Herman. Göehausen J.U.D. ... Pericula academica tribus partibus comprehensa, quarum singulæ Indicem Quæstionum in fine operis adjectum exhibent Hermanni Göehausen ... Periculorum Academicorum pars tertia in qua ad 50 quæstiones ex veris jurisprudenti

발행: 1647년

분량: 289페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

ptionem nisi tamen inde resultet iniquita ,quod certEheret in hoe caua quo convenit in tet contrahentes, ut venditor quandocunq; velit, hoc est. omni tempore, rem venditam restituto precio retrahere possit: Iniquissimum, enim de eontra ius gentium est, I acta nolle servare, l. I. pact. verum ipsis regerimus, nullam hanc este, quae ex pinscriptic ne istut iniquitatem,aut si qua sit, eam privatorum esse, cui ideo praeponenda sit boni publici ratio, quae pr. e scriptionum iura invexil & conservat. l. i. de Gucap. negari quidem nequit praescriptionem esse iniquam consiis derato iuris naturalis gradu inferiore , in quo prohibetur locupletatio quae fit cum damno alterius, est tamen maxime aqua, respectu gradus superioris. V. Melin.tract. l. depist. Otur. dis'.q quoties autem contingit gradus juris naturae collidi, tum inferior gradus temper negligi debet, ut

1. n. G. o C. Et certὸ pactum tale de retrovendendo simpliciter&indesia nite factum non ideo adjectum fuit, ut jus praescriptionum impediret, sic namq; istud contra ius & bonum publicum emi, arg. d. s. l.de usucap. adeoque nullum Is 8.de paci. I. s, C. de P. Sed cur hoc adrectum a partibus fuerit, dicemus postea. Ex hisce nunc resultat pro sententia assirmante altera quaedam ratio. quod ubi ratio praescriptionum obtineat, ne scili cet pollessores semper metuere repetitionem rei cogantur sicq. incerta reddantur rerum dominia . i. de Huc. ibi quoque ipsa praescriptio locum inveniat .hanc autem hoc incalu obtinere indubium est, prout enimbo. no publico ex praedicta ratione introd victae sunt rerum usucapiones , ita di actionum praescriptiones, ne si militer illis perpetuo res & homines imquietentur,&negligentia non agentium impunita relinquitur.Volunt advertatii hic respondere, quod quidem verum sit, ubi locum inveniat

ratio praescriptionis ibi &praesesiptionem ipsam obtinere debere, sed

caeteris tamen paribus, si & requisita necessaria limul concurrant: Iam verbenatorem nec titulum ad praescribendum habilem, nec bonam habere fidem, quoniam sciat se rem emtam debere restituere venditori, quandocunq; obtulerit precium: Et ergo per c posscsor.*,de V. I. in s c. . de prνscript Glit d. o. i8. Sed nullius momenti haec est rei pon sio, ac quamovis exinde, quod emtor sit in mala fide. communiter ditantientes suam negativam stabilire voluerint, attamen omnino frivole, quoniam haec

longissimi temporis praescriptio nec titulum nec bonam fidem dcsde.

82쪽

rat, ut hic frustra post I o. annos de bona fide quaeratur, V. eleg. Bacbον ad Tr. vol. 1.dis'. l. n.in n. Oibι adegatos, quibus addeCofer. adc.quoniam per

vel certe alias nec actionibus commodati vel depositi tanti temporis spacioptat scribi possiet, si scilicet ad hanc praescriptionem bona fides foret necessaria. illis tamen ob negligentiam non petentium sine dubio praescri

hitur pertextum universalem in supra citata l. r. F. . C.de annal. excepi. Et

manifestδ satis ex d. g. r. apparet, hanc praescriptionem pertinere etiam ad actione furti, vi bonorum raptorum, atquin nullo modo ex parte suris,

vel raptoris praescribentis potest esse bona fides. Quare longissimi temporis praescriptio procedit etiam ex mala fide. Potest de haec tertio loco addi ratio: quod res & actus qui non sunt meraefacultatis, sed jars etiam, spaciolo .annorum praescribantur. d. l. i. q.C. deprasin; o. res o. n. Iam vero quamvis το offerre precium& redimere rem venditam in arbitrio de potestate sit venditoris, sicque res facultatis, attamen haec facultas competit venditori oblato precio iure quadam,quod ei conventione quaesitum fuit ξ Et ergo ut reliqua ju ra personalia praescriptione tollun tur, ita & jus ist ud eadem tolli debet rtam certum enim quam certissimum est, hoe ipsum, quod venditori rem venditam restituto precio redimere ac retrahere liceat, id ei cominpetete vi pacti istius adjecti, Et ergo haec redimendi saeuitas ei ex conventione fuit quaesita, & per consequens. licet τὸ offerre precium Serem redimere fit quidem facultatis, ut tamen venditor eum enectuosis ferre remque redimere possit, hoc ex jure obligationis descendit, atque ita juru est. Unde saeili negocio submoventur rationes, per quas tum Doctores Camerales Geil. Myn g. v. lac. quam coeteri, contrarium defendere voluerunt. Principalis ipsorum argumentatio hae e est : Quae in mera facultate consistunt, nullo tempore ne quidem per mille millia annorum praescribuntur, deriapublici sed offerre&restituere precium sicque rem venditam repetere,eonsistit in mera iacultate: Ergo &e. Verum jam ante ostendimus, ipsum τὸ oferre de repetere esse quidem facti& merae facultatis, ast ut cum effectu offerre precium liceat, id ex pacto de ita Iurueste, per t. 3. ibi jα osserenda pecunia. de distraa pign. an autem ipsi juri offerendi precium praescibatur, de eo hic quaeritur,quod nos affirmavimus : III enim Iin: Ergo prasicriptibile, per regulam generalem d.ι. Sas d. l. q.

83쪽

3 .d l. 4. d. i. I. H. Unde in argumento isto aut Minorem falsam esse necesse est, aut id solum ex eo inferri. ipsum τὸ offerre piae scriptione tolli non posse, quod concedimus, hinc potest quidem venditor post , o audi plures.etiam annos adhuc offerre precium, sedemtor cogi non potest, at id accipiat, remque emtam venditori reddat, quoniam juri offerendi praescripterit, adeoque contra venditorem post tempus offerentem. exceptione praescriptionis, de finitae actionis sese emtor defendere poterit. Neutiquam vero sequitur: offerre & redimere est in nostra pote state & ita res merae facultatis 1 Ergo etiam ipsum jus offerendi & redirimendi: vel alias ita omnis actio& pelle cullo merae facultatis futura e-.rit, atque sic nulli actioni praescribi posset , etenim & inpotcstate seta. facultate quoque nostra est, an & quando agere vclimus, i. t. C. ut nemo

ina M. vel acc cet. Ergon est a timi plum quoque jus agendi erit facti meqxaeque facultatis Hanc itaque phrasin: esse mera facultatis: explicare de hemus, de nudo tantumfacto agendi, oferendi, oec. cui ideo nunquam praescribi potest, non verbetiam de iplo jure agentoseundi, cum esse diu, cui prae scribi potest. Et poterunt studiosi hic obtervare hanc maximam. Quae res citra ullam obligationem & eonventionem jure natura vel gentium, cuj dlcunque arbitrio libero permissa est, illam esse mercfacultatis. Tales res seu actus sunt, ire, ambulare, piscari,aedificare,&c. V sh conci pract. 3 .lit. F. in quibus cessat praescriptio hine etsi per mille millia annorum in ariola mea, quae juicta tuum palatium fuit, non aedificaverim non tamen possum prohiberi ι'Aeservit. V.P.L8. C. dessir. Oaqu Gl.in lai. deferrit. V. P. Cceterum in hoc sensu, jus offerendi&r dimendi rem, merae facultatis nec esse nec dici potest, quoniam, uti di ximus, hoe jus conventione quaesium suit. Altera dissentientium prin cipalis obiectio haec e st, actioni nondum natae praescribi non potest, tr. s. sin. ibi. nisi ex quo actionem morere patuerint. C.de annaleraept. privatio e uim praesupponit habitum, dicunt Philosophi. Sed hoc in casu ante oblatum solutumve precium nulla nascitur venditori actio, argum. l. q. f. . . rob cred l. 9.g. 3.de pignor act. Ergo Z c. qualis autem oblato solutove precio nascatur actio constat ex I. L. C. depact. int. emt. Orend. Gida. o. I6.

3, Myo g. g. O 69.n. m. Verum respondemus distinguendo inter actionem,eja que exercitium : athio ipsa statim nascitur ex pacto contractui adjecto . 7. 3.1Aepact.I. it. C.eod. Pace etiam ei praescribi poterit: Exerceri ve-

84쪽

viri vero leu institui non ante potest , nisi sit oblatio realiter iacti, pedi Cuniaque soluta, d. i. q. g. r. d. t. p. f. s. 9 g. tin. Et quando hic duimur. actionem ex pacto de retro vendendost uim nasci, intelligimus qllodno, tandum est ipsum M o Tetendi S: redimendi, quod hoc venditori statim a tempore contractus vi p cti illius competere incipiat i potest ita que venditor intra 3 o. illos annos quandocuns ei platuerit precium os ferre & rem redimere oblato solutoque vero precio, si rem re venderedi reddere gravetur emtor, actione ea, quae oblatione solutioneques icta nata fuit, contra ipsum experiti: ut hinc videri possit. objectionem istam impertinentem esse utpote cum non de praucribenda actione post restitutum precium nata , quaeratur, sed de ipso jure offerendi ex Pactoqi sito, quod quidem etiam actio quatenus omnis actio justa cultas expetiendi est) dici potest.sed quae tamen statim a tempore con tractus fuerit nata, & ideo quandocunque intra tamen legitimum dc definitum so . annorum spacium) competere potuerit. Jura itaque Ois rendi tanquam statim eompetenti tectῆ prae ictibitur, sublato vero hoc D ferendi iure, in consequentiam etiam impedituralia nasci actio. Ete nim oblata solutaque pecunia haec demum nascitur, ast pecunia post 3 o. annos non ampliu& jure &sic cum essectu potest offerri: Et ergo iis blato per praescriptionem iure offerendi, frustra de nativitate alius actionis disputabimus,adeoque etiam frustranea haec erit objectio. Solent etiam adversarii hic urgere verba in pacto is expressa: quandocun

omnino nihil operarentur, si locum haberet praescriptio: in contractibus autem nullum verbum debet esse frustratorium.&si neministerio aliquid operandi. U. Gomed. adpr. I de ac . n. 8. se nisi itaque haec & similia verba exclusionem praescriptionis operarentur, sic etiam frustrar tui su a opinione venditor & deciperetur. V. Geit d. Ο Ι 8. Sed tamen ra sis probamus illos, quos citat Geu ibidem : qui verba illa Cirilitir acci. pienda putant. & ideo adjecta a partibus, ut excluderetur tempus breavius,quod frequentius alias pacto huic adjici soleat: Et ergo verba seminper,perpetuo crc hic spacium 3 o. annorum significabunt, quomodo ipse JUin. initi I. de perpetis ramp. act. actiones tricennales vocavit perporuM ; nimirum quod 3o. annorum tempus, in locum perpetui tempo ais, quo olim acti oves vivebant, hodie fuerit introductum, d. m.I.depe .

85쪽

to In Dre PublicoHPrivato

oteinpact in prin. Non dissitemur tamen si pacto conditio uci dies ad lecti sui sse proponatur , adeoque obligatio conditionalis aut ex die fuerid, existente conditione vel veniente die praescriptionem demum currere, in quibus terminis loquitur l. 7. 64. C depyssiripi. O.ann. quae & ideo nobis hie nihil obstat, qui de obligatione pura disputamus. in qua a tempore contractus incipit praescriptio. Unde corruit latio Ge1hardi. dee 6. sic concludentis. si pacto Certum tempus puta 4o .ann.expressum sit, utique ante illud nulla praescriptio curreret. I si. g. 1 1. de est. ed. quidni itaq; & si infinitum tempus expressum, nullo unquam tempore currat ξ neq; enim id probat expressed.l. 7. S. . uti ipse inquit, quoniam de obligatione conditionali loquitur Z Et quod in E L 3 i. g. 21. dicitur valere conventionem hanc ut in perpetuum retrahere liceat, ibi perpetuam non infinitatem temporis significat, sed des pacto 3o .annorum, quod in jure nostro, uti ostendimus, tempus dicitur perpetuum,accipi opor tet. Possunt alias contrahentes tempus longiis vel brevim ipsa praescriptione tricennali expresie pacto adjicere, quae conventio ut rata habetur, ita quoq; intra illud res retrahenda est, d I si. g. ra. sed si per verba temporis i ndefiniti: quandosuns c. pactum conceperint,intelliguntur contrahentes, tempus, lege ad agendum definitum approbasse. intra quod ideo similiter ut jure suo experiantur de rem redimant necesse est.. Sed satis, nam quae aliae objectiones hic moveri solent,eas resolvemus imquast, acadseq. quoniam utril communes sunt.

XVII. a juri reluendi pignoris 3 o. annorum Jacm

praescribi possit e

o Uaestio haec praecedenti assinis, de aequὰ controversa est, quam

interpp. nostri ex iisdem rationibus vel ad vel destruere solent, ita ut sere illi qui in praecedente quaestione negat cvam, eandem dc in hae tueantur, quos itidem longa serie allegat Perlub dyart. t. concl. pract. s. n. 26. adde Groen ad Geil. lib. a. concl. ι8. n. i. qui alios addit . e co ntra verbqui ibi de sendetunt amrmativam, illi quoque & hie eandem piae runque retinent, quos similiter videbis apud eundem Berlich. d concl. 3. num. 6.9Grarcn. d. cstncl. 18. n. . Reperiua cur tamen aliqui,e quibus est novi ηὶ

86쪽

Iohan. Karpen. dicis t. qui inter hasce quastiones diversum jus statuunt,de quidem ita, quod juri ex pacto repetendi rem venditam praescribi possit ab emtore contra venditorem, sed non possit prae scribi a creditore eon tra debitorem,quo minus offerendo debitum,actionem pignoratiliam tibi acquirat, quomodo quidem illi in Qua l. Acad preced idem nobiscum sentiunt,sed in qtiastione hac disseruiunt: Uerum eum differentiae rationes solidas non videamus, nos etiam hic assi antem sententiam tuebimur,& longissimi temporis praescri prioni locum adeoq; hoc jus praescriptibile esse ostendemus, atq; ita idem jus de quaestione utraq; statu 'mus; tum quod & hoc in casu obtineant constitutiones generales in I. I.

est , omnemactionem&omne jus sive privatum sive publicum Io. vel ad summum 4 o. annorum spacio excludi; eum etiam quod & hic praestriptionum ratio ac livor militent, tum deniq; quod ει generalius t quendo etiam debitor rectὰ dicatur habere;vi debitum, ut re luat pignus, Fertich. d. comI3. in rubrica ct n. i. prout igitur jus osterendi precium, ita quoq; ius offerendi debitum praetcriptibile erit, cum, quod maximὶ hic urgemus, sufficiens inter utrumque differentiae ratio nouappareat,neq enim disserentiae ratio nes quas rapen.d. I proposuit satis faciunt,veluti illa,quod pignus sit debitoris proprium L .Cin pignor. ga. res autem vendita sit ipsius emtoris, satis enim perspicuum est, et si pactum de retro vendendo adjectum sit non tamen hoc impedire translationem dominii, Tr. vos i .di '. 2 Lib. I .lit. a. Et ergo facilius dicemus,abemtore domino contra venditorem ita paciscentem jus offerendi praescrtibi posse, sed tamen idem non peraeque facile posse i creditore non dominaeontra debitorem fieri; vel maxime, cum & Dd. dicant auctore Baed. vol. a.consss. mala fidei possessorem non posse pra scribere dominium, posse ramen dominii confirmationem praescribere et Et ergo cum uterq; tam emtor quam creditor non habeat bonam fidem, quia sciunt se rememtam MPignul acceptum ,oblato precio debitove quandocunq; debere restitu re . consequitur emtorem quidem dominii sui confirmationem praescribere posse, ast creditum dominium ipsum haud posset ac consequenter recte quidem juri offerendi precium, non autem juri reluendi pignus praucribatur. Sed respondemus,prout praescriptionem longissimi temporis non impedit mala fides, sicuti in qu/Lacad. prac. olle adimus ita ne

87쪽

que hoc quod res , contra quem orae scribitur , ejus sit propria, vel alias multo minus actioni commodati vel depositi tanti temporis spacio praescri bi posIet quippequod res deposita commodatave sit depcnentis comis Laodantisve propria , quin imo quia pignus est debitoris proprium, ideo ad effectum dominii praescriptibile, siquidem praescriptionibus etiam dominia rerum transferuntur,l. 2o. C. depact. de quamvis Geditor malae fidei possessor sit, quia hic tamen de longilsimi temporis praescriptione quaerimus, & hanc mala fides non impediat, nihilominus ideo ipse rectheontra debitorem ius reluendi praescribere potetit. Addit Tonea d. decisallam differentiae rationem,& hane,quod rem propriam reluere,depens deat ex meta facultate de libera voluntate dominii, quam de prorsus ne gligere ei liceat,actibus autem, qui jure merae facultatis ezerceri possint, nullo tempore praescribitur V. qMA a d. prac. Verum nondum satis animadverto, quare magis hoc ius pignus reluendi quam alterum illud jus rem venditam redimendi, sit merae facultatis cum utriunq; descen dat ex iure obligationis, quam debitor in judicriam initia: oc tempus desducere potuit 2 debuit, mesent . crestin. y CorinnI.vari es 2. n. 2.Uns de nulla sequelaestr Jure mera facultatis rem negligere licet. Ergo justeluendi est im praescriptibile; sicuti hoc ipsum ine uest. pracia. pluribus ostendimus i sane rem propriam libere negligere licet, sed tamen hanc dominorum negligentiam lex punit: unde usucapionum jura. V. in rart. acta. 3 2. Aliam tamen adhucΚvend.lo. differentiae rationem de st, nimirum quod debitor ante oblationem debiti nullam habeat actionem,quae ratio adissentierati ita insermatur ubicimq; actio non duci est natat ei nullo modo potest praescribit i . n. C de annal. except. Atquino ndum soluta pecunia debita actio pignoratilia nata non pignor .act. Ergo eidem praescribi nequit, sed ad hoc argumentum etiam in quas . prac satis respondimus: Breviter hic dicimus,sicuti venditori ex pacto de retrovendendo adjecto statim nascitur jus redimendi rem venditam, sic etiam debitori statim atque pignus contractum est, exi pso contractu pignoris nascitur jus resuendi, etenim prout pactum ad jectum, perinde quoque ipse contractus pignoris revera mater hujus j ris offerendi vel precium vel debitum est; neque enim sine illo pacto

venditori neque sine hoc contractu debitori jus istud offerendi compo ere posset : utroque igitur casu statim die contractus iure isto uti posi

88쪽

sam. qu.ppe causa posita, etiam effectum poni oportet: prout vero venis ditor hoc iure sibi ex pacto competente , non ante cum effectu experirἰ potest quam precium revera obtulerit, sie quoque debitor non antequam debitum solverit, d l. s. s. s. oblato autem precio debitove sint legitimumtamen tempus, veluti Io ann. nascuntur postea actiones vel ex vendito, LI. C.depa I. int. emt. vel pignoratilia. d. h. 9. , . . Qui bus illi si vel e nator vel creditor rem pignusve reddere morentur, ut,

possunt i Quare impertinens isthae e est objectio, cum ita non depraescribenda actione pignoratilia, sed magis de Dris offeredi ex distinctio ne hic quaeratur: sublato autem iure offerendi & reluendi , in conse quentiam etiam impeditur nasci actio: Quippe quae non nascitur ni oblata prius pecunia: sed pecunia post triginta amvelapsos offerri cum effectu amplius non potest, quoniam jus offerendi hae longissim item poris praescriptione sublatum sit, adeoque postea offerens exception temporis repelli possit. Frustri igitur de nativitate hujus actionis b c

testim lublato & ex incto jure offerendi tanquam necessario antece dente veluti causa, plane etiam consequens vehiti effectus, sublatum videbitur, cum ad impediendam actioni pignoratiliae nativitatem subfitiat, si eius necessarium antecedens exstinctum fuerit. Et frivolae e iusdem Bellichii d. Miu 3 n. t 6 I8. D. rationes sunt, velivi a quod bροι na fide& titulo ad praescribendum habili opus sit,quo utroq; careat creditor , qui dein lupet quoad effectum praescribendi non postideat. Lis. D. usucap. Et ergo minime praescribere possit; sed ad hasce rationes jam latis in qMil. prae. re ondimus, & omnino hae nullius momenti sunt, quod plurimi etiam ex dissentientibus sub oluerunt, qui hinc eas ne attingerunt quidem : De longissimi temporis praetcriptione hic quaeritur, ad quam hisce requisitis minime opus est, V. d. quast. Mad. practi ibi,urgatos: neq; enim hic quod valde notandum quaeritur aut loqui mur de praescriptione proprie tali, quatenus haec a uisitio est sed de juris offerendi exsti nctione q uae etiam latasgnificatione praetcriptio diciatur, quatenus nimirum longissimi temporia praescriptio altem exceptio est, unde possessor post o. annos non iure aliquo acquisitionis hanc praescriptionem opponit, sed de solo lapsu temporis excipit,sicque excesPtio ae temporis quae est fiuitae actionis, se delaadit, quare nec huic pose sessoth

89쪽

si In Iure publIca oe privata

flori mala fides impedimento eis e poterit cum se in sola ista exceptio ne temporis fundet quoius debitoris suetit exstinctum &haec praeseriptio inducitur ex sola non offerentis . aut non utentis iure sibi compintenti, cessatione,adeoque a parte debitoris venditorisve fundatur,ut se in ptae scriptionibus huiusmodi quae sunt longili. temporis . tempus nua dum cum nuda & simplici possessione, etiam absque bona fidelassiciar, Fului.ad tit. I de usucap. n. I s. 939. quod exemplo actionum commodati di deposivi jam ante confirmavimus. Confer Partador. e. I reri quotid. f. LUnde nunc quoque corruit ratio CVacii ad I. I 3. de usucap. θ in π. C. de prascr. Io. ann. sic inferentis: Creditor debitori non autem sibi,& ita alieno nomine possidet,d. l. t I. Ergo nulla temporis praeseriptione debit rem repellere potest, vel, creditoris possessio debitori ad praescriptionem prodest,t. lisi usius I. 7.I. . C. praescr. 3o Elgo ablurdum est

dicere praescriptionem creditoris debitori polla nocere,&c. Quoniam si bona ista sequela. quomodo actioni commodati depositive tanti temporis spacio praescribi posset & creditor non propriὸ per praescri Ptionem seu veram usucapionem de qua loquuntur d. l. is. d. ιε. Sed 1olam temporis exceptionem sesedefendit,& de jure offerendi per longinquam debitoris cessationem exstincto excipit: Solent etiam dissentientes moveri textu L lo. Ofn. C. pignor is Sed frustra, cum in iis non de longissimi, sed longi temporis presicriptione respondearur, differunt autem longi & longissimi temporis prascriptio, quod laaec saltem exceptio.

sit, V. Par Iad. d. la.. Scimus adhuc alias rationes nobis obiici, sed eas non moramur , vel leviter in iure exercitatus eas ex iam dictis diluet, Unica tamen adhue superest, quς alicujus momenti videri posset, qua utuntur plurimi,etiam Cujac. addi. C. de prasi. 3 o. ara O Boraboli.de Uur. .6. n. I. ne alias creditor ex pignore cujus precium plerumque excedit debiti uantitatem, si id reddere non cogatur, duplo sere plus accipiat quam ei ebeatur, quo ipso sane Lex Commissoria in pignore locum sortiretur, contra I. n. C. depact ign. V. Lorab. d. I. Verum facilior tamen responsio est, nimirum in genere hanc usucapionum naturam esse.dominium uni auferre & alteri adiicere,I. s. deu 'cap. cum vigilantibus jura subveniant. Et nonne u lucapiones plurimis in casibu merum adferunt lucrum, vel uti quae ex causa depositi, commodati de consimili hus procedunt λ ut

tanto minus absurdum sit qua adoque & hoc in casu ex praescriptio plus

90쪽

plus consequi creditorem, quam mutuo dederit; si e igitur in hae deprecedenti quaestione affirmantem opinionem amplectimur, tametsi negativa usu recepta sit, alioque jure utamur, ut in simili M. in Lir. de re judic.

XVIII. Edi litium g dictum nunquidpertineat quoque

ad locationes 3 ubi explicatur l. 63.

de aedit .c dict.

UDiles Curules ut occurrerent sallaciis vendentium &emtoribus succurrerent, quicunque decepti a venditoribus sucrint, Emto-Tibus duas actiones proposuerunt, scilicet Redhibitorium & AEstimat viam : de quibus actionibus aedilitiis est tot. tit. in I . de adii. e ct redhibet. O quanti min.θ tot tit.in C.de adisit. act. Redhibitoria venditionem reri scindit in totam. reddita re vendita de precio recepto,rebusque omnibus Testitutis in integrum : Estimatoria seu quanti minoris, rescindit venditionem in partem, ea enim emtor agit ad hoe, ut quanto ipse pluris e metit ignorans rei qualitatem aut quantitatem, id venditor, idem e iam ignorans. damnetur sibi reddere. V. eleg. Cujac. in parat. de edit. edicti Ediles itaque suo Edicto , Venditionibvi omnes staudes amovere studuerunt; Cceterum jam hinc quaeritur, edictum hoc aedilitium, quod est de emtione venditione propositum, nunquid etiam ad lacationem O conductionem pertinere extendiq; possit 8 san E IC. P* ind.I. 63. deas eiadi t. quamvis quidem manifesto satis attestetur, ad venditiones solas hoc edictum pertinere, attamen ibidem subdit ille, cur autem de Iocaiationibus non etiam idem quod de emtionibus edi etiam fuerit, mirum videri; Et revera mirum hoc videri debebat, habent si quidem familiaritatem inter se emtio, venditio, & locatio conductio permagnam, adeo ut iisdem juris regulis consistere dicantur , I. a. de locat. ut proindὰ ratio non parva subsit producendi aedilitii hujus edicti ad locationes Seconductiones: quid enim si foriὸ aedes in quinquennium conduxero, ac primo anno deprehendero esse pestilentes, insalubres, mald sanas, cur mihi non licebit agere redhibitoria, ut locator aedes suas recipiat, dccecedamus sine poena locatione conductione quoniam hactenus u-- . Tri lique

SEARCH

MENU NAVIGATION