장음표시 사용
361쪽
idque duplici de causa: tum quod novus erat populus, tum quod Alexander, quo tempore dominus erat, hoc ius alienare Potuerat & alienaverat, 2 quia 37 creditum non in eorum est numero quae postliminio redeunt. 2. Et quod de civitate diximus haud multum dissimile est quod veteri illo Romano jure, quo dissolubilia erant conjugia,' matrimonium a non censebatur 3s postliminio restitui, novo consensu redintegrari. δε ιδ . 'X. I. Et ex his quidem intelligi potest quale si jure gentium politiminium in liberis hominibus. Caeterum jure civili id ipsum jus, quod ea attinet quae 3s intra civitatem aguntur,& adltringi additis exceptionibus aut conditionibus, ct produci ad alia commoda potest. Sic o iure civili Romano de numero eorum
qui postliminio redeunt, , exemti sunt transfugae: 6i etiam s. G '
3 Credisum nen Oh Si quis eaptus fuisset debitores habens, a quibus qui ereditorem in potestate habet, aes illud exigere, aut quibus remit rere possit sputa, in ei vitate media Ec neutras partes fovente domici. Iium habentes iscue id exegerit vel remiserit, ius debiti exigendi non recipit captus, si postliminio redierit, inter caetera iura, qtiae recuperat, atque adeo id rurius exigere non potest. Ratio est, quod supra docuit, partim , una eum capto, iure belli etiam iura ejus ineorporalia aequiri 3, 7. 4. partim in con
trortiliis de Ie capta apud populum I bello non permixtum resipitiendum l jus ejus populi, a cujus partibus
exemplum, quia in divortio justo consensiis discedentium intercedit. At sagunti de Thebarum dissipatio uimilis est dissidio fortuito vel fri-
l rem missis repudio, si brevi reversa luxor est, non divortisse videtur. l. l2. de Δυret is repud. Sie illis quasit frigusculum fominae venit. l 3s Intra eivitatem J Populum sinis
t apud alias gentes impune transsu serint de redeuntes in civitatem pristina iura receperint. At Indibilis apud Liv. 27 , 17. ex gentium jure scire se transfugae nomen execrabila veteribus sociis, novis suspectum
t Eliam fili amisiail Transsu 'sine dubio, sive patres sive filii familias postliminii iure, id est, re
ditu in patriam laeuto & recupera i tione status ac rerum suarum, O- mnium genvium legibus aut moribus carent. Quod autem filius quoque familias Romae non recidebat in potestatem patriam, non est m
sis singulare, quam quod nee filius ramiliaε latio aut sisterior, aut qui
362쪽
liliamilias in quos patri videtur salva esse debuisth potestas illa patria, quae propria Crat Quiritium. Sed hoe ideo placuisse ait
Paulus, quia disciplina caltrorum antiquior fuit parentibus Romanis quam caritas liberorum: cui congruit quod de Manlio a DeDii ait a Cicero. suo dolore sancivisse eum militaris imperii disci. 1. c. 7. plinam, ut saluti prospiceret civium, εχ qua intelli ebat contineri suam: ipsique naturae & patrio amori praelatum ab eo jus majellatis.
2. Detrahit & hoe aliquid de jure postliminii, quod legibus
Atticis . primum , deinde Romanis constitutum est , ut qui δῆμον/r ' redemtus est ab hostibus, redemtori r serviat, donec pretium reddiderit. Sed hoc ipsum favore libertatis introductum appa- ret, ne ademta spe recuperandae pecuniae multi in hostium manu relinquerentur. Et illa 63 ipsa servitus iisdem Romanis te. te Lost C gibus multis modis mitigatur, & postrema lege e Julliniani li-- nitur operis quinquennii : morte quoque d redemti jus repe-- Fg tendae pecuniae exstinguitur: sicut& - contracto inter redimen- Σὸ es. Θtem & redemtum matrimonio e remissum censetur: & redemtar, μ'. mulieris 4s prollitutiones amittitur, multaque alia jure Roma . L. s lino in favorem redimentium & poenam proximorum qui suos V, 2 non redimunt constituta sunt.
' L auctum est postliminii jus lege civili , eo quod
iussis: r. non ea tantu ly quae in postliminio sunt jure gentium. sed res reia tit. Omnes. iura omnia perinde habentur ac si is qui rediit nunquam hostium potitus esset: quod & jure Attico obtinuit. Nam, ut apud Dionem Prusaeensem oratione XV. legimus, quia Pist. dam g Calliae se filium dicens captum in clade ad Acanthum. 3ν. B. C.& serviisse in Thracia, cum Athenas postliminio rediisset, hereditatem Calliae a possessoribus petiit, nec aliud quaesitum est, Par. in judicio quam an is revera Calliae esset filius. Idem . narrat, 6 Messenios cum longo tempore serviissent, tandem & libertatem quodcumque eapital admiserat, spe-I CRONOUII. cie ae praetextu potestatis patriae ni. ldiei poterat eripi. Erant enim senti 42 Qua intelligebasi sine qua nee poenae . in quibus m xima capitis se salvum putabat fore deminutio locum haberet. β. I. In- i servisas I Qtiae praestatur stit. δε eap. ἀ-. tredemtori. .l Gestacto intενJ Si mulier, G R o T r. iquem sua pecunia redemit ab ho stibus eaptum Ec pro servo ad tem-r semist donee rerium reddideriti pus habuit, ei nupserit. Idem cap. 34. euicto Carasi Calai 4s Prostitiaioηε ὶ Si miliisquam Pistis. i aut plurium permissa est libidini,1 quam quis redemit.
: Messenios positaninio vult patriam
363쪽
tatem & regionem recepisse. Imo & o quae 67 per usucapio. nem aut liberationem ex bonis subtracta, vel 4s non uten-- ' r, do finita osse videbantur . so actione rescitaria restituuntur. nam in edicto de majoribus in integrum restituendis , , is his. comprehenditur qui in hostium est potestate. Et hoc quidem , L. i. st. venit ex jure Romano antiquo. I. 4. At si lex Cornclia etiam heredibus consuluit corum qui capti apud hostes decesssient: bona eorum conservans perinde quasi qui non redit iam eo tempore quo captus est si decessisset. Quae jura civilia si tollas, haud dubie flatim ut quis ab hostibus captus et seis bona ejus sutura fuissent occupantium,
quia qui apud hostes est, s 3 pro nullo habetur. Quod si qui
mum eum Spartanis bellum Ithomedestructa Olymp. I . Candaule apud s B a uias fia tura Dissent oeespa Lydos , Salmanassare in Chaldaeis tium I Vide Ieteis inisumbisais liba regnante . dissipati per Arcadiam xv, tit. Iv. c. I s. Argos, Sicyona, Eleusina , quum capti & remanentes omnia servitutis GRO NOVII. mala ut Pininus, annos 2 . ut Pau- inuas 3 s. perpessi essent, ductore 67 Per osuevi eis I Si absentis Aristomene se liberarunt: seeundoiejus bonorum aliquid possessot b bello expugnata Ira Olymp. as. Ar-inae fidei tempore longo aequisivit. dye Gygis F. in Lydis, Tullo Hos . 41 liberatione, I si quod ei obli- Romae regnante, rursus qui effuge-Isaltim erat, quocumque modo totire nequierant . in Ilotas redacti, quilliendae obligationis, dum captivus evaserunt. Taneten in Si estia oceu.ldetinetur, liberatum est. paverunt Sc Messanam appellaverunt: εν δε - tiremti l Ut usus fructus utrorumque posteri post Σoo. annos non urendo intra tempus N. aut xx. olymp. 77. paullo post expeditio- annorum amittitur. ε. 3. Inst. denem Xerxis in Graeciam, eum terra UUr. motus omnem fere Spartani ever- so lane rUegsem a J Qua n ea. risset ae 2 oooo. hominum ea ani-3pio aut quid aliud factum in praeiminasset, tertium bellum excitarunt,idicium velut absentis reipublieae quo post deeennium inferiores inlςausa rescinditur. β. s. Inst de in. Siciliam, Africam, Naupactum Α- l. 3 s. pr. de ovig. is act. carnaniae aliasque rNiones spars II Lex Cornelia L. 12. pr. & β. vaeuam Ec vastam Messanen relique. I. ac 3. δε ea r. Θ ρUI. l. i. q. 1. eunt , donec post annos fere too. ad i. Falaia. I. I 2. qu resam. Decolymp. o . proximo post Leuctri.Jρά. l. s. D. de iniusto ruta. l. s.cam cladem anno Epaminondas ur-lCod. de pasel. rev. U ian. Instit. 23. hem instauravit, eonvoeatis undique . t s. C. quibtis ex ea . -- β. veterum eultorum posteris. Paus 4, ulr. Instit. quibus κon es perm. De. 243. & 262. Liv. 32, 21. Quod filis.
posui minium his eonectit, quanto si Dee Ust J Ut medio tempore minus id Saguntinis di ThebanisIminui nequeant. negari debuit s 3 Pro natis haletur J Immo suis est pro peregrinante, de qui exspectetur post tempus rediturus. XI k GR Disitiesu by Corale
364쪽
captus suerat rediret, nihil reciperet praeter ea quae jure gentium potui minium habent. Quod vero captivorum bona fisco a L. 3I. cedunt si heres nullus sit , o ex jure speciali est Romano. Vidimus de his qui redeunt: videamus de his quae recipium
XI. I. Inter haec sunt primum servi & ancillae, x etiam s saepe alienati, u etiam ab hoste manumissi: quia hostium jure manumisso obesse civi nostro servi domino non potuit: ut bene notat , Tryphoninus. Sed ut servus recipiatur, necesse est ut aut s s revera habeatur a vetere domino, aut haberi facile, possit. Quare cum in rebus aliis lassiciat eas intra fines esse perductas, ad postliminii jus in servo id non erit satis, s 6 nisi ct cognoscatur. nam qui in urbe Roma Est ita ut lateat, s7 none dum receptus Paulo ς videtur. Ac sicut hac i' parte a rebus inanimis distat servus, ita vicissim a libero homine in eo distat, quod ut postliminio recipiatur non requiritur s8 ut animo res nostras sequendi venerit. Id enim in eo requiritur qui se recepturus est, non in eo qui ab altero sit recipiendus, ct ut d Sabinus scripsit, de sua qua civitata cuique consituendi faculos. s. eε - tas es, non de dominii jure. 2. Non excepit ab hoc gentium jure servos transfugas lex Romana. Nam & in his dominus pristinum jus recipit, ut Pau-e d. ι. I9. lus e nos docet: ne sy contrarium jus non tam ipsi injuriosum ρ.s e qui servus semper permanet, quam domino damnosum. Generaliter de servis qui virtute militum recuperantur, dictum est I Imperatoribus I illud quod ad res omnes male a nonnullis
Vide & Casedoriam III , 3. At Iege I sigotiMea maneteium bello rece .ptum domino redaitar, is qui rece pii , tertiam partem aecipit iusti pretii. Si ab hostibus venditum receptum fuerit, redit ad dominum pretio reddito & melioramentis. lib. T, tit. IV, 2I. u Etiam ab hase maκ uis Ut aΜithridate, qui retracti in servitutem. Appi tis Mithridatico, pan
pit, alii domino, ab hoc rivis alii, Ac deinceps traditi. ss Revrea habeatur J Jam sit in eius potestate aut in eam venturus fit, ubi domino libuerit. 36 Nis regnoscasuri Gnaro Eceonseio domino intia fines vers
s7 Noniam Nee usi Postliminio rediisse censet Paulas.ss in aκimo J Quia servus eonsilium non habere videtur, sed onure consilium de eo esse domini.
365쪽
trahitur, receptos eos non captos judicare debemus, θ' militem nostrum Oi defensorem eorum decet esse, non dominum.
a. Qui ab lioli ibus redemti sunt servi protinus Romano jure fiunt rudimentis. sed oblato demuni pretio postliminio recipi intelliguntur. 'ruin haec subtilius explicare juris civilis interpretum est. Nam l. posterioribus legibus mutata sunt noua nulla: & quo servi capti ad reditum invitarentur, proposita libertas his quibus membrum ruptum esset statim , caeteris si quinquennium, ut videre est in legibus militaribus 6r a
XII. illa quaestio magis ad nos portinet, an & populi qui subjecti alieno imperio fuerunt 63 in veterem causam recidant: quod tractari poteli si non is cujus imperium fuerat, sed sociorum aliquis cos hosti eripuisset: puto hic idem dicendum quod inseruis, nisi sociali sedere aliter convenerit. XIII. I. Inter res primum Occurrunt agri, oui in postliminio sunt. Verum est, ait o Pomponius, expulsis hostibus ex agris o a'. si quos ceperint dominis eorum ad priores Aminos redire. Expulsi' autem hostes intelligi debent, ex quo aperte eo ace edere am- b i. plius non possunt, ut alibi explicavimus. sic A ginam insulam D. , Atheniensibus ereptam a veteri hus dominis Lacedaemonii red- , Sistabodiderunt. Agros ex Gothis & Uandalis recuperatos veterum possessorum heredibus reddideruntς Juliinianus, aliique aperatores , y non admissis adversus dominos σε praescriptionibus illis, quas Romanae leges induxerant. d μα2. Quod Valerus. Δ
partium Lacedaemoniarum fuerant.
Confer quae supra cap. vI. u. 7. G a o N Ο v I I. 6o Reeeptos essJ Tanquam qui iam dominum habeant 8c ad eum redeant ; non tanquam qui nunc demum dominum nanciscantur eum qui hosti eripuit. si Defensorem Nimirum ut rei alienae r sie in Dig. conjunguntur proe areres di derandores.sa A RU. eouectis I Libellus in. seribitur: Iσει navales Rb armae, in Mes , rustiea Iustiniam Gr. &
t 6 In veterem eati mi Redeanel sub prioris principis imperium.1 οε Praescripti .nibus I Privilegiis longinquae possessionis. G R o T I I. y Non admi s a se fur δε ἰηιapris lationibus iIsis J Idque ex lege Honorii, qui quanquam relicta Vanini dalii Hispania, tamen dum eam teisl nerent Vandali, praescriptionem trial eenariam dominis nocere noluerata meminit Proevis, Vandalicorum I. Cv. 3. mlantiesaeus in novellat Iege de episcopali iudieio : triere iatemstot- Afinitione een eludi ea prol cepimus , qua perpetuis aret ἐκμi Issaeulis fere laniar et exceptis Afro ex ' negotiis. oui is probaveriat nee sta
366쪽
2. Quod de agris jus est, idem esse arbitror de omni jure quod solo adhaeroi. Nam ct loca capta ab laollibus quae relugiosa vel sacra suerant, si ab hac calamitate fuerint liberata, quasi quodam postliininio reversa pristino statui restitui scripsit. t. a a Pomponius: quicum convenit illiid Ciceronis in , Verrina de si 'signis , de Diana Segestana: P. Afri ni Oirtute religionem simus .i . . loco recuperavit' 6. Marcianus o cum postliminii jure com-δ iv, 3s. jus illud quo solum aedificio occupatum eo collapso 6s lite L. in tori redditur. Quare & usum fructum agri recepti restitui di- cendum erit, ad exemplum ejus quod de agro inundato Pomponius a respondit. Sic Hispanis lege e cautum est, ut comi-at s latus re aliae jurisdictiones hereditariae postliminio redeant, ma-υεν. x ε. jores Omnino; minores, si intra quadriennium a receptione vino. εωMia dicentur; nisi quod arcem bello amissam & quomodocunque recuperatam retinendi jus rex habet. De mobilibus generalis in contrarium regula est, utc. r. n. postliminio non redeant, sed in praeda sint: ut haec opponit x. iii. is. Labeo. Quare & οβ commercio parata, ubicunque reperiuntur, p. z. manent mus, qui emit: nec apud pacatos reperta aut intra fines perducta vindicandi jus est veteri domino. Sed ab hac re. gula videmus olim excepta, quae in bello usum habent: quod ideo placuisse gentibus videtur, ut 67 recuperandi spes ad ea comparanda alacriores homines redderet. Plurimarum enim civitatum instituta eo tempore ad rem bellicam referebantur. qua re facile in hoc consensum est. Usum autem in bello haec habere censentur quae modo ex Gallo Milo attulimus, sed quae fcip. s. distinctius exposita exstant tum apud Ciceroncm in f Topicis, a L. Σ. istum apud g MOdestinum. Naves scilicet os longae atque onu-
να- eausis ilia tempora praefixo ιHeeκ-nio subtralantur , quae elariareit Dohosilitate eonsumta. In eo illo Hi a. us relato in causam xvi , quaestione III. e 13. scisa per Ietem mundialem his μοι barbariea sevisItas captiva necessitate transvexit, pessii. -inio revertentibus reddittir antiqua possum. convenit e. ex transmissa.
de prUeriptionibus. vide de C aestim ad titulum C. de praescriptione Ixx.
6s Lituri reddituri Ex privato fit
nullius. 66 commerela meaia 4 Emta &
67 Remperandi DNI Ut animositis emerent, in quibus scirent valeteius postliminii. 6s Longa is meraria κ-es4 Quia illis milites . his belli apparatus vehebatur. I seria & actuaria duorurn erant generum. Aliae enim lusoriae in ripis omnium terminantium imis perium ut erant Danubius, Rhonus, Euphrates excubabant. l. 6. d. d. ine. iis e. misit. l. 4. C. ue ossis. - . esse. in his utpore helinthicis erat sine dubio ius postliminii. At vocabantur de Moria privatorum, quibus illi voluptatis causa hue iuluc vectabantur, ut loquitur μι--
367쪽
ratiae, non item lusoriae, aut actuariae , voluptatis causa paratae: muli, sed os clitellarii: equi ct equae, sed freni patientes. Et nae res sunt. 7ο quas & legari recte o voluerunt Romani &73 in praeitationes familiae herciscundae , venire. 'et. Arma & veltis usum quidem in bello habent, sed postli. g. minio non redibant , quia minime favorabiles erant qui in I. 'bello arma aut vestem amitterent: imo id sagitii Ioco' habebatur, ut passim in historiis apparet. Atque in hoc notantur arma ab equo distare, quod equus sine culpa equitis proripere se po-π his tuit. Et hoc quidem rerum mobilium discrimen videtur usum bere. habuisse in occidente, etiam sub Gothis, ad Boethii usque tem- Dora. Is enim Ciceronis topica cXplicans ita videtur de hocure loqui, quasi quod ad eum diem vim suam obtineret. XU. At pollerioribus temporibus, si non ante, sublata ubcetur haec differentia. Passim enim tradunt Ia morum periti res mobiles postliminio non redire, & α id de navibus constitutum
multis in locis e videmus. . cm l. is
XVI. Eae vero res , quae 73 intra praesidia perductae nondum sunt, quanquam ab hostibus occupatae, ideo postliminii non aeti
egent, quia dominum nondum mutarunt ex gentium jure. Et is Salis. quae piratae aut latrones nobis eripuerunt , non opus habent εμ
poli liminio , ut d Ulpianus & Iavolenus responderunt : quia 't ms rentium illis non concessit, ut γε sus domini mutare pos-unt: quo inniri Athenienses e Halonesum, quam ipsis praedo-iis , . '
M . Is. β. a pirati1. 2. eis. Iit. e Demos. de Hamissio. pag. 3o. Λ mos cap. 61. de quibus Seneea 7, de Benef. 2o. di meminit auctor 3, I. s. Actuaria, omnes quae remis agetrantur, quarum etiam quaedam belli usibus adhibitae Du. 3o, 3. - s, de Gai I. i. Ec in his postli. minium ; non in eis, quae voluptatis ergo aut alios ad usus erant paratae. Salmas ad jus Att. dc Ro. c. Z6. p. 7 .. G n O T I r. E H d. -υitiis intili sἐn tieis videmus a Deci, io Genuensscentesima pIima.
portant, non qui carpento junguntur. Sunt autem clitellae stratum quod imponittir asinis Ze mulis ad Onera eommodius portanda. Eu
dem usum habent equi sagmarii. o sisas is legari I Etiamsi quci tempore testamentum scribebatur apud hostes essent. r In prasaiiones familia I Attribui & imputari pro parte sortis suae allevi heredum, sed eum cautione.
a morum I Iuris per eon uetua inem introducti. Intra praesidia I 3 , 6. 3. Uι jus dominii mota Ut eo rum , quae rapuissent, jus acquirerent, & prior dominus jure Ibo ea.
368쪽
nes, a praedonibus Philippus eripuerat, ut redditam a Philip-PO, non ut donatam, volebant accipere. Itaque res ab illis captae, ubicunque reperiuntur, vindicari possunt, nisi quod exu Ap. naturali jgre 7s alibi a censui imis, ei qui suo sum tu possessimi ν nem rei adeptus est, tantum esse reddendum, quantum domi- nus ipse ad rem recuperandam libenter impensurus suerat. XVI l. Potest tamen lege civili aliud constitui: sicuti b lege. m. b Hispanica naves a piratis captae eorum sunt, qui eas eripiunt δ' piratis: neque enim iniquum est, ut privata res publicae utilitati cedat, praesertim in tanta recuperandi dissicultate. Sed lex talis c. preea. 76 non obstabit exteris , quo minus res suas vindicent. rtim. nan XVIII. I. Illud magis mirandum, quod testantur Romanae 3, si 1 - leges, postliminii jus locum habuisse non tantum inter hostes, sed & inter Romanos & populos externos. Sed alibi diximus e Lib. II e reliquias has esse saeculi 77 Nomadum, quo sensum naturalis ρ γε societatis, quae est inter homines, mores exsurdaverant. Itaque apud gentes etiam, quae bellum publicum non gererent, erat quaedam 7s belli inter privatos quasi ipsis moribus indicti licentia: ac, ne ea licentia ad interficiendos homines prosiliret, placuit 7s captivitatis jura inter eos introduci, cui consequens fuit, ut & postliminio locus esset, aliter quam cum latronibus ac piratis , quia illa vis rem producebat so ad aequas pactiones, quae a latronibus & piratis contemni solent a. Iuris olim controversi videtur suisse, an . qui apud nos . serviunt ex populo sederato, si domum revenissent, postliminio redeant. Ita enitu hanc quaestionem proponit Cicero primo
b Lee Hi antea naυes a piratis φαμε eortim iunt, qui eas eripisint ρῶ-raiis J Idem apud venetos. Patet ex literis Fraxinia Canai tomo I. Gno NOUI I. 3 AMI eensuimus i 2, Io. s. 4 Non obstabit exteris J Sed tantum Hispanis, aut qui sub regis Mispaniae vivunt imperio. 7 Nomadum Populorum vago. Tum adhuc de ineertae sedis atque inconditorum, quum in omnes peregrinos aliquid licebat, quod nune intelligunt homines meliora docti non licere nisi in hostes. a Beui ἰntre privatost Puta naul fragio ejectum aliquem aut quo. cumque casu in tetris peregrinis oberrantem, ubi sine notore ac deis fensore esset, arreptum a privato dei in ergastulum fuisse conjectum :l quod frequenter olim eontigisse
ostendit Sureon. Aug. 32. Tit. g. Ge.
I pro Cluent. 7. Et hodie nihil frequentius accidit Christianis inter
comprehensos peregrinos pro servis habere, quasi captos ex hostibus. go Ad aquas pactiones J Ut utrimque aliquid remitterent de sevis moribus, paullatim ius discerent. st Cicero primo de oratore I Cap. o. sed de libertis, non de servis agere Ciceronem monet Salma a P. I96.
369쪽
de oratore. Et Gallus videm o Alius sic ait: eum populis li- a Amaberis is eum sederatis , CP cum regibus posthminium ποιis es ita f. - , ωti eum hostibus. Contra . Proculus: non dubito quin fede. rati Θμ liberi nobis externi sint: non inter No1 atque eos postlimi , p. .. nium esse. Διιι. ν. 3. Ego arbitror distinguendum inter sedera, 83 ut si qua essenimine. D. quae belli duntaxat publici componendi aut cavendi causa essent δε evriv. inita, ea nec captivitati in pollerum, nec politiminio obstarent. at si qua id continerent ut tuti essent publico nomine, qui ab his ad illos venissent, ut tunc captivitate sublata cessaret &positi.
minium. Et hoc mihi indicare videtur c Pomponius, cum ait: e D. I. si cum gente aliqua neque amicitiam , nequa hospιtium, neque δε posuiminitidus amicitia causa factum habemus, hi hses quidem non sunt: si quod autem ex nostro ad eos pervienit, illorum It , es liber homon re af eis captus servus Ν Θ' eorum : idemque es si ab illis ad nos aliquid perveniat. hoc quoqua igitur casu postliminium datum est. Cum dixit sedus amicitiae causa, ollendit & alia e se posse sedera, quibus nec hospitii nec amicitiae jus insit. Proculus quoque eos a se populos sederatos intelligi, qui amicitiam aut hospitium tutum promisissent, satis significat cum subsicit:
etenim quid inter nos atque eos postliminii opus es, eum O illi οὐ nos, libertatem suam ει dominium rerum Dariιm aeque atque apud se retineant, Θ eadem nobis apud eos contingant equare quod apud Gallum AElium sequitur, qua nationes in diti ne nostra sunt, cum his postliminium non es, ut recte legit a Cu- do,Nm jacius, hoc additamento supplendum erit, nec cum his quibus. 23. 'cum sedus amicitiae causa habemus. XIX. I. At nostris temporibus non inter Christianos tantum, e sed & apud plerosque Mahumetitas, jus ut captivitatis extra l. bellum, ita & postliminii evanuit, sublata utriusque necessitater, de rast. ob rellitutam vim ejus cognationis, quam inter homines natu-ς. I. ra esse voluit.
a. Habere tamen locum poterit vetus illud jus gentium, si res sit cum gente tam barbara, ut sine indictione aut causa omnes cxternos & res eorum hostiliter tractare pro jure habeat. sitque eam in partem, dum haec scribo, judicatum est in summo auditorio Pariuensi, coetus principe Nicolao Uerdunio: boni, quae
' gitie paullo post indicato. I. B.lget Non dubito qωnJ Lege, qu- 83 cis si qua essenti Qiralia quae faede ait is liberi κοιis externi sint, hodie Turcis sunt eum ciristianis,
iriter nost ita consentiunt Gallus di quibus privati Μahometanorum lion Ploculus. p. 6o6. t At e impediuntur, quominus in eaptirimendatio tua repugnat verbis se- tatem Iedigant, quoscumque pos-
quentibus. Vide ouinino CUIA- sunt de Christiani
370쪽
quae Francorum civium fuerant, ab Algeriensibus, populo pra dationibus maritimis in omnes alios grassari solito, capta belli jure mutasse dominum: ac proinde, cum recepta ab aliis essent, facta eorum, qui recepissent. In eadem cognitione S hoc judi- .catum est, quod modo diximus, naves hodie inter ea non esse, quae potuiminio recipiuntur.
Monita de his, quae fiunt in bello injusto.
sensu pudoν Oetare dicatur, quod lex permittit: II. Aptatum hoc ad ea qua jure gentium permissis dirimus.
III. Intrena injustitia injustum esse, quod ex Dello injusto It.
IV. . ut bine, quatenus ad restitutionem alligentur.
V. Ao res eapta bello injusta reddenda sinti eo , qui cepit. VI. A, di ab eo, qui detinet. I. I. T Egenda mihi retro vestigia ,& eripienda bellum geren-M tibus i pene omnia, quae largitus videri possum, nec Lib. III. tamen largitus sum. nam, cum primum a hanc juris gentium partem explicare sum aggressus, testatus sum, juris esse aut tricere multa dici , eo quod impune fiant, partim etiam quod a judicia coactiva suam illis auctoritatem accommodent, quM tamen aut exorbitent a recti regula, sive a illa in jure strictu dicto, sive in aliarum virtutum praecepto posita Cit, aut certe omittantur sanctius S cuin majori apud huncis laude. 2. In Troadibus Senecae dicenti Pyrrho , vers. 333. Lex nidis esto parcu, aut poenam impedit; regerit Agamemnon, auod non vetat lex, hoe vetat fieri pudor. Quo in loco 4 pudor non tam hominum & famae, quam aequi& a
GR MOVII. I φΕηe omniat Et ostendendum, ς quamquam haec iure gentium eoneessa in bello de impunia sint, perpauca tamen eorum virum num re Christianum licere sibi putare debere. a Ius ia coactiva I Magistratus pro potestate facta tueantur.3 ma in Itime Rrim I nihil vi geri patitur, nisi ad sui tutelam
μῶν I Pudor ille potissimum est pudor sui, quum quis nihil magis veretur quam suam conscien tiam, de antiquissimum habet Nil conscire sibi, sella pauescere eia'.