Hadriani Valesii Rerum Francicarum vsque ad Chlotarii senioris mortem libri 8 1

발행: 1646년

분량: 544페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

n RERvM FRANCICARUM hi se ilico Theodosio tradiderunt ; in imis vallibus proebum atrox initum esse: fusaque auxilia Barbarorum terga dedisse. tum Theodosium, ut auersos suos vidit , pro 1alute periclitantium Deum precatum esse : ac mox Theodosianis animum virtutemque rediisse : Bac riumque ingenti strage agmina hostium conferta dcconstipata perrupisse: & Vehementem ventum in eorumdem exitium consensisse. Zosimus Christianae religioni dc Theodosio infensus, ne piissimum Principem beneficio Dei ex aduersariis victoriam tulisse fateretur, mentiri maluit: ac nulla cdm huiusee venti; tum precationis mentione facta in libro IV scripsit, cum auxilia Τheodosj magna caede prostrata fuissent; postridie Eugenianos securos temulentos ac semisomnos dei m- prouiso oppressos, fusos, fugat6sque esse: Eugenium in fuga captum: cuius capite amputato & per castra circumlato , ac venia promissa, uniuersi se Theodosio dediderint. Arboginem vero in montes asperos ex fuga se recepisse: cumque dimissis a Theodosio in omnes partes militibus ad mortem conquireretur , ludibria arbitriumque hostium sua manu occupauisse. Adiicere ex Philostorgio licet pugnatum acerrime, & multos utrimque desideratos. etsi enim Auctor libri de vita dc moribus Imperatorum Rom. & Iordanes in libro de successione Regnorum produnt Eugenium tyrannum, & M-bogastem ab Theodosio superatos proelio esse,ex eorum

exercitu deletis armatorum millibus decem: tamen ea denorum millium caedes Gothis Foederatis magis conuenit, quorum decem millia a Theodosio praemissa Masiaster militum Arbogastes apud Orosium & Paullum diacitur interfecisse. at ex parte Eugeni j non paruam 'num fusam esse, sicut ait Orosius ; sed ingentem hominum multitudinem cecidisse Claudianus praeter ceteros ostendit his versibus. M ina rubuere niues ct Frigiduae 'mnisco talis fumavit aquis; tuis ue cadentum

Starer, ni rapidus iuvisset flumina sanguis.

Cresiunt in tumulum stragra: vasiemque profundam A qua re iugis sagna immersa cruore

122쪽

LIBER SECUNDUS. BCorpora. turbantur mi funere manes. Victus est Eugenius v III Idus Septembres Arcadio I ri& Honorio II in Oriente; in Occidente Flauiano dc ceo. Arbogaste ut existimo in Consulibus; post Valentiniani μ ν caedem annis II dc mensibus fere Iv. dc summa Imperi jante annos XXX ab Valentiniano maiore diuisi ad Theo dosium peruenit. Ceterum tam memorabilem felicemque victoriam Theodosius pietati suae religiosisque precibus magis quam armis debuit: uti Paullinum Aquitanum in Panegyrico quodam scripsisse ait Gennadius. Quare Claudianus versibus notissimis, d ab Augustinoac Orosio citatis testatur aetherem Theodosio militauisse, dc coniuratos ventos ad classicum venisse. Et Augustinus in libro v de Ciuitate Dei Theodosium contra robustismum Eugenij exercitum magis orando, quam foriendo pugnauisse affirmat. atque apud Prosperum Tironem in Chronico aperto Dei fauore cons inantibus et

mentis Eugenius dicitur esse superatus.

Non diu Theodosio licuit bello confecto laetari, ac fiuctum laboris sui percipere. Nam Mediolani aquam

intercutem nactus, Cum mane ludis Circensibus victoriam celebrauisset; post prandium subito ingrauescente morbo spectaculo interesse non potuit: eique Honorium filium, quem ex Thracia acciuerat, praesidere iussit: ac proxima nocte decessit XVI Kalendas Februarias, Olybrio di Probino Cossi anno aetatis X L VIII; impcrij cc sextodecimo exeunte: Arbogasti non lonpius I v mensibus ac undecim diebus superstes: duobusque filiis ex priore coniuge AElia Flaccilla Aug. genitis Flauio Arc

dio puero annorum circa XVII partes Orientis; Fl. Honorio annum undecimum agenti Imperium occidentis recens armis quaesitum reliquit. qui eodem anno lege

data x I Kalendas Mai j Mediolani, quam libro xv Codicis Theodosiani insertam legimus; Eugeni j acta infirm uerunt: eiusque, dc Arbogastis, ac Nicomachi Flauiani funestorum sita enim appellant in Consulum nomina ex Fastis eradi iusserunt. Ex his colligi potest, quam falso Prosper, & Prosperum secutus Cassiodorus Senator ase firment Olybrio de Probino fratribus Coss. Eugenium Cc

123쪽

RERUM FRANCICARUM

victum esse,& Theodosium morbo interiisse. cum non modo Hydatius ac Marcellinus, sed etiam vetustiores Prospero Claudianus & Socrates; alter secundo Consua latu Honorij Aug. alter VIII Idus Septembris Arcadio ceci II I& Honorio II Cos . Eugenium a Theodosio pulsum

ςk ν aeie & occisum esse memoriae tradant.

Hocce proelium, praeter quinque supradictos Historiae Ecclesiasticae auctores, describunt Ambrosius in laudatione funebri Theodosij, Claudianus, Aurelius Au- , gustinus,Magnus Orosius in libro VII,& Zosimus in lib. IV a ceteris omnibus consuetudine sua dissentiens. Apud Orosium quidem cuius verba Marcellinus in Chronicum suum, & Paullus Langobardus in librum XIII Historiae Miscellae transtulere) dicitur Arbogastes Ualentiniano interfecto mox Imperatorem creau se Eugenium e eligens hominem, cui titulum Imperatoris impon rei ; ipse sturus atques ibi vindicaturus Imperium: accou- traxisse undique innumeras G inrauctas copias partim ex Romanorum praesidiis; partim ex auxitiis Barbarorum ;apud hos potestate hoc est Magisterio militum) apud istos

cognatione hubnixus: γ aduersus Theodosium re fectu Gallorum, Francorumque viribus exundavi se. Gallos, de Francos Orosius appellat, quos supHa cognatos, id est populares Arbogastis,item Barbaros;ac Romanos. Qu9d avitem ait Eugenium ab Arbogine Imperatorem factum; Claudiani, Orosij, Prosperi, atque Zosimi auctoritate nititur: ade6que verum est,ut qui parcius vel negligentius ea de re loquuntur Historici, scilicet Auctor libri de

vita Imperatorum, Socrates, Marcellinus, ac Nicephorus Callistus; nihilominus Eugenium Arborastis fauore viribus consipum ; sinu adiutore Arbogaste Imperium

usurpauisse scribant. quem ego virum tanto maiore admiratione dignum iudico, quanto gloriosius est Imperium, cum occupare possis, fastidire, d dare alij malle. Quamquam videtur Arbogastes sicuti prodit Orosius

Eugenium ignobilem re imbellem homunculum ex industria delegisse, ut inane nomen personamve Principis ferenti ipse imperaret: dc penes eum umbra Impcrij; corpus penes se atque Vires forent. Certe Eugenium,

124쪽

LIBER SECvNDvs. que quem Christianum fuisse Ambrosus ac Paullinus aiunt, Philostorgius Socratis aequalis negat; Zosimus quidem amicum Arbogastis vocat: at Claudianus humillimum abiectismumque eius clientem, atque etiam famulum, seu in rebus omnibus morigerum ; Arbogastem vero Parbarum, Sc Germanum exsulem, hoc est Francum domo expulsum appellat his versibus. Interea turbata f. . ciuilia rursis Belga tonant, dubiumque quatit disicordia mundum. Proh crimen Superum s longi proh dedecus aeuis Tarbarus Hesterias exsul possederat urbes: Sceptiaque deiecto dederat Romana clienti. Idem in eodem Panegyrico de III Consulatu Honorij Aug. ita de morte Arbogastis refert: t ferus inuentor sicelerum traiecerat altum Non uno mucrone latus e duplexque tepebat Ensis vltrices in se conuerterat iras

Tandem iusta manus.

Et alio loco de Maximi, & Eugenij ; deque Andragathij& Arbogastis, qui eorum Comites &Magistri militum fuerunt, exitu sic loquitur. Pervarium gemini scelus erupere Tyranni actibus Occiduis. hunc sua Britannia fudit Hunc sibi Germanus famulum delegerat ex sile usius uterque nefas, Domini rede mutemue Insontis iugulo. Hic noua moliri praeceps; hic quaerere tuta Providus ; hic fusis; coilectis etiribus ille;

Hic vetus excurrens hic intra claustra reductus; Disimiles, sed morte pares: euadere neutri Dedecus, aut misiis licuit procumbere telis.

. e seu specie, raptisque insignibus ambo,ctui modo tam densas nutu movere cohortes;

In quos iam dubius sis librauerat orbis ;In multus rediere suos e manibusique reuinctis Oblati gladiis summittunt colla paratis.

o borum periere Duces. Hic Ponte carina

Decidit insuectus: istum suus ab ut ensis. Hunc Alpes, hunc pontus habet.

125쪽

Apud eumdem Claudianum Honorius puer, de sententia exercitus factus Imperator,Theodosiu patrem rogat, ut cum eo sibi liceat ad bellum Eugenianum proficisci Sed cur non potius, verbis pia di sieris, u perior Zgelidas certe nunc tendis in Alpes, Duc tecum comitem: Agant e nostra Tyrannum Spicula: pallescat nostro sine Barbarus arcu. Italiamneseram furiis praedonis acerbi Subiectam Z patiar Romam seruire clienti 'Olybrio id Pro Dino Coss. sub finem anni Rufinus natione Aquitanus, natus Elusae in Nouempopulis, quem Τheodonus Magistrum ossiciorum & Consulem fecerat , ac tutorem Arcadio moriens instituerat, periit: vir strenuus; prudentia; altitudine ingeni j, magnitudine corporis; extemporali sermonis facilitate excellens; sed auarus Sc rapax: quem Patricium & Praeseditam Praetorij Stilico utriusque Imperatoris tutelam sibi vindicans, in Tribunali Hebdomi per milites Orientales post vi-Etimi Eugenium domum remissos interficiendum cur

uit, affectati Imperi j falso suspectaeli: quippe Alaricum

Gothorum Regem pecunia solicitatum in Graeciam; Hunnos in Armeniam & Cappadociam immiserat non ob aliud, quam ut contra Stiliconis insidias eorum praesidio muniretur. insequenti anno Rufini uxor, &. filia in exsilium missae sunt. Per haec tempora in Francis Regnum obtinebant Mar-Comeres dc Sunno, forsitan Priami eius , quem Tiro

Prosper quarto imperij Theodosij anno in Francia regnauisse scribit, fili j. Certh in libro de vita Sigeberti

posterioris Francorum Regis reperio Priamum patrem Marcomeris, auum Faramundi, Clodionis proauunt, abavum Merouei Alanos vicisse: δ ab Imperatore V a lentiniano victum acie atque occisum esse. Vetus quoque Historicus, qui res gestas Merouingorii Regum i cripsit; Abbasque Monasteri j Vrspergensis Conradus Marcomerem Priami siliu , &Sunnonem Antenore quodamnatum principatu Valentiniani Priamo successisse dicunt. &Rorico Monachus Marcomerem Priamo genitum ait. Denique Priamum imperante Valentiniano ma-

126쪽

iore in Francia regnasse auctor est Sigibertus: assirmatque quosdam eum a Valentiniani exercitu proelio fusum dc occisum scribere. ipse anno V post Valentis Aug.mo tem obiisse credit, eodemque anno Marcomerem Priami filium, ac Sunnonem Principatum in Francia obtinere coepisse .Neque hoc Priami nomen,quod Grecum est,S originem Francorum ad Troianos referendi materiam multis scriptoribus praebuit:ob eam rem videri debet viaro Germano minime conuenire. cum ut de ceteris taleam e tribus Alamannorum Regibus unu Serapionem; alios duos Vrsicinu,dc Macrianum;& Quadorum Regulum Gabinium Ammianus Marcellinus nominibusAEgyptiis dc Latinis appellet. Si autem verum est, quod Tiro Prosper dicit: apparet Priamu a priore Valentiniano occidi non potuisse, qui anno septimo post eius mortem, quarto imperij Theodosij in Francia regnare occoeperit : eumdemque, ac Mallobaudem uno tempore Franciae imperium obtinuisse. quem Mallobaudem sicuti suprascripsimus in Gratianus Aug. Comitem, ac bellorum Commilitonem per annos amplius VI habuit: Zc c

ius ductu Macrianus atque Priarius potentissimi Reges Alamannorum acie victi sunt dc interfecti. Quo magis miror a Prospero Priami quidem paene ignoti viri mentionem fieri: Mallobaudem vero, Cenobaudem, Mar-Comerem , ac Sunnonem nobilissimos Reges Francia praeteriri. quippe nullum Regem Prosper Priamo, MFaramundo mcdium interponit: ted hunc anno IV Imperatoris Theodosij; illum Honorij sexto dc vicesimo re nare coepisse assirmat: ut Priamo, quicumque est, Vnequadraginta annos attribuere videatur : cum is, si

iv imperij Theodosij anno Regni potiri occoeperit, Vix

sexenruum complere potuerit. Nam dum Maximus Aquileiae amissa spe Principatus amens oc attonitus sedet; sive Theodosio Aug. iterum dc Cynegio Coss. an ccc no decimo post exortu Theodosij, Francos Genobaude, Marcomere, dc Sunnone ducibus in Germaniam prorupisse auctor est Sulpicius Alexander: quem cum nequaquam intelligeret Gregorius, & apud eumdem scriptorem legisset, Arbogaste Francorum agros depopul Πῖς;

127쪽

88 RERUM FRANCICARUM paucos ex Amsiuariis γ Cattis Marcomere duce in .es terioribus collium iugis apparuisse et haud dubitauit assit

mare Francis Duces, non Reges ea tempestate fuisse. h6cque non solum veteribus nostris Historicis Fredega rio, Aimoino, Rori coni, Adoni, Sigeberto, ac Iuoni; sed etiam Nicolao Visnerio, aluique recentibus nimis credulis auctoritate sua persuasit. tanta omnium vel securitas, vel linguae Latinae ignorantia fuit, ut quod cuiusquam ductu gestum sit; id eo duce actum esse Latiatie dici nescierint: non minus ridiculi, quam qui Iunonem apud Virgilium ita de se loquentem Me duce Dardanius Spartam expugnauit adulter ZDucem appellandam diceret, Reginam negaret. Scilicet Atech; Genobaudes, Mamertino Genoboudes di

atque Mallobaudes Reges Francorum fuerunti Genobaudes minor, Marcomeres, dc Sunno non fuerunti

quos posteriores duos Sulpicius Alexander ipse, & Paulia linus in libro de vita Ambrosj, ac Claudianus Reges nuncupant. Quid quod&Reges, quorum cum apud

ceteras nationes; tum maXime apud Francos, gentem

liberam atque bellicosam, ptaecipuae partes semper fuere, ut exercitus ducerent; auctores Latini Ducum nomine saepe vocaverunt 3 Sic Titus Liuius in lib. XLv Solovettium dc Ducem Gallorum, Sc Regulum Gallorum appellat. Publius Virgilius Maro Turnum modo Ductorem; modo Regem Rutulum nuncupat. Sed hoc clarius ac certius est, quam Vt indicari egeat aut probari Neque est, quod tantopere sudet Gregorius, dubite que Reges; an regiam vicem functi fuerint Marcom res , & Sunno : quoniam ambos idem Sulpicius Alexander Francorum Regales, ac Subregulos Francorum vocet. licet enim Regales proprie dicerentur Regum fili, xque propinqui, qui Regibus quidem auctoritate de

potentia inferiores essent; sed Subregulis, ac nonnum- . quam etiam minoribus Regalibus imperarent: tamen ex superioribus satis apparet Alexandrum licentius verbis abusum Regales, & Subregulos pro Regibus dia

128쪽

Vt autem cuius filij ; ita oc cuius successores fuerint Genobaudes, Marcomeres,dc Sunno, nam saltem Marcomerem , & Annonem fratres fuisse infra docebimus

inter auctores non constat. Aimoinus Francioni cuiadam fabulismemorato; Nicolaus Vignerius Mallobatu di; alij scriptores Priamo eos successine tradunt. Regnare in Francia coepere paullo ante alterum Theodosij Consulatum: quo anno Clementis Maximi bello ciuili pressi absentia inuitati, transito Reno, Galliam incursionibus vastavere: ac transgressos in Franciam Romanos

fudere & fugauere. cui expeditioni non diu superfuisse videtur Genobaudes, a Sulpicio Cenobaldus; a Fredegario Aimoinoque Genebaudus dictus. quoniam Sulpicius Alexander nullam deinde eius; sed Marcomeris

tantum ac Sunnonis mentionem facit; Genobaudem Marcomeri, Marcomerem Sunnoni praeponens. ex quo intelligitur ut Genobaudem maximum ex fratribus; ita Sunnonem minimum natu fuisse. Idem Auctor aplad Gregorium scribit Marcomerem & Sunnonem, ob actas ex prouincia Germania praedas, Timasio dc Promoto Coss. euocatos ab Imperatore Valentiniano in collo

dum venisse: datisque ex more obsidibus domum re-:: ac Arcadio Aug. II dc Rufino Coss'. sub finem anni, Arbogaste agrum Bructerorum ripae Reni proximum, d cpagum Chamavorum populante; paucos Am-siuarios, & Cattos Marcomere duce in ulterioribus collibus apparuis te: belloque varia fortuna gesto pacem faetam; & postea Valentiniano interfecto ab Eugenio

antiqua foedera cum Francoru Regibus,id est cum Maris comere &Sunnone inita esse. Hoc loco animaduerto

Arboginem Postumi,Lolliani, Probi, Maximiani, Constantii maioris,Constantini,Crispi Caes. Iuliani,Valentiniani,& Quintini Magistri militum exempla secutum in Francia transiisse: in qua praeter homines oc pecora nihil erat, quod capi posset; praeter casas nihil , quod miles incenderet. atque post id tempus attritis Imperij viriabus neminem Romanum umquam cum exercitu fines Francorum ingredi ausum esse. praeterea Marcomerem

Faramundi patrem in Bructeris, Chamavis, Amsiuariis,

' α Cattis Regnum obtinuisse. quippe ille,nisi his populis

129쪽

so RERUM FRANCICARvM praefuisset, priores duos defendere non debuit; posterio

res duos milites habere non potuit. Erant autem --siuarii, uti Bructeri, Chamavi, dc Catti , Franciae gens, quos Caius Cornelius Tacitus in libro XLII Annalium Ansibarios , Iulius Honorius Orator in libello de Cos mographia, ac Isidorus Amsiluaros , dc Ainlibaros appellant: dc quos quidam apud Ammianum Marcellinum Attuarios dici falso affirmant: cum Attuarij Franci quidem &ipsi, Ren6que coniuncti,&antedi cistrigae populorum finitimi,ab Strabone Chattuari j;Attuari a Velleio ; a Tacito dc Ptolemaeo Chasuari; oc in Annalibus

rerum gestarum Caroli Ducis Hattuarii, atque Harao xij vocentur. Ceterum notandum est veterem Auctorem Historiae Francicae,Roriconem Monachii, Adonem Viennensium

Episcopum, Sigibertum, ruonem, mult6sque alios, cum apud Gregorium legissent Genobaude Marcomere σSunnone ducibus Francos in Germaniam irrupisse, ex e que prietas egisse; deceptos nomine Germaniae tradidisse Francos relicta Pannonia Marcomeris & Sunnonis ductu in Germaniam commigrauisse: & loca circum e tremas partes Reni, seu circa ostium fluminis occupauisisse. Vt appareat ab iisdem Sulpicij Alexandri verbis non

intellectis Sc hunc recentiorum scriptorum, oc si dierum Gregorij errorem ortum esse . Miror vero, quod Marcomerem, & Sunnonem spriorem nostri Marco- mirum; posteriorem Sonnonem, ac Somnonem appetilant, sex dc triginta annos regnauisse Sigibertus prodat. nam ambo paullo ante alterum Theodosij Aug.

Consulatum Regni potiti , sub initia principatus Honorij ante Stiliconem Consulem perierunt. Certe Clamdianus, Poeta aequalis huius temporis in libro a de la dibus Stiliconis scribit Marcomerem & Sannonem se tres , non sanguine & Regni societate quam morum s- militudine coniunctiores, quoniam inquietidiotij -- patientes foedus cum Honorio ictam frangere volebant miserabilem exitum fecisse. eorum cnim alterum, id est ut aliqui arbitrantur in Marcomerem a suis vel auro corruptis, vel bellum perosis vivum Flauio Honorio tradi- .

tum esse: quem Imperator in carcerem & vincla conie-

130쪽

cerit, atque cognita causa in Etruriam relegauerit. alterum, fiatris se exsilium ac iniuriam viturum minita tem, Principum Maiorumque coniuratione esse inte fectum.

Prouincia missos Expellet citius, fasto quam Francia Rege

Luos dedens. acie non iam pulsere rebellαν, Sed vinclis punire licet. sub iudice nomo Regia Romanus disquirit crimina carceri Miare en Sonnoque docente quorum alter Etruscum Pertulit ex iumr cum se promitteret alter sylis ultorem, iacuit mucrone fisorum. Res auidi concine novas, odioque furent GPacis, re ingenio scelerumque cupidine fratres. Quibus etiam versibus videtur indicare Claudianus in locum Marcomeris & Sunnonis Reges ab Honorio esse sistectos.Vnde in libro I in Eutropium tradit Honorium

Aug. Cum ei Eutropius eunuchus ex Oriente Consul

nuntiatus est; siue Consulatu Mallij Theodori cum Germaniae gentibus foedera iunxisse, aliis Reges imponem tem, aliis obsides , aliis milites imperantem. Tum forte decoru

Cum Stilicone gener pacem implorantibi ultro Uermanis restonsa dabat e lege ue Caycise dum, oe flavis signabat iura Sueuis. His tribuit Reges: his obside foedera sancit indictor bellorum alios transscribit in usior Militum nostris detonse Sicambria signis. Deinde Romam cum Honorio sic loquentem fingit. me pedes humili Franco, misisque Sueuo

Perfruor, no Dum video Germanice Renum. Sed ut hoc incertum est; ita maxime constat Flauium Stiliconem, Magistrum militum, paucis comitatum in Rςtiam contendisse& flumen Renum pernavigasse;euocatis ad se Alamannorum, ac Francorum Regibus: qui contra Theodosium adiuti Arbogastis 3c Eugenij sibi conscij pro summo beneficio pacem acceperint, fit MLque obsides dederint. cum antea Imperatores Romanos tributarios haberent, nec nisi accepta pecunia incursio-

SEARCH

MENU NAVIGATION