장음표시 사용
361쪽
cudum, quas Deo offerebant, prophetiam celebrabant suturae victimae, quam Christus obtulit: Christiani iam peracti sacrificii memoriam celebrant, sacrosancta oblatione & participatione corporis& sanguinis Christi. haec Augustinus. Verum, ex preM hoc loco D. Augustin. eam memoriam sacrificii admittit, quaest etiam simul sacrificium. Sicut veteris Legis oblationes erant etiam prophetia Christi immolandi, & verae hostiae : ita Eucharistia est memoria oblationis in cruce,& oblatio in se. Nam Augustinus inquit: Christiam celebrant memoriam victimae, qua Christus obtulit. haec memoria sacrifi j. Subiungit Quam Christiani celebrant sacrosanista oblatione& partistipatione corporis & sanguinis CHRISTI . quibus verbis oblationem corporis & sanguinis testatur apertius.
quam quod a quoqua negari possit: non
propterea memoriam tantum, aut pa
ticipatione solam corporis & sanguinis Christi docet B. Augustinus,ut illi impoΥ nebat
362쪽
nebat Caluinus: sed etiam oblationem corporis & sanguinis Domini Eucharistiam esse contestatur. Praeterea, Caluinus lib. . cap 18. sect. ι o. ac alii Ecclesiae aduersaris,ut Melanctito in Apolog. Conferaugust. de Missa, Bucerus li. a. de vera & falsa comae administra. cap.7. Lutherus de captiuit. Babylonica,fatentur Eucharistiam dictam oblationem ac sacrificium a veteribus,ab oblationibus munerum, quae fideles afferebant in xsus pauperum,& charitatis. Deinde,sacrisi cium Eucharisticum, a precibus quas fiadeles in coena offerebant,&maxime minister in nomine plebis: non es le vero alis Laris sacrificium, noui testameti nouam oblationem: non esse,inquam, Propriὸ oblationem corporis & sanguinis Domini, non esse sacrificium prech nostri. Caeterum, haec aduersariorum impudentissima calumnia apertissime covincitur Nireuis eX canonib. Nicenae Synodi ante citatis, γnodus qui habent expresse, Sacerdotes offerret seper mensam agnum tollentem peccata
363쪽
mundi: offerre, inqua, corpus & sanguinem Domini, quod non licet Diaconis, sicut nec conficere. Ambrosius testatur in terris & ad altare Christum a Sacer- Lucieap. dotibus offerri, licet non videatur. Sane'
Augustinus, sacrificium precii nostri,viis vehimamque sanctam pro matre oblatam affirmat, sacrificium Mediatoris nostri osserendum pro defundiis,lib. q. confessi Cap. 32. &. 33. Sacrificium,inoam. corporis & sanguinis Domini,per cuius obis lationem pellunturDaemoues,lib. 22. de Civit. Dei cap. 8. Eant nunc aduersarii cum suo impudentissimo sophismate,&negent sacrificium corporis & sanguinis Domini. Praeterea, sacrificium DEO, spiritus cotribulatus,in quo offertur spis ritus contritus,ac cor humilia tu & corse fractum. Sacrificium laudis, eucharisti- p .rs. Cumq; dicitur,in quo offeruntur laudes ac gratiarum actiones. Sacrificium or tionis,in quo ossertur oratio. Psal. 3 o. Sacrificium beneficentiae,& communicationis,in quo haec offeryntur. Heb. 33.
364쪽
DE VER HIS DOMINI, Rum .ia. sacrificium mortificatae carnis, in quo ossertur caro mortificata. Sacrificiu memoriae passionis, in quo offertur memoria . Ergo a simili dicendum est, Sacrificium precii nostri, Mediatoris nostri, corporis & sanguinis CHRlsTI oblatio, victimae sanctae hostia, quando offertur Christus in altari, qui est precium nostrum, cuius corpus & sanguis sunt Me diatori sacrificium, victimaque sancta. Insuper gratiaru actio, laudes, & preces
non sunt noui testamenti nouum sacrificium, sicut istud, quoniam erant in v tere instrumento, dicente Davide '. Sacrificium laudis honorificabit me. Similiter, si fuisset tantum sacrificium eucha risticum,laudis,& oblationum in coena, debuisset a Patribus tantum sic vocari,& no sacrificium precii nostri, corporis & sanguinis Domini holocaustu ad pura pae eae gandas iniquitates. Demum,existis veris Dom. bis, Gratias egit, sacrificium gratiarum
actionis merito cofirmamus.Ergo etiam
ex istis Christi sermonib. Hoc est ipsum
365쪽
HOC FACITE. 3 3 corpus meum, quod pro vobis tradetur. Hic est sanguis ille meus, qui funditur in remissionem peccatorum. Hoc facite in meam commemorationem. insertur sacrificium corporis & sataguinis Domini, ut palam probaui. Haec de sacrificio obiter dixerim, ad discutiendas nebulas, quas aduersarij obtendunt, Scripturas facras, & Patres impudentisiimδperuertendo. SECΤIOP. XL.
S Acriu ciorum distinctionem ex nouo
testamento colligit Chrysostomus, scribetis in Psal. y dicens : Ecclesia quae ubique Christum in se circumfert,innumerosq; Martyres immolauit ob charitatem, qua gerit erga virum, a nullo pro hibetur loco, sed in omni loco sunt altaria, in omni loco doctrina. Haec praedixit Deus per Propheta, nam & Ecclesiasticam exprimens synceritatem,& auterius populi ingratitudinem traduces, ad illos loquitur: Non est mea voluntas in vobis,dicit Dominus omnipotes, nec
366쪽
accipiam hostias de manib'vestris,quoaniana ab ortu Solis usq; ad occasiam nomen meum glorificatu est inter gentes,& in omni loco sacrificium ossertur no mini meo, & sacrificium purum. Vide quam luculenter,quamq; dilucide mysticam interpretatus est mensam, quae est incruenta hostia. Thymiama vero puruappellat sacras preces,quae post hostiam offeruntur. Hic enim sus itus Deum reis focillat, non is qui a terrenis radicibus sumitur, sed quia puro corde exhalatur. Dirigatur igitur oratio mea, sicut incensum in conspectu tuo. Est igitur hostia pura, prima quidem mystica mensa, eis teste summeq; venerandum sacrificium. Deinde renarrat decem genera sacrisiaciorum inter Christianos, ex analogia& metaphora ad silmine venerandum sacrificium. In quibus distinguit inter proces quae osseruntur in Ecclesia post oblationem hostiae incruentae,seu coelestis venerandiq; sacrisich,& ipsam hostiam. Caeterum, qui proterve contendunt, ex obla-
367쪽
oblatione incruenta tolli persectionem sacrificii crucis,quo expiata exhaustaq; sunt peccata, falluntur. Nam hoc non impζdit quo minus Christus ad D L V h in Φ' quotidie per seipsum accedat osserens preces ad interpellandu pro nobis. Hoo non impedit sacrificium laudis,mortisiacationis Carnis, sacram oblationem spi- ritus humiliati & contriti sed magis co- firmat: quia haec omnia sacrificia suam vim & efficaciam sumunt a crucis bene ficio, quod per ea nobis impertitur. Non ignoramus Apostolum dicentem, Sine sanguinis estusione haud fieri remissionem peccatorum. Sed respondeo mus, Apostolum addidisse, pene, quod
ex praecedente membro repetendu con-
stat. Nam ait: Omnia pene in sanguine mundantur, & sine sanguinis effusio non fit peccatorum remissio. Ideo sic potest reddi: Et pene sine sanguine es, luso non fiebat peccatorum remissio. Et sic legendum esse, docet haedus e Liarius, quo remittebantur peccata, licet L - G
368쪽
sanguis non essunderetur. Hinc est ψ haec propositio Apostoli no est uniuersalis,ut fingunt aduersaria nostri. Propterea etsi in Missa no sit sanguinis effusio violenta, non tamen sequitur, ibi non esse peccatorum remissione. Subinde affirmamus,
Apostolum loqui de Legati remissione,
ideo perperam agunt,qui hoc ad Euan gelicum sacrificium trahunt. Praeterea,
etsi in Missa no sit sanguinis estusto violenta, & asstistitia, est tame ibi mystica,
seu quoad acceptatione,& essicientiam, quae sufficit ad peccatorum remissione, dicente Domino Iesu, Sanguis qui funditur in remissionem peccatorum. De-mum,as firmamus in Misia non seri no uam peccatorum remissionem,ut blate.
rant aduersarij: sed iamdudu per crucispasionem factam remissam dispensari, eXerceri, ac insumi ad suos quasi effectus singulares. Eiusdem generis est verbum aliud eiu se em Apostoli,dicentis: Ubi est peccatorum remissio, iam non est oblaario pro peccato. quod verissimum esse
369쪽
profitemur, si ipsa peccatorum remissio sit iam exhibita, ad suosque effectus disia pensata. Ideo in Missa offerimus,ut ipsam remissionem iamdudum factam inis stimamus per modum sacrifici j & applicemus ad suos effectus, sicut fit in baptismo. Simile est illud Apostoli: Introivit Iesus in ipsum coelum, ut appareat pro nobis vultui Patris, non aut ut saepe osterat semetipsum: nam nunc sinet apparuit per hostiam suam ad destitutione peccati. Christus quippe semel oblatus
est ad multorum exhaurienda peccata. Nam obtulit se semel modo cruento &patibili per mortem ,quo modo iam saepὸ non offert seipsum, nec offertur. Quo niam sic apparuit ad destitutionem peccati, aperiendo coelum, soluendo Patrii exilium, & communicando sui visione. quaestini abolitio & exhausto peccatorum. Vnde Patres ante mortem Christi habebant remissa peccata, sed non exhausta, nisi intercedente morte, qua exilium solutum, coelum apertum. Et ideo
370쪽
i iam Christus non ossertur ad destitutio,
nem peccati, nec ad abolitione aut ex
hausionem peccatorii sed ad insumendum fructum ac beneficium praestitam per abolitionem & exhausione iamdiu factam . Praeterea, Apostolus testatur, veteres cessasse offerri, si habuissent hostiam perfecte tollentem peccata. Vnde nos, qui sufficientissimam habemus hostiam, non offerimus ob hostiae imperfectionem, sed ob nostram insufficien suam erga sufficientissimam oblatione, cuius efficacia nobis exhibetur per in cruentum sacrificium, quod in hunc finem, donec Dominus veniat, administramus. Non est etiam obscurum, quomodo per oblatione corporis sese Christi semel cruente scilicet exhibita) ianctificati sumus, ut in causa uniuersali, suo tempore ad essectum applicandum per in oblationem incruentam. Vnam quippe pro peccatis obtulit hostiam, multis actibus & gradibus tam cruente, quam incruent)ὶ α una oblatione scruente dc