris in Nuntios apostolicos vehementer invebbtur, unde haud vana suspicio est, eundem ab liorum aliquo quid minus gratum tulisse. . Tom. a. pag. Iao. dicit, eos in aullarem politicam aulae Nisanae curare, extin
417쪽
aulas processus & Iurisdissiones, more, scie ri ac populi sint quales, quales; si sugger tur eis remotio publicorum scandalorum. trahere humeros, causantes, se destitui mam dato apostolico. Dein pag. 378. & seq. ex Done Carnotensi sere similia Legatis objiciti . Verum si ipsis incumbat reformatio morum in Clero & populo , remotio scandalorum, publicorum &c. . an non tunc in jura ordianariorum involorent, an haec praestare possent, si Authoritate & Potestate destituam tur 7 Tom. s. concedit Legatis potestatem extraordinariam supplentem; de hac a tem hactenus nos solum loquimin , quidquid sit de potestate ordinaria, de qua modo non disputamus, & quam exercere etiam 'non expedireti Tom. 4. Parti a. pag. 86. M. . memorat Varias querelas. motus, gravam, na etiam apud Cameram & Comitia Imperii contra Jurisdictionem Legatorum apostolic rum. Verum quis nescit, limites utriusque Potestatis tam sacrae quam profanae nondum accurate esse positos, hinc utramque saepe inter se cessidere, varias esse regnorum com
suetudines, & in uno ad politicum tribunal
418쪽
deserti . quod in alio apud Ecclesiastieum iudicatur, multas causas esse mixti fori.' in . quibus unum ab alio praevenitur ' fulta saepe etiam in Curiis Episcoporum contin . . gunt, ubi de soro contenditur, & alterutra Potestas se praeventam, despectω aut lasi sam esse queritur: haec substantiam genuinaei Potestatis non invertunt , neque inutilem' faciunt, aut omnino intolerabilem. Verum ' Iriti ad alia respondendum eritii - Ad I. Integrum serme ex D. B Maelio annot. ad Ius Can. Titi de Osse. Luit, gati exscripsit Febronius, inde accusationisi Capita promens , sed studio reticuit excusa, tiones & temperamenta, quae ex eodem a Gore nunc supplebo , & responsionis locat inserviunt. Ita est, ab initio Legati apud Imperatores & Principes erant meri r om, salis; verum tunc Pontifices ad causas ec desiasticas habebant alios Legatos cum P testate, nempe suos vicarior, uti notat Bahustelius, quos in provinciis constituebant. de ad hos causae deis debebant; quandon
419쪽
Ad a. Falsum est, ideo Reges, Principes, Episcopos se opposuisse Legationibus
hisce, quia pro rerum exigentia & necem iste jurisdictionem exercebant, imo in hunc finem saepe ab iisdem petebantur. Verum ideo se opposuere, quia Legati ab Ecclesi sticis nimias procurationes & subsidia pet hant, Episcopos , qui rite nranere suo fumgebantur, in sua: Iurisdictione turbabant . iurisdictionalia quaelibet, etiam ultra quam
in mandatis habebant, ad se trahendo, B neficia conserendo. In his abusus contigisse nemo negat. Verum ostendisset febronius.
Legatos talia in mandatis habuisse, prius quam hosce abusus Sedi apostolicae ad conflandam invidiam , & non magis ipsis personis sua Potestate abutentibus adscriberet. Caeterum jam dixi, ab abusu Iurisdictionis ad nullam omnino Iurisdissionis potestatem quis male argumentaretur', neque ab osse clo
420쪽
a scio per quosdam, male administrato ad tollendum ipsum ossicium, alias utile vel ne eessarium prudenter fit illatio quia error non suit in ossicio, sed in administrante. Exempla allata non sunt ad rem Primcipes quidem abusus praecavere vel impediis re possulit, 'nullatenus vero legitimam &genuinam Legatorum Potestatem coarctare aut cohibere. Ipse Febronius fatetur, quod Pontifex prohiberi nequeat , suas partes ier numtios explere, G nullibi quoad hoe si extraneus citatque Cap. ao. de consuet. inter eXtravam Quoad Rempublicam Genuensem non memo-
rat, quae postea in hac causa acta & tractata suerint, neque considerat rationem status & .
temporis in illis turbis & seditionibus Regni Corsicae, cui obstabat interesse proprium Pomtificis propter veterem praetensionem in hoc
Ad s. Abusus sublatos esse nemo non approbat; vera tamen jurisdictio, 'praecipu' in supplenda negligentis Praelatorum in appellationibus &c. sublata non suit, ne. aufferri potest.