Febronius abbreviatus, cum notis, adversus neotericos theologos et canonistas etc. Tomus 1. 5.

521쪽

84 .' -- Tum, . qui ab externis Ecclesiis veniebant, &concessa eis communione. Hoc communi ius commercium ut lacilius. innotescere &servari posset, fiebat praecipue per magnas quasdam Sedes. Sic Ecclesiae orientales cum occidentalibus communicabant per P triarcham antistaenum specialiter communi ne iunctum cum Romano: aegyptii per alix dinum communicabant cum Romano, & o cidentales omnes cum orientalibus & aegyptiis itidem per Romanum. Hanc Comm nionem probat author ex Basilio, Optato MN

evitano, Augustino, Cypriano, Patribus Concili Aquileiensis anno 381. sic romana Ecclesia erat , in qlio & per quod reliquae Ecclesiae inter se communicabant, sed haec communionis jura dirigebantur regulis ab universali Ecclesia dictatis. Huic Ecclesiarum Communioni opposita est eorundem excommmunicatis , nempe dum propter perversam motrinam vel disciplinam alicuius Episcopi vel Ecclesiae nuntius mittebatur eius communio ni, vel reiiciebantur, qui inde veniebanti Hac ratione Ecclesia romana alias Ecclesias

522쪽

Episcopus Episcopum aut Eccissam sive vicianam, sive longe dissitam, absque ulla juri dictionis specie vel umbra. i. Sic Cyrillus Alexandrini Epist. at

Caelestin. P. sciscitabatur, utrum cum Nestorio communicare oporteat, & quamvis hic 'reiectus suit a Communione, ultimum tamen

judicium de eius fide ab ephesima Synodo prolatum est. Sic Ursacius & Valens testa Epiphanio haeresi 68. a Iulio I. Chrysostomus a Theophilo Alexandrino & Synodo ad que

cum exauthoratus, ab Innocentio I. Venerio Mediolanensi &Chromatio aquileensi comm nionem petierunt. a. Si Rom. Pontifex sine legitima camsa excommunicationem serret, tunc excommunicatus pro Schismatico habendus non es.set, dummodo animum retineret servandae unionis, & ad eam recuperandam totis vir, bus adlaboraret. Hinc nemo Cyprianum &am canos antistites, a Communione Steph ni Papae actu pulsos, vel . iamiam pellendos,

ab Ecclesia alienos suisse iudicabit. 'Idem est de Firmiliano, Meletio, Cyrillo &c. . . ' . Illi 3 3. I aes

523쪽

3. Haec de excomunicatione respecta non subditi. Excommunicatio aurem ab Episcopo in proprium suum diaecelanum Vbsore jurisdictionis vere talis lata ex Canonum dispositione se extendit ad universam Eces sam', ita ut taliter excommunicatus ab alio Episcopo recipi non debeat. Sic Ecclesia ipsa romana, teste Epiphanio haeres. qa. Mam

cionem a suo Episcopo excommunicatum non recepit. Et Siricius P. Epist.' ad Episcop. Galliae ait: aut removeantur, quibus indigne ordo eollatus fuit, aut ad nos nomina eorum deinferantur , ut sciamus , a quibus nos abstinere δε-beamus. Hoc dedit ansam, viris eruditis suis stinendi, quod Papa & quilibet Episcopus legitime excommunicans id nomine & vice tutius Ecclesiae agat. Sic Almainus & Gerson. Nota.

Febronius, dum negare non posset, mutitos ubique in tota clesia orientali& occido tali a Rom. Pontifice excommunicatos fuisse, excommunicatio vere talis, quae olim Ana

thema dicobatur, proprio jurisdictionem potestatem baindi in ea a unicanis pia

524쪽

supponeret ne hanc in Papa admittere debeat , Lectorem persuadere vult, omnes e

communicationes papales extra suam Disocosin nihil fuisse, nisi resationem seu negationem communionis, quae est cxcommunicatio i Iroprie talis. Verum haec contra torrentem,& eruditis ridicula sunt. Uerum est, Episcopos saepe se a communione alterius Episcopi vel Ecclesiae occasone alicujus criminis, vel haeresis se junxisse , negando solum communionem, . quod quivis Episcopus sacere poterat , quamvis dosoctu Iurisdictionis in alienum Episcopum vel Ecclesiam proprie excommunicare nori poterat; at salsissimum est, quod rom. Ecclesia etiam hac ratione solum, nempe abstianendo a communione , vel nuntium mitte do alicujus communioni ordinarie excommunicaret , sed ejus excommunicatio proprie talis , & verae Jurisdictionis erat, qua ' iRom. Pontifices se non tantum ab alicujus communione se Iungebant, sed eum proprie etiam a toto Corpore & unitate Ecclesiae' a scindebant , Vetustissima exempla id ad ac . Ium demonstrant. l . . - -

525쪽

hsa ii Linus P. - Menandrum cum discipulis ille Samarita, isti ut plurimum Antiochenierant h Confortio conversationis nostrae ejectos

optema damnatione mussitavit. Praedestinat. apud Sirmond. Tom. I. pag. 27o. Zephyri-

nus P. Nptalium haerosin Theodoti Coriarii abdicantem Ecclesiae communioni restituit, econtra Proclum Cataphrygem cum Sectat ribus damnavit, & anathematigavit. E seb. Lib. 5. Cap. 28. & Lib. 6. Cap. 14. &αo. Idem Eusebius histor. Eccles. Cap. 24. secundum interpretationem Joannis Christo Phorsoni, quae accuratior est illa Valesii, laeausa alialicorum Epitcoporum cum Victore P. sic scri t: his rebui addussis Victor, qui tum Rom. Ecclesia smerat, totius A et Meles ai cum aliis finitimis , tanqua in alterius fidei opis monis vi omnes, ut complectar brevi, b communi unitate Eccusor amputare eo natur. , Item Eusebius sepundum editionem Dadraei de S. Irenaeo: Historem, ne tam multas Eecusas - a corpore universa Messae Chrisi penitus amputaret, - - - - convenienter admonet. Socra-

526쪽

erant, execmmunieatonis Libellum mi L Jani quidquid sit de illa controversia, utrum Vio

tor Asiaticos actu excommunicaverit, . Vel excommunicationem tantum minitatus suerit, illa, de qua agebatur, excommunicati' juxta hos scriptore' non erat tantum negatio communionis cum solo rom. 'Episcopo . . sed excommunicatio proprie talis cum jurisdictioii , qua quis a tota communione E clesiae prorsus abscinditur, & alienus esse authoritative pronuntiatur. . Neque Iraeneus aut Asiatici hanc in Victore P. potostatem n gabant , sed solum quaerebantur, non quod nuntium miserit,' vel negaverit eis comm nionem, sed ut illi scriptores testantur, quod

eos a communione totius Ecclesin abscindem vel tentaverit, vel omnino absciderit. Sic etiam Felix ΙΙΙ. Acacium Patriarcham Co stantinop. non solum a sua, sed a tota si alium communione removit. Ita enim habet Epist. ad Acacium : sententia praesenti sacerdotali honore V Communione emtholica , me non etiam is filium numero segregatus, sui. Dium tibi nomen F munus miniseriisacerdot

sis agnosee S. Spiritus judicis , re apostolica per

527쪽

nos authoritate damnatus, nunquamque Anathematis vinculis emendus. Haec de sola negatione communionis nec Febronius, nec quisquam alius intelliget. De sententia excommunis

rationis Coelestini I. in Nestorium diximus supra Cap. ΙΙ. g. q. in Nota. Historia ecclesiastica talibus excommunicationum exem Plis abundat, quibus Rom. Pontificis haereaticos vel alios etiam Discopos ab Ecclesia proscripsero, &ipsi effectus inde secuti m

i . niseste probant, eas non simplicem negati hem communionis sed veram sententiam pr stiptionis a toto Corpore Ecclesiae comprehendisse, quia excommunicatus a Rom. Po 'tifice mox ubique pro excommunicato habebatur, & aliae Mesesiae ab ejus communione recesserunt, non minus; ac si in aliqua Dia cesi quis a suo proprio Episcopo excomm . nicatur.' Hoc autem absque jurisdictione seri non poterati Quis tum igitur dubit hat: Rom. Pontificem vi sui Primatus hab

re talem Potestatem excommunicandi in to

528쪽

hronius , est Centrum & Punctum communio. nis totius Ecclesiae : exigit autem natura centri di unionis, ut quicunque cum hoc non Conspirant, ejiciantur, ne unitatem &ordianem perturbent. Siquidem si omnes Ecclesiae particulares ad hoc centrum respicere deo hebant, ut unitatem & paritatem in fide &doctrina teneant, debuit in hoc centro vis inexistere, qua expulsis discolis & perturba. toribus hanc unitatem conservet. Hinc est, quod multi ab aliis Episcopis vel Eccle- siis communione privati tam sollicite comis munionem cum romana Ecclesia quaerebant non enim credebantur a toto corpore Ecese. spe abscissi, nisi etiam a romanae Ecclesiae

communione amoverentur.

Denique haec potestas & Jurisdictio emcommunicandi in Papa ex verbis & institu. tione Christi demonstratur , haec quippe ad potestatem Clavium pertinet: Claves autem cum plenitudine Petro datae sunt. Certo

quia Apostolis data est potostas ligandi & sobvendi & baec potestas ad successores Eph .scopos

529쪽

Alexand. Coelestinum P. tantum interrogabat. utrum cum Nestorio communicare debeat. quia eius haeresis, & Persona nulla adii sententia erat damnata; at Coelestinus Nest rium proprie excommunicavit, ,haecque semientia valuit, quidquid sit de Concilio Ephe sino, de quo conser supra Cap. II. g. q. in No Ad a. non hic agitur de injusta exco municatione, sed de potestate excommunicandi. Exempla, quae affert, ad rem non sunt, de quibus postea. M s. Quare dispositione Canonum opus erat, ut excommunicatus a proprio suo Episcopo Jurisdictione vere tali ab aliis extra diaecesmin communionem non reciperetur pnempe sententia Episcopi desectu jurisdicti 'nis in aliena diae si effectum per se non obtinet: igitur hoc statutum est ad pacem &honcordiam servandam, ut ait Concilium sar dicense Can. I 6. tum etiam ne crimina m neant impunita. Quomodo autem haec cum Episcopatu universali Febronii concordant at sententia excommunicationis a rom. Pomtifice lata in aliquem in quavis mundi par

530쪽

te, absque ulla dispositione Canonum, ex soala praxi & disciplina veteris Ecclesiae ubivis

valuit, talis ab omnibus pro excommunicato habitus, eique communio' negata fuit

Porro si clerus romanus vacante sede nam de illo solo loquitur Epiphanius) Marcionem

a Parente suo Episcopo eo communicatum non recepit, quid sequitur ' num ideo Papa potestatem proprie excommunicandi non habet y num ille time excommunicatos solvere, & recipere non potest ' attamen recepit, solvitque Athanasium, Chrysostomum alios. que etiam a Conciliis damnatos. Quis a tem dicit, quod omnes etiam iuste proscrip- eos recipere debeat, aut possit' caeterum de Potestate Papae, non Cleri romani hic Serismo est. Quando Stricius P. praecipit, ut indigne ad ordines promoti vel deponantur. vel nominatim ad ipsum deserantur, ut a sua communione excludantur: tale praeceptum utique jurisdictionem importat, & verba semeentiam nondum latam, sed serendam signia ficant, adeoque Febronio neutiquati favent. Falsum denique sustinent Almainus dc Gersonia boc male erudiu , ae e incommunicam