장음표시 사용
41쪽
Eua,& abstractiva. I Notitia intuitiua est notitia rei praesentis, ut praesens est, existentis. ut existens est, nata causari immediate ab existentia talis obiecti. Abiiractiva est noti
Sco .li I. cia respiciens obiectum,non,ut exi-di- - q stens aut praesens, sed in aliquor Rmςψ ' presentativo, puta in specie intelli-- ου' -' gibili ut notitia habita de rosa non existente. Unde dicitur, quod istae due notitis specie distinguuntur,'aquiscunque sunt eiusdem speciei, possunt sine con trad ictione este sque persecta, sed abstractiva & intuiti uanotitiae non possimi esse aeque persectae, igitur. II Secundo supponitur, quod intellectus noster ρ statu isto potest illam duplicem noticiana habere . Intel lectus enim noster P istos statu intuitiue cognoscit omnia illa, seo. in . . qxinae senstis cognoscit, & habet co-dist s. gnitionem intuitiuam concomitan3.q.M. a. tem cognitionem intuitiuam sensitivam, quia persectior, & superior potentia in eodem cognoscit illud, quod inferior copnoscit, & eodem modo. I Dicitur ulterius, quod potentia intellectiva cognoscit intuiti-ue omnes sensationes tam sensuum interiorum quam exteriorum,quia
cognoscit, quod visus videt aliquid Squod auditus aliquid audit,& sic de abis. Dicitur ulterius,quod intellectus noster pro statu ilio habet noticiam intuiti uam omnium suarum intellectionum, vel saltem potest habere,& omnium volitionum, & nolitionum patet quia intellectionum, & volitionum prsteritarum recordatur, seu potest recordari h
mo , alioquin non posset poeniterede malis volitionibus..sDicitur vl- aterius,quod intellectus noster ρ isto Q 'd sit
statu potest intelligete omhes fir me μ
cies intelligibiles in eo existentes, similiter omnia phantasmatai 'Pha a. de alatasia exilientia, quia intellectus - 'rac. vli. peritur se habere tales species intel- dubit. I. lidibiles, seu similitudines, igitur. l Dicitur vlterius quod anima intellectiva pro statu viae non potest habere notitiam intuitiuam de seims ,δc de toto homine, cuius ipsa est p*ra, patet quia anima intellectivaeuid ciuer cognoscit hanc propositionena, ego iuna, si ly ego, supponat pro ipsa apima, seu etiam supponat pro toto composito, cuius est pars.s Dicitur ulterius , quod omnia cognoscibit iapra dicta ab ipsi intellectu intellectione intuitiua etiam P is isto natu sunt cognoscibilia ab eodem intellectu cognitione abi tractiva, quia quaecunque obiecta potest τintellectus cognosccre quando sunt praesentia, potest etiam cognoscere .. .
per species intelligibiles udo sunt
absentia, sed talis notitia est abstractiva, igitur. Tunc respondetur ad dubiu & etiam codem modo potest responderi ad aliam dubitationem
alterius notabili r di non omnino perfecte scitur in i .itue, siue abstractiue,donec omnes quaestiones sci
tur, quae sunt de ea scibiles, quia quandiu habeo aliquam dubitati nem de pluuia, non scio pluviam omnino perfecte, ideo ad persecte
cognoscendum rem tam intuiti uequa abstractive, oportet Onano causas per se eius cognoscere,qa in quolibet genere caet potest formari qo, seu
42쪽
A seu propositio dubitabilis de illa ea bcns aliquid pro obiecto adaequato, Cper se, ut pluuia est proprei eleuatio potest per se in quodlibet contentunem vaporum,etiam propter conde sub eo, sed ens reale finitum in abs sationem nubis a frigiditate mediae lutum quam respectivum, cuius terretaonis acris , ideo quando aliqua minus non est ens infinitu, est 'bi causa ignoratur, tunc ignoratur Pia ctu ad aequa tu nri intellectus inquaqira conclusio rei,cuius est causa. tu itellectus est, ergo ploia cognosce Axii Q AMTu M ad secundum ar- re P se,cotrias ubi pio, sed nau ta,S aliculum dubitatur primo, quid est finita singularia concinent artub eo,
illud, quod est a nobis primo comi igitur. 8l Item possibile eli homine
gnitum. Ei,utrum sit singulare, vel uniuersa- actualiter recordari se quandoque te &capio ibi singulare pro re singu commisse, R diloisse aliquod lin-lari,& uniuersale pro illo, cui quan- gulare, igitur.' Aduerte tame,quod tum est de se non repugnat in singulare itatem sensibile poteit c di 3 pluribus .s Pro solutione suppynit, pi, triplic Iter. Vno modo,ut est prae-'' - P q, ali tu id d icitur esse primo cogni- scind cn, ab existentia,& omnibus ρομ tum tripliciter, scilicet prioritate , accidentibus, quod totum includit originis, seu penerationis, & de tali naturam specilicam cum diderei dico, et illud, quod sortius mouet tia indiuiduali. Alio modo, ut pra B sensum nostrum,uel quod primogi scindit ab acciuentabus, sed non exi Dpmi cognitionem suam in nobis,di sientia, Sc tunc est aggregatum ex nacitur est e primo cognitum priorita- tura specifica differentia indiuidua te orig nis,&tale non est nisi ali- li, Sc existentia. Alio modo, vino prs quod lingulare, Qrtius mouens sen sciendit ab accidentibus, neque exia sum. 'lit si quis dica ,singulare non stentia eius, Sc sic est aggregatum ex cognoscitur ab intellectu, cum di- natura specifica,disteretiatdiuidua- uersarum potentiarum diversa snt ii, accidetibus,existetia, &sic noest
oluecta, sed uniuersale est obiectum aliquod per se unum. Et de hoc dia intellectus, S singulare est obiectu co, q, qualitercunque accipiat est insentus,nam dicit Arii in secundo telligibile ab intellectu. s Sed quae-Posteriorum , t sensus est singula- reret aliquis utru singulare, & 'nirium intellectus vero x niuerlasium. uersale intelligantur unica spe intelAd ista respondetur irenedo aliquas ligibili, vel pluribus speciebus. R ses' n. e propositiones. ἰPrima, intellectus spondeo probabiliter, quod unicar a. q. t . MOuer potest cognoscereia pro statu spe intelligibili intelligitur singu diis. isto&ungulare,&uniuersale, patet l*re, Sc Omne superius eius, ita P vir quia potentia ponens disserentiam tute speciei intelligibilis alicuius sininter aliqua, cognoscit illa, sed inj sularis cognoscuntur omnia eius lutes lectus ponit diserentiam inter , periora, ut in virtute speciei huius singialare,& uniuersale, igit. ' Item albedinis coanoscitur albedo, c quandoque est aliqua potenta , ha- lor. S sic de alia . Et siquis. dicat
43쪽
.si non est possibile, et aliquid sit similitudo alicuius di itincti, & alicuius
indistincti, singulare est quid distin
superius in quantum superius, indillinctum, igitur. Respondetur, o species intelligibilis no est actualis similitudo rei, cuius est species, sed solum habitualis, id est virtute illius venimus ad cogniti
nem alterius,& sic non est in conueniens,quod ratione unius speciei intelligibilis veniamus in cognitione plurium, & quod idem sit similitudo habitualis plurium unius diit in-ctim alterius indistincti , immo sorte non esset inconueniens de conceptu sormali, qui est formalis limilitudo rei. I Unde imaginor, quod
. conceptus hominis inquantum h F mo cit, primo represcntat homine in se, & secudario omnes homine
CSecunda propositio, intellectus noster pro statu isto non cognoscit sin. gulare distincte,& psine, puta sub Propria eius ratione , seu sub eius propria disserentia indiuiduali, saltem distincte cognita,quia potcntia cognoscens aliquod obiectu sub propria eius ratione,potest ipsum distinguere a quocunque alio, sed nec intellectus, nee sensus pol distinguere unu singulare ab alio seclusis accidelibus, igitur. Minor patet,quia si per diuinam potentiam poneretur duo indiuidua eiusde speciei omnino si milia, viduae albedines in eade pamete subiecti aeque intensae, nulla pote Quot mo ita distingueret inter illas duas. Alidi, aliqd ciuid tamen dicitur cognosci distin Ti. cie dupliciter. o modo, quia co-cte. Inoisi lux mediante aliquo conceptu, repraesens te illud se, quod noaliud, & sie singulare bene pol c snosti distincte. I Alio modillincte idest psecte,scilicet cognitione, vel
conceptu,quo attingitur sub pers cta rone suae cognoscibilitatis,&sic non cognoscitur singulare distincte. I Et ad rone dicitur, quod sensus eii singularium, idest non potest aliquid sentire sine disserentia indiuiduali, ita et, disserentia indiuidualis est ratio,line qua sensus non sentiret. ISed intellectus est uniuersaliuin, idest potest intelligere aliqa
commune sine disserentia indiuiduali, ipsum contrahente,& non est in telligend uir r singulare sit obiectum adaequatu in sensus,& uniuersale sit obiectum intellectus, cu c
gnoscat singularia. I Et si quis diacat, diuersarum potentiarum diuersa sunt obiecta, ergo sensus,&Intellectus habebunt diuersa obiecta. Respondeo, tr duplices sunt potentiae distinctae. ' Quaeda sunt omni no disparatae: cui ut modi sunt visus, & auditus,& i ita habent obiecta distincta. I Aliae sunt subordinatae, &istae sunt duplices,quaeda sunt eius. degeneris, ita 'ambae sunt cognitiuae, ut intellectus, & sensus,& i ilae sese, habent,s, quicquid pol pote-tia inferior, potest etia superior, &cum hoc plus,& obiecta litorum potentiarum sunt distincta sm magis commune. minus comune. I Alit sunt subordinate, sed nos uni eiu dem generis , quia una est cogniti- ,&alia appetitiua, ut intellectus di voluntas , R illarum est semper idem obiectum, etiam sub eadem
44쪽
A K ne Armati .Quicqd. n. intellectus yt intellister volu as pol circa illud liabere aliquem actum. I Secundo modo aliquid dicitur primo cogni-. tum, vel cognoscibile prioritate persectionis. Et sc dico, villud, quod est persectius in entitate est primo cognitum prioritate persectionis. Et sic dico, ' Deus dicitur esse primo cognitum prioritare persectionis,&sic de illo intelligitur illa auctoritas secundi Metaphv scae, o scut se Ii et res ad elle sic se net ad cogniti
ne,' det intelligi situ ad prioritate
perfectionis, & secundum persectionem cognitionis,sc v idelicet, quod quanto aliquod intelligibile est perlectius, tanto eius cosnitio est persectior, & prior prioritate persectionis.s Aliqua tamen cognitio dicitur esse persectior alia dupliciter.
B Uno modo simpliciter, & s cilla est persectior sinapi ici ter, quae est cosnitio de obiecto persectiori simpliciter, sic cognitio Dei, quam etiam naturaliter possiimus habere, est cognitio pei sectior simpliciter. Alio mo-seo. ii. 1 do,secundum proportionem, & sic dis 3.q dico, quod illa est persectior, equ/aistum' perscctiori modo, & magis attingi- tur obiectum. Et sic dicitur, v visio aquilae, qua videt solem est persectior simpliciter visione, qua, ideo
candelam,quia ost persectioris obiecti, tamen illa, qua video candela, est persectior secundum proporti nem, quia per ipsam niagis attingo
lumen candelae,quam aquila attingat solem per eius visionem. Tertio modo, prioritate adaequationis, qd est obiectum adaequatum alicuius
potentiae,cuiusmodi est sonus respe Cctu auditus, & qualitas sensibilis comunis ad colore, lumen, lucem, de species visibiles respectu visiis.
magis uniuersalia sint nobis pilus nota minus uniuersalibuSὸ Pro nobis pia
ius solutione secundum Sco. I. sen. us nota.di. 3. q. 2. ponuntur aliquas distinctiones.-Prima est duplicia sunt uniuersalia: Quaedam sunt incausando, quae sunt causae uni nersales plurium csse um,ut Deus, & nam tum coelestes, & ista sunt minus nota nobis qua minus uniuersalia, casnt minus sensibilia sunt tamen se- eundum se magis cognoscibilia, sta sunt persectiora in entitate.-Alia sunt uniuersalia in praedicando Commequorum termini de pluribus pos- ta. co.
sunt pdicari,& de illis mouetur du- Pil in bili,&no de alijs. Secuda distinctio, minus vla accipitur dupliciter. Unomo Pprie, & sic dico, cs, est aliqs minus coe alio. Alio mo capit lame Pol in seriori respectu alicuius superioris,& sic capit hic, hoc mo sing lare dr bia minus uti. sortia d istinctio, aliud est apprehedere Obiectu colassi,& apprehedere comis, S stialiud est apprehendere distincte,&apprehendere obiectu distinctu, qa
confuse, & distincte dicunt confuse sone,& distinctione in notitia, neu se tenent ex parte notitiae, sed coisse sum,& distinctu dicut confusione,&distinctione in obiecto. l Vn cocipere consula in , est concipere aliquod
totu,vel totu uniuersale, vel totu es.setiale. sc videlicer, I quado apprehendo aliquod illorii, ego apprehe* i
45쪽
E do consulam. ISed distinctum est,
pars alicuius talis totius, sic videlicet,mqn ergo apprehendo aliquam partem alicuius talis totius, ego a - prehendo distinctum. I Sed cofuse' apprehendere, est concipere licui significatur per terminum, vel apprehendere aliquid in conceptu sui superioris. Sed apprehedere distincte, est concipere sicut signiscatur p di iasinitionem. I Et ex illo sequitur, lconfusum potest apprehendi distincte. distinctum confuse.Sequitur etiam,quod duplex e it noticia, scilicet confusa, de distincta. Illis prae-
seo. visu missis dicitur primo,quod inter uni Pr ipta. uersalia species specibilissima, cuius ς PQn singulare fortius mouet sensum,est. nobis nota prius prioritate originis
noticia confusa qua magis uniuersay le,qui quod sortius mouet intellectu est nobis primo notum, sed species specialissima, cuius singulare sortius mouet sensum, est nurusmodi, ergo. I Item omne principium activum pure naturale, habes in vim tute sua activa sufficienter aliquem essectum , passo sibi debite approximato non impedito, primo agit in essectum persectiorem, quem potest producere,quia agit secundum .ltimum suae potentiae, sed obiectu seu
singulare sensibile,& intellectus, vel species intellisibilista is singularis
sunt unum principium naturale totale, & susticiens producere conceptus virtualiter colentos in tali obiecto, &ipse intellectus possibilis est pasitim seu passuum debite dispositum ad receptionem talis noticis, ergo tale principium activum Hippersectiorem eonceptu, cuiusmodi est.Gconceptus speciei spccialissime,'dchoe seruato ordine: Nam talis ordo est,u, obiectum non potest primo causare noticiam distincta, quae cst persectior consula, saltem si sint de eode, nisii prius causauerit notitiam confusam. I Dicitur secundo, p via generationis magis univcrsale est primo notum noticia distincta,qui minus uniuersale, quia illud, quod est ratio distincte cocipiendi aliqd, lirius cognoscitur noticia distincta,ed magis uniuersale est huiustii di,quia per ipsum minus uniuersalia habent distiniri, immo non potest minus uniuersale distincte cognosci, nisi cognoscantur distincte omnia ellientialiter, & quid ditati inclusa in eo. ' HDUBITA Tun tertio utrum illa, quae dicta sunt in prirdicto nota-bili sint de mente Aralto. Fespondeo x iratur breuiter,' sic. I Aliter tame exponunt aliqui,puta qui ponunt uni materia uersalia esse signa,& terminos, puta se, magis uniuersalia sunt primo β' nota minus uniuersalibus, id est res pruno cognossuntur stra suos conceptus uniuersalioribus i sin conce- iptus singulares.Sed hoc non videtur
esse de mente Arist. quia 'n Aristo. dicit uniuersalia sunt nobis primo nota, vel ly uniuersalia supponit puniuersalibus mentalibus , vocalibus, vel scriptis, sed nullum illorum est dicendum, immo fm eos vid tur,tilla propositio esset salsa, cum subiectum non videatur pro aliquo supponere,vel petatur ab ipsis et det
pro quo supponit, ideo ille in us
46쪽
R relinquitur tanquam no esset de meis do te Atilio. 'Sed restat alia disticul-
tas, utrum ordo concipiendi consu-
se si prior ordine cocipiendi distincte,vel econtra. ' Pro cuius solutione supponitur, car ordo concipiendi consule, est ille, in quo fit processus a primo confuse cognito ad ultimucotu se cognitum,sicut est ordo, quo procedimus a cognitione minus uniuersalium ad cognitione magis uniuersalin m. Sed ordo distinete concipiendi est, quo praeceditura primo distincte cognito ad ultimumso. ut su- distin tecognitum. Hoc supposito, Ix3 respondetur ad difficultatem, quod
comparando unum totalem ordinem ad alium ordinem, tunc ordo eons e concipiendi praecedit totalem ordinem distincte concipiendi,v ita ν intellectis,noster prima intel- lactione,il habet intelligit singulare confuse, &postea speciem specialisia finiam illius singularis, S sic semper ascendendo usque ad supreinu pdica ii, 'supremu pdicatu est ensqd no pol intςlligi colafricu iportet conceptum simpliciter simplicem,
idest non resolubilem in alios conceptus: Omne enim simpliciter simplex, aut totaliter scitur, aut totaliter ignoratur, idest v quando scit, nihil eius ignoratur, cum non habet Inratia. alios conceptus. ISed econtra arguitur. philosophus dicit in textu, ut magis uniuersalia sunt nobis primo nota,ergo non sunt illa , quae pii mocognostutur a nobis distincte. I Pr
terea videtur, qliod illa probatio ,
quae suit adducta in probatione, insio dubio non sit bona, quia nat
ra procedit de imperfecto ad perse- Cctum, quia non agit primo essectum persectiorem,quem potest produc
te, sicut patet de igne, qui non priamo producit ignem, sed calorem in passo approximato. I Praeterea Avicenna probat, quod magis uniuersalia primo occurrunt intellectui nostro, quia quando videmus aliquida remotis,prius apprehendimus, xl si substantia quam animal, & animal quam homo, & sic descendendo. I Ad primum patet solutio in secundo dubio, in dicto secundo. Ad aliam dicitur,*quod illa probatio
est bona,& necessaria. Ad improbationem eius dicitur, quod natura procedit de imperfecto ad perfectu, propter impedimentum, vel contrarium impediens actione eius. Vnde si ignis primo calefaciat, quam igniat, hoc est propter impedimen tum AE cotrarium innasso, qa prius Oportet remoueri, sed si patium esset debite dispositum ad susceptionein ignis, prius ignirer, quam calefacerct.Sic autem est in proposito, quod
oes cauta concurrente, ad generationem illus conceptus, sunt pure
naturales, Spassum est sufficienter dispositum ad receptionem illius coceptus, ideo producit persectiorem conceptum in suo ordine,quem potest producere.' Unde qncuque iii aliquo activo sunt duae .vel plures rationes agedi, una persectior, alia ina persectior, si tale non fuerit debite approximatum,tunc primo agit secundum rationem agendi impers dilorem, sicut in igne est ratio cal
saciendi ,α igniendi, ideo si. imp
47쪽
T diatur, primo calefaciat, q igniat.
Similiter quando obiectum potentiae,puta obiectum uitellectus noest debite approx in alum,tunc aget primo conceptum ma perfectiorem. Inde est,'quando res cognoscitur' a longe,primo cognoscitur ει conceptum substantiae, vel animalis, cisecundum conceptum hominis, vel Petri, quia priores conceptus sunt imperscctiores. cum sint de obiectis impersectioribus, quanto enim aliquid eli minus commune, illud est persectius,ideo Petrus est persectior sua humanitate, ideo coceptus eius erit simpliciter persectior. Et haec de
secundo articulo. . A N T V M ad tertium sit c
Attia. elusio responsalis: In scientia natura , Γ,& in processu propter quid proc F dendum est ex cognitione causaria, principiorum, & elementorum ad
cognitionem causatorum . Et hareeon lusio relinquitur probata ex di
ctis. Ad rationes. ' Ad prima dici
tur. quod in proces tu, quia est, b ne procedendum est a magis compositis,& eausatis ad simplicia, sali rem si talia simplicia, sint causae illorum compositorum. 'Ad secundieter solutio in primo articulo notali tertio. IEt etiam ad tertia, ubi
suit ollensum, utrum ad perfecte cognoscendum rem Oporteat ori eius
s cognoscere. I Ad quarta patet solutio, nain ollensum est, quomodo. aliqua notitia dr esse persectior alia,
quasi in fine primi dubii. 'Ad quin
tam etiam patuit solutio in prima Mne, bi ostensum est, qualiter ma mematica di esse certior,& quare.
Necesse ea aurem aut timis ac principium, aut plura, isse Τ
um, aut immobile, sicut dicti '
Parmenides, ct Agesistus, ausmobile, sicut physici, in quideri
aerem dicentes esse ali' vero aquam primum principium.
Is T A est secunda pars executiva huius libri, in qua Philosophus
determinat de corpore naturali , de eius principi;s,& passionibus. Et di uiditur in tres tractatus. Primus, diuiditur in dua capitula. In primo, narrat & improbat opiniones eoru iurui non sunt naturaliter locuti. Et ividitur in duas partes. In prima narrat opiniones an liquoru per m dum cuiusdam diuisionis, mouens quaestiones, quas quaerebant anti- Hqui circa principia rerum naturalium. Vnde illi milosophi sunt naturaliter locuti, qui concesserui principia philosophiae naturalis, scilicet motum,& pluralitatem entium, sed illi sunt non naturaliter locuti, qui negauerunt principia philosophiae, scilicet motum esse, & plures ita tementium. I Prima quaestio, utrum sit tantum unum principium, vel plura. Secunda, posito, quod si tantuVnum, utrum sit mobile, sicut dixerunt philosophi naturaliter loquentes,vel immobile, sicut dixerut Par . rmenides,& Melissus. Et dicit, quod philosophorum naturaliter loquentium, qui posuerunt tantum unum
principium & mobile, quidam diis . xerunt illud esse aerem,alis aquam, alii ignem, S nulli terram propter eius grossitiem, di eius materia .lit
48쪽
A litarem. Tertia est, supposito, o cludunt falsum,suppos is eius prin C sint plura principia,an lint finita,vel cipiis, sed Parmenides, & Melisus
infinita, la finita virum tantum sint negauerunt principia philosophiae duo, ves tria,vel plura, si insta ita, v- naturalis,quae sunt Omnia,aut qui trum sint eiusdem generis, & diuer dam moueri, & plura entia esses, dei. sa specie,& figura. LDeinde osten- sic de aliis. Dicit tamen, utile est dii, p ad philo: ophum naturale non disputare contra eos, quia olevi pertinet disputare contra Parmeni- quuntur de rebus naturalibus, licet dem,& Melissum, dicentes tmvnu hoc no possit fieri per phylosothiam esse ens, Sintendit duas conclusi naturalem, sed per metaphylicam. nes. I Prima, ad philosophum natu 'In secunda parte arguit contra lyralem non pertinet disputare cotra sos per principia metaphisicae dua philosophos,qui non sunt naturali- bus rationibus.qPrima sumitur exter locuti, sicut Parmenides, & MN diuisione entis, pro qua supponit,9 limis. Probat duabus rationibus. Pri principium maxime proprium adana, ad Philosophum naturalem no disputandum contra Parmenidem, pertinet arguere contra negates sua & Melissiim est,'ens dicitur multi, principia , sed tales negant, igitur . pliciter. I Hoc supposito sic assuit; ,.. -. .
Maiore probat per sinite, quia re Illi, qui dicunt,omnia esse unu ens; ι i. q. i. meter non habet dii putare cotra ne aut dicunt omnia esse substantii tan in finegantes sua principia, igitur nec phi- tum,aut quantitatem, aut qualita- ioluendososophus naturalis.Secunda ro: phi- tem, vel substantiam cum qualita-losophus naturalis non habet dispu re,&quantitate , si substantiam, aut intube, . rare cotra qualibet positione fatua, dicunt ipsum esse equum,vel homi-tione en . sed positio Parmenidis, & Mellisi nem, vel aliquod aliud animal siti . est huiusmodi, igitur. η Secuta con qualitatem,aut hoc album, aut hoc. cluso, ad philolophum naturale no nigrum.Si quatitatem, aut hoc qua pertinet soluere rationes Parmeni- tum, aut hoc masnum, sed quolibet dis,& Mel i sti. Probat duabus roni- issoru est impossibile: igitur. Quod bus. Prima, phylosophus naturalis non sit subitantia cum qualitate , non habet soluere rationem litigi aut quantitate , patet, quia siue istatam, siue sophistica, sed rationes par sint separata ab inuicem , siue non, menidis,& Melissi sunt huiusmodi, multa sunt quae sunt,quia sunt mul'uia peccant in materia,&sorma,& in entia, & non unum est, quod est. licet ratio Parmenidis non sit ita va Quod non sit tantum qualitas, aut na, tamen ad eam multa sequuntur quantitas,probar, quia sequeretur , iii conuenientia. Vnoeni in inconue quod accidens esset sine substantia, menti dato multa contingunt.Secu- quod est impossibile. Quod non sit da ratio, philosophus naturalis non substantia tantum, probat, quia si habet soluere rationes negantiu sua strannim substantia, tunc ens nec principia, sed solum illas, quae con- erit fimui, ut vult Parmenides , nec
49쪽
T Ut infinitum, mihil est contra Meli Soluit eo iti ire, G s r sima CG
sum, dicentem illud QIe infinitum. tes ellet eaedem tuti, tu tessente de Quare Consequentia patet quia ratio finis intersei quia quaecunque sunt eade ς - ' x. Inimici quantitati congruit,vn mitertio, illa inter se sunt eade. Si ' φ 8' Ide substantia nece t finita, neu infini vero illud ens edet, num vnitate in t ad bilmmu per accides, si titu nec qua diuisibilitatis tu uc non esset quales, cipales. ditas, quia sicut dicitur in Arabica neq; quantum, de sic non estet infininanslatione, dii sinitio inuniti exigit tum, ut dicebat Melisi .Si esset unuquantitatem, Ee non lubstantia, nec secunda rationem, sequeretur incoqualitatem. q. Vnde in Enaizel tua ueniens Heraclita. s. p idem Erit bo . tum non terminatum, ut habet C6- num de malum: bonum & ncnb mentator Ommen. Is.quantu ergo num homo&asinus. Finaliteri
est genus innuiti, quia praedicatur 2 seris, phylotopni antiqui sequetes se&ellentialiter de quanto, de aliis Parmen idem δι Melissum, suerunt autem per accidens. Nec potes t esse conturbati in hoc φ dicebant omnia uiritantia dc quantitas, quia si sub- eite unum, Sc ne coimeteret eos multiantia de quantitas sunt, duo iuntq ta dicere, aliqui aufereoant copulat, - - sunt, S non Vnum est quod est. s Se propositioncine subiectum S: diuata. so . sumitur est parte Vniu , ' viderentur esse multa. Alii veroni F qua supponit m unum dicitur multi tabant pulam in verbum adiecti. Helisi Q puclter. Quod dam. n.elt unum secu uum, ut pro illa, homo et albus, dia dum continuitatem, ut linea. Aliud ccbant, homo albatur. Sed mira eos secundum Indi uisibilitatem. vi pun ponit phylosophus hanc conclusi . , , ctum. Aliud secundu in dii linitione nem, idem est unum & multa. IV . unum cuiusmodi sunt vapa de vinum. Ua- bat triplici re, quia album Se musiis, jh n- secundum expositionem. Al- cum sunt unum secundum siqnificii
berti vocatur vinum debile. Vinum tum materiales,de multa secundum 'er'y r pro torti vino. Alia transla- si ficatum Ermale. Secundo, quia uo dici t pro vapa merum, pones me totum est unum de sunt multae pamplum dicit vinum dc merum:Com- tes per diuisionem. Tertio, quia una metator coin. l6. tunc sic argui Si es 4 mul ta no sunt opposita, e. n.est ,1ςt unum continuitare., dc sc multa unum in actu εc multa in potentia. essent entia, quia continuit est diuisi i . ρ.3 c.'
Ulecin infin itas partes,quatit una no , Vatur 'ritalia. Vnde continuum est . num T ear a mare contraiiὶ Qu&p una inpotentia: Comme carmeViaem, ' Melissum ne tor comm cci I 7. isti autem virine . prisci a phylosophialfabant omne multi nidine S actua natu sis. dc potentialem. Et iuxta hoe QvAE R I T v a secundo. Utra mouet d ubitationeni,vImm totum ad phylosophum naturalem perti-ctauae partes sint unum aut plura. neat disputare contra Parmenidem
50쪽
A ct Melitam,negantes principia phy scietiarii quaeda sunt cora, puta per Closophiae. ' Et δrguitur primo sic: coitate subiccti , vel cosid rationis , sciemia uia ad phylosopnum naturalem quia de pluribus cosiderant,sicut ethpe rimet remouere errores, qui pos- Metap xy sca,vel applicationis, sicut sunt incidere in phylolophia natura e Logica,q docet sormare dem ratioli, sed ex ponibus Parmenelis& me nes ex principiis, S terminis cuius
lusi contingunt errores in phylos crinq; scientiae. 'Secundo supponit phia naturali, ergo ad philosophum i duplicia sunt principia. I Q taeda
naturalem pertinet contra eos dispu sunt cola quae coponutur ex termitare. Secundo sic: Sicut.rnetaphysi- ni, coibus, & transcendentibus,&cus se habet ad eius principia, ita phi talia sunt bene per se nota, quia sta' losophus naturalis debet se habere a lina intellectus ipsis allentit, cogni-ρd sua, sed metaphysicus habet di- tis terminis, sicut est illud, de quolisputare contra neSantes sua princi- beteit assirmatio, vel negatio, de pia, igitur. 'Tertio sie: si Parmeni- nullo ambo simul. I Alia sunt sp xles . N Melisitis nesarent principia cialia, q coponii tur ex terminis spo- philosoplitae naturalis: hoc esset, qa cialibus scietiarii sipecialium. Et ista negant motum esse, sed hoc est sal- sunt adhuc duplicia. IQus da sunt, sum,quia qua uis materia sit princi- ex quibus constituuntur demoni ira DE pium rerum naturalium, tamen mo tiones in talibus scientiis . I Aliatus non est principium ipsarum, er- sunt,ex quibus non costituuntur de lgo si negant motum,non υ hoc se- miationes in talibus scientis ,, sed ca sE, ahquitur ii neget principium. IQuar piuntur anil certa dc euidentia in in log. q. ι. to sic: Phy losopnus naturalis progat li scientia. Et sic ille propones, in in sol. gamotum este, ergo probat ipsum ines tus eis, natura ell, & plura entia sui, xx qu silicii in acclitis esse sit in alio esse, sed sunt bene principia in philosophia, phylosophus naturalis probat motu &iiti bene possit tu sciri per inductio ad Tho. ineste mobili,cu motus sit passiona- ne & per experientia. 'Tertio suppoturalis,ergo motu esse noeli princi- nitur u scientiarii specialiu quoa mpi uphilolophiae naturalis. s Quin- est sub alternas, alia eli subalternata, to li CSi Parmenides & Melissus ne- de qbus visum eil in loaica. I Quargassent principia philosophiae natu- to supponitur ' in qualibet scientiarplis. hoc esset quia dixerunt tin esse cotingit duplis iter errare. Vnomo unu ens, sed hoc est salsum,quia hic circa principia. s. vel negando ea tan propoeli vera tantum unum est, ut qua salsa, vel dubitado de ipsis tan- patet per eius exponentes. η Inoppo quam de coclusionibus, volcdo eades tu est philosophus in textu. In quε mostrare. Alio mo circa coclusionessi; one sicut in caeteris erunt tres arti negado. s. conclusones veras aut cir
li. Quantum ad primum. ca condusiones, illatas ex principiis. PRIMO sciedum, si pro decla- male intellectis per syllogismum iant. r. ratione 'Ionis supponitur prim , t fgraphum. I Quinto supponitur P. duplices