장음표시 사용
21쪽
in En Lao a Librum cui titulus , iuris Cananici Cheoria Ur Praxis, ad forum I dg iam Sacramentalε , cynam contentiosum , tvin Ecclesiasticum, tum seculare ro pus exactum non sollan ad normam Iuris communis & Romani , sed etiam Franciei , Authore IOANNE CABAS SUTIO A qui sextiensi. Congregationis oratorii D. IEsu Presbytero. Datum Parisis decimoseptim. Aprilis 367 M. GRANDIN, pro illustrissimo Dominγ- cancellario Francia. JUtis Canonici Theoria di Praxis ad forum eam Sacramentale quam conte tiosum, tum Ecclesasticum, tum Seculare , Ruth e IOANNE CABAS SUTIO Aquisextiensi , Congregationis Oratorii Domini IEsa Presbytero, novis nunc accessionibus ab eodem locupletata , non solum nihil continer quod Sacris canoninras & Catholicae Fidei adversetur , sed etiam cum insignem Ruthoris pietatem ubique sapiat & doctrinam , ad Reipublieae Christianae utilitatem & commodum plurimum conseret, suosque Lectores de in Ecclesiastico Iure exercitatiores reddet Ee meliores. Ita censeo , ira testor. Datum Aquissextiis die s. mensis Maii, anno Domini 168 IA UBERT , in Universitare AquisextienssAntecerar, & Sacrorum Canonum Prosessos Regius
Licentia Reterendi gimi Patris Generalis Congregato
Oratorii Domini nostri JESU-CHRISTI.
Nos ABEL LUDOVICUS DE SA IN TE MARTHE,
Congregationis oratorii Issu CHRisTr Domini nostri Presbyter 8e Generalis Praepofitus et Iuxta Regium Diploma datum Σχ. Decembris i 6 α quo Bibliopolis omnibus prohibetur , ne Libros ejusdem Congregationis imprimant, Ac venaIes exponant citra licentiam nostram : Visis Doctorum approbatione & Diplomate Regio, permittimus LMRENTIO ARNAun , & PETRO, BORDE
22쪽
Bostna , Lugdoni Bibliopolis , ut librum cui titulus , iuris canoniei Theoria
ct praxis , ad forum tam Sacramentale auam contentiosum , tum Eeclesiasicum, tum Seculare e opus exactum non serum ad normam seris communis er Romani,sed
etiam Franciei, Authore IO AN NE CABAS SUTIO Aquiseisiensi Congregationis Oratorii Domini Iesu Presserero , Typis edere, ae libere divendere possint. Datum Parisiis 6. Kal. Iulii i6 4. A. L. DE SA IN TE MARTHE.
SUMMA P RIVILEGI I REGIS Christianissimi.
UDOVICUS XIV. Dei gratia Galliarum & Navarrae Rex Christianissimus . singulari privilegio sanxit, ne quis per universos Regnorum suorum fines , intra decem annos i die novae impressio--nis finitae computandos imprimat , seu typis excudendum curet &venalem habeat librum qui inscribitur, iuris Canonici Theoria oe Praxis , adiorum tam Sacramentati psam contentios- , tum Ecclesiasticum , tum Seculare. Authure IOANNE CABAS SUTIO Presbytero Congregaeianis Oratorii Domini Jesu , praeter PETUM BORDE , Bibliopolam Lugdunensem, aut illos quibus ipsemet conoesserit. Prohibuit insuper eadem authoritate Regi, omnibus suis subditis eundem librum extra Regni sui limites imprimendum curare, vel quempiam ubicumquc fuerit, ad id agendum impellere ae instigare , sine consensu dicti PETRI BoiiDE: Idque omne sub confiscatione librorum , alirsque poenis contra delinquentes expressis , uti latius exprimitur in Litoris datis Parisiis die xo. Maii 168s. Ex mandato Regis,
Signatum L E PETIT. Feracta es hae postrema editio die 17. Felruarii 169r.
23쪽
THEORIAE ET PRAXISJURIS CANONICI
LIBER PRIMUS.CAν.Ι. Illis R. CIPUUS aeuL
M timuimis,ad quem cotium re debet iuri 0rudentia Canonica e materia circa quam vers tur , ejusque partitione . pag. III. De diversis sacrorum Canonum coialectionibus. sIII. iuris divisio. I
I V. Ouatenus lex humana liget secundum conscientiam. I 2
V. iuris Camniei ct Civilis disserentia, istia ιe Operis divisio. Is
V t. De Summorum Ponti Am rescriptis generatim. I 6 V II. De electione primum in genere: deinde de Episcoporam electione, postulatione , consecratione, char
Gre : ct de Archiepiscopis. 2IV III. De officio π potesate Episcoporum, ct eorum jure dispensandi eise
IX. Prosequatio potest,is Episeoporum. 3X. De potestate Epsopi erga personas
exemptas aut loca. 38X I. Prosequuιio potestaιis ordinariorum erga exemtos Reffulares. UXII. De translationibus er renuncialionibus Episcoporum. 6o XIII. De micario Discopi, de Archidiacono, ct de Coadjutoribus. 61XIV. De sileris Dimissoriis,s quarum literarum valor, ct concessionum perpetuus sit ut ad solam limitetur
XX. De Regularibus ct Regulari Professione, ct quatenus ab ea reclamare liceat. 9 XXI. De obedientia primum genera tim ; tum in specie de obediensia Regularium. ' 6XXII. De paupertate Regularium. IosX XIII. Quatenus sit licitus at alteram Religionem transitus. IOS XXIV. Utrum Beneficiarii, aut DiFcopi olim Religiosi , aut alii etiam quilibet Regulares te ri possint de fructibus a se perceptis. Γι 1
24쪽
LIBER II. Qui est de Beneficiis Ecclesiasticis.
pag. I I. Cap.I. snt Beneflata , eorumque variae divisiones ; ct de jure Coraxmendarum. ibid. II. Diversa ct necessaria temporum
beneficiariis. IXVI. Pro quatio beneficiariarumpemsionum , in primis secundum Gali
canas consuetudines, deinde secundum ius com ne Canonicum. 18o XVII. De Beneficiorum permutatione.
I 8s XVIII. De jure regressus. I 89 XIX. Ad regulam de infimus re*
ae Expectativis. I 3I de Signaturis. 2o.. V. De Regiis ad Praelaturvi nominatio- XXII. Recensentur ea qua 'U proυῖnibus, ct aliis Iuribus Concordati sionem Bene latifacienda Gut. Bononienses. . I s X X I II. Dives itam vacationis VI. tura Graduatorum errca vacantra Beneficiorum modi di iniuntur
I M. De praesentatione proprii filii, pisuli Iure ct potestate. a14 ct de Prioribus, seu Retioribus Pa- XX V. De capitulari Beneficiorum proin, ' I. . , . . ' siqnes Scis non cante , ct δε
I X. Conditiones aliquot, ut quis de Be- simulta ea Diso, cum Capitulonscio provideatur, requisita diuem provisione. ' , truntur. Iso XXVI. Beneficiariorem haredes ct X. Dernsinuaiso Uus. Iu sic ores ad quid teneantur. 13 XI. Beneferaria quaestiones circa prae- XXV II. De Ecelsarum structorii oe. Latronem ιnter si l concurrentes. reparationibus : st de . dimis Litigantium sebruationes: Benem sive Matriculariis. 1 'uniones: unionnm Praesicrip- XXVIII. Beneficiariae aliquot osae-tiones: Beneficiorum divisiones: Be- siones elucidantur. aac nesciorum in alium satum muta- XXIX. De Decimis ct miruionibus isoneI. Is6 21 X II. De Beneficiorum renunciatione, XXX. De rerum Ecclese alienatiom- resignatione. L. I 63
III. De resignalionibus in favorem. XXXI. De eelebratiano se oram. A XXXIIo Nonnulla de Di, his Ohi XIV. De pensionibus ster Beneficiis. ciis recitandis , ct audianda Mi
x V. Edictum Regium de pensionibus a 3 LIBER
25쪽
meauis: ac primum de non disia mentibus. 36 8 XXII. Impedimenta Matrimoniam di-
In quo agiturine acr- ζη P'g''i X X III. Prosequutis impedimentorum CAp. I. v E Sacramemis generauim. dirimentium. 376
III. De eonfirmationis fama mo. 27ἔI V. De venerabili Eucharisia Saeramento. 274 V. Qumam requiratur preparatio ad XXIV. De impeάimento vis ac metus - generatim quanam consensus liabertas requiratur ad Matrimonium , ad lyonsalia , ct ad vota. item de impedimentis ordinis, ligaminis, publica honestatis, ct a Fia
saera Euchari a commurionem. XXV. De impedimento impotentiae. Us1-8 XXVI. Reli . duo impedimenta di V I. Utrum carentes vatῖonis usu eapa- cutiuntur, cundestina conventionisees sint istius Sacramenti. 18 ct r Pini. . 398 VII. Utrum Sacerdos debeat denegare XXVII. Ad quem pertineat potesas corpus Christi peccatori petenti. dispensandi in Matrimoniorum im-- pedimentis. 4o8XXVIII. De divortiis.. 43sXXIX. Resolutiones clxea oscula, aliosque sim les actus, ex S.Thomaoe S. Antonino. 418 286VIII. De mini ro sacramenti Poenia
IX. De Contritione. 29 X. De Confessione. 3o XI. De eausis ab integritate eonfusanis excusis ibus. 314 XII. De illorum confessione qui venerunt ex alia Diseces : ct de em suum reservatione. 3I8XIII. De opinione probabili. 32o XIV. Des,isfactione. 343α V. De Extrema V limis Sacramenta. 343XVI. De Ordinis S cramento. 348XVII. De Sacramento Matrἰmonii,
ct de Sponsalibus. 3 3XVIII. De materia, forma ct Minia
II. De foro competenti , litis eontest time, proeesk judiciario,procurationibus , ct fudicum s pectorum recusatione. 426I II. In eausa eriminis quemadmodum procedatur. η IIV. De juridiea inquisitione , ct usiabus, ct juramento. 43 8 res contracto. 363 V. Quando nam aliquis non tenetur te iaXX. De proclamationibus Matrimο- sicari: ct ad qκid obligetur quinis praemittendis. fasum testimonium dixerit. sXXI. De Matrimoniorum impedi- VI. De reo criminis. Aso VII. De
26쪽
VII. De Beneficiorum posesserio ct petitorio judicio. 433VIII. Alii proponuntur caseus, in quiabus iudices Deviares de Curisisct eausis Ecclesiasticis cognoscere solent in Regno Gallia. AssI X. Si iudex tanqnam suffectus recu
setur e cr aliqua materia recensem
X. De provisionibus in forma Dignum: de examine, ct Visa ordinarii, ct
de De linisseeundum Gallicanam praxim. 46α cultates elucidantur. sin VII. Utrum simonia committatur inpensionibus Beneficiorum ρ tura quoque harum pensionum discutiam tur , necnon Ecclesiasticarum dispensationum. 326 VII I. Simoniacorum poena canonica. IX. De facienda resimtione rei simoniace accepra. 14OX. De censuris Ecclesiasticis generatim.
XI. De effectibus excommunicationis. 332 XI. De subrogatione collitigantium, oe XII. De minori excommunicatione.s riis formis ad praxim Bene' XIII. Quanam ignorantia excuset actorum servandis. 464 ceHkris. 16γXII. De appellationibus. 46 XIV. De absolutione a censuris. XIII. De appellasionibus tanquam ab XV. De codus reser Irs tum Papa, abusiu. 473 tum ordinariis. 37o XIV. Quanam eoncessiones , vel acta XVI. De Suspensione. 177mne iudicis aut Pralati, e1u e XVII. Suspensiones lata eontra Di abdicatione exffirent, vel non ex- ςFζον , Conventus , ct Capitula..ifirent. 4 6 133Σ V. Nova jura Gallieana eirca judia XVIII. De depositione ct degrada
LIBER V. Qui est de delictis , eorumque plenis
XIX. De irregularitatibus in genere, ct dis illis in speeis qua exingunt ex defectu. X X. De irregularitatibus ex delicto.
XXI. De Ecclesiarum consecratione, pollutione, seu profanatione, ct re-eonciliatione. 6o 3 injectionis m ciericam s.l M. A XXII. Raespasum Authoris ad consilichum. vii et rationem remota cuIustam provi
27쪽
LIBER VI. Τheoriae & Praxis Iuris Canonici.
pag. 6ι CAP.I. Bligationes qua restitutioni I adfringunt. Parentum orsiliorum mutua officia , praecipue circa alime, via , or successiones.
ibid. II. Quibus ex causis oriatAr obligatior lituendi: ct de contractibus in
in genere. 6 is III. Utrum comentiones iater viUos,
aut ultima bonorum dispositiones valeant in conscientia , et si iure Citili habeantur invalida ex δε-fectu solennitatum. 623 IV. Quanam persona contrahere prohibeantur , Er de filiis familias , eorumque peculio : de Senatu comsulio Macedoniano: de muli ri-bur, ct Senatusconsulto Velle jana. 616
V. De mutuo. 6s LVI. de duobus reis in eandem rem in s litam obluatis: ct de h)pothecariis actionibus. 6 3 VII. Densuris. 638 VIII. De usura fundara super periculo
fortis. 6 8 IX. De emptione 2 venditione. 6so X. De cambiis. 618X I. Utrum is qui ex re aliena lucrum retulit , quod d.minus rei non re
tui Iset, possu illud sibi retinere.
66 IXII. De eensibus, or de eontractu em
tionibus. 674 Quibus ex causis oriatur restituendi obligatio : s de aeceptis ob turpem causim: σ de impedieme alteraus bonum. 684XVI. Quando , ct quomodo teneatur restituere qui cooperatus es alterius damno. 69 o XVII. virum secluso dolo , aut conventione , cvs culpa obliget in conscientia ad resilutionem. 69s XVIII. De quantitate obligante ad re-
siturionem , ct de pos et ore bona fidei. 69
XIX. De vectigia bus. TOOX X. De quibuMaam hereditariis oblia gationibus. TO. XXI. Quidnam restituendum sit. TI XXII. De causis a Diatione debitorum excusantibu . TryX XIII. ordo in reintutione fervandus. 7i8XXIV. De damno ex legitima proprii juris inu in alterum redundante. 724XXV. De restitutione per moribundum faeienia : ct de restitutionis inter- nunclis. 7 sXXVI. De pactis qua contractibus adjunguntur. 728XXVII. De conditianibus , demo
rationibus, ct eausis appositis. 73OXXVIII. Sponserum, uxorum ct via duarum jura : ct de diversorum
ereditoram concursu ac pralatione.
73IXXIX. Selecta quadam ct praecipua jura donationum. 736XXX. De regulis iuris. 739XIV. XVa
28쪽
Praecipuus ac ultimus Inis, ad quem costimare debet Canonica Juri*rudentia : materia circa quam vergatur , ejusque partitiones.
TU PENDA prorsus , nec unquam satis deploranda est humani caecitas animi , quem Divinus Spiritus sua sila supernaturali quce non collustraverit. Cum enim nihiI ita hominis intersit, eique tam no- celsarium fit, ut est cognitio finis ac fuliciratis suae, ad quam omnis vita, omnisque actus dirigendus sit; ipsi tamen Gentiles Philosophi, qui omne sere studium ad hanc perquisitionem contulerunt, , scopo isto adeo infeliciter aberrarunt, ut veterum Romanorum doctissimus Varro, teste August. lib. I9. de Civir.Dei, cap. I. ducentas octoginta & octo diversas de fine , summoque hominis bono selirentias collegerit: cum tamen . A ex
29쪽
ex tanto sententiarum numero non nisi unica possit esse vera δd complectenda, ea scilicet, quae finem , lummumque hominis bonum in unius Dei fruitionc constituit. Hanc ver b tanti momenti notitiam singulari felicitate ingenii Plato , quem Divinum cognominavit Antiquitas , assequutus cst, de quo idem sic testatur Augustinus lib. 8. de Civit. Dei , cap. 3. Plato Dei imitatorem, cognitorem 2 amatorem dixit ese sapientem , cujus participatione sit beatus. Hunc sensum diu ante Platonis ortum piorum animis infuderat Deus;
Abrahamo quippe Fidelium patri sic promiserat: Noli tim re Abram,
ego protector tuus , cr merces tua mama nimis. Idemque per . Regium Prophetam pronuntiaverat : Beatus populus, cujus Dominus Deus ejus. Facessat
illa Sapientium Chaldaeorum insipientia Regi Nabuchodonosori asseverat lium , nullam esse Deorum cum hominibvi conversationem. Daniel. 2. Verum istud quidem de fallis & inanibus , quos colebant, Diis: sed non de vero dc unico,qui solus colendus est,Deo nobis asseverante delicias suaselle cum filiis hominum,& quem suus amor ad hoc impuli L , ut juxta prophetiam Baruch, in terris tandem visus sit, & cum hominibus conversatus fuerit. Neque verδ sibi quisquam persuadeat, obstare Dei cum homine consortio infinitam illam,quae inter ambos interjecta est,disparitatem:quin potius illa tanta inaequalitas conciliatrix est admirabilis Dei nobiscum commercii, hoc praesupposito, Deum esse infinitae, immensaeque bonitatis. Est enim bonitas, ut divinus docet Dionysius, sui diffusiva : & quo major est bonitas, eo ipsa magis appetit esse in alios benefica ; sicut quo major est iginis, eo latius suum diffundit ardorem. Hoc ipsum praeclare significatilla in lignis Platonicorum veterum fabula de connubio Pori divitiarum Dei cum paupertate inito , ex quo progenitus sit amor. Quaecunque enim natura conjunctam habet cum bonitate felicitatem , desiderio assicitur locupletandi inferiorem naturam egestate laborantem ; atque haec vicissim desiderio ardet conjungi cum natura benefica de opulenta, cujus communione sua suppleatur indigentia, suaeque miseriae succurratur. Hujusmodi
cernitur convenientia mutui amoris inter nutricem, cujus ubera lacte turgent,& infantem aviditate sugendi prae fime laborantem,ex qua oppositione mutuus inardescit amor, quo nutrix infantem,& infans nutricem appetit. H.ic ratione egestas ac miseria humana Divinam provocat bonitatem& opulentiam, allicitque mirifice ad commiserandum & opitulandum nobis, unde conciliatur aeternum mutui amoris commercium ac foedus.
Quanta vero inde fidelibus fiducia innascitur, quam dulce solamen exurgit perspiciciatibus non in terris, non in coelis, non in hominibus , non in Angelis, non in ulla quantumvis praecellenti re creata, sed in ipso aeterno, immenso δρ infinito Deo,ejulque perenni fruitione luam hab re collocatam& stabilitam felicitatem l Huc ergo , & non alid vitam omnem nostrahia, omne studium, omnes actus nostros, omnemque rerum praesentium usum
30쪽
reseramus, dirigamus & intendamus: nec aliud appetamus & consectemuriaisi Deum , dc pari cum Propheta cordis aflictu exclamemus : Quid mihi es in coelo , ct a te quid volui syper terram 8 Defecit caro mea, G cor meum:
Deus cordis mei, G pars mea Deus in aeternum.
Virtutes porrδ, in quibus illi, qui minus halluci nabantur Philosophi,
hominis finem ac felicitatem collocabant , amor ipse Dei, quo inardelcere coida nostra debent, sibi adeo vindieat, ut suas eis conditiones tu proprietaret impertiat, faciatque illas suis conatibus & sanctis afictibus ancillari. Charitatis namque perinde ac ignis proprium est, ut quaecunque attingit,
in sui obsequium, ac dem lim immutata in suam naturam convertat. Egregie itaque Augustinus in epist. 1 3. ad Macedonium f. Virtus sinquit) non es nisi diligere quod diligendum es. Id eligere , prudentia est: nullis inde avertim lestiis, sortitudo est: nullis illecebris, temperavita : nulla superbia , justitia est. Quid autem eligemu , quod pracipue diligamus , nisi quo nihil melius invenimus ' Hoc Deus est. Hactenus Augustinus. Disciplina ergo, qua ad j tistitiam erudimur,tota ad dilectionem Dei traducenda est. Iudicia etiam causarum, quae sunt ipsius justitiae usus ac exercitium, ad unum divini amoris scopum dirigi debent: atque omnium Judicum , sive Ecclesiasticorum , sive Saecularium auribus semper insonare debent ista vere aurea Regis Iosaphati monita a. Paralip. I9. Videte quid faciatis , non enim hominis exerceris judicium , sed Domini. Et quodcunque judicaveritis, in vos redundabit. Sit timor Domini vobiscum ,-eum dilia gentia cuncta facite : non es enim apud Dominum Deum nostrum inliquitas, nec personarum acceptio , nec cupido munerum. Spectabilis est Iustinianea
lex Rem non novam, Cod. de judiciis, de jurejurando ii Judicibus & eausarum Patronis pcie stando , de de habendo assidue sacrarum Scripturarum
Codice in ipso judicii loco. Theologica disciplina, & Iurisprudentia Canonica, quasi germanae sorores & gemellae, pleraque inter se communia simul habent: ambae nam que directe & immediate ad religionem spectant, ambae pariter circa eadem fere subjecta versantur, Scripturas sacras & divinas traditioires, Conciliorum , Summorumque Pontificum constitutiones , Sanctoruin Patrum
scripta. Id tamen discriminis inrercedit, quod Theologica disciplina ex se mere speculativa cst , & in divinarum rerum cognitione quiescit ; cum ramen Canonica Iurisprudentia reseratur ad praxim , scilicet Ecclesiarum regimen, tum in spiritualibus, tum in temporalibus carumdem rebus. Materia pota ei Canonici Iuris dividitur in res Fidei, & in res quae circa disciplin in versantur. Res Fidci comprehenduntur partim siciis utriusque D stamenti paginis , partim Traditionibus Apostolicis, quae ut unanime
docent SS.Patres,pari nituntur cum divinis Scripturis aut noritate,ut tradidcanon Ecclesiasticarum, dist. 13. desumptus ex Basilii libro de Spiritu sancto, cap. 27. Circa res vero disciplinae, quaedam sunt per universam Ecclesiamia A v xcceptae