Hugonis Grotii De jure belli ac pacis libri tres, in quibus Jus naturæ & gentium, item juris publici præcipua explicantur. Cum annotatis auctoris, ejusdemque Dissertatione de mari libero; ac libello singulari De æquitate, indulgentia, & facilitate ne

발행: 1735년

분량: 687페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

461쪽

I. II.III. CAPUT XVI.

Phaneas aetolus restitui aetolis aequum censebat quar ante bellum habuissent. - Nec negabat T. Quinctius. c si de urbibus a L sim bello captis ageretur, & societatis leges non rupiuent IEtoli. Etiam bona, . olim consecrata Ephesii, 36 quae reges sila fece- i. rant, Romani in veterem statum restituerunt. ιι ο' xiv. III. I. Quod si i7 commercio res talis ad aliquem pervenerit, pag. poteritne is ei, cui res fuit erepta, pretium a se numeratum ,

is imputare ρ consentaneum eli his, quae alibi diximus, posse imputari, in quantum ipsi qui rem amiserat valitura suerat deis speratae possultionis recuperatio. Quod si tale impendium repeti test, quidni & aettimatio laboris ac periculi, perinde ac si quis rem alienam in mari perditam is urinando eduxisset Apposita ad hanc quaestionem mihi videtur historia Abrahami cum quinque regum victor Sodoma. rediret : ba nre ait

a Moses, Laeduxit omnes illas res: nempe quas a regibus captas e M. superius narraverat. xlv, is a. Nec alio referenda conditio regis Sodomorum quam seri Abrahamo, ut captivos redderet, caetera sibi retineret pro la

bore & periculo. At 4 ipse Abrahamus a vir non Pii tantum Ecbis.,6

animi, a ,

ratoris Caroli v. Sc Venetorum conis erepta erant reddidiι. Hiit. Sacr. L. I. tra Solim annum convenerae, utic. s. aris rostias lib. I. de patriaieha possessa quisque reeiperet. ParurasAbraham '. ideo quoniam Isi mpree vii I. itaque Cephalenia ab Hispa. ab M ue non quasisit, a Deo araeis

Dis capta reddita venetis. Elt adim. p. 3. Non multum hinc eam rein pertinens Iocus di in Anna distant tacta Pittaci de Timoleontis: . Omnena, ubi de Gothostedo asit. Piιracm Mit lanaas eum νε perati Lib. M. e. 6.ὶ agri dimidia pars eo en omniω

Herretur, συertit animam ab eo mi

as Urinandat Natando subter a-l μὸ dias ον' non aeeipere in talibus quam vel ad fundum usque. Pώκ.siti e , sed non accipere mentia , 23, 37. ranas 3c phoeas diu sub aqua virtutis cujusdam exuberantis, is in urinati. l. 6. I. Ad I. Rθοd. desiis qua Leita δεηι ostendentis , se is jactu ι submersae nivis merces peribis carere posse. Pag. 277. B.J Con utinatores extractae. ser quae supra lib. II, c. xlv. β. vl.

462쪽

ρῖψ LIBER III.

animi, sed & excelsi, sibi quidem nihil voluit sumere: caeterum de rebus receptis nam ad eas, ut dissiimus, spectat illa narratio quasi suo jure decumam Deo dedit, detraxit sumtus necessarios, ct sociis suis partem aliquam tribui voluit. 'IV. Sicut autem res domino reddendiae sunt, e ita & populi& zo partes populorum his qui jus imperii habuerant, M aut etiam sibi, si sui suerant juris ante vim injustam. Ita Sutrium

a Lἰυ. l. receptum relli tutumque sociis, Camilli aevo, exa Livio disci 3 i. e. 3. mus. IEginetas ct Melios suis urbibus restituerunt . Lacedae β monii Graeciae civitates, quas Macedones invaserant, e a Fla

redditae libertati. Idem S in colloquio cum Antiochi ,. aequum esse censuit liberari Asiae urbes quae Graji essent iis. I. nominis, quas Seleucus Anti Ocbi proavus bello ceperat, amisi

xxxii I. c. sas receperat idem Antiochus: 'Fy- emm in AEolidem Ioniam. 32. Lib. Ioniae 21 in servituram regiam mim sunt, ajubat, sed si pux ' augmda eausa, gentisiue vetus μα per orbem terrarum propa- δ'' ganda.

V. Solet & de temporis spatio quaeri, quo reddendae relobligatio interna possit exilingui. Sed haec quaellio inter ejusdem. imperii cives delinienda est ex legibus ipsorum; si modo illo internum jus concedunt, non in externo solo consiliunt: quod ex verbis & proposito legum prudenti inspectione colligendum est:) inter eos vero qui alii aliis externi sunt, ex sola conje-ii,ctura derelictionis, de qua diuimus . alibi, quantum instituto e. .. ' 'nosuo lassicit. . . VI. Quod' in hae Nota, eoniungit Piliaeu- ει

, quasi utriusque esset. At vero Timoleon plane contrarium fecit, ut patebit inspicienti Ioeum PLUTAI CH , -- de verba quaedam heic adieruntur.

e Iia is populi I Exules Saguntini post sex annos a Romanis restituti. Antoninus Cossit bello inservitutem redactos liberos esse jussit, bona dominis reddi. Si e Calatrava mili. tibus , quibus erepta a Mauris erat, reddita a rege Castellae aliisque. Mariana lib. xl. p. 2s. Conserquae supra hoe libro cap. X. l. 6.i Nestio unde Auctor habeat, quae de Sas tinis exsulibus , c de captis in bello Asera Casi, heic refert. Circa priores, aliouid reperies apud

oratione Legatorum Sag-tinorum a de aliis autem ' in Vita M Aiastet. Antonini , a JULIO CAPITOLI- No scripta, Cap. 2 s. quanquam non ita diserte res ibi narretur, ac Auctor noster proponit. I. B.JGRON PII.

et o Partes populorum4 Privati, vi- et , pagi. ai Aut etiam Itali In libertatem

restituendi. 22 In semitutem regia I Ut Asia. ticis regibus servirent. φM Qua reddendat Bello iniusto eaptum, quasi usa captum, etiam conscientiam obligare ad restituen.

dum desinat.

463쪽

m. Quod si valde a ambiguum sit jus belli, optimum erit

e Arati Sicyonii consilium sequi , in qui partim novis polles- acie. . soribus persuasit ut pecuniam accipere mallent, possest onibus M. cederent; partim veteribus dominis, ut .ommodius putarent numerari sibi quod tanti esset quam suum recuperare.

24 Ambig-m sis fui bessi I Diffi-eile sit decernere justa causa belli

nec ne fuerit.

CAPuT XVII. De his, qui in bello medii sunt.

A paeatis nihil sumendum nise II. Exempla ab linentia di ex summa necessitate cum l praecepta. 'νsitutione pretii. t III. .Quod fit difficium pacato.

1 rum circa betames.

I. CVpervacuum videri posset agere nos de his, qui extra bellum sunt positi, quando in hos satis constet nullum esse jus bellicum. Sed quia occasione belli multa in eos, sinitimos praesertim , patrari solent praetexta necessiitate, repeten. dum hic breviter quod diximus alibi, necessitatem, ut jus ali- 'quod det in rem alienam , summam esse debere; requiri prae- terca r ut ipso domino par necessitas non subsit: etiam ubi dunecessitate constat, non ultra laniendum quam exigit: id est, , si custodia sufficiat, non sumendum usum: si usus, non sumendum abusum: si abusa sit opus, restituendum tamen rei pretium. H. r. Moses cum summa ipsum & populum necessitas urgeret . transeundi per agros Idumaeoruin ., primum ait transiturum yia regia, neque defiexurum in arva aut vineta: si vel aquas ἰipsorum opus haberet, persoluturum se ejus pretium. Idem praestiterunt laudati & Graecorum & Romanorum duces. Apud

testate habere , ne delibentur autearpantur: si hoc neeessum de satis sit, ne absumantur; si Ec hoe fieti oporteat, ut justo pretio compe sentur. Gas 4 Diuitiam by Cooste

464쪽

Xenophontem a Graeci qui cum Clearcho, Persis pollieentur,

nullo se damno iter facturos: & si a venales commeatus prae- , berent , neque esculenta se, neque poculenta cuiquam ere-

, ras. r. Dercyllides, narrante eodem . Xenophonte, πανήμου au' copias duxit per Fnes pacatos, ita ut nullo detrimento socii vice-e Iub. rentuν. Livius c de Perseo rege: per Phthiotidem, Achaiam, AL . ς- δ . Thessaliamque sine damno injuriaque agrorum per quos iter fecit, regnum rediit. De Agidis Spartani exercitu . Plutarchus rφηέ ab πορευό-νιοι τα Πελοπόνη- spectaculum erant civitat bio tumenter ac sine noxa ει pene a sine strepitu peragraσtes e rab. II. Peloponnesum De Sulla e Velleius: putaris Denisse in Italiam, non belli Oindicem. sed pacis auctorem: s tanta eum quiete exercitum pem Calabriam Apuliamque eum fingulari eura fusum. agrorum, urbium, hominum, perduxit in Campaniam. b Des'. Pompejo Magno f I ullius: cuius legiones sis in Asiam pervene- nuho, non modo manus t.anti exerenus , sed 6 nec vestigium quidem cuiquam pacato nocuisse dicatur. De Do initiano itas a Frontinus: eum in finibus Ubiorum castella poneret, pro fru- ctibus eorum locorum , 7 qua vallo comprehendebat, pretium solat

'I' jussit, atque ea justitia fama omnium fidem sibi altrinxit. De Cap. so. Parthica Alexandri severi expeditione . Lampridius : tanta

ciplina, tanta reverentia fui egit, ut non milites. sed senatores transire dicerentur: quacumque itis milites faciebant, ε tribuni accincti, renturiones verecundi milites amabiles reant: ipsum vers b

ret coemendorum neeessariorum a populis, per quos commearent. 4 Spectacu is erant I Cum admis ratione conspiciebantur.

s modestia.

pedibus quidquam satorum conculis carint, quod ubi via est angusta, Deillime fit propter laxitatem Ordinum Ec adiita frumenta. Qtia valla eo rehendebaι J Intra eastra recipiebat. s ni αἰ aeriecti l Parati de e pediti, tanquam cum hoste statim congressuri, non trahentes impedimenta ad convectandam praedam. Ms. aettit unde Sal m. Iaciti, non

clamosi streperique.

465쪽

ob hae rei ει tanta bona 'divini Ies ut Deum fusequbant. e De Gotthis, Hunnis, Alanis qui Theodosio merebant a Panest y σLatium risia: nullus tumultus, nulla confusio, nuru direptio ut a basia ς' ris erat ; quin si quando disseisi, frumentaria res fuisset, inopiam

patient e ferebat. Θ s quam numero arctaret annonam compar. xii.

rando laxabat. Stiliconi Claudianus , idem tribuit: Iri t. Tanta quies, iurisque metus servatoν honesti Te moderante fuit, nullis ut vima furtis Aut seges erepta fraudaret messe colonum.

vers. Ioas

4 Et Belisario Suidas. a. Hoc

G R o v I I. lταν ἐξουσῆα ἰέrare' a Arestit agricolartanta etira providentiaque agebat, in e M Gubiit Multa de huius eorum nemo vim νmeretur, exeretrum gentis modestia habemus apud Cassi dueente Bel aris leontra inro o aerii sudor- , ut V. Io, Ir , I 3. Eodem Omnes c tiocumque ille vito autem libro epistola 26. Nec pos' milite ad-ηsset: veni arit enim IIA I Forti segetes avit prata vastetis, sed misiti, s res Das βυte arbitrasti. Θ sub omni eontinentia properare et uti cum matura seret segetes fouiei te ea-arata nobis esse vinra oecursio pessis. Nebait ne ab equite corrum remιti . tam Quia ideo exemistiatis gratir subimus υero poma in arboribus pendentia tariis i mensas. ωι ab armatis custodiatur gere nemini omnino permittebatue.

ἐκsacta riviaias. Lib. I x, 2 s. Arma 7 Cap. I. similem Alemannorum oui xtilia pessisserum damna sense-llaudem in expeditione ad sanctum Nin . t sepulcrum vide apud Meetam Mad Ei B II HO Suidast Sape hancinuele Comen . Lib. I. c. . in Belisario virtutem praedicat co-l Gregoras autem libro ax. idem in

habuit prope Siciliam , cum in A- - .ut μ' ὐxis

466쪽

9 8 LIBER III.

a. Hoc praestabat exacta cura e ro provisus rerum necessaria ruui, & bene soluta stipendia. & vigor disciplinae, cujus legem

is Zab. audis s apud o Ammianum: paeatorum terras non debere calcari. xv III c- , Et apud , , opiscum: nemo pullum alienum rapiat: mem nemo P S'eontingat. uvam nullus auferat, segetem nemo deterat, oleum,

his . I 1. , lignWm nemo exigat. Item apud c Cassiodorum: imante mari cum provinςialibus jure cloili: nee insolefiat animus qui se sentitv II. . armatum e quia cl)peus ille exmrcitus nori qui tam debet praestared paganis. His accedat illud Xenophontis expeditionis ι libro v I.

μη ἀναγνα ζειν πόλιν δ , m mi ἀυπιὲ ἐθιλον res δὲ Lιάν civit. tem amicam cogendam non esse , ut quicquam daret invita.

. Ex quibus dictis optime interpreteris illud e magni prophetae, imo propheta majoris monitum:

g a calumnia in quosvis abstinete . h contenti sole suendiis Oe-pris. Cui simile illud Aureliani apud Vopistum dicto loco:

annona G n o T I I. e Promissius rerum Meessariarum Plinius historiae naturalis xxvI, .eωνυe Romani diates primam semper in

ad A sanum I Quem vide. dc libro x xl. p. s. in oratione 'Iiani Imp. ad Milites, pra. 293, as . Ed. Malas. Gron. g A calumniat possis vertere a rapina, quo sensu ea vox sumitur in Ma versione Jobi xxxv, s Psalm

xx VIII, 3. Ecclesiastae, IV , I. item Levitici XIx, II. Eandem graecam vocem per defraudare vertit vulgatus interpres Lucae XIX , A. h C tenti est. te stipendiis insistis l brositis ad hune Lucae loeum: id-riere sipentata eonsituta militiar nedum simius quaritor, prauo grassetur. Pag. I 6 7. EL Paris is 69.) inae transscripsit Augus inω sermone x Ix. de verbis Domini secundum Mat. thaum. I Qiii non est Augostini. de inter A prediees, Tom. V. Ser . 22.

reperitur in Ed. Benedictin.J Sunt egregiae ad hanc rem constitutiones apud Gre istam Grenensem Iibro II,

recedet.

GRONO v II. io P Ουἰ sJ Diligentia eomparam di in antecessum annona sua comtentus sit. Ηaee vox annona posterioribus saeculis interdum 1sgnifieat speetes , quae militibus dabantur, ni frumentum , carnes , lardum, sal, oleum: interdum annonae plurali numero sunt panest interdum annona ipsum est stipendium , quod victus ealisa datur, ut hoc loco. ii A eone Onel Pecunia per vim, metum, tormenta , provincialibus sociis raptimenda I , 2, 7. GR Pin uiti id by Coost

467쪽

annona sua contentus sit, de praeda hostis non is Debr mis. prouincialium visat. Nec est quod quis putet dici haec pulchre, a sed pnestari non posse: neque enim aut moneret haec vir divinus, aut sapientes legum auctores praeciperent, si crederent impleri non posse. Denique i necesse est concedamus fieri posse, quod factum videmus. ideo attulimus exempla, quibus accedat illiud insigne, quod λ cx Scauro memorat o Frontinus , pomiseram arborem is quam in pede castrorum sueratς 3 n I . complexa metallo, postero die abeunte exercitu intactis fructibus relictam. s. Livius b, tum narrasset milites Romanos in castris ad Sucronem γε procacius egisse, & quosdam eorum noctu praedatum -

in agrum circa pacatum iisse, adjicit, omnia libidine ac licentia militum, nihil instituto ac disciplina militari gellum. Est Ralter insignis ejus scriptoris locus, e ubi itera Ρhilippi per Denthelatarum agros narratur: socii erant, sed propteν inopiam haud secus quam hostium fines Macedones populati sunt. rapiendo enim pasim, villas primum , deinde quosdam etiam vicos evastarunt, non sina magno pudore regis , eum sociorum voces nequicquam Deos socialis nomenque suum implorantes audiret. Apud Tacitum

a Peligiat turpis fama, dum socios magis quam hostes praedatur. Idem e vitellianos notat per omnia Italiae municipia desides tantum hospitihus metuendos. In Verrina quoque Ciceronis m. e . de praetura urbana haec est accusatio: oppida pacata sociorum, fIn Verri

atque amicorum, diripienda ac sexando eumpi. Lib. I. c.

6. Atque hic omittere non possum theologorum g sententiam, 'φ' quam verissimam puto, regem qui quae debet stipendia militibus non solvit, non tantum 7 militibus teneri de damnis indeseeutis, sed & subditis suis & vicinis quos inedia coacti milites ar,

male habuerunt. dis. 7. n.

III. I. Vicissim eorum qui a bello abstinent ossicium est nihil

faceres G R o T I r. t iactant vulgo militares, haee imaginaria esse, di non posse introduci, i Me s es e eedainus feri posse, i nee militem armatum contineri se νώοd factum videmini Sic oc Guicciami pati, ut virgines in gynaeeaeo. atrios dissimit libro xv . I Ex Scauro J Ex Μ. AEmilii

k Ex Sraaro memorat Frontinos ilScauri eommentario de bello ab se De Nigri severitate ob raptum gal-igesto. Ium gallinaceum vide Spartianuo. Is Quam in sede 3 Quae intra ea-i p. Io. ' stra conelusa fuerat. Ιε Proearios en et per ah sentiam GRON VII. Ac morbum P. Scipionis tumilitum. 'tes laseivisse in Hispania. in De Debe miri Bonis, quae do. 17 Militistu teneria Satisfacere o lentibus flentibusque eripiuntur. portere.

468쪽

I. IIIo

st. Ia

sacere, quo validior fiat is qui improbam fovet causam, aut quo justum is hellum gerentis motus impediantur, secundum ea quae a L. DI, dicta a nobis supra μ sunt: Is in re vero dubia i aequos se praebere utrisque in permittendo transitu, in commeatu praebendolestionibus , in obsessis non sublevandis. Corcyrenses apud Thucydidem , Atheniensium ossicii esse Munt, si extra partes esse velint, aut Corinthios prohibere ne ex agro Attico militem conducant, aut idem sibi permittere. zo Philippo Mae donum regi objectum a Romanis dupliciter ab eo sedus viola

tum, & quod sociis populi Romani injurias seeerit, & quod hostes auxiliis S pecunia juverit. Eadem urget T. Quintius

. e in colloquio cum Nabide, vos tamen, inauis, vestramque am euiam ac societatem proprio non violavi. aeuoties Ois te arguam id fese e sed nolo pluribus' ai summam rem complectare quibus igitur rebus amicitia violatur P nempe his maxime duabus , si socios meos pro hostibus habeas, si hostibus te eonjungas.. Lib. IV. 2. Apud Agathiam si legimus hostem esse, qui saciat quod O.bι , holii placet; & in η Procopio, in ιλ in exercitu hostium eum , censeri qui quae proprie ad bellum usui sunt hostili exercitui Hic subministrat. Demosthenes s olim dixerat : . .u a, ἰνῶ

ego capi possim, etiamsi nec feriat, nec jaculum emittat, hostis a I υ. Id. mihi es. M. Acilius Epirotis g, qui milite Antiochum non

x va. c. juverant, sed pecuniam ei misisse insimulabantur, negavit scire se holitum an pacatorum numero eos habere deberet. L. milius . Praetor Trios arguit, quod commeatu classem hostiuinjuvissent, vinum promisissent: addens, ni eadem Romanae classi darent, se pro hostibus eos habiturum. Memoratur & Caesaris, Augusti dictum: ἔκσπονδεν --, ἔχουσαν τme αὐiii paeis jus amittere civitatem, quae bolem recipiat.

ait dici non eum modo qui iuxta fiat in proeinctu , sed de qui omnia quibus opus habet bellum aperte suppeditat. in epistola Ainat uncta ad risinianum Gotth. Lib. I. s. 3.

ripi ae violari posse, atque illi, qui intra castra de praesidia hostilia sunt. Mari concia nos striinus 3 Da Digitiam by GOmla

469쪽

Proderit etiam cum utraque parte bellum gerente sed miscere, ita ut cum utriusque bona voluntate a bello abstinere, ct communia humanitatis officia utrisque exhibere liceat. Apud AE Livium eis: pacem utrique parti . quod medios decet ami- a Lib. σα, optent: bello se non interponant. Archidamus Spartae rex X V. ς. Eleis . cum viderentur in orcadum partes inclinare . . lam scripsit hoc tantum continentem: ianum

ia Fiam insem I Agere palam oriente bello ae pacisci.

C A P 11 et XVIII. De his, quae in bello publico privatim siunt.

I. An priosum hosti norem liceat expositum eum disinctio. ne juνis naturalis, Mutium , Θ eivilis. II. His . qui suo sumtu militans, aiat naues instruunt , quid per inteνnam jusitiam liceat res eae, Θοsuum. III. Guid resectu sua civitatis. IV. Ruid Chrisiana dilictionis

r a ab ipsis exigat. U. . Pomodo bellum pri Ium cum publico misceatur. UL Ais quod teneatur qui stas mandato hostibus nocuit, cum disinctione explicatur. I. I. diximus hacterius pleraque ad eos pertinent, qui aut summum in bello arbitrium habent, aut pidiblica imperia exequuntur. Videndum etiam quid privatim in bello liceat, qua naturae, qua divino, qua gentium jure. Na rat ossiciorum primo o Cicero 3 Pompilii Imperatoriy exercitu a Cap.rumilitasse Catonis Censorii filium , sed mox a dimissam legionem in qua is militabat. eum nihilominus adopescens amore pugnandi in exercitu remansisset, Catonem scripssisse ad Pompilium , ut. si eum vellet remanere in exercitu, secundo eum sacramento 'militiae obligaret, addita causa, quia r priore amita, jure cuin holtibus pugnare non poterat. Addit S ipsa Catonis ad filium i

ex iussu fle auctoritate praesectorum administiant

eramento solutam. Φ Seean ouuaret I Iterum iuberet illum saeramentum dicere . sive jurare ad signa.

470쪽

verba ex epistola, quibus eum monet ut caveat ne praelitan neat: neque eni in jus esse, qui miles non sit, pugnare cum a PIM. hoste. a Sic & Chrysantam o Cyri militem laudatum legimus, qui hosti imminens repressit ensem, o simul ac receptui canere audierat; & b Seneca: inutilis miles dicitur, I qui signum receptui

sella, p., ib. 2. Sed falluntur, qui ventre hoc putant ex v jure gentium b externo: nam id si .ectes, sicut rem holtilem cuilibet occupMI f re licet, ut supra o ostendimus, ita & hostem occidere: nam . , 'I. hostes pro nullis habentur. Venit ergo quod Cato monebat ex disciplina militari Romana, cujus ea lex erat, si M

H νε-Uit. destino notante , ut qui mandata non servasset, capite punir s. F. tur, etiamsi res bene cessisset: mandata autem non servasse intelligebatur etiam qui extra ordinem sine ducis imperio in ho. o L v. sib. stem pugnasset, ut se Manliana e imperia nos docent: nimirum Uui. c. 7. quia u id temere liceat, aut is stationes desererentur, aut etiam

progrediente licentia exercitus parave ejus b inconsultis praeliis f CatiL Implicaretur, quod omnino cavendum erat. Itaque Sallustius f. c. s. ubi Romanam disciplinam describit, is bello, inquit, sepius

3 ωn Datum in eos, qui contra imperium in Ddissem pugn-erant, g sud quique tardiua resecati praelis excesserant. Laco quidam g cum Piuior ., hosti imminens audito receptus signo ictum repressisset, causam, reddidit: ἴm βελτον ἐςι δ φονευεεν, - αν θιδς - αρχοντ' quia

praeferus parere satius est quam hostem oecidere. Et Plutarchus eur qui militia solutus est occidere hostem non possit caudim, mast. . reddit, quod legibus militaribus non teneatur quibus teneri Rom. 39. debeant pugnaturi. Et apud 3 Arrianum Epictetus memoratum Chrysanis factum reserens: ἔ- στω μαιορον - kν το ὲ--όσαγε s. ἡ τὰ ιδεμ πει- tanto illi potius Oide tur ducis quam suam voluntatem exequi.

3. At

plomum Cyri institutione. Lib. IV. i a cap. 4. usque ad s. egit. c. I. β. Σ.-Oxm. s Manliaua Imperiat T. Μanlii b Der ustis stratiis ἰmpliearer J Torquati Cos. qui filium, quoa Ita avidius Cassius causam sentem contra edictum suum in hostemtiae suae reddebat: evenire νιων in ' pu 'asset, quamvis victorem, sis. esivi insidia. Narrat Nemim. G. curi subieeit. l . Io Sationes insererentur J mlites G o NOTII. vel praesecti Q loco, in quo custo. l diae vel excubiarum eausa collocati E Sἰαιά - νειν ii Simul atque essent, temere ae line venia dueum diti signum cessandi a pugna. exirent. Qia signu- νων ii Qui non II V dieaιω- - ω3ὶ Animadveo: desinit pugnare, eum Imperator iu- sum, supplicium exactum de illis. bet quiescere. vos abest at -

SEARCH

MENU NAVIGATION