장음표시 사용
351쪽
quascunque e stes in suam reduebat potestatem , hm immunes habens ab his ινιμ servi dominis praestant, ea tantum imperabat inque liberi homines rectoribus parent.
III. Atque hinc intelligi potest quale sit mixtum illud imperium quod dixi ex civili & herili, nempe ubi servitus naiscetur cum aliqua ro personali libertate. Sic populis legimus amna ademta , imperatum bb) ne ferri quid haberent extra quam ad agriculturam ; alios coactos sermonem & D vitae genus
IV. I. Sicut autem res, quD singulorum fuerant, iure belli iis acquiruntur qui eos sibi subjiciunt, sic & res universitatis eorum fiunt qui sibi subjiciunt universitatem si ipsi velint. Nam quod de deditis dixit o Livius. c ωbi omnia ei qui armis plus a ULpotes dedita sunt, quae ex iis habere victor , quibus mulctari eos V. c. Oelit, ipsius jus atque arbitrium est: idem in bello solenni victis locum habet. Nam deditio sponte permittit, quod alioqui vis esset ereptura. Scaptius apud . Livium: agrum de quo ambi bLI. III. gituo flnium Coriolanorum fuisse, captisque Coriolis jure belli pu. c. 73.llieum populi Romani factum. Annibal in oratione ad milites apud c eundem: quisquid Romani tot triumphis partum eo estum e Ita qua mydent, id omne nostrum cum ipsis dominis futuνum est. An -- 3. tiochus d apud eumdem: quo victo cum omnia qua illius fuissent . Lib. iuri belli Seleues facta sint, exsimaνe sua ditionis esse. ita Pom- xxxi I. prius
s rbes: viros raterea omnes ac feminas qui aut in regione aut in urbibus sui.
In per flumina omnia, perim, sacra, religiosa tinise sis omnia, ita vit ο---- domini fiat Romani, ipsi a-tem qui se dediderant plane rei niauius. Vide quae modo dicta cap. vl . q. Justinus lib. xxxvi. de Judaeis io quens: ' a ecim imis Prem in ditionem Alexandri Magni venere. fCap.
GRONO v Iuro Amsκali libertateJ In quo torpora relinquuntur libera, quamvis opere serviles de tributa praei entur. ii Vira genus I Ut Lydi. Iustin. I . I. bb Hoe nominatim comprelaeninsum erat in Foedere , quod , exput sis Regibus . populo Rom. dedit Porsenna, teste PLINIO, IIis. Nat. i Lib. x xiv. Cap. I . I. u.
352쪽
l. IV. M Sira,' pejus a, quar Mithridates bello capta imperio suo adjecerat, ι. xii, pag populi Romani fecit. 2. Ergo S in corporalia jura, quae universitatis suerant, fient victoris quatenus velit. Sic Alba victa, quae Albanorum jura, Dioms fuerant , libi vindicarunt Romani. Unde sequitur omnino liberatos Thessalos obligatione centum talentorum, quam sum' 'ma in cum ipsi Thebanis deberent, Alexander Magnus Theba- rum dominus iactus jure victoriae ipsis donaverat: neque verume Inst. quod pro Thebanis apud O Quintilianum adsertur , id demum victoris esse quod ipse teneat: jus quod sit incorporale apprehendi manu non posse: aliam conditionem esse heredis, aliam victoris, quia ad illum jus, ad hunc res inanseat. Nam qui 'dominus est personarum, idem & renim est, & juris omnis d L. tia. quod personis competit. Qui possidetur a non possidet sibi, D. rQ. nec in potestate habet e qui non eli suae poteliatis. jur. 3. Imo etiam si quis populo victo jus civitatis relinquat, pote liquaedam quae civitatis fuerant sibi sumere. In ipsius enim arbitio, ix quem velit esse sui beneficii modum. Imitatus fuit 1 c b. Lictu in Alexandri Caesar, t donato Dyrrhachinis aere alieno , ad quod nescio cui adversarum partium debuerant. Sed hic objici Ar-ώm 6. poterat bellum Caesaris d ra non ex eo esse genere, de quo jus hoc gentium confli tutum est.
tonius Tyrios iussit reddere quae Ju- l
daeorum tenebant a senatu non ton-l
cessi de ante Cassii bellum possessa. Memorat Posto Ant. Jud. xIu ,ra. ρ. 4. ιιν f. m an ., vide Beyirarum Genuensis histoIiae libro x. 31 Quem υρiae es. I. Quo usque velit thiiiilgentiam suam patere. I Non ex eo J Non j iistum sive solenne, quia civile fuerat.
ec Vide si . o. Capitis sequentis.
353쪽
IV. yui postliminii esse in paeel, in fallor is quid si nihil l
in pace rictum βι ρV. Libis homo, bello manente, iquando postliminis νε eat: lUI. jura recipiat, quἀ non
VII. yina di in ipsum restitui. VIII. Cin qui Ie dedant jus it liminii non habeant. lIX. Pontus quando postliminii jus habeat. X. . Ρα. in his qui possiminiseedeunt sint juris civilis. XI. Semi postliminio quomoda
recipiantur, etiam transfugae ἔquomodo qui redemti sunt. XII. An subditi possimλιο recia
XVI. Agros postliminio recipi. XIV. Circa res mobiles quod di
erimen olim observatum. XU. ειιd circa res m9biles ho
XUI. . Pa res recipiantur, ita ut possiminio non egeant. XUl I. Mutationes ex lege cisili,
quoad subditos suos. XVIII. Postliminium quomodo
obseroatum inter eos, qui hostes non erant:
XIX. Quando id hodieque h-l eum Dabere lossit.
I. I. CIcut de his quae ex hostibus capiuntur, ita & de postliminii jure nihil serine sani prodiderunt hi qui retroactis laculis juris cognitionem professi sunt. Accuratius haec res a veteribus Romanis tractata est. sed saepe confuse nimis, ita ut quae juris gentium, quaeque civilis Romani esse vellunt, lector nequiret distinguere. a. De voce postliminii rejicienda Servii sententia, α qui par- a Gere. tem ejus polleriorem productionem putat ella verbi sinu signi- Tole c. v.ficatu: sequendus Scaevola , qui junctum docebat esse verbum a post, quod reditum notat, & limine. Nam 1 limen θ. limes exitu & flexionis modo disserunt, cum alioqui origine veniunt enim Gno Tir. l GRO No VII.
354쪽
enim ab antiqua voce a limo, quae Dansversum significat &primitiva notione idein silat, sicut materia S. materies, pavus re pavo, e contagio & contages, cucumis & cucumer, quan- quain usu seriore lactum est ut timen magis ad privata, times ad publica reserretur. Sic veteres eliminare dicebant e sinibus dicere. R exilium d nominabant elimini ima. II. I. Elt crgo postliminium jus quod nascitur e ex reditu. 3 in limen, id est, fines publicos. Sic Pomponius a reversumti postliminio ait qui intra praesidia nostra esse coepit: Paulus , cum in fines nostros intraverit. Sed ex paritate rationis consensuscentium rem eo perduxit, ut postliminium locum haberet, etiamu quis homo, aut res ejus generis in quo postliminium esse 'placuerat , pervenisset ad amicos nostros, ut loquitur dictoboco Pomponius, aut . ut Paulus exempli causa explicat, ad
regem socium vel amicum. quibus in locis f amici aut socii intelligendi sunt non simpliciter quibuscum pax est , sedo qui partes in bello easdem sequiuntur : ad quos qui venerunt , ut Paulus loquitur, nomine publico tuti esse incipiunt. Nihil enim interest, 7 homo aut res, ad hos, aut ad suos per- Venerit. 2. Apud
ad XII. .aeneidos, de Donattis ad illud Eunucia stra. s. 63. limis ocu- Iis. Festus : L mus, obliquus , id est, transvertas, unde Iimina. Ibidorus libro xv. e. I . limius appellati
versa omnia anticycii tima dicebant, a leuo is limina opiorum , per sua foris l iκtas ii et o limiter , quod per leos foras in agros emiar. In Glossario ltimes πλα μέ et E Ge. e Contagio is eo ragesI GNares eccompago, quod ipsum olim fuit compagen, ut docet genitivus, &verbum inde deductum , sicut de fanguis fuit sanguen. ld mmimrbara Hi-mitiis I Et eoia. miκitim in Solino s Cap. I s. vel et s. leth quod vulgo estuimulum. le Ex reditu in limen J Rine sumta translatione postliminium eoelesiastica lpaeis dixit Tertullianas de pudicitia. Cap. 3 - .... lf Amiei aut HeIἰ intoli gendi βακι non simplibiter qui ti eum pax est i ita lsens de Haroci de bella Iesem appa. iret ex misi aes libro cxxx, in anno
3 D limen, id es, in fines pubi
eos I Domum. Domus autem non modo dicitur de lare fa in iliari, scd etiam de patria vel civitate. Sic rediit in limen seu domum, qui est intra patrios fines. In qua postimini αὶ Ut simulatisque rediisset intra fines, rivsus inciperet est e veteris iuris , quasi statum aut dominum non mutasset,
de live lio mo liber erat, suus suique juris, sive servus aut res ani malve prioris domini foret. s Psibuscum pax es t Nam inter hos valet jus eorum, quibus militans quis rem cepit. 3, 6. 23.
ε Lia partes in beI J eandemeausam fovent, adversae adversan.
355쪽
a. Apud eos vero qui amici sunt, sed non earundem partium, hello capit a statum non mutant nisi ex speciali pacto. quomodo in secundo sedere o icto inter Romanos & Carthaginienses con- σvenerat, ut qui a Carthaginiensibus capti e populis amicis Ro- u manorum in portus Romanis subditos veni erat, in libertatem vindicari possent: utque Carthaginiensium amicis par jus esset. Ideo g qui Romanorum bello Punico b secundo capti in Grae- , Plui. ciam commercio pervenerant, jus ibi postliminii non habue.,rtim, quia Graeci in eo bello neutras secuti fuerant partes: propterea opus suit eos redimi ut liberarentur. Quin R apud IIomeruin non uno in loco videmus bello captos in locis pacatis venditos, ut Lycaonem Iliados ς et . Eurymedusam d O. e Veg. 3s, dyssea: H. III. Uetus Romanorum locutio receptos postliminio etiams homines liberos dicebat. e Postliminio receptum ita enim legendum est Gallus AElius in tidiro primo signiscationum quaeriis'. .
ad jus pertinent , ait esse eum, qui liber e qua civitate in aliam ce Possi civitatem abierat, in eandem cisitatem redit eo jure quod constitu. in.
tum es de postliminiis. Item , qui servus a nobis in hostium p testatem pervenit, postea ad nos redit in eius potesatem cujus anistea fuit, jure postliminii. Equi muti di naois eadem ratio, es in possiminii νeceptu ita tria haec verba , quae delenda censet vir incomparabilis in Romani juris studio vi Iacobus C a- eius, levi mutatione retineri posse arbitror quae servie q- genera νerum ab hostibus ad nos postliminio redeunt, vadem gen νa rerum a nobis ad hostes redise possunt. Sed posteriores Romani s jurisconsulti discrete magis duas statuerunt speetes post-s r liminii, ut aut nos revertamur aut aliquid recipiamus. IV. I. Retinendum & illud g Tryphonini, qui postliminii' . . . ' jus gnia.
dn quo Atheniensium eives bello Philippi emerant, liberaliter Athe
nientibus reddidere. MI bisu excer pro legationum n. 3. GRON UIL
ε Statum non amuam J Manent in iure possetaris, neque redeunt ad priorem dominum, aut in libera
tate Romana in alum abiisset, ut in hae eivis esset , postea eodem animo Romam redisset. io Sigmmationum i Verborum, quatenus in iure aliquid signifieant.1x Deo 3 ci citisJ μιω- m- um, non C acium, id censuisse ait Salmasias p. 38o. somnino temset CUI A crus, obliteranda verba illa, quali supervacua, Osrem. Lib. XI. Cap. 23. I. B I
356쪽
jus competere ait γδ in bello aut ra in pace: sensu paulo alio quam quo idem dixerat Pomponius. In pace politi minium, nisi aliter convenerit . est b his qui non virtute bellica superati, sed i fato suo ) deprehensi sunt, ut qui cum bellum
subito exarsit apud hortes reperiuntur. Is Aliis autem capti
vis in pace poli liminium non est, i nisi bb id pactis erat com-
, prehensum, ut optime eum Tryphonini locum emendat a d ctissimus Petrus Fabζr, non improbante C acio: nam hoc &subjecta ratio & oppositum membrum aperte evincunt. Pacem fecerat captivis dimissis, ita enim conuenerat, inquit b Zonaras. Et ς Pomponius: si cotivus, de quo in pace cautum fueras ut rediret, sua voluntate apud hoses mansit, non es ei posea postlia
exemplum apud Parissam belli Cy. prii lib. I. i Nisi id pactis erat eam rebe - vide Praephum antiquae historiae XII l, Pol)hius pacta ponit coinprehendentia ut ea privi redderentur in pa.ee Philippi, Rioloriam, cum exceptione tamen, & Antiochi. ex. .cerptis de te tionibus 9, 28, 3 s.
Eacem exempla habet Golia , BePraeterea pacis eum Nabide. Ita .Xxx Iv. Cap. 3s Similia aliquot sippeditat Eoisinari. ut ecce Probi Pax cum Vandalis de Burgundis sieinita: ἐν' gr. ε η λώαν e et .e
rat Iuliani cum Germanis, Lib. II. e. q. item cum Quadis qui in Germania, libro IlI. Cap. 7. Sed ibi nihil tale. I Am ansu Marraui.
multa talia: inter caetera is in rebus Michaelis qui filius Theo. lphili , de Bulgaro loquens : τους
Edii. Ru. Idem est locus, qui in contextu paullo post latine adfer. turd Niseras libro II. Cv. 3.
captivis Omnibus libertatem ait da. tam , exceptis Corinthiis ec Theba. nis viris ac mulieribus. InIerdum convenit ut reddantur captivi qui a
ra In pace, Quandocuinque post
bellum 6 nitum. I Fata sus depresensit Forte sortuna in hostico fuerunt, eum bellum oriretur de odio sitae gentis correpti di in set vitutem redacti: sunt. is iniis evtivis I Qui armis in. seriores in potestatem Venerunt,
postquam bellum cessavit, nisi paeis in conditionibus placuit , ut qui rapti essent, liberi dimitterentur. aa Vide supra, C . 6. huius
Libri, ρ. I a. num. I. I. B. bbin Hanc emendationem , id, pro nibit, necessariam non esse , ostendit Amplisi . BYNCKR, RS-ROEN, Ou. Lib. I. Cap. a. . I. R.
357쪽
minium. Ρaulus: α si in Huo raptus Io para facta domum resu. si angit, postliminis redit ad eum a quo priore bello captus erat : s i. moiu non convenerit in pace, ut captivi redderentur. 2. Causam cur de his qui bellica virtute capti sunt id placuerit ex Servio hanc asten Tryphoninus, quia spem revertendi civibus in mirtute bessica magis quam in pace Romani esse OHuerunt, nimirum ut Livius . loquitur ab antiquo 13 minime in- ιν Lib. dulgens in captivos civitas. Se se haec ratio Romanorum pro- xit. c. p.
pria non potuit constituere jus gentium: potuit tamen inter ' causas esse, cur Romani illud jus ab aliis gentibus introductum& ipsi amplecterentur. Verior haec est ratio, quod reges aut
populi qui bellum suscipiunt , credi volunt justas sibi suisse
causas fur id facerent: contra autem, injuriam facere eos qui adversum se arma serrent: quod cum utraque pars credi vellet, nec tutum esset pacem servare cupientibus huic se controversiae interponere, nihil melius sacere potuerunt populi pacati, quam h ut id quod evenisset pro jure acciperent: as atque fila captos in actu repugnandi haberent quasi ex justa causa
captos.. 3. At de his qui bello exorto deprehensi erant diei idem non poterat. nam in illis nullum injuriae consilium singi po-ιerat. Tamen ad minuendas hostium vires retineri eos maneniste G R o T I. Iuxta enim jure eaptos iustoque ti-l tuto acquisitos credi voluerunt , k O id quod ενεηissi pro Diri ae-l quos captos intra praesidia sua ha-
'erenti vide Pristim excerpto det buerunt, etsi brevi post aurugerint, litionibus as . de Birarum de bel-l durante bello, quam quos diutiusto Genuensium in Venetos libro ι tenuerunt usque ad tempus aliquod r. l eois exitum belli. Potius habendit iunt pro desertis & abjectis a repu-GRO NOVI I. iblica, tanquam ignavis , & quos pro derelictis habuerit patria; nisi 6 mea fana domum refu i J enim hoc esset , in pace facienda Brinde renisaio bem eapitur. Quod . ratio illorum habita, di mentici' mittendum non est, ut intelliga-ὲ iacta fuisset. . t tua non esse tum eapientis , sed ejus
qui prius cepit. Casius enim belli l eeὶ At supra, C . 7. huius Li-
Rm eodem populo iterum contra-i bri, . r. Auctor statuit, etiam eos,oi fingitvt. qui, bello exorto, intra hostium 7 Minh- ἐκώθεκs in evtivis i nnes deprehenduntur fato suo, ser- ideo duriorem eonditionem Dee-l vos fieri. Deinde, neque ullum in t in armis optotum quam de. t iniuriae eonsilium in impuberibus,pxςhensorum, ut his semper postli. t qui tamen etiam, iure belli, in Minium patetet, illis non nisi fla-l servitutem rediguntur, secundum ly ute bello. t Auctorem nos tam . ura diximus
3 Atque ita ea est Atqui hoe f in Notis nostris Gallicis. B. τ puὀnat omiu iuri posuiminii.
358쪽
te hello non iniquum videbatur: bello autem composito nihil obtendi poterat quominus dimitterentur. itaque consensum in hoc est, ut tales is in pace semper libertatem obtinerent,ao ut consessione partium innocentes: in caeteros vero ut quisque usurparet quod vellet credi jus esse, nisi quatenus pacta certi aliquid praescriberent. Atque eandem ob causam i nee larvi, nec res bello captae pace redduntur, nisi pactis expres.sum id sit: quia victor credi vult jus sibi suisse ilia quaerendi: . cui contradicere, id uero fuerat bella ex bellis serere: ex qui.' bus apparet ingeniose non ex vero allatum illud apud Quintio M. lianum a pro Thehanis: ideo captivos si in patriam suam re-O m Vs ''dierunt, liberos elle, quia bello parta non nisi eadem vi possideantur. Diximus. de Pace. . 4. m In bello redeunt postliminio homines qui antequam ca. perentur liberi suerant: recipiuntur servi & alia quaedam. V. Liber homo ita demum postliminio redit. si 23 hoc animo, D. I. in ad suos venerit ut eorum res sequeretur, ut a b Tryphonino risia 33 ρ proditum eit: nimirum quia, ut quis servus liber fiat, se de- bet, ut ita dicam, δε acquirere, quod non eli nisi *s volentis. Caeterum n το an vi bellica receptus sit ab hostibus, an dolo
l me δεν it Totilas Pelsito Diacono a Romanis ad se misso edicit .ne de reddendis Siculorum servis verba faciat, dicens iniquum sole ut Romani limmo Gothi l commi- llites suos veteri hus dominis dedant. Locus est noevii Gotthicorum III.
beravere Hunni , apud Procopium irridem Gotthicorum III. Cap. I 3.
hil fecerunt adversus rem p uolicam, nec male pugnaverunt, nee consenserunt in servitutem suam, ut tacite faciunt, qui capi se patiuntur. ai Quatenus pactat Quae sancium
22 Eandem ob ea amJ Immo quiadi lixe pro derelictis habentur. 23 Hoc animo J Ideo M. Atilius Regulus bello Pun. primo non re- ldiit postliminio , quia missiis erat eum legatis Poenorum pacis suadendae causa. Sil. 6, Puri. 4si. l. i3. D. de capi. 3c posti.
2 Se acquirere t Sui juris ipse .
359쪽
profugerit, nihil refert, ut a a Florentino notatum est. Tanis a L.κuα tundem erit si ab . hostibus sponte sit traditus. Quid o si hoste venditus commercio, ut fit, ad suos pervenerit Τ Tracta. 'tur haec controversia p apud Senecam in Olynthio quem Parrha-2- ,.sius emerat. Quaerit enim cum decretum factum esset ab Athe- δε ρ. u. niensibus quo Olynthii juberentur liberi esse, hoc d) con;ine νεν. retur αν liberi ut fierent, an ut liberi judicarentur; quorum hoc
Ul. I. Liber autem homo, postquam ad suos rediit, non se tantum M sibi acquirit, sed & res omnes quas habuerat apud populos pacatos, sive corporales, sive incorporales. Quia populi pacati . sicut sactum pro jure secuti erant in capto, itata in liberato, ut se aequos praebeant ii trique parti. Ergo dominium quod habuerat in res ejus is , qui belli jure eum possidebat. non erat sine omni conditione: cessare enim poterat ipso invito , si captus qui fuerat ad suos pervenis let. Has ergo res sic ille perdit, quomodo hominem cujus erant
2. Quid si tamen alienasset 8 3ο an qui titulum habet ab eo qui belli jure eo tempore erat dominus, D tutus erit gentium jure, an & haec recuperabuntur 8 de his loquor quae apud populum belli medium exstabant. Distinguendum videtur inter res. quae ejus sunt generis ut poli liminio redeant, & quae extra id genus sunt, quod discrimen jam mox explicabimus, ut illa videantur alienata 3λ cum sua causa & sub conditione: ista vero
GRONO V I. et Lurei ut fierent i Manumitte rentur, an haberentur tanquam qui
non servii sient.1 a S/ aequiris I Fit ipse sua
opera sui iuris. as Pactum pro foret Quod factum erat, pro juste facto habuerunt, aliaque adeo di in sum dc res ejus pro homine ae rebus iuris alieni. 3o An qui tiιuΔ-J Utrum qui ti
3a Ταπι erat gentium iure I Res retinebit. 32 Cum sua eau J Sie alienata ut 'alienari poterant per naturam sua in eum suis commodis Ze incommodis, Ec sub eonditione, nisi postliniinio tediissent. ddὶ Debuit heie dicere , ulrhoe Ece. quod forte omissam . D.
360쪽
86s LIBER III. g. VII.VIII. IN.
simpliciter. Alienata autem intelligo etiam quae donata aut 33 accepti lata sunt. VII. At sicut ad politi minio redeuntem jura redeunt, dia stat . at . 34 jura in ipsum rellituuntur, ac pro eo habentur, ut a Tro thoni laus loquitur, ac si nunquam ille 3s hostium potitus tui DUIII. Huic regulae de liberis hominibus exceptionem hane, L. 7. recte asscribit Paulus: , tolliminio earent qui armu victi hostibus . se dederunt, nimirum quia pactiones cum hostibus saetae valent jure gentium, ut alibi dicemus, nec adversus eas elt postliminium. Ideo Romani illi a Poenis capti apud e Gellium: posti.' ' minium justim non esse sibi, quoniam dejurio eincti forent. Unde & induciarum tempore non esse postliminium recte a Ρaud L, Iu lo notatum ii est. At hos qui hollibus deduntur sine ulla - pactione, politiminio reverti respondit e Modellinus.
Zi ... i. Quod de singulis personis diximus, idem & in popu-
i i. iis locum habere arbitror, ut qui liberi fuerunt suam recipiant libertatem, si sorte eos vis sociorum eximat hostili imperio. At si ipsa multitudo quae civitatem constituerat dis luta sit, verius puto non eundem populum censeri, nec postliminio res restitui ipso gentium jure, quia populus, ut navis, partium dissolutione plane interit, eo quod tota ejus natura in illa perpetua conjunctione consiliit. 36 Non ergo quae fuerat Sagunti civitas eadem exstitit, cum veteribus cultoribus ea sedes octavo post anno relii tuta est. neque Thebae, cum jam Thebani in servitutem ab Alexandro veniissent. Hinc apparet quod Thei Iali Thebanis debuerant, non esse Thebanis politi minio restitutum:
GRONO LI. 3 Aeee ilatar Relicta tenenti data apocha vel accepti latione, qua quis fatetur se accepisse, quod non
36 Non rem Sagunsi eisitas I Probare non posse in . Im Ino, quia veteribus cultoribus supcistitibus post breve tempus Saguntiis Octavo, Thebae xx. anno, salva lingua, legibus, moribus, institutis, religio. nibus 8c sacris, ordinibus di corporibus civitatis restitutae sunt, iii runt eadem. Et ita iudieant ipsi
Saguntini apud Liυ. 21, 3 s. si v rum noster de Sagunto 5e Thebis tradit, nee qui ex captivitate Baby-i loniea post ro. annos in ludaeam; siunt reversi, populus fuerunt He-hraeus vel Israelitarum. Atqui seriis tuta sacra omnis pro eodem popu-o eos agnoscit. Aptius Capuae dei Carthaginis fuisset usus examplis, quarum illa cum Iso haec Ioci aninnos in ruderibus jacuissent, a Iulio, Caesare iura urbium, Romanis e lonis atteibutis , recuperarunt. I At vero, quamvrs Sagint Αἐ 3c Thobaia eadem euent gens, non tamen idem erant PonMAM, secundum tradita ab Auctore nostro supra, Lib. II. Cap.