장음표시 사용
21쪽
Loquitur de tertiis nupti;s, 3c asserit varia . Primo, ipsas esse grande peecatum . Ut pol equod non sola substratione eastigati debeat, seginsuper dejiei ad Auditionem , ideoque & ad
Fletum. Poenitentialem gravissimorum erimi. num stationem. Secundo asserit tales nuptias non esse nuptias, seg eastigatam fornieationem. Tettio asserit hane esse non postivam Evangelii legem, sed omnino naturalem . Ex hae enim , non ex ista Dominus suit loeutus ad Samaritanam mulierem . Quarto asserit hune esse eonsantem sensum Patrum atque Cancinum. Quinto .djungit istiusmodi nuptias post expletam poenitentiam dispensatorie tolerati. At veto de quar. his nuptiis loquitur longe durius a Pistres Padua miam flentio pν aetermisrarant , ur bellairam , o ab
omni laminum genere alienam. Notis autem prolis. mν eism esse peccatam majus fornicatione. Et ideo
rensentaneum es , tiri Camnibus subjuraniis. Oseulaea postquam anna Fleterint, o tribas annis subst,ais fuerint, se suscipiantur . Rursum nos E et plura. Primo , quod Patres adversum quartas nuptias nullum ediderint Canonem, eo quod censuerint eme belluinas, ae ab omni humano genere penitus alienas , adeoque palam M.
versas generalibus naturae legibus: ct quae proinde a fidelibus cogitari non possent , longe minus attentati. Seeundo gicit ipsas esse non eastigatam aut eastigabilem fornieationem, sed omnisornieatione maiores. Et hie est perpetuus &eonstans sensus totius orientalis Eeeles di . Hi ne& Romani Clementis Apostoli eae, continentes antiquam istius Ecelesae diseiplinam , Consitutiones disertἡseribunt: Terrum coriu am osten-
Deus enim anam uxorem dedit tiro, cum creatia ,
es dixit: retini duo in eisne una. Dominus Deus
istie positivam non dedit legem, sed egidiit natu. talem , adeoque ista tum Constitutionum Authoi censuit quartas nuptias huie adversari. Hate om nia etiam docent sanctus Athenagoras, sanctus Cl/mens Λlexandrinus , sanctus Epiphanius , sanctus Ioannes Chrysostomus, ae alii Graeeo,
Et hine ant7quas, ae per Imperatorem Iusti Elanum probatas, gentilium Romanorum Plin. eipum leges, quae quartas indulserunt nuptias , non dumtaxat eircumguxit, sed insuper ut prae. varieatrices damnavit Imperatot Basilius Mae edo : Iom olim a Priscιι scripta lex est, earimque optes,m Iustiniano confirmata, per quam usque ad
nes. Id Nae tit eisdem δε procidant in rartis quoque conjugia, quae edi in quaνιε, manifestim omnibus sto futuram , ut si quia ausus fueνir ad quaν as --
ms pestatoνtim scortorionis sordibus AMRI Iών , 6UM H Uritieer presars a se satiram separaris . Mani sese de eonstanter assirmat has nuptias adis versad Evangelieis, adeoque ac naturalibus legibus. Etenim Evangelium, praeter paueissima Saetamenta. nullas nobis posuit leges . Basilii
Edictum exstat in jure Giaeeo . Romano. Neque ipse primus aut solus inuast istam Iustiniani legem. Etenim sanctus Martyr Theophanes inter alia imperatoris Constantini Caballini crimina ponit tertias nuptias. Hi ne videmus hane legem Orientali rielesiae semper displieuisse, Basilii filius ae in Imperio Suceessor Leo Sa piens post tres sne prole nuptias in Ivit quartas eum Zoe, & ex ipsa sustepit stium. Vetum eum omni sua Synodo Patriateha Nieolaus fuit adeo indignatus, ut puerum solemni Baptismo privaverit, Plinei pera Ecelesasica communi ne . Hi ne ille provoeavit ad Sergium tertium Ponti seem, supplieansmitti Legatos, discussuros eausam. N impedimentum dispensaturos . Latinae Histiplinae petitus Leo , voluit legem
istam esse dumtaxat Orientalem Cancinem ,
ideoque dispensa huem. Photii se hisma ille peni.
tus extinxerat, di seeleratum hominεm inelus rat perpetuo eareeti: hine omndi non poterat . ne forsan sthisma reviviseetet. Quale Legatos mist Apostolio Sedes , ct nuptias di pensavit . Et constanter nolentem parere Nicolaum Prin. eeps eiecit Cathedra . ae misi in exilium , eiusque in Ioeum sum eit Euthymium Syncellum . Verum deportatus Patria retia pro suo ae suae Synodi iudieio potentet intei cessit: in facto Hspensa
ait simat haee ex laudatis magni Basilii ae Na1Ja reni Gregotii testimoniis r cιν eos, qui hujusmo- eulpae beeυε./ra, nos ηοη ι .s Eet a UDeititit λ Cιν bratis em tam luxuriam , di humisnos fines supergressam morant Constanter pers stit quartas nuptias repugnare fidei, este hestialem fornieationem , ideoque nulla dispensatione posse Ieuari in validum eoniugium. Et Larinae, quae etiam quintas ae ulteriores permittit nuptias .eonsuetudini opponit laudatum Apostoli earum Constitutionum testimonium, amrmans triga. miam esse intemperantiae indieium , quadriga miam esse apertam fornieationem. Et hie omnino est avitus sensus orientalis Ecelesiae. Hi ne in mortis lecto ad mentem reductus Imperator Leo
Deit . quod idem saltia telia seripsi ad Ioannem
dee Imum Ponti seem : Leo I fratis, antequam sive meraret, agnovit Rebiluerere, suum, ve nramque a Deo periit, me inter primos hortatore , ac deprecarere. Aderam enim itine Deia ab exilio re. versus, ab eoque me Itibo stans resuvias .
Ex quo lueet, quod non Suector ae stater Almxander, sed ipse Leo Nieolaum restituerit. Λl
22쪽
Fol. 6 2. sander eleeit Euthymium. Et Nicolao addicti Episcopi ae alius Clerus eundem, de quibus in ejus funebri elogio lamentatur Arethas Metropolita Caelataeensis, horrendis contumeliis atque i iuriis asseeerunt. Et iam Euthymius habuit in majori ae rei noti Cleto suos defensores. Hi ne in. ter hos & istos fuit dissoeiata eommunio, & la. eerata Eeelesia. Quin Nieolai pars Romani Pon. tiseis, uti praevalleatoris, nomen rasit e sacrἱs Tabulis, atque ita Photianum se hisma fuit in via ad plenum reditum. Et tune sorsitan Nieo latis ad Armeniae Ρtinei pem seripsit istas litteras, in quibus Photium appellat suum Praestantus mari l
Interim Ni eo laus erat vir germanδ orthodoxus. Et Sergii tertii Rcta ae nomen noverat foetere apud Romanam Eeclesam . Hi ne omnia retulit ad Ioannem decimum, supplieavit eiteumduei omnia , ae Eeclesias unIti, Ponti siet Sergio ae Augusto Leoni, quod defuncti essent . . c hie insuper in exitu poenituisset, supplieavit paret ,
atque adjunxit: In eos anima retendum, GaIIssime Pater , qui supersunt. σαι tes in me, tamas qua turbas criminatiοηιbas falsis excitarun3. Iiae Iaae erant paries. Id a te primum Dignitas tas, Roma.nisque sed a decus edi ter Id qui nune rerum perlatir Imperataν , missa ad te Palatia Magistro, nosqu/omnes ebn xὶ petimur atque obsecramus. orientalis
Ecclesiae hane sententiam aedistiplinam tanti se. cit Imperator Alexander secundus, ut ad ipsam Λpostolicae Sed is iudicio siman gam legi vetit suum Magistrum GTeiorum . Censebat esse Dogma Fidei, legem naturat . Hine enim de
pis ideas etiam in Nicolai loeum initusus Euthy.mius Rit adeo aversatus, ut de ipso set ibat Ceor.
ptes Alexandet xi landet adjunxit: simia. Ethoe haeieti eum ne inus ne seio qui Patis ni Docto. res in Regia Byraotinae historiae editione non eorrexerunt . Sunt istie plura istiusmodi . Eκ alia parte Romana ae omnis L3tina Eceles a cen. sebat ista non spectare ad dogma aut nai uiae jus e Esse vatiam disciplinam. Sergii iudieium noluit
Hinc Imperator Constantinus octavus ae Ni eo laus Patitate ha Romam denuo legatunt nas.lium Proto. Spathatium , ae Aulei Titelinii Praesectum, atque Eulogium Presbyterum , eum histe litteris: Itita testram fratrinam Dilectionem,
cujus eua nos offficia temporum di dultatibus intra missa sunt, expetimus, o cocuetam Erclesti tinio. nem exoptamus, idei has ad vis dare lituras d eis. Mimas , ut omni offensi estis memeν is depossea , sanctitat m vestram ae iaceram amicitiam , asque con junctionem an merum, pastoribus populorum dui. tam , proto caremus . Quae tune demum musis, sine inde Legas i coalescet, cum Juvie tum fueris conere. diter etiarlum eo et nubium, qaia d gens es es se a
mι rem atque olfectum erga PνIncipem indulgemi rem, ne νυ sis ipfus an mus essensus de re ora in I retuν . De evim er Sanctis III tuae nomen ex socraconstantinopolitanae Eceleia Auo , ut mos olim erat, uno cum nostro motis celebrabitis, i, nos ea omni puνte ad Io repleti, Iucundisare pacis perfrue
inis . Rogarunt a Romana Ecclesia admitti aedeclarari, quod Sergii sactum non vera ob ipsus rei iustitiam dispensatici, sed ob Augustae personae metum fuisset mera permissio, conniventia, atque dissimulatio. Sie utriusque Eeelesiae sensum fore nivum, salva .n communionem &
Et eonditiones pia euerunt Romanae Eeeles ae Hine Ioannes Pontifex Constantinopolim lega. sit Theophylactum atque Catum Episeopos, &de ipsis tum Actis Patriarcha Nicolaus seripsit ad
Simeonem Regem Bulgato tum: Romanae Let iunis addansa sandatis, quae ab re raffamiam apud nos omnia sarba rant, impossetis es Di, , pax Cis. νο red aera, sacri cartis mira animorum Dospuat omlobin, o ue trebo dicam, . Romana 2 Confans id
petisana mes sa in unam eamdimque e Lia est Is mcta ians Onem , xt nabit amplius delet, qua minus nos opiathsma uti,tim eam mane o sanctouatione dimipo sciamur. Non in unam disciplinam, sed in ounam silem. Quia nempe utraque Eccles a pro bavit utritisque sententiam e utraque permisit utramque in suo sensu abundare. Uttaque sensit uti iusque sententiam esse boni metiti, probabilem, ae tutam. Unionis Diploma exstat in isto Graeco - Romano. Et adversus ipsum quidam .l Latinam disciplinam probaro nolentes, dudum .i reealeittarent. Lis duravit per n naginta annos . Tandem plene composita per Sisin nium laeun Mum . Hi ne Photiani schismatis resulcitat et Mi. ehael Cetularius nullam ipsus seeit mentionem ιl Latinos non arguit de quartis nuptiis . Prima in nos ealumnia apparuit in se his malico I iactat late perto apud P P. Praedi eatorum Conventum Constantinopolitanum . Laudatas Patriarchae.
Nieolai litietas ab Aloysio Lollino , Bellianensi. Episeopo , aceepit Dominus Cardinalis Caesaei Bai oti ius, & vulgavit in appendice ad undee,l mum tomum suorum Annalium .
Et hune sui me perpetuum Latinae Melesae sensum, palam profitetur in libro de Bono viduit tis sanctus Augustinus. Ample demonstrat seeundas nuptias non damnati ab Evangelio , atquei prosequitur: De terriἰ3, 2 de quartis , o de vitiat pluribus nuptiis suent homines matere quaestionem . Unde, ut Mev Ier responde m , nee alias nuptia 'p'
sapere, qtium opstriat sapere. sals enim sim, qui purem de tendum, quod me Apostatim mirio defmo g. y Addueit Latinae sententiae surdamenta,
23쪽
auris eand/maara. Omnino respicit sententiam ae scribit sanctus Augustinus: scit Epis Ua1ι vi δὲ diseiplinam olientalis Eeeles ae . Etenim inter derat, bonum opus con piscit. Ea tamen tam Litinas Melesas numquam fuit is a quaestio . multi, αι Episcoparum suscipisηι, tenen ν Initiι,
Neuttam partem audet damnarer utramque cen- perdatantur, includunιών, coodiuntur, par uniti,
set probabilem Mesesia utraque semper admisit, ran/a nolunt, eia ad ι toluntas sti a. aut eeti/ indulsi laeundas nuptias i Tettias & δ υινιι boni . Quidam semetipsos ituneaturit
quartas permisit & damnati & probari. Et iuxta pollice: imo& auribus. Alii jurarunt Episto hoe iudieium Ioannes deeimus Pontifex , & Ni-0patum aut Clericatum nunquam susti pete . Eteolaus Patriarcha ineidentalem ae orieatalem de his sanctus Amphilochius quaesivit, an tale
Eeelesiam unierunt. iuramentum esset lieitum, obligatorium, aeve Et ita mansi usque ad Lugdunensis sub Gre 'nerandum λ Et magnus Baslius respondit assit. gotio deeimo Coneilii tempora. Tune Joannes mative. Ad git tamen juramenti sol mam, ver-Veeeus, orthodoxus Constantinopolitanorum ba , finem, modum , aliasque eiteumstantia a Patriareha , ad Joannem vigesimum primum maturὰ diseutienda. Distutiendum , an nihil potiti seem misit solemnem sdei professionem , Herodianae impietatis , quae iuramentum inqui. In qua fuit hie Artieulus : cassem- ω να mmas nes ae ex sumet, si admixtum. Si nil tale ad mi. matrimonium , de qua tenet ipsa Romana Etes a , Oeatur, eensuit iuramentum esse obligatorium, quod me unus vir plures uxores , sistiter nec una ideoque eunctis venerandum .mad ιν mul habere ρινα ιιιιο plares viros ; solata Ejusdem sententiae fuit in Dialogo cum Themvoὸ Iue per monem alterutrius ea artim, stranduar dolo Romanae EeMesae Diaeono palladius Hel o tertias, o deinceps nuptias legitime falis suo nopolitanus Eriseopus , seribens de Λtsaeio .cosost , Irritos esse duit, fi impedimensam Can- - Nectarii Constantinopolitani Epistopi germano eum ex II eausa nenia flat. Recipistis eodem mo. Datre, quem Theophili Patriarehae Alexandriniri, Θ de Ipso eadem die mas nos . Professio exsat factio pio expulso sancto Ioanne Chrysostomo Lib. 1. apud Leonem Allatium in opere de Concordia intrusit in sedem 1 Arsacitis, Nectarii fratre , ta p. t s. Oeeidentalis & oti talis Ecelesae . Praefatus it VI annis stissitu taν loco. Itis eum ana. una ct duo. l. Tractatus prodiit sub Pontificatu In noeentii bus men as Φικέset, morιuus est , ips4 Dei Edan. tertii, dum Flandri nostri tenuerunt Constanti Maelia in m ris sa coηi statas , se fratri NMario subnopolim . Hine Sehismatiei Graeci quaeumque jurejurando fuisse pollicitum, nunqtiam se ordinati
in ipsos vomuerunt. Damnare coeperunt di no- nem Epso sua admissuram, cum illi e νῶν et,
strum avitum iugietum de quartis nuptiis. Hi ne quod nesuist Tarso Eetio prori. Fιιιιst pn- ipsum non solummodo probari, sed solemni in- juris e usa prumum quivim vaniras sua , μν qua super Gra eorum Episeoporum professione frma, despondebat Bl, ut A d eam, uxorem Ial se Iris ii iussit dictus Pontifex Ioannes. Et Patriarcha Λsset; t varia. Primo, quod Nectarius fratrem Ioannes obediuit. Haec egent maiori expositim Arsaeium voluerit creare Tarsensem Episeopum,ne. Vetum non facit ad praesentem materiam .HΜetropolitam primae Citieiae . Meundo , quod Iare im lueet quod utraque Ee lesia eirea huner Arsaeius se exeusaverit, ct indignanti Datri op-atiletilum permiserit utramque abundare in suo posuerit Religionem iuramenti, quo jurarat nuti. sensu. Uttaque utriusque sententiam judicavit squam Episcopatum admittere. Tertio , quod boni meriti, ae omni exceptione majorem . Etl Nectarius excusationem admiserit . Quarto , Mite quis dieat non probabile , cui tanta adsisse, tuquod Λrsacius postmodo addi serit Epistopatumbit authotitas λ Quis dieat hanc aut istam Eeel ρον Constantinopolitanum , corruptus Regiae ei vita. sim mortaliter deliquisseὶ Et tamen altera devia, tis eupiditate di ambitu . Quinto, quod ita pa-hat a jure naturali, traverit periurium. Ex quo vides etiam Nectatium sensisse eum magno Basilio. Ejusdem sen-
v iii. tentiae fuit Marinus Pontifex , qui Formosum
portuensem Episeopum , a Ioanne Octavo degra. - . . datum, reparans coegit ad juramentum de num
me firmantur Hiis exempla, quam admittendo Episcopatu Ronianae Ecclesiae. Etiam illi, qui postmodo Formosum Pontifi- IN piloti ad sanctum Amphilochium Ieonten, Leem, uti perjurum , degradarunt. Et quidem sem Episeopum Deeretali Epistola magnu sodestinctum. Bis litis habet hunc Canonem : Gι Jurant se Om Verum magnus Baslius adiunx tr Eia via a.daasionem non admittera , Garantes ne euanIM μ ιυν esse aliqviis cadi , ω Piosi et ut se sanet te ad- Ireari. Eis enim viderio esse aliqvis Canon , qvi ris versus alium canonem. Utique eanonem , quem coae dii, eaperientia tamen cognovimus eos, qui μ. sanctus Λthanasius sanxit, aut citie laudat in lib)ὸν jtiar, non recta via inred . confideranda autem tetis ad Draeontium Monae hum, qui jutaverat
s..ι ωDνmis ci verba duri juranae, di affecta, oonumquam Episcopatum admittere, ideoqueri, D. ρ jurarant, o quae subtiliter in verbis D, ipsum volenti imponere Patitate hae Athanasio Aa μουι is Itamenta. Nam finusia fit penitus ex oeonstanter resistebat: Des m D, eoan. a forfiigati. , ii sunt omn4πὸ dimittendi. Quod non so-oton ideo tibi eoas rum stineae ant itia occuci xae , i. Canoni ea electio, sed etiam violentus populioquod dixeris atque Iuraorris non futtiram ut fles, sise Episeoporum raptus quosdam ad Episeopatum constitiari, E sopus λ Iustomovi eatis taedas a. .e alios saeros ordines olim evexerit, est Erudi odio illos circumj prae reos isti,e, , ct in ea re se velleii, exploratum. Et de electis, praesertim Episto Heautos videri. Essent Eu Hνὸ σι em Maia, fim mis
24쪽
ipsum confirmat exemplo Ionae Prophetae. Et ex ipsa firme eoaeludit istud D taeontii, quod Pro pheti eo verbo nequaquam est simius , sutamen. tum non Obligare. Ah adversae sententiae pationis Timat non intelligi saetas litteras. Proinde uti
Pontita Basilium , ita AEgyptiaea Dicraesis suit
Deuta Athanasium, Ac iuxta ejus sententiam Ope. rata . Hae de re non est dubitandum. Etenim
subjecta Diteelis in opere sequi debuit ea nones sui Patriarehae aut Evatehi. Asiatiea Dicerasis
videt ut suisse divisa. Hi ne enim prodiit Amphi-3 hii ad Basilium Relatio. Et uti isti Heroes ad .
versa sentiendo, doeendo, ae imperando ; ita ipsorum populi adversa per obedientiam cpetam do non peerarunt. saltem graviter. Et tamen aut hi aut isti dejiatunt iure natura . Addu eo aliuά eum plum. Sanctus August; nus a libris de libero arbitrio eonstanter docet, quod
injustum vitae nostrae aggressotem non lieeat mei. dere. Quod mortem tune tolerare obligemur .ct ei tra naturalis legis praevaricationem non possi. mus inferte. Quod ipsum tradit In litimis ad omisy hilem virum Publieolam. Ad hane huius quar. sionem e R CH ιama iideor se a Bisbara vel Romisno Belia intres ι, vibra eos Ipse C Mi ιanas ιm resera , ut ab utia ικιρνβIataν ; mes fi Betis, is te emane eos repellare, vel impugnare, quia disiam est, Non re era malost Ad hane , inquam , quaestionem sanctus Augustinus respondita Darp. Is oeeid ad ι L aibas, na ob eis quisque occidatur , non mihi marer confitium, sissees s m Ies, aut publica functione teneatuν, αι Ma mas Me fariat, sed pro alus, Des με eio rate, ubi etiam ipse es , accepta legitimis restria , fi Hus esumat personae . Palam ammat injustum vitae aggressorem a priva tis hominibus in propriae vitae tutelam non posse
interfiei. Hoe fieri non posse, nisi per milites aut alios Reipublieae ministros ob bonum pubIi meis. Primitique Christiani suerunt tenae illimi hujus sententiae. Etenim Paganis, nobis Thyesaeas epulas improperantibus, respondit sanctus Athenagorast I modo qui viam tes lora civis ,
eas ne Iust/ quirim .eririnia tomima suppliciam intueri vesti ave piso euuoinii p Quod ipsum ad eandem ealumniam reposuit Minutius Felix . Certe qui extrema latronum supplieia intueri non poterant, longe minci poterant patrare. Et in litteris ad sanctum papam Cornelium sanctus Cyprianus affimat gentiles tyrannos a nostris Marotoribus non posse oecidi, dc adiungit hane gene-c s. Lυι opera Tom. XL
ralem rationem : Ianoeensilua nee luael noeensem Ep. I 57. oecidere . Utique noeentem invasorem . Hoeipsum doeuerunt Lactantius FIrmianus, de alii antiqui. Ee eertε hane sententiam sibi plaeete. frequenter demons ravit Divina Clementia, quae similis aggressonis ae mortis patientes tolerat res seeit subitis elatere miraeulis. Hos inter fune
sanctus Engeliarius Coloniensis, de sanctus ΑΙ-bertus Leodiensis Episeopus, filius Hentiet Du. eis Brabantiae. Quin de ipsos omnis Eeelesia voneratur ut Martyres. Eodem honore amest plures patienter oeelsos ab inimieis. Quae omnia hane sententiam valid/ eonfirmant.
Quidam Mnsent sanctum Augustinum sui meta contraria senteatia. Et firmant eu duobus lo. eis. Primus est in quaesionibus super librum Exodit Intes Itin non pertinere ad homicidium , s Qu.
fur noctaratis occidirum I s autem diuratis , pret ne re . Noe est eam quod ast uar si oriatur super eum Sol. Porrear mune d sereri, ad ad finandum , non ad ore dendum mea set, ει ιδεδ non deberet oeci.
L. Aliet Ioeus est in liueris ad Comitem Maee Ep. s .
donium a cam loma ab Ao ne aeriae iis , mutium
pereatum . Respondeo tamen haee non eon vine
te . Etenim in primi foeo sanctus Augustinus ad jungit a me θ ιη iussus antiquis saecularisus
tem , fise etim telo defendour Iam enim plus es vi fur. Mani sese E ammat aliud ii Mosilea trige non permitti, quam quod permittitur a Romanis legibus e nempe civilem impunitatem
istius homieidit. Posterior Ioeus habet Miquid
coloris, sed non est firmus Attamen & opposta sententia non ea rei sundamentis. Etenim Theogoriei, Gothorum in
Italia RegIs, Edictum habet a Ius percussorem G
da . Ivisa defessor μυνι salutis .id sis in uallo pereatis. Et lemita Benedictus refert hoe Capitu. Lib. I. sum magni Imperatoris Carolia si s ad Delam cap. I 22.dam rapinam aggreditur, aut ver agenum ιn praediis adsederit, aut domiam aherius nocturnas spoliat νίntraveris, erocessus fuerit, mors utrovis ipfias a nemine νequiratών. Mosai . quae noetii reum Q.
rem oeeidi permisit , legis Canonem Gregorius etiam nonus inseruit suis Decretalibus , atque adiunxit: Di/Eutiam ad eum, utique sui defen- Lib. s.
penisera. me sunt saneti Λugustini verba in laudatis super Exodi librum quaestionibus 1 ea
nonus Gregorius rensuit etiam ad conseienti rum posse extendi. Et denestio quo Ptesbytero, qui vitae suae invaserem oceiderat, ad Mel. den berge gem Abbatem reseripsi In noeentius tertius: si neredas his, priur ab so pereuisas si Cap. 38.
erilega, mox eum eum ligone In eapite repere si, quamvis vim vi repellere omnes leges oe omnia Isra
25쪽
RHemat tale homieidium , dummodo eum in culpatae tutelae moderamine fiat. permitti per omnes leges, per omnia jura . Utique humana, Divina , naturalia . Ibidem edieit praeeipuas istius mo/eraminis eonditiones. Et ex hoe Re. seripio Clemens quintus videtur sanxisse, ut per patratum eum tali moderamine homieidium non ineuitatur irregularitas . Eandam sententiam constanter doeet doctor Angelicus , de euncta eius Sehola. Habet de plurimos alios sectatores. Et optimae memoriae Pontifex Λlexandet septi. mus nuperrime edixit istius dogmata esse tutissima. Quare sunt de probabilia. Hi ne de eorum , liret sorsan devient, Sectatores sunt tutissimi . Quod ipsum sensit de sanctus Augustinus. Et e. nim in agductis litteris Publieolae senteni iam non damnavit. Solummodo dixit: Non miti pia. ret conssiam. Improbavit istam sententiam, at. tamen publicolam permist in suo stnsu abua. date. me quaestio est una ex praesentium temporum contro etsis. Hina quae tet quis, quid mihi de ipsa videatur ρ Respondeo mihi omnino probari sancti Augustini sententiam. Est antiquus sensus etiam Galli eant Eeelest . Etenim in prima ad Reginonis Prumiens s Abbatis Capitularia Appen. Can. 1 t. ilice habemus hunc Canonem e BDν .uι Lira iapraeda absque ocii ne pores eo pretino, et ramenisterficituν , quia ad imaginem Dei creas , ω iacas nomine baptizati sunt, Murfectores eorum qu .draginsa Lebae nos inirent Eul fiam. His Canon praefigit duram poenitentiam, atque prosequitur: sιn aurem a teriaecti eamprobatur resibas , ea μι- meditast e, se suaque oberando, D aboli meis. His inferficiunt, secundiam indulgeatiam ς Getis. ad διbas ab Eces a. carne, Ῥιηo. conjugia, eis mosnam Iogiter faciendo. absia aut . Notanda sunt verba i se suaque defendend. . Palam edieunt se agere de invasote sortunarum ae vitae. Et tamen elua oeci soli imponunt poenitentiam, quae palam imponi non possit, nisi ob mortale preeatum . Quod ipsum evineunt verba sequentia r Ufi Presbner es , nos deponarer, cunctis Iamen VIAE suis diebus mea tentiam agat.
Insignem legem tulit Guillelmus , Conquae sot Anglieani Regni, in Ecclesiasticae paeis vio.
latores , id est, in steletatos homines. qui vel, tis tune per Eeelesiam diebus attentarent ptivata bella , adeoque suos adversarios rapinis ae violen. tis armis invaderenti II quis parem sanctae Eecti fuerit vitiemis, E scoporum est jugitia. Iuod finoeens sentemIam raram defugiendo PH orroganter contemnendo des praeris , eumον de ea defeνatuo ad Regem per quadraginιa dus, ct Regis Iustitia ponet eum per vadium Θ plenam, si babere poterit, tisque
lemia aeri ιν me est lex de omnitas istoro . Etiam bos latrones cecidi vetat, nisi postquam Rexeos ex legaverit, di ipsis lupinum imposue..tit caput: hoe est , posuerit extra protectionem Regiam, de ab omni homine permiserit oeeidi ad insae lupi . Exin 3e omnis homo adversum istos est miles . Exsant hae leges apud Rogetum Houedensem. Palam supponunt etiam tales , ideoque nullos latrones privata posse aut horitateoeeidi . Eas Guillelmus ex Gallia portaVit iaAngliam,
Eadem de re sanctus Hidet bertus TuronensisArehi . Episeopus ad sanctum Ivonem Carnuten. sem Episeopum seribit eruditam epistolam : D.
cui Parvitatem meam te ra daevit patina, cum L. - μινο quidam porastorem praesensium sacrarium intam deret, pannia ejus Iuncea perfoνasis eum veli ι κα
j enim vis Christinus quiner si etiam aliena morte non debeat, Ambνιβι ιιι ιMadu vobis : Quaerit aliquis, Si sapiens, in naufragio postus, Insupienti nauseago tabulam extorquere possit δUtrum debeat Mihi quidem . etsi prastabilius communiter videatur usui Sapientem de nausi
gio , quam Inspientem evadere , non tamen vi.
detur quod vir veia Christianus, sapiens de iustus, quaerere sbi vitam aliena morte debeat: utpotἡ qui etsi in lationem armatum ineiderit.
setientem referire non possit, ne dum salutem defenderit, pietatem eontaminet . De reforma tune uiris IdcredNIs, mus rem niueari, nJDIahad quam quod supra dictam est , videtur : quod et ais licear, non rismen expedit . Iuoniam oexemplo ostende, est ulcisceκd secum ratem a veit. Id aut m Amici ali id in conmissa miti Parachia contigisset, reum ad Apost eam mimm aud entiam quatenus ex consilio Illius o ero instrueris , o pecea ιαν de refremistiora snientiam susseret ceνlierem. Per omnia consonat adducto jam per Reginonem Canoni.
Quidam eensent priorem sub Metovingiis Rerugibus Gallicanam Eeel. siam fuisse alietius sententiae. Et probant ex formula, qua quis iune de homIeidio, quod in vitae suae defensonem assererabat patratum, debuit solemniter coram sa- sancto Altati de Sanctorum Reliquiis semetipsum expurgare: ne Iuro per hanc Deum Iaactum. Deum Agiis iam, oviares sancti sitius, quia loma aliqvir nomine uti, va factas , eam armis suis supra me venis, o eo us stipis m. mis, O Amisi Dam πιι disectum deae . n. ipsum de arm smeir pere si, o totis est , ei Hi, με quibus ipse mortuus es. Ει odori, stipis me fecit. Exstat
de similis lex Ribuatiorum. Lucido Munt de io, vasoria
26쪽
. ,soris ouisione, facta eum moderamine ineui. patae tutelae. Et ipsum plene purgant atque absolvunt. Respondeo quod purgent atque ab sol.
vant in solo humano judicio, non in Divino , Etenim istam formulam respieit ae exponit hoe
Hoe est , nulla apud publieum Judieem aeeusatio. Quod ipsum videtur velle aliud ejusdem G. toli supta adductum Capitulum. Hoc enim ipsum
sane iunt Romanae item Leges. Interim adversam sententiam non aus m dam. nate . Etenim ipsi favet etiam Synodus Constan. ini Chliarent, Patriatehae Constantinopolitani. Hane quaestionem versat in utramque partem , ae tandem coneludit a s nodo usum es, M Waad ad Iero Eecti ae arriser, o qui se d eademes ,
o qui propter pulticam althlalem , deprecatione M. tripoina , Iasrones Interfecerunt , pum Iuν que madmodum puniuntur , qui in bello oecidereat. Adineulpatae tutelae moderamen requirit interpositam depleeationem : qua scilicet invasus in Vaso. Iem deprecetur, ut cesset a violentia . Λddit de
aliam eonditionem a Is autem qui latronem Inier vir , quando μιινat suum utrocinum effugere , am-pLus puniatur. Istam occisionem aequiparat non
solummodo illi, qua quis publieum latronem ex publiea potestate, sed etiam illi, qua miles h sem interfieit in iusto bello. Respieit magni Basilii Cationem in Canonieis ad sanctum Amphilo-
caedibus non reputaverant, at miti tiritur ignostem. an 's, qui pro pietate μὰ ed a d corona. M Τὸ ur m υνιὸ lasei consulere , ut qui seni manibus non piaris, suis trium annorum communione ab ineant . Laudat milites, quod Aeeertent pro pietate ac
pudieitia. Eos tamen qui humanum sanguinem fuderint , hortatur ut triennio se abstineant eommunione. Utique eommunione persecta di plena , a susceptione Eueharistiae . Ut triennio sint eontenti sola Consuentia . Supponit ipsos non Indigere Saeramentali absolutione , i/eoque non pereasse mortaliter . Eundem int;b. sensum accipio sancti Isdori Pelusiotae littera, ad Ep. mo. Ophelium Grammaticum . Illos, qui pro ineui.
pata suae vitae tutela patrarunt homi eidium, his comparat adducta Constantinopolitana Synodus, adeoque affirmat di ipsos morial Iter non deliquis Pol. 1io. Decretum exstat apud Joannem Leunia' elavium in jute Graeco Romano Notanda sunt magni Baslii ge militum in bel. Io homiei diis verba e mapis euia is pla ara H. cerrant. Etiam sanctus tuo Carnutensis Episto. pus suo Decreto inseruit hune Moguntinetiss M.
Part. Io. nodi Canonem: Oposter duuentius eor admonere,
gnum . sed tamen o Her eos confiderare, qui hanc necem nefariam tu una. aιrum se coram octilis Dei quin ιnnoxios excusare possint, qui propter avariis Mam , arqvia propter Diorem Dominoram βωum 1emporaliam aeternam Dominum contempse tiar, o
mandata ejus sponenter, non eas, sed pre Indissν .m Amicimam fecerunt . Canon demonstrat casualia etiam homieidia non esse in notita, de eon eluditi sed ister Mesciendum est, quod magna disontia es imo I risimum Principem er sed floscim
duplieia bella: alia quae ad aequitatis necessariam defensionem, alia quae sunt propter avaritiam . Ad invadenda aut turbanfla aliena regna . Huiusmodi bellorum gestores Reges affirmat esse non legitimos Principes, sed seditiosos tyrannos , Christianae quietis stibuet res. Omnes istie patratas caedes esse plena homi eidia . Ista Moguntina Synodus fuit Metropoliis Ra. hani Mauri. Integium Canonem habes in eius litteris ad Heriboldum Episeopum Amisiodorem sem. Sanctus Iuo videtur non vidisse epistolam retenim non plenum Demetum , sed solum eius compendium nobis ad/uxit ex Capitulati Regi nonis Abbatis, aut euiustumque alterius. Iabeo, cujuscumque alterias. Etenim leto addidit
his verba DIre eum qui subvertere nitituν , dce. Quae non sunt apud Reginonem . Potro Reginci
ducant lo ci iam in bello perpetratum . Ex episto, ea I. Robans ad Ereibiarim Ant odore em Episcopum de praesto ad Maiam eum aesta. Est timosum ae
insime illud praelium , in quo Ludoviet Dii tres in Reenum sueeetates silii sese mutuo in vase
runt , dc Fiane leam gentem atrocius , qu mquivis hostes, abra serunt . Et Moguntina Syno. dus definivit omnes istic patratas e t des esse plena homi eidia. Quoniam patrata non ob pietatis , pudieitiae . aut publicae tranquillitatis defensi,nem, sed ob asaritiam ae saternam invidiam . Sane erudelia , quibus jam per multos annos Omanis Europa taeeratur , bella sunt penitus smilia Et Reges & millies maluia eonsderent.
iniqua opera fina peccata pQ Uod per iacti ignorantIam patrata agversus
naturalem etiam legem opera sint quandoque immunia ab omni apud Divinam justutiam maeula, nemo possit infietari. Hi ne in libris de ei vitate Dei sanctus Augustinus humanae
ignorantiae miseriam , ex qua iudex In noeentes testes quandoque cogitur torquere, de salso ae. eusatos reos flamnat ad mortem , ins gniter exag. gerat , atque eone ludit: me ιιι ertanta mala Jώ--idex non deputar esse pereatis. Non eari s e Geti si 'ς piem iuriae nocendi tota tale, sed Mepstare ne Pse eadI. Et tamen quia cuιι lumana societas, uectis tau etiam Judie nia. Amrmat hane esse mi soriam, non iniquitatem . Quia nempὸ iudex . dum errat. errat in sacto. Et in libris contra Faustum Manielirum idem Augustinus seribit
de Patriareha Iuda, qui eum nutu Thamar , tanquam eum publieo seotto , per ignorantiam eon.
Jciens cum ea concumbere misisset, tamen eum , quan cap. 6 I. Ium in
27쪽
eviis Ia Ipse reri, deformi ιν eam innet,lio cubasse , maribrum s . Assirmat ab ipso simplieem forni.
rationem fuisse patratam , non ine sum . Quognempe vulgare scortum erederet, nestiens nu-- . - tum. Erroris causam exponit in quarto eontrao, λψ Chisum libio Origenes: Primam eatra urbes, o persuasae re νειν res ρν asternebam se Iibidini ντ u. reaariam . De nri una eum pudore deponebant pressas , foris tamen m Uemul , anentibus legibus.
P. rama . disciplia iis dus depravistiore, inna urbes penetrara sum ausa. Tempere Iudae &Thamar vivebat adhue prima verecundia . atque ita illius in sacto error suit innocuus. Et iam de Propheia, qui a Domino Deo ia damnandam Ieroboam Regis Idololatriam mimis in Bethel, ab alio Propheta et rcumventus in ista terra contra Domini mandalum comederat, atque ideo Rit 1 leone eisus , sanctus Augustinus selibit in libro
C4p, 7 de eura agenga pro mortuis a Bactenus valuit M. minas sedum suum plectere , qui non sua tantum cia sprevιν ι Praereptam effus implere, sed aliena deeipiente fallacia aedire so e vidit, quando non obedivit . Neque enim piarandum es ita fuisse ias νι tum morsu bes .e , ut ad supplusum raτι eum ejus desari anima raperetur, quandoquidem ipsum ejus eorpus idem les, qui Meuerar, esso uti, D. mensa etiam, qua vehebat ν , ilias, fi I euis Aa immans fera , ηDemri Maesen iis adsui Dam, ni fanus ad anu. Iso misaluti rino apporet iam, nem Dei coercisum potius temp.ranter usque ad mar. tem , quam punirum esse post mortem. Quia nempe
ex innoxio facti errore suerat lapsus. Hoc ipsum Λugustinus docet de aliis loeis. Et iam indoeua humani juris Ignorantia nci. stos in illud lapsus purgat atque exeunt ab om
ni peerato. Ita doeet in tutetis ad vehetab; lem Hugonem Ae sancto Victore sanctus Bet nardus . Constanter asstinat omnem positivam , etiam Divinam, legem indigere promulgatione atque notitia , de probat eu Λpostoli verbis bIuomodo crarint in Deum. quem non audierint δίρomodo πιτὸ acidiear fine Haed ηιὸ λ Et γ' prosequitur di Necdum uncta, necdum vulga ta , necdum audia Praedualla es . O Juxta φι-gνι ae nequam servι sent/ariam eam δενus es D
minus , ut necdum sata Jam merere vetit, es nansparsa eialigna AbΝ . Λm at Divinam justitiam, quae tollit etiam quod non posuἰt, & me. tit etiam ubi non seminavit, non habere loeum in positivis legibus. Λssirmat hie requiri promulgationem , de vulgationem, atque auditionem. Et a/iungit generalem eausam: Vis A irium exsa tin oleditio, tibi non miseesserit audisti . Vera in. terim est dc haee antiqua tegula r Nutu Iacerriti Bυι canones unorari. Hi ex ossieio seire debent; tib s. ideoque ignorantia in ipsa non potes esse inno. P. 32, eens. Est singulate meratum. Et istam rem. Iam , dum lapsam Gallieanae Eeelesi Christia. nitatem reparavit , magnus Imperator Carolus metito inseruit suis Cap;tularibus. Est desumpta Ep. cap. ex magni Papae Leonis epistola ad eunctos subur. biratiaram Provinetarum Episeopos : Ignorare umquam linis sacredo em, quod Cananum fuerar regatis definitum.
Sanctus Bernardus agit etiam de Divini atque s Evangeliei tutis ignotantia. Etiam hane assirmat
exeusare ab omni peeeato. Et rectὲ. Eten Im sati.ctus quoque Augustinus ad istum fgem addueit Domini verbum apud sanctum Ioannem e si non venissem , o Leartis non fuissem , perearum n,n ι - 'berant. Et in Tractatibus super istud Evangelium e mmenta turr Numquid fine pereaso Oam Iudaei , aetati. me uam Christis ad eas is carne venus ρ ρ μιι 89. Me HI sali simus dixerit sed mognum quoddam
peccarum , non omne peccatum quassab gorean M. M isti institui. me est enim pereurtim , quo te nemur cuncta peccara , quod antisitis ae fi nsa sa-beat , dimittuntur ei cunm precora. me es autem quia non crediderunt in Cissum , qui propre,ed -- p 50 nis, ni crederetaν in eum. Et in litteris ad Comitem Bonifaetumi mutie non omne petrarum lateti,gι tuuir Dominus , quandoquidem pleni erant mal iis magnisque pereatis , sed at quod proprium pecca-ι- , quia snsa haberenν, possem sim di ιιι --nia , qaae labebant. Id es, qued in eum tendentemnan erediderum . Noe enim non haberem preMIum ,s κιn .enirer. Et in litteris ad Xixtum Romanae Ep. ios. Erelesiae Presbyterum Non tit que peccatam nubium laberem, qui phar eram adiis malιιs, munisque peccatis , sed Me praeorum tuti inullus illis sabit
νοι ma fuisse , fi mn tenisses, qua eum audissent
nem non habere asserti, qua μέ a d cree: Non amditimas , δεῖ non er/d mas. Distinguit dupli ei peccata r Λlia contra naturalem legem patrata , alia contra Evangelieam predi eationem . Et haec assimat evaeuati per innoenam ae plenam igno rantiam. Est eius eonstantissima , de manifestissima doctrina . Et hi ne beatus Papa Pius quintus artieulum , qui asserit puia negativam infidelitatem esse peeratum , recth ae mellto damnavit . Proinde Evangeliea figes est neeessatium salinis messium, ips tamen eatere possis mus sne novo precato . Ita earent quotquot ipsam non aud,
His obstare uigetur sanctus Augustinus In prἰ- mo libro de Baptismate eontia Donatistasi uti P
arbitrantes Ipsam ege Eeti fiam csrui, in σιν- qui seienter neglecta Matre Catholici istam pasetem eligunt, quidem eamparatioue minus peceant , s reuerti tamen suismatis munerantur. Nan dea
non graviter, quod alti gratius. Etiam illos, qui per Divinae legis ignotamiam rebaptitant aut rebaptirantur, assim t esse graviter saetilegos. Respondeo Augustinum loqui de habitantibus intra aut propε Romanum Imperium Gentilibus. Uti naturalis legis, ita Catholieae Eeelesiae splendorem affimat illis non posse renitabs esse ignotum , ideoque ad Sehismata ab ipsa non posse s- ne elimine deelidati . Ita Russos seu Mose vitas, qui a pho ii potius apud Constantinopolim parte, quam a Romana Melesia postularunt de aecep runt Baptisma, evncti novimus semper fuissesthismatteos. Interim ad quosdam Donatistarum Episeopos seribit idem Augustinus 1 Itis sentem/p
tiam suam , quamvis falsam alae preversam , utilia perii et ammositare desuriat , praesenim quam non audacia praesumptionis suae peperemηι , sed a serictιs is/qua in errarem lapsia Pinentibus ae ceperunt , quaesuns autem eaura sala rudine volta. um , corrus parat , eis ιnvenerim, nequaquam
28쪽
Ium isto εaerellas deputandi . Longe potius quis posse apud haeres m Christianus fieri, & non esse haeretieus . Certe a Romano Imperio remotissimos Indos, quos Eusebii Nieci mediensis Epi. seopi Legatus Theophilus deduxit ad Arium potius quam ad Christum, nemo dieit suisse haereti. eos, nisi postquam suere meliora edocti a sancto Frumentio . Prior sancti Augustini loeus agit de Op illis, gas ιυ mauisas immadensis incurrunt , lι am 49 CAIss Eeelsam exist anser. Citeum. seripti dolosis ipsorum selmonibus. Palam agit de Paganis Iotra Romanum Imperium degentibus. omnIs quaestio est Ae naturalium legum igno. rantia. Hae de te seribit in laudata epistola san
moniis demonstrat dari ignorantiae peccata, atque eoneludite Nun id non ea ita satis apparet, in quansis Dreat ignorantiae uaebris , qui ignorarpet νι isse vim pes pre uno Λιι αλ Palam agit de naturalis juris ignorantia . Lucet ex praedidentibus verbis . Et postquam demonstrasset nos per Divitii iuris ignorantiam excusati a peceato , Prosequitur: Neque enim rati es Me, quod o Asque promulgatione naturatis leae ignoraνι Ma sinoet, are v. a. illud , quia ι ει non V, ωνι. alii na D. seris . Factu am enim magis quodammodo est . e non naiurale mandarum . Utique Evangelieum
mandatum de suseipiendo Baptismo. Distinguit mandata naturalia, & mandata iactitia: assi mathare sola, non ista indigere promulgatione . Quod sint naturaliter seripta in omnium cordibus. Ep I 88. Videtur agere in Petrum Abaelardum . de quo se tibit etiam in littetis ad Episeopos Caidi. nales Romanae Eeelesiae: Videte quid Petrus censear de peceato ignorantiae . Aut agere possit in
Roscelinum Compendiensem, a quo Magistro Petrus distipulus hausit eliores, di ad quem seribens sanctus luci Cato uiensis Episeopus suae epi-Ep. 7. solae dedit hane Epigraphen : RVcenno non plus opera, quam ποσια sepera , sed saperi ad sobrietinem . Sanctus Bernat dus asserit vatia. Primo , quod Petrus docuerit omnem , etiam naturalis juris, ignorantiam excusare 1 peceato . Seeundo,
quod aut Petrus aut Roscelinus suetit ptimus in ventor istius dogmatis. scimus Inter CatholJeos
Doctores. Est enim antiquus Pelagianorum ediror, copiosissime expugnatus a sancto Hierony. mo, sancto Augustino, aliisque Patribus. Redi nardus tertio affrmat, quod istud dogma sit ma. nisestanistas, manifestum mendae ium. Quadito, quod isse Erro sibi. ipsi eontradi eat. Eie. nim nocturna Domini ad Nie omum de Bapti. smatis neressitate verba , lieri ignorata, & non promulgata, voluit obligare per totum mundum.&exindὰ neminem sub eoelo potuisse salvati sine saetosancto Lava ero . ita admisit peccata igno. tantiae. Quinto Bernardus eensuit hune errorem esse pernieiosissimum , timuit ne serperet apud impetitos, ideoque duxit stulto respondendum lutita ejus stultitiam. Censuit esse stultum eris
Et tectὸ eensuit. Etenim advershm Pelagἰ nox ita eensuit etiam sanctus Augustinus . Gene. Eraliter seripsit ad nobilem vitum Publi lami sι β' 'quis bonum esse puta-νιι , via malum est . is fueris, Me putando uti ae peccat. Ea ea sunt am via peccata Ignorantiae, quanda quisquo bene μνι putat, qtiod male L. Et in posteriori ad .ersus Julianum Manensem Episeopum opere: Μυι Lib. I.
tum ereas, qui vel necess/arem natum putas esse eap. IOIμα - , vel eam non insemiis ityrus peceati esse poenam , quia utilla nec Pisa commissum est . Cui. t e re existima, quia appetendum, quid vitandumst tu agenda ista, quanto Iaboine disiatu ν . Ius auistem nesciunt, ιpsam honi perendI. mahque vi taAH uaasan Iam pariantaν sereanae necessiorem. Necesse es enim vir peccet. ne serendo Id facerea beat, quia non debet facere , facti. De qua genere mesortim Deus να tur , tibi duisis: Delicta iuvem
tutis meae, de ignorantiae meae ne meminetis .
Iasa aenus deIHojam , s non Imptitarer Deus Itistus, non eis Ibi di ιιι posterea homo fides s. Et in primo Retractationum libro ad haee in sua in libro de
vera Religione vel ba, usque adeo pereatum et clunt ν tim in sim es , ut nulla mori puratum . fi
ιaν esse tresis . Pereastim quippe Illud cogitandum es , quod Mars ori pereatum es , non quod etiam poena pretati. samiti e uia, quae non immerita non vestimari peccata dicuntuν , quis a nescient asperpetrantuae . non Ommno m sntfine vesantiste e-m ιιι . ἁtiomam edi illa , qui peccas unorans, viniantata tisique facit, quod cum fisciendum non fit,ptitae esse focient m. Et in alio ejusdem libri e piter sui nescisas peta dis , non ιη πνuentre uolens peccasse dici potes, quam, , o uia e 'nesciens fetu, todem tomen fecit. Ira nee υβι ρ ιιιι esse fine voluntate petratam. Guia volun euaneis , etiamfixon galis Dauit peccavit, nesciens peein caram esse quod feciι. Ira nectati peceatum e M. Aniau esse potisse sed voluntare facti, non volum late peccati . Iaia ramen factum es , peccatum fise. Boe enim factam est , quod νι non diltiti. Hare
doctrina est Augustino stequentissima di constan. tissima. Eius radieem aperit in Epistola ad Xystum Romanae Eeelesae Presbyterum . Quia nempe ignorantia , noa miniis quam eoncupi. stentia, est primi peceati poena , est orIginale vitium atque peccatum , ideoque quidquid ex
29쪽
ipsa erramus ae operamur, non potest non esse vitiosum atque peeeatum. Palam loquitur de scita naturalis iuris ignotantia. Hie namque sola est nobis originale vitium atque p'eeatum . Est eommunis omnium Patium doeti Ina . Etenim in Admonitione ad Gentes set b t sanctus Clemens Aledia adtinus: Lopodes ct lenasti ut in. senses. Praeterea antem lapidibus quoque es insen iure homo, qui es tinctos ignorant/a. Testi κρ-
nimmo est lueiga Aoctrina Evangelii atque Apo. soli. Etenim Evangelium mani sesὰ antimat Dominum metere ei am illic, ubi non seminavit. Hoe est, ubi non dedit legem, perquam est cognitio peeeaii. Idem Evangelium a firmat
Dominicae voluntatis conscium multis, istius autem ignarum sei viam vapulare paucis. Exponit
tisma, cum necdum nascis aese phnam Dei . Eossem modo constanter exponit sanctus Augustinus . Et Apostolus serabit ad Romanos concupisceas. riam η sciebam, nisi lex aereret, non concupiscer . Hi latus Romanae Eeclesae Diaeonus exponit rs inplex tiles attiν ea is, contusistere a laadu pro, Cip m. xjmι Hoc orem Lea prodidit esse petrarum . Et ni. hilominus quisquis ante hanc prosilionem c n. pivit, omnino reeeavit. Idem est eonstantisti. eius sensus beati Augustini. Laudata item in epi., stola se libit Apostolus: Eoi fine lege peccavertim , he hi te, b M. Adjung t quod Gentiles legem inaturaliter saeiant, ideoque sibi ipsi sint lex . Ad lquae Veii a recte seribit in primo conti a Celsi re libio Vii genes: Imreduceaetes Jifim Dei δεδ olim l
α ι , ut in Die ηο Iud cio A inexoti abuti , harin moηdotum Legis scriptum in soo cera . Amrmati, ulum, utique naturalis legis, ignorantiam essΘinnoxiam, ideoque nos per ipsam a peccato non e tieusali. Et certe uti nulla concupistentia, itati ulla istiusmodi ignorantia est in vinei bilis .
Hi ne uti quidquid per istam , ita quidquid per
hane sit, est Omnino peeeatum. Quisquis contia ipsam docet, suadet, operatur, omnino de. liti uit . Nulla excusat sententia probabilis, nultu, Canon , nullius Patris auilioritas, nullius Pia positi man/atum. V ium his obstant varia. Eten; in ad sanctum
Ep Hi tonuemum scribit sanctus Augustinus: si ea
obs Ia es ad non fui , quam charisas habet. A Trmat tepiehensionem, quae ex dogmati eo eirea Divinum ius errore procedit, posse ex charitate seri, ideoque esse immunem ab omni peceato. Et nim charitas nee peeeat, nee peccare potest . Et istud Ipsum habet locum ei rea ius naturae .
Hi ne idem Augustinus scribit in quarto de Bap.
Rursum agit de ignorantia circa ius Divinum . Et sanctum Cyprianum , qui ex istiusmodi errore operatus est, a firmat suisse in e haritate radie tum , ideoque non peccasse. Quod istud ipsum de sancto Petro dieit, non est probandum. Ete,nim Apostoli delictum non studieationis suisse , sed solius conveliationis , abundὰ monstratum est in Seholiis ad praescriptiones Tertulliani . Idem Augustinus in libio de s de ae operibus affr.inat illum , qui ex smisi et rore est lapsus in adulterinum coniugium, non posse repelli a Bapti simo, ideoque supponit esse in actuali, quae ad SDetamen ii effectum sumetat , Dei de proximi
Nee desunt smilia exempla eirea ius naturae .
Etenim aut magnus Athanasius aut magnu Baumius , dum ei rea memorati superius jutamen ii obligationem sanxerunt, di observari iusserunt eontraria, impegit in jus naturae. Quod praeser tim verum est de magno δε thanas o. Etenim Diaeontium Monaehum contra proptiam ipsus sententiam compulit ad suseipiendum Epistopa. tum . Admisit ille Episeopatum parvae Hermopolis . Lucet ex Attianasii litteris ad Antiochenses Et quin omnes tres ex char; late egerint, non est dubitandum. Plaesiit; m Dracontius. Egit enim
iussus ex obedientia. Quod ipsum videte est inprobabilis dumta2at iustitiae bello. Etenim in
omnes suos Vasi alios statuit olim magnus Imperator Carulus: maeuit ut omnii, qtid istis in . edi- Lib. c. tionem exercitus absque gravi necessu re non mure. cap. 233 Qtu ν, aut de exercitu fugis, resimοηιο dignitatis suae sis irrato sit ter e rena , ita ut in quibusdam
Φιltatis, seu territoriis, sa tiris , pesti busto, ἰκ- famacon habitareres erum Deorum fini degen/je, , t si anulinaee audi nullam scibram h temiam. Eos proscribit ad infames pestes. Est lex communis omnium Regnorum . Et quod
etiam in probabilis iussitiae bello subditos adstrinisgat, est unanimis & eerta doctrina . Etenim generatim euicumque Superiori, ei rea probabilem naturalis etiam juris materiam iubenti, est omnino obtemperandum. Alioquin & Eeelesam de Rempublieam implebimus contumaeia, rebelli ne , violentia , discordia , seandalis. Et ista obedientia omnino fit e9 eharitate, qua mandat Apostolus nos non dumtaxat praepositis, sed
ei iam Regibus obedire, ae sabjacere. Respon-
30쪽
Respongeo traditam asseitionem esse eertissi.
ream . Hac omnia non obstate. Etenim repeto
superius laudatam sancti Λugustini doctrinam , qui in primo ad sanctum Bonisaeium Pontificem libro a rimat pectata nostra esse triplieiar alia per ignorantiam fmul de eo neu pistentiam, aliaret solam ignotantiam. Et in alio se tibit ejus. dem libri ea piter me sum etiae secundum earn a
cane Ucentiam vel e rantiam EBeuὸ fiant . . . evntur , colitantur. Pereata fiunt, Me in eo eum. scentiae consensionibus, cum ab eo, quod luer , t n. σιριν quod placer, fite cum peν ignorantiam malum quo bonum acer. Fiunt aurem operanda , loquemae, euvanda. Quod ipsum dotat in libro de labri tu de littera. meet omnem nostiam justitiam non esse aliud, quim Dei de proximi plenamehatitatem , atque subiungit : 'νtimamen qui
Igaorantiae. Proinde hae , lieet in aliquo des cientia . Opeta fiunt per eliaritatem. Etenim ubi non est eupiδitas , non potest non esse charitas , hoe est recta de pia in Deum voluntas . Aliud est opus esse pravum ae meeatum, aliud in ipso mecati. Peeeare postumus etiam in hono opere. Est eonstantissima sancti Augustiti; , magni Gre. gotii , ae aliorum Patrum doctrina . Nam IDivina Lex mandat, ut non aremus in bovectas no. Et Dominus in Evangelio iubet. ut nOsra sinistra ne seiat quid faeiat dextera . Est idem penitus mandatum. Plaeeipἰt ut bonis de sanctis per dexteram charitatem factis operibus nihil ad. misceamus vanae gloriae, proprii commodi , aut justumque altei iussinistrae cupiditatis. Et exarae doctrina adversum nostri temporis haereticos Sess. 6. definivit saeta Tridentina synodus: L qtiti in . λ5. Pol ber bona op a Iustum sisti m tematito pererie
diareu, aut, quod anto erabilius est , mortaliter . atque idea poenas aeternas mereri . tantamque ob tanon damnis , qu a Deus ea opira non imputet ad
damnationem, anathema β. Et in alio loeo :Cap. ia. Conflat eos Orthodoxae Rehelonis doctνinae a resari, ρυι δcuna joum an omni bans opere satiem tendati. to pecore, aut, quod intolerabstitia es, poenas .elonias morat. Damnat non illos qui dieunt is,
sum in quibusdam, sed dumta 2ae eos qui dicunt illum meeare venialiter in eunctis bonis operi hus. Et recte. Ei enim, uti emtum es nos non in omnibus , ita certum est nos in quibusdam honia cipetibus .eniat ter reeeare. Et ita si in pee. catis solius ignorantiae. Hae . quoniam per cha ritatem fiunt, non possunt eme peetala mortalia, quia ex originali ignorantiae vitio procedunt , Non possunt non esse meeata. Et hine hodierni Doctores, qui eensent ad naturalis iuris ignorantiam aut errorem non posse enasci veram eha ritatem, insigniter labuntur. Et istud est palma. re su ἁamentum intra sententias probabiles. Verum his videtur ipse Augustinus obstare . Etenim in quinto contra Faustum libro demon-
urat nullum opus plene bonum posse esse sine ve
mis loeis. Et est manifesta dodrina Apostoli Etenim iustus ea fide vivit. Et quidquiὰ non est
ex fide , est peccatum . At veto Omnis, itere probabili sententia sultus, circa naturae legem error est fides ficta: ergo ex ipso non possit nasei charitas, aut bona voluntas. Respondeo aliud eme , bonam voluntatem nasci ex errore, aliud
ipsam nasci ad errorem. Aliud est vera dc sei/lunxi non . aliud persem Iuminosa , seu ut in epistola ad Anastasum sanctus Augustinus loqui. tur , luminosissima charitas. Quaevis imperfecta, Ep.
immo de pleraque hu)us vitae persecta charitas , uti quosdam concupi 1eentiae assensus, ita seeum patitur quosdam ignorantiae errores AE naevos . Etiam citra leges naturales. Etenim necdum est
plena ev toto corde . Nec omnem voluntatem
inflammat, nee Omnem intellectum illuminat . Eadem est talio fidei. Proindς licet charitas naisset non possit nisi ex fide , attamen fides erroreseompatitur , atque ita licet non ex his, tamen ad ipsos potest vera eharitas exoriri. Et per talem e halitatem iacta opera sunt salicta & bona , ita tamen ut in ipsis venialiter delinquamus.
sint se ιν peccata mortes REspondeo aliquando eme pereata mortalia. Etenim de Gentilibus diserte selibit ad
Romanos sanctus Paulus 1 GI Me lege mee M. Cap. 2.runa, siue Icie μν bant . Utique in sempiterna agehennas. Gentiles habent nudum ae inerme voluntatis arbitrium , nihil fidei aut eharitatis
hibent, ideoque viget in illis haee sancti Augustini regula : Ubi non es Dei claritas , regnat muΛ-δ rapiacias. Omnia per mundi cupiditatem v sunt illi Ac agunt, atque ita omnis eorum volitio in creatutis haeret, uti in ultimo fine. Hane de
omnes ipsorum Philosophi u timum stiem in ali
qua creatura, aut aliquibus erraturis fixerunt .
Potio uti Dei eharitas luminosissima , ita mundi eupiditas est tenebros stima , ideoque omnis genistilium ei rea naturae leges ignorantia de error sum runt emitas mentis. Ignorantia fuit per adiunctum aeternae mortis reatum vivens originale pec
catum . error fuit per istas plusquam AEgypeti eas tenebras poenalis eespitatio, lapsus, ae de
viatio. Et supremus justitiae Sol nullos in ipsas immisit Divinae eharitatis radios. Hi ne quidquid
illi per ratorem egerunt, egerunt etiam per cupiditatem: nulla solius ignotantiae, sed omnia ipsorum peccata suerunt ignotantiae simul de eonineupiscentiae, atque ita, lieἡt sors tan non ineunctis , certe in plurimis istiusmodi opetibus omnino mortaliter deliquerunt . Videatur cidi Pan. 6.ditialis Robertus Pullus. Quae omnia sunt Vera cap. e.
etiam in perfidis Iu/aeis, haereticis, atque sebis matteis . Nam ct hi nihil habent eharitatis. Si quid haberent, non lacerarent eorpus Chri si , quod est Melasa. Eliam