장음표시 사용
161쪽
- RERvM FRANCICAR Minteremtis, duetia Sigisuulti Comitis bellum ei illatum est, cuius repellendi causa Bonifatius data acceptaque fide Vandalos, qui uti nauibus nesciebant, ex Hispania
Galla Placidia post Constanti j Aug. viri sui mortem,
de qua dimam est, Rauennae remanebat, magni animi femina, ambitiosa, & imperi j auida. Ea cum Honorio primum adeo coniuncte vixit , ut nimia familiaritas, crebritasque osculorum locum incesti amoris suspicioni daret: mox Helpidia nutrice Placidiae &Leontio eiusdem Procuratore id agentibus, magnum inter ambos odium intercessit: donec post multas rixas, ac seditiones inter Honorianos Gothblque Placidiae comites Rauennae ortas, a fratre soror expulsa una cum liberis Honoria de Flauio Valentiniano nauibus Constantinopolim petiit: ZcaTheodosio Arcadij fratris sui filio honorat mi- cccc. me accepta est Mariniano dc Asclepiodoto Coss. quo ip- se anno xviii Kalendas Septemb. morbo, quem hydropa Vocant, Honorius Aug. interiit, XXXIX aetatis annum nondum transgressus: filius, stater, patruus, dc auunculus Imperatorum: vir ita secors dc ignauus, nulli vivmquam proelio interesse ausus sit. si tamen virum appellare eum licet, cuius uxores Maria & Thermantia Stili-Z conis filiae altera post alteram virgines dc intactae obiisse diculur. siue quod natura Digidus in venere,&ineficax fuit: siue quod suti ait Philostorgius in medicamentum
sterilitatis a Stilicone datum biberat. Imperauit autem Honorius cum patre annos duos, dies VII; cum Arcadio Datre annos xiii, menses tres, dies XI V; cum Theodosio fiatris filio annos XV, menses III, dies XV. Vt appareat Pro erum lc Hydatium, tricennalibus pectaculis ab Honorio editis deceptos, in Chronicis suis ςrrare, quorum alter Theodosio XVII imperij annos, Honorio post elux obitum XXX; alter huic X V II, iXXXII annos assignat: cum ab ortu Principis Theo-
dosj ad mortem Honorij anni sint quinque dc quaur
ginta non pleni. . Mortuo Honorio Ioannes, qui primus Notariorum fuerat, non probibente magis quam adiuuante Castino
162쪽
L i B ER TERTIvs. liue Magistro militum, Occidentis Imperium nullo sibi iure
debitum occupauit. & Exsuperantius Pictavus, Praefo ctus Praetorij Galliarum, is qui Armoricos Praesses prouinciae Lugdunensis III rexerat, Arelati seditione orta a militibus interemtus est: atque Paeonius auctor caedis, Ioannis partibus aduersus, paullo ante ad opprimendum Marcellum quemdam Imperi uaffectantem si- gnifer iuuentutis,fasces ac insignia Praefecturς corripuit. At Theodosius Aug.de Ioannis exortu certior factus nomen & insigne Caesareum per Helionem Patricium minsum Valentiniano amitino dedit Castino dc Victore ccc
Coss. quod Olympiodorus, Philostorgius, & qui pleraque de eius libris exscripsit, Nicephorus Callistus Thes salonicae ; Hydatius Constantinopoli factum ait. Eodem anno Gallam Placidiam iussu Theodosii Augustam salutatam esse Olympiodorus apud Photium scriptum
reliquit MMarcellinus : cui ego ab Honorio, qui illius ergo Constantium Imperatorem, Valentinianum Nobilissimum appellauit, hoc nomen una cum Imperio dei tum existimo. alioqui Prosper in Fastis Placidiam tum, 'cum ab Honorio fratre suo ciecta ad Theodosium confugit, Augustam non vocaret. Theodosius cum Placidia Aug. N Valentiniano Caesare Ardaburem,&Asparem Arclaburis filium Duces in Italiam misit. Et Arda-bures quidem post captam Salonam aduerso vento in manus hostium delatus est, Sc exceptus. At Aspar Praefectus equitum meliore fortuna usus primo Aquileiam
caput Venetiae; post Rauennam; ibique facto leui proelio Ioannem ipsum imperi j mense duodevicesimo a suis
proditum cepit: cui Aquileiam perducto dextram prae cidi, caputque amputari Placidia Aug. iussit Theodosio
Ti& Valentiniano Caesare Coss. Fl. Actio venia,&CΟ- cccc
mitis dignitas data est: quod Hunnis, quos imercede conductos ad LX millia die tertio post Ioannis mortem in Italiam adduxerat, qu6sque Alpar post commissum atrox proelium iterum aggredi non audebat, persuasis set, Vt accepta fide atque pecunia, obsidibusque traditis
domum reuerterentur. Castinus Senator Consularis, MMagister militiae in exsilium missiis: de Felix in eius lo-
163쪽
ii RERvM FRANCICAR v xi cum substitutus. Bonifatius sic enim Graeci melius
quam Latini Auctores Bonifacium, Vocantὶ Africam, quam strenue contra Ioannis copias defenderat, obtineare iussus, & ex Tribuno Comes Domesticorum & Afri cae factus. Ita oppresso Tyranno, & recepto feliciter Imperio Placidus Valentinianus puerulus sextum annum agens v III Idus Aprilis; aut ut ait Socrates) ad x Kalendas Nouembres VII aptatis suae anno , decreto Theodosij, ac consensu totius Italiae Augustus appeti turvi Helion Magister Oriciorum,atque Patricius Romae s sicuti Olympiodorus, Prosper, ac Hydatius scribunt) diadema capiti eius imponit, quem falso Marcellinus dc Iordanes Rauennae faebio Imperatorem dicunt. Ex his apparet errare Nicephorum, qui Placidiam pro amita sororem Theodosi j appellet, dc a Ioanne TDranno ante Honori j obitum eiectam esse in libro xiv
Eo tempore imperium Orbis Romani, quem vis tumviri fortimini prudentissimique a Barbaris tueri potussisent, penes feminas erat. quippe in partibus Orientis Flauius Theodosius quatuor de viginti annos natus, solo nomine auum; inertia patrem Arcadium referens, Pulcheriae Augustae sororis maioris natu & eunuchoru consiliis regebatur. in Occidente autem Placidia Aug. Placidi Valentiniani filij sui Imperiique tutelam a Theod sio sibi commissam gerebat. Hic est Theodosius , quidum Rei p. membra lacerabantur a Barbaris, parentem suum imitatus, mi Sanctorum corporum reliquias Cobligebatvi amisse propemodum Illyrico, ut ei prouinci
rum suarum numerus constaret, nouas prouincias non
Rrmis, sed unius in duas aut plures diuisione faciebat, quasi hacce ratione clades Imperij tegi, aut laetiira reparari posset. Anno V post Honorij mortem regnauit in Francia Chlodio; ut ait Prosper in Chronico, & annos vigin-xi Regnum obtinuit. Clodium vocat eum Prosper dc Sigebertus ; Sidonius Cloionem , multi Chlodionem c Chlogionem appellant. cumdem Scriptor Historiae Francicae Caroli Ducis aequalis , Aimoinus, Rocico,
164쪽
Li3ER TERTIUS. 12sAuctor libri de vita Caroli Magni, aliique plurimi Fara mundo patri successisse tradunt, dc Chlodionem Crini
tum nuncupant. similiter in uno dc altero Stemmate Reta nostrorum Chlodio Faramundi filius Zc successor: , dc sicut etiam supra citatus Historicus, Ad Jque
memorant) XX annos regnauisse dicitur. Addit uterque tum Francos in finibus Toringiae considentes crinitis Regibus parere coepisse. Quo magis miror a Fredegario Chlodionem appellari filium Theudem eris Frai Corum Regis,Richimere patre nati, ab Romanis cuti ait ductu Castini proelio fusi atque occisi. quem Thetidemerem vel Theodomerem Achimeris quondam, seu potius Consulis vocat Gregorius, accum Ascita matre sua interfectum, & Chlodionis aequalem fuisse cxConsularibus Fastis videtur indicare. a morte autem Ria Chomeris Consularis ad initium Chlodionis anni sunt XXXIV ; ita ut Theodomeres, si eo patre genitus fuit, certo ante Chlodionem Franciae imperium obtinuerit. Hic est Teudomeres,ut existimo,cuius re nomen & vii tum in nummo aureo publicauit Paullus Petauius Vir Clarissimus. Iuo in Chronico Didionem quemdam Fa- ramundi filium, omnibus nostris auctoribus ignotum. Faramundo & Chlodioni medium interponit. cum Sugebertus Iuonis aequalisnullam eius mentionem faciat, Chlodionemque Capillatum post Faramundi patris obiatum rerum potiri occoepisse anno CCCCXXX,aCin Fran- Cia annos duodeuiginti regnasse prodat, atque ex illo tempore Francorum imperium penes comatos Reges
esse: coepisse. Ego pace Gregorij, Adonis, Si berti,
Iuonisque dixerim) nequaquam crediderim tum primum Reges Franci e caesariem promisisse. quippe Claudianus ut de ceteris taceam in libro I de laudibus Stiliconis Marcomerem Chlodionis auum, ac Sunnonem eiusdem maiorem patruum Reges crinigero vertice fa- hoc est flauos & crinitos appellat: dc Eumenius in laudatione Constanti j Caesaris, Francorum, qui pro
Allecto Tyranno mercede pugnauerunt, corpora Ba bara oe prolixo crine rutilantia Vocat. .
Tiro Prosper in Fastis, de qui multa de eo libro ex
165쪽
cede scripsit Cassiodorus Senator tradunt. Felice & Tauro η partem Galliarum proximam M , quam Franci possidendam occupauerant, multis caesis Valentiniani Comitis armis receptam esse. Felicis autem & Tauri Co sulatus a morte Honori j Aug. quintus, & regni Chio dionis primus est annus: Vt in Chronico, quod Prosperi esse dicitur, inuenio. quare si initium Chlodionis Re gis, & prima Acth aduersus Francos expeditio in unum
eumdemque annum inciderunt, existimandum est pa tem prouinciae Germaniae inferioris Reno propiorem a Faramundo perpetuae possessionis causa occupatam; cocta Consulatu Tauri & Felicis, quo anno Chlodio Fara-
mundi filius principatum iniit, Aciij ductu magna caede Francorum facta, reliquis c Galliae finibus pulsis,ab Imp.
Valentiniano receptam esse. Erunt forsitan, qui credent
de eodem bello Hydatium loqui, qui biennio serius, ni- , Y Ys Hanno V II post Honorij mortem, imperij V alentianiani VI, Actiu Ducem expeditionem in Francos fecisse, Ce Ce- eosque anno insequenti, hoc est Basso dc Antiocho Cose proelio superauisse, pacemque cum victis iniisse memoriae tradidit. Antiochum hunc ex eunucho &Praeposito sacri cubiculi Praefeetiam dc Consulem factunx falso scribit Baronius: si verum est, quod ait Marcellinus in Chronico, Eutropium omnium spadonum primum Multimum Consulem fuisse. Poscere videtur hic Iocus, ut de Flauio Aetio pauca dicamus. Actio Durostorum opidu in Moesiae cognomine secun- ,&Scythiae confiniis positum patria fuit: pater Gau-dontius , domi primoris loci, Magister equitum, qui in
Gallia seditione orta a militibus interemtus est; mater Italica, nobilis ac locuples femina, mendose apud Gre-g0ri uni Itala appellata: quam Ioannes Chrysostomus Constantinopolitanus Episcopus, ad eam scribens, Romanam fuisse indicat, hortaturque ut per se ac per suos Oxientis Ecclesias perturbatas atque distractas in con-ςQrdiam reducere conetur. Aetius ipse a puero P torianus, Domesticusve Protector, tribus annis apud Alaricum Gothorum Regem; deinde apud Hunnos, quibuscum amicitiam coniunxit, obses fuit : postea
166쪽
LIBER TERTIvs. 127 CarpilionisComitis Domesticorum filiam, quam tamen Sidonius Gotham ac stirpis regiae fuisse indicat,in matrimonium duxit, dc Palatij Ioannis curam egit. falso ut Paullus Langobardus , Constantinus Porphyrogeniaetus, &Nicephorus Callistus in libro XIv Bonifatium& Actium Duces ab Imper. Theodosio Fl. Valentiniano petenti missos esse tradant. quamuis ambo in Thracia Theodosij prouincia nati essent. Tum Actius Hunnis,
quos in Italiam opem Ioanni laturos adduxerat, cum persuasisset ut domum redirent, Comes creatur: caesis
Gothis , dc Anaolfo Optimate eorum capto, Arelate obsidione liberat: atque Bonifatio Patricio, quem ob inuidiam Africa pellere conabatur, falso defectionis accusato bellum inferendum curat: cuius repellendi causa Bonifatius Hierio de Ardabure Coss. Geisericum Re- ccc
gem trans Gaditanum fretum accitum cum Vandalorum M Alanorum millibus LXXX in Africam immisit. At Aetius Magister militum factus Felicem Patricium virum Consularem,cui in Magisterio militiae successerat, cum Padusia uxore sibi insidiantem occupat, ac Rauennae interimit: Iuthungos vincit: Noricos, qui rebellauerant, domat: Francos e Galliae finibus pellit: ac Bonifatium Magistrum militiae itedosius locum suffectum, &accepta a Placidia fide Romam reuersum bello aggreditur, ac vulnerat: pulsusque ad Rugilam Regem Hunnorum perfugit, & Barbarorum auxiliis fretus, Bonifatio
iam ex vulnere mortuo, in Italiam; nec multo post Sebastiano Bonifatij genero fuse fugat6que, in gratiam
cum Valentiniano dc Placidia redit: neque Magisterium militum solum, sed etiam Patriciam dignitatem assequitur: Gothos a Narbone Martio per Litorium repellit, bellumque cum eis triennio Hunnis adiutoribus gerit: quorum Barbarorum auxiliariorum Regulus Gausericus
CossionemVasatium diu frustra obsedit,Gallisque magis oneri, quam terrori hostibus fuit. post Actius opprenis Bacaudis , in tractu Valentino deserto Alanos, quibus Sangibanus praeerat; in Sapaudia Burgundionum paene excisorum reliquias collocauit: dc Carpilionem filium suum legatum ad Attilam Regem Hunnorum misit,
167쪽
αῖ RERvM FRANCICA Ru Meumdemque pace rupta transgressum in Galliam atroci proelio superauit. demum suspectus Imperium assectarece cc. Aetio & Studio Coss. ab Valentiniano Aug. interfectus '' est. Hic notare conuenit Actium ter Consulena, & an nis circiter XX V Magistrum militum, hunc de quo loquimur, de cuius de virtutibus Rcnatus Frigeridus in Historiae libro X II apud Gregorium retulit , eum
esse non videri, qui Studij collega fuit, semelque Consulatum iniit. alioqui in Fastis non Aetium & Studium Coss. sed Aetium I V & Studium Consules scriptos inueniremus. Robus gestis Actij strictim perscriptis, ad
Gregorius in libro II scribit multos memoriae tradere Francos, digressos finibus Pannoniae,primum circa ripas Reni incoluisse : deinde transito Reno in Toringiam immigrauisse, ibique Reges Crinitos ex nobilitate delectos, qui pagis aut ciuitatibus praeessent, creauisse: ac Chlodionem Regem Francorum virum fortissimum ac nobilissimum in castro quodam Toringi e nomino Dispargo sed ille. eodemque tempore partem Galliae a Reno' ad Ligerim, id est ad meridiem verssis sub ditione Romanorum fuisse; ultra Ligerim Gothos, trans Rhoda num Burgundiones colui sit Chlodionem veris, Ut pr*missi exploratores perspectis regionibus tuta omnia renuntiauissent, fusis fugatisque Romanis,opidum Cam racum cepisse: eoque in opido paullisper constitisse: inde Usque ad Suminam flumen omnia occupauisse. Quibus de rebus ut dicam quod sentio; non dubito,quin Auctores,qui Francos ortos Pannoniis prodidere, quos Gregorius & Historici Gregorio recentiores secuti sunt, sitii litudine nominum decepti plancos a Brencis Breucisve gente Pannoniae originem ducere crediderint. Sed cum ςX Pannonia in Toringiam proficiscentibus Menus vel
Maenus sit transeundus: Gregorium Renum nobis pro Mςno ingessisse miror, tantumque vel eius errorem, Vel librari j mendum ab nemine animaduersum correctumque esse. Quod si Chlodio praeter ceteros in Toring rum finibus consedit; Toringiam omnem, aut saltem p rtem eius Cattis confinem dudum sub imperio Fran
168쪽
Li AER TERTIUS. 'corum suisse, vel a Chlodione ipso armis occupatam Francis postea in Galliam transgressis defecisse putandum est. Quare Aimoinus ac Sigebertus scribunt Chlo dionem finitimis Toringis genti Germaniae bellum intulisse, depopulatisque eorum finibus castellam nomine Dispargum cepisse, atque ibi aliquamdiu consedisse:
Nicolaus Vignerius , multique alij cum animaduerterent Francos profectos Pannonia superato Reno non in
Toringiani , sed in Galliam migrare oportuisse; apud Gregorium Toringiam & Toringos in Tungriam Tungr6sque mutauerc. ita dum errorem vitare volunt, in errorem inciderunt. nam Tungri etiamtum sub Romanorum ditione fuerunt: si verum est, quod Gregorius dicit, antequam Chlodio in Galliam erumperet, Romanos a Reno ad Ligerim Galliam Belgicam Lugdunensemque tenuisse : dc Seruatium Tungrorum Episcopum Cognominem et,qui Synodo Agrippinensi principatu Constantis interfuit, multis cum lacrimis Deum
obsecrasse, ut ab gente sibi commissa omnique Gallia
Hunnos Christianae religionis expertes auerteret. quem Hunnorum aduentum in Gallias Seruatius tantopere
deprecari ac timere non debuit, si iam Franci non minus Hunnis Christianam sectam exosi , idolorumque
cultores agrum Tungrorum occupauerant: Sunt, qui
Dispargum supradictum, nunc este Duisburgum falso arbitrentur. quippe Dispargum Gregorius, vetercsque
omnes Historici castrum Toringorum vocante, recentiores nostri Auctores castellum Tungrorum appellari malunt. at Duisburgus neutrius gentis finibus acucribi potest: est enim opidum Germaniae ad ripas Reni pomtum, quod flumen uti Franci tum accolebant, sic Toringia numquam attigit. Tungros quoque ortos a Gemmanis Plinius Secundus, Caius Cornelius Tacitus, S Claudius Ptolemaeus in Gallia; non in Germania ponunt. Vt appareat eam gentem ne florente quidem Romanorum potentia, nedum Valentiniani principatu vllos agros atque opida trans Renum habuisse. Ceterum quod ait Gregorius ante occupatum a Chlodione Camaracum Gallicas gentes, quae a Reno ad Ligerim per-
169쪽
iso RERUM FRANCICARvMtinent, sub ditione Romanorum fuisse; ultra Ligerim Gothos imperitavisse; Burgundiones trans Rhodanum incoluisse: non perinde intelligi oportet, quasi tum Romani omnes Transtigeritanas, ac Transrhodanicas regiones Barbaris condonauissent, aut amisissent. Aquitaniam enim cognomine primam, & partem maiorem prouinciae Narbonensis, & praeter Sapaudiam Burgundionibus datam quod agri inter Rhodanum Alpesque
erat, Imper. Valentinianus tenebat. Immo ne tum quidem , cum Chlodionis ductu Franci in Callia consede runt , videntur Burgundiones trans Rhodanum sedes habuisse. siquidem anno X X post Honorij Aug. obitum uti ait Prosper in Chronico in Aetius Sapaudiam eis cum incolis diuidendam dedit: transisse autem in Gallias Chlodionem anno XIV post Honorij mortem M
Et ita quidem Gregorius, ut ante dictum est, de Chlodionis expeditione scribit. at Historicus, qui post
riore Theodorico regnante floruit, ex Toringi a regione Germaniae praemissis ad Camaracum exploratoribus, Chlodionem cum magnis copiis Renum transisse dicit, multasque Romanis caesis ac fugatis, Carbonariam siuuam intrasse; Turnacum, deinde Camaracum cepisse;
ibique interfectis Romanis, hoc est Gallis, aliquantisi per substitisse ; & usque ad Suminam flumen, quod ali,
Somenam, alij Sumnam appellant, atque ab Camaraco circiter millia passuum xxi v abesse aiunt, omnia loca armis occupauisse. Ex quo intelligitur Chlodionem, Cum relicto Dispargo Renum transierit, uti SI Rorico, Si Febertus, ac Iuo tradunt in non ex Tungria, prouin Ciave inferiore Germania, sed ex Torinsia, α magna Vel Transrenana Germania in Galliam Belgicam erupis se. Adiicit Rorico Samarobriua Ambianorum Opido in Suminam posito potitum hunc esse, eamque regiam ςlςgisse, atque exinde a nemine interpellatum iure belli quiete tenuisse. cui Auctori haud seio an magis assentirin Oporteat, quam Adoni scribenti Chlodionem sal-xum Carbonarium, quae Arduennae pars est inter Mosam,&Scaldem; obtinuisse: Camaracumque, quod a
170쪽
RHibccii X X millia passuum abest; non Samarobrivam reges sedem statuisse. In libro autem, quem Hiiacmarus de usta Remigij composuit, inuenio Francos Turnaco 'M Camaraco opidis expugnatis , & hinc usque ad Suminam parte prouinciae Belgicae occupata, ibi diu seb Chlodi orie N Meroueo Regibus consedisse. Sed nemo e nost is Amnoribus supradicti Regis victorias liacentius amplificauit, quam Marianus Scotus. quippe in libro Chronicorum II prodit post Christum natum CCC CX X XV III, Theodosij Principis post Honorii mortem XI V anno, hoc est Actio II dc Sigisuulto Cossi quo anno Actius in bello Gothico repellendo, &indetectione Bacaudarum coercenda erat occupatus i Chlodionem Batauos,Menapios, Tungros, Turnacenses,Tamennenses, Morinos, Atrebates, Camaracenses . Ambianos , Bellovacos, Sc quidquid inter Sequanam ac Ligerim erat, Francico Regno adiecisse. quod Sigebertus Ieptennio serius,nimirum anno CCCCXLv post Christinatalem aetiim esse tradit. Apparet ergo Chlodionem Regem Francici in Callia Imperi j auctorem ac conditorem fuisse: eumque cum magno exercitu ex Germania transgressum in Galliam castella aliquot ad Renum, aliter enim interiora regionis tenere vix potuit) superatique Mosa siluam Carbonariam, dc Turnacum ac Camaracum opida Scaldi s mini apposita; inde omnia usque ad Suminam perpetuae
postationis causa occupauisse. cum nec ab Romanis
postea ex hisce opidis expulsus dicatur; nec urbem ali- ruam captam Regni sedem statuero eius sit, qui praedambi solum, non imperium quaerat, re finibus hostium depopulatis domum redire festinet: a quo consilio tantum abfuit Chlodio, ut Atrebates quoque ditionis suae
facere voluerit. Certe in eos exercitum duxit, nullis,
sicut ante, speculatoribus praemissis, & ad vicum Et
nam flumenque peruenit, more Germaniae mulierum agmen trahens. ibi dum quidam clarus inter Francos Virginem nationis eiusdem matrimonio sibi adiungit, saltantiumque vocibus collis ripae moximus resonat ,