L. Annaei Senecae philosophi Opera tribus tomis distincta. Tomus 1. 3.. .. Tomus 1. continens opuscula moralia. Cum indicibus , & argumentis. 1

271쪽

13ι L. ANNAEI SENECAE

poni quidem , sed ascendere . Decernebatur

illi statua in Pompei j theatro ponenda ,

quod exustum Caesar reficiebat. Exclamauit Cordus, Tune vere theatrum perire. Quis ergo non rumperetur, supra cineres Cn. Pompeij constitui Seianum , & in monumentis maximi imperatoris consecrara

pessimum militem Zconsecratur. Subscriptio , & acerrimi, canes , quos ille, ut sibi uni mansuetos, omnibus feros haberet, sanguine humano pascebat, circumlatrare etiam hominem , & illum imparatum, incipiunt. Quid faceret si vivere vellet, Seianus rogandus erat: s mori, filia. uterque inexorabilis: constituit filiam fallere. Vsus itaque balneo, & quo plus impone ut,in cubiculum se quasi gustaturus contulitis dimissi pueris, quaedam per senestram , ut videretur edisse, proiecit : ἁ coena deinde, quasi iam fatis in cubiculo, edisset, abstinuit: alteroque die, & tertio idem fecit. Quarto, ipsa infirmitate corporis faciebat indicium . Complexus itaque te: Carissima, inquit, ilia,se hoc unsem,

rotri celara vit iter morris ingresiussum , o iam medium sera teneo . Reuocare me nee debes, nee potes . Atque ita lumen omne

praecludi iussit , & se in tenebris condidit: Cognito consilio eius, publica voluptas erat, quod e faucibus auidissimorum luporum educeretur praeda. Accusatores, Seiano auctore, adeunt consulum tribunalia: queruntur moxi Cordum, interpe,

272쪽

CONSOL. AD MARCIAM. 13 3

lantes quod coegerant. adeo illis Cordus videbatur effugere . Magna res erat in quaestione,an morte rei perderentur. dum deliberatur, dum accusatores iterum admeunt, ille se absoluerat. Videsne, Marcia, quante iniquorum temporum vices ex inopinato ingruant λ fies quod alicui tuorum mori necesse fuit paene non licuit. CAP. XXIII. Praeter hoc, quod omne futurum incertum est, & ad deteriora ceItius: facilius ad stiperos iter est, animis cito ab humana conuersatione dimissis minus enim 'cis ponderisque traxerunt: antequam obducerentur, & altius terrena conciperent, liberati, leuiores ad or i-ginem suam reuolant, & facilius, quicquid est illud, absoluti transfluunt. Nec unquam magnis ingenijs cara in corpo- Te mora est. exire atque erumpere gemstiunt , aegrὶ has angustias ferunt , Uae per omne sublime, & ex alto assuetiumana despicere . Inde est quod Plato

clamat: Sapientis animum totum in momtem prominere, hoc velle, hoc ms dirari, hac semper cupidine ferri in exteri ra rex ueniatem . Quid tu, Marcia, cum videres senissem in iuuene prudentiam, victorem omnium Voluptatum animum, emendatum, carentem vitio, diuitias sine auaritia, honores sine ambitione , voluptates sine luxuria appetentem; diu tibi putabas illum sospitem posse contingere 3 Qiucquid ad

summum peruenit, ad exitum properat.

Eripit

273쪽

134 L. ANNAEI SENECAE .

Eripit se aufertque ex oculis persecta vi

tus : nec ultimum tempuS expectant, quae

in primo maturuerunt - Ignis quo clari*rfilsit,citius exstinguitur: vivacior est, qui cum lenta dissicilique materia commisi sus,fumoque demcrsus, ex sordido lucet. cadem enim detinet caussa, quae maluis alit. Sic ingenia quo illustriora,breuiora sunt. Nam ubi incremento locus non est , vicinus occasus est Fabianus ait, quod nostri quoque parontes videre , puerum Romae fui ste , statura ingentis viri: sed hic cito d