장음표시 사용
61쪽
itulit affirmat etiam in admissione sanctimonialium . Proinde professio non sunt limplieii et ad el-phata seu alimenta , sed est ipsum radieale ae M. etesiastieum ius e tes spiritualis. Theodotus hie denuo affirmat Adelphata poste emi & vendi. Et hine oritur quaestio de plena Monachi translatione, qua non Humtaxat ad alimenta , sed stransfertur etiam ad siliationem alterius Mona. serti : Λn tune illa, quae vel ipse, vel ejus parentes obtulerunt ptimo Coenobio , eum ipso transeant ad seeundum t Etenim qu Ad omnia profitentis bona & jura eum ipso per professionem triaueantur plenissime in Monassetium , estres eertissima r antiquissimus Eeelesiae mos Scinon. Quaestio est, an haee obtineant etiam in iam dicta translatione, seu seeunda professio.
re ρ Respondeo de hae . aut sanἡ sm Ili te fuisse
duram qudistionem inter sanctum Augustinum , ae S. Alipium Episeopum Tagastensem . Au. y p. 339. diamus istius ad hune litteras r Tristitis Τί auen.
os oportet vertanteν agere, ne Me is loto grege plangamus . Ea maxime In eu , qui Iam Cisses eis
ωι ὰπι- νemur de omlaeo , quod Iarum paupertim stiriar. Nam quod si, ea vendum est, ne me dubiam emendari voltimas, majora vulnera faciamias. Tantundem vatibit, se a iura dium tonudaris. Propter ipsum quine di uium illi, quo
ram eoaheo ni volumvis ut hoe exemplo secum et . in . rerum sciarum venaetionem μν moras uias ex
avaritia maeuiatas parant . dum mahgna species .an vitatue . Nam eum qu sius ad Nona eritimeonverritis, stiriaci o de condo Mur Iliud non emittat, moimὸ admonitus, quantum malum M .
tri mid ustiuust. Poenales, quas post Carthaginensem colla. tionem emisit Imperator Honotius, leges nonsuetunt sue suctu . Non singulares dumtax tpersonas, sed etiam integras Donatissatum Q. vitates atque Eecletias re/uxeiunt ad Matrem Catholicam. Et hae pro sua instructione quae lierunt ae elegerunt Eruditos , ex eadem Matre
Clericos . ita Thya non lis Melesia sibi e Tagastensi sancti Λlipii Monasterio in Piesbyterum
elegit Fratrem Honoratum . Porro pleneque tune Λ notum Eeelesiae colebant insitutam a sim io Augustino ecimmunem vitam , atque ita erant C et leotum Monasteria. Et istam formam
etiam Thγanensis, dum ad unitatem rediit , Eeelesia admisit , utpote instructa ae permot per sanctum Augustinum . Et hine inter ipsum de sanctum Alipium nata est quaestio de Honora, ii bonis. Alipius voluit spectate ad primum MO.
nachate Coenobium , esse illi affixa per primam professionem, ideoque eum transeu me non deis te transire; at veto sanctus Augustinus ee fuit oppositum . Censuit debere transter & qu, dem omnia. Hoe ipsum sensit Eeelesia Tityanensis. Hi ne aeriter certavit in Alip Ium . Nepsine aliquo statetnae charitatis vulnere. Sanctui Augustinns eti ponit suum sundamentum: Usqui adeo a tem eodem jura Pνe Huri μεονοιι es ilitia im: Quae verba nos doeent plur3 . Primo ,
quod professum in Coenobio Cleri eum aut M
nachum tunc sequerentur omnia bona, spectatura ad usum Monasse iii . Meundo , quia ista bona per solam professionem tune certo non mu- sirent in Monasterii proprietatem. Multis videbantur permanese in dominio prosem .
Etenim quibusdam in loeis molienti istiusmodi professo sueredebant non Monasterium , sed sui haeredes. Quarto, quod hoe tune intellige . dum esset non de quibustumque istius prosem bonis, sed de solis quae ille pet venditionem aut mam festam donationem non transeripsisset in alium. Huiusmodi secta in Monasterium dona'
tio tranaserebat perpetuam proprietatem . Ples.
hyter Honoratus de suis bonis non disposuerat hine Augustinus censuit ipsa debere sequi pers nam . ideoque eum transeunte debere transire . Et non male sensit. Λttamen in sua opinioni
62쪽
inon stili firmus . Lueet ex h4s verbis: Et puto. . nenses in sua, quae Monaehi bona negat per pro ivitim ess auferietae . ego quod dicere ἄν fessionem devolvi in proptimatem Monasterii .aon G pecaaia . seis dei illa tantopeνe laborasse . sententia sui se fit misimos, ae pro ipsa non soli Et eu his uel bis: Ne q. . f.νιὰ ipse fallerer. Hur Alipio, sed & Augustino eonstanter res itisse .fνι solea, dam in sementiam meam ρνα titio ora Eiusdem sententiae suit Sam eius di de ad vel sanini ne adjungit de Alipior sι ser/ liud justum Alipii sententiam duxit seandalosam, de nons spretio me perdides , oe. Haee vel ba edicunt Λli Hlotum Episeopo tum , seiretitu Ris Christiani viis pium suisse constantissmum in sua sententia . ta indigna m. songa sim de avaritia . Constanter censebat omnia professi bona non Nolanda sunt fle haee vel ba : Ne quid δεσιὸ Ipse quoad solum usum , sed etiam quoad proptieta- saluυν, die. Edi eunt plura . Pitino, quod san
tem itansire ne figi in Monasterium . Funda. ctus Augustinus suarum opinionum. luet veri sementa in serios edi ponentur. smaeenseret, non sumit sesen sor pertinau. Se.
Hie de te Λ uiuilinus de Alipius dudum di. eundo, quod ipsas doeuerit eum sormidine deseeptarunt, ct tandem consenserunt in hoc pa Hopposito . Tertio . quia ipsas conferret eum ictu me D xisi ut d inlaetim habeaηρ, Θ alterum aliis, licet inferioris docti inae, Episeopis aeae midium eis a me undetumque mordeatis . Quod Doctoribus. Quatic quia ipsorum iudiei umius uirimque esset dubium , censuetunt ex summi saceret, ae se ad ipsum ii clinaret. Qui, quo dividendum. Verum eur supplendae alte, id, quod Λlipium , licEt ejus improbaret semen. rius medietatis onus suit sancto Λugus lino inj. tiam, non damnaverit gravis pecea i. Sequebarum Quid Augustino eum Thyatiens Eeeldi tui sancti Cypriani regulam: Nemanem Juvida u. sa λ Respon/eo horum radicem edici sancto tus, fid messum senserit. Hi ne subdidit ad fili.
tal bas cistis . Guod nullo modo ιηυKemνιβηι , hue improbat. . Hi ne dc ipsam & ejus sectatores ni illam νem, quam semper ρυιbyteri esse pura, profitetur probabiles ae tutos. Tettici adjungit
votimi, eorum usar retinquamus . Hane Thya- eam, licet vetam ae manifestam, necdum essenensium infirmitatem operose exaggerat, ideo- imponendam Thyanens bus . Causa standati . que eenset fine gravi peceato non sole seandali- Quae Augustini regulae palam firmant vatiis in ran/am . Demonstrat non Aumtaxat Paulum eatibus aut horitatem ae seeutitatem sententiae vo.
Apostolum, sed & ipsum Christum Dominum raeiter probabilis. id evitanda pusillorum seandala abstinuisse a liei- Elueidanda sunt & his uel ba ' Dem/, quiatis lanctionibus . Hi ne cone iugit Thyanentibus, omnia ι meo, ω memini in dure1n nostra quia pro. si insorian nos eirent fundati, integrum Hol, posueris, qυδd me Hatre, Tagastenses teneant dein norati Patrimonium esse cedendum . Nempe hvorem in dim via intu, preιιι , floe justam esse is, Thyanenses magnis ipse laboribus deduxerat ad piari perspicis , ea Gmtaxat condurone non alntio, Catholieam pacem : hine ipsos deserere non po- reum habuινε νeddam. Id ea, cum isti id ran terat, longe minus scandalirare . Haec omnia tum obi/-νIr unon My ma steνio, ιει hoe frapto bavit . c admisit Alipius : attamen onus cen, auui . βινι ροσι, in ranta ἀι summa detracta ,suit gividendum. Mediam ex Honorati bonis non m ntis qti m aequat s mo nume a cosabilisnlatim portionem permisit decedere suo Monasterio , ρονι ad n νοι pereem ι. iterum habemus varia .
aliam medietatem uoluit a sancto Augustino su p. Primo, quod Augustinus fateatur Alipit sempleti, ab Hipponensi ejus Monasterio . istam temtam posse fieri ae esse liquidam . Me do , me/ietatem sensuit 1 se donari, ideoque tantun- quod inter ipsos facta transactio eontigerit Tagudem praestati voluit 1 sancto Augustino. Et hi ex sense Eremitarum Monasterium . Honota ius wnsensit in omnia. enim fuerat apud ipsos professus. Tertio, quod Veriim post digressum cirpit rum; nare ae r 'Augustinus alteram, dandam Thyanensibus . Ep. 168. tractare haee sua Acta . Et contulit eum Collega medietatem spopondeiit addere non ex suae Eo Samiae io, Turrensi Episcopo , viro lices non elesiae, sed ex bonis sui Monae halis C aenobii . eruditissimo , tamen optimo: Excepta eorum tνι, Non ex bonis jam habitis , sed aequirendis. Exsilis , quam experti sumas , nequid foria ιpse falle- collationibus aut dotibus ingressurorum . Qua ver . Lu fieri solet, dum ιn sententiam meam ρνε 'to, quod Augustinus aἡstri igi noluerit ad sum.
63쪽
dalo iam , ideoque penitus circumducendam .
Lucet ex hisce verbis : suid mibι post digressum
nostrum diu cogitanιι placuerit accipiat SanctitasTua . Et si tibι quoque placet, jam luterae , quas ad eos communi nomine scripsi, sine dilatione mittantur. Et rursum ex his verbis r Proinde , obse ero te , ut epistolam, quam eis communi nomine seri , subscriptam non disseras mιttere. Huc sa. ciunt & haec verba : Nam cum quisqve ad Honasterium convertisur , fi veraci corde convertitur, iliud
non cogitat, maximὸ admonitus, quantum mestim
fit. Si autem fallax est, e sua quaerit, non quae I. C. non babet utique charitaιem . Est obscura oratio. Existimo hunc esse sensum a qui . Monasteria intrant, simpliciter intrant, & passim non cogitant de su is bonis. Praeis tim non cogitant de suae vectione in Cletum . Quia ipsa cupiditas est pessimum vitus Monasticae bumilitatis. Lon.
ge minus cogitant, an in Clerum evectus sua bona relicturus suo Monasterio, an secum tradu.cturus. Qui talia cogitant , sunt carnales, &non habent charitatem. Huc tendunt etiam sequentia verba : Huc accedit, quia i d , scut jam collocvtι sumus , deinceps vitarι potest , ετ agi cum eo qui convertitur, si non putat admitti ad societatem Fratrum, antequam se omnibus illis impedimentis exuerit , oe ex otio ten Iur, cum ejus res esse desi
erit. Sensus est: sanciri poterit, ut deinceps nemo profiteatur, nili prius de suis rebus, ct quidem ex otio, seu maturo consilio disposuerit. Sic nullus restabit locus illiusmodi quaestionibus. Hinc intelliges & haec verba: PropIer
psum dimidium illi, quorum conversionis volumus ut foe ex Ho secum agatur , rerum suarum venae, tionem per morar illas excusatoriar Hlaturi sunt .
Alipius ex Augustini sementia dixerat te qui &fieri, ut Converti passim ante prosessionem de suis rebus non disponerent. Quia nempe sciebant sibi remanere dominium. Et ita omnino erat. Augustinus reponit istud ipsum sequi ex rili pii sententia, quae volebat solum dimidium trant ire in Monasterium. Sie enim ille sensit . Notanda sunt & haee fili pii vel ba : Cavendum
ra vulnera faciamus. Et hoc Augustini responsum: Mirum fi de re dubia es totius plebis ram grande scandalum, ere. Ambo profitentur utramque dubiae seu probabilis Opinionis partem posse ad sumi in praxim , nisi aliud mandet scandalum putillorum.
Sanetus Aligustinus recte dixit sancti Alipii
sententiam posse evadere liquidam & apertissimam. Etenim jam talis evasit. Imperator Iustinianus jam pridem sanxit, & omnis sub caelo Eeelesia admisit omnia Conversorum bona per professionem transire in plenam ac liberam pro prietatem Monasterii. Hinc illa , etiam dum Professus transit aut transfertur ad aliud , seu ejusdem seu diversi ordinis , Monasterium . firma maneant ad primum. Ita diserte sanxit prinfatus Imperator in seripta ad Epiphanium Pa triarcham Constantinopolitanum Novella Lege:
Si relinquens Monasterium , ιη quo conversionem ha-ibuerit, ad ahud transeat Μοηaserium , etiam fiequidem ejus subsantia maneat, er vindicetur a ρνι-- Monasterio , ubι abrenuntians hanc reliquis .
Vulgaris lectio habet: In quo conversatisnem bis buerit. Est manifestum mendum . Legendum est, Conversionem . Eadem lex Monachorum translationes rigidissime vetat, ac impediri hibet per quosvis Archimandritas atque Episcopos, ideoque quibusdam videtur haec sanxisse in
Eandem Constitutionem fit mat in Novella Lege ad Petrum officiorum Magistrum . Iι MO. Lib. i 2.3.
nachus reliquerιι suum Monasterium , er in ahud ιn. ς-P, qu grediatur , quascumque res tempore, quo Μonasterium dereliquerit, habere videbitur, proprιο Μ
naster o , in quod ab initιo conversus es , eas competere jubemus. Quod ipsum valere jubet dum apostata Monachus ad poenitentiam detruditur in aliud Monasterium. Et adjungit: Res, quas postea, utique post apost aliam aut translationem , habuisse probatus fuerit , Μonasterio , in quod mittitur, jubemus competere . Istud ipsum
in Basili earum Legum Synopsi habet Michael
Attalia tes: D Monacbus reliqueris Monast erium suum , er in aliud ab eri/, si quas res id temporis , ' -'quo Monasterium resequit, habere potuerit, eas ad
primum illud Μοnasterium , quod ab initio fuit ingressus , pertinere jubemus . Etiam Leo de Conis stantinus, Sapientes Augusti habent in selectarum legum compendio : Si mnacbus , relicto pro- Tit. 9.mio Honasteris, ad abud se comulerit, fi qua bona uis tempore, quo Monasterium reliquerit, habuisse compertus fuerit, ea Monasterio, in quo ab Initio fuit, travi jubemus. Septima Synodus de apostatantibus adjungit: Nisi fuerit culpa .Pνα-
Est antiqua etiam Latinae Ecclesiae Regula , ex qua magnus Imperator Carolus formavit hoe Capitulum : Si Μοηacbus Honasterιum - . . suum dimiserit , omnia bona iratis , er quae in 'V Μonoerium intνoducit oe quae non iri, odu. ςδP λδ δ' xit , dominio Monasterti sint , er ipse officio Praesidis seroire cogatur . D vero Monacbus ad ahiad Monasterium meraverit , subsaut iam ejus prius Monasterium pG deat r o in alio Monasterio ipse non recipiatur. Prior in apostatas, posterior Capituli pars sancit in transeuntes. Et sancit in utriusque plenam . Uidetur non sancire in transelatos. Quidquid sit , Regulam de translatis etiam intellexit, & ipsam in longe alia rationesundavit Uenerabilis Stephanus, sanctae Genove-iae Abbas apud Parisienses, ae postmodo Tor. naeensium Episcopus , scribens ad Abbatem
sancti Dionysii: Desiderium Fratνιι M. Canonici nostri, cupientis ad Monasterium vesrum tranfise , -P' ira
nec commendare volumus, nee reprehendere aud mus , illi omnia reservanIes , qui te ore retribuo
tion I anendet meri a fingulorum in pondere ρο st tera, sed ut vestrae petitioni er ardentissimae ili ussatisfaciamus volantati, Bberum ex absolutum vobis eum eoncedimus , salva nobis eleemosena domas , quam ipse is matre sua Emesae nostrae contulerunt , ut vobiscum in babitu ΜοπUDo defer viat, er ex eo fructum eamat Beatus Benedictus, saerae Reis gionis primitias sanctus contulit Augustinus. Prioris
Monasterii jus sundat in datis primae eonversioni primis institutionibus. Λliud sundamentum ad dueit sanctus Anselmus, adhuc Abbas Beccen fis , de nescio quo
64쪽
Clelieo, quἱ ex alterius Monasterii novitiatu ad. Auctus Reeeum , ae ibidem professus repetebatur priori Monas etio, set plit ad ejus Abbatem fmisHRus cliricus nobiscum Manseris, o νυ otia, quas prius , scat seipsum , nolιι dedit, quis m optiis
ris. Nempe Monastellum illud in statris, qui dumtaxat Novitius fuerat, bona nullum jus ae quis vetat: hine Anselmus illa licet omnia romitteret dixit ad suum Coenobium spectare . Quia hute per pio sessionem ille, dc se A sua de. derat. Hae donationes sunt distinctae, i/eoque lieet per professi translationem prima solvat ut , sol .i non debet & seeunda. Hane leges 5: Ca. nones, ut & ptima solutioni impedirent, noluerunt solvi. Idem eensuerunt di sanxerunt antiqui Hyber. L;b i8 norum Canones e si quis commendaterit an mam
eunt quod ptior Abbas debuerit seeundo suum
ius ante transeuntis Monachi mortem insinuate . Speel ut hoe ad solos Hybernorum moles, qui numquam sub erunt Romano imperio, ideoque ejus leges ignora eiunt.
REspondeo ei rea hoe olim fuisse varios va
tiarum Regionum ae Eeeleriarum mores. Etenim partem anirmativam eonflatiter doeuii
Nagnus nasilius. Eius vel ba adduxi superius . Quare videtur non dubitandum, quin illa eoti. suetudo ob: iuuerit per omnem PO.ute in Dineee sint. Eadem viguit apud alias Ecclelias , de Latina; I Gi eas, vetuin cum aliqua formidine , di plutium contradidi one . ita suisse in Asi ea , abunde nos docet iam expolita contentio intersati tum Augustinum ae sanctum Alipium. Ali. pius eonstans tuebatur sanet a Balilii semetii iam , det ipsam Augustinus non damnabat, sed tamen censebat dubiam . Etiam multi eensebant oppostum: & his ille in praesi se consormabat. Hi nepe milit silvaio Monacho Fra item AE milianum suecedere. Quod ipsum volebat etiam a Fratris Honotati hae. edibus, ex generatim a cunctis fle,ri. Qitae eius mens lue id illime patet etiam ex se.
cundo sermone de communi vita Cleri eorum .
omnes suos, licἡt jam professos, Regulares Clelieo, illie donat libera saeultate, imo dc eo.
tis habes eum suo F ιν commuae , es Db ad hoeosso sint. Proinde professus itine Clericus aut Monachus solum suarum posse ilionum usum transferebat in Monasterium , proptimatem ple no sbi jure retinebat . Transset bat usum e quia
vitam communem ae paupertatem professus nequit administrare. Poterat tamen de propite tate disponerer dx inier visos, ct per extremam voluntatem . Etiam exeludere proprium Mon
s/νitim stiis constituit, quia o iis Deo sertiunt . Eti tortu, od Ereti fiam ion pertinet, nee ad ipsum. Et AExeνυ an uis , AI quem p Ad alta d, quod ibi es , Monosterium. Hi ne di se imus plura. Di mo, quod Leporius iam Monachus de suis possestionibus ἡisposuerit.
Erat enim tune Deo servien . Hie titulus erat tune consi eius Monas ieci Dioposito. Seeutidcidisti mus , quod ex sui, bonis sundaverit novunx Mona serium. Tettici queat ipsi ii, sundauerit in borto. Hoc eli, in aliquo Suburbatio . Ita tune imLbat. Qilacio diseimus , quod istius odi Monas urioria in bona ex tune non ip Ela ren t aἡ Eeel etiam , adeoque nee ad admitti sitat Onem Episeinpi . Et hine lucet ista Mona si ei ia sitim non Cle. tie alia in domo Episeopi , sed Monachalia in
agris. Illusi istamus Liaeas Holstentus in pr emiali ad Moti alii eum Venerabilis Benedicti Anianensis Abbatis eodieem Disteriatione ani Dinat prima Coentibit leae vitae edi ordia suisse in AEgypto plania a per sani tum Antonium , ab aliis su Isse traducta per omnes sub caelo EeAelias, Cap. ruatque adiungit. E Capraria Insula, tibi eriges fvilo Mo thoram indieat Riat inus Numant/nua , missi ad Anti tim Mois eli id Iastuti tum in Afri eam inrtitertint . s. od ibi serest vim est , nequid. quam Donat is a Uyent θυι . Nonasteria Cis is ui . ne , Tiragosae. Es vae 6sse te attiν PistiIratis . Primum est verum, postremum aperte deviat . Etenim mani sellum est apud Afros suis re Mona steria ante G laciniana tem p ra ae adventum Fratrum Capra i ensium . Nempe sanctus Augistinus , iuxta consuetum istius temporis molem,
eum Baptismo su epit Monachismum , ipsum
portavit eκ lialia in Asticam , prant avἰt apud Thagastam , de vatii per omnes Asileanas Pt vineias tra iuxerunt. Hi ne Petilianus, Constani iners s Donati statum Episeopus , de ex i stas ctione plures eradisium ipsum este Monach smia rud
65쪽
apud Astos authotem & planiatorem. Ure sunt alietius loci. Quinto distimus, quod Lepotius e Monacho suetit factus Regularis Presbyter Hipponensis Eeelesiae . Istud fuit tune frequentissimum in Astica, ae omni Ecelesa . Et hinea loqui ediistimant illum Lepotium esse illum ipsum qui ob Nessotianam haeresim E Gallia Naibonensi ejectus sug.t in Africam, atque ili te sancto Augustino fuit reductus ad Catholicam
mentem, di postmodo evectus in Presbyterum . Existimant evectum ab ipso Augusino ae inea id inatum Hipponensi Eeelesiae . Vetum multa suadent oppositum. Est alterius loei. In te timmolem, quἰ Monachos in Clerum evehit, Ma gnus Λthanasus, lieet non induxerit, ins gni ter tamen ampliavit atque firmavit. Et omnes Leelesae eomprobarunt . Sexto distimus, quod sanctus Augustinus, qui satis Honorati boa a constantereensuit spectare ad Thyanensem Ee.clesiam , Lepotii bona non flagitatit pro Ecclesia Hipponensi. Neque impegit in suae Ecelesia
tuta. Etenim Leporius anie suam translationem
jam disposuerat de suis botiis, di ipsorum pro.
Prietatem per solemnem donationem transtulerat in Monassetium e quod nondum fece at Honora
tus. Ad evadendas istiusmodi quaestiones Augu sinus judicavit expedire ut quisque professu tus Clerieus aut Monachus ante rio sessionem disponeret.
Noe ipsum Hub;um , ae eu Ipso natae quaestio. nes suetutit etiam apud AEgyptios . Lueet ex supra adductis , Λ hie tepetendis verbis Ioannis Cassant . Demonstrat propietatis vilium esse pes smam Monasteriolum lepram. firmumque in .eentivum ad apostasiam , atque adjungit de Sati Dissimis B ait Daehomii Monae his: Eι Idcirco me obtia quidem coenobii profecturas stis sere ob
ia Monis' νιαμ citer qtisdam suscepti earum , quae nrtiterant quaeque ιηDe opere orians dispensaracum uenti post Miso mid νeri bai onem poscere Ienrave ranι . Agit de istis, qui sua non per solemnem dorationem , sed Ni solam pios lionem intulerant in Monasterium. Am mat quod quidam posmo, do aposta iantes ista omnia tepetiverint. Et a/jun. git r Cum ingenti Masphemiis . Nempe istam repetitionem aliqui iustitiam censebant, aliqui damnabant de blasphemia. Erant diversae sententiae. Et ad ista litigia ae eae Ipss nastentia incommoda evitanda Paehomienses Monaehi noq permittebat' a prosemiris aliquid institi . Existimo
quod inferri permiserint per praeviam ac solemnem donationem . Haec enim non poterant repet I.
Ad has quaestiones evellendas imperatores Theodosius li. ae Valentinianus IlI. ad Tau.
tum Otientis Plaetorio pia fectum set ἰpserunt
Primo, utriusque sexus & Clelieis di Monae his
permittunt libertatem testandi. Nempe omnes isti tune usque ad mortem retinebam storum bonorum proptietatem. Seeundo volunt, ut i me.
statis sueeedant sui haeredes. Tettio addunt, ut his desieientibus suecedat vel Nonastellum . Quatio hoe restringunt ad bona libera . alieno tu i non obnoxia. Crediderunt omnes istas lites
hae viaeestinguendas. Et multae suetunt extimctae. Leti data est sub Consulatu Λtiobindi &Aspatis, quinii saeculi trigesimo quarto, qua io anno post mortem san ii Augustini. Quod tune isae lites inea luetini lueet eti adductis usque hue testimoniis atque exemplis . Extat lex in 1 A
Lex santi It de solis morientibus, non ge a po- istatis. Et de hss erat major quaestio. Hine Imperatores Leo ct Anthemius legem lupplevet uni ros suis Nonis steriis relinquunt, non recipities quas Irtiferum ad ea νes mobiles , eflctimqtie quantila- ει, μι , eriam via sint ea em monimentorum restat βρὸν Us . In δεηο ιιηιbus istirem Immobiliam UM res Iuris sertari, quanda non adimitur ri, qui donavili reditiis eoru . Res immobiles, nili solemniis ter donatas, permittit repeti ab apostatis. Etl insuper ei tea solemnit et donatas indulget legisl lem evictionem. Lex extat in eos em Codice .
Et nee ipsa praeeἰdit omnes lites. Hine Magni: Moh, serio tum Patres alio modo providerunt .l Probarunt, ae in exeeutionem miserunt Sanctis Augustini eonstium j per suas tegulas sanxe
runt , ut quisque Renuntians ante professionem de oren; sua substam; a solemniter ae stm1 dispois neret. Sanctus Caesarius Atelatensis Arehi - Ep, seopus statim In ipso suae Regulae exordio laudae Dominicum verbum, si mrs perfectus esse , vade, o vende omnia quae habes , di da pauperibus , erveni, sequeri me . atque subjungit e ceνιδ Ra-
ipsum traductae ad sanctimoniales Regulae ins ruit venerabilis Tetradius. Et sanctus Ilidorus Hispalens s Αtehi Episeopus posuit in sua Rem. la o sui res Es Detiti od mi itiis cἷjsa praedi sis.
Iisiae offerunt, quando a se cuncta Dei saecularis via. eala praecisum. Et gloriosus Monachorum Pa.
66쪽
ti dispositionem , quae Omnes quaestiones praecidat atque ex eludat, ideoque illam volunt vestiti omnibus legum solemnitatibus. Et tales, quae imperatoris Iustiniani leges praeeesserunt, Mo nae halium Regulatum sanctiones habemus plures. Hi ne item vides . quod magnus Patriareha Benedictus ante istas leges seripserit suam Rumlam. Ista tamen optima Aiseiplina ubique non viguit. Hine fuit opus is is legibus. Egregiam, sed singularem, docti; nam ad sanctum Paulinum , nouellum tune Monachum, cadi. 48 scribere videtur Beatus Hieronymus: Iam non sum tua quis pug des, sed ius notio tui credita es . Mementa Ananiae ex soptiris. Ita fua timide servaveνana , Iu consis a ne CHRl 1 stis a.
biia, sed eum venerabili uxore sua Tharasia . &mo die issima familia egit priuatam in solitudine
vitam , non penitus absimilem Anachoreticae . Solam paupet talem S eastitatem videtur vovisse, nulli obedientiam. Eorum & pellondi & hona in nullius transietunt potestatem. Et tamen Hietonymus assirmat duo. Pii ue, quod suorum bono tum nullam de neeps proprietatem ha Mant , sed solam administrationem . Deinde quog illa spectet ad pauperes , isse que suo tem pote sit in ipsos dividendae qui husda in videtur doeere, quod Λnae horretiea piose uio omnia profitentis bona transeribat in pauperes. Respon. deo issam transeriptionem in nullo Canone , in nulla fundari eonsuetudine , neque tragi a Sane oHietonymo . Radieem, ex qua Paulino nata fuit ista obligatio, exponit in litteris ad Sabinum Plaeen litium Episeopum sanctus AmbiosiusAAmitabilem illustrissimi ae Nobilissimi Pauli,
Hocce Monast ei totum ius fundamentum habet in Actis, quae nobis esse ad instar Canonum recte set ibit sanctus Ioannes Chrysos o mus, Bea
I perator Iustinianus, ut praefatis quaestioni
bus sueeideret omnem .radicem , emisit ins-gnes Leges. ln ptimo Codie is libro extat eius ad Ioannem fratctio . Praesectum lex , quae varia Renuntia tutis eontra priores Leges aut mores Aat privilegia, inter quae est & hoc: in non herat T. parens bus Impedise , qua misiti tiberi eoum istia. μ' 3 res Mona vir Gotii fiant, aut eam ab solum eou. Dm exbὰν dare, sed si ipsi ι es amentum condant ne. res,d sol/ula qua auram illis resin ere. IIn au. tim εα non feceνἰηι, Deus fis ab ιηι stata. suis fiιlti Monas ν is avr Ecclesas retinguunt, omne fisa. νιm Itis ad Monaster tim utit Ecclesiam perisnet . Largius hae exponit in eonsequenti lege: BoeeιIam eunitum nobis eaννemone nosted Eunam esse, camus , ut Fqtiti In Parentam potestate consiti rus vel caris satis, ve orsan ejusmodι Itije abs tui iri absoluta, elegeris se Monasterio HI cIo. soc Ii
fi qui eo um , de quibus praesentem legem posuimus ,
eretim res ad iura ejusdem Ereti De ves Mono 2νII, l qtio recesseri ι, ρretinere. Hrae ipsum repetit int No.ella Lege ad Pettum Ome totum Magistrum: Nullum Been iam damus istia paνentibus Nios , istia L. Iag. Ilii Pinentes, DetiIΛνem Φιiam sectis area 2 νennia cap. 4I . quentes , trivr 1ngraros a sua exestiuere binred lare , Non solam aut monasticam latam subsecutos . Ex his addi stimus varia. P. imo, quod quidam usque tune parentes suas uti iusque sexuspiciles ob Clelieatus aut Monaehismi assumptio. nem ex haeredarint. Leges, quae hoe permittunt ob praeoces aut indignas nuptias , censebant
obtinete etiam in his spiritualibus nuptiis. Eraam tune non soli gentiles, sed & quidam Christia. ni vili pendebant statum Clericalem ae Monasti.
67쪽
cum t haereditatias praesertim suecessiones Eeeldi sis ae Monasteriis invidebant . Lucet ex variis
scriptis sancti Hieronymi, sancti Ioannis Cht ysostomi, ae aliorum Patrum . Adduco unum S. Hieronymi locum ex litteris ad sacram Virgi. . 8.
o quod in rebus mania perituram erat, domesita. ram misti emores ιnopiam . Notanda atque verissima sunt sancti Hieronymi vel bai N. o. s.
θυι triar a: utique Christo Domino. Hi ne ad. verssis istum suo adhue tempore grassantem abu sum Imperator lusinianus sanxit vatia. Primo , ut utriusque sexus proles possit etiam invitis pa rentibus prosteri in Monasterio. Etiam proles adhue posita sub patria potesate. Seeundo , quod proles ob talem prosessionem non possit ev. haeredari. Tertio, quod patentes obligentur il iis relinquere legitimam, seu quartam portic. nem totius haeteditatis. Quarto, quod illi ime. statis patentibus plenἡ suecedant . Et quidem sunt ea suetit proles, in omnem omnino substan. tiam. Quinio, hoe jure exuit Apostatas. Eo.
ium omna jus devolvit ad Monasterium. Quod ipsum repetit in praefata Navella Lege ad Petrum
Magistium ossi iorum. Hae omnia Iustinianus ἱnnovavit ae amplia, v7t in Nosella Logo ser; pia ad Epiphanium Pa L s. triarcham Constantinopolitanum i IIIud quoque
ari eo Iam aliquιου accepisse , aut etiam quatenus ta. rum est deris. si autem uxorem hissens, deinde eam relinquens, in Monasterium inradistin , Θ dos
mserrum regre ni ibas valuarti . Id ver. resim ens Nonas Hum ad quandam veniat misIaam . ur is aliam ouae figuram . Db antιa effas etiam scia Monasterio, se adiam quod a nobis prius d Pames, remanente, ipse inυν mesatis ει ν ἄ- Pνε- neiae Iudeis flatiae . . Eι tune Iabetit mutatio. Us sinum , si qui sacram ministeriam despexit . Tribunatis terram observet semis uis . Λdjungie translati etiam Monachi bona remanere primo Monasteri .
Superiotibus Sanctionἱbus adi;eit varia. Primo, quod Renuntians ante professionem positlibete de suis bonis disponere. Secundo, quodeuncta non disponentis hona pleno jure devolvantur ad proprietatem Monasterii . Per solam sine quavis donatione aut dispostione professio. nem . Nullum ipsi in illis manet dominium autius . Tertio, quod omnia haee obtineant etiam
in Prostentibus, qui habent filios. Quarto , quod filiis tamen debeatur leg;tima: piaestanda
sive ante, sive etiam post professionem. Attamen post prosessionem non a prosello postulanda erit aut praestanga, sed i Monasterio . Hoe enim aequis .it omne dominium ae proprietatem: de res transeunt eum suis oneribus . Et ista consti. tutio est longe iustissima , Audum ante probata per Sanctum Λugustinum , ae venerabilem Cat. thaginetis 1 Eeelesae Primatem Aurelium. Et nim de suo tegulari Presbytero Ianuario, quieondito in Eeelesae si vorem testamento filium Monaehum ae Mon alem filiam exeluserat, sanoctus Augustinus in ptimo sermone δε communi Cleti eorum vita dixit ad suum populum: Magnas his, δεδεν es . Dira clis tori Vestνae, μουν lune dolorem sortiI Mνeaetalem Ipsam in Eessa non δε- ρι te. Filiorum ipsius fit, συι νιι v. IH Iara
Non mireris Augustinum haee des lamasse ad populum. Audi populi murmura: Ecce, quamnamo dorit Eetis, Happone ahquid. Eere, qua-
fuso Disopus Augustinus de homi re sua vinar ra. tiam, non suscipit. Adverssim haee optimus Λ n. iis es adiunxit: puae Assis. Pro ιυν me susci.
num. Ima, Deo propitia, neminem inveniat. Et
68쪽
MUI, Ee donatre ρ. In paresiste Iabelist Episeopus non reddere: sed Jine fors, non Iure pol . Hae rationes permoverunt etiam Imperatorem Iu. sinianum , ut Parentum in Monasterio prosten. tium filios non permitteret Orbari legitima . Etiam sanctus Augus inus videtur istorum filiorum legitimam iesutasse . Id suadent ham vel hae Commenriti EMUM, ut non susciperat ipsi φον.
nuneuias , quae pertinerant ad exsaeredator. Hae optimae Leges non clauserunt aditum ore.
hibus litibus. Lucet ex praefatione Novellae Le. is ad Joannem Praesectum orientalis Praetorii :Lib. 63 Cunei us quia maluν quaedam , habens fidium sibi
ex ripitis tu rimis procreatum , voluit quidem segνe- rara se a communi i8a conversarione , o in quo m Maherum Manisseria commanere , plurima lanis fineisus mulieribus νeterendissimis ibidem congνegatis . Et quoniam nostrae Plator ιs Lex mis eos, qυι se νο- mastretis dedis M, seu Uras seu mutieres, antequam agrediantur Μono eritim , ea quo voluerint mori
quae sua sunt disponere , nec posse poetuam in edun.
non absimilis illi, quem sanctus Augustinus no his jam disit evenisse Uenerabili Aurelio. Is ierarentum testamento aut donationi filius, hie s. illi iuri supervenit adversa Consa tutio. Hine Imperator Iustinianus est in se tus Au. relii vestigia , & ad istam Relationem te seripsit: νopterea sancimus , fi qtiis Non steνitim hisb ι ve
quidem quae post legem sunt, ιιa quaeνere fibri , ficu lex tuti. si quid utilem ante lu/m subseetitum est ,
plura hine discimus, primo, quod quisque olim plosessus, nisi antea se solemni de legitimasia etiuisset, retineret plenam proprietatem omnis sui substantiae, nee ipsam per professionem geuolveret in Monasterium. Seeundo, quod de ista proprietate posset semper Aisponere: Etiam
per testamentum. Tertio , quod testamentum
posset condere non dumtaxat in filios, sed etiam in extraneos. Quarto, quod posset vel in suos vel in extraneos legare aut donate etiam omnem substantiam , ae nihil relinquere Monasterio . Quinto, quod imperator Iustinianus haee omnia mutaverit. Etenim saluit, quod professo om. nem de qua pro sessurus non disposuit, substan. tiam transserat in plenam Monasterii proprieta tem, ae professum omni dominio exuat, ideo. que de inea paeem reddat ad quovis modo aut via de ipsa disponendum. Sexto, quod issa, uti de quaevis alia Impeta totis Lex solis sututis figat modum , non praeteritis . His nullum inserat, in.
tulerit, aut illatura sit praejudietum. Et hine usique ad istam legem prosessi potetant ista omnia.
De tota substantia disponere etiam in extraneo . Etiam in proles aut eaelibes. Hoe e. ineunt his repetita verba e Ea maximὸ βιι, GHeηι bus. His
praesertim Iustinianus noluit piae udicare. Eandem gratiam Iustinianus postmodὰ amplia. vii atque extendit in Novella lege ad Petrum Magistium Ossuiorum e si qua mutire aut v ν m. p. 3g.
converterentur, Omnem substantiam suam in se.
tebant Monasterio. Etiam edielusis filiis. Hoelmperatori Iustiniano , ae praesertim Episeopis . ex quorum adsessu de judieio ille eoti didit huius
modi leges, visum est devium . Et iure merito . Hi ne adjecta sunt plura . Prim d , ut tales patentes, qui tamen antea legitimε non disposuissent.
tiam post professionem poliant disponere in filios.
seeundo, quod dispone e poti m in i Olos dilicis. Tettio, quod illis omnibus de singulis obsit; n. gerentur praestare legitimam . Quarto , quod ipss possent relinquere omnem suam sub si a n. tiam. Quinto , quod tune non possent penit MF exesu
69쪽
exeludere MonasterIum , seg obligarentur Ipsum
adjungere in numerum filiorum , atque ita de ipsi telinquere legitimam . Sexto , quod nolentibus disponete, ideoque intestatis filii laecederent in solam legitimam. Reliqua manerent Monasterio. Denu metando in filiorum sortem Monasterio regulam sequenter probat S Augustinus omnibus opulentis sdelibus suadet, ut in suo testamento istud semper praestent Ecclesiae aut pauperibus . Ex hue usque dictis nascitur quaestio, ex quo fundamento laudatus Augustinus de suo supra
memorato Piesbytero Ianuario deel amarit ad suum populum : Ecce , quomodo vi 2Imus . Nalii oces in scies te nostra habere aliquid proprium. Sed μνιὰ dissi labens. Nulii Dcel. si qui talem, δε- citim qtiod non licet. Bene autem sentio di fatribu meis : o bene semper cνedens , ab sae inquit oηeddsistititi. Iulia oe ista quaerere , quasi male senti.
es. Hi ae suae . Filia ipsus , Deo propitio, in Moaia seria foeminarum , o bonae spe es . Et quaa 1 annos erat , es de sua pectinta Ubil face e poteror , factum es tit Issim auentum quas puellae servare ιυν
so ipsi haeredem. Nolo munera is a r non amo amaetitiaenti stirim. Ego illum Deo quaerebam , soci ris em professus ora, hune teneres, nil I Lbraee , res mensum non faceret. S. Augustinus hoeeete. samentum in uitoque isto sermone eonstanterae assidue assiimat suisse saeti legum ae sceleratum, atque ita palam contradieit Imperat. Justiniano. Respondeo hos sermones esse superiori eius ad S. Alipium Epistola longe posteriotes. Ista sta tim post Carthaginensem, quinti laeuli anno undeeimo factam, collationem seripta est, itidicti sunt paueis annis ante optimi Pati s moditem. L et ex fine primi sermonis 1 ris, μιι
videlis, per aerarem Jam se I, sora infirmitarem corporis ad seneαDI. Etiam in seeundo sermone dieite Homo sim senex. Et iterum: Non δειρι
minus quinque. Etenim hoe tempore Eradius , quem S. Augustinus sibi postmodo eteavit Gad tutorem dc successorem, erat adhue Diaeonus Lueet ex seeundo sermone. Ast vero ad duode-e imum secundi Theodotii, de seeundum tertii
Valentiniani Consulatum , id est , ad istius saeculi annum vigesimum seditum, quo facta est illa electio . idem Era/ius erat junior Hipponen. sium Presbytero tum. Porro Augustinus . vivis abiit anno inius saeculi it Igesimo . Iotet istam Epistolam ae hoste sermones medio tempore conceptum suum , quem ad praeeidendas de Pro.
fessorum subsantia lites S. Alipio proposuerat ,
est exeeutus. ae regeg;t In mores. sanxIt ut d, ineeps in R;s, seu Clericorum seu Monaehorum , Coenobiis remo profiteretur, nisi antea de sua substantia disposuisset. Sanxit omnium dei neeps sne dispositione Prosen urorum bona pleno iure spectare ad Monasterium. Omnem
Prosessium voluit esse non solo usu ae administratione, ses etiam proprietate pauperem. Hine dieit in primo sermone: Nemo me reprehen i , quia Ianuaria saereditarem noti suscipiat Helesiis . Prim3, qti a Dctum alius detestor . D G, qtii Ias turtim meum est . Audi Institutum : Gηριι omloe noderis Clamitas viso, aediisse me fratribus
meIs, qui mecum manent, ut quicumqtie labra δε- quid, aut vendisi os eroget, aut doner oe commune
lud erat. Ecclesiam labet per quam Deus nos p
Ecclesiam ipsius , non sobere deber ahquid propriam,
sed aut erogara pauperibus , avit in commune mure re , mane ι mecum. Et in Deundo sermone lepiseeit per Laratum Diaeonum . . t ipsemet legit Apostoliea Acta,qui primae Hieros luemorum Eeclesiae a mimant omnia fuisse eommunia , de adjuntiit omnes suos obstringi ad id , quod ista m fesso, o isa exigit DR a. Et prosessionem di te.ctionem praevaricatus fuerat Ianuarius: hine ipsius, de eujustumque alterius sui Cleliei testa.
mentum Augustinus eensuit nefarium atque saruerilegum . Hi ne de de ipso Augustino se tibi e Beatus Possidius r Tis umentum nullam feci , qa auia faceret, patipo CHRISTI ου- hobias. Quia nempe primus ipse omnium ictam profestionem mmiserat.pioin ξὰ ista non ruit tunc omnium Ecclesiarum lex , sed singulare institutum S. Augustini.
Eadem singulatis lolma tune viguit etiam in aliis Monasteriis . Etenim de universae aegypti ae Thebaidos Coenobiis in laetiodci Monastiearum Institutionum libio Ioannes Cassianus: quam convenileati Harom, sed ne si quirim ι 'a' mares conred rur, priusquam non festim timore faciat tibus suis redda ιν extraneus, sed ne μι ροι-
dem ipsius se esse vim num, vel μιesarem hisbere e gnoscat. Uti apud nobiles, quae solemne Cassitatis votum non em Itiunt, Belgatum Canon;eas
nulla nisi emisso istiusmodi voto potest evehi in Abbatissam , ita apud istos Monachos nemo , nisi tacta sui plena ev propriatione poterat promoveri in Praesectum. S. Augustinus hane legem extemdit ad omnes suos & Cleri eos de Monaehos. Hi ne
ipsorum nullus condete testamentum poterat ,
aut quovis modo disponere, & es his lueet eximia S. Augustini sanctimonia . Etenim Omnia Ianuarii Piesbyteti bona spectabant ad Eeelesae Monasterium, ideoque de ista eius haereditas . Augustinus istam iniquitatis Mammonam fuit aversatus, dc proieeit. Magnus Gregorius si miles sordes jussit eum proprietatio Monaesio sepel ti. Attamen S. Augustinus admist quasdam ex-eept Iones . Haee est plima : sum de quat eum. que sua paupertate, quod statuerant, nondum sese
ιι mae aetatis auus ι ιι quod fateret, firmis me fac ret. Nondum istit m Deir, quia ipsos agellos habet eum matνιβο commtines, 2 stis Inditiis res possit. Hie sunt tres exceptiones et Matris usus fluctus , minor
70쪽
m; nor aetas , ae bonorum indiviso . Primam Au. gustinus exponit: Nepos meus impediebatur ali. - . de agellis suis offere indva Ustistimaria, Maινesti . quae Me anno defuncta est . Et adiungit. In eo ipsum ει sororem ejus sani quaedam causae , in CHRIsTι u oris eis, finiendae , til o triefaedis, quod ma θν um deser. Haee est quatia ex. ceptio . Augustinus adducit &quasdam alias. Ex hisee fontibus Imperator Iustinianus suas hausi Iaudatas leges , laudatque ipsa tum moderamina . Eu his item vides inter utriusque scripta nullam intereedete anti logiam. Omittere nolim di aliam lust in arii de hae re Legem, scriptam ad Ioannem praetorio Prae .ctum o Ad Me scintimus , sive tiν adI ι iam mi
saeculo relictam non eogit more Iatino ad similiter ingrediendum Monas ei tum , sed permittit respicere ad novas nuptias. Quae sieentia dudum viguit etiam in Gallieana Eeci sta. Exstat lex in primo libro Cogieis. Et ex ipsa diseimus eausam, tui g. ob quam Romanae leges Viduae ante expletum
cap. 33. annum non permittant novum Matrimonium
Eadem de te Iustinianus Antiit in Novella Legε ad Pettum omelorum Massistrum 1 Dοκ -
ADductae leges , sieei scilius Iustinianὶ nomen
praeserant, sunt etiam Eeelesiastiei Can nes . Sunt a uita Melesiarum gi seiplina, per ad. sidentes isti Prineipi Episeopos probata ae sima. ta . & per Augustam authotitatem agmina etiam in legis sigorem . Iuxta eam omnis semper vixit Eeelesia. Etiam Oee identalis . Variis hoe inicie is testatur ae prostetur magnus Papa Gregorius. Ag Candidum, Romam in Seauri Clivo apud S. Andream Monastelli Abbatem, haee seri
imitatem. Gloriosi Maurentii stater, in S An. dieae Monasterio professus, ae desunctus, quaedam bona apud saltem teliquerat. Ea Candidus Abbas repetivit. Et Maurentius redΗ dit. Ait men expectationi non satisfeeit. Hi ne se eorρο- tali iuramento purgavit. Et quia nee se euple-vἱt omnem Monasterii spem , inita est transactio. Et ipsam Pontifex firmavit. Qua omnia palam
sunAantur in adductis Iustiniani Legibus, ae ἱα superi sis laudata tegula Magni Baslii. Et iam hie n2ἰt omnia gestincti Monaehi bona spεctare ad Ccenobium , Ex ab istedibus nihil posse oreultati. Idem sanctus Gregorius primo septimi saeculi.