장음표시 사용
481쪽
fiet: nec scrutabimur quid aut quatenus ejus intersit quae juris Romani sunt subtilitates: natura enim omnium hominum interest ut hominibus aliis consulatur. Sic Philippo, k pace cum Romanis inita, a jus Leviendi in Macedonas qui in besIO ab eo 'Lλ-
defecerant ademtum legimus. M. xx
X. Sed &, quemadmodum probavimus alibi, status mixtos Ri interdum exillare, sicut de statu puro in purum, ita & i inmixtum transiri pactis potest: ita ut 4; subditi qui fuerant, incipiant summum habere imperium, aut certe partem ejus, etiam 'cum libertate partis ejus vi tuendae. XI. I. Bellum vero solenne, id est , publicum utrinque & im dictum sicut alia habet peculiaria in jure externo posita, ita &hoc, ut quae in eo bello aut ejus finiendi causa promittuntur adeo sint valida, ut 3 ex causa metus injuste illati, invito eo cui promissa sunt, in irritum deduci non possint: quia sicut alia multa quantumvis vitio non carentia ex jure gentium pro
justis habentur, i ita & metus qui tali bello utrinque insertur. Quod ni id placuisset, bellis talibus quae valde sunt frequentia ' . nec modus, nec finis potuisset imponi: quod tamen fieri interest humani generis. Et hoc potest intelligi jus illud esse bellicum quod cum hoste servandum ait . Cicero, cui ct alibi ς dictum, ι n. .m
hostem in bello jura retinere, scilicet non tantum naturalia, sed & quaedam ex gentium consensu orta. φ2. Neque tamen hinc sequitur, eum qui tale quid bello iniusto 'extorsit, salva pietate, salvis Viri boni ossiciis, poste retinere quod accepit, aut etiam cogere alterum, ut stet pactis sive juratis sive injuratis. Intus enim & ipsa rei natura id injustum manet: neque interiri haec injustitia actus tolli potest, nisi ex
XII. Caeterum quod metum dixi haberi pro justo qui bello solenni
isia in temperatam Mutocratiam. h Iaditi 'i fierant, me0Iam IUt B Aetii exeusib AustriaeW-.βὸsta liberi Disanorum iugo. 3 Ex ea a intus ἐυαμ I Fopratextu, quasi vitium intervenerit contractui , aut metu iniecto expressa sint, non possit ab his disc di , nisi remittente iplis rectore, evi promissa sunt. 4 Drais enim is Ipsa reῶ natora lFictione tantum iuris hoe justum est, ut aliquis finis pemiciali disco
diae reperiretur; non per naturam rerum . aut legem morum , aut
482쪽
g. XII. XIlI. v. solenni Infertur, m do eo metu intelligi debet s quem jus gem
itum non improbat. Nam si stupri inferendi metu extortum sit . . quippiam, aut alio terrore eontra datam fidem, verius erit rem constitutam intra jus naturale: quia jus gentium ad talem mmtum suam vim non porrigit. XIII. I. Servandam autem fidem etiam perfidis & nos in ge. Lib. Ir,nerali tractatione supra a diximus, & idem docui . Ambrosius: e. st quod haud dubie porrigendum ad hostes quoque perfidos: qua-
Romani fidem sancte servaverunt. de isne' 'Senatus, non eos quibus Me Ualatuν af xit, ait in hoc arga. eiab. vi, mento φ Valerius Maximus. Et . Sallustius: Mia Punicis omniae. 6. n. 3. bus, cum sepe Carthaginienses di in pace is peν induetas ratista
. Meu- nefanda facinora fecissent, nunquam ipsi par occasionem talia δε- 2. Appianus e de Lusitanis Redifragis, quos εε Sergius Galba
. B II. nova pactione deceptos trucidaVerat et ἀπιουα απιώ- pag. laevont, Me persdia pes- ultus contra Romanam dignitatem barbaros imitabatur. Εωμ βt ri nomine idem Galba pollea a Libone tribuno plebis accusa- f Lib. tus est: quam rem narrans f Valerius Maximus, miserieωdia VIII, c. I. inquit, illam quυιοπem, non 'uitas rexit. est male editur . texit) quoniam qua innocentia tribui non poterat ab lutio, reo a G. iactui puerorum data es Cato in originibus scripserat. g ni fi pus. σμα. L b. tiris oc lacrymis usus esset, poenas eum daturum fuisse. s XIV. Sed simul sciendum est, duobus modis fieri posse ut quis η - ενς a perfidia vacet, nec tamen id faciat quod promistum cI h. 43 dc-'' sectu scilicet conditionis, &- per compensationem. Delectu
egato capto is extoriit. Mariana xx. Cap. I 2. dc rs. Sed exemplum non qaadrat. Vide Notas nostras
Gallicas. B. GR N v I . s Qua jus gentiumJ Qui inseritu actioitibiis, quae in bello tonsensu gentium licitae durantur. 6 Sre ius Galba I Leg. Servias λψielias Gai a. 7 Pueris , Memmἰst C Dipieti Galli, hominis gratiosi' ad plebem,
filio, pupillo suo, di duobus parvis.
suis, quorum se, tanquam in Pr cinctu testamentum facet et , sine libra dc tabulis pop. Rom. instituere tutorem orbitati dicebat: atque hi fletu suo luin in Overunt. s Defectu conditioni 4 Si quis promisit non omnino , sed certo easu & eonditione, re is eatus,eave
9 Per eompensationem J Si promis sum est, & ipse iem nostra in tenet mala fide de cum eo nillio non redis deridi, quae sit eiusdem aestimationis cujus est quod promissum est. ce in . Nescio qua Editione usus fuerit Auctor Cert E ejus aevo iam legebatur heie rexit. Saltem ita habet Editio Necheliana ,-n t 627a
483쪽
eonditionis non vere liberatur promissor, sed eventus ostendit nullam esse obligationem, ut quae non nisi sub conditione contracta erat. Et huc referendus casus, si prior alter non implerit quod ex sua parte implere tenebatur. Nam unius ejusdemque contractus capita so singula alia aliis inesse videntur per modum conditionis, quasi expressum esset, haec ita iaciam si & alterlaciat quae promisit. Ideo . Tullus Albanis respondens, Deos b A aves Deit, uter prius populus res repetentes Iegatos aspernatus ι. 21. miserit, ut in eum omnes expetant clades belli. Non tenebi in prosino, ait o Ulpianus, qui deo renunciavit, quia conatim quadam o I
qua Rcietas erat inita ei non Dassatur. s Ηane ob causam quo. t pNties alia mens et . solet diserte poni, ut si contra hanc auUlllam partem quid fiat, caetera non eo minus rata m neant. XV. n Compensationis originem alibi indicavimus, eum diruis. diximus nos, si quod nostrum est , aut quod nobis debetur, c. vu ρ. s.consequi aliter non possumus ab eo, qui noltrum habet , aut nobis debet, tantundem in re quavis accipere posse: unde se- 'quitur, ut multo magis possimus id, quod penes nos est, sive a . . . corporale est, sive incorporale, retinere. Ergo quod promissi imus poterit non praestarr, si non amplius valet quam res nolim duae line iure est penes alterum. o Seneca libro de benefietis sextor se debitori suo ereditoν saepe damnatur, ubi plus ex alia ossa abstulit quam ex eredito petit. Non tantum inter ereditorem Θ debitorem judex sedet sa qui duat. Pecuniam eredui . . Mi fergo' ... s 3 agellum quem non emeras possides et aestimationema debitis riscede, qui creditor vene as.
XVI. Idem erit si ex alio contraetu is quicum negotium est. plus aut tantundem debet, idque ego asiter consequi non valeo. In
sivisti asia aliis ἐnes I Adeo iut si unum non servetur, ὀmnis pro initis violatis habeantvt. lsr Hane ob ea ami Haec exceptio lut elidatur, quoties Oam valere n l
sα Qui dieata Actori, pecun ameriaidisti, itaque illum, unde petitur, eondemno, ut tibi reddat sed te alia saepe dieit. Quae ista νnempe , eredidisti tu quidem illi
peeuniam, sed argentum, stilicet factum in vasis, ab eo, quacumqu.
specie aut oecatione aeceptum , ne
rue emtum aut jure tuum, possies: id aestimatum pluris est, quam quod petis. Ergo sie abi e iussicio. ut te debitorem seias, qui creditorem praeferebas, teque ultro aliquid debere illi, a quo nummos petitu rus hue venisti.
484쪽
In foro quidem , ut p idem seneca ait, σε actiones quaedam separantur, nec confunditur sormula: sed illa exempla, ut ibidem dicitur, certis legibus continemur . quas necesse est sequi: lex Iegi non miscetur: eundum est qua ducimur. Jus gentium ista discrimina non agnoscit, ubi scilicet alia juris sul obtinendi spes
non est. XVII. Idem dicendum erit fi qui promissum urget sy non' contraxerit, sed damnum dederit. q Seneca ibidem: so eolanu, suum non tenet, quamvis s7 tabellis manentibus, qui segetem ejus praeuti vit, qui succidit arbusta, non 'ina recepit gami pepigerat . sed quia ne reciperetin effecit. Mox alia addit exempla : meus abegisti semum ejus occidisi. r Deinde: licet me com are λιεν se quantum profuerit mihi quisque, aut quantum nocueris. e tuis pronuntiare. utrum plus debeatin mihi, an debeam. XVIII. Postremo & quod ex poena debetur ei, quod promis, sum est, s 3 potest contribui, Pod eodem loco late explicatur: a cis . Θ' beneficio gratia debetur, o injuria ultio: nec ego gratiam ι-ε. illi debeo , nec ius mihi poenam: alteν ab altero abs rimis mox brs comparatione facta inter se beneficii-injuria, videbo an etiam ωθνa mihi debeatum
XIX. I. Sed sicut ss si quid inter litigantes convenerit, ei ruod promissum est opponi lite manente non poterit, aut alito e qua lis erat, aut litis damna & impensae, ita nec manente bello compensari poterit aut id unde ortum eli bellum, aut quidis
. 6. G o N O v I x. 34 Actimes quadain separaminae Ita sunt diversae, ut compensiari nequeant: sed si duorum uterque adversus alterum propriam actionem habet, uterque sua uti, de quod ea continetur, prosequi neeesse habet: nee tollit altera alteram. 3s Non eontraxeriti Nihil quidem vicissim promiserit, sed in culpa est, ut alter minus habeat.
Colonam non invia Noa habet obligatum, ita ut fructus vel pee niam, qua ille conduxit, exigere possit. s MIlis manenti si Formula vel insitu mento conductionis illais'
st Pares e tribui I Pro eo, quod promissum est, ut non praestetur, potest imputari & compensari id. quod propter maleficium promi tendi debet, cui promissum est. 19 Si quid inser siluantes Si qui iam eontendunt in foro de alia causa contraxerint, non potest altest' contrahentium salva fide promissum negare, quod dicat se ab illa lite vexati & multum impendere. Sie etiam iam bellantes si quid inter se
pacti fuerint, non re tota composi-l ta. nequit alter a pacto resilire, propter causam aut continuationem belli. .
485쪽
quidquid bellico gentium jure fieri solet. εω Negotii enim natura , ne nihil actum sit, ostendit convenisse sepositis belli controversiis. nam alioqui nulla esset paetio quae non posset eludi:
nec forte male huc aptum quod i apud eundem, quem jam laudivi aliquoties, senecam est: Nullam excusationem recep/runt mafores ut homines scirent Iidem utique praestandam. Satius enim erat a paucis etiam justam enusationem non accipi, quam ab
2. Quae ergo sunt quae compensari eum eo quod promissum est poterunt nimirum si quid alter, quamvis ex alio contractu, inter bellum inito, debet: si damnum dedit intra inductarum tempora: si legatos violavit, aut aliud quid fecit quod interi hostes ius gentium damnat. 3. Observandum tamen ut inter easdem personas sat eompensatio, ac ne jus tertii cujusquam laedatur: ita tamen ut subditorum bona pro eo quod civitas debet jure gentium obligata intelligantur, ut alibi o diximus. a Lusta 4. Addamus & hoc, generosi esie animi stare sederibus etiam 3x ,ς- ι .lsoli aliquid ii ituriae acceptum et quo nomine sapiens . Indus'.
δεκῶ - αὐτον, non discessi a jurata fide, fens tam sanao. M. ea se jurasse, uι alteri ne post acceptam quidem injuriam noelia suor. turus esset.
serme omnes solvi possunt, si adhibeantur regulae supra traditae ς, cum de vi, tum quorumvis promitarum, tum speciali. ' i jurisiurandi, sederis ac si,nsionum, & de regum jure ac obli-:, ζ i. 'gatione, deque ambiguis interpretandis distertavimus. Tamen ut & antedictorum usus sit manifestior, & si quid praeterea controversi est discutiatur, specialium quaestionum frequentiores atque illustriores attingere non pigebit.
. Neterii enim Hoeomia negotio natiirat ter inest, ut praesis
matur aliquid actum, non puerili ter lusum. Hoe autem casu non
potest aliquid actum videri, nisi seposita causa principali. εt Drer easdem personas I -d ineompensationem mei promini imputare alicui volo, sit ejus, quieutu mihi res est, non alie jus tertii.
486쪽
C P υ T XX. De fide publica qua bellum finitur, ubi de pacis pactione, de sorte, de certamine condicto, de arbitrio, deditione, obsidibus, pignoribus.
I. Fides inire hostes diuisio ad
ydinem sequentium. U. Paeem facere 1n regio satues regis.
Ill. quid si rex si infans, fu
ri , eaptivus, exiu'IU. In procerum aut populi famis jus pacis facienda esse pe
V. auomodo imperium aut pars imperia, auι regni bona pacis causa valide alienentur. VI. auatenus ex pace per ν
VII. Res subditorum pace emced susa ob utilitatem publicam , sed eum onere damni νesa ciendi.
Ulli . . uid de rebus jam besso amissis. IX. Non distingui his inter qua- sita jure gentium jure civilli. X. Utilitatem publicam apud externos μo probata haberi. XI. Regula generalis in pace interpretanda. XII. In dubio meri eonventum, ut res maneant quo sunt loco,
Iuod quomodo accipiendum. II. auid si eonvenerit, ut
resimantin omnia in eum statum, quo ante bellum fumrant ρ
subjecerunt, non reddI. XV. Damna bello data remissa in dubio censeris XVI. Non etiam quae anta bellum pri tis debebantur. XVII. Paenas etiam, ante MLiam publice debitas, in dabis remitas censeri. XVIII. auid de jure primatorum ad poenas e XIX. yus quod anis bellum pinuise obtendebatuν, sed conre versum erat, fariis censeriremissum. XX. Capta se pacem reddenda. I. De pacto redden rum re rum, quae bello capta furui, regula quadam. XXII. De fructibus. XXIII. De nominibus regionum. XXIV. De relatione ad pactuare antecedens λῶ eo per quem setit. XXU. De mora. XXVI. In dubio interpretati nem faciendam contra sum, qui leges dedit. XXVII. Dipinguuntur, n&vam bella causam prabere, pa .
XXVIII. . uomodo rumpatur pax faciendo contra id, quod omni pari ines.
487쪽
pkobatinn eenseri debeat ' XLIV. An factum regum pum XXX i. si subditi aliis sis his obliget.
XXXII. suid si subisitis mei. XLVI. auomodo pis aphurtam sum μ' ubi distismo adbi. t Iniatur bellum, O arbitrium Miur. l his intellio sine prooscatione. XXXIII. auid si sociis ' tibi XLVII. Arbitros in dulio intes item disinguitur ligi adprinos juri. XXX lU. uomodo rumpatuν XLVIII. Arbures de posse ompax faeie contra id, quod i pronuntiare non debere. in pare dictum est. 1XI. IX. sit Ois deditionis XXXV. Av facienda disrarmos pura. capitum pacis. L. auid officium eictoris eisea XXXVI. auiis poena m at eos, qui sic se dedunt.
θ ρ LI. De deditione conitionata. '
XXXVII. Guid si necessitas III. Obsides dari qui μύλι θ'
stiterit s debeant. xUIII. Paeem manere, si id visit is qui Laesus est. XIX. . uomodo rumpatam pax faciendo contra id, quod's ct Isteriau natura cujusque
LVI. auod jus in Obsides. LIV. An fugere obsidi i eat.
LVI. Mortuo eo, tro quo quis obses venit, obsidem libemri. . Amicitia nomine quid --l LVII. Rege qui obsidem dedit Hat ρXLI. Subditos di exules raripere an contra amitatiam M. XLlI. Sorta quomodo bellum f-
XLII l. auomodo eondicto cem tamine; er an id licitum. imortuo, an obses teneatuν ρLVIII. Obsides interdum princ/paluo obligari: Θ alterum ex alterius facts non teneri. LIX. Pignorum obligatis qualisρ LX. Luena jm quando amitistatur'
I. I Nter hostes quae conveniunt, fide aut expressa, aut I lais L cita constant. Fides expressa aut publica est, aut privata. Publica aut summarum potestatum , aut inferiorum. Quae summarum est potestatum, aut bello finem imponit, aut eo manente vim habet. in his quae bellum finiunt spectantur principalia & accessiones. Principalia sunt ipsa quae bellum finiunt , sive actu suo, ut pactiones, sive ex consensu 3 ad aliud relato ,
Gno No a Lx ial Qua scilicet eorum eonsensum colligunt ex signis non nimium dubiis, aut ex iis quae expressi sint, linquam horum p stera fle eonsequentia. a sive actu suo I Praesenti patrium consensu. A. aBod ruara Ddato in Asetunae aut media pellarus arburium.
488쪽
relato, ut sortes, praelii exitus, arbitri pronuntiatio. quorum 'illae mere sunt fortuitae, alia duo ε casum temperant cum viribus animi aut corporis, aut cum facultate judicante. II. Pactiones inire, quae bellum finiant, eorum est quorum ' est bellum a. rei enim lute quisque moderator. Unde sequitur ΨΦ utrinque pubIico hoc eorum sit, qui summi imperii' exercendi jus habent. a Regis igitur hoc erit in statu vere re gio, modo is rex etiam s jus habeat non impeditum.. III. I. Nam rex qui aetatis est ejus b. quae judicii maturit
i Li' habet, quod in regnis aliquibus o lege definitur, alibi probabilibus conjecturis erit aestimandum qui imminuta
mentis est, pacem sacere non potest. Idem dicendum est b de rege captivo, si modo regnum ex consensu populi ortum habet. non enim credibile est a pimulo imperium delatum ea lege, ut & a non libero exerceri posui. Ergo & hoc casu imperiic non quidem jus totum, sed exercitio & quasi tutela erit penes populum, aut eum cui id populus commiserit. 2. De his tamen quae privatim sua sunt si quid pepigerit rex etiam captivus valebit, ad exemplum eorum quae de privatis conventionibus dicemus. Quod si exul sit rex, d pacemne facere poterit sane, si constet eum non et obnoxium vivere :caeteroqui parum a captivo sors ejus distabit : nam sunt &s laxae custodiae. Regulus se, tentiam in senatu dicere recus e Cis. devit, a dicens , quamdiu jurejurando hollium teneretur, nous. m. esse se senatorem.
IU. I. In procerum aut populi imperio jus paciscendi erit a penes majorem partem , illic s consilii publici, hic civium
b De rege est-I Ude uiar. dinum lib. xvi. M lib. xvIII. non semel. e Non ouidem Ius totum I Arumaeusin aureae bullae discursu : Rtid Iphin Palatinias metu in Angliam profuge-
. ras, Henrietis Mogaresinas a neve. rens vi rem ejectus. Electara- ---en eo non perdidere.
Vide tauri vis de glutia mundi arte V, c si
io Sem . GRON UII. αμα reveranti Partim sunt fortuita, partim pendent a numero de virtute copiarum, partim a vil
testate sua libere utatur. 6 Lege δε ituri Quo aetatis anis no a tutela aut eura liber habeatur.
Onoxiam viverer servire cogi ei, cujus in finibus est. s Liata eoμῶaJ In quibus non quidem vinctus est aliquis, nee tamen sui arbitrii, ut Vonones apud
489쪽
ro sententiae dicendae jus ex more habentium, secundum ea quae diximus a alibi. Itaque sic pacta obligabunt etiam eos qui ali-- ter senserunt. Livius: - ωει semel decretum erit, Ommbus id etiam quibus ante di licuerit, pro bono atque utili federe defenden- xxxii. .. dum. Dionysius e Halicarnassensis : χυιον his uno ro.
obsequi tenentuν, nulla admisso excusatione. Plinius: e quod ribus placuisset, cunctis tenendum. Quos autem Obligat pax, ., ia iisdem & volentibus prodest. e L. PI.RI. Nunc de rebus pactioni subjectis videamus. f Imperium M. aut omne, aut ejus partem reges, quales nunc sunt plerique iregnum habentes non in patrimonio sed tanquam in usustu.ctu, paciscendo alienare non Valent. imo antequam regnum accipiant, quo tempore populus adhuc ipsis iuuerioreIt, M lege altitia. publica tales actus in futurum plane irriti reddi possunt, ita ut, c. s M. δε nec ad id, quod interest, obligationem pariant. Atque id fI ' populos voluisse credibile est , ne alioqui si ad id quod in. δν terest salva esset actio contrahenti, is subditorum bona pro debito regis caperentur, ac sic de non alienando imperio v
2. Ergo ut imperium totum valide transeat, populi totius consensu opus est, qui expediri potest per io partium legatos quos ordines vocant. Ut pars aliqua imperii valide alienetur duplici opus est consensu, ct corporis, & specialiter ejus paristis, de qua agitur, ut quae invita a corpore cul coaluit avelli nequeat. Sed pars ipsa tamen valide in se imperium transscri-het sine populi consensu , in summa atque alias inevitabili necessitate, quia eam potestatem credibile est exceptam, cum societas civilis coita est. 3. At
G a o N O V I I. Io Sensentia die/κDI Suffragii serendi. xi Iisdem'vel'tibas I Loquitur de illis . qui dissenserunt quidem initio, sed tamen in eo, quod ma tori parti placuit, acquieverunt. 22 In nybfractu Non ut de eo, tanquam de privatis bonis paterfamilias, statuant pio arbitrio suo, sed id teneant, ut benefletum p puli, quo ad vitam fruantur. quodque, quantum in ipsis est, fidelitet
13 LAge pubIS I In rapitulando, in vulgo loquuntur, seu lege regia formanda, in quam in aditu imperii iurent, potest praeeaveri, ut siquid tale faciat rex, irritum lc ina
modo ad implendum eontramim , sed ne quidem ad satisfaciendum aliqua eompensatione pro eo, quod non impletur. Is Subditorum bona pra J Subiecta venirent in periculum bonoriim a mittendorum, quae invadere poterat, qui contraxit pro eo, quod non praestatur male promissum a
is Partitim legatori Provinciarum
490쪽
3. At in regnis patrimonialibus quo minus rex regnum alie net , nihil impedit. Fieri tamen potest ut talis rex partem allis quam imperii alienare non valeat, si nempe regnum sub onere ejus non dividendi in proprietatem acceperit. Bona vero quae regni dicantur quod attinet, possunt l. haec in patrimonium venire regis duobus modis, aut separabiliter, aut individue cum ipso regno. Si hoc modo, 37 transscribi poterunt, sed non' nisi cum regno: si illud, etiam seorsum. a L .ii. 4. Qui Vero reges in patrimonio regnum non habent, a hiserea. ρ. M. vix est ut jus regni bona alienandi concessum videatur, nisi diserte id appareat ex primitiva lege, aut more cui contradictum nunquam sit. Vi. Sed & quatenus promita regis populus ac simul succes- δ IA. tr. fores obligentur, alibi , diximus: nempe o quatenus obligandio potestas 33 sub imperio comprehensa est. quod nec in infinitum dra με protrahi, nec ad angustias nimias arctari debet, sed ita intelligi ι . . , . a. ut valeat quod probabili ratione nititur. Plane aliud erit si quia . s, . . rex simul subditorum dominus sit, o neque tam civile quam lib. iii, familiare imperium acceperit: ut qui bello victos in servitutem v v redigunt: aut si in personam quidem dominium non habeat. sed in res habeat, ut Pharao in terra AEgypti ex emto, & alii qui advenas in suum privatum receperunt. Nam hic γ' jus praeter regium accedens emcit ut ex eo consistat, quod alioqui per se solo regio jure comistere non posset. VII. I. Dil putari & hoc solet, quid in res singulorum pons ni pacis causa ita tuere, qui reges sunt, nec in res subditorum aliud jus habent quam regium. Alibi diximus f res subditorum sub eminenti dominio esse ci Vitatis, ita ut civitas, aut qui civitatis vice fungitur, iis rebus uti, easque etiam perdere &alienare possit, non tantum ex summa necessitate, quae privatis
quoque jus aliquod in aliena concedit, sed ob publicam utilitatem, cui privatas cedere illi ipsi voluisse censendi sunt, qui in
ἐ-perio comprehensa ost ρι ω κω in infinitum 'retrahi, nee ad angasias nimias arcta i deberi vide Reini iv. lib. I, classe III. cap. s. num. 3 o. vide Et supra lib. II , cap. X v.