장음표시 사용
261쪽
LiBER QUIN Tvs. 213'foedere cuna Theodemere, Ostrogothis,qui cum eo erat, sedes in prouincia Scythia minore, nimirum Bereum, Cium, Sc finitima loca concessit, ubi armis depositis Barbari consedere.
Leone iuniore Aug. Consule Leo senior decessit quo
mortuo Imperator Leo minor impulsus a Verina auia &Ariadne matre, consensu Sc auctoritate Senatus capiti
Zenonis patris sui diadema imposuit in Campo ad vII
milliarium ab urbe Constantinopolitana, dccoram CXC citu Imperatorem eum appellauit, uti Candidus Isaurus, Theodorus Anagnostes, Cedrenus,&Zonaras scribunt. Imperarunt ambo simul paucis mensibus ita tamen, ut filii nomen patris nomini praeponeretur. moxque Leocodem anno mense Nouembri obiit, cum Vix annum unum imperauisset: solusque Zeno Orientis Imperium obtinuit. Hic natus erat Seleuciae in Isauria patre Ru- sumbi adcolo nobilissimo viro , dc TarasicoJisas , aut
vs Euagrio placet) Aricmesus vocabatur : sed cum
Isauros ad custodiam Leonis Aug. in urbem Constantinopolim adduxisset, filiamque eius Ariadnen in matrimonium accepissct, & Magister militum Orientis esset faetiis, Zeno maluit appellari nomine Isauri cuiusdam
ethnici Flaui j Zenonis, qui ad Consulatum, & ad Magisterium militum peruenerat,& accersitus ab Theodosio Principe cum magna popularium manu Constantinopoli bello pressae auxilium tulerat, Imperatoribusque Theodosio ac Marciano ob nimiam potentiam si spectus ac timendus fuerat. i Eodem anno Zeno Aug. fratris filiam, aut, Vt ait Malchus,Verinae Aug. cognatam Iulio Nepoti Patricio,
Nepotiani ex Marcellini Patrici j sorore filio, Rauennae in matrimonium dedit, eumque ibidem per Domitianum clientem suum Imperatorem appellandum cur
uit: quem ob id Iordanes Regno legitimo potitum dicit. Hic est Nepos Magister militum Dalmatiae , ad quem Imperatorcs Lςo & Anthemius Augusti legem misero Codicis Iustiniani libro v I insertam, datam Kalendis Iuniis Leone Aug. Iv Cos. Igitur Nepos deimprouiso Iςςς superueniens in Portu Vrbis, quem alij Portum Roma-
262쪽
αὶ RERUM FRANCICAR v Mnum; alij Portum Augusti vocant, Glycerium Principatu deiecit, totissimque Salonae opidi maritimi Dalmatiae Episcopum fecit, pro Imperio Ecclesiam recturum:
vi Iordanes in libro de successione regnorum, &Euagrius tradunt in atque ipse mox Romae VIII Kalendas Iulias Imperator est consalutatus. Quamquam Marceulinus in Chronico & Iordanes sibi non consentiens in libro de origine Gothotum minime verisimiliter seribunt Glycerium in Portu urbis Romae Episcopum constitutum esse: e quibus Marcellinus insequenti anno Zenone Aug. II Consile Nepotem Romae Imperat
rem appellatum dieit, sed a Cassiodoro Senatore, de Mario refellitur. Vt appareat falsum esse, quod Euagrius, secutique eum paullus Langobardus de Nicephotus Callistus aiunt, Glycerium post quintum iniperijsui annum expulsum ab Iulio Nepote, & in ordinem coactum: quem constat sextum decimum imperi j mensem non expleuisse. falso etiam Victor in Chroni eo setiabit post Olybrij mortem Herculanum inescio quem Orestis filium, qui Imperium arripuerat, cum patre suo interemtum esse, locumque eius Nepotem inuasisse. Eo tempore florebat Faustiti, ex Abbate Monasterii Lerinensis Reiorum Epi opus, Maximi in utraque dignitate silccestar, vir doctrina ac pietate eminens. quiprieter Homilias&epistolas volumen de Spiritu sancto, dc aduersus Arianos ae Macedonianos libellum edidit, it de Gratia Dei libet6que arbitrio parum probata scripsit: c quibus librum de Spiritu salicto per Riochatum tistitem ac Monachum, popularem suum pro se Britanni, sitis misit. Vt in libri IX epistola IX ad eum tysiim missa tradit Sidonius , quem secutus Auitus Viennensis Episcopus, in epistola ad Gundobadum BurgundionumR egem,Faustuin natione Britannum; domicilio
Reiensem fuisse dicit: cum Facundus Hermianensis Episeopus , iii libro aductius Mucianum Scholasticum, Gallum eunt vocet. quod si verum est, fateri con enit Faustulit non ita insula Britannia, sed in Britannia cismari . na vel Armoricana, parte prouinciae Lugdunensis te
263쪽
LIBER QUINTVS. IPost Consulatum Leonis iunioris Aug. vel Zenone Aug. i I Consule cum Euricus Vcsigothorum Rex, tot
turbas occasionem suam ratus, rupto antiquo foedere
ab Oceano & Pyrenaeo usque ad Ligerim Regnum proferre conaretur; Iulius Nepos Imperi j fines acinis tueri eararet: Epiphanius Ticinensis Episcopus, magna vir sanctitate morunt Sc auctoritate , legatus ad Euricumvenit, sicuti scribit Ennodius) ferocique Barbaro persuasit, ut pacem cum Nepote aequis conditionibus faceret. Sunt, qui existiment Nepotem Aug. Aruernis δίBiturigibus, praeter quas ciuitates Romanis tum in Aquitania nihil erat reliqui; Eurico cessisse, atque cxSidonij libri vii epistola VII ad dominum Papam G cum Masilliensem Episcopum missa id intelligi credant. quae tamen epistola si semel atque iterum perlecta perpendatur, apparebit Sidonium de tam turpi SC ignominioso foedere tamquam de re non comperta sed incertis rumoribus accepta loqui, Sc cauere sibi ipsum his verbis: vi fama confirmate quantum audio. uare idem
Auctor in eiusdem libri II epistolis posterioribus deciama & XI periculum se a vicinis timere ait, hoc est a Vesigothis in inuidiam a patronis; nimirum Burgundionibus : dcsemiustu muri fragilis angustiis clausum se in
tu belli dici tmondum ut tum Arvernos sub imperio E rici fuisse constet. Certe Iordanes in libro de origine Gothorum Augustonemetum Arvernorum opidum a mis occupatum ab Eurico esse indicat. quippe scribit
eum contemtu tot annuorum, quadrimestrium, ac tri
mestrium Imperatorum, praeterea Geiserici muneribus impulsum, Galliae obtinendae causa Romanis bellum intulisse, SI Aruemos miliae ciuitatem occupauisse. praefuis se autem urbi Romanorum Ducem, vel Magistrum militiae Ecdicium, nobilismum Senatorem, Auiti Aug. filium, qui post diuturnam propugnationem, dc multa certamina edita; cum Vesigothos repellere non posset, relicta hosti urbe atque patria, in tutiora loca sese receperit. Sigebertus quoque auctor est Euricum Aruemos Gallia muriam,hoc est Augustonemetum,Nepotis principatu invasisse. Hic est Ecdicius, frater Papianillae uxo-
264쪽
116 RERvM FRANCICAR v aris Sidonij, cui Iulius Nepos promissam ab Anthemio
ob res aduersus Vesigothos gestas Patriciam dignitatemper codicillos contulit: & quem crebris eruptionibus ac furtis magnam Barbarorum stragem edidisse; priuatis opibus contracto exercitu bellum sustinuisse; Burgundionum pauperum amplius IV millia ob sterilitatem procul patria vagantium in villis sitis pauisse, & redeunte ubertate Dugum in plaustra impositos domum dimisisse inuenio. Igitur Euricus Rex Vesigothorum Zenone Aug. II
solo Consule, cum Augustonemetum Arvernorum diu multumque frustra tentatum vel armis, vel conditionibus iuris sui fecistet; Victorium Comitem , quem Gregorius Ducem appellat, opido praesidere iussit: dc Sidonium Episcopum, virum Romani animi, muris Lia uianae millia passuum XI a Carcassone distantis inclusit: unde postea Leonis Eurici consiliari j cura sedi suae est restitutus. nec dubito, quin Euricus potitus Aruernis, eodem tempore eademque opera Avaricum Biturigum ,& Caesarodunum Turonum occuparit. At Iulius Nepos Aug. Ecdicium Patricium, quem relictis Aruernis tuta in loca concessisse compererat, ex Gallia euocauit
ad sese, dc Orestem in eius locum Magistrum militiae constituit. Hic notandum est male Gregorium existimasse Euricum Regem Vesigothorum XIV regni sui anno Aruernis potitum esse: cum scribit Victorium Ducem ab Eurico anno regni quartodecimo septem ciuitatibus, in primis Aruernis praepositum fuisse , dc
annos nouem Augustonemcti vel Aruernis versatum esse, cumque ibi alienas Oores iniret, metu mortis ex
Vrbe Romam profugisse, atque a Romanis ob libidinem saxis obrutum esse, ante quadriennium quam Euri-Cus decederet, quem ait Gregorius XXVII regni sui anno obisse, cum annum imperi j XIX non sit transgressuS.
Orestes Tatulli Pannoni j filius uxorem duxerat Petovionensem, patre Romulo genitam Valentiniani Principis Comite, multis legationibus pro Rep. obitis claro, ex eaque filium Romulum Augustum susceperat, quem
265쪽
LIBER QV.INTVS. 227 veteres Historici ob pueritiam Augustulum; recentiores Auctores Euagrij vitiata exemplaria secuti pro Romulo Momyllum magno errore appellant, & qui in nummis Dia. Romulus Augustus P. F. Aug. dicitur. Is quod habitabat tu prouincia Saula, parte veteris Pannoniae, Attilia Hunnorum Regi subiecta, Notarius Barbari fuerat, & scribendarum nomine eius cpistolarum
officio fungebatur, a quo etiam non raro cum mand
tis ad Theodosium Αog. Constantinopolim missus est:
post Attilae obitum in Italiam reuerterat, Sc Patriciam dignitatem erat consecutus. Tum vero ab Iulio Nepote Magister militum factus, tantaque potestate instructus ducendum in Vesigothos exercitum in auctorem dignitatis suae conuertit: Rauennam omnibus copiis occupauit: fugatumque Nel otem V Kal. Septemb. imperi, mense X v conscensa naui Dalmatiam, cui post Marcellinum auunculum praefuerat , petere coegit et Romulumque filium suum admodum puerum Rauennae pridie Kal. Novembr. post Nepotis fugam mensibus II Imperatorem fecit, ac cum Geiserico Rege Vandalorum foedus iunxit. Auctor Chronici cuiusdam nuper editi scribit Nepotem Aug. mctu Orestis Patricij, qui opprimendi sui causa cum exet citu Rauennae appropinquabat, se in nauem contulisse, &ab urbe Rauenna Salonam fuga petiisse, quod in opidum Glycerium spoliatum Imperio sub Episcoparus titulo paullo antὸ relegauerat. Dissentit Iordanes a ccteris corum
temporum Historiae scriptoribus : quippe tradit Orestem, accepto ab Iulio Nepote exercitu cum discessisset
Roma, tamquam in hostes proficisceretur, Rauennam
peruenisse, ibique Romulum Augustulum filium Imperatorem appellandum curauisse: quo audito Nepotem resicta urbe Roma in Dalmatiam fugisse. Basiliseo ii & Armato Cossi Zeno Aug. Veri me Aug. socrus suae Sc Basilisci fratris eius insidiis circumuentus,
una cum Ariadne uxore fidisque amicis aduersa tempestate in Isauriam fugit: & adiutore Theoderico ia-rij Basiliscus Senator, Consularis vir Imperium Orientis arripuit: cuius iussu Patricius Magister officiorum,
266쪽
cui Verina adamato nubere dc Imperium conciliare voluerat, occisus est. ac insequenti anno post Consulatu in Basilisci ii & Armati, postque mens XX, quam Co0- stantinopoli expulsus fuerat,Zeno pecunia corruptis Balisci ducibus recuperauit Imperium. ut docent Simpli- cij Papae epistolae II: altera Basilisco II dc Armato Coss.
Iv Idus Ianuar. data, qua Zenonem hortatur, ut pro Imperatore quaedam agat: altera data post Cons Basilisci ii & Armati v III Idus Octobr. qua eidem de recuperato Imperio gratulatur: & leges Imper. Zenonis Aug. duae Codicis Iustiniani libro V insertae: prior ad
AElianum Praef. Prael. missa, dc data Kalend. Ianuar. Basilisco II &Armatio Coss. posterior ad Sebastianum P.P. data x Kal. Mart. supradictis Coss ex quo intelligitur errare Marcellinum dc Victorem, qui Zenonem in II Consulatu pulsum, Basilisco II dc Armato Coss. Imperium recepisse tradunt.
Basilisco II & Armato Coss. Odoacer Ediconis filius, non eius, quem Edeconem Hunnum Priscus vocat, sed eius, quem Iordanes Edicam Scirorum Primatem appellat , Italiae Regnum occupauit: de quo pauca dicenda sunt. Odoacer apud Eugepium de vita Seuerint Abbatis nunc Odouachar; nunc Odobagar ; interdum Ota-Char vocatur, dc cum quibusdam Barbaris venisse in Italiam dicitur, iuuenis procerus, vilissimis pellibus vestitus, moxque ut Seuerinus proficiscenti praedixerat in Regnum eius obtinuisse. Hunc mendose Agathias in libro primo aduenam Turenum pro Turcilingo; Marcellinus quoque in Chronico Gothorum Regem magno errore aspellat, cum postea ab Gothis bello victus sit& occisus. Falso eumdem Iordanes in libro de succes. Eum idem Auctor in libro de origine Gothorum Odo- uacrem Turcilingorum Regem gentis ignobilis vocat, &secum Sciros, Erulos, ac variarum nationum auxilia habuisse tradit, quibus fretus Italiam occupauerit. Sciri autem, quos Sozomenus Scirros, Sidonius Sceros
appellat; de Eruli, vel Eluri, Scythicae gentes tum super
267쪽
LiBER QUNTVR 19 Danubium colebant. Igitur Odoacer Basilisco II &AGmato Cosis ab extremis finibus Pannoniae Italiam petit,& itinere per Noricum facto, atque Alpibus Iuliis superatis, cum magna Scirorum do Erulorum manu primum Venetiam ingreditur, mox Liguriam. sicium regionem Transpadanam vocabant) ibi Orestem Patricium Imperatoris patrem Victum acie Ticini obsidet, potitusque opido vivum capit, & transito Pado apud Placentiam lasimiliae urbem occidi iubet: atque Paullum fratrem cius ad Pineta prope Classem portum Rauennatem proelio pulsum interficit: deinde Rauennam ingressus Romulo Augusto Imperium abrogauit, miseratusque formam ac aetatem eius, quamquam instigantibus in caedem amicis, puero non solum vitam, sed etiam sex solidorum millia annua dedit, in Lucullanum Campaniae castellum cum propinquis suis amoto, quod Senator in libri v III epistola X X v , & Gregorius Magnus castrum Lucullanum; Suetonius villam Luculli nam appellat. Ita Odoacer occupata Italia, abolito in Occidente Imperatoris nomine, sine purpura regi d que instigni Regis nomen assiimsit. Quae Romanis Orientalibus, vel Graeculis causa fuit eos, qui postea Italiae O cidentisque Imperium obtinuerui, Latino nomine Phγις vocandi. adeo ut aegre nec nisi belli metu Imperator Michael leges pacis a Carolo Magno, quem Romanorum Imperatorem Augustum vocari indignabatur, dictas acceperit, quibus ipsum per legatos Ae& Βααλ appellare iubebatur : Basiliusque Macedo homo ignobilis, Saracenis & Bulgaribus obnoxius, Ludovi-
cum Aug. Caroli Aug. pronepotem per litteras monuerit , ne alienos titulos bc indebita honorum vocabula usurpare perseueraret, sed unum Basilium Βάαλiat Caesarem Augustum; se tantummodo P,γα& esse & dici oportere meminisset. Quare illelmus Tyriorum Archiepiscopus in Historiae libro
sextodecimo tradit Graecos iniquo tulisse animo Germanorum Regem, velut Imperij aemulum,&Constantinopolitano Imperatori dignitate aequalem, Imperat rem Romanorum dici, eaque appellatione plurimum d
268쪽
trahi Principis sui maiestati existimauisse , quem ipsi
tamquam Romanorum unicum oestum Imperatorem appellarent. Quasi Vero non Βααλιὰ tam Regem quam Imperatorem significet, multoque ante Impera tores Romanos non magnarum gentium modo; sed etiam unius urbis Regibus ab veteribus Graecis hoc nomen delatum fuerit: aut quasi non Imperatores ipsit MAugustae, Reges ac Reginae ab Auctoribus saepe dican
tur. Certe, ut alios omittam, Plinius Secundus initio
ginam vocat. Claudianus quoque in Epithalamio Honori j Aug. dc Mariae Mariam Reginam appellat. dc Seuerus Sulpicius in libris de vita Martini Constantium Principem Constantini Maximi filium, Regem s Valentinianum maiorem & Clementem Maximum saepius Reges quam Imperatores; Maximi autem coniugem Raeginam semper nuncupat. Similiter Hydatius prouinciae Callaeciae Episcopus in Chronico Pulcheriam Iro Augusta Reginam vocat. & Marcellinus Comes ILyricianus Imperatorem Theodosium minorem, The dosium Regem; & uxorem eius Eudociam Re nam appetilat. Sed nimirum Graeculi hosce imperi j titulos studiosius quam Imperium ipsum semper seruauere, quanto magis eos amplificassent, tanto potentiores se habendos rati. Sic postea Comneni, ac Palieologi Principes,
quantum imminuto Imperio tantum Vanitate crescente,' licorum cateruas augebant: & dum foris prem
bantur a Turcis, pro Euphrate ac Nilo Maeandro dia si Zc Eurymedonte amne Pamphyliae, nouas domi dignitates excogitabant. cumque antea Augusti, Traiani, Antonini , Seueri, Diocletiani quoque, &Constantini florentissimis rebus Romanis non aliter quam Αυm- Ματαρες dicerentur: ipsi filios, fratres, ac
derentur plusquam Imperatoribus & Augustis imperare. Ceterum, Ut redeam unde digressiis sum, Auctor
Chronici ab Ioanne Cuspiniano editi scribit Basilisco II dc Armato Coss. Odoacrem X Kal. Septemb. Regem
269쪽
LIBER Qv IN TV s. Misalutatum esse, O restemque Patricium Placentiae V Kal. Septembr. Paullum apud Rauennam pridie Nonas Septembres occisum. Ego Cassiodoro Senatori, Auctori Chronici a doctissimo viro Hemico Valesio fratre meo vulgati, Sigeberto, ceterisque assentiri malo, qui Oreste& Paullo interfectis Odoacre Regem appellatu dicunt. Non fuit contentus Odoacer finibus Italiae.itaque Basilisco ii & Armato CossSiciliam Vandalicis latrociniis c ccc-Mopidorum expugnationibus diutissime infestatam ac F ' 'vastatam uti ait Victor Vticensis) pacto tributi recepit ab Geiserico Rege Vandalorum: ac post Consulatum Basilisci ii & Armati Bracilam Comitem, quem qui- cec tam Brauilam appellant, sibi suspectum v Idus Iul. R
uennae interemit. Idem Senatum Rom. & Romulum legatos ad Zenonem Aug. mitterc coegit, qui Imperij insignia,& omnia ornamenta Palatij ad eum reportarent, dicerentque Occidentales proprio Imperatore non indigere, sed communem Vtrique orbi unum Impergi rem Zenonem sussicere: ob id Odoacrem ab ipsis promotum esse, virum Rei p. defendendae idoneum, id belli pacisque artium peritum: orare se nomine Senatus, atque obsecrare Zenonem , ut Patriciam ei dignitatem codicillis , dc Italiam administrandam daret. Legatis Zeno Aug. respondit o duobus, quos ex Oriente Imperatores accepissent, Anthemium ab Senatoribus occia
sum ; Iulium Nepotem in Dalmatiam expulsum esse:
cui vivo parere eos, ac neminem alium praeferre oportere. Odoacrem recte atque ordine facturum, si a N
pote Aug. Patriciam dignitatem peteret, votaque sui
compos factus vestitu & habitu Romanis conueniente V teretur, & Imperatorem, a quo tantum honorem assecutus esset, beneficij memor coleret. Nihilominus Zeno in litteris, in quibus Patriciam dignitatem Odoacri negabat, Patricium eum appellauit. Alius a sup riore legationis mentionem facere videtur Candidus Isaurus in libro Historiae II apud Photium,cum ait,post Imperatores Nepotem & Augustulum expulsos, Odo crem Italiae urbis Romae imperium obtinuisse: Gaulosque, quotquot adhuc Romanae ditionis erant, tu
270쪽
i3; RERUM FRANCICAR VM multum mouisse, ac Odoacris imperium aspernatos esset atque cum ipsos i tum Odoacrem de ea re legatos misisse ad Zenonem Aug. qui in Odoacrem magis studiis incli
nauerit. Eo ipso tempore, quo legatos ad Zenonem Sena tus miserat, legati a I ullo Nepote venerunt Constantino polim,qui Zenoni receptum recens Imperium, &Basili. scum Tyrannum oppressum gratularentur: Orarentque, ut cum idem passiis esset, quod Nepos i non ignarus mali calamitoso opem ferret, eumque ad recuperandum Principatum auxiliis & pecunia iuuaret. Legatis quid Zeno responderit, Malchus non scribit, sed Theodericum Valameris filium, Ostrogothoru Regem, atque Patricium, Zenone Aug. III Cos. post depopulatam Graeciam cum Adamantio Patricio de pace agentem dixisse prodit paratum se esse,si Imperator iuberet,ex Dalmatia Nepotem expellere. Vt Videatur Zeno Aug. opprimendi Nepotcm magis quam in Imperium reducendi consilium iniisse. Et ille miser anno v post amissum Imperium Basilio iuniore
Consule v II Idus Maias insidiis Glycerij Episcopi S
lonitani, quem Principatu deiecerat, petitus ac circumuentus periit, sicuti Malchus scribit: vel sut auctor est Marcellinusὶ Viatoris δί Ouidae Comitum suorum se tere haud procul ab opido Salona sua in villa oppressus est&occisus. Hunc Ouidam natione Gothum, cassi dorus Senator in Chronico Odiuam mendose appellat,& insequenti anno Placido V. C. Cos. in Dalmatia, qu*m interemto Nepote sibi vindicabat, ab Odoacrevictum. ec caesum esse tradit.
Basilisco It & Armato Cess sub anni exitum Gelsericus Rex Vandalorum & Afrorum decessit: quem Hy
datius ait anno Iu post Honorii Aug. interitum Gunderico fratri successisse, & insequenti anno cum Omnibus Vandalis mense Maio Hispaniae finibus emigrauisisse: Prosper in Fastis melius Hierio de Ardabure:Coss.eX' prouincia Baetica transiisse in Africam dicit. Obiit Geisericus anno regni sui de aduentus in Africam L, non sicuti Isidorus putat in LX, post captam Caathaginem XXXVII mense III: quam urbem XI v Kalend.