장음표시 사용
101쪽
nerent, In quibus Praesul ipsius Uices nostras agens comemtus ni diceret. Diuste, o regulariter iura Ecclesiastica doniret. Gre oorti item VII. ad Vuammundum: a Certum quιppe est, men Mensem Ecclesiam huius Sedis concessionesverseptem prouincias Frimatu tenuisse, in 'iubas Viennens ι Episcopo iuxta ' otii deaere tu Romani Pontiμιs Vices agere, conuentus scilicet Onodalis indicere, iuste, s regulariter Duca auIboritate concussi est dranipe. Calixti II. ad Capitulum Viennense: b Nys quoque authore Deo concedimus, σ praesentas priviIUν pagina confr-mus, ut videlicet superseptem proruncιas Frιmatum obtιneat, at eis Viennensis Archiepiscopus Romani Ponti Is Vices agat, conuentus indicat, a negotia Ecclesia1uca iuste, canoniceque de-
ρIa enim neque soli Viennenses ob e5missas eis Apostolica P
Vices Primatum vindicarunt,nam & Lugdunensis i rimatem lein Senonensi prouincia veluti Legatum natum, quod aiunt, allinouando contendit, ut ex Iuonis emstolis φ constat. Episcopi vero Arelatensis prouinciae annonijsdem ex causis Arelatensis Ecclesie Prim 1tum probant in epistola ad Leonem I. nam cum ab eo peterent, ut ex more antiquo Viennensis Arelatensii
subiiceretur, inter alia, quibus Primatum adstruunt, hoc quoq; addunt d Cui etiam Arelatensii in id honoris dignitatisque collatum est, ut non tantum has prouincias poti 1late propria gubernaret,υe rum et tam omnes Galsas sibi Ampoticae Sedis Vice ma ara sub omni Ecclesiastica regu a continerer . QVin ipsos quoque Arelaarenses Episcopos non alia ratione dignitatem illam asseruisse , nu3m quia Vices Romanae Sedis tenuere, e plures indicant V gilii, Pelagii, Gregorij, aliorumque Romanorum Pontificum epistolae. Sed iam hic earum aliouas ex plurimis, quae afferri possent, reddamus. Vigilius quidem , cum ad Auxanium sciis bHns e narrasset prius se ei Vice Apostolicae Sedis commisisse, hortatur, talem se operibus praebeat, ut ιnde rectum Fontiscis iudicium circa eius personam ostendatur , causas ui scoporum a hibito scum competenti' mro Sacerdotum smat. Adra merde mouersiar , aut trauiores, quae Arelaιι praefui magnitudine terminari non possent, ad Aposto ιcam sedem referat, nullum ex subiectis sibi Est copis sine Formatis discedere e prouincia pati tur. subdit tande,s quia digni credire raranne 'lera I e-ii Vices nostras pallii non desit ornatus,vsu risI eius,sicut di cesse ri tuo praedecessor noster Smmachus digitur contulisse, Π. Perra fundia authoritate concedimus. Pelagius vero aci ad bapaudum e Vices se ei Apostolicae Sedis iniungi re, ait, hoc enim anιiquitatu memoria docet, hoc Ecclistae Romanae testantur Rrma, a sanctis
tribus, b Decessoribus nostris ιμis Decessembas esse consessum
102쪽
ri post pauca, Sicceto participata sollieitudine Dinam Dei isti
Mersalem Ecclessam nostri rexere maiores hinc est ad Moria Fraternituit tuae musmodi curas iniungi T, Ut Sedis vosurae Vicarius institutus ad instar nostrum in G.iuraram partihus nivi Sacerdotis locum obtineat, s quicquid ad garenationum,isi dispositionem gerendam est nee qtarium, fertiatis Fatram regulis, σε dιs Apostolicae comtitutis diuinι rudi consideratione dispen fes, talemque te m euliodiendis eamnibus fandia comιersatione dedi monstrer, qualem tanti laei decet es e Vicarium. Usum quoque pet, o, tibi alacriter, eetuo que eon edιmur, pariter etιam Hrygem ...ter, ut m rami ai fastigio constitutus, praeclaro quoque. halatu coreris. Neque ab more hoc recedere videtur Leo, t cum a Anastasium Thessalonitensem l piscopum acribens, ita Praes tur : Quoniam sicut praedeceserer mei praedecessoribus tuis, ita etiam staemom tuae prireum secutus exemplum Uices mei mode raminis delegaui,ut euram quam uniuersis Ecclesiis principaliter ex diuina institutione debemus, imitator nostrae mansuetudιηπUectus assiiuuarer, o longinquis ab Amsesica Sede pronimi, praesentiam quodammodo nostraevisitianorus impenderes.
L Vibiis prae sertim I eonis,& Pelagii verbis fit planum Romanum Pontifice per Vicarias istas praefecturas L F vn mepfle Ecclesiae administrationem par tiri consue s uisis, ac cuim iis quoq; pallii honorem tradere soliatum. Lm tamen in hac deleganda iurisdictione antiquitatis h
oham es rationem, eumque modum seruatum, Ut Uno qu clam tenore eorum Antistitu opera v eretur, β quabus ex vel
vi more id muneris a superiorib' Pontificibus fuisse imposeu, ut Pelagius loquitur, ex scrinioηum ituerenne appareret.Costat insuper in iis solum prouinciis aliquem metropolitani, aut Primatis personam egisse, in quibus etiam Apostolicae Sedis Uiem tenuisset, eademque omnino suis. Primatis, aut Archie pistopi munia ἔ atque ea erant, quae Vicarius, seu Legatus prae mare vire sti 'potera Conditia nimirum Episcoporum inclic re Romam f di integritatem accurare, grauiores causas, ac
103쪽
rire e prouincia discedentibus Romani Pontificis deereta eonsi prouincialibus Episcopis significare. lQuo factum, ut vix , aegreque dignosci possit, quid inter haec 'carii Sedis Apostolicae, & Primatis, aut Archiepiscopi dignitates intersit. quin imo rectissime concludere virumsu: Possis, eum, qui in prouincia munera ista obierit, & Vicarium Pontificis Romani re intropolitanum, ves Primatem dici polluisse. Huc etiam pertinet, quod Tarraconensi Archiepiscopo, cum Toletam parere negligeret, Urbanus Papa scripsit η M mineris te, inquit, ita Arahi vicopum comtitutum, πι iam tu,quim uersae Mouinciae Tarraconensis viscopi Toletano tara quam Primati debeatis qse subuctitate es a rubim Toletanae E cIesiae priuilegio constitutum, quod nos omnino ratam volumus permanere, nunc autem multis amplius, cim nourae follieitudinis Vices in Hispama umersa, s hiat bimensi prouincia imunximus miniserandas. Et de patria sua loquens lusinianus Imperator: uneatiuimur autem pro tempore Archiepiscopar Iustinianae Priamae patriae nostrae per fis iurisdictione jua habeat F se puniciae Mediterraneae, o Daciae Myensis. item Tribalbae, ac Dardaniae, G Minae SVerioris , ω Pannoniae, G ab ipse biordinentur. ipse vero a propria ordinetur nodo, sin prouincissibi subiectis lacum teneat Apostolicae Romanae Xeris, secundum ea, quae banctus Papa Vigilius constituit. Cenem molnus sAnsegis Senonensis Archiepiscopi Primatum' non alio refert. qu 1m ad Vices Sedis Apostolicae per cum administratas. nam Synodi Pontigonensis res gestans enarrans . Et legit, inquit, I ames T canensis DFopus epistolas a Domno Apostolico , cum quibus, F legit epistitimae Primatu AUNisi Senonensu Fpifc pi, ut quoties utilitat EcclesMJca uictauerit, sine in euocanda a Synodo, siue in alus negoras exercendis per Gallias, G Germanias vo lica mee frueretur,s decreta sedis Apostolis ae per imum manifesta esseerenturi s rursum, quae gesto fuerinι,ems μυιιο ne, M necesse fuerit, Apostarcae Sedi pandantur,a maiora negotia, s dis dira quaeque suggesione ipsius a leae in stoἰιc a disponenda, g enucleanda quaerantQ. Tu densis vero de Isidoro ita scribit; . Reait in re hiepiscopatim Hispalensim XL. anm diuersis fulgens miraculorum signis. Primaria dignatato fora ris, cta Romam Papae in Hispania Vιctingerens . quam ille dignita tem ad successores transmisit, nec prius iis fabrogata, quam ob Theonisti Episcopi pramaricationum , Mapostasam in Tot tana Ecclesiam transsemtur Exquivi tam multis locis ain paret primum, quanta Berterio fides si qui erroneo illo sumdamento laeto negabat,Hispalansem Epi pum,quamuis Rom
mani Pontificis vicarium ageret , Primatm sciae. ore rς
104쪽
tiam nullam se re Ecclesiam insigniori aliquo Metropolis, aut
Primatis Sedis honore floriuile quae non si inui etiam Vicariam Romani Pontificis praeiceturam in prouincia obluisset. Nurulam item eiusdem Apostolicae Sedis Legatione functam , quae non aut Metropolis, aut Prima Sedes diceretur. Sensit hoc numirum Gesasius, a cum dicebat, Romanam Ecclesiam primariam a In cinia sesse Orbis Christiani Sedem. AntiocDenam, o Alexandrinam V i cem ipsius in suis prorum x representare. in quatrum exemplum raeteras poneriores Sedes ex priuilegis id ab ι a Romana Ecel i Ma eonfecuras esse eodem mas, quo institutae erant antiquae. Sensit & Balsamo in meditatis de Patriarcharum priuileg. cum Orientis Patriarchas cum Romano Pontifice committens ut
qui pro innata gentis superbia paria illos facere, impudentilliai me existimat Solis Patriarchis, inquit, per diuinos, sacro uel canones Orbis terrarum Tractus esse cone os. inde esse, ut nullus
Episcopus suo iure prouinciam habeat, vel aliud uuod iam ius S , cerdotale, sed in ea dumtaxat parte Diecerir munere Sacerdotati, fungatur, quae ipsi a sacra Patriarchalc amplitudine eoncessa estii eoque solum nomine,m qui a Patriarchis mattantur, Vicemque ι i larum impleanti Apostolicapriuilegia Episcopale munus coni sequi. Sensere etiam omnes sere Romani Pontifices, iam adi Metropolitanos, aut Primates Eeiscopos scripsere, quibus nihil Deouentius in ore est, nihil tritius, quam ut ostendant se, , cum Metropolitanos Episcopos creant, aut Archiepiscopalesi Sedes erigunt, vocare eos in partem milicitudinis, b suas Vice s h vi Di ijs elargiri. Indicio quoque illa sunt, quod eminentiorum Eo- α
, cretiarum Episcopis Romanam Sedem suas Vices delegareis duneos de quai consueuisse, pluribus exemplis non semel testatum reliduit sive PR i Baronius, y quod qui Primates hodie censistur, ii quoque e' mr anno
'a' in uis prouincijs appellantur. quo etiam remexi s num os aei mihi videtur Seuertius, qcum ait, Lugdunenses Episcopos ob horam praesertim rationem Archiepiscopos diei, quod antiquissimi ri .. autbores Irenaeo, Ium , at que Lugdunensibus Episcopis indis εψαι:.dere Legati, s Praefecturae nomina , verius forsan perpetuae, si P i quam tempora reae supra reliquos Galliamin Antulites. Hic . ' uitur ut d , sputationem istam paucis concludam, non timis de senstrim triplici notione Veteribus usurpatas Apostolicae Sedis Vices. Prima quidem pro Legationis munere, qua cipe, i ac plurimum non modo Italiae, aut etiam Occidentis Episcopi,. & Romanae quoque Ecclesiae Presbyteri, ad Reges, ad Im Ieratores, ad Concilia pro Romano Pontifice langebantur.
dius eius vocis erat usus, cum Pontifex, quod non praesensi ubiqile, ae praesertim in oriente esse posset, certos Episcopos seligebat vitae sanctitudine, aut prudentiae fama insignes, qua aulius s.
105쪽
qius Vices sustinerent. Porro inter utriusque generis Legatos;
u Vicarios hoc intererat,quod illorum munus ad breue tempus, exiguumque durabat, hactenus dum impositam sibi prouinciam ex praescripto exequerentur : horum vero diuturnior erat admini stratio, ac plerumque, nisi aliter Pontifici vissimis
esset, cum vita ipsa finiebatur. De his illud accipio, quod apud Gregorium VII. olim legi, maius aliquid sui me Uices Sed is
Apostolicae, quam Logationis munus, sic enim ille scribit ad Alanassen Archiepiscopum r Quod si vos Legatos manos amrelligere videmini quoslibet euilubet gentis, quibus seminus Pontifex aliquam Legationem inιungat,vel, quod matur es, Vicem suam indulgeat, Cic. Nempe primi generis Legati, & Vicari fuere, Pascha sinus Lilyboetanus, Lucentius Asculan' Episcopi, A Bonifaci ' Presbyter pro Leone l. Peregrinus Messanensis, AeEnnodius Ticinensis pro Hormisda, Ioanes Rhegimis, S Abudatius Paternesis pro Agathone, Vincetius Capuanus,& Lusc-hius Vercellensis pro Liberio,& plerique alii, quos longu emet Mumerare. Secundi generis erant Sa anfisis Episcopiis,dc He raclea nus,quos Berterius laudat, item & Coensis, re Philadelisphiensis, quorum ille Leonis. b hic Martini φ Vicarium in Or ente egit, & cum inferiorum Ecclasiarum praeseruaram petarerent, solius personae meritis eum honorem Consecuti. Tandem tertia acceptione Vices Sedis Apostolicae administrage illos censeo, qui pro sitarum Sedium dignitate, atque pra sar tia, pro veteri, semperque usurpata Romanae Ecclesiae consuetudine, in singulis prouincqs in subiectos Episcopos Vicariam Romani Pontificis iurisdictionem exercuere, cuiusnodi ex si perioribus suisse vides Lugdunensem Episcopum, Vienne sein, Arelatensem, Pisanum , Toletanum, Thessalonicensem. Fit ex his, ut cum stinctiones illas, quae dubium est, propriaene ac peculiares Vicariorum Sedis Apostolicae fuerint, an vero etiam Primatibus, de Metropolitanis communes, Me 1 mensa Ecclesiae Episcopiis in tota Sicilia suo iure, atque ex ossicita gesserit, At a deeessoribas sibi per manus traditas, ad posseros, ut ait Gregorius, suos veluti mere ditarias traoniferit; Syracusistia vero Ecclesia vivo solu Maximiano Vices ea S temierit, atq;
adeo vix triennio integro quippe qui Indict. X. magistratum illum inist, decessu vel o Indiest. XIII. anno DX C VI. iura
meritoque censeamus, hac quidem in speetione meliorem fuisse Memnens s Ecclesiae conditiis au π .s. L. i Sed vero neque despicienda omnino est consideratio illi . quam pene obli iuveram, Maximiano Gregorium colitis conia misisse, non Quidem Oas,quae paulo arauiores cssent, std leui mates tantum: uva tenur eis, inquit, non su mMIarm rvvmuz
106쪽
lis ad nor causis tanta maris ratia transmeax pervenire. Atqui 'Felix noster in regenda prouincia bicilia nullis constrictam, vinculis, aut cancellis inclusam potestatem habet, sed unus omnia implet, omnia pro arbitrio moderatur, Concilia indicit. Ecclesias Prouinciae consecrat, Episcopos instruit, coercetque, Ecclesiasticarum legum vindicem agit, Romanae Sedis decreta per prouinciam promulgat. quae sane munera , & caetera id genus sicuti maiorem prudentiam, & sollicitudinem requiarunt, ita amplioris dignitatis, re praerogatiuae argumenta sunt. Neque est, quod miretur quisquam, supremae huius potes
iis, qua in Messanensis Eccleria ante millesimum annum tota Sicilia habuit, nulla alia extare vestigia, quam quae hactenus ex
Gregorii epistolis eruimus. extarent illa quidem, & ut opinor,
non pauca haberemus venerandae antiquitatis monumenta, si
non satale hoc Sicilia semper habuisset, ut perpetua quaedam belli palaestra, & potentioris cuiusque praecla esset, aut premuum. extarent si per Vandalos, Gothos, si per omni barbarie
barbariores Sarracenos licuisset . quamuis ad illam quoque causam referri id positi, qua Treuerensis Ecclosiae obscuritatem Berteritis a excusat, quod nullum sere in veteri memoria Pri- a Dialti, 1 e. mariae dignitatis, quam in Gallijs tenuit, indicium occurrat: P 1. ass.
Verecundiae sciIicet, o modestiae tribuen m hoc esse, quae tanta quidem priscis temporibus in primis Ecclesiae moderatoribus elucebat, ut fpcciso ista bonorum vocabula facile respuerent,
extraordinarιa potestate, quam haberent,comtπυterentur, Sed si liceat dicere, in tanta temporum antiquitate, in tanta publico rem monumentorum iactura,an non huius Memnensis Ecclesiae dignitatis umbrae quaedam sunt, ac veluti delineaturae,quod ante cir goriii Pelagius Eucarpo Μessanensi Episcopo catanensis Ecclesiae visitatione impones,, excusat se,quod cura hIc uipsi demandet, ea praesertim ratione, quod impossibile isset ista b in p. C'. prouincia ilia causas Ecclesiasticas alis, quam Euearpo eommitti. , -- QEd illa, quae statim subsequuntur verba r Nisi forte talentis per te Deus nunc in Catanemi EcclesIa eligere voluerit, de cuius conscientia possimus e e recuri, ut a te labores istos paululumis remouere possimus. An non manifesto indicant, Memanensem Episcopum unum sui me, qui Romani Pontificis in Sicilia Vices ageret, easque Vix alteri cuiquam quantumuis pio,ac prudenti Antistiti, nisi ad breue aliquod temporis spatium ess concessas ad Messianensem statim rediturastAn non eo quoque respicit,quod Urbanus II. Pontifex vix dum restituta , ac bene et ri firmata Christiana religione Robertum Troinensim , &DIessanensem Episcopum Apostolicae Sedis in Sicilia Legatum eae iusseriti quamuis id quoque postea Rogerio a nitente r
107쪽
lib. rap. v. uocarit. Sed quia ipse vostolicus, scribit Gaustidus, a iam duridum Ecbertum Tromensem Episcopum Comite inconsulto Let sum In Sicilia ad exequendum sus Sanctae Romanae Ecclesiaep fuerat, perpendens hoc comitem grave ferre, s nullo modo, ut Italale maneat,assentiri,cognoscens etiam imum Comitem in omniabus negoths Ecelesiasticis exequendis zelo diuini ardoris exferus scere, casato, quod de Troinemi Episcopo fecerat,Legatrone S. Petri juper comitem per totam Siciliam posuit. E minuero, ut ita raciocinemur,quid causae fuisse potuit,ut cum plures id teporis Sicilia Episcopos haberet, ac praesertim, uti Panormitani Praedicant, adesset Panormitanus Archiepiscopus, Urbanus Messanensi Roberto Legationis munus imponeret Sane arbitror, prudentissimum Pontificem erecto, seu Veritis restitueto, non ita pridem Episcopatu Messianensi, suorum decessiorum morem retinere voluisse,qui immensae molis opus totius Christsiani Orbis curam cum Collegis Episcopis partientes, Vices Apostolicas ijs delegarunt, qui vel inter prouinciales dignitatis praerogatiua altius eminerent,vel diuturna Romanet Sedis conisuetudine id muneris obire soliti essent.
Gresus braeusanus ,quem consantinus Impera tor ad Concilium Arelatense inuitat, fuerιι
n' T non uno hoc landamento solum Syracusanae res' lib. Io.eap. s. nituntur. extant scilicet apud Eusebiu b Constantia D si ni ad Chrestum Syracusanum Episcopum litterae,iaia quibus eum ad Arelatense II. Concilium inuitat his verbis: Proinde, quando plurimos Episcopos ex locis diuersir,c , pene infinitis in urbem Arelateriorum ad Calendas Augusti conuenire mandauimus, tibi etiam per litteras signiscandum pu- , rauimus, ut accepta rheda publica aclarssimo inro LatronIano Siciliae conductore Correctore rectius emendarim duobus iti malus ex Secunda Sede Episcopis, quos tumon ipse maxime deligendos iudicaueris, tibi in societatem adscitis, quin etiam tribus famulis, qua vobis inter et ius mini sinem, assumptis, ad eum in loco praescripto amr occurras. Iam, inquiunt isti, si Constantirinus alios Episcopos e Secunda Sede appellat,consentaneum eri.
adstipulari Chrestum Primae Sed is Episcopum fuisse, & pr inde Metropolitam, qui Suffraganeos suos ad generalem Syn
108쪽
dum voeare posset. quo item loquendi genere D. Augustinum
aliquando usum confirmant , cum quendam Episcopum a Tirdiniano Primae Sedis Epistopo ordinatum sui ue a merit. & ne. praesenti Ecclesiae forma exemplum desiit, Non alia acceptio Ne, inquit Littara, Tolatanae Ecclesiae Antines Trimae Sedis Episcopus appellatur. . Velum naec Constantini epistola , quae Littaram in spem vindicandae Primatus disnitatis Syracusanae Ecclesiae no omniano temerario ausu erexit,nescio an expectationi par sutura sit. primum, quia si ex Topicis Iurisconsultorum locis argumentaxi licet, 3e si verborum proprietati haerendum est, multo ceristius, atque etiam verisimilius consequetur,Chrestum Secundae Sedis Episcopum suisse. iubet enim Imperator, illu duos alios ex Secunda Sede Episcopos in societatem adscire. atqui Aous, dictio similium rerum repetitionem importat, quod tum ex
Grammaticorum regulis,quae Littam notiores esse debuerant,
titi' ex Iurisconsultorum placitis receptissimum est. Chrestus igitur Secundae magis, quam Primae Sedis Episcopus fuit. Ad haec quae ista, obsecro, est argumentandi ratio. Chrestus adsciuit sibi socios duos ex Secuda Sede Episcopos,erso Chresus Primae Sed is erat Episcopus. nam si rectὸ memini, quae λprimis Logicae incunabulis didici, si quando contradictorium
consequentis loquor ex Logigorum sormulis veritati antecedentis nihilo repugnat, salsa est, quae ex antecedonti deduc, tur, cosequentia. inde est, quod ex Sapientum placitis reprehenditur ea ratiocinandi forma, Caius est homo, ergo Caius est Philosophus. quis enim non videt, duas hasce positiones meritiquam inter se pugnare, Caius est homo, de Caius non est Philosophus. Atqui non alia est haec differendi ratio , in qua tantum sibi Littara perplacet. Chrestus adsciuit sibi socios duinos e Secunda Sede Episcopos, ergo Chrestus erat Primae Sed is
Episcopus. nihil enim haec inuicem refragantur, quod quis Secundae sit, vel Tertiae Sedis Epistopus , & tamen Imperatoris praesertim iussu', duos Secundae Sed is Epistopos ad Concilium vocet. alioqui vero rectissime quis inferret, ius Ducis sui iucsu duos e secunda cohorte milites ad certam rem delegit, ergo Seius erat primae cohortis miles, quo nihil absurdius dici, aut singi potest. quid enim impedit, quo minus secundae, tertiae, aut quartae sit miles ἐ- Quid, quod ipsus etiam epistolae verba, suae in testimonium proseruntur. indicant, Chrestum unum fuisse ex plurimis, de .Prope infinitis Epistopis, qui ad Concilium cogebantur' se .enim scribitur e Proinae quando plurimos Episcopos ex locis di- erati s penὸ in iιis in urbem Arelatesiorum ad Calendas rara
109쪽
ructi conuenire mandauimus, sibi etiam per litteras significia dum putauimus,c .Vnus igitur ex ijs Episcopis erat Chressus. quos sanῆ omnes fuisse Μetropolitanos nemo prudens dixerit. neqι enim verisimile est, infinitos prope Met politas, ut Con stantinus loquitur ad Concilium accitos. Ac praeterea Epist pos quoque inferioris ordinis euocari ad Synodos consuesso, ut exempla alia in praesentia omittam,satis docere possunt Ho norij Imperatoris litterae, quibus Paulinus Nolanus ad Conciislium inuitatur, quas ex Vaticano Codice Bar ius a profert, in quo etiam alias ad alios Antistites contineri scribit. Et si vero aronius b ducentos suisse censeat Arelatensis Concilii Patres. scio tamen ex Adone φ longe maiorem numerum, sexcentos videlicet, intersuisse. reliquum igitur est, ut non Metropolitas solum, sed etiam Episcopos, datis ad eos Tracturirs imperator ad Synodum venire iusserit.
Prima Sedis Episcopi, o Prima Sedis varia vitio, O quales fuerint Africae PrimaIes.
DEinde illud primum Lirtarae probandum era Primae
Sedis Episcopum eum olim dictum, que nunc Priamatem, aut saltem Metropolitanum, seu Archiepio scopum vocamus, qua in re non omnino Veterum
testimonia sibi constant. Scio equidem Primarum Orbis Chrisiani Dioecesum Archiepiscopos, quorum initio tractationis memini, Primae Sedis Episcopos interdum appellatos. quain mente Baronius d censet, Africanos Primates noluisse se inscri. Si Principes Episcoporum, quod ea vox etiam Μetropolitanis Episcopis esset communis , neque item Summos Sacerdotes. quia id quoque nomen Episcopis adaptari poterat, qui Metinis politanis subiicerentur; satius igitur suisse, eos dici Primae Seiadis Episcopos, quo nullus amplior titulus dari poterat. Bere rius e quoque Primam Sedem dici opinatur, quae Primas si ex epistola Lugdunensis Episcopi ad Iuonem Camutentem: Cum ergo, dicebat ille, Primae Sedis Lugdunensu Praesul pro suis,
aut illorum necessitatibus Secundae , vel Tertiae Praesides v eat, non ad alienam prouinciam trahit, sed rationabιιι, o iusto ordine feruato inferiora membra ad caput reuocat. Ze r ursus . I rLmae Sedis Pontifex ad Secundam, Tertiam, vel Quartam prouimeiam progrediens prouinciam non excedit. Ad idem etiam egregie facere videtur canon XXVI. Carthaginionsis Contaim qui
110쪽
m Ealsimonis contextu, Heruetique interpretatione ita habeth Distori trans mare non peregrinentur, nisi eum decreto Primae Olbiarae promu um cuiusque reatoriis Piscopi. hoc est, nisi 4 Frima te acceperint eam, quae dicatur dimissoria,Formatam. Tamen, & illud scio, inter prouinciae Ecclesias Primam Se dem interdum eam esse appellatam, cuius ciuitas secundum k Metropoli locum habebat, & secundo ordine in Notitia describeDatur. quo spectare crediderim ea, quae apud SidoniuApollinarem a lego, cum ad Graecum Massiliensem Antistiatem scribens, quoa utique, ait, saepe, disq; facienter,iim no pri
ma Comprouincialium Episcoporum ) ees diis se, sed ultimi.
Atqui,ut notat ibi Simon dusis ditiise eer Leonem I.Viennensi prouincia , ita ut pars Viennae antiquiori Metropoli cederet, pars Arelato,inter Arelatensis prouinciae ciuitates Prima Sedeierat Μassilia, non quod Metropolis haberetur, sed quia prima post Arelatum Metropolim et quae tamen, ut inquit Sidonius, caeteris sere ciuitatibus in Gothorum , vel Burgundiorum P testatem redactis, iam non prima caeperat esse, sed ultima. Ad eandem formam legimus o Tyri Episcopum Primatis nomen iussinuisse,quo factiun,ut in octaua Synodo Prolothronus A tiochiae quandoque a pelletur, interdum vero Primae Sedισε scopus Antiochiae, idest Dioecesis Antiochenae,quod Eccle Lia Antiochena vacante, illius Sedis locum teneret; alibi etiam Primi Sessoris nomine insignitur,quia, ut Anastasius notat, prae reliquis Antiochenae Dicecestos Episcopis in considendo praerogatiuam ferret. Scio etiam Primae Sedis Episcopum illum diruim quando. que, & frequenter fuisse, qui inter prouinciales Episcopalis honoris aeuo alios antecedebat,quem etiam Primatem appellisa i solitum Hilari litteris didicimus. 4 Sic enim ille ad Episcor .Pos Prouinciae Viennensis scribit. Ei, qua nunc Ecelesiae Narba--nori praesidere permititur,ordinandorum Episcoporum ob hec, quae praue facta sint, sussulimus potestatem quam ita ad Fratrem , cI coepiscopum nostrum Constantium Vesticae Ecclesiae Antiuitem, quia aeuo honoris Primus esse diciιur,pe rιnere cog fuimur, ut risupersite Hermo defunctus fuerit, illum haec cura .respicrat,quem repererit viscopalis ordo Primatem. id e st, Epse scoporum prouinciae antiquissimum, quod erudite satis, vi r cliqua omnia Sirmondus docet in notis ad Gausticlum Vindoci--nensem. e Sane ego in postremo hoc significatu acceperim eo-trquersiam , quam apud Augustinum i legimus de Numidiae Primatu inter Victorinum , de Xantippum Epost os. cum enim ad Primatis officium pertineret Tractorias epistolas da .re ad istopos, qui ad Concilium vocabantur, Victorinus ad