Scotus academicus seu Universa doctoris subtilis theologica dogmatica r.p. Claudii Frassen ordinis ... Tomus primus duodecimus Tomus octavus. De dignitate, ministerio, & cultu Christi domini, ..

발행: 1744년

분량: 407페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

391쪽

De diligendo Deo. 387

ciens speetat ad charitatem, & datur propter propriam salutem , non aliorum , ut gratia gratis data. Ex quo sequitur , non licere , neglecta propria salute, vel venialiter peccare ob salutem alterius. Et confirmatur ex illo Sapientis: Qui sibi nequam est, cui alii bonus erit' Et ex illo Davidis:

diligit iniquitarem , Odit animam suam . Nec excusatur , quod alteri bonum sit ;quia, ut ait Apostolus ad Rom. 3. Non sunt facienda mala, ut eveniant bona: quod asserere dicit blasphemum esse, unde alibi di

cit scriptura ἔ suid prodest homini si tuum

mundum lucretur ἔ amnis vero suae detrimentum patinivr r quam commutationem dabit bo-mο Ho anima tua λ Atque adeo non licet etiam velle privari Deo in perpetuum propter salutcm plurimorum . Sed dices : Venialiter peccasse optavit Michaeas propter alios, & mortaliter videntur Moyses, & Paulus optando carentiam perpetuae beatitudinis , ut apparet, idque propter aliorum salutem . Michaeas enim cap.2. dixit haec verba: Utinam non essem iis habens spiritum , mendacium potius loquerer . Moyses Exod. 32. dixit Deo : meravis populus iste pereatum maximum , fecerunt i Deos aureos : aut dimitte eis hanc no.

oram, aut fi ηοη Deis , dele me de libra tuo, quem scripsisti. Paulus autem Rom. 9. inuit: Optabam ego ine anatbema esse a Chri-ο pro fratribus meir , qui sunt cognati mei

secundum carnem, id est exitium aeternum,

de extremum .

Respondeo , Michaeam hoc non optasse

formaliter, sed tantum materialiter. Et ut rem intelligas , recensuerat Propheta oppressiones paupcrum, aliasque iniurias proximis illatas, & lsraelitis, & ideo captivitatem illis minatus fuerat, & ut intelligerent haec non ex odio, sed ex amore ,& compassione proferri, dicit , utinam quae prophetizo de clade , & exitio Israe- Iis, non sint prophetiae a Deo revelatae: sed mendacia mihi a vano timoris, & pusillanimitatis spiritu , metuque suggesta i Sic vulgo dicimus, utinam decipiar l utinam

sim falsus vatest Atque adeo non optat&rmaliter mentiri, sed materialiter tantum , hoc est , ut reipsa non cveniat, aut ut non

dicat ex Spiritu Dei, sed ex spiritu suo ,

vel humano vani timoris: idque ut ostendat se velle suos cives perdurare , non exscindi, aut perdi ab Assvriis, quod ex

Deo eis comminabatur. Addo, etiamsi Michaeas formaliter optasset, non ideo excusatum fuisse a peccato, quia 3e ipse homo erat, & omnis homo potest esse mendax. Quoad verba Moysis. & Pauli, resto

deo , neutrum simpliciter optasse se excid

re . beatitudine: sed primo Moysen ii sum

quadam erga Deum confidentia, immiscuis. se se quodammodo causae populi, quem Deus volebat delere, ut Deus, aut ipsum cum populo perderet, quod sciebat non

futurum , aut utrumque salvaret. Sicut lifilius Regis videns patrem iratum alicui multitudini rebellanti paratum immittere in

eos milites, qui cos occidercnt, se eidem multitudini immisceret, & ad patrem clamaret, ut aut illis parceret, aut se cum il- Iis occideret; sciens Patrem hoc nullo modo facturum . Ita explicat S. AugustinusquisI47. super Exodum sic scribens: securus quidem bor dixit, ut in consequentibiis ratiocinatio concludatur, id es, ut quia Deus Μοsiem non deleret de libro suo, populo precatum illud remitteret. Quasi diceret: sicut non timebat se delendum esse de libro vitae , ita etiam sine haesitatione confidcbat se impetraturum a Deo, quod petebat. Quantum autem ad sanctum Paulum dico, ipsius desii crium fuisse tantiim conditionatum , ut si fieri posset, sine peccato illud exoptaret. 'Quod utique praeclare e pendit sanetus Chrysostomus homil. ict a Rom. sic scribens: Neque enim, inquit, simpliciter haec dixit; sed qyoniam Οm- is nes dicebant , Deumque Incusabant , is

quod qui digni habiti essent Dei filii vo- ,,

cari, legem accipere, ante omnes illum ,,

novisse, tali, tantaque gloria frui, illum is

eundem ante universum orbem colere 3 ,, tum autem promissiones accipere , pa- s, tresque earumdem tribuum , quodque is

omnium maximum , ipsius Christi majo- is res esse , hoc enim est , ex quibus est is Christus, quantum attinet ad carnem , is electi, atque inhonorati essent ue pro il- istis autem introductis, qui nunquam il- ,, tum agnovissent homines 3 iis videlicet is qui a Gentibus ortum duxissent: haec is igitur quae diccbant , quoniam Deum ,, conritiis afficerent, audiens haec Paulus , , aegrc serens ac pro Dei gloria dolens , is precatus est anathema esse, si modo fie- is ri posset, ut illi salvi forent, & Convi- ,, tium ejusmodi cessaret, nec videretur ri

392쪽

338 Tract. II. Disp. III. Duaest III.

Deus illorum majores decepisse , quibus,, dona pollicitus est . distabis: Ipsemet sanctus Paulus ad Phi-Ii p. I. non conditionale, sed absoluid optat, pro aliquo tempore carere beatitudine Propter salutem aliorum, ait enim: Coaνων autem e duisita: desiderium babem diω. tu, esse eum Ckisto, multὸ muis murum. permanere autem is carηe , necessarium propter vos. Et Me confisus , fero avia manebo . permanebo omnibus vobis presectum vestrum, is gaudium fidei . Reis deo, Apostolum ibi non optare in Carne permanere propter alios ι sed ob necessitatem aliorum posita libertate eligend; nescire quid cligeret , vitam scilicet. an

mortem: atque noc non est contra enaritatem ad seipium , quippe conserebat ad majus ejusdem charitatis incrementum. &rui accumulandum majora semper merita , di praemia, quae non ita per brevem atque Per longam vitam comparantur. Plurima circa ordinem charitatis hominis erga parentes, filios, propinquos , &extraneos disputari solent a Doctoribus Theologiae moralis. Verum quoniam haec non sunt nostri praesentis instituti, idcirco duntaxat moneo, primo parentes mssesse diligendos quam filios i quia etsi s iii

sint velut pars parentum, quorum proinde amor qui descendere potius, quam ascem dere dicitur, magis in filios propendeat , nihilominus in extrema necessitate 8rovidendum esses potius parentibus , quam fi- Iiis; quippe cium ab eis post Deum , maximum beneficium , nempe vitam , lacrumus adepti: unde etiam Praeceptum hon xandi pare rues, de eis subveniendi imm diate ponitur post tria praecepta ad Deum spectantia. Unde S. Ambrosus exponendo illud Cantic.2. Ordinavit in me ebaritatem, ait: Multorum charitas in-dinata est, quod iuprimo est ponunt tretiam vel quartum . Primo Deus iligendu3 est , secundo parentes , iude

mi, ps omestici , qui fi boni sunt , malis

Post filios vero mapis succurrendum est propinquis, juxta ordinem intimioris atrunitatis . & majoris coniunctionis naturalis, quam habent nobiscum: Ut docet sanctus Augustinus libro de vera Religione C. qa. Ciam omnibus quos partire diligis modest non mos ; ηι comunctioribus prodesse molis injustures. Et libro de Doctrina Christiana cap.

I8. Omnes homines aequὶ ἀθνη i sunt 3 se eum omnibus prodesse ηοη possis, bis stMisso

e stilendum est, qui pro Deorum , , te rum vel quarumhbet rerum opportunitatibus eo riami tibi quo quadam sorte casuum tuis. Nihilominus qui majori pietate sunt illustres, etiam amore potiori ac praestantiori sunt a nobis diligendi ex motivo charitatis ἔ cum enim hujus praestantissimae virtutis objectum sit Deus ipse , etiam propensiori inclinatione ipsa nos stimulat ad eos diligendos, qui intimiorem ac persectiorem cum Deo conjunctionem servant: quanquam non dubitem quod si Iustus aliquis, & unus ex nostris propinquis mi nori pietare donatus , aequali necessitate premeremur , potiori jure subveniendum esset propinquo, quam alieno: ordo enim dilectionis proximi in hae vita maxime ducitur ex conjunctione, seu proximitate illius nobiscum. Malor autem est proximitas , & conjunctio naturalis propinquo. rum, quam exterorum, ac subinde piniori ratione eis subveniendum esset. Si plura desideras , consulas Theologiae moralis Doctores, qui uberrimc de ordine servam do in actibus charitatis disputant. Caeterum hoc unum nobis sipere nece sarium est, ut charitatem per stam habe mus; charitas namque persecta omnis sa etitatis coronidem, quantum haberi potes in hae mortali vita, inducit . Nam , ut praeclare ait sanctus Augustinus lib. de N iura, & Gratia cap. Io. Cbaritas ireboata iustitia se ebaritas provecta, provecta 1ustitias : Haritas magna, magna iustitia es et eb

Haec est pretiosa illa Evangelica margarita , quam qui invenit homo, vendit omnia quae habet , & emit eam ut docta idem S. August. Trach. s. in Epist. Ioari. Haec, inquit, pretissis maetarita e ritas est 3

me qua noli tibi prodest, quodcumque babulis ris: quam Motam babeas, tibi sinit . me est, ait ibidem, qua discernu inter filios Dei, , filios diaboli: Rηραι se omnes figuo crucis

obaritate .

Sola est, ut addit Tract. de Laud. Charitipam 'licitas sua non extollis , quia non imatur : sola est quam conscientia mala mapuuit, quia non agit μrperam. Inter ον -

393쪽

De ordine Charitatis.

bria , se νa est: intre Ossia bene a : inter 'ar Narida ι inter infidias innocens r inter

iniquitates gemens : m veritate resDirans .

non vanitati, Ied aeternisati Θ Nam ideo ra terat omnia in praesenti vita, quia cressit --

diis irrogantur , Mia sperat omnia promittuntuν . Meritὸ nunquam eadsectamini eb ritatem et eam sanctὸtes , asserte. Irinum 1ustitue :uborius, quam ego dicero potui, vos iis in qua laudibus , oppareat

moribus .

Amen .

Finis Tractatus de Virtutibus Theologicis .

quae bisit. Ergo

quidquid

in vestris Frassen Neu. Tom. VIIL

394쪽

Rerum , & Sententiarum , quae in hoc Octavo Volumne

. ' continentur.

Prior numerus Igniscat paginam, poserior ver3 columnam.

Quam erronee senserit Abailardus de Christo Domino . yy. IEjus fundamenta proponuntur, & ever

tuntur . 33, 2 actio .

Actio Christi Domini procedebat a principio quo sinito . 6 . IActio finita in cntitate non potest linei cvalorem infinitum . 68 ΣΑctione, Christi Jhcafidricae sunt , quod a Persona simu I Deo, & homine producantur , non quasi Uerbum atquc insuat in actionem , ac influit humani-IaS . a/δενωδd actum moraliter bonum exercendum, Voluntas non eget praevio speciali auxiIio euhsico , nec etiam requiritur ad id auxilium speciale per modum cognitionis honestae, congruae . Retus supernaturales possunt producere habitus acquisitos . 324. I

Discrimen inter adorare, & colere o 81.2Triplex genus Adorationis . 82. IDuplex Adorationis cuItus: Exterior, &

interior . M. 2

Quid si cultus Latriae. M. ICertum est christum D. qua Verbum , este Adorandum Latria. ibid. 2Rn Latita st Adoranda ejus humanitas , disceptatur. ibid. Duplex objectum Adorationis, aliud motivum, aliud terminativum. 2Christi humanitas unita Adoratione cum

persona Uerbi coli debct. ibid.

Humanitas non movet ad Adorationem,

sed eam cum Verbo terminat . in IHumanitas Christi Adorat, dc Adoratur. ibid. abi humanitas dimitteretur, non esset AdΟ-randa cultu Latriae. m. IHumanitas Christi secundiim se posset Adorari hyperdulia . 89. IPotest humanitas Christi seorsim a Verbo Adorari. T. I Cur pullus asinae , cui Christus insedit ,

non sit Adorandus. m. I . Iudae proditoris non est adorandum.

Quomodo Christiani possint sui divini

Parcntis instrumentum supplicii adorare . . ibid. agmisitis . Quid sit Amicitia , de quot conditiones requirat. 366. I sumptio Discrimen inter vocabula passio, depositio , dormitio, Assumptio . 2II. IAssumptionis nomen interdum pro sola animae in coelum migratione accipitur . ibid. 2Proseruntur omnia momenta , quibus B. Virginis mors potius dormitio , quam Assumptio appellatur . 2I2- IPatres Graeci explicantur, qui diebus distinctis mortem, &assumptionem B.Virginis celebrabant. ibid. ΣTraditione Ecclesiastica constat B. Virginem esse in anima, de corpore assum

ptam is 2IS. I

Assumptio corporea B. Virginis constat ex libro Sacramcnt. S. Gregorii, &C. 222. Objicitur sermo nomine Sancti Hieronymi , sed non esse genuinum laetum illius, demonstratur . 220. LVariis momentis probare nituntur Adversarii hunc sermonem de Assumptione cme S. Hieronymi. 23 I. IFit satis omnibus hunc sermonem de AD sumptione S. Hieronymo tribuentibus is

Quo tempore , dc a quo concinnatuS fuerit ille sermo S. Hieronymi de Αὐsumptione B. Virginis . 233. a Sacra facultas Parisiensis corpoream B.Virginis

395쪽

ET SENTENTIARUM.

ginis Amumptionem amorose, & religiosissime propugnat. 23 . I

Baptismus. Baptismus in voto lassicere potest ad salutem, non vero fides. IBeatitudo.

Cuaenam lii disparitas ex Seraph. Doctore inter Beatitudinem animae, & corporis

in Christo. a

Tria sunt in Beatitudine Sanctorum. 3IO. 2 Naturaliter desideramus Beatitudinem incommuni, non in particulari. 334. ICatindarium. Calendarium a Frontone editum revera censeri non potest Romanum. 21 q. ICarotini.

Carolini libri ab haereticis in Iucem sue.

. Libri Carolini non fuerunt Caroli Magni studio, nec imperio compositi. ibid. Libri Carolini non fuerunt dcportati ad Adrianum. ibid. a

Quo sensu Concilium Eliberitanum prohibuetit cereorum usum in coemeteriis. g. ID. ICertitudo. Tres sunt gradus cortitudinis in materiasdci. 2Cn. a

t ibidem.

Quaenam aequalitas sit inter Deum, & n

mines. 372. I

Deus est objectum Charitatis. 3Τ . ITriplex bonitas Dei. ibid. Tria sunt in objecto diligibili per Chari

tatem. ibid. a Objectum formale Charitatis non est divina bonitas nobis conveniens, neque bonitas ut conveniens bonitati creatae,& incrcatae. 37S. a Objectum formale terminativum, ut quod divinae Charitatis est bonitas divina eL sentialis , non vero attributalis , neque quid concomitans , aut consequens ad ejusmodi Charitatis actum. 2Eadem omnino, ac indivisibilis virtus talaritatis habitualis inclinat ad amandum Deum tamquam objectum primarium, & proximum tamquam secunda rium . . 377- aDuplex est actus Charitatis, internus, &

Pluribus titulis Christus insignitus, sed praecipue Capitis, Iudicis, Regis. Ochristus quatenus Deus est caput Eccle

siae. 2. I

atuor conditiones ad rationem capitis

mystici desideratae. ibid. Christus etiam ut homo est caput Eccle

sae. 2. a Christus non est EccIesiae caput per gra tiam personaIem, aut nanctiticantem, nec divism, aut conjunctim sumptam.

Sed per potestatem sibi a Deo in J'mines, & Angelos collatam. ibid. I Quid dc quotuplex sit certitudo. g28. 2 l Superius tamen die ae gratiae requi u0 V

Charitas ab Apostolo celebratur. in Christo ad suum capitis munus ricci obeundum. ibid.

Quid significet nomen Charitas, & un-l Non dieitur chrissus cor Ecclis , scd

de derivetur. IDiscrimen inter amorem, dilectionem, &Charitatem. ibid. Charitas est quid creatum. ibila Charitas est vera virtus, eaque persecta in gradu remisso. 3t Charitas est virtus specialis.

Charitas imperat actus omnium virtutumanon tamen elicit. ibid. acharitas est omnis virtus causaIitcr, ΠΟΠVero entitativc. 37 1 Quomodo praeceptum charitatis omni/Praecepta complectatur. Jbid. a Charitas veram rationem habet amoliδ

tantiim caput.

Cuamvis Christus muItis de cau1ιs pollit dici caput Eccles , sic tamen propriunominatur, quia sicut caeut corporis in membra, sic dc Christus in Ecclesiam induis. . . ibid. a Indu1us Chrisi in nomines, vel Angelos dispIiciter consulasatur . si a christus D. est actu caput Beatorum , α non damnatorum. ibid. christus D. ut actu caput omnium

tum fidelium , licci enim ipsi vnon uniantur per charitatem

tur per fidem.

396쪽

INDEX RERUM,

Est autem dumtaxat potentia caput infidelium . ibid. a Christus suit caput hominum quantum ad animam , dc corpus. 9. IChristus dicitur caput aliquorum membrorum quatuor modis. ibid. a Tribus modis influit gratiam corpori, &membris, per modum meriti, per mindum exemplaris, per modum capitista ρgρ . ΙΟ. Irilius D. meruit gratiam , & gloriam Angelis, & hominibus. ibid. a Christus in quantum homo, est caput Angelorum secundum dignitatem , Ac influxum. ibid. Convenit Christus generice cum Angelis,

ratione scilicet animae. II. IQuamvis Christus sit caput Angelorum, non est necesse ut sit eorum sponsus. ibid. 2Influit Christus in Angelos illuminationem , di beatitudinem accidentalem , necnon gratiam sanctificantem, dc gloriam essentialem. II. IChristus cst caput eorum, qui extiterunt in statu Innocentiae. 2Christus est caput omnis creaturae, etiam dc daemonum. IChristus ad animarum concordiam stimulavit. 32. IChristum esse hominum Redemptorem, negaverunt Iudaei. ibid. Christus Dominus verus est hominum Re demptor . M a Christus ex duplici captivitate nos receia mit . . IChristi D. Redemptio tres ad veram Redemptionem characteres habet. 32, I Redemptio Christi longe praestantior est redemptione per Moysem. ibid. a A quibusnam Christus nos liberaverit. Quomodo Christus sua morte eluerit peccata crucifigentium. 2Chiistus Dominus nos per suam mortem redemit. ibid. a Christus D. vere, Sc proprie meruit nobis gratiam redemptionis, de reconciliati nis cum Deo. ΣChristus fuit conjunistus fini ultimo quantum ad affectum justitiae, non commo

Christus meruit in instanti suae Conceptio

nibuendum christo quidquid ad ejus gI

riam spectat. ibid. 2Christus meruit toto tempore vitae suae. pag. s. a Christus meruit tempore infantiae tuae. ibid. 2 Omnes operationes Christi suerunt meritoriae , ita quod nulla sint indisserentes. - η Vulnus Ialetis Christi post mortem inflictum , meritorium erat ratione prae viae acceptationis a Christo adhuc vivente factae. O. LChristus fuit viator secundum partem inferiorem , comprehensor secundi im superiorem. ibid. et Christus meruit per actus portionis inserioris. ibid. a Duplicis generis actus Christus minus zxercuit, quorum alii praecepti viden

tur. SI. I

Christus meruit per actus charitatis. 2.2Tripliciter Christus potuit mereri. Sq. 2Christus meruit per actus , quibus obstrvavit praecepta sibi impolita. a Christus non poterat cogi ad implendum

praeceptum, neque Per amorem, neque per rationem. S . a

Christus servavit praecepta sibi imposita ex motivo, de virtute ob dientiae. ibid. a Per amorem beatificum Christus ad ea prarerepta implenda moraliter determina tur. 6. LPlus gloriae contulit Christo mors, & pasisio, quam amor beatificus, utpote quae subeunda dissicilis nimiium erat. 6. ΔChristus ita erat liber, ut illo eodem tem pore, quo abus faciebat, poterat ipsos non facere. ibid. Verum mandatum Christo fuit impotatum. SP Mandatum de morte suit Christo impositum antecedenter ad ejus voluntatem,& acceptationem. ibid. a Christus non ideo dicitur liberὰ mortuus, quia poterat petere dispensationem mortis a Patre. 18. LMors christi fuit imperata, quantum ad substantiam, de circumstantias. ibid. Christus non potuit recusare mortem iasensu diviso, nec in sensu composito. pag. S9. LChristus de facto habuit ab instanti suae

Conceptionis gratiam sanctificantem, dc gloriam estentialem animae. ibid. aEtsi ciuistus non habuistet gratiam sδncti Diuili ed by Coc ile

397쪽

ET SENTENTIARUM.

ctificantem, mereri potuisset. ibid. Christus non sibi solummodo meruit, sed etiam aliis, & tamquam caput membris profecit. m. IDe facto Christus sibi non meruit gratiam sanctificantem, & gloriam, nec potuisset mereri de potentia ordinaria, Potuisset tamen de potentia extraordinaria, per coniunctionem scilicet animae Chri-lli cum Deo. ibid. Christius habuit unionem personalem cum Deo ab instanti Conceptionis, Angelus tum accidentalem. 62. Christus de facto meruit, & gloriam corporis sui, & exaltationem nominis. 6 . IIndirecte tantum Christus meruit gloriam corporis sui. 64. ISuis meritis Christus venit in mundum propter nostram salutem. ibid. Christus non meruit solum gratias omnes, sed liberationem a culpa, & fruitionem gloriae caelestis. ibid. 2Christus meruit Angelis gratiam, & gloriam . . os. IChristi D. meritum suit infinitum non intrinsece, sed extrinsecd. ' 66. IChristus meruit pro infinitis hominibus, quantum ad lassicientiam non intrins ce, sed quia Deus ejus opera acceptavit pro illis omnibus. VI. IChristus nullo officio Levitico lanctus Ah. pag. . 7b Fabula est Christum ex Tribu Levi fuisse

oriundum. M. IChristus D. revera Patrem oravit. IChristus orat nunc oratione expressiva pro

nobis.

Oua ratione Christus suerit semper exauditus. M. 2Non debet orati Christus, ut pro nobis Oret. . 8 I. IChristus recte dicitur sipet omnia diligendus. IQualiter Christus venerit B. Virginem quaerere, di salvam facere. I T. I

Triplex distingui potest Virginis Conce

ptio . . I48.2

Prima controversia circa Immacularam Conceptionem vi driur coepisse tempore S. Beritardi. 140. 1

Secunda tempore Doctoris subtilis, qui eam primim timide, demum animose Propugnavit, maxime Parisiis, di Colomae. ibid.

Pia opinio Immaculatae Concepi. opera Doctoris subtilis plurimi im invaluit, quae primum dicta fuit Minorum. ISO. Iouis sit verus, & apertus quaestionis de Conceptione Virginis sensus. ibid. Immaculata Conceptio probatur ex Scriptura. Im. I. Ex Conciliis. IV. L Ex Summis Pontificibus. Ex Ecclesiae praxi. IN. Ex Constaternitatibus, ex gratiis sede Apostolica concessis , necnon ex officio divino in ejusdem Immaculatae Conceptionis honorem approbato. Isq. Obiicitur Decretum Inquisitionis, & solvitur. 166. Ecclesia a pluribus saeculis festum Conceptionis celebrat. Probatur etiam ex ejusdem festi ordinatione pro universo Seraphico Ordine tempore S. Bonaventurae. I fio. IEt ex Ecclesiis AEgypti, ex Novo Testamento Syriaco, ex S. Thesphone, de ex Ecclesia Graeca. M. Lobjicitur Epistola Sancti Bernardi ad Canonicos Lugdunenses, sed supposititia.

Festum Conceptionis non celebratur tantum ob gratiarum actionem, neque per respectum ad sanetificationem. ITI. ΣProbatur etiam ex Ecclesiastica Tragiti

Proponuntur, & solvuntur objectiones adversus Conceptionem, ex Origene. I 82.2

Ex S. Ambrosio, & S. Augustino. I 83. IaEx S. Leone, & ex Ruperto. ID. I8s. Ex S. Anselmo, de , Antonio Paduano,& ex S. Bernardino. ibid. et Etsi Virginis Conceptio fuerit Immaculata, non mimis opus habuit Christo ut Redemptore. I87. T elusis. Concluso illata ex praemissis, quarum una est de fide, & alia salsa, non est credenda fide divina. I2T. L

Non omnes Iconoctastae bellum Cruei dixerunt. . 9I- 1

Primus Crucis impugnator fuit Clanius Taurinensis Episcopus. 92. 1Vera oux est adoranda latria respectia va. ibid. a Crux fuit veluti currus triumphalis Chri

In ciuee velut in Sacrario citristus nos Patri reconciliavit. ibid. a In Cruce velut in Nini omnia consum-nuvit. m. 1 Crux Diuili by Corale

398쪽

aNDEX RERUM,

Crux fuit schaia mystica , per quam ad gloriae thronum pradum secit. ibid. Christi Crux proprio sanguine fuit uncta.

ibid. a. Vera Crux per divisionem non minuebatur. 9T. I

Qualiter Crux a tempore Apostolorum in Veneratione fuerit. ibid. a Utrum veneranda sit propter contactum ad Christum, & quia fuit instrumentum reparatae nostrae salutis. m. Ineete Crucis estigies, ac religiossi colitur . ibid. a Velitum est ne reorum suppliciis Crucis effigies adhiberetur. IOI. IVetitum est ne in terra formaretur Oucis emgies. ibid. Signum Crucis semper a fidelibus frequentatum . ibid. Signum Crucis est tutissimum praesidium Contra Daemones. ibid. a Quare figura Lanceae, & Clavorum non sit veneranda sicut figura Crucis. IO2.2

a ratione Daemones dicantur credere, pag. 3I6. IDaenmnes interdum credunt sine imperio voluntatis. ibid.

Damasce I. Sanctias Damascenus narrat quomodo B. Virgo obierit, aut resurrexerit. EIS. 2

In Damnatis remanent characteres Bapti mi, & ordinis ad tormentum, & igno

miniam. o. 2Deus a

Potuit Deus aliis mediis, quam per Iedemptionem, homines salvare. 4I. Passioncm Christi Deus ordinavit, non ex necessitate, sed ex amore. ibid. a Quare Deus voluerit nos redimi potitisper ejus passionem , quam per ejus actionem. 62. IDiabola . Diabolus non deti. et peccatores in captivitate, nisi ex ordinatione divina. 39. IDignitas.

Summa operationis Christi Dignitas desumenda eit ex unione hypostatica. 69. a cursus. Discursus alius est oblectivus, alius vero sormalis. 3ω. Imarisa. Doctrina sophistica non ordinatur ad decipiendum, sed ad cavendam decepti

nem. 283. I

melesti. Quid si Eeelesia. 2 o. 2Evidentia. Quid sit Evidentia. 287.2 Existentia. Quonam in arti suto contineatur existentia Dei. 269. a

sides.

Quid si credere aliquid pia fide, & credere fide Catholica. 2C5.2 Objectum materiale Iidei est omne ens r velabile. 2que a Qua ratione Fides versari possit circa omne ens revelabile. I

Deus est praecipuum Fidei objectum. ibid. a Christi D. humanitas tantum secundarium Fidei objectum. 2 Deus est objectum formaliter, quod, Fidei,

ut est prima veritas in essendo. 247.2Omnia, quae sub divinam Fidem cadunt, spectant, & ordinantur ad Deum. ibid. IVeritas in cognoscendo, & dicendo est quidem objetium motivum, non vero specificativum fidei. ibid. Divina veritas in cognoscendo est ratio, sub qua Fidei divinae. 2G. IFides a Prophetia discrepat, & aliter tendit in primam veritatem. . . 249 IDuplex est Fidei resolutio: alia quidem in Propositionem, altera in assensum. ibid. a Fides non potest resolvi in rationem hu

manam . . 2 2-a

Fides non debet regulari tantum per Scri-

Fides non firmatur spiritus interni affla

tu. 233. I

Iacra Scriptura est quidem Fidei regula, non tamen per se susticiens. 2S6. IAssensus Fidei non resolvitur ultii vi in ipsum Fidei habitum. ibi d. a Fides est lumen se tenens ex parte Poten tiae, non vero ex parte objecti. zm. aD

399쪽

ET SENTENTIARUM.

. Uscrimen inter lumen gloriae, Fidei, Aevisus corporei. ibid. a Fides non nititur ultimo Ecclesiae testimonio. . 2 8. a Fides non nititur testimonio creato, etiam particulari. 2 9.2Aliter creditur legatis regis, & aliter Dei nunciis, ac Fidei mysteria annuntianti

Non committitur circulus in resolutione Fidei . . ibid. Qualiter Ecclesiae testimonium deserviat ad Fidem. 26I. IFides quantum ad propositionem, Rapplicationcm resolvitur in testimonium Ec-j clesiae. 263. 2Objectum Fidei accipitur tripliciter. κή. ICuid sit articulus Fidei. ibid. ac jecta Fidei considerari possunt in esse

rei, aut in esse credibilis. 26s. Iob ectum Fidei potest esse complexum. ibid. 2Fidci augmentum potest dici tripliciter.

Fides est vel implicita, vel explicita. 2TI. IFides quoad substantiam eadem fuit implicite in omni Ecclesiae statu. ibid. et Omnes enim Fideles quovis tempore in Deum, dc Christum crediderunt. 2 2o Unde eadem fuit Synagogae, de Ecclesiae Fides. ibid. aQuovis temporc Rectores, &Pastores habuerunt Fidem explicitam mysteriorum.

Unde Fides cxplicita non semper fuit aequalis. ibid. a Triplex est Fidei augmentum. 2IS. 2Fides praestantior cst in nova lege, ac lucidior, quam in veteri. ibid. Fides ausetur ii ipliciter. 2 6. IUnde Fidei ob ecto salsitas inesse possit. ibid. Fides est etiam semper vera, & certa ex

parte credentis. ibid. et Rusticus credens errores, quos Pastor Proponeret, non eos crederet Fide divina. . 284. IDuplex est in Fide obscuritas. 28I. IFides, di scientia non possunt circa idem in eodem intellectu subsistere quoad actum. ibid. a Fides est necessario obscura ex parte O jecti. 288. IFides stare potest cum evidentia revelationis. 289. I

Musteria Fidei sunt evidenter eredibilla. idido

Secundit m diversa tempora, diversum suit Fidei lumen . . ara a Assensus Fidei cogitari potest niti diicursu duobus modis. 3 . IFides per se est vera virtus. ibid. Fides Christiana non est discursiva. 3OT. I Quare Fides divina appelletur argumen

Fides est verd pra fica. IO. XAngeli viatores habuerunt Fidem. ibid. a Fides fuit in primis parentibus innocenti- . bus. 3II. a Per peccatum videtur AdamusFidem perdidisse. 3I2. LFides non est in Beatis. Π, zBeati possent habere Fidem humanam . pag. . DL LActus, & habitus visionis beatificae retu- Inant cum actu', & habitu Fidei. ibid. aes remanet in animabus existentibus in Purgatorio . . ibid. a Fides non est in damnatis. ΤI6.1Quomodo Fides extinguatur in damna

tis.

Perseverat Fides in peccatore. 3 Ο.. Tvuomodo Fides insormis, & formata din

id sit Fides informis. . ibid. a

Fides non remanet in haereticis. Sao. I Haeretici habent Fidem acquisitam. ibid. aQuomodo destruatur Fides potius per infidelitatem, quam per alia peccata. 32I. I Quaenam sit Fidei causa materialis , so malis, de finalis . . ibid. a Fides datur cum charitate. 322. a Datur Fides acquisita. 3as. 1Fides optime ab Apostolo definitur. 327. I Qualiter accipienda sit Fidei desinitio ab Apostolo tradita. ibid.Αctus Fidei infuse sunt ejusdem speciei. ibid. are Fides potius dicatur substantia rerum

sperandarum, quam timendarum. χ28. ITribus modis Fidei actus exeritur. ibid. a Assensus Fidei certior est alIensu scien

Fides omnem dubitationem liberam excludit . . L . a Unde maxime petenda sit Fidei certitudo

supra scientiam. , Actus internus Fidei est necessarius ad salutem necesiitate medii. 33q. Z

Actus Fidei diνinae debet esis liber quoad

400쪽

INDEX RERUM,

exercitium. 338. IIntellectus non est semper liber quoad specificationem actus Fidei. 339. IAd omnem actum Fidei requiritur concursus voluntatis directus. 34o. Iratus imperii voluntatis movens ad credendum est supernaturalis quoad modum. 34I. aExterna Ridei consessio seri potest duobus modis.

Praeceptum de Fide c fitenda, est vel Ec- csesiasticum, veI divinum. ibid. aExterna Fidei consessio non imperatiar ab illius habitu. 34s. a Quare consessio Fidei ad fidem spectet. ibid. Fides ex praecepto divino est inrerdum confitenda. 346. INusquam Iicet Fidem negare. 347. IUtrum liceat uti vestibus infidelium ad occultandam Fidem. 348. I

Frater.

Quo sensu aliqui dicti sint Fratres D mini. 2CA, INomen Fratris quadrifariam in Scriptura accipitur. ibid. Gentiles Ouomodo Gentilis servans naturae mania data salvari possit. 336. IGloria. Gloriosius est habere gloriam infusione, quam acquistione. 6I. Σ

Habitus.

Deus potest infundere Habitum falsum.

Quodnam discrimen sit inter habitus naturales, di supernaturales. 298.2Qualiter insuli Habitus subsint voluntati. 3M. I Habitus fidei est unus. im. IDuplex est Fidei Habitus, unus in intellectu, alter in voluntate. 3OS. I Qua ratione Habitus per repetitos actus repetatur. 322.2Quomodo Habitus naturales produci possint ab actibus supernaturalibus. 33 . I

mmanitas.

isti Humanitas consitam potest tri

bus modis. . 83-a Humanitati Christi aliqua ratione sacrifi

catur. . . a

Qualiter Humanitas Christi concipi musit seorsim a Verbo. D. 2Potest Humanitas Christi seorsim a Verbo adorari. m. II elastae

Icon Iastarum parentes suerunt Manichaei. IO3. Imago. Imaginis nomen est genericum conveniens verae, & falsae Imaεini. ICII Discrimen inter Imaginem, idolum, &simulacrum . ibid. a Unde exorta fuerit inanis, de filia existi matio Gentilium circa numen Imagi

Periti, de Philosophi hanc inanem exitistimationem de imaginibus non habuerunt . ibid. Triplex de Imaginibus venerandis senten

tia. IO9. I

Triplex Imago Christi ejus tempore sor

mata. IIO. I

Idem usus Imaginum frequens fuit apud fideles nascentis Ecclesiae. ibid. Imare minus frequens in primitiva Ecclesia usus Imasinum. III. 2Imagines licite in templis collocantur . Pag. I 2. I ua ratione Deus prohibuerit Imagines in templo fieri a Iudaeis. IIq. 2Expenditur Canon Concilii Eliberitani de non pingendis Imaginibus. II . a Quare S. Irenaeus haereticos culpet, quod coluerint Imagines. IIcl. IAn & qua ratione S. Augustinus dixerit Christum, & Apostolos in Imaginibus, non es Ie quaerendos. II7.2Imagines in templis non praebent aniam idolatrandi. II8. 2Imaginum deportatio in processionibus mira lo fuit comprobata. ibid. Imagines sacrae sunt venera ae . ibid. aQua ratione sculptilium cultus in lacra Scrietura prohibeatur. I 22. Iobjicitur Canon secundi Concilii Francosordiensis. 123. χCui i cspondetur. ibid.

Iacuum est, dc pium Imaginibus Deum ro.

SEARCH

MENU NAVIGATION