장음표시 사용
81쪽
Huius Episcopi annum emortualem traditio est fuisse CLX.
Tanta vero sanctimoniae , miraculorumciue gloria floruisse di- Citur , ut prope sepulturae locum, qui fuerat extra muros in via ad S. Floriani, orientem versus, exaedificata fuerit aliquot
annos eX petra eXcisa elegans, ut ea tempora serebant,
Ecclesia D. Apollonii appellata p , ad quam tantus factus
est populorum concursus, ut finitimi Vallis Triumpi linorum incolae ea fama permoti , ingens & ipsi dicantur ad eiusdem cultum fovendum in oppido LumeZanaruiri Templum excitasse, quae res iis temporibus maxima est admiratione digna. Apollonii fama in dies crescente in caussa fuit, cur Civitas in gravissimis eius nomen invocaret discriminibus, Io inque sacras referret Litanias II , praesidemque sibi ac deprecatorem una cum Philastrio Episcopo, Faustinoque & Iovita MΜ.
apud Deum optimum Μaximum adoptaret, nummosque inmus honorem cuderet Ia . Cur vero ejus titulus vulgo Patronus iampridem desierit nos plane latere ingenue fassi sumus altero Dissertationis Procem talis Capite ; qui priscus honos, ut ei restituatur maximopere optamus; quippe de Christiana Relisione apud nostrates optime meritus, cum ob evangelicae apud nos do strinae pronunciationem , tum quia Faustinum , di Iovitam ad eamdem amplectendam , α ad sanauinem pro illa fundendum fuerit cohortatus. Sacra autem eius lipsana, uae apud nos remanent post varias translationes I3 propriis
icatis aris una cum S. Philastrio colimus die γ. Julii ; quo die publicae devotioni in Sacrario Ecclesiae S. Josephi proponitur baculus, qui Apollonii fertur fuisse pedum, cuius tamen fructura a reliquis pedis, de quibus in Philastrio acturi sumus , maxime differt. Sed tanta Apollonii gloria superatis huius provinciae limitibus ad exteras etiam oras iamdiu manaverat ; etenim Atho celebris olim oppidi vulgo Canusii inditione Regii Lepidi Dominus, sive clam , anno CΜLXX. a Go
thisredo Urbis nostrae tunc Episcopo , Athonisque filio, α
ta Circa annima is ιρ. pro conficienda ad Urbis securitatem planitie . to lde II inattinee inta xii Dannm MCXCI. auair eit Milvetius ad euui annum irae.
cit. pag. vide Cap. II. Duler. Irio xviralia. ti In uno perantiquo pergamen culo probabiliter exarato . existente ialaudato Othedralis Archivo , quique incitapiti νδε ad tistandum infirmism . ix Uide Diuertationis Prooenitalis Ca
82쪽
Comit. Mathildae Proavo obtinuit I4 , sive armatorum, ut
scribit Malvetius , comitiva valida praemunitus , inopinato Civibus a ventu , arripuit Apollonii eaput , o brachium dextrum ἔ& honorabiliter collocavit in sua Arce I3 , ubi Templum
ab imis fundamentis fuit postea constructum in honorem SS. Confestorum Dei Apollonii , Ursicini , atque Rusticiani e Martyrum quoque Mauritii , Alexandri , atque strictoris I 6 , quo ex loco antiquitas cultus Apollonio tributi luculentissime comprobatur .
Ecclesia S. Petri maioris , cuius in nota Catalogo nostro appicta, fit mentio, ea esse creditur quod semel admonuisse iuvabit quam S. Anastasius noster Episcopus ineunte seculo VI. ob partam adversus Arianos victoriam inaedificandam in honorem S. Petri curavit, sed anno DCCC Ι. igne combusta fuit. Ita est narratum a Ridolso Notario Brixiano in historiola omnium rerum, quae Brixianae Urbi acciderunt imperantibus Franchis ; quaeque ex apographo ms a laudato
tr Praestat rei eventum audire ex ni ne Monacho . Mathildae Reginae . cussa it eoaevus, Areisque Canusinae Ecclesiastes. vitam metrice enarrante , ut est editus a Murator. Tom. U. Reta Ital. pag. 3 1
ci sigonius de R gno Italiae idaecidisse
narrat anno My. verum Hynus pag. 92. Martyrol. , & Saxius in notis ad eum Sig nii locum Tom. II. Opp. Sigon. pag. 4 . ad annum να eam rem eollocant .
,, Duxit hic hos Atto multos alios quoque Sanctos ,, Relliquias alias dedit illi Brixia magna. ,, Namque caput ae humerum dextrum , pariter Iacertum ,, Huius Apolloni vehementer honorificandiis osteri gratis et . Golsredus Episcopus egitis Hoc , quia de lumbis erat ortus Principis hujus . ., Hie Praesul saeram reseravit eorporis arcam, is Ac secuit membra , eruor 6e mox prodiit extra ais Unde bonus Prineeps valde miratus eidem ,, Continuo Terrae propriae , decimamque monetae, , Vovit . 5e hie secum sacra duxit pignora laetu . Consonat vetus L nda S. Apollonii vitae Alorosi Benedictinus Part. II. mc in Arehivo Capitularis Ecclesiae Brixiae, in qua praeterea narratur , reliquum torpus suisse intra Urbis pomeria reconditum a
Landulpho Episcopo , uti in eodem tanduu
cis3 Ita legitur in se ento Bullae Pontificiar Benedicti viL ratae anno sys. stuls 6. edito a Murator. loe. eita pag. Fuere autem eo in Templo sacra haeena usque ad annum t 3οι. , quo inausinae Areis Praefectus conseam majori Ara . subqira quiescebant, Papiam transmisit . Rem teli tam reliquit sineronus Auctor Ioannes
Abbat Monaiierii Benedictini S. Proseri R gien τ ι monumeruiuia produxit Camillus Alorosi Benedictinus Parr. II. pag. Iliastoriae ejusdem Monasterii. Ubinam vero gentium saera haee Lipsana in praesentiarum recondita sint, nos plane fugit; namque in Catalogo sacrariim Reliquiarum , quae ex Arce Papiae in AEdem ejusdem majorem translatae fuere anno ες die v. Sep emb. . nullam invenimus K Apollonii mentionem . Catalogus hie est in Salictuario Papiae per Paulum Guallam confectus , atque Papiae editus anno s8 ., cui sane Catalogo fidendum esse, vel ex eo putamus , quod recenter adhibita diligentia, nullam Papiae saer
tum Apollonii Lipsanorum memoriam h beri , certiores sumus.
83쪽
Ioanne Maria Blemmio I7 humaniter nobis communicato , magno nobis usui futura est , quod multarum rerum notitias frustra alibi conquisitas , eas tamen fide dignas, utpote generali Italiae historiae apprime consonas , nobis suppeditavit. Postquam igitur Ridolsus narravit Ildoino Brixianae Urbis regimen traditum fuisse mense Octobri, indictione VIII. , quae an. 8OI. correspondet , ita suae narrationis filum prosequitur : In prima die , quo Ildoinus ingrestius 6t Civitatem, Basilica S. Petri , quam Anastasius Episcopus aedifica-xerat pro mercede Arianae haereseos, de qua triumphaverat, igne eonsumpta fuit , unde malum praesagium de eius regimine fuit mense Martio , supradicta Inditione , anno nempe 8OI. Verum eam denuo fuisse restauratam apparet ex posteriorum notitia monumentorum, eX quibus celebrata sacra fuisse constat
in Ecclesia maiori S. Petri , quae anno I 6Oq. diruta fuit, ut in eius area, nova sub titulo B. M. V. Assumptae Cathedralis in aedificaretur, uti dicemus in Marino Georgio. Eamdem vero fuisse Cathedralem aestivam , nammie aliam fuisse Cathedralem hyemalem, adnotabimus in S. Philastrio .
ν Nostm hoe opere finem massperdiicto eam Historiolam puUici juris fecit gitatas Blemmius sis initium T. II. Histo-
riae Brixianae . uti adnotare non praeternit- simus α. xv. Praesitionis.
84쪽
QUI IACET AD L APOLLONIUM EXTRA CIUITATEM:
DEsuncto Apollonio ad Ursicinum usque I , ducen
tos prope per annos Ecclesiam proprio viduatam Pastore a dS. Praesulibus Mediolanensibus Calime rio , Mona , Myrocle , Protasio , & Materno fuisse admitti stratam, docent veteres Brixiani Auctores Nazarius , & Florentinius in Catalogo. At Ughello placuit hocce temporis intervallum haud relinquere vacuum, unde Antigium , ct Evasium interposuit, quorum primus & a Ferrario recens et ur , qui Sanctis a Baronio praetermissis die XIV. Novemb. in hane rem asteri cum hujus Ecclesae Tabularia, tum Eliam Capreolum, & Ascanium Martinengum . Verum ne id ad mittatur prohibet , inprimis Ramperti supra laudati aucto ritas, qua ante Philastrium, de quo mox disputaturi sumus, septem dumtaxat enumerandos esse Episcopos, Certiores reddimur . Dissimulandum profecto non est ab ipsemet Fayno eum in Call. Arix. , tum in Martyrol. die XIV. Novemb. Ania tigium , & Evasium recenseri in nostrorum Episcoporum Catalogo ; sed illud maxime mirum, quod cum is eo locianirmarit, nos non habere majorem , vel pretio larem Ra perti Indice antiquitatem, a quo, ut dictum eu, Antigius, Evasius non recensentur, es Philastrius dicitur VII. Episcopus , nihilotamenminus X. vocatur a Fayno , ut Antigium , cic Evasium intrudat . Quamobrem iure , ac merito
ita Faynus a Galeardo carpitur in cit. notis margin. ad Maria tyrol. Fayni pag. I 43. Si majorem , vel pretiosiorem antiquitatis thesaurum Ramperti sermone non habentus , quod quirim esseerto certius , cur bone Farne tam sudiose dissimulas Philoprium
Q Mirum a laudato Guerino in Syno
Eccles. Bergomen. pag. ra. asseri, Brix
nam Urbem post obitum S. Apollonii usque ad L Ursicinum per annos CXLL Pastore
earuisse, eum emtum sit duo Se amplius f eula inter' utrumque fluxisse . Asinllonius enim senio obiisse meisio Seculo II., Ursicinus vero anno 3υ. Epistopatum iniisse creditur .
85쪽
al eo , M. Episcopum numerari , aut ejus testimonium tam pamCipendis , ut eumdem Phil trium , additis Antigio , Θ Evasio , Imo etiam Anathalone , de Septimo Decimum faceres e Ursicinus vero, & Faustinus a rejiciendi non sunt pro- Pter auctoritatem tum Rampertiani Indicis, tum nostri Catalogi , tum etiam Malvetii, a quo nulla facta Antigii mentione Ursicinus , & Faustinus his verbis copulantur 3 : te enim praecolenaeissimus Antistes inficinus memoratu digni immus , qui pose B. Apollonium in Episcopatu successit , Episcopalem
sedem constituit, ubi is consequenter S. Faustinus Episcopus etiam resistat , qui ibidem S. Philustrium suscepit. Porro mox recensitae Ughelli, aliorumque opinioni crederem occasionem dedisse tum antiquissimum a Brixianis Antigio exhibitum cultum , tum eiusdem Episcopalem dignitatem . Utrumque discimus ex Adonis Martyrologio 4 : Lingonis Cibitate Gallia in Territorio Magnomonte se transtus S. Antigii Cous, is Episcopi , qui primo itidem sepultus , posea vero inde translatus , o in Casiaco frilia in Ecc iam S. stiria , Θ S. Martini aDomno Homone Veneras. Sacerdote honorisce reconuitus eji. Deinde post non plurimos annos, os metum Norimannorum qui tune maximam partem Francia, ac Burguntiae vastaverunt, ab ipso Sancto Sacerdote perlatus , is in Batiam adductus , atque in Civitate Brixiae , in asonasterio SS. Martyr. Faustini , o Iovitae , quo ipse jam dictus Venerabilis, Abbas phlea per annos octo menses 4. dies 23. honorisce rexit , venerabiliter collocatus quiescit.
Ex istis verbis suspicantur Bollandiani Socii 3 , apud Brixianos hoc olim exemplar Adonis fuisse, ab iisque hoc elogio locupletatum, quod non ita iacile concedi potest ; nam ct alia eiusdem generis encomta de Sanctis non Brixianis ibidem leguntur , observante etiam laud. Burgundio 6 . Ex ipso Adonis loco recte insert Galeardus, in notis ad Ughel. , Antigium hunc non fuisse Brixianum Episcopum 7 .
Burgundius. verum leves oninino nobis vi cae rum rationes in cit. nisi . ailducte .ca, Tom. XIV. Rer. Ital. soa. Apua Bollant. TOm. H. Febr. pag. 2M. Cotisonat fragii entum m s. ejalden AdOtiis dap. U. Diller rationis prox mialis editu in .
U Luc. citi ubi vere scribuat hanA Anti iam fuisse Episcopum . led non Brixisaae
Eceseliae . 61 Uide ultimum Disser. Procem. caput. νὶ Nisi fortasse velimus eo pacto Brixi num dicere Episcopum Antigium, q ter innocentium Bethlehe.nitarum dicta suit Rachel a S. Hieronymo. q. iod si ierit 1 epulis iuxta Besilehem in Ephrata . di ex materno corpusculi hospitio curru nomen accopetu .
86쪽
Martyrologio Adonis prorsus consonat illud citatum a Μabillonio in Annal. Benedict. ad ann. DCCCXLIII. 8 ; adeo
ut mihi videatur esse aliquod exemplar Martyrologii Adoniani , Quo de alias egimus, propterea quod ipsissima habeantur verbace Translatione SS. taustini.& Iovitat in Ramperto comis memoranda. Accedit, & illud appellari a Mabillonio Mari=rologium Tolonense , quemadmodum vocatur illud Adonis ,
Addere possemus husus Antigit, quemadmodum etiam Evasi nomina praeteriri in Calendario illius Liturgici, seu Missalis Libri, de quo ex mc Codice Capituli Cathedralis altero Differt. Prooemiat. Capite; verum cum & alia ibi desiderari animadvertamus nostrorum Episcoporum nomina, de quorum antiquissimo cultu dubitari non ununt rationes suis
locis a nobis adductae v. g. de Anathalone , Latino , Gau
dentio &c. ideo nullum argumentum ex eo silentio in rem praesentem extundere placet.
Iam vero ut & de Evasio pauca dicamus, eum diea. Deincemb. Tabularia Brixiana , quae sequuti sunt Galesinius , dc Baronius , retulere . Nonnulli vero , lubrica profecto fide , XXX. fecere Brixianorum Episcopum; nam merito negat Galeardus illum, quem Brixiani colunt, Evasium, unquam iiiisse Infula ornatum , sed martyrio dumtaxat coronatum obiisse, ruod abunde, ait, docere inscriptionem in Schedula vetustis. ma eius arcae inclusa, atque reperta anno ΜCCCCLIII. ς , in qua nulla fit Episcopalis muneris mentio, Contra Veterum morem qui Dignitatem illam numquam in pu-
- l . . blicis perit. Requiescit Autigius in s. Faustino is Eam tamen repertam esse anno I 4ss.
nisi re , ubi colitur i8 Cal. Octob. ex Mam infra dicemus in Commenti ad JPaulum I. tyrol. Brix. payni , atque ex veteribus mss. innixi auctoritate Sapientiss. Episcooi Nostri Calendariis alias a nobis laudatis . Comme- Αngeli Mariae Quirini ι hoe autetra loco satis
moratus autetia Caliellanus eum recenset die erit adnotasse eu,ridem Eininentilliiniim , ut 14. Novemb. t Lindonis S. Antilius mihi quidem videtur, in eam descendisse sem. pus , cujus corpus tempore irruptionis Nortin tentiain , quae ab albo Episcoportim expungiemannarum translatum fuit frixiam in Ee- Evasium, proptereaquod, cum iri Epist. I. a eusia f. Faustini. sunt haee illius verba ex Reverendis sinatim Patrem Benaleam tres pri Callico sermone latine reddita . AEgidius . res Episcopi titulo decora let , Evasiuiu a etiam Menagius ejusdein Eccletiae Lingonen- pellat dumtaxat Martyrem. Quod autem non
sis Antigium Episcopum supponit in voca- Martyris . sed Confess. in Ecclesia Brixialiabulario Hagiologico praefixo originibus Gallia cultum obtineat, Brtasse vetuitas ipsa eli imeae linguae his verbis ι Antidius: S. Antega caussa , vel quod antiquitus Martyres appella.
Ev. ae , Episcopus I.ingonarum. Hinc ti fuerint ii quoque, qui minime in ceri
maxime mirum illhaee omnia esse omissa Ici mine occubuissenis ita putat Galea d. in Sch Gallia Chrilitana utriusque editionis. O milia Tomi II num. II.
87쪽
blicis monumentis praetermittere solebant . Inscriptio autem sic se habet apud rayn. in Martyrol. Evasius Episcopus Sanetas Martyr , quae aucta fuit in hunc modum : Corpus S. Eoasi Episcopi , is asart. Brixia . - Praeterquamqliod si ex Ramperto septimus est Philastrio assignatus locus , Evasio huic nullus potest Obvenire. Mara
tyrologii vero Brix. ab Ughello exhibita inscriptio, in qua Episcopus , di Martyr dicitur , flocci fit a Galeardo , utpote Ramperto opposita, nulloque alio Corroborata monumento . Reipsa nullus occurrit Evasius in vetustioribus eiusdem
Ecclesiae Calendariis misi , ouorum in Praef. meminimus. Sub initium tamen Seculi AUI. haec traditio jam inoleverat ; etenim inter Sanctos huius Ecclesiae Episcopos Oificio,& MisIa colendos die a. Decemb. recensetur in Μissali, quod ex posita inscriptione liquet Cathedrali Ecclesiae donatum fuisse anno MDIX. a Victore Martinengo. Verum non defuisse sub initium Seculi XVII. quibus , ut minimum , dubia visa sit Evasit haec Dignitas indicio esse potest ejusdem omisso in Picturis Aulae majoris Episcopalis , quas sub initium
Si vero Maurolici obiicerentur, Molani , Peregrinii, Baronii, aliorumque recentiorum Martyrologia, in quibus GI. Decemb. S. Evasius dicitur Episcopus, responderi potest, alium prae oculis Evasium habuiste Compilatores illos praeter Nosrum , cum reipsa nullam assignent sui Episcopatus sedem; qui postea scripsere , Baronii vestigia sequuti sunt . Quod si scedis lima illa tempora , quae intcrim incidere meis
moria repetantur, probabilem viduitatis huius Ecclesiae ratio nem statim cognoscemus. Mortuo enim Antonino Pio , qui Imperium Rom. pacatissime gubernans Christianis rebus ita favit, ut ab omnibus Pius Pater vocaretur , summa rerum potitus est anno CLXI. Marcus Antoninus Verus, a quo adeo vehemens in Christianos excitata fuit tempestas , ut pene submersa res Christiana iis temporibus videretur quam brem, ut de nostris dumtaxat loquar Brixianis, tantus apud illos terror invaluit, ut nedum se Chrisicolas profiteri non
auderent, verum etiam , si Malvetio fides Io) , multi ex iis, qui crediderant, Christo nuntium mittentes, ad Gentilium
88쪽
lium mores reverterentur . Ii vero , ciuibus legem sacram infringere religio erat , in montium ainlita , ct in abscondita loca fugiebant, quas aerumnas ad Alexandrum usque Severum, qui anno CCXXII. regnare coepit, Christiana res perferre coacta fuit. Iccirco una conveniendi ad Pastorem eligendum paucis illis in fide constantibus facultatem non fuisse factam, facile adducor , ut credam . Non me quidem praeterit , respirare aliquando coepissse Christianos propter ejusdem Alexandri reverentiam erga Christum, Cudus imaginem in Larario colebat, qua feliciori luce , regnantibus etiam
duobus Philippis patre , oc filio usi sunt; at felicitas haeo
tum propter Praesidum adversus Christianos iram, tum propter alia incommoda , quae superiores attulerant persecutio nes , tanta non fuit , ut Populus Brixianus potuerit Christianae Religionis obire munera , inter quae Episcopi electio maxime fuit eo etiam tempore considerata. Qitapropter in- verisimile non est, exiguam illam in agro Brixiano degentem Christianorum partem fuisse gubernatam a propinquo
Mediolanensi Episcopo , ubi propter Populi frequentiam numquam, saevientibus quoque persecutionibus , defuit ea Christianorum copia , quae suos sibi Episcopos eligeret. V xationibus porro in Christianos fine imposito iussu , & ope Constantini Magni , qui caelesti Dominicae Crucis ostensione , i adversus Maxentium sui in Imperio Socium, Alpibus feliciter superatis, hostem prope Veronam debellavit, &Religionem Christianam fovere statim per totum Imperium coepit , Brixianos nostros , qui se abdiderant , ad propria redire , deque Pastore sibi eligendo , cogitare potuisse crediabile est , eorumque electionem in Ursicinum cecidisse putamus. Hic est ille Ursicinus II , quem Concilio Sardicensi anno CCCXLVII. celebrato interfuissse pro certo habemus cum Bollando, Tillemontio, Ughello, Galeardo. Faynus vero hoc pernegat Ia , tum quia putat, minus Congruere tempora, tum quia praetermissum Episcopum Brixianum vidit in Nicephori Chronico, ubi inter Italiae Epi hcopos, qui Sardicam
accesserant, numerantur tantummodo Prothasius Mediolanens , Severus Ravennatensis , Lucillus Veronensis , α Ia
89쪽
nuarius Beneventanus ; iccirco concludit alium , ab UrseIno nostro fuisse illum Episcopum , alterius nimirum Urbis, vocabulo Brixiae nuncupatae, sive ea fuerit, quae ad oras Germaniae in Comitatu Tirolis , sive quae apud Gallos existit .
verum momenta haec tanti nobis non videntur, ut affirmanistem elevent sententiam . Rationes enim temporum, si consid rentur , optime congruere intelligemus ; certum quippe exinploratumque est , quatuor supra triginta a Concilii Sardicensis celebratione annis, Brixianam sedem administrasse Phila-strium, qui, ut mox constabit, Aquileiensi interfuit Synodo, celebratae anno CCCLXXXI. Porro inter Ursicinum , ct Phi- Iastrium unus dumtaxat medius sedit Faustinus, quamobrem qui fieri potest, ut Fayni collocantis Episcopatum Ursicini ad
annum CIII. ratio temporum constet e Hac autem reiecta ratione, quam certe quisque peritus reiicere debet, apprime tem-POra congruere, facile peripicietur; neque enim immane illud ducentorum, &quod amplius excurrit annorum spatium, im
pleri potest a duobus illis Episcopis Antigio, &Evasio, etiam
si in nostram seriem admitterentur.
De obiecto silentio Nicephori parum sumus soliciti; argumentum enim illud, utpote negans, serme nihil valere convenit inter peritissimos ; cum contra nostra affirmans assertio , iis omnibus innitatur Codicibus , quibus usi sunt in adornanda Conciliorum collectione , oc Surius, ct Pari-sni si3 , &Labbaeus, in quibus omnibus clarissima haec exstat, iuxta Isidori interpretationem , inter Severum de Ra- enna, ex Prothasium de Mediolatio , nostri Episcopi subscriptio :Ursatius as Italia de Brixa . Nec movere debet sive nomen Ursatii, sue vox de Brixa , ut est in veteri ms. Iustelli 14 . Primum quidem satis fuit a Galeardo solutiim in notis ad Ughel. , Ursatius enim subscribitur pro Ursicino 13 ; sicut in Epistola II. Conc. Μediolanen. ad Leonem I. pro optatiano Brixiat Episcopo, le
gitur Octavianus ; quam Galeardi responsionem S aliis, si
63 Anno 1644. . si, fraxia; ex eius Epistopis Ursarius subscrip- 343 Apud talibe Tom. II. Concit. pag. 691. Fe Concilio Sardisensi, Philaster Concilio sequi-OD Ursacitis quoque vocatur in Geogra- ιnensi sub Damabo , Octavianus pravictaphra Sacra Carolia Sancto Paulo, cujas haec sunt Eusebis Epiuola. νοι ba T. I. pag. 6l. provincia Miriolane
90쪽
rei esset pretium , confirmare possem exemplis, eX eodem sumptis Concilii Sardicen. Catalogo v. g. Partastu loco Prothais Ν, &. Lucii loco Lucilii Veronen. Alterum vero facile solvitur , dicendo a voce Brixia deesse literam i , vel Amanuensium incuria , qua in veteribus codicibus frequens ccurrit nominum depravatio , vel usu sermonis, quemadmodum accidit in textu S. Creg. Magni lib. IV. Dialog. cap. 32. , ubi de nostra Brixia loquutum fuisse Gregorium affirmant Μonaci Maurini, in notis ad eumdem locum, auctoritate innixi trium codicum. Tandem certum est, tempore illius Concilii, Brixiam in Galliis, & Brixiam in Noricis ad honorem Urbis nondum fuisse evectas. Accedit Nicephorum non omnes Episcopos , qui ad Samdicense Concilium ex Italia convenerant, enumerare sibi proposuisse , sed eos dumtaxat , quos fama, ac sanctitate
praeclariores noverat , uti verbis hisce innuere videtur : adfuerunt etiam praesara lumina εm. I 6 . Quocirca & aliquot alios, quos Concilio interfuisse ejusdem Aetis reddimur certiores , praetermisit Italiae Episcopos, cuiusmodi fuerunt Maximus Lucensis, Fortunatianus Aquileiensis, & Stercorius Canusinus si . Ea igitur ex tescriptione liquido co stat , hunc Episcopum unum fuisse ex propugnatoribus fidei Nicenae. Quod vero affirmatur a Malvetio, capreolo, Fayno, Ughello, α aliis, multa idolorum Templa purgavisse, DeO-que vivo , & vero consecrasse, reponendum est potius inter indoctas fabulas, quam in narrationis historicae filum. Nam quocumque tandem anno Ursicinus sedem Episcopalem tenuerit, certe finem IV. Seculi non attigit, cum anno CCCLXXXI. Philastrius Brixianus Episcopus inveniatur. Porro usque ad S. Gregorii Magni tempora , qui Pontificatum iniit anno DXC. idolorum templa apud Latinos vel deiecta, vel squaintacta remanserant indigna habita fuisse , in quibus vero Deo Religionis cultus exhiberetur , plurimorum est Eruditorum sententia , quam luculenter post alios propugnavit
Apud Barontan in Annsi ad annum quitatum Rom. Gramisi pag. tis., quam opias γ. num. XI. nionem minime evertunt, noIua quidem sei ci Apud Labia loe. c t. teatia, rationes in matrMIum receiater una.
illi Ire de AEdificiorum Urbis R - nullis productae. mae Qversoribus, quae exitat Tom. Iv. R L