장음표시 사용
111쪽
rit. III. Reg. VILintelligi specialem concessionem alicui privatae
Personae, vel communitati, vel loco factam ad aliquid faciendum, vel non faciendum ordinarie .stabiliter contra , vel praeter Ius conImune , qualis est v gr. concedi alicui facta non solvendi tributa , celebrandi ante Αur ram, c. Rursus privilegium aliud esse reale,
aliud personale. Reale eli, quod alicui rei, vel ossicio immediate is directe vincemum est itati quidumque rem illam, aut ossicium possideat tali privilegio potiatur, adeoque privit
gium a re vel ossicio redundet perlonam Privilegium personale dicitur, quod immediate , et directe conceditur personae. Nonnumquam etiam privilegium dicitur personale ex Parte concedentis , iando scilicet facultas illius concedendi est immediate & directe concessa particulari persona , non autem munera vel ossicio.
His praesuppositis, sensus praesentis regulae est privilegia personalia ita esse ama per nae
determinatae, ut non transeant de una pers
na ad aliam personam,in extincta persona , cui ad vitam concessa sint , ipsa etiam extimguantur. Oppositum contingit in realibus privilegiis, quae in perpetuum sint immediatem cessa rei, vel ossicio ea enim tamdiu durant, quamdiu durat ipsa res, vel ossicium, adeoque transeunt de persona in personam prout de Persona in personam transit eadem res, veI
Hoc autem adeo stricti juris est , ut si
quod personale privilegium concedatur alicui, nec ad ei a domesticos emendi debeat, immovi ad ejus uxorem, filios, ut ex pluribus juria
112쪽
Tit. III. Reg. VI o juribus sese extendit Barbola in i quia talem
soluto atrimonio nisi ramen e tenore, ver-
hisque privilegii deducatur talis extensio, aut nisi talis esset natura privilegii, ut ipsum m xima ex parte maneret inutile non facta alia qua ejusmodi eκtensione, ut docet Glo in cipenuit de privilegiis ia 6. v. admittuntur,in v.
non debent, ubi affert exemplum privilegii personalis, quod alicui concessum sit morandi in aliquo fundo, quod privilegirim extendi debet
etiam ad suos, quia ceteroquin esset inutile cum sine suis habitare non possit. Videri potest Suar de leg. lib. 8 cap. a. Quod autem dicitur privilegium personale extingui cum persena intelligendum est, nisi sterit antecedenter extinctum. Quamvis enim,e dictis, universalis regula sit, universale privilegium non transire ad heredem, aut successorem privilegiatici non est tamen universalis regula, tamdiu semper durare, quamdiu durat vita privilegiati multipliciter enim cestare potest privilegium, etiam illo superstite, cui concessum inci ut puta si privilegium concessium
sit solum ad aliquod limitatum tempus aut si privilegiatus peccet per privilegii abusum, euruo, vel ipso jure vel per sententiam Iudicis
equatur amissio privilegii aut demum sit neri rosum tertio is privilegiatus suo privilegio non utatur etiam cum se offert occasio ute di longo tempore , quantum sussicit, ut ille tertius praescribat contra privilegiatum in his enim casibus privilegium cessiat, etiam vivente privilegiato, ut fusius exposuimus in citato cap. non , ultimae partis Institutionum nostrarum
113쪽
Quod dictum ei de privilegio perschali in
ordine ad personam, intelligendum proporti naliter est de privilegio reali inordine ad rem, adeoque sicut personale, extincta persona, etiam ipsum extinguitur, ut exposuimus, ita pariter privilegium reale , extinctare Excipitur
men ab hac regula casus , in quo aliqua res puta Ecclesia, aut Civitas destructa sit ab hostibus tunc enim conservantur omnia ejus pria vilegia , unde is remanent eausdem Ecclesiae Clerici, ut docet Glos ad hanc Tegulam. EX C. Posorasis 3. T. qu. .
Dices contra regulam datur multifex Iexsonale privilegium, quod non extinguitur cum perlana , sed transit ad ejus heredem aut successorem ergo falsum est generaliter privilegium petianale personam qui, -κ- tingui cum persisna . Ant probatur quia, coribus , hoe est iis , qui nondum s. aetatis annum impleverunt , competit hoc personale i privilegium, ut si per aliquem contractum graviter laesi erint, debeant acta rescindi omnia in integrum restitui, ut constatis toto Decretal. Q gestorum tit. De in in regrum νσιιutio ci de tamen ejusmodi beneficium transit etiam ad Minoris haeredem, ut habetur in s. Non solum 6 ff. de in integrum restituti nibus . Item mulieribus tompetit per nate beneficium Senatus consulti Veliejani , quo usis subvenitur , ut serventurondemne , quadam nisi lavitate se obligaverint fidejubendo pro aὲiis , ut explicator in toto titulo sis Cod ad Gnatus consu ιum rit anum . Demum thirimum perso lyram communitati e puta alicui Religioni
114쪽
rit. Ια Q. VI IOIc ceditur aliquod personale privilegium, quod propagatur ad illos singulos, qui successive fiunt
partes ejusdem communitatis, adeoque transit a persona in personam ergo c. 8 Respondetur nihil horum, quae proponuntur esse contrarium prisenti regulς quia regu latantum loquitur de iis personalibus privilegiis , quae ita conceduntur personae, ut ipsa persona sit caussa propter quam concedantur, non a
tem aliqua ejusdem laesio ubi enIm principalis
caussa concessionis sit ad tollendam aliquam letassionem injustam, quam perlana passa est, tune heneficium concessionis transit etiam ad heredem, quia, in quo defunctum graviter lasius est in rebus suis, restjtui saltem debet in persona heredis Hinc patet ad ea, qu in contrarium objecta sunt. Beneficium restitutionis in integrum, quod Μinoribus conceditur, est beneficium concessum intuitu laesionis juxta text. in . quod minoris . . Non semper est, A. Non omnia M. Tritiminoribus Idem dic de Veli jano pro Mulieribus in damnum suum fidejubemtibus pro alio; propterea utrumque ex stat to juris transmittitur ad heredem. Ad id, quod ultimo loco opponebatur de privilegiis alicui eommunitati concessis in perpetuum, respondetur eadem privilegia concedi directe, & immediate non huic, et illi particulari e onae, quae est in illa communitate, sed ipsi communitati in genere, quae est qua dam persona ficta, quamvis ab ea mediateis dundent in particulares personas ejusdem communitatis illa autem persona ficta, seu com munitas non deficit, etiamsi varientur partiaculares personae F ac proinde eadem priviJegia
115쪽
zo Tit. Ια Q. VIII. semper perseverant in eadem persona , cui Grecte, di immediate concessa sunt, tamdiu perseverant, quamdiu perseverat illa personaticia, seu illa communitas, quod satis est ad praesentem Tegulam . Contra regulam estet, si
privilegia communitati concessa transfundereniatur ad aliam communitatem. Sed hoc non a
cidit, nisi ex speciali concessione Principis, ut de facto videre est in quibusdam Religionibus. quae privilegium habent a Summo Pontifice
participandi privilegii, quae aliis Religionibus
Semel malus semper praesumitur esse malus. π Esumitur haec regula ex . scriptam 9.L. de Praesumptionibus, & ex cap. Parvuli Iq. a. s. cum aliis hic citatis a Glosi ex quibus casus formari potest in eo, qui productus in testem cum juramento de veritate dicenda, mendaciter tamen testatus est hic enim in alio ludicio produci amplius in testem non potest, si ejus testimonium cessurum esset in proprium commodum, quia praesumitur perjurium commissurus semel enim malus, semper praesumitur esse malu . Haec regula inservit tantum pro soro externo, quia nititur vi praesumptionis, unsaepe sallit, ideo non est temere etiam pro for externo in quolibet casu adhibenda. Ut hoc clarius pateat, praelibandum breviter aliquid hi est de praesumptionibus.
Nomine prssumptionis hic intelligitur com
116쪽
rima Reg. VIR. Imjectura rationabilis ex aliquo signo proveniens
ad fidem faciendam rei quam pro veritate facit haberi, donec de contrari non constet. Dicitur reiectura rationabilis, unde excluditura concepta verae Praesumptionis suspicio, vel
judicium temerarium nullis, vel insufficientibus indiciis fundatum, quod propterea nihil probat, α Iure respuitur, ut desumitur ex cidiquistioni q. de sent. Excomm. Dicitur rei dubiae, quia praesumptio semper versatur circa rem incertam , in eoque differt a fictione Iuris, quae est cert falsitatis pro veritate assumptio inducta per legem ex caussa aliqua justa, ut cum ius fingit Religiosum esse mortuum quamvis vivat, aut heredem immediatum esse eamdem personam cum deiuncto, cujus est eis res, sit de pluribus aliis. Cum autem indiuia, e quibus praesumptionastitur, varia sint, cinaequali probabilitate faciant conjecturam reici ideo multiplex assignari solet praesumptionum species. Alia enim
est praesumptio vehemens, seu violenta , alia non vehemens, sed tantum probabilis . Prior est, quae talibus indiciis nititur, ut dubio moraliter non relinquat locum, cujus eκemplum est in c. a. De praesumptionibus petitum e celebri judicio Salomonis de duabus mulieribus. Praesumptio non vehemens, sed tantum probabilis est, quae non ita urgentibiis indiciis nititur talibus tamen, ut probabiliter arguat rem prae sumptam, eademque potest esse major, aut minor, prout magis, vel minus probabiliter inditia faciunt conlecturam.
Aliter etiam praesumptio dividitur in prae-2imptionem hominis, in praesumptionem si
117쪽
is Praesumptio hominis est, quae formatur in mente hominis ex aliquibus indiciis , argumentis, non est expressa in Iure quae autem est expressa in Iure ea dicitur presumptio Iuris, qualis est v. g. ea , qua praehimitur esse reum, qui dilationibus judicium sub . . terfugit, quia est expressa in c. Nullas . de
6 Demum praesumpti Iuris subdividitur iii Praesumptionem Iuris tantum, in prςlumptio. nem Iuris, laedure Praesumpti Iuris . tan, tum est, quae expressa in Iure, sed nihil super eam statutum est, quod pro lege habeatur, unde facile auferri. potest per probationem in Con , trarium a praesumptio Iurisis de Iare est, quando non solum continetur in Iure sed etiam super ipsa jus aliquod firmum statutum
est, unde probationem in contrarium non acumittit, nisi petitam ea manifestissimis rationiabus, de quibus videri potest Panor in caP. is, qui fidem 3o G Donlatibus, . . Exemplum
hujus est, quod diximus ad initium hujus regu lae videlicet de eo, qui alias in iudicio fuerit testis perjutius, unde prςsumitur imposterum commissum perjurium , super qua praesumptione fatutum est Ius, ut amplius in testem produci non possit. Item aliud exemplum habes in iis, quae supra diximus ad regulum 5 de faciente testamentum sub aliqua conditione impossibili, qui Praesumitur eadem conditionem non hiis se potaturus, si cognovisset esse impossibilem, qui suum testamentum valere voluit, super qua pr sumptione statutum est Ius, ut conditio impol si hilis testamentis apposita haberetur pro non adjecti
118쪽
Tit. III. Q. VI. Ios viis praesuppositis intentum proentis regi gulae est, ex anteacta vita, Moribus fieri insor externo conlecturam, & praelamptionem
de futuro, de praesenti unde si quis malus fuit in aliquo genere mali, praesumitur in roexterno etiam nunc malus in illo eodem generea quemadmodum e contrario si quis bonus fuit in aliquo genere, praestu tur etiam nunc in eodem genere bonus. Ratio hujus est quia pro soro externo, nisi mutatio supervenisse pro-hetur, idem status manere putatura mutatio
enim est quid facti ea ratem ρος sunt facti
non praesumuntur , sed probari debent coram ludice . Ex hac ratione decernitur in c. Liti ras 3 de restitutione potiatorum, ut si Maritus antea solitos it in Uxorem se vire , iro. plere Uxor se ab eo separaverit, non sit Uxore restituenda , quia e praeterita saevitia conisiectura fit de futura. Item ex vadem ratione in Iure civili, qui olim pomedit, etiam nunc possidere praesumitur, donec contrarium non
8 EJusmodi tamen praesumptio, non est prς- sumptio Iuris, & de Iure, quia contra illam admitti facile debet probatio in contrarium
petita vel ex temporis cursu , ex quo necessario, aut verisimiliter status est immutareis, aute aliis indiciis e quibus probabiliter argui potest facta mutatioci ubi praesertim agitur de praesumptione ad malum. Videri potest Fea in in C. Scribam 9. de Praesumpti Unde coligi possunt exceptiones ad hanc regulam, quq ota, ut diximus, est pro soro externo, in brdine ad probationes judiciales , non autem
119쪽
ros Tit. III. Reg. IX. R E G. IX.
Ratum quis babere non potest , quod plus est gestum.
I sumitur ex . pen de sent excom in II 6 ex quo formatur casus. Gaudus v. g. Clericum inimicum tuum fuisse graviter, ciniuriose vulneratum a Titioin quantum in te est laudas, opprobas eamdem vulnerationem quae tamen non fuit facta nomine tuo: in t li casu si nihil aliud afferas praeter approbati
nem, quam vi pecces graviter, non tamen iniscurris simul cum Titio eκcommunicationem C nonis, quae lata sit contra committentes, 4R- tam habentes verberationem Clerici, quia in ta-
et casu non diceris proprie ratam habere verberationem illam, eo quod ratum habere non possis quod auo nomine non est gestum. Item occia Titius hominem, vel aliud quodcumque de- commisit, aut contractum celebravit, mine suo. si tu postea id approbes, quamvis pecces, non tamen teneris ad restitutionem, quia ratum habere non potes, quod gestum non est
Pro clariori intelligentia reguis, supponendum est cum Doctoribus triplicem potissimum in Iure reperiri fictionis speciem, quarum una dicitur inductiva, alia privativa, alia translativa, ut videre est apud Bartol in i si is, qui
pro Emptore, T. de Usucastionibus citatum a Baria
bos in explicatione hujus regulinum. 2. Fictio inductiva est , quando te fingit esse , quod non est , ut cum fingit defunctum vivere in suo
120쪽
τιρ. II Reg. IX. ' Inuo herede. Fictio privativa, quanda lex fingitionesse quod est, ut cum fingit. Religiosum esse
nortuum, aut cum servum reputat tamquam
ivllum,isci Fictio demum translativa est tuando actum positum aliquo tempore, sub ali- tua sorma, fingit te fuisse positum sub alia ormari aut diverso tempore sic quodamnodo transser ab uno tempore as aliud, auti via sorma ad aliam , ut in gr. si aliquisaomἰ ne tuo aliquid operetur, Qt postea id rognoscens approbas, & ratum habes le fin- it te ab initio dedisse mandatum de illo ope- faciendo , seu illud opus fuisse factum eae nandato tuo, ut explicabitur etiam in in reg. ideoque transfert quodammodo tuam approba,ionem, ratiliabitionem ab eo tempore, quollam habes ad tempus antecedens, in quo,pus illud nodiine tuo positum fuit eumdem tu quasi conjungit cum illo opere, racis ruta illud opus, tamquam factum ex mand
Senses igitur praesentis regulae est, fictu
rem istam translativam tuae ratitabitionis ad empus antecedens, in quo positum sui opus . at propterea idem opus censeatur tamquam situm a te, seu e mandato tuo, ejusinodi, inquam, fictionem non habere locum, quando
approbas quidem opus factum ab alio, sis tae opus non sui ab eo factum nomine tuo. Ratio hujus est quia quamvis opus ab alio fastum nomine tuo habeat aliquam erilem actus tui, siquidem actus tuus esse videtur non solum,etuem lacis per te ipsum, verum etiam, quemiscis per alium iuxta reg. a. hujus tituli, inquaiicitur: qui facit per alium es perti a ac fi