장음표시 사용
531쪽
meris angelorum, ne saltem ambulans laborarer. Non sufficerat ad portandum unus angelus : sed
propterea plures veniunt, ut chorum latii iafaciant. Gaudet unusquisque angelorum tale onus tangere, lubenter talibus oneribus pragravatur, mi adducat homines ad regna calorum.
Plura de ossiciis angelorum scire si aves , consule D Bernardum in Psal. si ui habitat, serm. I 2. B. Laurentium Iustinianum lib. de casto connub. Verbi & animae cap. 8. Ut autem huic de cust dia angelorum appendici finem imponam, sic ARTI Q uxus II.
An valentior sit angelus bonus ad tutelamor defensionem alumni sui , quam malmangelus ad ejusdem impugnationem O
excidium. UT haec quaestio clarius solvatur , juvat primum eTaminare quantum valeat daemon ad
oppugnandum hominem , & quam metuendus fit hostis : deinde quam potentior sit an belουs custos a Deo nobis addictus , paulo uberius explicandum ; nam quae presse hactenus & inculte more Philolbphorum disputavimus , nunc multo fufius ornatiusve edisserimus, ut defessum legentis animum qualiscunque orationis lepόs, sie quasi a-m senior campus suavius excipiat, &ad ea quae de angeli custodis in nos beneficiis juxta & ossiciis duximus, attentius legenda, quo jucunditis,ed facilius invitet.
532쪽
I. Propo-T AE M o N hostis est multum metueti iasitio. L diis. Quatuor quippe causae hostem formidolosissimum essiciunt , odii quo in nos ardet, acerbitas ι sortitudo qua pollet ; industria qua valet in agendo, & constantia pertinax qua nos lacessere non desinit. Ex odii quod in nos concepit , dudumque alit, atrocitate nihil non agitat animo, & in nostram perniciem molitur: industria quae statuit apud se , perficiendi radiones excogitat: fortitudo & constantia nullo nego. Tio exequuntur. Odium ad ruinam nostram exiscitat, majores animos facit fortitudo & potentia, industria spe felicioris successus nos sustentat, constantia patientissimum quemque fatigat &
II. Propositio. Daemoni inest odium in nos acerbissimum , fortitudo maxima , par fortitudini industria, constantia in oppugnando obstinarissima. ' todium quidem acerbissimum atrocissimumque; eo quippe acerbius atrociusque odium , quo ex pluribus gravioribusque causis oritur. Porio odium quo in hominem daemon fertur , ex Dei' ipsius a quo torquetur, magnitudine ac praestantia, Christi ii quo victus est, gloria. feliciori hominis qui ejusdem loco suffectus est , statu dc sempiternis quibus torretur , ignibus nascitur. Haec sunt incitamenta & fomenta illius in nos odii, quae in ipsius voluntate summam a Deo , q ut ei semper adversatur, alienationem , dissidium a
533쪽
Christo, cujus gloriam invidet, immortale, T. lotypiam in homines quorum nlicitatem ferre non potest: perpetuam , excitant & alunt. Quid plura 3 inimicitiam ejus in Deum , Christu &hominem implacabilem fovent & jactura gloriae aeternae, a qua sua culpa excidit, & gravissimi dolores quos ultrices flammae ipsi inurunt et odium ejus in Deum inflammat, & malevolentia in Christum suffundit regia auctorita S , quam P tei aeternus Filio in homines & angelos concessit, dum caput & dominum totius mundi, seque inter& hominem sequellium constituit. Dignitas ad quam naturam humanam amnitate sua verbum divinum evexit: dotes gratiae quae jura eidem antiqua restituit, & sedi ex qua dejecius ipse, suffecit: impressa animis nostris ad sempiternam memoriam DeiIpsius imaginis lineamenta, vix dici potest quantum illius in nos odium acuant atque augeant , cujus ortum & progressus paucis accipe,
Vix E caelo, in quo primiIm ex nihilo conditus, ob superbiam ad inferos detrusus daemon, clim dolorem ex Dei jactura & ignium ardore sensit
acerbissimum : auctorem deinde tanti cruciatus
coepit diligentius inquirere, ut si qua ratione posset, ab eo liberaretur; liberari aurem se non pota se nisi aut misericordia Dei vindicis qui suo iure
Cederet aut poenitentia, aut certe vi Deo ipsi, a quo in his flammis captivus detinebarur , illata. statim cognovir. In inferis nullus misericordiae aut poenitentiae locus, nec vis vlla Deo in serri ad umone potest, quia ipsi viribus impar et itaque velit, nolit, pariatur necesse, nec spes libertatis
superest ulla. Quid ergo agat infelix vindicis Dei
534쪽
justitiae victima spem in desperationem mutat, ex desperatione odium acerrimum & furorem in Deum ejusque imaginem concipit ; ex odio &furore ultionis cupiditas nascitur , fructus quippe odis-ira, visio. Et quoniam odium in Deum conceptum, in eundem explere non potest , Ytpote viribus longe superiorem , in hominem vivam spirantEmque divinitatis imaginem omne virus acerbitatis coepit effundere, itaque discer, pere foede ac dilacerare , iis populis haud absimilis, qui cum solis qui ipsorum capiti imminet,
ardoribus vehementius torreantur, sagittas in eum magno suo incommodo , nullo solis ipsius damno-emittunt, quae cum in ipsos reciderunt, tum enimvero injuriam vituri, ad sontes convolant, in quibus imago solis cernitur, lutum & arenam permiscent, ut solem qui sua altitudine eorum ictus effugit , saltem in imagine foedent turpiter & inquinent. Ex quibus non aegre conjicias, quale &quantum sit illud odium , quam atrox, quam immane & diuturnum. Necessarium quippe est, ardentissimum , immortale. Necessarium quidem, quia ignis quo daemon jugiter uritur , perennem ipsi mitem sufficit , tam enim necesse daemonem Deum odiise , quam necesse est a Dei conspectu exulare eundem & perpetuis cruciatibus torqueri. Deum amissum daemoni restitue, si potes, &extingue inferorum incendia , quae vindex Vel justitia flatu suo perenniter excitat εc nutrit ε, dc j tum daemonis odium extingues. Ardentissimum, iquia toto voluntatis conatu illud concipit , semel rconceptum , spe omni praecisa libertatis , nun- ,
quam deponit. Immortale, quia Dei imago nun- i
535쪽
quam delebitur : expungitur quidem similitudo, Glim gratia peccato mortifero abigitur : at impressa penitusque insita Dei imago daemonis dium aeternitati aequat. Aut enim animuS corporis visa culis solutus , in caelum evolabit : aut ad inferos detrudetur ι aevo aeterno perfruentem in caelo semper oderit daemon, sed frustra : deje- ctum vero ad inferos vindice flamma scrutabitur, verme edace semper arrodet, nec talaben absumet , inficiet fuligine ignis , nunquam depascet, semper insectabitur , semper excruciabit, nec ullam quietis partemini partiet, sed tanquam assidua domesticaque furia ab eo poenas aeter- '
Ad haec illius odii magnitudo vel inde pater, quod hominem invadat hostis insensissimus, non
ut vincendo praemium consequatur , nec enim
praemii spes vlla ei qui terminum attigit , sed ne homines vincendo habearit , quod ne victo- ria quidem consequi potest : finis igitur illius victoriar, non corona , sed hominis exitium Bellum suscipit nemo . si sapit, nisi 'vi vincat, & vincendo coronam obtineat ; daemon autem cum nos
voluptatum lenociniis adoritur, cum fallaci honorum specie nobis illudit, non ideo inllum gerit ut corona donetur, sed ut calamit sitis melos & participes habeat. Quin etiam supplieia' auget sua, dum majora nobis damna infert. Proh misera victoris conditio , cujus vi storiae finis gravius atrociusque supplicium t Tantine est hominem vincere -, ut nova poenarum accessione id ipsum redimi oporteat Tanto scilicet in hominem ardet odio , tanto furore praeceps agitur , ut sui exitium non timeat, dum iu illud hominem
536쪽
secum trahat , Atrei infelicissimi sorte contentus , qui mortem in votis habebat , dummodo fratris interitui conjuncta foret. Inelyti Pelopis domus Ruat vel in me, dummodo in fratrem ruat. Ex tot bonis quibus eum Deus statim ab ortu cumulavit, odium in eum & hominem superest; num , quo se ipsum consoletur , quemadmodum princeps semina in fabulis, amissis patre, regno , patria ac libertate, unum hostis odiumsbi ad solatium superesse gloriabatur, ultroquet fatebatur se felicitatis amissae desiderio minus,
quam vindictae cupiditate teneri. Patrem abstulisi, regnu, germanos , larem,
Patriam. Bid ultra eg r una reisuperest mihi
Fratre parente carior, regno lare, Odium mi.
Mitto, quod hoc odium daemonum omnium conspirationem in nos conflavit , qud facilius incerent. Ne illud quidem commemoro,inde dae monum , qui inferioris sunt ordinis , & a superiorum nutu pendent, subjectionem , mutuum omnium ad nos opprimendos ordinum consensum, ministeriorum denique partitionem extitisse. Taceo lucifetum ab insito fibi odio praesertim inductum esse, ut cuilibet nostrum suum M peculiarem daemonem attribueret , qui nos sine ulla temporis intermissione lacesseret , ae si quando viribus impar soret, novas manus in luxilium
mitteret : nec enim ex vero amore 3c concordia' voluntatum, sed ex malitia Sc implacabili odio principi lucifero ad nutum obtemperant & inter se consociantur , si D. Thomam audimus: Nos ex vero , inquit, amore inter se. sed ex
537쪽
ria qua homines oderunt , Dei justitia rus sicariis& latronibus in hoc similitani, qui quamvis alienatis sint inter se an intis, ex turba tamen seligunt aliquem , cui alii obediant, &quandam justitiae speciem in injustitia prae se sexunt, ut consilia sua, sceleris εοῦ audaciae plenissima , ad optatos exitus provehant , quamvis non alium a praetereuntium spoliatione , aut hostium internecione finem sibi proponant. Proh quantum infestissimorum spi lituum in homines odium t quam inveteratum & penitu S In-stum lctim eos a Deo sup eibia sejunxit, distraxit 4pλrum voluntates, penitusque diremit. Excusso
Dei jugo inflecti non possunt , mutuisque inter se odiis semper dissident i & tamen clim bellirin
homini inferendum , conspirant in eum , vises colligunt, manus cogunt, &facto velut agmine invadunt : itaque daemon vel ex odio quo in nos ardet , multum metuendus, Lime. Non impar odio sortitudo dae anonis, eaque duplex ; altera ipsius naturae insita , altera ad entitia r utraque sane maxima ; in Ha qua dem& in n. ata , quia cum purus sit spiritus & omnis concretionis expers , utique sortissimum esse necesse est. Inest quippe vis maxima naturae spui ali, & in ea tanquam in fonte suo residet, quae nec
Corporum mole retardatur , nec temporis mora
longiore indiget , sed momento temporis seleexplicat, & latissime patet. Quid enim non efficit in natura corporata angelus Tempestates, Pluvias, ventosque excitat , flumina sistit, fontes durat, elemetriorum partes, si non tota, de loco in locum transfert, atque haec omnia celeritate
maxima conficit. Corporis etiam nostri organa
538쪽
immutat , ipsosque adeo sensus tum internos, tum externos ita varie afficit, ut per eos in animum grassetur. Quid quod ab homine impugnari nonnisi difficillime potest daemon. Oculis desi- nas ad necem ὶ sua te tenuitate aspectui subducit; istricto gladio petis vulneri locus non patet; telorum quae jacit ipse & intorquet, ictum exire paras detorqueri vix possunt , adeo recta collineat ; loci opportunitatem ad pugnam aucupari S eminus ex aere, a caelo , in caelestibus bique pugnat ac vincit. Jam vero insitae fortitudini ab adventitia quantum virium , Deus immortalist quantum roboris accedit i Res quippe creatae omnes famulantur ipsi pro nutu & arbitrio , nisi Deus potestatem moderetur , nulla in nobis pars , quae cum ipQ ad nostram perniciem non conspiret, sensus sub . signis ejus militant , membris quae
natura nobis ad defensionem, cisncessit, tau quam armis utitur; ipsae cupiditates cum animam a qua oriuntur, tueri deberent, per summam perfidiam produnt & hosti dedunt. De homine , inquit e Patribus nonnemo , adversus homines exeunt gentes bellatura. Appetitum sentientem sibi solerter adiungit, qui ipsi concipiendo amori, si concupiscens est, irae vero concitandae , si irascens , materiam oppido idoneam sufficit. Ipsa etiam voluntas , sui licet juris , falsa tamen Minani umbra simulati boni capta , cedit tandem ac se praebet obedientem ; ut enim murus , si assidue quatitur , tandem diruitur : ita daemonassiduis insultibus hominem debellat &subigit: fortissimus igitur & potentissimus daemon , huic obsiste.
539쪽
Non minor fortitudine , industria , vel potitis astutia ι cdni enim ex se,ude totus & fallaciis constet , eoque spectet illius victoria, Ut consensuin a voluntate obtineat , quem Vi exto quere non valet ; res est enim potestatis nostra inquit o. Paulinus, omnes dolos machinasque commolitur, ut eam expugnet: Quo sua quemque ducat rapiatque natura , exquirit primum diligentius, ut qua parte mimis obsistendo valet , tutius invadat, ducis experientissimi ad instar, qui obsessam arcem ut facit. fis expugnet, explorata prisis natura εc munitione loci , quod in ea maxime infirmum ac debile est, aggreditur. Est quippe in omnium animis molle quid dam , enervatum quodammodo & lati uidum . quo aditum in nobis tentat daemon. Cum enittis arcanos animi nostri sensus nIsi nos ipsi in dic mus, pervadere non pbssit, quae kirtures in nobis vigeant langueantve, quae vitia rivistinc d minentur, sagacitis odoratur, ac deinde in eam partem quae debilior , oppugnationem dirigit, machinisque omnibus irruit, ut facilius subruat.. Gloriae cupidus es honores &dignitates objicit; avarus spe majoris lucri allicit , voluptate debe- ictaris 3 objecta specie pulcritudinis animum δα-
tinet. Nunc aperto marte, nunc ex insidiis adoritur, nunc specie necessitatis decipit. Q ommuΙ- i ii tiS obtentu sanitatis & conservarionis turpiter
quotidie illudit modo a necessariis ad supergiri sensim deducit , & a levioribus vitiis exorsus,' ad graviora progreditur : modo sub spe die boni blandi' s se insinuat, ut venenum iris, vita praeis serti ira sanctioris . facilisis propinet. Abier, im
quit Gregorius Magnus lib. 33. in Job cap. 11.
540쪽
Isti vi hominum meae tes , aliter huic mundo δε- ditas tentat 3 nam pravis mala qua demerant, aperιὸ objicit 3 bonis autem latenter in si ilans, sub sperie sanitatis illudit. Modo deserit ad tempus, ut sui praefidentem nimisque securum nec opinantem invadat. Quod si hominem a suscepto semel consilio abducere non potest , saltem intentionem depravat & quasi detorquet: ipsis,quod vix eredas, victoria ne quidem tuta est: & a periculo immunis. Quid ita quia tunc maxime faevit, cum hominem plene sentit liberatum: tunc plurimum accenditur clim extinguitur, & hoc ipso quod victus est , superantem superare conatur. Par itaque daemonis fortitudini fraus δc astutia,
Denique in oppugnando maximam constantiam ac, paene dicam, perainaciam adhibet. Nulla aetas ab ejus impressione immunis : nulla pars vitae ab ejus insidiis vacat.' Infantem vixdum ma tris conceptum in utero aggreditur, adolescentem
invadit, adultum & grandiorem jam factum lacessit, nec nte oppugnandi, quam ille vivendi finem facit. Fingit quippe foedum coum peccati
matris tu utero tum organorum conformatione,
tum humorum quibus vitia ali & foveri possint, inducta temperie. Quoties violentis matrum exercitationibus aut productis ad multam noctem vigiliis, saetum in alvo visus est: extingueret ubi vero in lucem editus est, quos laqueos non tendit vel in cunis jacenti l quas iusidias in educatione non parat l quam saepe ejus suasu & inductione, parentes parum cauti tenellum faetum iis nutricibus alendam dedere, a quibus vitia cum Iacte