장음표시 사용
91쪽
a ib; a. e. ii.3. Sedis Mear ordinare Episcopos , pia tamen contemplatione, veri. non πιlesc.it gratia Episcopatus. Proinde legimus eumdem Boiab tam. t epist' nisaciti a in Baloaria prouincia qtiatuor Episcopales Sedes coliis En,iubii, locasse, idque tum Gregorium ill . tum Zacchariam Romanos Taeehaticae. Pontifices h stipremae Sedis aut horitate ratum habuisse. Missos c Beda Histor. hic facio Atigustinu Angliae, ς Hartuuicu Bremensem, d Adal- ὰ, - - i h δ' bertum Pragensem ς Archiepiscopos, qui diuersis temporibus d Amold.Abb. in eorum prouincijs Anglia, Livonia, & extrema Germania in-Liibecen. Hist. numeras iure Episcopales Sedes erexero.
ei= c es ,. y Patet igitur,Vt eo redeat oratio,vnde primum digredi caepit,e Adamus Hi- ex publicis hisce monumentis Messanensem Ecclesiam, vel ab η . sitorum anno saltem MCXXXI. Metropolis authoritate funetam ,π:,. M .. haud quidem nuda tantum appellatione, sed re quoque ipsa ,
cum Liparitanum , & Cephaloeditanum minimum Episcopos eius Sectis Suffraganeos hoc tempore fuisse constet. Idque F f Pete a .li,. . 1ello satis compertu opinor,qui Messanensi Ecclesς stibi in indie. 'ci, deo. gerio I. Archiepiscopalem dignitatem accessisse scribit. nam patuum quod subiectae Episcoporum Sedes Metropoliticum honore indicent illius Ecclesiae, sub cuius ditione sunt, notius est,quam
ut pluribus demonstrari opere pretium sit. Quod si quis tamehaereat, vel omnino neget,non alio argumenti genere eum com
g Anno sor. uincam, quam graui sumo Cardinalis Baronii s testimonio, qui um M. Arelatcnsem Ecclesiam multo ante Caesarium Archiepiscopali
praerogatiua insignem fuisse , his verbis probat: Aiunt Eccl-siam Arelasensem non nisi sub Caesario a Romano Pontifice fuisse Arc hiepiscopali munere insignilam, cum tamen. quae dita Iunt,fepe superius id praeter veritatem asseri manifestent. Nonne Ar-cbiepiscopalis Sedes erat , quae sub se habuit Episcopales Sedes snonne dictum suo locosuperius, Saturninum Arelatensem Discopum collegisse concilium subiectorum sibi Episcoporum/bi quidem, ut Theodorus Balsamo h scriptum reliquit, a Sanctis Patribus stili is fi sancitum est , ut Disceses, in quibus sunt urbes sub Episcoporum
gubernatione conmtutae a Metropolitanis regantur .Quo factum,3 Collat. s. Vt, cum in Quinta Constantinopolitana Synodo i de Tuanem si Metropoli sermo incidisset, Euphranta eius Sedis Episcopum Metropolitanum fuisse, hoc poti stimum argumento demons rarit, quod in Dohara,quod in Naaianro Episcoporum ordinatio nes faceret. Eamdem quoque ob rationem Anastasius Nicaenusia Metropolitam se confirmabat in Secunda Calcedonens S 'Τ' ' nodo, quod Basilianopolis Episcopνm creandi facultas sibi esset, I In Coneil. & de Proeulo Massiliensi Episcopo legimus, i Secundae NarhCrietaurinsii ς nensis Ecclesias Metropolitico iure sibi vendicasse, ruini easd in vel intra Parochiae suae simu es positas, veI a se Episcopos ac
92쪽
o sed mihi quisquam hoc loco obiecerit, vix apparere , qu modo haec, quae hactenus dicta sunt,sibi constent, cum alioqui perspiculi sit. Nicolaum Episcopum primu sui me,qui anno circiter Μ C L X X. dignitatem Archiepiscopalem intulit in Ec
elesiam Messanensem. extant scilicet, inquiunt, diplomata, in quibus hoc se titulo inscribit: sicolaus Primuta Archiepiscopus Messanensιs.. Verum sacilis est respondendi ratio,nam ut concessierim, eintare tabulas in hanc formam a Nicolao subscriptas, eae tamen ita intelligendae sunt, ut ordinalem numerum explicent, qui interia nomines Archiepiscopos Messianenses crat futurus, quo facile nimirum intelligi possiet, primus, ne exempli ca se Nicolaus, an Secundus, aut Tertius eius nominis esset is, de ruo Acta loqueretur. Ac ne quisquam replicet,receptum quia em eme eius demonstrationis gratia , ut sub extremis tabulis, cum aera dati diplomatis, vel epistolae indicatur, aliena
manu annotetur, quot dit eius nominis Pontifex , aut Imperator; insolens vero, & sine exemelo esse , ut propria manu quis se Primum,Secundum,aut Tertium inscribat,placet huius ipsius moris exempla aliqua proferre .certe cum Rome essem, memini me in Basilica D. Pauli monumentum oblationum
legisse, quas Gregorius III. in dies singulos fieri iussisset. Id ita habet: In nomine Dei Saluatoris noctri Iesu Chrissi. Breve factum a me Gregorio Tertio Papa de ob alionibus , cluae debentur per singulos dies in Ecclesia S. Pauli. Similia habes in Vuillelmo Malmesburienss de Gestis Reg. Angi. profert enim Ioannis
XII. priuilegium,in quo ita praefatur: 'Muerit cunctorum notitia clium, quod ego Ioanner XII. eondrioris elementia Romanae Sedis eximns indignus Papa Item allu lv Ioannis XU. in hanc
sormam : Ioannes XV. Sanctae manae Ecclesiae Papa, omnibus Melibus Ialutem. Sed Ac in decreto condemnationis Anastas, in Synodo Romana e ira se Romanus Pontifex subscripsit: Leo Sanctae Catholicae, er Apostoticae Romanae Ecclesiae Quam tus Episcopus in hac excommunicatione , s anathemate AnZ1D- sit Presbyteri tituli S. Marcelli manu propria subscripsi. Rom aldus quoque Archiepiscopus Salernitanus Historiam ab condito orbe ad annum M C L X X VII. produetam claudens, scriptam a se testatur Romualdo Secundo Archiepiscopo Salernitano. Taceo hic innumera sere alia Imperatorum dipi mala, quibus Lotharius, Federicus, Henricus , Otho, Primosse,Secundos, Tertios Imperatores inscribunt. Habes illa tum in Baronii Annalibus, tum in Metropoli Salisburgens Virulei
Hundii, Ingol stadii edita M D I. X X X II. Sed neque ab hac DqMRu consuetudine Scriptores ipsi recedunt, exempli
93쪽
eausa Cratianum prostro, qui Leonis decretum recitat quoia . . fe Othoni Primo Regi Teutonicorum itu eligendi Romanum Ponti-:ui. e. ha . . Acm concedere,ait. item & Codinum, qui cum de Michaele tinopolitanae. Paleologorum Primo meminisset, ac paulo post de Andronico sermo incidisset,hunc quoque Imperatorem Palesuorum μι- mum appellauit, quod sane, ne eugnantia dixisse videatur , ex , di voti, ad Nadabi Agmonii h sententia ita intelligendum est, quas Primus fuerit, qui nomen Andronici tulerit, cum alioqui ex Μichaele Comneno Palsologo natus esset, cuius proxime Author meminerat. Quis igitur,obsecro erit,qui negare audeat, in sor mulis hisce, di sexcentis alijs, quae afferri possent, ordinalem numerum,qui nomini cuiusque aciungitur, non quidem ad nominum seriem explicandam pertinere, sed hoc solum indicare, quotus Quis que fuerit post Regni, aut Ecclesiae primam originem Ponti-
94쪽
Syracusaηa Eccles a tituli, aeprarogatiua recensentur.
Ed iam ex his,quae hactenus disyutata sunt, magnam mihi concertationem , 3e fortasse etiam periculum cum Syracusana , δέ Panormitana Ecclesijs parari video.Et istae enim Metropoliisticu honore ambiunt, atq; adeo multo sano antiquiorem apud se sui me eraedicant. Porro Panormitanae titulos in serius examinabimus,S racusanae nunc dispiciamus necessum est. Iam vero hic primum illud testatum volo, neque huius loci esse, nec temporis, inanes quasdam, ac, si dicere liceat, pueri-Ies afferre rationes pro struendo isto Syracusanae Sedis Prima- tu. solida enim .3e succi plena argumentorum genera persequi mens est. Absit vero, ut nobilissimae iuxta, atque antiquissimae Ecclesiae causam in suscepta Primatus,ac dignitatis controuersia tam infirmis subnixam praesidijs opinemur, tam tenui, ut ille dixi r. tibicine suffultam, ut ad commentitia quaedam, ocam 'ullosa testimonia recurrendum sit, quae paulo litteratiores
pudeat in medium protulisse . qualia illa sunt, quod 1 quibusdam Syracusana Ecclesia Prima B. Petri Filia salutatur, ab alijs nescio quo Leonis Papae suffragio Secumda post Antioche-chenam Sedes. Sed nimirum haec de alijs quoque Ecclesjs vulso iactari inaudiuimus. quare, & illud respondere sit satis,quo . toma . in eiusdem exempli causa Baronius a refellit Rauennatis Ece. L 3 clesiae Diuitigod by Corale
95쪽
Hesiae propugnatores. An non, inquit, ante Ravennatem Ereti fiam alias Petrus statuit an non aliae, fuerunt per orbem Chrissianum digmores cathedrae Certὰ s de antiquitate res est, Hierosolymitanam ipso primo post Christi ascensionem annosundatam accepimus. Vndecim vcro post annis Alexandrianam, quo item anno constat, Petrum Amstolorum Principem primam scripssse epistolam ad Ecclesias , quae in Ponto, quae in Galatia,Cappadocia, Asia, & Bithinia iam pridem erectae ab eo fuerant. Atqui tamen occidentis Sedes , ac proinde etiam Siculas , non nisi quarto Claudij Principis anno,qui idem dum decimus est a morte Christi .institutas lego. h Neque integrum est respondere Marcianum in Siciliam a Petro n assum, cum Antiochiae Episcopum ageret; quando ipsa Marciani Acta, quae in Syracusana Ecclesia olim legebantur, item & GalIicani Breuiari j non prius ab Apostolorum Principe Marciamim,& Pa cratium Episcopos designatos docent, quam Claudio Principe
Romam venisset, quibus & Graecorum Mςnologia consentia unt. Porro vero si Cathedrarum dignitas committenda est, cum post Antiochenam primas partes Syracusanae deserre istis placeat, quo tandem loco erit Hierosolymitana , quae omnium mater Ecesesiarum quandoque ς audi;it quo loco Alexandrina, Carthaginiensis,Caesareensis, Ephesinas nam Mediolanensem,S Rauennatem ex horum sententia vix est ut in certamen ve . nire patiamur. Quae non eo a me dicta esse volo, ut clarissim gac Principis olim urbis dignitati quicquam detrahatur. id enim neque possem , si vellem , neque officii mei es,neque eius necessitudinis, quae Syracusanos inter , & Mamertinos fuit, eri que, sed ut antiquiorum rerum, praesertim vero Ecclesiasticarum cognitionem in usum reuocemus.
Mees Apostolisa Sedis in Maximiano braeusano Episcopo ad tempus fuisse, non idem de Felise
P Rimiam igitur obijciunt, Syracusanum Episcopum s
Apostolicae Sedis Vices tota Sicilia tenui11e. idque ex D. Gregor io satis constare,qui Maximiniano bracusano Antistiti Uicariam in omnes Siculos Episcopos presecturam concedit his verbis: d Mandata eslestia efficacius gerimus, si nostra confratribuό onera Partiamur. Proindesuper
96쪽
s ctas ςitatas Ecelerias Reuerendissimum te virum Maximia num Fratre, o Coepiscopis nostrM Vices Sedis Apostolice Gniurare decrevimus, ut quisquis illic rei lanir habitu censetkr,Fratemnitati tuae ex nostra subiaceat authoritate , quatenus eis non ri xecessarium posthaec pro Daruulis ad nos causis tanta maris spatia
trahmeando peruenire, Ied siquς fortasse di cilia exinunt, quae
Fraternatatis tuae rudicio nequaquam dirimi possunt, haec solummodo nostrum iudicium flagitent. visublevaιι de minimis in seausis maioribra occupemur. Quas videlicet Uiees non laeo, sed personae tribuimus, quia ex transacta in te vita didicimus, quid etiam de tua subsequenti comersatιone praesumamus. Haec quidem Gresorius. Sed huic ego argumento facillim8 occurrere possum. Primo si negem, Gregorium Episcopos Siculos , eorumque Ecclesias iis verbis Maximiano ullatenus subiecisse. planum id ex clausula illa: Ut qui se is illic religionis habitu censetur, Fr ternitati tuae ex nostra avthoritate subiaceat. Non nisi igitur religiosas personas Monasticae regulae addictas, ac sacrum praeserentes habitum Syracusano subesse voluit. his etenim omnino verbis Monachos ubiqtie exprimere suo veluti idiotismo Gre-porius consueuit, quod facild ex nonnullis eius epistolis . prosari potest. Sane illum prudentissimum consilium secutum existimabit, quisquis sciat, Maximianum, priusquam ad Syracusanae Ecclesiae clauum proueheretur, S. Andreae Monasterioah Gregorio ipso constructo summa cum laude praesuisse; b par igitur erat opinari, si Siculoru Monachorii cura eidem mandaretur,no minori diligentia,ac fructu prouincia administraturit. Quid vero, si secundo loco ostenderim,praerogatiuam illam,qur cumque fuerit, non loci, idest Ecclesiae Syracusanae, sed
personae iii mel annon enim clare luculenterque testatur Cr
portus , non se Ecclesiae, sed Maximiano honorem habere ζQuas videlicet Vices, ait, non loco, sed fersonae tribuimus , quia ex transacta in te vita didicimur, qvia etiam de tua subsequenti tonuersatione praesumamus. Quibus unis verbis mihi videtur prii dentissimus Pontifex ansam Omnem mcidere voluisse, ne
ob administratas semel Apostolicae Sedis Vices Syracusana EGχlesia in spem veniret vindicandae sibi Metropoliticae dignit iis, 3e ad illud respexisse,quod multo antea Leo I. ς scripserati
Et si enim diuersa sunt nonnumquam merita Praefulum, iura tamen permanent Sedium. At vero cum Felice Mestinensi Episcopo longe dispari, ac diuersa ratione actum. neque enim Gregorius honorem, de quo in superioribus erat sermo, Felicis personae, sed Ecclesiae proprium suisse significat. id quod ea praesertim verba indicant: Hanc, Frater carissime, obseruantiam
IX. epist. 33. lib. 3. Indict.
97쪽
uantiam Posteris nostris relinquendam teneamus. Quam ean dem clausillam ijsdem omnino verbis exprestit Gregorius, acum Desiderium Viennensem , AEtherium Lugdunensem, Ut gilium Arelatensem, Syagrium Augustodunensem Metropolitanos per litteras hortatus est ad indicendas in suis prouincijs annuas Synodos . Quin igitur Concilii indicendi itis, Epist Porum causas cognoscenai, aliaque prouinciae negotia in Conis cilio curandi autnoritas, haud quidem Felicis propria, sed Ec-ciesae,atque adeo Posteris etiam fuerit communis,dubitari non potest. Na qua tande ratione potuisset Felix more illum Synodi annuatim euocandae ad Posteros suos transmittere, si potestas ea peculiaris, ac propria Felic s personae minet ἰ Quid si illa quoque consideremus t Quia quod tibi, tussique , ut tuae titterae
innotuerunt, confutii, scribimus, generaliter omnibus tenere maridamus . Quis non videt hic Felicis successores designari . Sed esto, nullam Gregorius de Felicis successoribus mentionem inieci mei, num ne id impediret , quominus certo, ac verissime censeamus,ad hos etia transisse Felicis praerogatiuam tminime vero, & in mentem subit, quod cum negaret olim
Eboracensis priuilegium 1 S. Gregorio Ecclesiae Cantuariensi irro8atum ad successores eius Seciis primi Archiepiscopi Augustini extendi posse, quia nihil de ijs Gregoriu s meminimet.
Lan francus Cantuariensis inanem aduersarii tergiversati
nem exemplo simili sic elusit: v mmi quod dicis, potuisse
B. Gregorium, si voluist, successoribus Aes lini confirmare quod concesserat Augustino, verum omnino est, nec potest ambigi. Sed quod, quaeso, praeiudicium hoc Cantuariensi Sedi asseri tram quando Dominus , s Saluator noster Iesus ChriRus dixit n. Petro: Tu es Petrus,& super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, & tibi dabo claues Regni caelorum; potuisset, si vomise feta cere, eamdem potestatem successoribus concedo. Verum diacti prac termissio nihil reuerentiae imminuat successoribus Petri.
Jhis ne his obuiami referes ne aduersa' enimuero omnium Christianorum conscientis es indι tum,Uι mhilominus,quam tro,successoribus eius, s minantibus attremant,s serenam benignitatem
indulgentibus gaudenter applaudant. de paulo post, Romana Fcelesia est maior omnium Ecclesιarum , G quia in ea valet, d bero valere in minoribus, Ut petestas primi cuiuscumque Fcclesiae Principirin fuci edentes dimanet. NISI si quid personabirris nominatim excipiatur. quare sicut Chrissus aixit omnibus Tr futibus Romanis . quod dixit Petro . ita dixit Gregorius omnibus
succissoribus fueugustini, quod dixit Augustino. Sed illa obijciet aliquis: Qui vos,ac vestra prae caeteris pers
nam e Sim . quas eo loquundi genere personale,ut aiunt, boneficium Disitiam by
98쪽
neficium in Felicem contulisse Gregorius videatur, ae cum a eo denique finiendum: Venim ero aliter live intelligo. sentio enim D. Gregorium tota hac epistola, non Palicum modo alli, qui, qui tum Mensenensi Ecclesiae praeerat, sed in huius persona omnes eius succes.sores, ijsque modum,ac sormam bene regendae prouinciae praescribere , ne Romani Pontificis iudicium alioqui repraehendi posset, qui cos prae caeteris ad Archiepiscopalem honorem extulisset. non absimilem phrasim Leo L Pontifex usurpat,
cum Legatos ad Calcedonensem Synodum celebrandum a se in illos in struens: a Sanctorum quoque Patrum, ait, consι- tutiom m prolatam nulla patiamini temeritate violarι, seruantes omnimode Persone nostrς in volas, quos Sice nostra traulinisimus, dignitatem . Et Hormisda ad Salustium Hispalen. b Quicia quid autem et ci provida dispositione praec Ies, vel Personae nostrae aut horitate si matis , totvm au scientiam nostram perduces. Atqui hic non suae solum, ac solitariae personae dignitatem com mendatam voluit Pontifex, sed in ea etiam successorum sum
rum , atque adeo Apostolicae Sedas. Itaque, si quid video, hoe sensit Gregorius, quod posteriores Romani Pontifices paulo immutatis verbis exprimere consueuere, cum palli; honoro Episcopos dignantur, vel Metropolitani praerogatiua; sic enim
earum rerum cliplomata concipi mos est. Fro deuotione. & honestate tua, Frater I balde Pisane Archiepiscope, persona etiatuam, G per te Pisanam Ecclesiam pallis, sc. Aliter etiam, & planius responderi huic obiecto potest, Gregoriu iis verbis ilIud agere,Felicem a se Messanensi Ecclesiae praepositum hortari, ut Episcopi Metropolitani munus piri
sancteque, ac diligenter exequatur, ita ut expectationi de se conceptae respondeat, reque ipsa ostendat utiliter Gregorium
prouidine, qui Messanensis Ecclesiae praesectura, Archiepist pali scilicet honore, prae caeteris, qui ad eum gradum vocari potuissent, Felicem digniorem censuerit. Et sane minime primum omnium Messanensium Antistitum Felicem Metropolitam esse dictum, ipse idem Gregorius insinuat, his verbis: De tribus enim Apostolicam Ecclesiam, in qua alitus es , s dolius. capitulis consulendam Fraedecessorum tuorum secuens exempla eredidissi. Quo intelligamus, Felicem,cum tres illas Ecc Iesianici iuris controuersias ex muneris sui Metropolitici officio ad Romanae Sedis iudicium reiecit,suorum decessorum exemplo permotum id cosiiij cepisse, qui, uti fas est opinari, si quan-co ab Fratribus suis Siculis Episcopis de re dubia consulti se
tentiam dicere veriti sunt, causae cognitionem omnem ex Ca-
nonum praescripto ad Romanum Pontificum detulere. - Certe
99쪽
Certh,ut hoc quoq; obiter,ac persuctorie monea,nec temen est, quod Gregorius scribit: Felicem praedecessorum exemplo commotum Apstolicam Sedem consulendam putasse, &subviet mihi hic nescio quod antiquitatis vestigium. numquam enim 'hactenus video in inserioris gradus Episcopis praedecenorun suorum memoriam usurpatam, ne tamen frequenter Metro politanis inculcatam. Sι quam ergo, ait vigilius ad Aurelianum Arelatensem , inter Fratres Diabolas generis humani issus Naamam feminauerit, aut de aliquo Sacerdote Fraternitati Ωις seruatis per omnia maiorum consitutis fuerιt querela deposita,adbibitis tibi Fratribus, s Coepi scopu tuu,secundum qualitatem negoti numero contenti,cavsam Canonica ordinatione uiscutius.Si quod voro de religione fidei, quod Deus auferat, fuerit certamen exortum, aut tale aliquid negotium emerserit, quod pro furanadnisu e . ibidem nequeat de iri, veritate discussa γ elationis feris istincta ad no1iram consultationempotius m remittas, hortamur: qura ris decessores υestros, qui decessorum minarum incre erise noscumtur, fecisse, testimonium nostri declarat scrin . Horinicia o vero ad Anastasium Augustum: Frater, inquit,s Co Ucροπι meus Nicopoliιanae ciuitatis Antistes praedeceseris μι sanciae recor dationis Alanoni sicutus exemplum. Idemq; Nicopolitanus . ad Hormisdam: Uotum mihi est, vestiam sequi doctrina sicut inter sanctos praedecessor meus Alyson extiteras. Idem in Leone Ι. videre est d ad Anastasium Thessalom censem, ad Viennensis prouinciar Episcopos, & frequentius in Cregoria nostro, . cum ad Ioannem Rauennatem , ad Ianuarium Caralitanum , ad Vigilium L Arelatensem & ad alios eius aeui Metro politanos scribit.
REdoo nunc ad proposithmaduersariorum arram ena
tation zm, quae non co solum refellitur, quod Vices Sedis Apostolicae in Syracusina Eceleta perionale beneficium stere , sed etiam atrii ratione tollitur. Sciendum igitur est, quod.& si mutans Apostolietae Vici in Le gationis antiquioris aeui Episcopi h Romano νdntifice obn.Σ .uges agitarim, acceptumquc prosium mo beneficiorhabiterint, biI co ε Magnus, Mari inus g MI*stinianus , Imperator diserici probant, non tamen is magistruus, ac clignitas Primatum quempiam constituebat, . aut Λαhiepiscopum, seu Mqt poli
100쪽
1num eum id muneris,nedum Episcopi,sed iis etiam inserio q
res plerumque obire soliti sint. Nam, & in hac nostra Sicilia Gregorius eum saepe ac plurimum in testem aduoco,quod in Sicula Ecclesia magnu usum habuisse prae se serat, adeo ut pendmihi Siculus videatur Petro Subdiacono Vices suas per Umesesam Siciliam comisit,uti ex pluribus ad eum Gregorii epistolis sit clarum. Quare reotissime Berterius . a Sed caue , inquit, ne putes ob id Vicarior omnes Sedis Apostolicae Primates fulse, ut quibusdam viris doctissimis visum est. Enimvero Prιmates aliqua-do Pontificir Maximι Vices I linuisse in dubium vocari non potes, sed diserunt tamen a Uicariis. nam quis Herarieanum, Saria dunensem, Corinthium, S alios huiusmodi Episcopos , quι Vicarii
Sedis manae moriente fuerunt, Primates appellaverit os Baiasamo in Sexta in Trullo Legatos vocat ἐκπροσωπου. a latere dixerunt nostri Pontifces. Haec ille. quae tamen non ita simpliciter, ac plane intelligo, uti Berterius sensit, sed in ijs solum Vic rijs, qui temporarii fuere. nam si quae nobilis, aut insignis Ecclesia Romani Pontifices Vices perpetuo egisset in prouincia aliqua , nae parum ego antiquitatis sciens iure censendus s rem , si hunc Primatem , aut Metropolitanum dicendum negarem. Quin potius, ut quod sentio libere dicam, in ea sum opinione, Episcopos sere omnes, paucis quibusdam exceptis, dignitate, ac iurisdictionc omnino parcs,vetustissimis Ecclesiae
temporibus fuisse, suae quemque ciuitatis, ac Dioecesis cuia contentum, neque alterum alteri subiectum, aut, uti nunc dicimus, Suffraganeum appellatum. Deinde vero, cum Romanus Ponti sex Orbis Christiani curam sibi uni a Christo creditam cum certis cuiusque prouincie Episcopis , partiri caepimet, mandatis videlicet eisdem Apostolicae Sedis Vicibus, inde paulatim emersisse Metropolitanorum, ac Primatum dignitatem, nempe ut is Primas, aut Metropolitanus diceretur, qui inter unitis,vel plurium prouinciarum Episcopos ob Vices eas diuturno tempore usurpatas iurisdictionem habuit. Ccntena scilicet exempla suppetunt, quae sententiam hanc probent. ca proferri a me operae pretium est,ne Berterii unius opinio,tum
publicis monumentis, tum doctissimorum hominum authoriatati praeiudicet. Ac primum sane Viennensis Ecclesiae Primatus ex eo potis. sirmim sonte originem ducit, quod Romanae Ecclesie Vices in subiectis sibi Galliae provinci s perpetuo tenuerit. Vnde illa si sunt N icolai II. ad Adonem Viennensem rς Sicut ergo ab ant cessioribus nostris B. scilicet Leone , vel a reliquis pene usque ad nostra tempora antectilbribus praestitum est largitione Apostolica, ad priμilagium ViennenIιι Ecclesiae septem prouinciae pertri