장음표시 사용
31쪽
etiam eos censet, Di nihil adfirmant scripsisse. oua, inquit,
in noto consessoque esset. Ipse autem tria eius Volumina recenta illat, ioctrinale, Politicum, Physici . Plinius, Proclus atque alij, alia eius citant: atque etiamnunc Aurea carmina circumferun-Aitu. Ruse tur, Hieronymo asυσα et γγέλματα dicta: quae etiam Iambli- ' chus, ut idem ait, latissimo opere est commentatus. Citatur & Sto-
baro sepius: etsi reuera ego ad priores inclino, germanum eius scriptum nullum fuisse, sed a discipulis sub magno illo nomine quaedam druulgata. AvD. Miratum me debeo dicere, te sic exanimo sita obseruauio diffundi in cius viri laudes. LIPs. Prorsus ex animo; & iudicio tamen, nisi fallor. Multi mihi & boni rν. Tusc. suffragantur. ut Cicero: FIthagoraspraestantispientia , ον vibialitate. Vbi tamen de nobilitate haereo, nisii sitquam doctrina parr. Di- rauit : nam a genere non fuit. Idem Cicero: 'thagoras Plato,bcupletissimi auctores. Apuleius: Vir ingenio ingenti, ac profecto, suPRA APTUM HOMINIS, anima ustior. Condi-.
gnum hoc illo est: sicut istud Flavij I kphi. Πυ γλας ὁ
omnes qui vNQUAM philosophatisium excedere; is, dico, PIthagoras iam non solam nouit non Iudaeorum instituta, sed etiam in multis sECvΤvs EA m aemulatus est. Et addit Hermippum au- storem, qui in vita eius prodidit, mutita a Iudaeis in suam Philosophiam trainusisse. Quis abnuet, qui illa pauca etiam, reliqua n his , lustrabit & cxaminabit Z Illud autem Clementi traditum, nescio an admittendum , circumciseum ον recutitum Iudaico ritu. fuisse.Alius videriti hoc nunc in viri laudem iure traham,quod jό illeipse Flato, nihil ab hac sectri vel utam deuius, Pythagorissat..M. ψω. Quod & Aristoteles asserit: μ' Ω-εἰ -- φιλοταγας, η
ctas philosophias, Platonis superuenit commentatio. in multis quidem assecla ω Pythagoreorum comes, tamen propria quae t forsim ab italica, habens. Atque haec, quod indignere, tam laudabilis secta,
32쪽
secta, acriter quidcm, sed non diu viguit: &scholim euu durasse non nisi ad nonam decimam generationem, Laertius scripsit. Quae
Vna, inquam, Voce novemdecim istae generationes sive Etates copulantur, temporum foedo errore. Nam addit h extremos
fuisse, quos Aristoxenus , derit, Xenophιlus atque alij, ex Philolai g Euryti Viplina. At vero illi compares aut leuiter suppares Aristotelis S 'Alexandri sevo: quomodo igitur totJAetates Z Eminuero ipse Diogenes numerat ab Olympiade LX.: &,age,produc ad CXX. quo censere licet eos dictos peruenisse. Si communi more λειάς siue cietates triginta annis desinis; vides quantum abes. Itaque verius divisim legi ἔ- κήδ,α, dc accipere nouem vel decem. Sed notes etiam , dixisse Laertium id eli colD-gium stu corpus illud non vltra mansisse. nam quin singuli Scsparsi diu postea suerint, non est fortassis ambigendum. Sed publice igitur statim post Socraticum illum fartum, ut est ingeniorum ' κοανοτο-οι, desita & emortua illa Pythagorisi secta, etiam in Italia ipsa. ubi tamen, longo interuallo, reuocare conatus P. Nigidius Figulat, de quo Cicero: Denique sic iudico,post De viii. isios nobiles Pythagoreos, quorum disiciplina exstincta est quodummota 'U ' do, cum in Italia Siciliaque viguisset, hunc exstitisse, qui iliam renouaret : etsi communius verba Ciceronis accipi, de Naturae scien tia posse, non co negatum. Sub Augusti deinde aeuuna P. Sextius pater exortus est, qui huc inclinauit: sed & post cum Seneca noller. 'Ipse de se: Non pudebit sum, quem iuueni mihi amorem Epist. Pythagorae iniecerit Sotion. Docebat quare illa animalibus abstimusset, quare postea Sextius. Dissimilis mirique caussa' erat, si viriquem nisi . Enimuero ad illum, Eusebij notam in Chronico traho, quae eliquadragesili secundo Audisti anno. Ibi scriptum : Xissus Tythagoricus philosophus nasiitur. Prauus, aut nullus, hic Xissus: & in meo scripto codice Sextus. c quo nibit ambigo Sextium rescribere. Quia cnim animalibus abstinuit, habitus vulgo cius sectar: ct si Seneca contra tendit. Nam alibi: Epli ine Ius est deinde liber ah extii patris, magni viri, siquid mihi cre- '' sin bicet negent, Stoici. Viges Z Stoicum ipse vult: at negant alij, de Pythagoricum, inquit, censent. Sed de ipso plura ad Seneca m. Visa igitur caput tollere haec secta, sed conatu invalido
33쪽
statimque bona fide corruit & defecit. Seneca: Pythagorica ilia inuidiose turbae schola praeceptorem non inuenit. Heu, na tam parum vivacia aut simia esset Atquin iterum repeto,non aliam se clam vel auctores cnec Stoicos excipio videri mihi magis ad Prudentiam & Sapientiam iuisse. Tres Graecanicae Thilosephiae partes, an sectae : ac primo de CA ERT 1Α porro natio Philosophorum , GRAECANICA L est: etsi vix scio an hoc nomen iure tueatur. Non quidem ex asse. nam & multi eorum ac fere primi, exteri aut Bambari ut ipsi appellanu fuere: in Graecia tamen ViXere, atque eos docuere. Triplex haec iterum facienda, Poetica hetica,Ele rica: etsi alij solam Ionicum recensere contenti, sed nos ordinem amamus, & discrimen hoc iure adnotamus. Poetica est illa vetustissima, in qua Musaeus, Linus, Orpheus, Hesiodus, H merus: quos certum sapientiae studia coluisse,& largiter hau- sta propagasse, sed versu ; S fabellarum velis multa texisse. Nam id aeui augustius censebant, & maiestati rerum aptius, carminibus complecti, & grandiore sono efferre: quod mutauit primus Pherecydes Pythagorae doctor, mersuum nexu repudiato, i ,riun conseribere ausiu passuis merbis, ut Apuleius loquitur, id est statutis atque vulgatis. Sed inter istas, incredibile est quantum
unus H o M E R V s emineat: cui palmam ingeniorum, ab omni aevo, iure meritissimo Plinius adiudicat: cuius immortalem semque naturam Fabius veneratur & suspicit: cui ipse Democritus hoc elo tum tribuit. φυσεως - ν Θεα υσηc, επέ-
- σοφα G -- ἐργασουθ : Homerus naturam fortitus diuinam
34쪽
fundiorque mens mulge socculitur in iis versibus. Quς eruenda scilicet est, sed non nisi ab eo,qui ipse mentem Sapientia tinctam habet. Ideo Plato censuit, ου--c ἀμυήποις ω σοφίας ὁμηρι- In Alcib.
qui initiati, nondum sapisitiae, incidere in Homerica poemata nefabe las censeant Heroem Eumscribere. Neque herculcs scripsit, scd ut arcanis sacrisque vela solent oppandi & aulaea : sic ipse a primo profanorum aspectu subduxit altiora dogmata, & fabularum oppanso quodam texit. Atque ut diuina omittam quae in examinanti mirifica, & ad sublimem nostramque veritatem propinqua) ad mores & Ethicam tamen palam conducit. & ut
datio Virtutis est binomnia ipse eo dirigit, nisi R id parergi ornatus cau accedit. Satis, etsi nec satis, de Homero, & Poetica philosophia: e qua fructum hunc capere, non nisi magni virieli, & aetate iudicioque maturi. De Ionica Philosophi Thalete auctora: de successione eius, atque examinati Sidoni quidum mersus: de Socrate ab eo fictis eaeque in Tabula propo . VENIO ad Jonicam: quae nomen & numerum praecipue habuit. cui initium Thales dedit: & quos ei apponunt septem Sapientes. De illo Iustinus Martyr, dc Diogenes, .sωrον ' se 'δ φυσικῆς φι-ο μας αἐξ : primum Naturalem philosophiam incohasse. Atque idem primus capud Graecoso astrologiae secreta rimaturi ab codem Diogene traditur,in Solis deliquia conuersionesque notasse. Haec omnia nulli praeceptore asus, nisi quod cum a Dptiis δε- cerdotibus , ω profectus, familiariter est versatus. Itaque hunc quoque hausi ste e fonte Barbarico verum est: imo ipsum fuisse Barbarum plerique asserunt, e Phoenice oriundum, Iudaec finitima, & cum Neleo patre Miletum migrasse, ibique ciuem adscitum. Obiit Olymp. Luit 1. Successit ei Mnaximander e le-sius: huic Mnax eves Milesius: huic Mnaxagoras Clat memus.
35쪽
qui PRIMv s scholam e . Mileto Athenas traduxit , ut Clemens notat, & initium dedit nobili huic Philosophiae domicilio: et ' si Diogenes hoc adtribuit Archelao, qui mox successit. Sed so lasse parum cogitato. nam ipse in Vita Anaxagorae, triginta amnos cum Athenis egistὸ, idque a et icesimo aetatis annoadfirmat: denique Lampsaci obiisse. quando igitur Mileti docuerit, sederitque 3 Et successor Archelaus Atheniensis , consensu omnium Socratis praeceptor. Omnium dixi, quos equidem viderim. si tum Sidonium excipio, qui in hac decantata successione alti quid mutat aut turbat. Nam ita scribit, ubi ex proposito eam
Auartus Anaxagoras Thaletica dogmata seruat. o unior huic iunctius residet cosiga ,sed idem duateriam cunctas creaturis aera credens. Post hos Arcesillas diuinά mente patratam coniicit hanc molem, confietam partibus ictas uas Aremos vocat ipse leves. Socruti post bunc
Sectia micat. Quid hoc est 3 in numero simul, & personis, Variat. Primum, Iuniorem coligam quem appellat 3 Archelaum censet accuratissimus & doctillimus eius interpres: dccaussam habet, quia Plu- Lib. i. De tarchus hoc ipsum de Xere, ad scribit Archelao. Sed EArcesilas a i i digitur ille quis est Θ nemo alius interposuit, , omnes Archelaum se μή doctorem Socratis secerunt. Nec lane Arcesilas ullus innotuit , in hoc coetu , ante illum Academicum, de quo statim. 11ca sententia, cosiga ille iunior non sit Archelaus, sed GDiogenes Apolloniates, qui reuera condiscipulus & collega Anaxagorae apud Anaximenem fuit. Clare auctor in eius vita Laertius: qui δρipsamillam de Mere sententiam adscribit. , πιει , - ἡ 'ον
sectum, genitorem esse mundorum. si non legendum , ὀν κα μω: quae in mundo Conuenit in hunc magis, quam Archelaum.
qui quomodo collaga sui doctoris ξ quomodo iunctus ei resideat quae Sidonius notificando huic scripsit. Sed nihilominus in
Arcesila haeremus. expediamiae 3 sortiter, & Archelaum, non nOlente versu , rescribam. Nonne hoc melius, in sententia Ar-
chelai aliquid labi Sidonium, quam toto homine aberrare'
36쪽
AD sTOICAM PHILOSOPH. LIB. I. 23Nam hoc de Atomis, nemo istis, sed Democrito & cius ligurritori Epicuro delegauit. Ergo ista secta Ionica, & hactenus limplex, atque in P0ficis dedita tantum; Socrates sit peruenit, qui, ut hoc quoque cum Sidonio,
Ad mores hominum limandos transsiat sum: ZEthica introduxit. id est, quod aiunt, de caelo ad terras Philosophum deuocauit. Magnum virum suisse. credere tot magnis viris par est: sed ipse monumenta ingeni, sui, praeter discipulos, nulla reliquit. isti plures fuere, doctrina scriptisque nobi-Ies: & qui velut ossicinas sapientiae plurifariam instruxere. Ab hoc capite iam sectae natς, 6 tanqua ex alto vertice aquaru diuortia: quas recensere, Vereor ut longum sit, & cum tui taedio, mi Auditor. A v D. Mconc Θ iamdiu aueo perdiscere. Adiui enim: sed ut in labyrintho consulas semitas implexasque vi- . deo, & vestigi astatim reduco. Thescum te mihi praebe, & filum dirige secuturo. LIPs. Imo poteras hoc absque Theseo. cisi alij, fateor, carptim & breuiter tangunt; Laertius, qui ex pro sesso voluit aut debuit, neglegens vel incon stans suit. Audi igi
37쪽
Metrodidectos. illius filius. discipulus, successbr. TheodorM
a quo Aseroici. qui iidem Erastui. & quibusdam
38쪽
AD STOICAM PHILOSOPH. L IB. I.
PLATO Athenienss. Deusippus Arheniensis, Aristoteles Stagirites' ex sorore nepos Pla- a quo Peripatetici. tonis. Xenocrates Chalcedo- Theophrastus Erefiis.
Polamo Atheniensis. Crates Aihe- Crantorniensis Solanss. Hactenus VETvs Ac demia r dc in Platonis praeceptis istimanserui. sed Crantoris discipulus ' Hipparabia Metrocles E ENO Menippus Strato Lam- Demetrim eius uxor. huius Cittiam, Phorm- frater. a quo civi. Sιοuirdepsacenus. Phalar uia Dcon Troadens. Aristo Ceus.
Critolaia Phaselites. Dis Iu quibus seorsim inox dicam &diducam. Blan Bor sthenites, in secta
Arcesilain, auctor secundae, siue MEDIA fuit. patria Pitanain ex aeolide. Latinis est Arcesias. Lacydes Cyrenain: quem Nouie Academia auctorem bis terque Laertius faciti falso, si Tullium, &Clementem, Empiricum, aliosque audis.
Ilege in Pergamenus Laertio. qui est Clementi IIQUlau . Carneades Cyrenaevi, verus auctor N e. - . VAE Academiae: quartus, ut Cicero, ab Arcesila. Clitomae is Carthaginien . A M. Ni,, & Charmidas: qui Qv ARTAM ta . . instixueaunt. Empiricus aperth, & ex
39쪽
Sectu Eleutica , m variatio in auctore. Confundi cum alias a quibusdam. Successio in taberi.
VI Disaei oculis Ionicam successionem, mi Auditor: te
tia ELEATICA superest. de qua Cicero: Omitto o. uia quae relicta iam videntur , in Herisium, qui in cognitione cν scientia 1 mum bonum ponit. qui cism Zenonis auditor esset, Nides quantum ab eo dissenserit, quam non multum a Tutone megarici, quorum fuit nobilis disiciplina: cuiuου, Ni scriptum ' deo, princeps Xenophanes, quem modo nominaui: deiuri eum secuti Farmenues m Zeno.
itaque ab his Eleatici philosephi nominabantur. Post Euci des, Socratis disicipulus , JHegareus; a quo iidem illi Cugarici dicti , qui id bonum flum esse dicebant , quod esset num. In quibus verbis de Herisio quod notat.verum est: & e Stoico nostro Stemmate liquet , itemque Laertio in eius vita. Sed de Xenophane nodum habet, quo4 sequitur: Principem eum disi*b egaricae fuisse. Imo Euchias ille fuit, quod ipse subdit, & Tabula nostra dicit Eleaticae autem caput Xenophanem olophonium, qui tum pore Hieronis regis Siculi fuit, , Epicharmi poeta: , Clemens Alexandrinus palam facit. Nisi ea mens Ciceronis, consentire sere Megarices Eleaticos:&. quamquam nomen ab Euclide mutarunt, rem fuisse a Xenophane; etsi nomen secte tunc datum a duobus discipulis qui Eleates erant: Parmenide , inquam, θίZenone. Si quis melius, audiatur. Ceterum,nostio sensu, Eleatiaca diuersa est a Megarica: & ortum successumque hunc habet. XENOPHANEs Colophonius. Parmenides Eleates. uel sus Samius. o Eleates. Icucippus Eleates.
40쪽
AD sTOICAM PHILOSOPH. LIB. I. Democritus Abderites.
Diogenes Smymaeus.. Mnaxarchus Abderites.
Hi sunt Erasi, etsi quidam paullo aliter disponunt: scd ego
cum alios, tum Clementem maxime sum secutus. Video Laer- tium,quid Laertium 3 maiorent auctorem Strabonem,cum Italica siue Pythagorici sectui hanc'confundere: an quia Parmenides de Zeno Itali fuerunt 3 Nam Elea siue Velia in Lucanis est: & ab istis Eleatici dicti. Tamen dogmata valde diuersa sunt, Scinthi placeat separari. Satis de Graecantes: quam Vatro quidem attollit,& magno elogio, Canam veritatem Atticae philosephiis alum- nam facit: sed tamen eius apices nonne vides Barbaros suilleZOrpheum e Thracia; Homerum ex AEgypto, Vt plerique, certe in ea doctum,ut omnes; Thaletem e Phoenicia, Zenonem ex eadem; multos ex Africa. Imo unae Cyrenae plures dederunt, quam ipsae Athenae: & nobiles magnosque. Eae autem AEgypto finitimae, & haec Iudaeς : denique, uno verbo, ab Oriente sapientia orta. Ideo, inquit Clemens, Καὶ ο τειαν Da αλμοῖς p. strui d
admonitioni conuenit, oe est uti a. Habes de Sectis, quod sufficit: nec enim omnia: de Varro apud Au glistiniam valde plures collegit. Ex triplici enim primario Bono, quod alij in Ani- 'i mo, alij Corpore, alij Hroque ponebant Varrosubtiliter frutatus, eip. ..
tam multam dogmatum varietatem aduertit, ut adducentas octoginta
otio Sectas, non quae iam e sent, 'd esse possent, adbibens differentias quasdam, perueniret. Quomodo autcm, idem Augullinus dicet: