장음표시 사용
121쪽
ςa HisTORIAE SEPTIMI AN Sagendis par erat, ut nihilominus altissima quadam rerum
divinarum contemplatione seipsum, ceterosque exced ret . Hujus cum virtutes, Vel ipso honae odore famae, ac latere nesciae , mortalium advocassent theatrum, actum Florentiae modo , sed in Urbe etiam omnium sem
tibus celebrarentur; Bonisecius ipse Octivus in sinu ga
debat , quod suo tempore, itaque opportune, tam Clarum
diluxisset sanctitatis exemplum. Siquidem jam pridem
Camaldulenses in Apennino eremiticam vitam degentes erebris literis Pontificis aures compellaverant, ut Iahanti eremiticae rei adjutrices porrigeret manus 3 obiisse que rentes magna ex parte eos, quibus decus illud vitae maxime inniteretur; novos, inexpertosque successisse, quos tyrocinium magis, ac rudimentum, quam praefectura deceretκam vivendi rationem talem utique rectorem requirere , quem omnes omnino, longoque tempore exercuis
sent virtutes,emeritumque insigni prudentia ingularique tolerantia cohonestassent: flustra Eremi horrorem, solis ludi rem, ac se se attollentium fragrosa montium juga sui Nonachos admonere incit, nisi dc adsit qui verbo, exemploque rem arduam, di quae propemodum recessite moribus hominum , valentius adesinum propellat :summae, addentes, laudi Pontifici staturum, si quam Ronaualdus olim in Italia iam pene collapsam eremiticam disciplinam restituerat, ipse paterna, dignaque tanto Pon tisice cura, sensim declivem, pronamque vitio hominum, erexisset. His semel, &saepius, supplicum Monachorum vocibus Pontifex provocatus . tandem adjecit animum ad rem Camaldulensium sublevandam; quippe qui pervide ret, ct universae rem Ecclesiae commodam: & Hetruriae toti haud injucundam,maximeque decoram futuram. Itaque ad Septimianos respexit, quorum per id tempus celebre sanctitatis nomen erat s quippe qui docti silentium, inundissima Culitate decori,obedientia promti,praedivites
122쪽
LIBER TERTIUS. 93 nuditate, & securius solitudinem videbantur posse inire , ct excolere sanctius. In quibus, ut supra diximus, David Cisterciensis maxime praelucebat. Hunc ergo amplissimo diplomate donatum, Eremi praepositum & invitum, S a sentem renuntiat Pontisex. Qui post oneris detrectati nem ingenuo rubore plenam, Pontificis jussa facturus ad Camaldulenses prosectus est; a quibus tanquam coelitus datus, exceptus, ita deinceps Eremiticam laudem provexit, ut inter ejus sanctissimi instituti columina facile numerari possit, ac debeat. Haec illa totius Italiae celeberrisma Eremus est, quam ardui Apennini dorso incubantem, contemplatricis vitae sedem sibi delegit Romualdus ille sanctissimus. Α Septentrione ei imminent fiagosae cotes, Perpetuo pene gelu rigentes. Μeridiem versus subjectum Casentinum habet, nobilissimum Hetruriae tractum, Us cis , Castellisque sitequentem, cujus accolae bellica laude clari habentur. A dextera, hoc is, ad Occidentem, s pinos colles exorientis fluminis Ami nobilitant in n. hula ; a sinistra vero, hoc est, ad Orientem, haud pauis
clementiores rupes Tiberim amnem,tum primum exiguis
vagientem undis per subjecta juga devolvunt. Locus to tus , ut fere montuosa sunt, in praegrandia saxa diriguit ι inter quae, si qua mollior, sinceriorque tellus exsurgit, pro ceram emittit, enutritque Abietem, quae ubi excrevit in Visam, sacro locum rotum persundit rrore, qui adeuntibus religioni sit, ac timori. Templum, quod totum sero psallentium subselliis oecupatur, procvi rentibus in longum semitis, quas hinc inde proseminatae Eremitarum cellulae elegantissimε sepiunt, quasi deductis lineis pro centro est, quo, perstrepente pendulo aere,noctes, di qum impigre conveniunt Monachi divinum pensum de more persoluturi l Cetera vitae ratio, ad praescriptum Regulae D. Benedicti conformata est nis serie severior eremitici anstituti .ensur Miqua eam coarctaverit . Hic ergos
123쪽
hisce moribus usus, cum aliquandiu David Cisteretensis summa cum laude sanctioris vitae Camaldulenses praecemptionibus imbuisset: demum jejuniis, ac vigiliis fractus venerabilis senex in Eremo vitam finivit, suorum quidem Cisterciensium gloria, Camaldulensium vero nunquam satis laudatum moderationis exemplar . Et suorum quidem temporum selicitati deputabat Garrias, Septimum tales aluisse Μonachos, quibus Εremi solitudo non modo pro delitiis esset, & Paradiso; sed quorum etiam praeceptionibus, ubi res tulisset, sanistior redderetur, ac purioria Interim dum ex hujusmodi spiritali proventu laetatur Gartias; Florentini Septimianorum in Quaestura fidelem, salutaremque operam saepius experti, ipsos iterum ad forum , atque ad Reipublicae non temnenda muri
nia Summo Pontifice ad id adhibito impulsore elicere
conantur. Siquidem cum Carolus Amerinus Florentiae Praetor esset, cujus etiam praeter ceteram potestatem y partes erant publico sigillo tabulas obsignare, ut iisdem a Μagistratibus fides esset homo furacissimi ingenii, cum c mnia turpissimo quaestu dimetiretur, adeo ut etiam jussi
dia venderet, pecuniaque corruptus semel, nullum Eacbnus esset, quod non auderet; eoque jam res processisset;
ut obscuriori conjeetura in clarissimum indicium versa, jam aegre posset latere;cum nefasti dies,qui Iohanni Baptissae Florentinorum Divo turetari sacro diei praeludunt; illuxissent; Carolus cum gemmis , i auroque, omni Cori mutato peculio, ac supelle stili, ipso celeberrimae diei perrvigilio, cum tota Civitas ultro, citr6que mittendis; acci piendisque e publico muneribus in omnem eflanditur laestitiam per inti equentem Civitatis portam, dubia luce , commutatoque habitu, Reipublicie sigillo secum ablato, clanculum, ac Rede dilabitur . Ubi vero clarior lux ap petiit, recenserique coepti rugistiariis sunt, qui em, dis
Publico ex voto celebrioribus supplicationibus civili
124쪽
LIBER TERTI Us. j pypompa interesse solebant; constitit tum deesse Praetorem, quem sua ipsius facinora abire Μagistratu, ac e utare
compulerant . Fit murmur primum in vulgo; dein clarior circumvolat fugae Lama, mox liberiores exsecrationis voces etiam jaetantur in trivus I asserentibus cunetis sunt post factum, hominum ingenia citra errorem ad divinandum promtissima haud mirum esse, nullo pers quinte fugisse Praetorem, quem suorum ingentium sic letum furiae jam pridem exagitaram. Interea abierat ille, Hetruscique imperii fines inviolatus, felixque excesserat,
publicumque sigillum eo consilio diu apud se habuit, ut
vel ingentem pecuniae vim, si redimendum curassent, a Florentinis exprimeret, vel quam publico edicto iaabeuntem vulgaverant multam, ablati ressitutione deprecaretur . Sed fallaciam, astumque perfugae ipso contemtu elusere Florentini. Siquidem scriptis quaquaversum epistolis, prioris autoritate abrogata, novum induxere sigillum, publicoque Senatus decreto sanxerunt, ne iaposterum publicas tabulas obsignandi apud Praetorem aut quemquam Civium jus esset , summaque animorum consensione Senatui visum est, tanti momenti munus Septimianis Monachis deserre . I iInter haec, cum perfidiosum Caroli furtum saniori consilio ejusdem stater germanus detestaretur; reluctanti demum per vim dedi actum Florentinis sigillum gratis,
supplexque remisit , instine transfugium, temeritatemque fratris utcunque excusans, Herculis clava innixi, exuvi que leonis induti excavatum ara habet imaginem, ut ipsi nuper in Septimo vidimus, non tam expolito opere permsinam , quam illius adhuc rudis seculi monumentum . . Ceterum eam curam aegre concoquebat Gartias, hinc lautoritate Pontificis, illinc Florentinorum prome
riris, ad civilia suos, eaque plena sollicitudinis, ct curae compelli munia; virumque monasticis institutis egregie
125쪽
Garilae septimia. i. Monalterii Abb eis plenam identis fimae me selliae e gasaim . conuersis uiis has sapientillia,
96 HIs TORIAE S EPTIMI ANAE cultum maxime angebat, ita sub Vbaldo acceptae , Inltae. que summa cum laude Quaesturae praecessisse exemplum , ut ad recens oblatam sollicitudinem devitandam , vix utilum honestum effugium patere videretur. Ergo dum haeret, dumque ipse secum deliberat, quid in ea re facto opus sit, pensitanti occurrit, quando Pontificis haud detr elabile urgeret imperium ita rem totam salubriter temperari posse, ut certis conditionibus oblata, vel respueretur omnino ; vel si recipi contigisset: quam minima sacrorum virorum, qui divinis operari solent, jaetura fieret. Itaque intrat Senatum, verbisque honorificis laudat egregiam in se, suosque, civium voluntatem; seque praesto esse affirmat, ut jussa perficiat: veruntamen justo dolore morderi, ejus generis Μonachorum penuria premi, qui
pro dignitate rei tanto muneri attribuerentur; multum
enim in Septimo de divino cultu detractitan iri quod piae aures vix patienter audire sustineant si, qui reliqui essent,
ad civica munia traduci contingeret: esse Conversos, ge'nus hominum externis rebus addi stam, qui publicis obsignandis tabulis commode, ac divinae rei minori cum detrimento, sufficerentur ; hos se libenter missurum, ut eorum fideli opera publica res, quandiu vellet, uteretur ,
multaque insuper addidit, quibus hominum, alioquin vili conditioni . quos se missurum spondebat, aliqua honesti species induceretur. Denique praeter spem responsum
tulit, mitteret quos Vellet, ea tamen lege, ut qui venissent, unam minise fidelitatem asta rent. Ex eo, omnium in
genti admiratione, Florentinae publicae rei Cancellarii S ptimiani Conversi visi sunt 3 hoc est, vilia Coenobitarum capita; dc qui coquinae praesertim, verrendisque quisqui
liis addici solerent. Rem omnem, quod novitatem ma xime saperet, accurate Iohannes Villanus prosequutus est,
in suis historiis: idemque D. Antoninus Florentinorum Antistes alicubi retulit, quod ad ea usque tempora, ct
126쪽
LIBER TERTIUS. 9ydeinceps res sine exemplo videretur futura. Discant hinc nostri temporis Μonachi, quam sancte monasticum institutum per ea tempora a Cisterciensibus coleretur, quibus utique suspicacissimi homines , quique ob mutuam suspectam potentiam, assidue in armis erant, tam saepe, tamque trepida Reipublicae munera demandarent: rursusque animo pensent , quam aegre illi, quamque coacti, claustri cancellos transgrederentur, qui mallem, suorum potius
viliores quosque tam splendida munia capere, quam ipsi, vel ad horam, claustro egressi, videri in publico. Candidi scilicet illi mores, vitaque priscorum ab omni ambitions
procul, nos utique coarguunt, ac urgent, qui luculentam
nobis injuriam fieri putamus, s intra unius cellulae fines ad pedes Domini, fluxarum rerum vacui curis relinquamur. At oportebat, legisse illud Hieronymianum jam toties decantatum: Quid agis in turba, qui Monachus es λ Istudque luculentum Sanctissimi Patris Bernardi di,
istum: siuid tibi cum seculo, qui seculum spremeras 'Necnon experimento sensisse, optimam illam esse partem , quae ex verbis Domini jucundissime, secretoque hauritur.' Det veniam, Lector, si in medio narrationis cursu, me in haec verba modo impulit dolor. Ubi enim in melioris seculi exempla incidere contingit; volens, nolensque, cogor frontem diducere, ac monasticae coramptelae justissimis lacrymis parentare. Vix autem a Cisterciensibus, quod postulaverant , obtinuerant Florentini, cum Civitas quadam quasi impe tigine imperandi, Curso Donato, Rutaque Tosa noxiae ducibus factionis, scede iterum abiit in partes: cumquo pestilentissima lues Guelsorum, ac Gibellinorum in publicas,privatasque fortunas, demutatis tantum nominibus, saevissime debaccharetur, publica consternatio sibi invicem suspectos cives coegit tandem, ut jampridem explo ratae Septimianorum fidei committerent armamentaria. Ν Non-
127쪽
Relitiosismi Cutercissum incta itodii civitatis
Elis publici mo dus procedenda .
3 HisTORIAE SEPTIMIANAE Nondum enim liberae Civitati pro propugnaculo cI
elim adjectae arces erant, sed omni genere armorum i structo armamentario utebatur; undc sive civilium armo. rum classicum insonuisset, sive exteFna vis percimeretur δ& qui apud Florentinos stipendia merebant, & qui amantes Patriae essent, ad tinnitum campanulae , mallei ustus imitantis, arma desumerent, ut hostiles incursus possent propellere . Hoc ergo cum pro domicilis Septimianis Conversis esset attributum , vix inde ut in dubiis, trepidisque rebus minima neglexisse, magna peccasse est, eisdem pedem esserre licebat. Quin portarum Civitatis elaves ibidem, atque apud eosdem, diligentissime asserva.
bantur. Inde summo mano janitores, ut reserarent sores,
Septimianorum jussu tollebant, ad vesperum relaturi eo. dem, ubi vectibus ferreis clavibus obsignatis, diligentissi
me conclusissent. Cauta porro, omnique ex parte civcumspecta eorum conversatio erat, qui in eo munere versabantur . E publico alebantur; aberantque quam maxime a potentiorum familiaritate: tenuiorὰque dedi
ta opera devitabant, quod hujusmodi genus hominum sordida fere pecuniola ad maxima quaeque perpetranda
facinora impelli posse constaret. Si quid operis, impens,
que laboris e publico mercedis erat; Septimianus admini. ster in communem Coenobii usum expendendum accipiebat . Ita Praetori, ita Magistratibus ceteris parebant; ut legibus tamen majorem reverentiam praestarent. Ad
nullam inclinabant partem, si fructiosa Civitas seditione laboraret . Quamobrem Civitatis claves, sigillum, arma menta, publicum IEs in hominum nulla pecunia, nulla perfidiae mercede corruptibilium potestate fuisse, nutanti Civitati saIuti plerunque ibit, & commodo. Siquidem Potuit a noxiis civibus divexari multoties, foede diduci in partes, bellorum incommodis premi, clarissimorum virorum spectare funera, charorum exilio deseri, inno
128쪽
LIBER TE R. ΤIUs. 99xio, noxioque sanguine inspergi, subjectis ardere facibus, avaritiam Μagistratuum, peculatumque tolerare. Sed tamen , ea praeclara munera Septimianis occupantibus , cum nulli in immensum crescere liceret, libertatis jugulum neseriorum gladiis adeo immune fuit, ut una omnium vox esset; Florentinorum publicam rem tandia salvam futuram, quandiu Cistercienses ad ipsius clavum intenti sederent. Interea Gartias anno XXX. suae in Septimo praefecturae , bonis omnibus magno sui relicto desiderio, e vivis excessit: vir quidem genere nobilis ; sed in Deum, ac proximum pietate nobilior. Hic Septimianorum primus fuit, qui sive dulcedine gloriae captus quam nobilia pectora facile admittere solent sive, quod ejus moderatio,
nem magis decere videtur, ne res Ordinis deperirent, quae praeclare in divinum cultum ingessit, parvis incisis marmoribus, transmisit ad posteros. Cujus etiam si illustria facta , virtutesque immortalibus literis commendata fuissent, quas sola fama habet, testataque pietatis vestigia proloquuntur, atque ad nostram usque tulissent aetatem; profecto habituri eramus, quem cum sanctissimis illis, ac priscis Cisterciensibus usque ad invidiam conferre pos
. Ab exceta Gartiae, statim septimus Septimi Abbas
ANDREAs dictus est, non tam secunda fama, quam abs lato, Veroque Concursu virtutum vir memorabilis: sub cujus prudentiae ductu Septimi na res extra unius Coenobii muros coepit bono omine fines proserre . Cum enim lateret Andreas, purioremque Vitam, tanquam tu tissimo praesidio, recessu tueretur; virtus ipsa latere nescia totam Hetruriam pervaserat, uniusque hominis laude, MCommendatione Septimianam Familiam ex moribus Parentis, ut plane sanctam venerabatur. Quin ea virtutis opi. Nio apud alterius instituti homines tantum per ea tempo Na ra
In septimum Ab batem Septimianimn stetit Mona ehu AndreM Q.
129쪽
Andreae yeptitvita. no Abbati. Bonis inis ii Monatisrtum verendum traditur.
roo HISTORIAE SEPTIM 1 ANAEra valuit; ut integrum Coenobium nostro Andreae regena dum tradiderint. Locus ab Urbe Florentia decem non amplius milliariis distat, deflectitque dextrorsum avia militari, quae insignem trans Alpes, Urbem Bononiam ducit. Iter totum, usque dum Coenobium subeas,praealti, ac infrugiferi sere colles exasperant, nisi qua sorte annosa quercus, nec satis procera, quippe quae inter praegrandia saxa conetur exsurgere , pellendo frigori satis amplum proventum polliceatur. Nec mitiores Μonasterio sedem secere colles. Siquidem a Μeridie ita sisblimibus, hispidisque castaneis reserti imminent Nonasterio, ut non nisi proveetiim , adultumque, atque ad paucas horas liberius hauriat diem . A Septentrione per humiliores quidem colles, non tamen minus senticosos, arbussisque silvestibus impeditos, ei patet in Μugellum liberior prospectiis, iucundisiunum,acimacissimum totius Hetruriae tractum. Id est Bonisolatii Monasterium, olim clarum opibus, Hugonisque Conutis Atimeburgensis admirando viso nobilitatum
Hie ille Hugo est, cujus supra meminimus, quique Othoni III. secundo iti Italiam revertenti, ut Crescentii Romani Consulis, Imperium affectantis, retunderet a daciam, expellendisque e Campania Saracenis, egregiam in bello operam navavit, ae posca ob ingentia merita , perspectamque virtutem in armis,ab eodem toti Hetruriae praesectus est. In qua quidem Provincia administranda ita prunum se gessis, ut inter optimos Principes posset annumerari. Deinde a belli curis laxatum animum sen sun exaestuans juvenilis libido invase, itaque a publicae rei salutaribus studiis torum avertit, ut minum temporis in alta, scortatione, atque ad omnem luxum, jucundita
temque comparata venatione absumeret. Illucebant tamen inter probra libitarum, aedehonestamenta ludorum qualiacunque in Deipuam Virginem pietatis signa, qui
130쪽
LI BL R 'PERTI Us. to bus, ne abiret totus in praeceps, retrahi videbatur . inae in peccando cunctatio, vel remissio, aegrae menti aliquando saluti fuit , S commodo. Cum enim ad Vallem Arni venatione quamloque se se oblectaret; & quae latebant it siva Castri superioris, ut vocant, immissis canibus, tensisique in gyrum plagis, urgeret feras: repente exiliit cervo. rum hinnulus, qui, e a fuga Hugonem praedae avidum ira devium egit, ut sero longius a suis se equo delatum , magnoque in vitae discrimine versari animadverterit . Haesit diu ue equoque tandem desiluit: mox prae lassitudine humi cubantem, inopemque consilii deliquium animi pene coepit: ac paulo post eo periculo metum, adeo vehemens semes incessit, ut huc, illucque torqueret oculos, visurus,an infrugifera, incultaque silva praeberet,quo iure,
rim funem sedaret. AEquanti affuit aliquando tandems in iram vieto quam remissiori cultu venerabatur, Deipara Virgo , in nurum :n modum
eultu, &qui a flvis non abhorreret , ornara incederet, nodoque ad illa paululum collegisset vestem, longissimi itineris ea ratione fidem factura: ita tamen ficte, oculisque nitebar, ut & inculia nemoria birare, & quasi Luna cum uberiori luce perfunditum, extra nubes os videretur proferre . Mirantem cceseste tumeta insperato affulsisse silvis, ac pene fame enectum , invitavit illa comiter ad quaesitissima xenia, quae vase immundo m nugestabat. Sed inhiantem ad epulas, vasis terrebant sordes. Ut vero, divina Puella cundantem animadvertit; contractiori fronte, quae objurg ntis speciem praeseserret, subintulit. aequo sibi mious placere obsequium, quod ceterae Viraei sordes dehonestarent . Castigatus ille dejecit oculos: haeo Veris evanuit. Ceterum cum evasisset ad suos, non multo post, inter beatae vitae copias versanti excidit visunt, atque, ad ingenium rediit. Sed altero horribiliori mox castig tu. , sero quidem, sed tamen serio se respexit. Verrantem