장음표시 사용
41쪽
species, quam nemo possit praevari eati. Et qui
nune ex hae , nune ex is a sententia ei tra neeessi. tatem operantur, sunt palam vertumni, di haud dubie venantur proptium commodum . adeoque non ex sola tune ignorantia peccant, sed insuper ex eo neupiscentia . Si materia suerit capax , erunt peccata motialia.
In omnes sanctorum Patrum sententiae surveri prolisbura pHAne quaestionem nuper time quIs proposuit. Et ad ipsam respondeo negative. Etenim magnorum Patrum sententiam s. nictus Augusti. nus exponit in exordio libri de fide ει opetibus r
tum, lapides pretiosas , seu Iuno, Deoam, s a iam : Iles, non assos rasosque mores, sed In ισι ει duos. lila sententia nequaquam bitet leo rum fuit, sed omnino Catholieorum. Hi ne Λ u. gustinus de istius sui seribendi libit oeeasione habet in secundo libro Reit elationum : Issa μοι C p. 38 mihi a quo disin F tribus , D eis σι idem, sed Ditinorum elegasorum stiae s , so pia nonnulla , quae ira d singuores is bonas σιν bas raris auram frim , ut fine /ae non posse, M. illi, aurem posse metenisi suaderetis ad aete,nam ii am. Cujus vel quotum his seripta suerint, ignoratur. Ruciem in tetim sententiae sanctus Augustinus meminit in primo libro de aἡultetitiis eonjugiis r
sis , fi forte Poentimum findendae virae peri. sim praeoccupater ι . Nec ipsos enim ea lae vita fine .ν. esa stiae Pacis extra velle delea Mureν Eccle . Assimat varia. Primo, quod Mater Eccles olim quosvis, licet necdum ex pectore ellent ecn i iiiii de suis eriminibus, paltim admiserit ad Ca. ieehumenatum, ae in seriores clastes Poeniten.
tium . Admittebat enim apertos ac pellinacer
Prosessores adulterinorum eonjugiorum . Eoseon et piebat intra maternum suum ut eium, ped i tentim is te sol mandos in vetam Chiill lautiaten .l Ei hine hoste quidam recte doeent , quod illvit. modi fluetuose admittantur, immo dc itivi id uti rad Saeramentalem suorum criminum iacin sellica nem . Etenim Consessio potest este in scroti 1. Lel etiam hae in ei pit disponere ad veram eonversit,il nem eordis, adeoque di ad Paceni D nae R. .l eoneiliationis. Seeundo sarcius Rogtiliti ius leti, quod quaedam Catholicae EGloriae addi i/θ-l r.nt tales etiam ad Baptismum. Nullam e, --s bant f parationem, ris plenum C.iedises. . .l professionem integrae Granianae fiuei . 11.ci Augustinus tertio asirmat is ius opinionis stincia. metitum sui ne Apostolicum loeom in prior, opi,
nem sal .ans suo clamentum quaedam Melesaeeen, suetunt esse solam fidem . Superaediticata ligna , siti sui, , stipulas censuesunt esse qualiacumque etiam sae; nota ae flagitia . His in Fidetibus ei di dei uni exurenda pet suturi saeculi ignes, ita ut illi poli modo essent plene purgati, ac laetent salis. i. An istae Eeelesiae Bap timum ti tui modi een serent sol maitim, an duml xat informem, non possim demons rate .. Opinio originem sumpsit ex commiseratione erga adulterina conjugia: praesetiim erga illos , qui dimisiis etiam ei ira sornieationis ea amuxoribus duxerant alias. Λntiqui per Romanum imperium Gentiles mutabant uxores , ut vestes . Etiam Christianis temporibus. Ita supra audivi, mus a sancto Λ sterio . si istum morem Christinis nae magni Constamini l ges non plene damna runt, nee aboleverunt. Etenim in data ad A bliuium Plaetorio Pi sectum lege magnus ConMantinus vetat conjugia deinceps solvi ex qua vis eam se . atque adjungit e D repudio mittendo a Iamin Marer hae sata erimina in ira , f homuidam , vel
42쪽
ciliati ix est laena, productrix , pretio conducta perpetuae is cantar, qaod ammnὸ carioticum est :Saga. Lex data est Basso de Ablavio Consulibus inoram temporales, quod et magnis Olms visis ρ anno trigesimo primo quarti Christiani seeuli . euvim est, is vitiis tamen eννονιι damnaιυν. Consantinus ergo tune erat plene Christianus . Inter istos magnos viros fuit sanctus Hierony-Hine legem suo Codiei ad titulum de Repudiis mus. Etenim in primo adversuto pelagi arcis3 insiluit junior Theodosius. Et ibidem extat simi. Dialogo dieit ad Ha telia teli, in Pelagium, Iliadiit, ι 6. si, lὰκ Impeia totis Honorii, impartientis diset vero, quod an seque ιι ροUr Capitati, in ale iuAD Cap.
tam facultatem novarum post repudia nuptiarum . eii iniquis dc peccat tibus nou. parces dum, sed Hujusmodi adulteros ecim miseratae qua am Ee. Laeternis eos ignibus exurendos, feriequιι po est . elesiae erediderunt istas , quibus tantorum Pilo- ω inseris cere te in sericordiam Dei. er anιe diem cipum leges praebebant sementa, infirmitatesMJudicis de sententia Iudicia jud dare, ue s loliaris polle purgar; in soluto saeculo , ideoque di admit. Diqu o peccatπibus νcere, re praescribeme Matebant ad Baptismum. Praeeipua eommiseratiori σιλ Hieronymus improbabat. quod iniquos fuit erga patrata ob servi eationis eausam tepudia Fideles, seu Catholicos peeeaiotes Pelagitisae adulteria. His enim non solae hominum leges, damnaret ad sempiternas gehernas. Hunc μω sed de ipsa n .ete videbantur Euangelia . Hi ne phetae Isais loeum, Comburenruν pereosMei ει in Cap. I. longe plures ipsa non dumtaxat miserebantur , qui fimal, objicienti respondit: Non is Mil. Lased di plene purgabant. Et horum opinionem , aeternam . Et ad consequentia Prophetae verba ,
licet omninὰ improbarit, sanctus Augustitius es qui retimuiam Deum, c summistantsν , repo- non praesumpst Aamnare . suit: Pνυνυ loe de laeteriris loquutiν , qui rectum Quaenam vero fuerint istae eommiserantes Ee. Dei iramitem relinquames e Uammabuntuν, sino. etesiae, Augus inus non edixit. Haud dubie lumini ad Dominum ν/tens, qaem deretiquerunt . ipsarum aliquae suetint in Astiea . Et ipsarum Iliae sentens Λω tu parata est, finale,rνIi ad me. sementiam eonstant et tenuit Rumnus , qui pas hora conter i. Deinde , cujus es tem tiaras is quos . sim creditur Pal stinae presbyter . Etenim in sua. l opectatores tramis Ianoe ' Impios desinit ei e il- per sacobum Sirmondum vulgata, fidei piose s los, qvi. notis am Dea noci habenι, tes euolaam sione ponit hunc ptimum articulum : svi ditans transires ne mat νant. Afirmat iptos a Fideli-Dι abolo est Daemonibas, is impiis, sae est, Gisjj I bus iniquis dis a te plurimum. Ample haee con-
mutuatus tentavit indueere in Eusesam . Et ex. pes pae, Palam prostetur se quoad Catholi cipit Christianos , qui rectam sequuntur fidem , eos peceatores sentire eum Origene. Et notandaci sunt pereatores . Utique graves. His post sunt verba : Ferre quia potes λ Edi eunt Hierony. longos in suturo iseulo ignes promittit expurga. mum in hae sententia fuisse con laniis lim .am .eticinem ae vitam ariernam . Ista aetas habuit tres Nam & Pelagium non inere passet, nisi ex ithma Russi nos r omnes Presbyteros , omnes eruditos , sua sententia . Et praefatus Ruilinus omnino ex omnes de recta fide suspectos . Primus suit iam hi ipso formavit suum plantum anathematismuin .sus sancti Hieronymi Adversari ua. Presbyter i Marianus Victorius Reatinus Episcopus reoste. Aquileiensis Melesae. Meundus suit sancti Hie. sanctum Hietonymum agete de plenis in futuro ronymiami eus, utpote ab ipso ex Syria mistus in saeculo purgatoriis. Et Franei seus a Messana , Oee identem ad res maximas, homo Latinus, & qui disseisiora sancti Hieronymi loea dig-ssi in Piesbyter destio euius in Palistina Ecelest. Et alphabetico moidinem, praesemi Ioeo de/it hoe hujus quibusdam videtur esse jam dicta professio marginale Seholione Imp .s h e mooreno duitaratque opinio. Tertius fuit homo Sytus. Pres infidelis, o bineticas , oras sta a s , propria hytὸr Mopsuestiensis in seeunda Citieia Eeelesae , loquenda; peceaιον veν3, qui Linus in fide μα ae steterati Theodoti ibidem Episeopi. Hune in tum aliquod com H, cujus si eum μνη Ieat, post Commonitorio, postquam Celestianam de origin H aevas saltiabitur. Habet haee sub verbo, Poeta. li Deeato hae telim a mimavit citiam ab isto Theo, i ιισι,-. Respondeo sanctum Hieronymum o m.
doro, notat Marius Mercator e Mane Implam nino agere de igne purgat ocior verum de illo ,
qtiaestionem sub sanctis ναον ιι is Anastos, Romi qui non sola venialia , sed qui purget insuper,name Des me summo Poni re, x qtifrim mortalia peccata. Et hoc ea ira scentientiam . narrone hos Romὼm p imas ravexit, o ut erat ari Etenim opinio, quae mor: alibus peeeatis post stilus, se qu rim ob ova Invidia muniens, er per poenitentiam promittit purgationem di veniam .se ρνήρονι non ausus, Pelagium Monachum Me ριι. non est singularis. Non es opinio , sed immo.
Pelagius eandem impiεtatem impressit Celestio . bile Evangelii dogma. Plures se soldi Doctores Hie est Rustinus , quem idem Celestius in.Cat. doeuerunt, & quidam etiamnum docent illos , thaginenti synodo opposuit sancto Diaeono Pa u. qua in hae vita de venialibus me nitere, aut delino, di laudavit esse suae opinionis auctorem . temissis peecatis mortalibus nolunt satisneere . Proinde gravitet de vi Hat, qui omne istud elimen nec a Saeetdole sacramentale mictere judietum,
43쪽
ι posse ae debere absolvi, atque ad fututum δimit. ti laeulum, isti e plene usque ad novissimum quadrantem satispassutos. Sentent a ista docet hane satis . passionem posse 1 nobis eligi, di etifidueia in ipsam negi gi satis faeliones. 1llud ipsum sanctus Hieronymus docuit de mortalibus Fidelium peceatis. Ejusdem sententia fuit nestio quis Paul ous Benedictus, qui vatias oua litones retulit ad Fati. sum Rejensem Episeopum. Semetipsum iste Paulinum, Faustus iptum inseribit Paulinum Benedictum. Ptoin Ae Benerimi viὰetur non eius nomen , sed suisse titulus. Hie enim Anti. quis suit usitatus . Et usque iunc possit pei manso se in Gallia. Ριae satarum igitur quaesionum una
guendum inter iniqucsti impios r ipsos iti s ituri raeculi supplieiis non ptisae aequati Hi ne hosce solos aeternis eluet acidos, istos isse purgandos temporalibus gehennis . Decisitetur se ita sentire. di oppolitam Venerabilis Marini opinioni messe nimiae distri tionis. Paulini sententiam Aniis es ullus exponit paueis verbis e vitias rim , uινumsia proferar ad salutem uanae scientia Trin tes, i Sine operibus. strvipua qua itio erat de ea tias ι-bus flagitiis. Ita a Fidelium sagilitas videbitu Divina miseratione digna , is eoque non traden. da sempiternis tormentis. Et hine vides istam sententiam viguisse etiam in Gallieana Eeelesia .
IbIdem viguit adhue nono Christi Domini saeeu.lo. Etenim in libris de Laieali innitutione seri bii Venerabilis Ionas Episeopu, Aurelianensis :L;b. i. Dχι solet a nonnulus csristianis, quod hi etis In eap. iq. CHMO Noati sunt, quanquam sceιν te vivant, eris motis opojbus diem cratidant extνemum , diuturno atque purgatorro , non tamen μνpertia ura fini puniendi.
Eadem sententia geeimo taeulo Q;guit in Italia . Eam quipM memorat atque impugnat in primo sermone de Quadrages ma Ratherius Epi. Cas. 11. scopos veronenss: D. uti, Mia pura tostiti postes rum paenis rimo MI hundiat . Iulis non sunt saturae re in bus , sed pectatis loroνιbus , qaaextique per Iuna, furnum, fliptium defignantuν . Videtur suisse etiam Marii MeleatorIs sententia . Etenim hie in suo, quod Constantinopolitanae Eecles di ae Imperatori Theodosio obtulit super nomine Celestii, Commonitorio seribiti Manl-s sum es seranduis PMagium, quia fi sub eurim , mel ιι aviae stimus , utique Mosaicae legis ,
quam homines erra ramus , aut unam de P remis Evangetis non impleverimus , esse non mali dctos .
Mam sese loquitur ex sancto Hieronymo . Et eum ipso reprehendit Pelagium . quod doceret omnem Figetem, qui vel unum Evangelii attiis culum neglexisset, ei tra purgationis spem dam. nati ad sempiternas gehennas. Et hine patet ratio , es qua idem Hieronymus sumit adeo anxius de intellediu Apollo liei verbi 1 IM MAxe u istino , fuctus es omn om retis . Ex qua ejusdem l ei interpretationem flagitaverit a sancto Augustino. Nempe videbat suam elementem de Fide. lium peccato tum purgatione sententiam isti loeo
Eadem sententia plaeu It quibusdam Glmeis . Etenim in homilia , quam in Deunda δου ventus Dominiea dixit, de in qua Apostoli verbum ,
Onines solistis ansa tνucinia Christi expotuit . sanctus Joannes Chrysostonans refert suo tempote quosdam dixisti: Ges naum quidem esse, ca uti ea eritim est. Ar infideles ranitim in eam incidem . Et illi addebant ea am : ίώomam Fιdeles Dominum sitim agnoveνυχι . Homilia exstat tu
sexto tomo . Ejusdem sententiae idem Doctor meminit iη triget ima homilia super Evangelium saneti Ioannis. Quod huius sententiae patroni nequaquam haretiei, sed Ouinio o Callioli et sue
sancti Hieronymi. Et evineunt Maiiani Victorii, de Franeisci a Messalia , quibus agi, aerent etiam Sixtus Senensis de Leonardus Coequaeus , eommentarium non subsuere. Et quod istie Iti sancti Hieronymi, quem ex reverentia non eri- primit , sententiam sanctus Augustinus agat , non est dubitandum . Eandem lenit, exponit , Lib. a I. atque impugnat in libris de Civitate Dei. De- cap. χα monstrat ejus Defensores n ii suiste per omnia a I. 21. consonos, & varios varia gocuisse. Omnis erroreonsuevit sibi ipsi non eonsonare . Porto his sententia, ae ejus defensores longi sas m/reeedunt ae distant a Simone Mago, V. lentino, cunctis Gnosiieis, blaterantibus prava de bona opera dissette sola hominu in opitiione , igeoque spirituales, qui ex aurea eo uant mat ria, per ne in ora aut flagitia non maeulari. Di. stant etiam a seeletato Eunomio, de quo seribit sanctus Gregorius Nyilenus Episcopus r Euno m. Σ.m et nil,I molestis inferendiam naturae , quam Fol.3os. - MerisIs comaris tu iratibua ad libita se tvir , neque resilendum vos ratibus. Neque etiam asper m vitae disciplinam se Panaam . Neque enim animam detrimenti quidquavi capere ex voluptatura
44쪽
6 ς γ iistis es , atii JHansistim, aut mandistarum Del , plena, tertia bonitatem omnem exteδt. Se Durq eiurarames ereum , quae ba nibus sunt Da ina quarta , quae quidem Itim den qua loeam babet, tam mandata praesciipiis . cum oeeurren3 eis Hiquis D - Improbae o flagitiosae actiones nimium praeponderant m norum Praeceptoram ment anem injiciunt, saM, Eheu, Fratres. Nam etiam hae profecti .st dinis erunt nihil a nobιs istiua fagitore Deum , q tiam ut es-Vfima, ut quae rim tu non nisi is pνonumset. a noscamus ipsam , quemadmodum Chrsus declara, Eandem trutinationem laudat in sua Dioptra utis trabiat Haec est vita, ut eognoscant te antiquus ae eiu/itus apud Clareos Ser; ptor, Phi.
solum Deum uetum, de quem misisti IESUM lippus Solitarius: suis vel Ieremo inprimet, etia
Christum . Name' nonaui ι νeferentes auditamus, intellectus tandem capiet, quam Olamat tem nersa.
ar ut εω modo muruus definit; β ef id natural tιν re supra fratres extutas, seontra am eo mentitus est nobis evenit. Neque Duqua ea re facienda peccat. totum denique o fim citeν mreasorum itiorem eat
Et Eunomius& AEt ius, eodem seth sensu eum logum, seu sciem, seu a sedens, seu senti ηs seu
Gnosti eis, eensuerunt peceata non esse peecata . non sentiens via comm seris, In AmeνIs IUAunt , Nee sit plieere Deo, de hominem per ipsa non ει apportabunt omnia mali ia, fesωM-tque ut maeulati. Et hine sancti Gregorii Nysseni trans fio Intim editiis Iaerantes. ω nam preeistorum tinxiator adducto testimonio non male dedit hoe mar, deorsum Bragor, absolabunt. Boni ver3 Angeli iseginale Seholion: Eunomius est Lalboisnus . Lu hoam Ianeem incenti specie bonas actiones imp
cuerunt peccata esse vere meeata, veram Divi sio earenres in aedes tuas inridi si, fi m eνiba, ω nae Majestatis os .nsam, veras maeulas humanae u/nr,bas opem auia ι, fianua ἔamanitatιι officium Naturae . Et eunctis debeti gehennas. Omnis sumisniteν res am missus . Baee te In hora eHM- quaestio fuit de istorum per has expurgatione . Et ma ruebuntuν. suando igitum actiones ruas in me praesertim de expureatione earnalium libidinum. Laetim protulerint, profanas quisem Daemones , An- Sententia ista doeuit has rem pensati ae emundari laeti darem honas, laesae Lei , , tenebrosi tenebro. duobus modis. Per eleemosynas aut alia bona Isas , 2 9s Iances oneraverint, utrorum pars minopera in hae vita, vel in Diuta per longi tempo- penderaverit, issos voluptas ct gaudium incesset ,ris gehennales flammas Est doctrina etiam L Hrianquam .ictore, scilicet, o Gm conrrsabunturnantii Firmiani, qui in septimo Divinarum In es mens ssim/ , ut reson vν GνQMIus magnus insitutionum libro A et impios omnes, quod in D Mogo , magosque, o omnimoius m Inus, ct Unigeniti nomen non erediderint. esse jam ju, D 2Intis Intonius , Nissi eram reveνodcismus odieatos, ideoque in extremo die solos Catholi. sanctorum Heus .cies o cos iore iudicandos, atque adiungit: Iudicaban Insgne hujus trut nation Is exemplum refert in 'tis euὸ, qui Deum βιteνum, furiaMa eorum , suae Melesae Λnnalibus Eulyehius Patriareha d est, mala opera eum bonis rellaris ponderabuntur , Alexandrinus. Cujuseam sub Mautitii Imperiovis plura er gradustis Dirint bona Jusaque , demur famosissimi lationis saei nora, comprehensionem,
auia , ut a sanctissmis vis r prositam est, et isms exercenda Iairocinio p Cum hRum prasourari ea pistrutina nonnisit ad vam metar, tum tamen μι snt, ibi sudariam , quo oculos suos absterserat , Christ. Lam Opera Tom XI. D inde.
45쪽
in Denio. Muia cum Io Ianesum alteram misissent , Hscendisse illam quae prius minus habuerat, sublata altera in qua cbartae fuerant, ipsasque omnes fuisse dispersas . Exclamantes ergo vixisse : vicit Pel πσι- sericordia. Et acceptam animam secum abstulisse , fugientibus Nigritis , pudore Θ tr istitja affectis. istiusmodi exemplum habemus item in Graeco. rum Menaeo, ac in vita sancti Ioannis Eleemosy
narii , Patriarchae Alexandrini. Sub Iustiniani
Imperio erat quidam telo nariuS, nomine Petrus, sordidissimus, ac nullius misericordiae in pauperes. Mendicus quidam , hominis ingenium ten. laturus , ejus aedes accessit , postulavit stipem importunissime , di pergit Menaeum : Petrus re-lonarius arreptum panem , nam tum forte fortuna Pisor panes adferebat, irato animo tauquam lapi.dem in mendicum jecit. Nondum duo dies abierant , m Paιricius , utique Petrus, in gravem morbum delapsus vidit se amonum suarum rationes dare . Videbatur quoque libra adesse , qua utriusque generis facta trutinabantur oe examinabantur . Ad cujus M. vam lancem atros quosdam cernebat , qui multa ejus malefacta lanei imponebanI ; a dextra verὸ parte in ruebatur eandida veste ιndutos , sed adisectu terrificos , qui quoἐ ponderarent, nihil inveniebant Praeter panem illam , quem iratus pes pauperem proiecerat . Statim ergo exurgens omnes facultates suas ege.
nis distribuit , ct ursimentis suis mendicum vestivit, euibus postea Chrsum indutum in quieIe conoexit . Eandem Apocalypsim laudat in oratione de De sunctis sanctus Ioannes Damascenus. Proponit hanc quaestionem e Potestne reperiri homo effusmodi,
qui cum opibus: cIreumfuat, ραUerum tamen cala tare minime commoveatur λ Et respondet : Ita
certe invenινι potest . Ivemadmodum eum multis vitiis temporibus , tum clarissmi quoque ae sanctiss silius Ioannis Eleemosnariι tempestate inventus est Petrus quondam Publitanus, qui eat summa inbumanitate ac morum truculenIIa ad summam ae nume ris omnibus absolutam erga paveres misericordiam, sanctitatemque se convertιt. Cum enim aliquando ex
ra se raptus fuisset, suaque opera ad lancem evem ι videret, lineum unum panem , quem etiam ipsum ira pere ius in pauperis cujusdam faciem saxi
Ioco conjecerat , in dextra trutinae lance conspexisse dicitur . Atque hae visione commotus , ad ingen-
Simile exemplum refert antiqua & authentica vita sancti Imperatoris Henrici : sub ipsa hora exitus sanctι Henriel cuidam servo Dei, in solitudine commoranti, PIabolus sub humana speele trado tur apparuuse . suem vir Dei per spiritum protinus agnovit. Et ait: Gὸ vadis y Cui ille Inquιtr ad exequias PrIncipis pergo . At ille respondit: vade,
ct compte negotium tuum, in quantum tibi a Domino premi ιritur. Ueruntamen, consummato officio tuo adjuratus per Deum usuum, ad me revertere , ut per te cognoscam reι exitum . Post modicum vero reversus , coram servo Pel gemebundus adpuit, et voce querula ae Ingenti ululatu dixit: heu . heu, seu, delusi sumus. Invanum latoravimus . Quin et amab angelis Dei confusi discessinus. AEmientibus erimhDe er inde nobis oestiritibus angelicis, anιmae -- νιta JUὰ ιη fatera appensa sunt, oesuscitatis ρee. aiorum deprimeη Ibus jam pene pars naura praepon. deraverat . Tune sibilo adustus quidam supeνιν,
viens eum catino aureo, partia dcx crae lancem ora ravit, mirumque in modum parti nostrae adeo prae .
ponderavit , ut er ipso catino ad terram col ismo νώμna coltisionis signum impresserit. Itaque victoνes A. geti animam nobιι ereptam ι audentes in suum consor. tium abduxerunt. Hujus vitae Scriptor etiam eκ' ponit vilionem : Haec tametsi corporaliter gesta r ferantur , necesse tamen est, ut virtute Diritual completa ιntelligantur. Res enim Dirituales Per corporales exprimuntur imagines . Cumque aliud foritagitur aut dicitur, intus aliud geri significatur Henricus Der famulus calicem auretim in honore De ω commemorationem sancti Laurentii Martyris Mer-sburgensi Ecclesiae contulerat, cujus smciati patroeι-nio coram Deo adjutus , oe in ipsa sui exitus bora
ratione dignum esse perstenditur, quod eadem hora calix, qui In certa custoia clausus habebatur, neς minus tamen praeictae com οπιι materiale signum
excepit. Imperator Henricus fuit ad die illimus sancto Laurentio. Hunc ergo Diabolus per iram& blasphemiam appellavit Adustum. Similia exempla authentice scribuntur contigisse in morte sancti Dagoberti Francorum Regis , in morte magni Caroli Imperatoris, &Succest oris Lud vi ei Pii. Ad dexteram , dum in exordio eleva retur , Iancem deprimendam defensores Angeli adjecerunt totas Basilicas. Albet tus Crant et ius in quarto suae Metropoleos ibro ad haec respondet: Non habet apud me fidim fabuIa, quam Hresburgensis Ecclesia praedicat de 'calice aureo , cui ansa sit detracta , cum in trutina meritorum ac demeritorum Imperatoris Henriei a Laa. rentio Divo Haνυre injiceretur calix iste, qui merι-ta fateret praeponderaνι demeritii Non solent in Sanctos referrI, quorum de virIutibus ram ambiguum es judicium . Nee tam levi momento pendebat sanctu i Regis aeterna salus, ut unius pondere caticis trutina illa librans in unam decideret partem . Ego sanctissmi Imperatoris meritis indignam esse jumco
subtilationem. Potest ex aliis ea s ansa esse ealicι detracta. Respondeo eundem Albertum eadem Lib. q. hac de re alit et selibere in sua Saxonia : Ncmbum cap. 3sgi servant calicem, quem librae ferunt injecisse san
ctum Laurentium, cum Imperatoris jam moratii trutinarentur bona eum ma93. Ansam ferunt tum in-
ignantem humani generis Iaimicum defregisse , quando nihil suum reperit in meriente. Exist imo ipsum calicem non suisIe in visione . Illius absentis nactura firmavit hujus veritatem . Nec ejus sola donatio salvavit in extremo periculo Optimum Principem , sed ejus in libia in injectio
sancto Monacho repraesentavit potentem interces.sionem sancti Laurentii. Intercessionem , cuius virtutem laudavit in Evangelio Dominus: Facite
bertus Crantetius non satis attendit ad sancti Petri Apostoli verba : σι justis vix salvabitur , t auri θ ρe eator ubι parebunt λ Et ad verba P salmi: Qui
coronat te In miserIcordia et miserat onibus. Non
intellexit piaesentem sancti Hieronymi senten
Hanc sententiam insigniter exponit In sancti
Augustini Appendice auctor quinquagesimi noni
46쪽
Dareum operam n DI haber, maloνam autem secum Uera mutiam capiam , quid eum maneat, non opus
dentur velle Utiquae pictum, in Belgarum etiam Basilicis repraesepiantes extremum iu/icium, ac in ipso sanctum Arehangelum Michaelem , qui per bilantem examinat opera omnium Chiistia. Dorum. Proinde sanctus Hieronymus nequa quam cum Cnostieis aut Eunomianis eontempsit, sed eum Catholiea Eeelesa eonsantissime praedicavit bona opera , & ei edidit atque doeuit necessaria ad vitam aeternam . Vetum insuper eredidit unum , aut etiam plura mortalia Necata non sisseere ad eondemnationem aeternam . Fideles ,
qui eum quibusdam eriminibus habent quaedam bona opera, credidit esse auri, argenti , lapi dum pretiostrum , ae simul ligni, sceni, aestipulatum supera disieatores, ideoque landa menti, nempe integrae fidei, merito salvandos . Λtta. men per ignem, qui exurat ista fragilia, petlangas post extremum iudieium gehennas. Hrcinsigniter elueidantur a su pia adductis sancti Joannis Damaseeni verbis: N quis perspicu/ de
plex hominum genus esse aeternaliter damnan. dum. Omnes infideles: di istos fideles , quo rum erimina nimio m praeponderant. Hine Ee.clesiae, quibus plaeuit ista elementia , etiam apertos stigitiorum , praesertim adulterinorum conjugiorum prose res admittebant ad Baptismum . Credebant ipses a se transmitti, lieti non proxime ad Regnum, tamen ad purgationem .
Eodem seiὸ modo, quo qui gam Seholae Magisti
illos, qui hae in vita nolunt satisfactiones agere, admittunt ad Reeonciliationis gratiam, Ec er. dunt ipsos 1 se transmitti ad purgatorium .
Hujus Almae Lovaniensis se holae Doctor Theologus Ioanne, Molanus in seeundo de Sa. Cap. 13. eris imaginibus libro hae seribiti Nieba lim Aj.
lia Hartiosos. Huiusmodi imagines improbat , chis. Lupi opera Tm. XI.
eensetque perieulosas populo , ae se anga lotis . At veto de iisdem prosequitur in tertio libro ι ΘΜDIMI Ariadne sis eam libra pingitur, ιι fim γ'
s, o ejus semini. Ad adductum praefati sermo. his loeum etiam alii Majores nostri, dum revide, runt sancti Augustini opera, apposuerunt hoe marginale Seholion : Caute legatών. Respondecipicturam esse legitimam, ae sungari in saetis Littetis. Etenim ad Babylonis Regem Baltharat olim fuit dictum a Domino Deo: Appensus
sanctus Propheta Job dixit a minam oppeudnem cap. 6.
quam patior , ia satera , quo arena minis saee gravioν apparori . Et ad illum loeum magnus
Giegotius seribit, quod Divina justitia omnes Lib. 7. totius humani genetis iniquitates posuerint in bi. mora Llanee , & quod hie plurim sim praeponderent. cap. , In Apocalypsi item nigri equi insessor habet staietam in manu. Λn Majores nostri per sancti Miehaelis stateram voluerint populis predieare sancti Hieronymi sementiam, quis dieat λ Exi. stimo quasdam Eeelesas voluisse. Aliae praediearunt neeessitatem plenae ae ad aequatae satisfactio.
tiis. Etenim satis iactio esse debet non rasus , non scalptus . non agulter , ae insuper pleni ponderis nummus, quo Divina justitia ema.
mus rem; ssionem preeatorum. Et hie recta semcientium Meles aliam seopus abunde lueet ex adducto testimonio Eulyehii patriaiehae Alexam dii ni . Sancti Hieronymi sentent Iaa multis usque hue non fuit perspecta. Hi ne duvi elueida Mam . Eta 3iungo ipsam hon suisti piobabilem, ideoque
Φjus sectatores non evasisse sempiternas gehennas.
Hi ne ipsam aeriter invaserunt sanctus Augustinus, sanctus Ioannes Chrysostomus , Faustus Reiensis Episeopus. Ionas Λntistes Aurelia nenis sis, ae plures alii. omnes demonstrarunt palam ad .etiari Evangelio ae aliis saetis Litteris. Ad
velsas ipsam sanctus Augustinus seripsit librum de Fide de Opelibus. Eandem invadit in Emeheitidio, in libris de Civitate Dei, ae aliis in
Heis. Constantet asstinat uni eum etiam motis tale peeeatum sussirere ad sempiternam damna. tionem. Sancti Hieronymi nomen retieuit ex reverentia. Et hine Mantes nosti ad adductum
in sancti Augustini Appengiee sermonem imὰ apposuerunt: cauιὸ legatur. Etenim jam dudum a Domino Deo est eito hune arti eulum instructa
Melesia . Novit esse gravem ae pravum errorem. Diuina sapientia tantum Doctorem , ae plures
item Eeelesas permisit ita cespitate. Quid igitur D a nos
47쪽
roa peccatores non tἱ meamus Proinde cuiusvis Doctoris , immo de plurium hodie Doctorum sententia nequaquam semper est uera probabilis, nee tura in opere . Hae opinio est penitus devia ,
a sdelis popoli auribus di mentibus longissime
proscribenda. in is jusmodi opinionum primi auctores , aut etiam promotores quandoque graviter peccent, non est dubitandum . Etenim Dei legem solvunt , de se doeent homines, iderique minimi sunt in Regno C elotum. vetuim amen isties modi iudieium nee saeis iter est nee universaliterpneeipitandum . Quis enim sanctum Hierony. reum dieat aut eredat jam dictam opinionem A cendo peccasse mortaliter, aut esse exelusum a Dei Regno Chat; tas ae recta intentio eoop ruerunt peccatum istud , ae reddiderunt veniale. Etiam alii quidam Patres docuerunt de practicarunt quasdam paradoxas, ae palam devias sen. tentias: dc tamen absit, ut ipsos damnemus. De
sancto Syreso, Ptolomaidis in Pentapolitana Provincia Episeopo, ae Theophilo Λlexanditae Lib. 1ε Patriarcha scribit in Bibliotheea Photius o G8ὸ.sus Dodiit ex GentιIium Philosopharum s Mis ,
eadem ipse Synesus resert in litteris ad patriam erim Theophilum. Quidam existimant ipsum ista ad evadendum Epileopatum simulasse . Ve. rum quid dicemus de taliter suseepto Baptismo Crediderim quod nerosancta IESU Chiisti Si. eramenta in ipso non suum dumtaxat essectum sed de omnem dispositionem ad hune fuerint ope. rata, uti feeit & Baptismus ille, quem nescio quis Episcopus, a sancto Augustino laudatus in Car. 4 I quarto libro Consessionum , largitus est cuidam
pertinaei Manichaeo. Abolevit pertinaciam iain sudit erilitatem, ae dedit gratiam remissionis peceatorum . Nee istum Episcopum , nee Pattiateham Theophilum erediderim istie pee. easse. Paradoxam quorumdam suo tempore Episeo. porum opinionem resert in sancti Isaiae Propheta
Commentariis beatus Hieronymus: μιν qua nofroram Cle resaniam, id est, oemnationem Coriemram , quae non solum ad imprecationem vocis, sed ad impositionem impletur manus , ne silieti, ιι in quibusdam νι vis, vocis imputaria sandest MChrius ordiner nescientes, se lates uni, ut assu.mant resimonium muti scribemu ad T motheum , Manas cito nem ni imp sueris . Est opinio vetia ti-ἡicula, ipsam tamen tenuerunt magni viri. Eimo im sanctus Phaedimus, Λ masenus Episeopus , totius tunc Ponti Metropolita , paganis NeoCaesariensibus volens imponere Episcopum, du dum de frequenter venatus suit sanctum Gregorium Thauma turgum . Velum ille perstitit sugere per saltua dc latebrar, dc non potuit comptemlhendi. Hine in Ipsius Eneom Io set; bit sanctual Gi .gotius Nyssenus Episcopus: Poea otium n
tu non intensatum reloquens siti tis munus PI Haemus , er omni machinat one atque solestria Menal non poterat v rum ad sacerdolium ad stere, ιnnuisl meris oculis princaventem , ne quonEo sisereritist manu eaporatiν . atque atνique inter se scidio ceram rent , alio quidem e prae , Me treo persequentis ma.
sbi intimatam eon erationem admisit Gregorius, nee suit denuo eon eratus. Eiusdem sententiae fuit nescio quis Agabrens s in Hispania Epistopus, qui ordinatis a se Clelieis, quod oeulis Ia. borans non posset legete, manus imposuit, eon. seetationis formulam jussit a presbytero reeitati. Videtur graviter deliquisse . Etenim seeunda Hi- cwspalensis Synodus assim at illum ob tantae pes . . silmptionis audae iam fuisse dignum degradari . ,
Verum quod sanctus Phaedimus peeearit mortali. ter, quis audeat vel coeitate a Palim eontradi. eri sancto Gregorio Nyseno . Distinguenda sunt tempora: veritas peAesentim elueidatur. similem , sane nullo mo/o probandam, senistentiam doeuit in sancti Matthaei commentario sanctus Hilarius Pictaviensis Episcopus, extrema Domini in ervee verba, Deus Deus meus , quare me dereliquest , exponense Clamον ὰd D um ' s ωπMIs tox est , Neerimis a se veνιι αι, conte. uta Isidium. Affirmat Dominum per Ista vel ba praedixisse suum corpus mox moriturum , de tune non a sola anima , sed etiam a Deo Verbo
fore separandum. Quod ipsum in Apostoliet symboli expositione loeuit sanctus Ambrosus r
Beata Domina anima in retite ad D Un tuum Hom. ρ' iu duens . Deus Deus meus, quare me dereliquisti Clamaici homo Dio In ratis separati ne ma-ν Iuras . Nam eum Divinitas mortis hsera Α, uri. que mors esse non poteνas, as vita di e deser. iis Ditis Daninitas est . Et sanctus Epipilanius scribit Hastes de Restii gente Domino Dominus suum corpus , ne- 2 Laptiqu/ d.lsalvendum amplius , nequo passarum , neque si mori s dominarum postea cessurum , eum sua Dι-vdn Iate eoiunxit. Quod nemphab hae istud me mollem suisset separatum . Et in alio loeo seribit Dominieam Personam ex plena Divinitate ae plena humanitate sui ne compostam, atque adisjungit e stiae eum Dι vinitatem eum anima ιπprocinis mih m quodam si iideret, ut san Sssmum corpus να - εω eap.
queret, ea humanae naturae persona ad testinctam Ditin torem est edita vox , Deus Deus meus, quara
me ri et u si Et seeundae Narbonensis Galliae Monaehus Lepotius in sua . qua suos ineantavit errores. & orthodoxam professus est fidem , epi.
stol, sei;psit ad Proeulum Massiliensem de Ciii
hium Episeopum Aquensem: Da Inus eramavit, Deus Deus meus, quare me dereliquisti m in Iuno Cνuris pendens hane docem pν 3 moris em e ,
πρη at humanam persectamqu/ isse patient am de
48쪽
rsiarum. Et telut carnis suas voce urens, ponens praetexitum profutura , quia per maνrem Cratis M. cessaria terrenum erepus erat a Deo pro tempore res a quendum , non solum a Deo , et oum etiam ab anima
sua , quae erat unita eum Dea , Loe ipsum , prius quom feres, nobis moriens usuraris. Et instar Cον. pus in mονte Divisiιas cum vn Iasibi anima νeo It . Haee epistola est summae auctoritatis . Ipsam
quippe laudant Ioannes secundus Pontifex , Ioannes Cassianus, Facunδus Hermianenss Epi. scopus , ac Gennadius Massiliens s . Cassia auseam appellat Catholicoram omnium M M. Liees Lepotii nomen pinserat, quibusdam videtur esse composita sancto Augustino. Et ad dueunt non infirma indieia. Quidquid sit, epistolam proba.vit Carthaginensis synodus, de ipsi subserisse. Tunt laudatus Augustinus , Aurelius primas Carthaginensis , Florentius Hipponensis Diartytorum , ae Seeun/us Episeopus Λquens , Iea Nogarmitanae. Et vulgata suit per omnes Gallias, ae probata eunctis Episeopis . Horum quispiam ob tectam ejus docilinam postmodo Lem. tium promovit in Piesbyterum . Non di eo hune epistolae artieulum suisse pro .hatum ab omnibus, aut omnes ita sensitie. Ab sit. Dumtaxat dieci istum attieulum, litat o m. vino deviantem , ab ipsorum nullo fuisse damna. tum, proiectum, notatum. Quod nempe esset, quamvis non vere probab iis, tamen magnorum Doctorum. Et quin ex ipsorum populis multis ni seeuti istam opinionem, non est dubitandum . Et tamen nunquam credidero vel hos velisos per hune errorem deliquistis mortaliter. Quis enim istud eredat de sancto Hilario , aut sancto
Λmbrosio k Quis dieat ipsis eredentem populum
speculativa , eli tamen dogmati ea , ideoque omnis .eirea ipsim lap uν est gravis ac momentosur . Et eu his eoae ludo tria . Ptimo, quod etiam magni Paties sint quandoque laps in malὸ landa tas sententias. Seeundo, quod etiam tales , dummodo libere ambulent per Ecclesiam, opi. ni ea nemo damnare possit, nec quempiam ejus sequaeem a Sacramentis exeludere . Tertio , quod cuncti probabilium , licet solum probabilitatis fueum habeant, opinionum auctores aut putioni non sint universaliter arguendi de gravi pe eato. Loeum omnino hie habet antiqua regular cta virint homines , sntensis Itiditat omnes . Sineeta mentis simplieatas excusat multa pee.
Grassantes hodie libertIoas sententias absit a me ut defendam. Memoria teneo verba , quae Eminent illimus ae Eruditissimus Eeelesiae Pliniaeeps Flaneiseus Cardinalis Balberinus quibusdam per Illustissimum Lueam Ho'ssenium eollectis antiquae disti plinae metet Is praesi Eit ἱn Inser; pti
ne ad optimae memoriae Pontificem Alexandrum septimum: Ejuditorum , qui haee viderunt, Aea tigm Patre, concora opima est , multa is hae colle Bione reperiri. quae orthodoxum Duma sanciana . tiae bara vise,a sedis Apostolicae sita rent, quis la diis rem olνepentem baieν uis moribus cinctu quas simo is dasnplinae heleris ad ringant, quae rimis
siὸ pes um fons es , aptissmum νemeaeuis esse possint . impeti debet & alia speetes, quae Omnem
contra naturales praesertim leges probabilem senistentiam . ae omnia ab ipso procedentia operaeenset esse meeata mortalia . Gnfido esse abunde revictam. Et adversus ipsam adduci possint adhue multa alia. oris. Lasi opera rim. XI
49쪽
ex quo Divinae Maiestatis Ita horrengas quandoque plagas mi. si In Melesiam . Est prima per ipsos Apostolos damnata & easti. gata haeresis, foedior blasphemia Macedoniana. Eam quat in Sacrosanctorum ria. cramentorum administratione, Ecelesiasti eorum Benefieiotum distri hutione, ae aliis ad ista spectantibus patratur, ut eumque exposui in praeviis Dissertationibus ad Acta sancti Leonis IX. Eam quae 1 Coenobiis admitii possit , tetigi in Seholus ad septimam 53 nodum. Est mnosa una de elamosa hodie quaestio . Et utraque pars excedit udiri ae tecti limites. Hine quidam postula tunt haee ad quaedam Monasteria eorrigenda , ae sistendo aliorum raeessus elueidati. Et sane Monasteria ab hae stabie 1ueiunt olim longe mundissima . Etenim Chaseedone tisis Synodus, quae prima adversus hane Impietatem edidit Canonem, in so- Ilas Cleticos sanxit, non in Monachos. Monachalis Simoniae prima, si recte memini, mentio est apud magnum Gregorium. Primus in ipsani Canon est 1 septimo Coneilio. Etiam sancti Ro-m ualdi Abbatis, ae sancit Leenis lx. Pontificis tempore Simonia , lieri omnem seie maeulatet Ecclesiam , non invaserat Monasteria. Horum putitati humanum sanctus Petrus Damiani Ostiensis Antistes, Divitium tesimonium perhibuit sanctus Petrus igneus Episeopus Albanensis Et eetiἡ ipsa singulariis mo studio obligantur illam lepram devotare
ANtiqua Chiistianitas Monae his dedit vatia
nomina, varios titulos. inter eaetera ar
pellavit Renunciantes. Quod nempe non soli dia, holo, eiusque pompis di operibus, quoa omnes in Baptismo Dei mus, sed ei iam etinctis possessionibus ae temporalibus bonis nune uin mitte. rent , di ipsorum iura plene abdiearent. Α sua persona , non a Monasterio. Hi ne passim ipsum, antequam prosi etentur, aut sua bona omnia , laut ipsorum portionem transeribebant. Ita apud sanctum Hieron 3mum dieit de semetipso Mai. chus Monachus : Venumdata posses uncussa partem erogati paveritus , μνrem Mon stola eanisui . Et de Monaehismum amplectente sancto Epipha, p. 8. rio selibit in eius vita Ioannes Monaehus: E
i nos comparandos. Et ad sanctum Paulinum Monaehum selibit sanctos Hieronymus: vas δε - EA I s.farcinata auro C sum pisuperem sequimus . o sub
qae s. is Deusinibus Libriis I uiantιν . Notat duplicem exressum . Quidam omnia bona, qui. dam ipsorum nihil , aut sane non uis modiea alimenta donabant Monasterio . Ambos repre hendit Hieronymus, & censet aliqua pauperibus , aliqua Monasterio donanda largiter, nee omnia taeulatibus filiis aut fiat tibus relinquemda. Hane avaritiam damnat in Prostentium Parentibus, adeoque longe amplius in ipsis Profitentibus. Praesertim arguit Parentes, qui desol. mes proles studebant sine dote trudere in Mona stetia . Omnia sua largiri pauperibus quis refiei tur esse laudabile Ita seeetunt sanctus omnium cientibitarum Patriarcha Antonius , eius disti. pulus sanctus Hilarion, sanctus paulinus, ct alii plures. Verum Monassi, disti plinae Principes maluerunt Profitentis bona , partim in pauperes dividi, partim in Monassetium. Insgnem hae/e te inter breviores Regulam habet sanctus Bais
mo , quod omnia Prosessi monte hi bona per Prosessionem devolvant ut , & pleno iure spinctent ad Monasterium . Hi ne secundo di, itProfessi eontinguineos , qui illa occultaverint
50쪽
aut destandaverint , esse non solummodo R. res , sed in super sacrilegos . Quod nempe de. tineant res Monasterii. Tertio supponit, quod
horum bonorum distributio seri non debeat per ipsum Prosessum Monaehum . Quia vid lie et hie jam etieidit omni jure translato in Mo, nasterium. Quarto suadet hane distributionem non fieri in praesentia istius Monaehi . Quia nempe hine illi possi nase; Measo superbia , qua se esserat supra illos, qui ex sae si pauper
tale ad isam sanctam foetetatem venerunt .
Addit elationem hane esse s milem Corinthio. rum delicto, de quo sanctus Paulus a Cossum. III eos, qvi non babem. Quinto mandat istam distributionem fieri per Presectum Monasterii. sDummodo tamen suetit peritus administrare temporalia. PMam supponit omnis Professi Mna , non esse retinenda a Monasterio, sed ali. qua distribuenda in pauperes. Eandem sormam seeutus est ἱn sua Regula
qui totum , sed qui aliquid dederint Monasterio . Et in libro de Monaehorum opere affirmat aliquos eu seeuli inopia , aliquos re ina es distributa , fite amplis . fide qualitamque spintinιa fretiisse , controverit ad Monas et a , S addit omnes suo modo obligari ad manibus ope. xandum , di insta subjungito me istιendendum estia quistis Mosa=νBs,ves in o loco adurerisus farribus μιμώo id, quoa balebat, /mpenderia. Λs firmare videtur, quod Professurus non dumia.
xat laeuli paupetibus , sed aliis etiam Μon semiis possit elargiri. Dim, videtuν Alii enim censent ab illo asseri, quod icta elargitio non debeat in proprium , sed sera possit in quod.
eumque Monasterium . Et certe hune sensum videtur tradere etiam Io literis ad sanctum Λli.
pium Episeopum Tagastensem. Quidquid si, de hae consuetudine scribit etiam in Psalmo.
o es, rato Mantis. Agit de ova communi se .rνum . quae es is Manasso a. Laudat res illatas a Pros uentibus.
Eiusdem mentis suit Sanctus Caesarius At.ehIepiseopos Λ telatens s. Eius in Regula hoe
n dilius Antanen lis in Gallia Caenobii dono Christi cietilo Λbbas hane Regulam Sancto Cae
sario . alii adserIbunt eius nepotἱ ac presbyte. to Tetradior Ambo recte. Eam enim ille et, ditur huie dictasse . Et sanὸ Caesarius istud bpsum repetit in sanctimonialium Regular GAE Cap. '
tantis, omnia sua μι-- . adit Inis ensibus M. Birint , aus Monasteria consonae. Et insat qui quid labores in saecuti renuentinein , usu easola
di plura suae Regulae alia Sanctus Isidorus est mutuatus ex Regula Sancti Augustini. Etiam in sua Regula Sanctus Benedictus statuit: γν
bilibus, s lios suos Monasterio traduntibus serio mandat, ne illis unquam aliquid donent, atque ita saetant Proprietarios . . c adiungit: VH Cap. 39. crete s Me facere ualuerint, o H qu d asserae v
iant in aleemosnam innaseria pro mereari suis . faciam ex rebus. quas dare volvat innasoti missationem , res,vata Mi , fi va Bia erim, tis em Eua νio . Pallam supponit, quod aliquid dent Monasterio Sanctus tamen Paelicimius suis Μbna stet; ἱ, mxit aliam formam. Ipsam in se adci Monasti. earum institutionum libro exponit Ioannes Casi sanus. Demonstrat Proprietatis vitium esse pessimam nostrae Prosessionis stabiem, addit a Pa. ehomianis nee unum obulum suis permitti, atque prosequitur: sciunt enim eum sub M a reti ci- . seip a diutinatim esse son posse, sed .. MMutiis P