장음표시 사용
71쪽
Hae preees palam landantur in laudatis Iussi. laee replacabat praedicta Gravina hoc pene ex ea ti/niani Legibus, ct nos docent varia. Primo , Dd ηι Iutisse, adeo ut ab Iclam , quae anse δε- quod solitatium eutra Coenobia Monaehatum mad Eum s νιeam fuerar, tis Itis Udmosse test
pro sessi retineant plenam de proprietatem di admi-obus an trier. cἰm ergo de quisitore vessum nee me nistrationem suae substantiae. Secundo, quod pos med ac/atre estpigemus ambigere, necessissum stims ni eondere testimentum. Tettio, quod ipsa est nob)ι, tam eum Coη ariis no Is , quum cum intestatis neque Eeciesa, neque quodvis Coeno. altis hυθυι civitatis doctis tetris, quid eger areiatim,
bium sueeedat, sed fili, aut alii sui haeredes . de Lust tractare . Ius tractantes responderunt: post. Quarto, quod laudatae Leges de istis nihil dispo, quam sole ἰ m ν/ abbatissa ab Disopo MPisis anant. Et hi ne intellige laudati Gregorii Reseti p. est, ct sa monasterii regimine per annos puν mos Q. tum ad pei tum Subdiaconum , Rectorem Apo- se ad istae suae tra tam praenu, vestis quai larem stoli et in stetit a Patrimonii: Famintim msas ad eulpam foraὸ D som respirare, Wad eam fe esse
νem Ioannes Nonachus quidam moruns in sex unc as premiserit , n tamen potuisse Monis reis praejud lis,edim dim s. Cui loe quid m qaod dimissum es riti in inurire , sed res ipsus eidem Deo, ex eo quar te , sed conresare eam, vir hoe faeere ulterius non illac sorν shabbatissa ean'Data est, manifesta ju- praesumat. Sed pro labore suo statue quid accipiat ,0νe re, rere . Et ideo quia ex dimisi a d Diti ν bastis et vacuas labor suus esse non debrat, ef ια Mem, Xenodors.um posscsonem asseris indesiιὰ resinedia . χerit, ut qtis Ecclesis sipendiis sub is, ad lucra his tos tori aν agaribus , ut quia o Manastolum propria non aut lea. Reseriptum agit de solitario oe Xenodestitim ipsum in te a est citharesa sum, Monaeho. Et Romanae Eeelesiae Defensoribus omni etio aestud a providere deleatis, quisienus si praeseribit, ne ab istiusmodi venentur legata aut psesso ipso eae utilla praecesuri conreactu, sed ea ea testamenta. Pioinde Iustiniani Leges sanesum memorissae stricis letara descend , antediso Mona ae disponunt de solis Coenobilis . Quinto disti-osterio, poposto Irepitu tet excusatione, raddaturimus , quod Probus Λbbas censuerit adversum L -τὸ ex atiosoru dicituν obtenus. eon ν Ru , ut istas Leges dati loeum exeeptionis, dispensatio Fraronitas vestra Inuν partes eum a veriure, adnis aut epylaeiae. Dispensitionis locum esse illis, Legans sti re ι reda, definias aut martio 1 consen. qui per Romanum Ponti seem essent abrepti, &usu arbitros eligant, qui eorum valeant attigarianes quas Aelius in Caenobium, & quidem in ossi discutere . A qtisbui quidquid fueνιι sortirtim ita -- eium ae sedem Λbbatis. Praesertim si haberentostra prodi ne serieruν , ast austum imis venerab I a filios. Et iam horum substantiam Probus admi Hura jurgium remaneat, quae magnoprae Iterna pa- si spectate ad Ccenobium, addidit tamen esse di, eis snsfom da tantardi. . Ahia uilis omnia , quae gnos quibus aut deberetur, aut dispensatorie Lex testamenta praefatae 3ι cae Perinentιν, qti Nὰ impartiret ut plena saeuitas testandi. Saltem in qaod nullum esse luati mone peris ιι ιιν . neres, ἡ gratiam si totum . Nee dubium est quin Probus Les ut duri Manasterii, Frateνntia ιι velae sosticitudi- hane gratiam ab optimo Ponti see extra synogum ne , sacerdotati per oran a fudis reparentuν : quia poposterit . Verum erat implicata quaestio. Ete se prefati Consiliatione a νιὰ saueitum est . ut ea
ni mei tea istam iacti speeiem Iustinianus nihiloquae contra Leges fiunt, non saltim ιχurtha, sed sanxerat. Hine sibi soli non fidens Ponti sex , etiam pro infectis labendis L . Notanda sunt veris quaestionem retulit ad synodum . Hie Probus vi- ba r serra letis de oηe rictetum est . suiu σ- δε tui fuisse Reeessor Candidi. Etenim fuit Ab User agendum, de Leg. r Rara Iu d legati, suas. M, Urbiei ad Sanctum Andream Monali et ii , νιι ordo , definius. Legati sanctione perm uitae . quod Gregorius appellat suum, utpote a se ere- Imperiisti Constitutiori apoιὸ sane tum es . Alidcium& fundatum in propria domo. Eius item elamant laudatas Leges tune fuisse se Iemnissi. preeibus Pontifex plene annuit. Et adduxit va. mam Latinae Eeelesae Regulam .rias rationes. Quod nempe plenum vistorem ha. Traianus in Valeria Provincia, ae in funda. berent istae Leges, ideoque s ne firmis sundamen, to per suum patrem Cenobio Monaehus & Α b. tis non possent dispensari. Synodus est integre bas, a P aganis ae Barbatis Longobaidis suit ei e legenda. l clus eum suis Fratribus, ae fugit ad Melitenses . Haee omnia Gregorius insgn Iter eonfirmati Et varia Monasterii seeum abstulit. Tandem asin littetis ad Januarium Calaritanum Episcopum, i sumptus fuit in istius Iasulae Episeopum , atque
72쪽
ἱia omnia ista ret; nuit. Lirere sibἰ et ea d t ex du.pliei eapite. Primo, quod ista servast et a lapi- lia Barbarorum. Deinde . qutid eius Patens futis aset Monasterium . Ast istud postmodo ibritatum a Barbaris, ac restitui usu intercessit . Hine Gregorius ad Romanum Siciliae Defenso rem teseripsIt in tet caeterae sed oe loe quod Tra. distius δε Nonis serio illo . in quo contersus est , quod in Provinc a Veseria inplegone juris sui parrem ejus manifestimo censore hs , pellente hosti- δε iste, decedens abstitit, secumque λιώδει, fine
liqua dubietare ei reddendum es . via a vitreius ae .
qua olim diseeptatunt sanctus Augustinus ae san.ctus Alipius: nempe an Monaelii ad Epileopa, tum aut Clelieatum promoti bona debeant aut postitit eum ipso migrare ex Monasterio ad Ee-eles .am λ Et magnus Gregorius sensit eum san
cto Alipio. Ob Leges iustiniani. Eu jiciem
si inei piis nostr ordinis Constitutiones man. dant , ui ad Episcopatum assumptus fatet nihil Deum auferat, nisi unicum habitumi & ut de eius usui concessa supellectile disponatur per Conventus Priorem, ut; eonsuevit disponi de supellectile Fratrum desanctorum. Insigne Reseriptum Gregorius itanta suetiam ad Adeo datum Monae humi Iuia prius l
ιitim , tamen ne quis fusurum tempus oblivionis na-
I Uti a facere , quaa Lege es teritum , seu dudum
mνe . Prosessurus Λdeodatus vatia donauerat lvatiis : omnia solo verbo , eitra solemnem Seripturam. Hi ne post ejus moriem nasei lites rotuerant: Monaster ummiuisset Omnia postulate ae invadere. Hi ne dispositionis suae in solemnem Set pluram tedigendae facultatem po postit Λdeodatus, dc Gregotius donavit. No.tanda sunt verba : viti salue est verittim : edicunt lduo. Primo, quod hoe Λpostolicum Reset; p. ltum surdetur in laudatis Iusiniani legibus . lseeundo, quod Romana Eeelesa tune istas Leges veneraretur ut rigi lissimos Canones, ideo raris. L . Opera Tom. XI.
que in ipss non Aispensaret. Hue item spectant duo Attieuli in Giegotii Resei ino ad Petrum Subdia renum , Apostoliis ei in Stellia patrimonii Rectorem : De Iapi sa. Lib. r.
se Me te volumus , ut in rebus eorum nialia con
stiniani Legibus, quae a Gratiani Augusti Lege sanetiam degradati Episeopi aut Clariet adeenium a sua Civitate milliaria ielegationem
mutatuni in perpetuam elausuram ae paenii enutiam In Monastello. Et te diabit ae docet varia . P imo , quod quid in Romanae Eeelesiae De sensores similium Episeopolum de Cierie tum bona invadetent, tanquam Apostolicae Sedi dobita spolia . Meundo . quod magnus Giegorius , istam praxim improbam ae pimi et pselit. Tertio, quiaὰ istiusmodi Episeopos re Clericos jusserit paupetibus do Regulatis disei.
plinae tenaeibus Monasterils tradi in scenitentiam . Quatio, quod omnia istolum bona vis uerit spectare ad hoeee Monasterium . Quinto , quod tamen voluerit praeserti parentes rutique suos haeredes. Sexto, quod hoc etiam ea su tuorum Episeo potum dc Cleri eorum bona, durante ipsorum vita, eedetent ad usum dicti Monasterii. Septimo , quod hoe obtinete debuerit etiam in Episeopis de Clelieis promotis ex Ecclesarum familia . Octavo , quod hoe loeum habuerit in promotis ex simili familia
At vero at ud statu;t de lapsa Ane illa Dei .
omnia ipsius bona mandat tradi Monasterio , non gumtaxat ad vita litium usum, sed in perpetuam proprietatem . Nine quaestior quod si fundamentum hujus diseriminis λ Respondeo agi de Saeta extra Coenobium Virgine, quae fuit Monasterici tradita non dumtaxat ad poenitentiam sed insuper ad profitendam Monasti eam via iam . Videt ut quod ex proprii eius t lectione. Et ante professionem ipsa dederat qumdam Mona sterio . Hi ne Pontifex mandat, ut di baee, dc quaevis
73쪽
alia eidem Monasset o tradantur. Ista ob saltim
donationem, caetera ob factam professionem . Ex quo vides Regulam, quae lapss Episcopis aut Clerieis interdixit suae substantiae alienatio nem , non obtinuisse respectu istius, in quo poenitendum erat, Nonasterii. Et iam vides . de qualibus Monaehis suetit supra loeutus Ponti sex. Loeutus es de solitariis extra Coenobium. Hi enim soli tune habebant propriam substantiam . Hi ne diseimus de alia duo. Primo, quod tunc Eceles aestis manet piis saeuitatem ae libertatem darent non dumtaxat ad intranda Coenobia, sed etiam ad ducendam vitam solitariam. Seeundo , quod tae libertas habuerit adnexum onus, ex quo omnia per ipsos aequitenda postm d deuol- .erentur ad Eeelesiam . Magnus Gregorius permisit in aequisitam per hujusmodi Μonaehos , dum ob lapsum detrusi in oenobio moretentur, substantiam praeserti patentes ante Eeelesam Et adiungit causam: ut in ipsis juta Eeelesiae conserventur: hi parentes erant Eeelesae manet.
pia, ideoque quidquid aequirebant, aequite. hant Melesiae . Hre satim lalgius elueida Datur.
fias Leges orientalis Eeelesia eonstanter per .
rexit probare atque admittere. Etenim septi ma Synodus post damnatam pro Monasterii in .gressu Simoniam prosequitur : Poria qua BIs d pt 19 rear bas dansus more dotis, vias qua ex μοροι s
titi. Synodus ad Iustiniani Legem addidit istud
nodum , utpote schismaticam & lattoe Inalem , esse nullius momenti: ex ipsa tamen distimus antiquam disti plinam Otientalis Ecelesiae. Quia& noster Gratianus intestium ejus Canonem De eruci suo inseruit. Praesentem Canonem Codiei suo inseruit etiam Constantinus Harmen polus . atque ita testatur ipsum suo adhue tempore vixisse in Graeeorum moribus . In tute Graeeo. Romano extat Codex eum hae epigraphe r Deleritis legam compendi ius , factus a Leeae o Constantino , Iaptiui bus AugustIs , ex In vasisnoas, o D resti , ex Cod eo, et Noheltis Magni virus Ius ηι ηι Consutit Iollibus , at e rasameooema ιa id quod is sua o metitis es . Et sub nono titulo habentur haee r Nonasterium ιηιrata. Can. ras di senibtis rebus sti s ante ιntrvitum disponat . Iulis Monasterio de eatus omnia sua , tames id verbis expresstim non δερνιt, secum inferi. Nequa
estis foctus, qui tiberos habet, potest etiam posta quamDαι est . fa Dares suas disiario fh a suis ,
resemdans sibi unam parum , quae es innasteria eo erit. sι veri ιηι satus discesseras, sane qaidem Ab ra ejus at latestato capuar ulmisam Fatii am , o res quam debestio M aleri'. Obligatur sibi te. servare unam partem p Monasterium eomputate in numerum filiorum . Etiam Constantinos porphyio .genitus statuit: si homicida morti prooprio , vel Usum in v am revae artam eo Da er ap. probatasne, eam go fus stetere deposto , Mana,stiam ad vitum aras fierit , rertiam Mnorum ejus potem Modo ratam Mem et, retiqua triente aκονιω IIbreis Inte em , ad exiguum calamitatis eorum solastrum . .eμν to . Itidas Io fiat inferfecta δε- ιοι , pars laee tertia MnMum vixori es ccendentι-bus ex aequa ἐν de ν , me. Extat Reseriptum iaseeundo libro sutis G taeeo Romam . Et Miehaei Cetu latius Patria reta Constantinopolit nus haeeteseripsit: sacerdos, qui noveriι uxorem suamariti.rio pollutam , fi ipsam expuleris, a manere
uadebitar . Extat Reseriptum in quarto libro Mi praefati Iuris. Eadem de te e Ytat insignis novella Leet Impe. ratotis Leonis Philosophi, Hi tecta ad ejus Fr
trem Stephanum , patriareham Constantinopolitanum . Confirmat haec omnia , ita tamen ut adjietat duas moderationea . Prima est de bonis Monae ho post professionem aduenientibus, quae ex Iustiniani Legibus palam spectant ad Mona. steriumr Ilotu mas as fi quis, qua te ore Mona. Lib. ssicam litam susees t. Eeelera quidquam consecra. rit, im circa res p. mori compararas Bbertim ra. tamqae Iaduιumi quomodocumqtie de illis I. .eνε iel ι; mbu omnis ab ιait a in Monoratam Maliarum , tum ut bifariam βυκηtia vividatur , ita
ei tea Monaehos impuberes quibus per Leges noni permittitur conditio Testamenti . Magnus Ba istius eontra plu matum Eeclesiarum . quK
74쪽
i, sui deservierint , earam subflau Iam mamiam insantes atque pueros permittebant offerri aut profiteri in Monasteria, morem sanxit neminem ista oblatione aut prosessione adstringi , xiii post aetatis annum sextum deeimum aut deei. mum.septimum. Et eius Canonem simavit, ae
d omnem Orientem extendit Trullana Synodus. Velum plures Epistopi atque Arehi. mandritae intereesserunt. Hine Imperator Do permisit professionem feri ρnno decimo. atque in alia ad saltem patria teham directa Lege adiunxit. Puer
ii suppetunt. bes processi, e3 relana quoque abeat. Verum de hae moderationes etiam a Grae-
In Commentario ad supta adductum Photianae synodi Ononem Theodorus Balsamon ad. veit insigne ad Iustiniani Leges additamentum:
nuus . Hos possetius est verum de Cellulariis intra Monasterium: quales apud nos sunt MO.
naehi Carthusienses. Simpliees solitarios Iustinianus palam distinxi, a quibusvis Coeno
Quod Latina Eeethsa istis Iustiniani Leges
probare ae servare perrexerit etiam posterioribus seculis, de mons tam multa testimonia. Λtta men eum quibusdam moderationibus. Antiquae. ' Α colhoium in Hispania Leges habente Geraratit a MI Nonises , fio sisnctimon oles . Di tisque ad seps P rimum ν dum non retiquerint haereris . ef ε --nunt ν , αι Σιὼd di factio tibAs suas ordinent, m. duabit . In antiquis Longobardotum Legibus istatuit Rex Luit piandus si qua miano missioris Y δ' telamen inrita furiis, et Manaseritiis reuora ha JIMνιι, s i. sus lisbueris, a quo.tim mών. - .
inueniti, est ipsos habete in sua eura, arbitrio. potesate. Proinde tamina filios emancipatos habens poterat secum deferre medietatem suae substantiae. Et magni Caroli ae Ludoviei Pii . . Capitularia habent e sa Nonae bas Mono relam suum dimiserit , omnia bona I as , ω ροὰ ιη M. ς p χιν. Σχ8
eruntur . si quis ineuntias In Monasterium iuved vestire t , ante triennium Maaaesi habitus et non praeserar. D iana tres aunos semus , aut talanus .istit Ibertus quaeratuν, domino sua reddatur eum omnibas qais atrati , fide riamen derepra de lupaniatate . si avum intra trien ium re istus non fuerit. p. ea quos non poterit, sed ramum ea, quae in Nonasteriam addurit , dominas fritis accipi l .
Quia nem re ista sunt Domini, ideoque sequi
non possunt servi personam . si quis rapaerit, vel C Lai. sollicitaverit vel epνννμνιι religissem ram ram ,
ni sese desumpta atque sundata ex sustiniani Le. C. I cI. gibus. Etenim lieEt Flanei eas abjecerint. de eisdem tamen in quatio ad Capitulatia addita. mento seripsit Ludovieus Pius 1 Lex Romana est
omnium humanaram mater Lutim. Easdem suci
adhue tempore viguisse demonstrat in litteris ad Robet tum Rotho magensem Arehi Episcopum Sanctus Fulbertu Episcopus Carnutensis. Et dinim mulieri, quae volebat intrare Coenobium , jussit reddi gotem, quo posset in Monasterium ieeipi. Et ejus marito Deit saeuitatem transeun. di ad novum eonjugium . Istae Leges, non minus quam magni Gregorii Rese rapta etiamum gi vunt per omnem Melesiam. Den pias tamen quibusdam atticulis, quos idem Gregorius hinc indὸ eorrexit.
75쪽
An Monasticam vitam pingari substantia nono solummodo possit, sed etiam debeat δε- volvi in Monasterium.
R Espondeo bie miseri duas quaest sones . Pri-
naa est. An filius familias, parentes vivos
habens , adeoque nihil adhuc postidens substantiae, pollit suo ad Legitimam juxi renuntiare , atque ita excludere di Monasterium λ Respon. deo non poste. Etenim Iustinianus suo Codiei ad titulum de Transactionibus inseruit hane Legem Imperatoris Gordiani: De alimentis Praetem
ris si quaest io deferatur , transigi potest ; de futuris autem fine Praetore seu Pr.efide interposita transactio nulla avthoritate juris censetur. Qui transigit , aliquid accipit: Proinde si de suturis alimentis non possit transigi, longe minus ipsa possiani re. nuntiari , auti donari, Quod ipsum locum habet in Legitima. Ei enim ipsa non est aliud, quam limenta . Et hinc in qua ita Lege ad titulum de Collationibus sanxit Imperator Alexander; Pa-δum dotati Instrumento comprehensum, ut contenta dote, q:tae in matrimonio collocabatur , nullum ad bina Paterna rcgressum baberet , Iuris auliaritate impio attir , nec inreflato Patrisuccedere sida ea ra-rrone probibo ur. Dotem saηe , quam accepit, fra-rribus eat in potestate manserunt i co erre debet .
. Dion sius Gothostedus apponit hune Commentarium : Pactum ut filia contenta fit rite, certex ἰθqtie bonis renuntiet, Iure civili non valet, uinfodire Dos data Legitimae ρoraconi sutis fit ac sufficiat . Vt ii, scii pia ad Iulianum Plaetorio - prae lectum
Lege , exta lyte suo tituo de Inouietoso Testa-l nen o , DoXit ipse Imperator Iustinianusi si l
s inda di pes omnes Leges damnata est haec renun- ltia O, ut nullo , nequidem dotali, pacto possit lsrmari. Quare gratuita est longe absurdior ,
longe magis casia atque damnata . Praesertim
si sat ad excludendum Monasterium , hac in parie tantopere Privilegiarum per ipsas Leges lusi i i ta ini.
O. jici possit Bonifaeti VIlI. Constitutio adiitulum de Pactis: suamvis pactum Patri factum
si filia, dum nuptiaι tradebatur, ut do e contentancillam ad bona puterna regressum haberet, ιmyro bei Lix Cιτihi , si tamen jarame Ito , nee vi nec dola pνael; ι o , , marum fuerit ab eadem, omnιηο. seret ara debcbit , cum non virgat In salutis dioen
.mum, nec redundet tu aiserius detrimentum . Res.
pon .ico Ilaec nostr Allertioni non obelse, sed plurimum favere. Etenim Pontifex Civiles Leges non circumducit, nec illud pactum validat, sed solo ita ipsi adjectum liberum juramentum , juxta tuam Regulam: Non es obligatorium contra bonos mores praestitum Iuramentum . Ex contrario sensu concludit, omne, . quod bonis moribu Inon adversatur, obligare. Audienda est glossa: Nota prιω , quod quis non potest renumiare futurae successonι . Nota ultimo, quod filia non potest eum
ρatre pacisci, ut fit contenta sola dote sibi data, ut
renuntiet aliis bonis Patris. Nota insumr, quod
I uramentum praesitum super tali pacto non est Illicι- tum , ideoque est servandum . Et sciendum fecun
dum Arc&diaconum , quod oportet pore ferari ver
bum , omnino , hic possum. Nam excludit dispensationem , ita quod Lia non potest babcre relaxatio onem jurament ι ab Episcopo . Glossa recte distinguit inter gratuitam Legitimae renuntiationem , ac inter renuntiationem sub dotali pacto & one. re: recte allirmat Bonifacium sancire de sola posteriori renuntiatione. Proinde prior, licet ju
ramento confirmetur, manet vacua , vacuum
que est istud juramentum. Est enirn de re non licita ; Quia de omnimoda abjectione alimentorum, quam nemo POstit praesumere. An nullo
casu istud liceat, nolim dii quirere . Quidquid sit, de tali juramento nihil sanxit Bonifacius . Et ut illud, de quo sanxit, juramentum st ri n. gat , debet fieri sine metu & dolo, & citra praejudicium tertii. Ad quae verba recte Glollator et Posset ibi detrimentum reperirι βιιs , uti viro , vel venientictus ab intestato, vel smilibus personis . oinde tale juramentum fieri nequit line consensu sponsi. Quae omnia per argumentum a m a. tilinonici earnali ad spirit irale , locum obtinent
etiam in Religiosa Prosessione. Et sequuntur plura . Primo, quod absoluta ante proscitionem iacta legitims successionis renuntiatio iit omnibus modis nulla. Secundo, quod non firmetur juramento. Tertio, quod etiam ob constituta in Monasterio dotem iacta sit irrita di vacua . Quarto, quod tamen firmati ponit per juramentum. Quinto, quod iiiud juramentum seri ac valere non possit in praejudicium tertii. Iloe est, sine interventu & consensit Monasterii. At chidiaconi opinio , asserens illud juramentum non posse relaxari per Episeopum, est valde ambigua . Est enim implexa quaestio , An irritata per Leges pacta rati licentur atque fumentur per adjectum Sacramentum Certe magni Doctorescens)nt solum juramentum valere , ideoque ju rantem sola religione constringi, non jultitia . Et haee sententia est longe verior. Ipsa insuper censet talia juramenta posse relaxari per Eph
Secunda quaestio est, an emancipatus, ad ut tus, ac propria bona habens possit ante pro sesesionem condere tale testamentum, aut tales sacere donationes, ut penitus excludat Monasterium λ Partem amrmativam videtur sanκ iste Imperator Iustinianus. Lienim in scripta ad Epiphanium Pat si archam Novella lege pro sessuris permittit liberrimam disponendi potestatem . Ad aliud non adstringit, quam ut propriis filiis relinquant Legitimam , & Uxori restituant dotem. Et in scripta ad Ioannem Orientalis Praeto--s' rii Praesectiim Iege similem saeuitatem iacit cunis cap s ctis ante priorem Legem prosel5s: Ipsos non ad- Lib. 76. stringit ad quidquam relinquendum Monasterio. Ad quaestionem tamen respondeo negative. Et et
76쪽
nἰm in seripta ad Petrum ossiciorum Magistium Lege sane it de illis, qui nullo in filios condito
L i δ' Testamento fuerant professi: si omnem substan-φλP 3 ' ιι,m in1 ν filios dividere voluerit, propria sua persona filiis connumerata, unam Mi partem om. nιbus modis retineat , quae debeat juri Μοnaseνιι competere , Haec Lex illiusmodi profestis nonini ieit novum vinculum , sed impartit novum privilegium: eis concedit, ut etiam post pro sessionem pollini sua bona disponere in filios. Verum sub onere, quo cogantur Monasterium assumere in numerum & sortem silio tum . Proinde istud onus etiam ante professionem disponentibus
inerat. A prioribus legibus, licet non expressum , fuit omnino suppositum . Quis enim ido neus Monasterium, in quo & vivere & mori disponat, a sua substantia penitus excludat λ Haede re certus Justinianus nihil hic sane tendum duxit: sanciendum solummodo duxit, quid esset relinquendum aliis. Eius vestigia secutus est Im. perator Leo Sapiens in Lege, qua professos Monachos testari permisit de bonis postmodo aequili
tis. Et iam permittit, ut non condito in filios
testamento professus possit id post professionem
facere, mandat ut semetipsum numeret in sor. tem filiorum, di adjungit: suae verὸ ρονι ad ipsum respicit , in ea restamenti factio deffat . Guippe quae ιntegra ad Monasterium pertineat . Per. git de bonis poli Prosectionem acquisitis: statuimur , ut si quis , quo tempore monasticam PIram suscepit, Ecclesiae quidquam consecraverat, illi cir ca res postmodo comparatas liberum sit ratumque judicium, quomodocumque de illis statuere vetit. SInmbit omninis ab initio in monasterium fit illarum tum bifarjam substantιa vividatur , ita ut una pars in bessem , altera vero in trientem circumscribatur vi Monachur , quomodocumque tu visum fuerit , de
besse testamento flaru ιat , triens autem applicetur Nonasterio .
Eiusdem sententiae fuit Imperator Constantinus Porphyro genitus. Etenim in Lege, qua
homicidatum poenas mitigavit, statuit haec se quentia . Piimo, homicidam privat omni sub stantia , adeoque & omni facultate disponendi. Deinde ejus innoxiae uxori reddit dotem , dona tionem propter nuptias, & qua vis istiusmodi alia. Tertio ejus innoxiis filiis donat trientem. Quatio bessem donat uxoti dc f. iis interfecti Fiscum penitus excludit . Et adjungit: Si homici.
conmo oe avrobatione , commisso prius scelere dem
βο , monasticam ad vitam transierit, tertiam bonorum ejus partem monasterium accipiat , reliquo triente uxori er ιι berιι ιnterfecti , ad exiguum calamitat seorum solatium , reservato . Uxorem illam
ct filios ob Monasterii jus excludit a triente . Quod nempe i pii ex cunetorum intrantium bonis triens, aut certὰ legitima debeatur. Et adulteram Pιe, byteri uxore n e laudi in Monasterio jussi P triarcha Constantinopolitanus Mie hael Ce
rutarius, atque adjunxit: Doζιs, quam marito artutit, duo trienteι pro filio retinebuntur , reliquus ipsi concedetur , et tr/buendus Monasterio , in quo rondebitur. Hec omnia desumpta sunt ex Legibus Imperatoris Iustiniani. Definiunt Monailerio debitam portionem, quam illae leges aperte non expresserunt. Et sane Monasterium, dum quem ad professionem admittit , una admitti e durum onus: ipsum perpetuo alimentandi, do. cendi, tolerandi. Si fiat codeus, fatuus, scandalosus, aut etiam apostata, sit ad perpetuum
onus Monasterii. Quare ipsum sine crudelitate eκ eludi non possit a legitima. Haec omnia in suo ad quintam imperatoris Iu stiniani Novellam Legem insigniter elucidat dc eonfirmat Iacobus Cujaeius. Coenobilicae vitae
statum ac professionem eκ ponit, atque prosequi tur: Tractemus , an verum fit, quod Aceusus η tat, Μοnachismum esse evitis minutionem. Equι-dem puto non esse . sia nee civitatem , nee fami itam adimit. Non omnis flatus mutatio est taριtis minutio . Manumissio non es capitιs minuIIo ; sena tu motio non es capitis minuito; Monachismus non est rapitis minutio . Nam oe jus legItimarum baeredItatum Monachi habent. Et ante hane Novellam habuerunt bona prostris, testamentι factionem , t quo Cites . Et irritum testamentum non fit Monat ebismo r quod tamen constat initum feri eapitis mI-l nutιove , etiam minima. Idque haee Novella probat.
sed si ante monachismum testamentum non fecerit , ex hac Novella non potest Monachus postea facere testamentum . OmηIa enIm, quae ejus fuerant pro pria, tacito jure ad Μοnasterium transeunt , exceρ-ta Fastidia debitae successo uis , quae tiberis servatur.
t In quam tamen imputare oportet dotem, er donationem propter nuptias, secundum jus commune . Ex- cestra eIlam uxoris dote, er lucro nupt ais ex casa mortis. Atque ita easus mortis ducitur ad casum Μο-naehιμι. Et Monatassimo solvitur matrimonium .
Horte ex Novella I 2 3. Μοnubus testamentum facere potest ιnter liberos , viriti portione Monasterio reti-cta . Et ex quinta Leonis Novella de bιs , quae ροθMonachismum acqui it , testamentum facere potest,
vel in assem , si quid rerum suarum in ingressu Mol nasterio ramulerit, vel si n hil contulerit, in bessem, trieme Monasterio reticto. Antea pauper per Μωnachismum quandoque fit dives. Quod nempe eminenti ejus scientiae , aut aliis virtutibus qui dam ampla donent, aut legent, vel fiant aliae accessiones . Ex his testari istum Monachum permisit ad statris sui Patriarchae Stephani ac aliorum Episcoporum conlilia & preces Leo Sapiens, verum illa conditione, ut Monasterio
impartiretur trientem . Quia nempe Monasterium habebat istud jus etiam ab ingredientibus . Non ex solis Iustiniani Legibus, sed ex antiquissima consuetudine multarum Ecclesiarum.
Expon tur nova quorundam Regnorum eon. suetudo , quam anellant amortisatio. nem, seu manum morIuam.
MAnus mortua est duplex, Primam ex o
nit magnum Belgii Chronicon : Hoetem-l pore , sub Episcopatu Alberonis I. maxima pax Leodie um fuit . Unde de nocte dicitur oνare sol tos hic Discopus pro grege βι eommisso ante fores diversaνum Ecclesiarum , tib semel audiust mulierem sentem mortem mariti su , o maesertim pro i ter mortuum marιtum auferr ι ab Epi copo suam culcse
77쪽
Ejuidem tu is ae set Itutis meminerunt pii Im L; b. peratoris Ludovici Capitularia: ει cum se eois. c. o a' mutationes, legitimaeo rationabiles alae utile M 'E tis j D ι factis sint, permaaeana, ubicumque
Φαδ inutiles oe incommodae, arque irration bitis D, Bae fiant , d 1solvantar . Eι reeipiat unusquis equod dedit. Ubi veνο montia manus interjacer, aul lia quaeuter causa, quae rationabilis esse videatur , refertenta erit, diluenire describatur, o ad n stram notitiam is froIών. Per interjacentem ma. num mortuam Omnino intelligitur jam die tu in
Regium ius. Ita de factis ad Dei ea scis injustis commutationibus habet Caroli Calvi admonitio
apud Pistas r si mortuis manus vel praecepsum Re sum super eis inseu aera , distiliat&ν d. genter ,
quali ἐν factae fini. Et Philippi Augulti Regis
Diploma habet: Neque nos, neque istius super hominem de communiis moνrtiam manum Hamiabianus .
Hae consuetudo videt ut obsti in xisse solos set. vos, libertos, ad se tiptos ad glebam , aut alios Principum conditionarios . Servilis eo aditionis solutJo semper fuit appellata manumistio, iuIsso extra domini potestatem . Apud Franeos fiebat cum onere istius Beneficii agnoscendi ae pios. tendi etiam post mortem. Hoc ei at ius ti obli. gatio manus mortuae. An jam dicta manus ab. stimo ubique viguerit, non possim asi imare . Quidqυ id si, erat erudelis barbaries. Altera mortuae manus species sunt Eecles at , Monasteria, Xenodochia, aliaque id genus pia Iocat in ordine ad aequitendas vel possidendas temporales possessiones. Quidam dant hane no .men elaturae rationem : sicut semel morutis rincia non moritvν, ita quoque corpua ejusmodi, etiamst mnes peUonae, ex quibus constat, νebus sumanis
eximantur, er mutentur , immutatum peνmanet .
Vel im ob hane lationem tale eot pus deberet potius appellati manus viva. Hi ne in Tractatu de - honorum amorti satione Petrus Deekius dat aliam Cap. 2. vocabuli eausam 1 Misi sane issum se eν fuit ,
dea manum mortuam dici, quod qtiemadmodum monentis idimonis manus id, quos comprehendit, f
lemn lata in commune hominum commercium ps G. nri remistis, sed de mulando conservat . Alii manum mortuam de vivam diseernunt eu idonei.
genus saera corpora, quidam Reges ad dictam apprehensionem di retentionem Deetunt in eap eia, atque ita quodamm do mortis earum . Hi ne diei eceperunt manus mortua. Hae et hyamologia apparet verior. Quidquἰd si, omnes rem intelligimus a parum est de nomine. Petrus Peehius consequenter nobis exponit naturam a morti sationis r suemadmodum tis merrtia dieιιιν, quae is disceptatione Itidi lati esse desu, Movachus
mortuus , qaι communi hominum consuetudini exem plus es , excommunιcatus oe deportatus morsavis . viis a eortu effrequentia hominum excluditur , ex haeredatus meritius , qui intra saerePer amplus non
Quaestio est, Quaenam sit prἱma huius morti fieationis origo Pettus seekius in praelato Tr elatu respondet 2 EJ modi Lege Dm DG Ati, secutis in Datia , locasque aerii Romano Imperio subditis mutiisse , cum Diris meransmus In Epis lis ud Nepotianam , rum Divus Ambrosus et denterestendum. At eeitum est eluditum in Romantiae Belgieo iure uitum labi. Λudiamus utriusque Patris verba Sanctus Λmbiosus haee se, Ut ad Imperatorem Valentinianum I. Nobis ratam pri- L; h. ia lissae stiti sonis emolumenta recentibus legibus dena Ep. IE.
gantis , 2 nemo eo veriιαν. Non enum putamus injurium , pia dispendium non dolemtis . Lνibunis ιω testamenIa templorum Nini ris , nullus exeipi, tur μου unus, uultur ultimae coniurionis, natius pr deus verecundiae; soli ex omnibus Clerico commune jus elatiduin , a quo solo mo omnibus tortim commuis ne suscipitur , offficium commune defertar: utilia I gara teIgravium viduarum , nulla donaris . Ea usi a moribus culpa non depνehenditur,t men exta mes.ctis praescribilis . Iuod sacerdotibus Fana legisterit C his Mais vidua, .alet. suia ego non tis q eraν , sed ut seiant quod non querar, comprehendι. misenim nos pecunia minores esse , qti m gratia. sed referunt, ea, quae HI donata Des νιI Aa μηι E cti , non esse teme/ata . Sanctus Hieronymus Nepotianum Cleri eum gravissime dehortatur ab omni eum mulieribus, saetis praesertim, familiaritate, atque adjungit: Puder Picere , sisere. Ep. 24 dotes Molorum , mimi, es auνuae , oestaria hisν aetates ea tiar, stis Cisricis o Monaclis Me Lege prolibitur. Et prohibeαν non a per se io,ibus , Ieda Prine pilus Ch siisnis . Nec de lege eonquero . sed dotia cur mertier vis hane Legem. Cautorum bonam est, sed tio mιοι Dianas , ut induram caule-νI. ρ ρjam disseriνaque Luιι cautio , o tamen nee H Hs namν hinitia . Pre frit e missa Lehistis illudimus: O qais si mri,a snt Impe Iorum sciua , quam CMisi , Leges rimemus , Evangelia esu
i temnimus . sis haeres, sed matere , Ortim , ιd es, gregis
78쪽
Ista Valentiniani ad sanctum Damasum Pon. t;seem scripta , ae in omnibus Romanae urbis te. cta & publieata Basilie s, Leti extat in sext de-e imo libio Codie is Theodosiani: Ecclesia iel , T L 2 i ira Etitis uti , vel qui coatinent vim se volunt
Lex sanxit varia. Primo, ut Cleliei, ipso- tum domestici, aut Monachi non adeant domos viduarum aut pupillarum . Secundo , ut ab isto aditu prohibeantur di areeantur, si opus fuerit , per publieas Potestates. Tettio, ut ad istas do. mos ne quisem deserti vel deduci possint per dictarum personarum Cognatos vel Amnes. Quadito , ut in Cleticorum aut Monae horum domos introductae , seu Agapeiae mulieres istis Cleri eis aut Monaehis nihil donate possint, ne quidem
Per ultimam voluntate. n. Hae enim sunt muliores, quibus se Cleliei, & extra Coenobium de. gentes illorum temporum Monachi sub telix;onis praetextu adiungebant . Ipsarum formam Squalitatem spero ample demonstrare in augmen,
tis Seholiorum ad Canones Nicaenos . Quinto Lex sanxit, ut omnis istiusmodi donatio, aut etiam edi trema dispositio, si penitus inemeax de
nulla. Sexto, hune rigorem extendit ad altis, ciosas etiam donationes ae dispositiones, quae sebant per interpositam personam. Septimo , eundem rigorem eviendit ad jam iactas donationes, testamenta, ae Legata, quae tamen nec dum erant deducta in plenam eveeutionem .
Octavo, post haee saeiensas donationes 3c quasvis dispositiones aAdicit Fisto. Nono, permit tit ut sui haredes in suam suarum Agapetatum portionem succedant ab intestato. Insuper ut ab istiusmodi Agape is aeeipete possint singularia bene seia. Et per donationem inter vivos, de
Legis i a die em prodit Sanctus Hieronymus . Agapetarum secta locum habuit in utroque sexu. Quandoque Clelieus Agapetam, quan3oque saeta Virgo aut vidua in suam domum introduce, bat Clericum aut Monae hum Agapetum. PIOc. re contubernium Sanctus Hieronymus large ex. ponit 1 amrmat germanum etiam Fratrem A ger- mar m sororis domo quanἡoque ab istis Agapetis suillo seelusum, atque prosequitur: Frater δε-
non restitim servarum , sed torosistam , ef in sord, l us delicata is , qui ipse sacculam signet, textriaum tinear , pensa distribuat , eua familiam, em quidquid de ptistit. necessarum est , δίμημιον Θ
tvν , rumor in pabrica fit. Hic epistola videtve esse seti pia ante adductam Legem . Ei enim post ipsam Agapetus non poterat haeredipetae elogici impeti. Erat enim in eapax ea pessenρα haeredit iis . Ean/em antὰ Legem Sanctus Ambrosius
mius , quam nulium habeνe amorem honosor a , cutisti quodum degeneris mercaturae, quaesti sollicitari ignobili, avaro in uari coris, Lebus o nisalua
Hemam ut liberi rotiant, qui postea
non sunt emendarari: etim honestum Mast compendia ali s , vel debitis te I podra avertera , cum vel saΜ
nibus , ebus nem ni . Eadem repetit in alio ejusdem libri opIte , atque adiungit: De illo quid cip. H.
χon interdum Mesorem praeaeam ia viduis bland men. Ia eiciant, quam tormemia . Non inires apud Deum , vitream vi, an cucumdemune quis ras ali vas occupet, dummodo qua pacto uneis allenam .
Adversum talia quorumdam nequissimorum CIerieorum di Monae horum Dei nota eonstantet &actitet deel amarunt de alii Episeopi atque Doctoistes: verum ipss non persuaserunt. Hine tandem prodiit adducta Lex Valentiniani. Sanxit in solos Agapeios de Agapetas. Prae. sertim in Agapetos. Hi se saeris mulieribus sub
pietatis praetetitu adjungebant: δgapetasaἡjun-lgebant sibi, non se istis. Interim Lex in utrosi que loquitur. His donare, legate, ae testari; istis vetuit quidquam ex istarum qua uis disposi-
interdixit omnem aditionem ad viduas aut pupillas, Ac quidem tanto rigore, ut Ipsos areeri jussetit per publicas etiam Potestates. Res tetri hi
79쪽
iis. Qitia nempe aditiones Istae erant via dcv ratio ad cone iliandam introductionem agapeti. cam . Eadem Legis verba vident ut ipsum intro. ductionis commereium proscribere t utpote ad lformam di limites , quos i pli praeseripsit Nicana lSyno/us. Porro Le2 1aneit in solos Cleri eos , non in ipsorum Eeelesias. Hi ne supra dixit Sa n. lctus Ambiolius r Itiois sacerdos bus μηι orate- lru christonis viduis, tot ι; qtiod minimis αι , lnon .istit. Hoc ipsum iterat : semper queritur exeludi solos ministros, non Eeelesias. Ex eo. dem prineipio seriplit Sanctus Hieronymus: sa
Cleliei aut Monaesi venamur nobis legata di Testamenta Agapetarum i Si quid pietatis tituis l Io legatum velint, legent Melesiae. Quod nem. lpe Leu ipsum non vetaret. Quare tecte ad ipsam ii et ibit Iaeobus Gothos edus a Malieres Eetae sι. i
Notanda sunt de his vetha Sancti H Ieronymi res fideiκommissa Legibus illudimus. Adversum easdem Daudes Legem ampliarunt, ae varie extengerunt Imperatores Valentinianus tib M a. gnus Theodosius, atque Λtcadius. in data ad Tatianum Praetorio. Praesectum Lege sanetunt , ut vidua gei neeps in Diaconissam conseeranda debeat explesse sex gi Ita anno; , item ut neque ex immobilibus, neque ex primatiis mobilibus honis possit quid piam alienare, atque agi ungunt: cap. 17. Ae s quando diem ob erit, stitiam Ecclesiam, nia.
donationem , a jamentum, Otiotiber deni via deter ιaν genera, conscriptum eua eos, quos hae sam. Eione submovimus, id me in Iud etiam demoretur ,
sed ies ex lato rati, συι MI comperere intemgtι , sabiti Ajus ri Ilion. Deeiari. Haee Lex quibusdam videtur a priori esse gisparata. Etenim non de Agapetis statuit, sed de Diaeonisa s: quas inter est multa disserentia . Diaeonissa enim possit esse & non esse Agapeta r item habere & non habere Agapetum. Deinde hre Lex non solos Cleri eos exeludit. sed insuper Ecelesiam de pau- petes. Quod nempe quidam Cleriei horum no .mine haereditates venalentur. Et non exeludit insonae hos. Respongeo Leges has non esse disparatas a priorem per hane ampliari di extengi . 1 in duobus Attieulis. Prima extensio est ad quasvis Diaeon istas. Etenim &hae, lie/t agapetieo le mmereio non obstringerentur, erant obnoxiae
dolosis Cleri eorum eireum seri pi ionibus . Hae lde causa Lex non loquitur de Monae his. Et dilnim inter Diaeon Issas ge Monaehot nullum, nIllex agapeti ea introduellone , poterat esse familia. re eommere; um. Seeunda editensio est ad Eeel, fas ae pauperes. Extensio tertia est ad memor tas a Sancto Hieronymo fraudes per sdei eom. mitti . Hane Legem In suo ag Ipsam eommentat; o D. eobus Gothostedas assimat esse priori qua/ante. nus similem , de dat rationes: Nam uia vigesima
commune loe fis utrique Lud, ut tacit s frit commis. M is fatidem Legis, quantum potest , oecurrat. Miseri vera saliis. Penitus salium est , quod Primi Valentiniani Lex sanxerit de omnibus mulieribus , ideique R Ae eunctis viduis. Etenim diserte ipsa dicit se saneire in solas viduas ae pupillas. Nee in omnes, seg in solas istas , quibus se quis Cl rieus aut Monachus privatim sub religionis praetextu coniunxerit. Hae est, in solas agaperas . Si de eunctis generatim mulieribus Lex sanxisset, non erat necesse ipsam extendi ad Diacon illas. Et itMn quod Doctor ille de s-
dei eommisso doeet, non est plene verum. De hae poneriori Lεge pius Imperator Theo. dosus striim erubu It, ideoque ipsam ei reumdu xit , aut sacὰ plurimum eas ravit. Lex data est Mediolani, quarti Christiani saeculi anno nonagesimo, undeeimo Kalendas Iulias. At veto stimus princeps e gem anno, deeimo Kalendas Septembris, Veronae ad eundem Plaetorio- praesectum Tatianum seripsit hane Legem: L gem , quae maeonissis vel viriss rapo es promtiυ - a , ne quis Urit ut Gertius . Mis sab Ecessis nomine manes is , supellectilem , praedia , vestit infimi sexus Moo ιον, invaderet , ω remoris affinibus o ρνυιμυιs . ipse sub pνaetetita Carbonis eae discimnae se ageret viventis Meredem, eatenus
animadtertat esse revocatam, ut de a sum earltis,
iam nota est. e/artiν , neque quisquis, aiat tit garao ea fibi uuadum, aut Iuara noverit eaequendam. Prasatus Gothostedus resutat vocem , Pr La, & substituit vocem, Pνaedam. Nemope Legem quoad immobiles possessiones vult non esse tem pera tam . Vetum pessime. Etenim vox, Pνaedam nullum reddit sensum . Prior Leae sanxerat plura. Primo, ut nullum praedium scemina istiusmodi alienare posset vel donatione inter vivos, vel extremo judieio. Seeundo, ut utroque modo libetia ponet disponere de praediorum fructibus. Tettio, ut otiam nihil alienare ponset de monilibus, supellectile, auro, argento, interisque elatae gomus insignibus. Sub quibus praesens Lex eomprehendit & mancipia. Quarto ut nec ulli Clelieo, nee Eeelesia, nee pauperitibus
80쪽
di Monaehi Agapetas, ita Cleliei Diaconis sose, Mi haeredem . . I simo senatu praesente re meapta hant di eapiebant sub Catholicae disciplinae νώ Puros mea , ε δελι dejertiis, An verὸ esso seu ins luctionis si eo , atque ita profieiebant in dehoent hae vaduntare ι tristi rum, quae res menta haeiedea di vi .entium & molientium . Erat dura Isuo H quia bis Clericia retinquum, qua με praetexta Constitutio. Domi ous Cardinalis Baronius exi. esu anis hujusmodiforminarem domos adeunt. Cum climat ipsam grauiter displieuisse Sancto Ambro. Lea Divae memεν ae ValentinIani, er Vatintis, erso, ideoque ipsum ag verssis eam potenter inter. Gνasiani, gerie, reor, vel eos qtil consanentis eessisse. Et eertE data illa fuit Mediolani; diosa totam nomine nuncupari. msu quacumque libe- adeὰ pro pete ei te umgucta, ut plurimis necdum νωιι te tiau νum extrema Itiδc a m utor aseipis nata esset. Circumducta est statim pos mensem. Compa hare autem Divae memor is Vatiarin and , Quod opus omnino videtur suisse Sancti Am- Tleari ι, ef Aread ι ConstiιMIO Iu/νι ιν, inspi-hrosi . Hre ergo Lex ipsam firmat quoad ul- esentibus es aestimant bus no&ι iatoris animum , viistimas voluntates . quoad sonationes inter vivososum obsta 2 ratio bus paenit/at a pνιον m Cou- ei reumaueit. liras permittit a Diaconisiis dein.MMιationum vigorem aηιsaine vesti se Nam eum Ops fieri etiam in Clelieos, Eeelesas , di pa v. in prima viduarum tantummodo mea I. facta fit, iis peres. Et iam ge praediis. Sie ipsam poss-modo Useeunda oum tantummoda Draconigastis; ἰmen a interpretatus suit in sua ad Palladium Praetorio, g taν eam constitutionem , quae viduaνum o Diaco
Praesectum de Cieri eorum testamentis No.ella niguram meminis, de Lege aspisqvie dia se . illi Lege imperator Martianus. Et sane tanto, qui si ris Hypatia extremo suo iudieio multa Eeele. Magnum Theoἡosum videte possit . Pi incipioliis, multa pauperibus, multa redimendis ea pii. est potius eredendum . quam laeobo Gotho- vis, multa Monachis, multa suis liberiis, quae- sedo. Interim hae ambae , & ei reum lucta di dam donarat Anatolio Piesbytero. Et hane prae cireumducens, Leges statuunt de solis Diacm sertim testamenti patiem aliqui per adgusam nissis, quae non erant agapeiae . Quoad has fio ptimi valentiniani Legem studebant evertere .ma mansi lex primi valentiniani. Λlii firmabant, asserentes non secundi dumtaxat Emergunt aliquot quaestiones . Pi ima est , jam adductam, sed dc istam piimi valentiniani Le-Αn Primu a Ualentinianus suam Legem postmo. gem suisse ab istius secunda ei reumductam. Et do extendetit etiam a A Episeopos de Saetas Vit. hanc sententiam Imperatot Matelarus, vel potius gine, λ De his enim prior eius lex noti loquItur, Lipsi assistentes Iuris Consulti comprobabant. Λ, sed de solis Clelieis ae Monae his . Iaeobus Go- ducta ejus prςsatio memorat tres superiores Leges. t hostedus a Timat. Et renset extensonem suis Ptima est Valentiniani l. Valentis, de Gratiani. se factam ab hae ad Paulum novae Epiti Prae. sanetens de solis .i3uis . Et est prima jam 1 n Lege 41. iidem se tipta Leger Forma pris edentis Consulti bis adducta, in sexto-deeimci Theodosiani Cois etiam eirea D scoporum Humumque m onas ,r die is libro ad seeundum titulum .igesima. S Θ eiseis ahas , quinam fartito praeteriAti s Ea tunda est Ualentiniani li. Theodotii. ae Gra- compleata es, valear ae 'rediar. Prior quarii tiani, sanetens de solis Diaeonistis, eiusdem ti. saeculi septuagesimo, haee Lex data est anno sep- tuli vigesima septima , inter adductas me seeun tuagesimo seeundo. Est Lex extendens, di estoda. Tertia est eorumdem Principum, sane iens eiusdem Plineipis: hine uidet ut non extendere de Diaconissis smul ae viduis, praelati tituli vi- aliam, quim istam . Respondeo tamen hane abogesima octava, etiam inter adductas a me tertia. illa non extendi . Et ea im & Sanctus Ambio 'Et Mareianus censet ab hae utramque priorem sus, I sanctus Hieronymus de sola in Cleti- su; ire eiteumductam . ideoque Hypatiae in Ana. eos di Monae hos exercita duritia sunt questi , stolium bene seia fuisti rata ae firma. rusquam de Epistopi aut Saetis Virginibus . Est res ἡigna examine. Certum est Mattia- Certe non laeuassent. Et Saetae Virgines de num , aut potius Αὰ semotes eius in quibusdam ea piatis agapetatum haereditatibus nunquam sue- fuisse ei reum set mos&lapsos. Primus lapsus est tunt suspectae. Nullum apud Antiquos extat in his verbis: msitim viriνὸι , an veri esse de istius suspieionis .estigium . Praeterea haee Lexoberent hae totantistes tiriarum , quae res memotion aὰ sanctum Damasum Ponti feem dilecti ,ostio at quid Cleriris νelia tior, qui sti, praetextu nee iussa est legi in Romanis Bassieis, sed scrip HRel gionis δέ modi foem narum domas adeunt . ta est ad Praesidem Epiti. Cettε si de Epist 'Etenim de istiusmodi voluntatibus nullum etat pisti Saetis Virginibus sanxisset, dirigi debe- dubium. Erant palam vetὰ legitimae, validae. hat ad Romanam Ecelesam ae per omnes ubi 'Primi namque valentiniani Lex , lieὸt istas adiisque Basilieas divulgati. Augustas ge Eeeles asti. tiones proscripserit, adeuntes tamen Monachosca Disciplina Leges antiqua Christianitas ita ho- aut Clelieos non proscripsi ab extremi Iudieii norabat e ostendi id possit variis exemplis . benefietis, Solos Agapetos prosetipsit talibus Potio quam Deom ista Lex extendat ad Epi, beneseiis Agapetatum. Stila aditio, lie/t De scopos & Saeras Virgines, siteor me ignorare. quentissima, non eomplebat agapetieum eom. seeunda quustio est, Λn hae omnes Leges meretum . Meundus lapsus in , quod Primi semper viguerint in EeUesa, & nunquam sue, Ualentiniani Li κ proseribat Clericum ab ex-rint circumductae ρ Respondeo su sti ei reum gu tremo b ne seo cujus eumque viduae . Etenim Oas ab imperatore Martiano. Citeum ductionis, pro cibit a herescio totius Agapetae. Tertius
radi rem audiamus ab eius iam laudata Lege ei lapsus est, quod reuocatrix Valamini ae Theo Chrs. Lupi opera Tom. XL G doui