Hugonis Grotii De jure belli ac pacis libri tres, in quibus Jus naturæ & gentium, item juris publici præcipua explicantur. Cum annotatis auctoris, ejusdemque Dissertatione de mari libero; ac libello singulari De æquitate, indulgentia, & facilitate ne

발행: 1735년

분량: 687페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

221쪽

CAPUT XXVI. γαῖ

sn Hira honesum, non conoenis. i Irrisus olim Stratocles, o qui legem Athenis rogaverat, ut quicquid Demetrio rogi placuisset id in Deos pium & inter homines justii in esset. Plinius , alicubi ε elaboratum a se ait, ut conflaret ἁ s minille. rium crimen esse. ι '3. Ipsa jura civilia , quae peccatis excusabilibus facile veniam DI. Epiri praebent, favent quidem his qui parere necesse habent, sed

non in omnibus. Excipiunt enim ς ea quae atrocitatem habent facinoris vel sculcris, quae sua sponte scelerata ac ne saria sunt, ut loquitur ι Tullius, maleficia quu io sponte & M non dispu- d Iem ritatione jurisconsultorum sed ra naturali interpretatione fugien- I. a.da sunt, ut Asconius e interpretatur. e In hu

4. Narratum Hef'taeo Iosephus I memorat, Iudaeos qui

lexandro Macedoni militabant, neque verberibus neque contumeliis ullis adigi potuisse, ut ad Beli templum , quod Baby-Cap. Ione erat, instaurandum, humum cum militibus caeteris agge-2 pu.rerent. Sed propius noliri argumenti exemplum habemus in φ ο ELThebaea legione, de qua D supra egimus, & in Juliani militi-hus, de quibus sic Ambrosius: 'ubamia Imperator quamois esset apostata, habuit tamen sub se Christianos milites : quibus cum dicebat , producite aciem pro defensione reipublicae , obediebant ei: I cum autem diceret eis , producite arma in Chrisianos , tunc

i DνMM Him Stratoeus I Talis erat lsyngrapha illa quam a Basilio Ca-l

-όνι U illa in ponti is se facturum

qua grata Andronico essent, quamvis piarie nefaria: eontra de gittiriam feea qua Andronteo non maereret. ἱ eetas, Alex. Cap. I l

probatum argumentis.s Minimmum J Etiam qui flagitii

aut sceleris sciens minister est , teneri, non tantum imperantem. ro Sua Daniel Per te. ex natura rei omnibus nota. ii Et non disputatione I Tanq iam in re dubia ante illorum inquilii O-nem dc argumentationem. a 2 Nuttirali intremeratione d Sensu eommuni satis judicante.. 33 Supra egi M J I, 2. extremo.& , s. G u O T I I. l tam acit m diceret e s. preta kρ arma in Chrsianos I Non enim ab omni vi in Clarist anos abi inuit Julianus, tunc maxime ubi coloren aliquem irae hiis sibi videbatur. δε- Iianus GνHi ijωgulat Fr exercitu , in Hieron mi scripto ad Nepotianum.

222쪽

agmsebant Imperatorem coeli. sic & u spiculatores Icgimus ad Chri ilum conversos mori potius elegisse, quam edictis ix judiciis in Christianos manum commodarciat. o V. t. de s. Tantunde in crit si quis laiso aa persuasus sit quod im-P- e Mim peratur injustum csse. Nam huic tantisper ea res pro illicita 'R ' est, quamdiu cam opinionem non poteti deponere: ut ex supra tractatis apparet.1 U. I. Quod si dubitet, res dicita si necne, eritne quiescendum an parendunt 8 Parendum plerique censent: nec obstare

illud laudatum, Quod dubites ne seceris: quia 37 qui contemplative dubitat potest activo judicio non dubitare: credere enim potest in re dubia obsequendum superiori. Et sane quin haec distinctio judicii duplicis in multis actionibus locum habeat, negari non potest. Jura civilia, non Romanorum tantum, sed& aliarum gentium, in tali circumstantia non modo m impunitatem l Epitaph. Nepotian. Tom. I. pag.

26. C. Ed. BasI. J coeptam ejus imperio Antiochiae persecutionem, &iuvenem quendam tortum, narrat

de Civitate Dei , lib.

XVIII. cap. sa. in maryrologiis memoria eelebratur S. Eliphii Seotici sociorum eius 33. quos Iulianus inter Tullcnsem de Grandensem ei. vitatem decollari fecit. Vide &Poannem Antiochexum in excerptis ex manu scripto Petrosiano. Pag t a. A Wyintis eprsiola L. ad Bonifacium qitatus a Gratiano caula XI, quaest. III. Ptiri et tus e litit iκfidelis μου.

datus locus iam supra I b. I. Cap. II. u. I . num. II. ubi vid. not. GRON VII. 4 Agnoscebaset Moerat-em I De. treeiab iit imperium , ne Deum offendere lat. Is S ietilatores J Genus militum circa principum , per quos inter alia lsiet Ut c Xecutio capitalium senten litatum in ivilites aut honestiores

togatos pro earnifiee: ut sub primis

imperatoribus per centuriones. 16 Supra fractatist 1, 23. 2.17 Qui corae Harive J Qui dubitat, an iustiim sit factum, potest non dubitare, quin justum sit, ut ipse faciat. aa Vocem illam fabo addidi,

quam sententia manismo postulat. etsi in omnibus Editionibus desit. I. B. G T I I.

223쪽

tatem concedunt obedientibus, sed & actionem in eos civilem denegant. Is damnum dat, o ajiint, qui jubet dare: ejus vero nulla culpa est, cui parere necella citi Necessitas potet latis ςxcusat, & similia. I 69.2. Ipse Aristoteles Nicomachiorum quinto, his qui injustum hquidem aliquid faciunt, is non autem injulte, annumerat Dinu-mo 37. D. lum domini imperantis: i ulte autem eum ait agere, a actionis principium cit; nimirum quia is in famulo vis delibera. trix plena non est, ut indicat proverbium:

Et illud quo Philo ς utitur:

Lib. VIIIa

it. I. c. I.

3. . Libro Servi vos

Iv. c. I.

7 I. D.

non est. Epist. 6 I. Adde legem I-IO,ardieam Iib. I , tit IV, cap. II. Μithridates libertos Attilli,eonseios caedis in se cogitatae, impunitos di. mitit, dc ejus qui a se defecerat filios. Immo Iuli amicos. Pag. 2 I. Ε . H. Steph. de pag. 233. Avianu/Mithridatico. Absolutus Tioerius Gracchus a culpa Numantini foederis, quoniam alieno imperio pecca erat. 'Marob. pag. 226, 27. G n o N o v I I. I Non autem iUUel Ita ut in ipsos agentes non recidat culpa.is In famulo J Setvi non praesu muntur ita educati, ut consilium in illis aut 1 uni ossicii scientia

sit.

bbὶ Versus Homerici, quos ta men Auctor non ex ipso fonte, sia quales leguntur apud PLATONEM , De Legib. Lib. v . pag. 777. A. ELH. Sι b. heic refert. Nam ipse Poeta ita habet in Editionibus no- sttis: ψ F d irae x αIνυπιι η

224쪽

Servi tua es fortuna : n zo ratio ad te nihil. a Aκὰ .vi, Et illud Taciti: o principi M summum rerum iudicium Dii ded s. runt, subditis obsequii gloria relicta est. Narrat idem , scriptor, ii, Piso itis illium a Tiberio crimine belli civilis purgatum: z patris quippe jugsa, nec potuisse filium detreffare. . Senecae serpus heriistis a 3 imperii non censor es, sed miniser. 3. Et specialiter in hac de militia quaestione ita sensit e Auguli in iis . Sic enim ait: Eνes vir jusus, si forte sub rege etiam s. icrilego miotet, recte potest illo jubente bellare, a si cloica passordinent seroans, quod sibi jubetur, vel non esse contra Dei pνα-

ceptum certus es, vel utrum sit, certus non es 4 ita ut fori Preum faciat regem iniquitas imperandi, innocentem autem miliis dDὸGo. tem n endat ordo semiendi. Et alibi: d Miles cum obediens pol 5..i otiati Jιub qua legitime constitutus es hominem occidit, p nulla cias. - . . litatis sua lege reus est homicidii: imo visi fecerit, reus est imporii deserti atque contemti. quod si *s sua Donte atque auctoritata

fecisset in crimen effusi oumani sanguinis incidisset. Ita usa 6 unde punitur si jecerit injussus, inde puniretur I non fecerit. Sit. in jussus. e Atque hinc palsi in rccepta cit sententia, subditos quod verbo Dι- attinet, dari 27 bellum utrimque jullum, id cu injustitia vacans,

in LCas. . Di

in c. peccat. para. II, Io.

G R T I. ire, quae si causi vel ratio Dei di. vertendum potius: non Aeeen Ratis ad te tablII Themistii ix t Dolo ut putabat Eruditissimus Iae. oratione lx, princi res rationi esse i TOGO , in Not. ad Longinum, Cap. dicit similes, milites irae. Pag. 397 .l 3. pag. a 32. ubi videre poteris, iaEdit. Petav. 16ig. ubi illud, quali j tanti. I. s. lex Plasone, profert. a I Summum rerum I i. I, 4 3. Ο SenecaJ De controversis r Ir, s. a 2 Patris quippe j sad Puta inter- p Nulla civitatis sua Iσε retis o l cciiisle. MinieidiiJ Idem Au tis de Libet ci l 23 Imp rii non eressior es J Arbiter, Albitrio libro t. Si homieidi, in os ut ad possit probare vel improbareia hominem oecidere , potes aliquando ae- l 24 Si civica paeis J Parens ei, cateidere sne peccato, κ- mitis ho-ieuin Deus oc publica societas subia Fem, , judex vel minister otis κο-i jecit di obtemperare voluit. 2s Sua D re atque a curitare Proprio motu dc iiii tinctu.

centem , is eui forte invito at 7M im-ρνademi telum de manti fugerit, non mihi υide tur puteare eum hominem

225쪽

auis iustus induat arma

Seire neos.

4. Non caret tamen hoc sua dissicultate. Et a Adrianus no- astras, qui Cisalpinorum ultimus Pontifex Romanus factus est,' contrariam defendit sententiam, quae stabiliri potest non illaq--ήi praecise ratione quam ille adfert, sed hac quae magis urget, quod is qui dubitat contemplative, debeat judicio activo eligere partem tutiorem. Est autem od) pars tutior abstinere 'bello. Laudantur Essent quod inter alia jurarent ,

πινα μέτη amrαγκ ὶ ' non nocituros se cuiquam, ne si juberentur quidem: imitatores horum Pythagorei, qui, Jamblichoe: ',' a telie, e bello abstinebant, causa addita, quia- 9 δίυ P. γε M - νεμεριτης . - , bellum caedes subminis i atrue Huhbn.

imperat. e De Vis.

b. Neque obstat quod ex altera parte 3ο periculum est hedientiae. Nam cum utrumque incertum sit nam si injustum 'eli bellum , jam in ejus vitatione nihil est inobedientiae ) caret peccato, quod ex duobus minus est. a Inobedientia au- d Bali. tem in ejusmodi rebus suapte natura minus malum Cil quam ii, homicidium, praesertim multorum innocentium. Narrant teres cum Blercurius ob Argum interfectum accusatus Jovis mandato se defendisset, eς non tamen ausos UeOS eum ab- q. a. solvere. Sed nec 3i Pothinum Ptolemaei satellitem Martialis, re n. ad T. ν cum ait:

Antoni tamen es φθον quam caussa Pothini et e facinus domino prasitit, His sibi.

G R o T I I.q Contrariam issenit sententiam JExemplum hane sequentium ei apud cica Murge*em. GRO NOVII. 2s Qui dintra contemplative J V. trum iure fiat, id facere debet, in quo minus est periculum conscien. tiae laedendae. 29 Xοραγέ iste νομοθέMe J Cho. Tagus c legislator. Est autem ebo. lragvs qui instruit ornatu chorum vel gregem scenicorii m. l3o Perieulum os inob/δεntiat Si dubia in causa militare quis prolpraeposito suo aut superiore recuset, vi ictur contamλx, dicto non obe

et Pothinum I Interficiendi Cn. ' 'Pompeii Magni auctorem.

dd Bene quidem, ubi libertas

relinquitur subditis militandi, vel non militandi. At vero ubi neces sitas imponitur jussu Principis, tunc pars tutior est, ei parere, cui patendum esse nulla dubitandi rati est, quippe legitimo Imperanti. Plura diximus in Notis nothiis Gallieis. P. B. ee Nestio euius fide hoe reis. rat Auctor: sed cuivis stati in pater,

exemplum aptum non esse, ut etiam observavit Otr/ehitis, quandoquidem Jovis mandatum intuitum crat, Ectale a Mereiario non pia I Iat non

226쪽

18 LIBER II.

se Nec magni ponderis est quod contra nonnulli adserunt, α sore ut id si admittatur pereat saepe respublica; quia plerunque non expediat rationes consilio runa edi populo . Ut enim hoetverum sit de is causis suasoriis belli. 34 de justificis verum non est , quas oportet claras esse & evidentes ,& proinde ἰales quai palam exponi & possint & debeant.... i iugibus nimis sorte indistincte dictum a b Tertul eit, in his legibus sive edictis de bello gerendo locum e. .. justissime habet: neque civis Ideliter legi obsequitur , ignorans quale sit quod ulciscitur tix. 3s nuta lex sibi soli conscientiamina sua debet, sed eis a quibus obsequium eriperis t. Caeterum susperia lex est, qua probari se non Ouis: improba autem , si non probata dominetur. Apud Papinium Achilles Ulyxi se ad bellumi excitanti ait: Achilleid. Lib. II. vers. 332. 1 Danais tanti primordia belli, Eder 34 libet jusas hine sumere protinus ira1. Apud eun dc in Theseus, x II. 6ψ8.

De alacres, tantaeque precor constite cause. Propertius dixerat, Lib. I v. Eug. VI. Vers. SI, Sa. , Frangit attollit vir i in mitite causa r

au/ nisi jusa subest , excutit arma pudor.

e MEM. Cui par illud Panegyristae: c tantum etiam inter arma bona coa Panet. scientia sibi Cindicat, ut jam caeperit 37 non virtutis magis qua in χηρώηrim integritatis esse Oictoria. Ac sic viri quidam eruditi interpretan-

p ' quod legitur x Gen. xiv , I 4. ut sensus sit, ministros

probant.

leX, quam non Ob aliud iustam putant parituri, quam quia lex est seu mandatum imperantis: haec potius tyonitis elu tum vero lex est, eum eius causam iiii tam agnoscunt ii, quibus por ira r. 36 L bet jussast Libet eausam e gnoia ere. ut iam nunc illas ea me.

sitq inlatisus fiam. 37 Non visitilla magis I Non tam fortitudini bellantium, quam justitiae causae debeatur.3s A radice P Ric, actrinxit , ὲxpedivit.

227쪽

Abrahami ante praelium ab ipso plene institutos de armorum suorum justitia. 7. Et sane 39 denuntiationes, ut mox infra dicemus, palam feri solebant & expressa causa, ut totum quasi genus humanum de justitia causae posset cognoscere. Scilicet ες prudentia virtus est, ut & Arii toteli visum, imperantis propria r justitia vero hominis 4r qua homo est. 8. omnino autem sequenda videtur ea quam diximus Adriani sententia, a si subditus non modo dubitet, sed argumentis pro- a . u. habilibus inductus magis in id propendeat ut bellum injustum Reg. deesse putet: praecipue vero si de aliis impetendis, non de suis ins --

tuendis agatur. 33,

p. Quin probabile est, etiam carnifici qui damnatum occi ,'. s. . 'surus est, hactenus, aut quod quaestioni re actis interfuerit, vis 2, E. aut ex rei consessione cognita esse debere causae merita, s utq. Q. AE t. satis ei constet mortem ab eo commeritam : idque nonnullis in locis obiervatur. nec aliud spectat lex Hebraea, , cum ad , lapidandum eum qui damnMus est testes Vult praeire po- . Disi.

U. r. Quod si subditorum animis per causae expositionem a satis nequeat fieri, o omnino ossicium erit boni magistratus e S . p. tributa ipsis potius extraordinaria imperare, quam operam mili-υ9M LILtarom: praesertim ubi non defuturi sunt alii qui militent. quo ρ n. 7. ruin voluntate non tantum bona, sed oc mala uti potest rex ju A .stus s

is , προειμιIμ αστον ὁμιA o PrudentIa vistas Impreavi , I Ut ἔτι ' volo autem ostendere vina ἐρ-- prudenter oc consulte res geratur, jude fusi erimur hoc belI- , eoam imperantis cura est, cui aequiescere inimiesr- eontumeliis. Id enim se subiectum decet, neque ei se ima intellexeritis, magnum vobis ad a.. misceret ut juste . quemvis curate dentam erit inesta-mωm. Antiq. oportet, qui adhioetur.

Jud. Lib. xv. Cap. s. q. s. divison. Qua homo est Cuiuseumque Hus α) personae, conditionis, status sit. a in satis ei eonset mortem as eo εα Tester pratre a Prima saxa mitis eommeritami Ideo indicta eausa is itere. Midotes Mobae habitantes oecidere 63 Smis nequeat fierἱJ Persuade- noluere Saulis ministri Doego pro- l ri 1 Ut credant se jure bellum thei-biores, I Sam. XX II, II. Et Achabilpere. spiculator tertius noeere Eliae noluit, Quorum voluntate I Quibqs xi Rutim I, I 3. & sequentibus. l non modo honestum animum, sed Aliqii tetiam carnifice ad Christum dc improbum ad bellum amrenti. conuarii in posterum eo munere oti bus aut solam mercedem spectanti. periculoso abstinuere. Vide martγ- l bus. rciositam , dc B.4 G R Ο

ea . s. I , cap. 7.

228쪽

LIBER IL .f. V.VI.

stus, quomodo Deus ct Diaboli & impiorum parata operi utitur ; & sicut culpa caret qui Egestate pressus pecuniam sumit ab

improbo seu neratore.

2. Imo etiam si de causa belli dubitari non possit, minime tamen videtur aequum ut Christiani inviti cogantur militare. gg cum a militia ab itinere, etiam cum militare liceat, majoris c Musdam sit sanctitatis, quae & a clericis & a paenitentibus diu exacta elt, aliis vero omnibus multis modis commendata. Ori- . - genes Celso Chri Ilianis objectanti militiae detructationem sica Conu. o respondet: his qui a stae alieni pro republica militare nos se Celsum , bent, Θ homines occidere, ita respondebimus: Hi qui simulare vestrorum sunt s sacerdotes, OP deorum quos putatu famia, dextras puras servant sacrisiciorum ergo, ut ea incruentis nulla caede maculatis manibus o ferant his qui ereduntur dii e 'neque si quod exoriatur bellum sacerdotes Hscribuntur numeris. uod si id ratione non caret, quanto mois caeteris militantιhus , illi quoque 43 suo modo censendi sunt miotare, tanquam Dei s cer Ates atque cultores, qui manus quidem servant puras , sed precibus apud Deum certant pro his qui juse militant, pro eo qui juse regnat' quo in loco sacerdotes vocat quosvis Christianos, exemplo sanct orum scriptorum , Apoc. I, 6. I Pet. II, S. VI. I. Arbitror vero evenire etiam posse, ut in bello non dubio tantum sed θ. maniscite injusto juva aliqua esse possit subditorum defensio. Nam cum subditos innocentes, & a belli culpa remotos, interficiendi jus verum & internum hostis, justu in quamvis hellum gercns, non habeat, s nisi aut ad ne ce Isaria in defensionem, aut so per consequentiam & extra propositum , poenae enim illi obnoxii non sunt sequitur ut si certo constet hollem eo venire animo, ut hostili uin subdito Tum vitae parcere cum possi, omnino nolit, subditi illi tueri se possint ex jure natiuae, quod gentium rure ademptum illis non eli.

y Saeerdotes , Destrum J saeer- ς λω ad raetigariam Praeterquam dotes Romae vacationem militia: lia. si ipse ab illo in testetur. hebant, praeterquam bello Gallico. t so Per conse i ruentia mi Quatenus PIurarcb. Camilio pag. Is I. dc Mar. l membra sunt clus capitis vel corpo-cello p. 299. ris, adversus quod ei bellum est. 3. ε Dextras Drasi A sanguine hu-l I. 4.mano abstinentes. Suer. Tito l 7 Adfribuntur namerist Reci-l se Heie Fc in praecedentibus

pilintur inter milites, inferuntur noli tatis adcurate Auctorem noli iueatalogis militantium. i. I, 4. 7. t ratiocinari . o: leniamius in Notis ει - πε o militaret Ju,ta bo- nostris Gallicia. I. I. Ga in

229쪽

6. vir CAPUT XXVI. . 3r

a. Neque tunc dicemus bellum utrinque justum esse. non enim de bello, sed si de certa ac delinita actione quaeritur. Illa a tem actio, quamvis de caetero jus ad bellum habentis, injusta

est, ct proinde juste repellitur.

ii De ισω b d finii a De uno vere illorum, quae fluat in bello.

230쪽

DE JURE BELLI AC PACIS

LIBER TERTIUS

I. Ordo sequentium. II. Regula prima: sisere in bello qua ad ynem sunt necessaria:

ev icatur. III. Secunda et jus non tantum lex principio, sed Θ' causis in bello subnasientibus spectari. IV. Tertia: quadam consequis ne injuria qua ex proposito non

licerent: cui cautio additur.

V. Quid liceat in eos qui hos hus res subminifrant, per distinctiones explicatur. V l. 4n dolo uti in bello liceat. VII. Dolus in actu negativo per se non es illicitus.

VIII. Dolus in actu positivo di. singuitur in eum qui fit peractus libere signi antes , Θ lper actus signiscantes velut ex lconventione: Uenditur M. llum prioris generis licitum esse. lIX. D secundo genere indicatuν quasionis difficultas. X. Non omnem usurpationem locutionis qua sci./tuν in alium sensum accipienda , esse illici

XI. Mendacii qua illicitum est formam conoiere in reprι- lgnantι' cum jure alicrius , iquod explicatur. XII. Et ostendituν licitum es.fasum loqui apud infantes in

amentes:

XII l. cum is decidistin ad quem sermo non es, re quem extra sermonem iacipere liceret:

X1U. Et eum sermo es ad eum qui velit ita decipi: X v. Et eum qui loquitur utitu jure supereminente in sibi is

ditum: XVI. Forte ρο eum vitam innsincentis aut par aliquid tueta aliter non possumus.

XVII. Apud hostes licitum DL Aloquium qui senserint auct

XUIII. Non extendendum hoc ad verba promittentia. XIX. Nee ad juramenta. XX. Generosius tamen esse, ac

Christiana simplicitati convenientius , falsiloquio in hostem quoque abstinere: quod per μncilia illuseratur. XXI. Non licere nobis quenquam impellere ad id quod nobis licet, ipsi non licet. XXI l. Licere tamen uti opera ultro oblata.

I. Et

SEARCH

MENU NAVIGATION