장음표시 사용
51쪽
Dei movere nonnunquam corda hominum in quaedam , quae abhorrent ab usu quotidiana ,
eademque impellere in res , quae communem hominum operandi modum excedunt , non ideo statim tantorum virorum inspiratio dc instinctus damnandus est , aut cum risu excipiendus . Porro inter multa , quae nos docere
optime possunt, observantibus Cardinali Bona , S. Francisco Salesio, & Prospero Lambertinio , talem impulsum agendique modum plane siningularem habere Deum auctorem , id maxime expendendum est, an aliquid contigerit, quod vere naturae superet vires , & insolitae actioni divinum nescio quid superaddat , ut sane ac eidit in memorato divi Benedicti iacto, atque etiam aliis in gestis SS. Bernardi, Antonii Pa lavini , Clarae Virginis aliorumque Sanctorum qui ad res plane insolitas obtinendas, ex spe. elati Divini Numinis inspiratione de instinctu, Eueharistiam adhibuerunt. XVIII. Sed quoniam de singularibus Graeeorum usibus scribimus , in hujus rei confirmationem abs re non erit SS. Graecorum nonnuli narrare exempla virorum , qui divino, uti Be
pedictus, a flati spiritu , insolitis plane modis suum in sanctam Eucharistiam amorem & fiduciam contestati sunt . Quod eo libentiu
52쪽
etiam facimus, quum narratio harum rerum adtractationem quam suscepimus de singularibus usibus Graecorum, etiam petineat. Sic Lucianus itaque Presbyter Antiochenus absque ara in carcere pridie quam obiret , sacrum secit, loco altaris proprio pectore usus . Cum enim Nicomediae in earcere detineretur inclusus , eumque tristes moerentesque discipuli circum. darent, quod proximo Theophaniae festo ille non posset sacra mγsteria celebrare , ipsis umvo non liceret Eucharistiam sumere , ipse quamvis dire vexatus inedia , aflictusque plagis mirum in modum, sacrum in carcere peregit, saeroque pane Discipulos resecit singulari modo , ut ex actis noscimus ab Anonymo certae fidei scriptore Gr*ee exaratis , latineque factis a Lipomano ac Sur o, atque a doctissimo Bollando denuo recusis a . cum ergo, inquiunt acta , advenisset dies festus Tbeophanio rum , qui expectabatur, desederabant quidem di. scipuli baηe ultimam a Magistra eonsequi divini
Usterii relebrationem . Videbatur autem esse dubium quonam modo mensam quidem in carcerem inferrent , aut laterent impiorum oculos , cum naui quidem tune partim illie adessent, partim C autem
ca Act. II. Tom. I. ad diem VII. Ianuar.
53쪽
otem aeeederent, ille vero: mensa quidem, In quit , erit vobis hoc pectus meum , non ut aris bitror Deo futura minus bonesta ea, qua fit exinanima materia , templum autem sanctum vos mihi eνitis , me omni ex parte circumdantes. Et
sc hae facta quidem sunt hoc modo . Iam enim ut quod esset sanctus in sine vita σ remissῆ
erant custodes, Deo, ut ego quidem arbitror, qui mari rem honorare volebat, ct suorum Discipulorum non sustinebat inconsolabile videri deside. rium, sciente , ut eitra impedimentum fierent ea , qua erant proposita . Hine cum omnes eos martar fecisset in orbem eonsistere at inter se invicem alter prope alterum flantes , eum tuto
comprehendereηt , Iust suo pereori imponi signa diυini sacrifieii . Postquam hae fecissent , σ in
caelum prorsus sustulit obtutum , eum jam vix posset extollere, preces peregit eonsuetas. Deinde cum divina plurima esset Usatus, σ sacro ritu omnia peregisset proposita, ipse o fuit parriceps Sacramentorum , ct transmisit ad eos qui aderant , ut ipse quoque ostendit in altima ad eos epistola sa . Lucianum imitatus est Theodo.
retus γ a) Passus est sub Maxim no A. tis. Eusebio teste tum Ecclesiasticam scribebat historiam ; obiit vero diu , quae Theophaniam insecuta est, uti praedixerat. Exi id.
54쪽
retus , Cyri in Palaestina episcopus , qui , ut ipse narrat a , satisfacturus piis votis Ana choretae Maris , qui sponte in cellula inclusus , a multis annis inde pedem nunquam extulerat , divina mysteria in eadem cella per git , usus altari non alio , quam manibus ex pansis sibi adstantium diaconorum . XIX. Perillustre etiam insignis in Eucharistiam fiduciae exemplum habes in iis, quae de Patre, sororeque item sua Gorgonia narrat Gregorius Nazlanetenus b . Pater eius Gregorius gravis-sma oppressus infirmitate sperans sacro adipe salutem se consecuturum, intra cubiculum sne ara ea nocte sacris mysteriis operatus est , quae Christi resurrectionem praecedebat , quamque
tunc temporis populus una cum clero sacris
in canticis hymnisque in majori Basiliea agitabat. Sed melius suerit Gregorii verba, quam nostra perlegere . MUerii tempus aderat , inoquit , σ veneranda statio , atque ordo ad ea, C et qua
de Luciano Chrysostomi sermo panegyricus , postridie festi Epiphaniae pronunciatus; quae diei circumstantia AnOnymi Scriptoris Luetaneae passionis confirmat narrationem . Colitur S. Martyris memoria a Graecis die I s. Novemb. , ut ex Menologio & Menatis patet , atque ex Anthologio a Clemente VIII. adprobato . Agit de ipso Eusebins in Hist. lib. 8. c. I 3. & lib. p. c. o.
a In Hist. Religiosa. bin orat. de Obitu Patris.
55쪽
u. celebrabantur, quietem oe silentium tenens ,
eum ille ab eo , qui mortuos ad vitam reυο
eat σ a nocte sacro- sancta excitatur . Primo paulum se movet, deinde firmius, mox exigua admodum re obscura voce famulum quendam ex iis , qui assistebant , nominatim acetium praesto esse , ae vestem porrigere , manumque subiicere rubet . Qui cum non sine stupore adesset prom. teque obsequeretur, ipse manu tamquam baeulo ductus , Mosen illum iu monte orantem imita. tur, fractisque ac debilitatis manibus ad orationem compositis , alacri animo eum populo vel ante populum mysteria peragit , paucis quidemo quibus poterat verbis , mente autem ut mihi videtur, per quam integra. Rem miνami βι- ne sacraris in sacrario, sine altari Derseus ssacerdos a m fieriis procul remotus . ὀτ τυ Θαμ
, ΘυM1ς , ιερεὰ , πορρω Ν λελουμεν- . κ. τ. λ. Atque bac quoque illi a Spiritu sancto aderant, ipsi quidem cognita , praesentibus autem haudquaquam perspecta . Postea eum Eucba-νsia verba , ita ut consuetudo fert , e fatus esset, ac populum quasi benedixisset, in lectulum rursum se conjicit , cumque paulum quidam
eibi admisisset , ac somni parriceps factus fuis
56쪽
aflatu. atque eonsilio factum Gregorius dieit 3. nam parens eius recuperata illieo salute manifesto miraculo ad ecclesiam post Domini Re surrectionem accessit, sacra encaenia cum P pulo celebravit , atque in grati animi signum. immaeulatam hostiam Servatori Deo obtulit. XX. Pari in Eucharistiam confidentia ; at que spe S. Gorgonia Eucharistico pane usa est, tamquam pharmaco salutari, quo ab extraordinario morbo , medieisque incognito sanare tur; mulierem illam aemulata, quae Christi simbriae attactu sanguinis profluvium compressit rcum caput suum , inquit idem Gregorius Na-Σianzenus a , pari eum elamore, Iacomisque, quibus abundabat muliereula illius instar, qua 'olim christi pedes rigavit altari admovisset , nee se prius illud dimissuram esse denuntiasset , quam sanitatem obtinuisset ι ae deinde hoc suo
pharmaeo eorpus totum perfudisset: ει που τι
commiscuisset, o rem mirandami statim liberatam semorbo sentit , atque oe eorpore σ animo σ
57쪽
mente levis discedit, pro Dei mereede id quod
speraverat , consecuta. Non inepte porro ex hoc inusitato Gorgoniae facto colligitur eandem plenam habuisse transubstantiationis fidem , qua firmissime credebat Eucharistiae particulis sanctitatem ae vim inesse stabilem & inhaerentem 3 quae cogitatio sensusque jam subire non potest illorum mentem & animos, qui non ad mittunt transubstantiationem . Nugantur vero Felhavius & alii , vimque maximam Gregorii verbis inserunt , dum putant Gorgoniam non
panem Eucharisticum penes se habuisse , sed nocte processisse ad Ecclesiam , ibique aram ante prostratam quaesivisse si quid reliquum panis aut vini in Liturgia pridem adhibiti super altare remansisset , quo tamquam pharmaco abuti posset. Namque clarissime Gregorius refert sororem suam ad morbi sanationem adhibuisse, quod e corpore, vel sanguine Christi recondiderat, seu si ad verbum vertere ma lis , thesaurizaverat: necesse igitur non habebat seper altare quaerere, quod jam antea penesse recondiderat sive thesauriEa verat, nisi se in-ma, atque nullo modo serenda violentia Fel-havius velit recondere aut thesauridare idem si gnificare prorsus ac quarere. De voce cantit pon a Gregorio adhibita agunt Bessarion ,
58쪽
Roffensis Martyr, Bellar minus, Perronius, A eudius & alii. Mihi magis probantur quae ex Ioanne Damasceno sa & Elia Cretensi b responsiones peti possunt. XX t. Cum usu bautem Eucharistiam sepeliendi , ut Basilius , Gregorius , aliique sece.
runt, altera consuetudo, communionem stili.
eet defunctis praebendi confundi haud debet , uti inscite a celeberrimis etiam rituum scriptoribus iactitatum novimus. Abusus iste se qui in Galliis & Africa praecipue inoleverat, orientem quoque pervasit, uti ex Synodi Trul
lanae, seu Quini- sextae canone LXXXIII. eruis dimur in haec verba et σωμασι
i Lib. 4. de fide orthodoxa c. I
b In Orat. I. Gregor. Theolog. c emadmodum Eucharistiam, ita osculum qu que nonnulli veterum mortuis concessere, ut a Concilio Antissidiorensi , sub Gregorio magno celebrato , discimus: a quo uterque abusus damnatus est . Morem porro se invicem deoseulandi ante Euchari iliae percepti nem in signum unionis, mutuaeque charitatis ab aetate Apostolorum ad Innocentii III. usque tempora Christiani servaverunt. Cuius quidem rei adeo fideles observatores veteres ruisse videntur, ut vel ipsum oscularentur Sacerdotem, cum alii non adessent, quibus hoc pacis & dilectionis signum ante Christi Corporis sumptionem exhiberent. Sic Mariam JEgyptiacam , cum a Z etima Abbate vivifica dona susciperet , osculum primo sancti senis ori dςdisse , legimus in eius actis , quae graece lati neque extant Tom. I. Mens April. Αα Ss. ad diem II.
59쪽
πλα αν μεταλλοπω . γεγρα πται γαρ, λάβροε , φάγω ' in απνεκρῶν σωμα--λαβῶν δυκtνται φα γειν . et temo mortuorum eorporibus Euebaνsiam communicet e scriptum est enim r Aeeipite , es comedite a mortuorum autem eorpora non possunt accipere , nes comedere . Aoc modo , praeter alios, Eucharistia abusos illos haereticos suisse qui mortuos baptizabant , a vero non vlia detur alienum. Hic suit error Montanistarum, de quibus S. Philastrius laeulo IV. seribebat hi mortuos rebaptiaeant; Μarcionitarum etiam de Manichaeorum , reserente Ioanne Chrysosto-mo a . Horum astutias sane ridiculas in moris tuis baptizandis refert Constantinus Harmenopulus b . Quare alias inter caussas quibus excitati Africani Patres Coneilii tertii Carthaginiensis , mortuis dari Eucharis iam prohibuerunt , ea fuit ne mortuos baptigari posse crederetur e corporibus defunctorum , inquiebant se Eutharistia non detur: dictum est enim
a Domino r accipite ct edite ι cadavera autem nec accipere possunt nec edere . Deinde ea υeniadum a) Hom. XL. in I. ad Cori b) Lib. II. de Sectis. c Canon. q8. Habitum est hoeee Concilium A. q97. sub Stricio R. P. praeside magno Augustino.
60쪽
igum , ne mortuos etiam bapti ari posse Ir
trum infirmitas eredat , eum Eucharistiam non dari mortuis animadverterit 3 poterant enim Christiani rudiores , qui Eucharistiam moris tuis non baptietatis non dari conspicerent shoe ita fieri existimare propter desectum bapti Lmatis , & inde baptietari eos posse , ut post
baptismatis consecrationem Eueharistiae quo que munere donarentur ca , . Manc eo uetudinem mortuos Eucharistia donandi diu in oriente perdurasse , atque in defunctos Praesules praecipue sui se usitatam ex Balsamone colligimus, qui in expositione memorati Trullani canonis haec habet bὶ et τὸ μεν τὸν
ctus Panis antistitibus post mortem tradatur, σβic sepelliantur, existimo hoc fieri ad eveνtendas Damonas, ct ut per ipsum tamquam viaticam de eatar in eoelum, qui magna ct apostolica pro-
a Vide Paschasium Quesse l. in in notis ad Colis lect. Canon in operib. S. Leonis, & animadversiones FF. Balteriniolum Tom. IIL. ruet. edit. Operum ejusd. Pontificis.