장음표시 사용
171쪽
Μlta de Antonio Toecio Conver Septimi no in in in
i o His TORI E SEPTIMIANAE posuit, ut putarent, hunc illum Antonium esse,qui Tim thei collega nuper ad Cistercienses transierat. Sed nimiis rum , & similitudine nominis, ct pars sanctimoniae laude dolosi sunt. Namque is, quem modo damus, quemque Septimo praefecit concors suffitagiorum coitio, decem Mocho annis ante Cassinensium adventum, relicto seculo, Cliterciense institntum amplexus erat: lumen claustri, dc decus , ut fama est, qui gloria filiorum, qui sanctimoniil vitae, quique animi moderatione nulli secundus fuit. Μ morat in historiis Antoninus Florentinorum Antistes scribebat autem serme eo ipso tempore, quo praefectura tingebatur Antonius Septimi pusillum gregem , m gnum fuisse saetiim . Ego si quid conjectura assequor, veraque sunt, quae de gestis Antonii narrantur, haec se,
licet Antonini verba, non tam ad numerum Μonacho. rum , qui extra Septimianos fines nondum gressum extulerant , quam ad eorum laetisiimos in virtute progressus libenter retulerim et quanquam nil etiam vetet, utrumque intelligi posset cum postea Pontificum missu ingemtem aliorum Μonachorum messem probe excoluerint. Ac ex domestica quidem animorum sub Antonio cultura, unum Tuccium interim proseremus, qui conditione
pastor, professione Conversus,in humillimo vitae statu altissimum persectionis gradum assequutus est. Is in Alpi-hus Stalis pecuario patre natus, intra Caulas gregum
ineuntem aetatem exegit. Hunc mater, Cum Pareret,
difficillimo nixu disperiit; charique pignoris in curam rusticus pater successit, ac pastorali in pera tenellum gestabat puerum, flentique capellarum ubera admovebat. Dixisses eam, cujus insueverat lacti, materno plane assectu moveri, ita fulanti puero balatibus adblandiebatur, printensisque retro suffraginibus, patentium mammarum imvitabat ad suctum. Ubi vero niti pedibus coepit ; sic hilarulus inter agnos, quasi inter aequales lusit: nisi quod Diuili od by Corab
172쪽
LiBER QUARTUS. Iε Plerunque attollens oculos, coelesti spectaculo jucundissi-
pascebatur; ad stuporem tum Vero, cum se se intendentibus tenebris, quasi phrygio opere ditissune inter.
punctum syderibus intermicaret. Pueriles autem annos egressus innoxia virga devio minabatur armento; septa.
que fidelissivi nodi u circumiens nodoso fuste, εc sibi cavebat, S praedabundos, siqui ex insidiis erupissent, lucifugos lupos arcebat. Ubi res tranquillior esset a feris, dispositis nihilominus canum custodiis, ne securitate ipsa langueret, ipse haud procul a grege, provolutus in genua,
immotis, evibratisque oculis, contemplando coelo haere.
bat. Nulla illi interdiu ad talendum tempus, taediumque levandum pastoritia fistula; nulla amatoriae levitatis index ex silvestribus floribus pileolo agitta corolla, nulli profanicantus, qui saepius repetiti per otium, castam primum libare , mox saevius lancinare mentem solent. Ibi ille Potius figebat ex arboribus asiabre factam crucem; vel acuminato lapillo, in lapide item, cui major laevitas esset, ejusdem lineabat figuram, ad cujus conspectum Christiani incensius admoneretur officii. Non latuit diu Pastoris juvenis pietas, atque ad meditanda, capiendaque divina, indoles unice facta . Tuccium qui noverant, jam tum augurabantur omnes, fore ut impetus il le divinus in ma. gnae fastigium sanctitatis evaderet, si accurati magistri ac. Cessissent praeceptiones. Nec vana conjeetura suis. Siquidem hac de re admonitus Septimianus Antonius, haud aegre impetravit a patre, ut filium mnacho indutum sibi traderet in disciplinam . Ubi claustrum, annuente Patre, laetus inivit Tuccius, ipsius loci admonitu, qui totus tranquillitate, silentioque constaret, in divinorum con templationem se felicius penetrabat, iram attonitis oculis, menteque a sensibus propemodum alienata secum ipse mansurus huc illucque diverteret . Excutiebat tamen quandoque alumno hujusmodi divinum soporem provi-
173쪽
dus magister omnino salubriter, ne scilicet mens sine suo pondere longiusialtiusque,quam par esset,eVolaret, Apostoli memor, cui contemplanti gravia illa momenta addita erant stimulus, scilicet, carnis, Angelusque Sathana , qui nescio quarum aerumnarum gravissimos infringeret colaphos . Itaque quotidianum pensum laboris, qui ejus status conditionem deceret,exigebat a Tuccio: tum nudata peniths animi sensa, sui praeterea despicientiam summam, ad contumelias denique, ad opprobria sinceram, veramque laetitiam . bus coeuntibus, non dubitabat quin cetera felicem exitum essent habitura. Et quidem ita laboribus assiduis exercitus Τuccius est, ut nullus unquam mediastinus , jumentum nullum fuerit, quod majora onera tulerit. Par tamen, infractusque erat ad omnia, quod ejus mens haud exerraret a scopo, hoc est, ipso Deo , in cujus gratiam omnia latissiime exsequebatur. Ita autem interdiu aliis subserviendo subibat labores; in nocte iterum super se divina contemplando elevabatur, ut vita, &moribus illud expressisse Psalmi videretur: In die man λυιt Dominus misericordiam Ibam, es nocte eanticum
Seipsum porro oculorum contuitu, totius habitu B-ciei; candida de se confessione non modo communi parenti prodebat , sed etiam obvio cuique penitissima animi sensa nudare paratus erat. Nulla illi ad simulandum scena frontis, nulla a corde dissidentia verba: totus ille simplicitate constabat, ct ea quidem, quae ad priscos sanctiores mores propius videretur accedere: nullum ei unquam mendacium extorsit timor, confinxit jocus: nec ad pro
bitatem simulandam, amore sui seductus est. Ut liquido quae in perspicua aqua subsidunt contuemur; sic, ut vi disses, ita & hominis simplicissimos conjecisses mores. Adeo vero seipsum non amavit, ut etiam plus iusto despexerit. Namque, quod inter armenta pecorum alitus erat, Diuitigod by Corali
174쪽
LiBER QUARTUS. I 63 se despici plane arbitrabatur, si sibi melius, ac jumento, a
ceteris foret. Ridebatur; arridebat: urgebatur injuriis ;gaudebat: scommata, di steria, salesque in eum a male feriatis jactabantur insolenter; ea ipse non tam resellebat, quam in se jure contorta videbatur Hismare, cum diceret, 'bda mihi iactenti pecora admoverunt ubera, re sapiam λ Iam ejus in nocte canticum , nunquam intermissae preces erant, quas ut validius, quasi instructam aciem explicaret, Deoque quodammodo vim inerret, abditissimo utebatur secessu: quod ita crederet , eXpertusque erat, eo alumento mentem eolligi citius, ceterarumque rerum imaginibus exclusis, divinum illapsum dulcius hauriri. Septimianorum tempIum ad latus sacellum habet Divo Bemardo sacrum, quo,perantiquo Cisterciensi rku, a primarii templi finibus arcerentur mulieres. Hoc sor- nuratam subterraneam specum habet, quam, Cum per se nestram, vix e solo exstantem tenuem lucem admittat, ipsis Perpetuo incubantibus tenebris, tum mortuorum ossibus, quae illuc ingesta sparsa jacent, veluti sacram animus adeuntium horret. Huc Numen propitiaturus ad rat Tuccius seequentissimus. Ibi illacrymari, haerere immotus , mox furenti similis ululare, peccantium a se, tamquam a peracto reo, dirioribus flagellis repetere poenas, modo stans, modo provolutus in genua, modo redus' is
in supplicum morem ad pectus brachiis, modo protensis, confertissima suspiriorum phalange impressionem ficere
Cinio, lacrymarumque tempestate eluta, demum sere nus, laetitiis omnibus triumphare, sicque vario divini congressus eventu solidas noctes exigere . Ex quibus sane improbis, piisqne laboribus magna, ingentiaque retulisse illum, quae vitae puriori magno usui essent, nullus potest ambigere, nisi qui prius ignoret, essusissimam Dei liberalitatem esse, nullisque unquam mortalium officiis sup
175쪽
i 44 HisTOR 1 E SEPTIM 1 ANAErabilem. In iis autem, quibus a Deo ornatus beneficiis est, illud haud crediderim minimum, quod hujusmodi aliquando coelesti viso dignatus est, quod & alieni meriti
praeclarus judex esset, & ad illam nunquam desituram beatitudinem perveniendi meditantis cupiditatem acueret , cujus divinior species singulari Dei munere mortali-hus adhuc aspellibus objiceretur . Persolvebat divinum pensum Tuccius aliquando
pro soribus templi S. Mariae Magdalenae Cistelli Floren .
tini Coenobii, ac pedetentim obambulans, calentibus su spiriis, obtutibusque anhelabat ad coelum : cum ecce illicandidissimus ignis fulgere visus est, qui mox distinetus in radios solemni pompa, longoque ordine crevit in coe .lum . Ut vidit, in subitas, variasque cogitationes prola psus est, eidemque mox Antoninus, Florentinorum Antistes sanctissimus novum ingessit gaudium,admirationem ademit; quem triumphi medium caelites coronati choreis incinxerant, atque ad constitutam pro meritis in coelo si dem laetissime devehebant: Ut viri Sancti prospero su cessit; ut Sanctorum communi gratulatione, novo gaudio elatus Tuccius est i Ex eo laetior illi lacies, labor jucundior, reditus ad Deum suavior. Constitit autem viso fides, quod illa ipsa eadem hora , qua Sanctus e vivis excessit, sese contemplanti Tuccio obtulerit suspiciendum. Sed non semel divinus favor rusticanum hominem prosequutus est. Deiparie icuncula digitali longitudine Tuccius utebatur, cujus Contuitu in exordiendis precibus animum primum volebat incendi, ut imaginibus postea longe superior, in Deo suavius, pu'riusque conquiesceret. Hanc dii orum nostrorum con stans traditio est, simplici viro, innocentique fuisse locu
tam . ob idque post ejus obitum Religionis ergo specta bili Cistelliani templi loco collocatam; indeque certis, Inanifesti ite claruisse miraculis. In quibus illud, quod
176쪽
oni nostrorum contigit, exstitit admirandum. Per simis ductum coetui ad triclinium convocando, Μonachus quidam de more ordinis ex aere fusam, nec minimae magnitudinis pulsabat campanam, quae fornice hiscente, unde pendula exstabat, repentino, rectoque lapsu ita capiti pulsantis impacta est; ut cerebro finitimum coelum alte offensum, omnium de ejus salute desperationem exciverit. Ille inter anxios eluetantis animi anhelitus memor Virginis, quam exprimebat icuncula, tacito, latentique affectu pro incolumitate sua concipit votum; sensimque, quod violentus letus attulerat, animi excussit deliquium: relatoque per charorum manus ad te stulum, ita celeritercoivit vulnus, absolutaque sanitas consequuta est, ut ejus quam imploraverat, Virginis citissimam assilisse opem constaret. Μitto cetera admiranda quae ad eandem iconem Deipara Virgo patravit. Plures enim ex voto tabulas , quae illic miraculorum testes pendebant, peralbo sacelli parieti improvida manus detraxit . Unum subjiciam,
cujus ad iconem adhuc ex voto tabuIa luculentus testis
perspicitur. AEgrotaverat Florentiae jam inde ab adole, Lentia Dominicus, Vincentii Brunacci, optimi Civix filius ; is, qui postea factus Sacerdos, ac Prothonotarius Apostolicus, & S. Petri vijoris Antistes, divinum cubium summa cum laude promovit cumque proximum esset, ut pestifera degrassante febri, tumoreque faucium strangulante, ex insperato periret; Μargharetae Guidiae matris piae seminae suasu, propriaque pietate in Virginem,
ejus opem implorat, repente excutit morbum, tabulamque, quae accepti beneficii referret mentoriam,grati animi
ergo suspendit. Sed jam ad institutam de Tuccio revertamur historiam. Hic igitur cum usque ad exaetam aetatem, omnem vitae partem ex unius Antonii nutu Institutam haberet; adeo quae in sanctioris vitae cursu occurrunt adversa, nul-
Itidem De parastheneficio euidam Septimiano Monacho gravissimh deiscumbenti . ptis inanius inlisimh.
177쪽
1 5 HISTORI A SEPTIMI AN Elo negotio propulsabat: ut cum Voluptate etiam, gratiarumque actione versari in illis videretur . Qui enim ex alieno arbitrio toti dependent , vectorum more, in eum , qui sedet ad clavum omni jactata sollicitudine, cantantes, curisque vacui devehuntur ad portum. Etsi autem sub vitae finem, reflantibus tentationum ventis, aegre ad opin- tum litus videretur posse accedere; enavigavit tamen isti. citer . Cum enim, gravissimo , qui ei postremus fuit, seviente morbo, anxiam jam ageret animam; qui vitae mortalium Calcaneo, hoc est, postremo eximi solet acrius
insidiari, abeunti sese insessum, molestumque objecit: Christianaeque disciplinae mysteria, quantum quidem ex reluctantis verbis conjici potuit, technis, putidisque cavillis apud imperitum, rusticanumque hominem elevare conabatur. Sed ejus pugnae diutina meditatione hostis obarmatum Tuccium offendit. Cumque callidissimus oppugnator, ut sellat, modo circuit, modo accedit propius , modo in sua obfirmatum sententia,dedita opera, ad tempus videtur relinquere, artisque, ct ingenii mutatione lassat aegroto in corpore mentem it gnarus Tuccius illius ancipitis pugnae victoriam in una fidei stabilitate positam esse, ictus omnes. intortaque nequissimi ignita tela scuto fidei imperterritus excipiebat, intermortuis subinde vocibus indicans, se libentem, volentemque communi ECCI siae arbitratui, fideique subscribere. Ad quinque non mi
nus horas, anceps, atroxque Pugna tenuit. Cumque a
reluctante nil aliud extorqueri posse appareret, Daemon turpiter victus, fususque dascessit; hic autem coelesti risu plenissimus sincere victor migravit. 3Nec obscurioris simae tinctitatis sub Antonio, Ar- senius Sergaddius Florentinus fuit. Hic cum vetusta Ar-
λα,-, M..issi senii nominis majestate, priscam illam AEgyptiorum Pa- uintilia trum severiorem disciplinam iterum in claustra revehere' 'isus est ι sermonis parcissimus, intentissimae meditationi.,
178쪽
Iutos terreret, & ad charismata meliora probos videretur
impellere. Huic coaevus Placidus Guadagnius bono illostio odore virtutum Septimianum nomen extra fines Hetruriae feliciis me protulit. Utrique vero par Hieronymus ille Dominici,Claraevallis Μediolanensis postea Abbas per maxima sanctimoniae decora Cisterciense nomen mirifice propagavit. His perantiqua Clarae vallis chr nologia quindecim alios addit non inferioris notae viros, qui Antonianis temporibus praeclarissimum , Paulo II. Romano Fontifice jubente, ursere factum , quod statim subjiciemus.
Μediolanum, Francisci Ssortiar, fortissimi Ducis parebat legibus. Huic Ascanius Sfortia filius, postea Cardinalis, erat; qui ad tuendam purpurae dignitatem splendidae fortunae conjunctam, pleraque Cisalpinae Galliae
opulenta sacerdotia commendata habebat: in iis autem Clarae vallis Cisterciense Coenobium, tantae antiquitatis,si ortum nostri ordinis spe stes, ut ejus fundamenta in ammum MCxxxv. hoc est , in Divi Bernardi tempora robciantur : ejus denique opulentiae, quae &seravnatissimae purpurae sumere, di maximam miluit dinem Μonacho Tum alere posset. Hujus cum meminit Μerula, ita inquit: Haud longe a Mediolano , velut seu H amm quoddam tur, quo primm numerosa Monachmis aternitas, qui in meai-viurarent, Gisit. Hoc antequam Commendatariorum luxus libaret; ut Mehorum Monacho rum praeclarum domicilium fuit r ita dc exteritarum rerum pertaesis certissimum effugium habitum est. Huc enim aliquando, ut de ceteris taceam, Otho ille Vicecomes, qui ad sexagesimum usque annum , α eo amplius, in armis strenui Ducis partes magis, quam sacri Antistitis, civili exardente bello, assidue administravit,
179쪽
In Monasterio Cisra vallis Medi ianensi labamem ego Mem disciplianum restituere e natur Astinius sis
quique decumano praelio Turrianorum res, viresque per negit e armis tandem, curisque fessus, parta undique pace, amploque Mediolani constituto Imperio,ac mgno Ma tham nepoti fiatris filio tradito, Deo , sibique vacaturus se contulit . Ubi cum sanetissimorum Μonachorum contubernio jucundissime frueretur; de hellatore egregio, sacroque Antistite pene Μonachus factus anno MCCXCV. e vita disc t. Verum cum mnachismi Artunae coepissent ad Proianos usus transserri ; adeo id vitae genus exolevisse
visum est, ut Moerachi ipsi plerumque egestate compulsi a semel prosesso officio turpissime abirent, maleque apud
omnis ordinis homines eo nomine audientes, omnibus odio essent, atque contemtui. Id autem clim Insubribus
Citarciensibus evenisset; beneficio tamen Principum Ssortiorum nostri ordinis amantium,in Claravalle adhuc sub Iohanne Puteo Brunelio , Priore Monachi viginti quinque, octoque religiosi famuli, quos Conversos vocamus , degebant: viri, ut plurimum, nec infimae nobilitatis, nec temnendae doctrinae; quorum nonneminem Bonifacius Symoneta Abbas Cornu, Cisterciensis, vir sui seculi politissimae literaturae, in iis, quas de persequutionibu1 Christianis inscripsit epistolas, & alloquatur , & celebret r sed tamen qui cupiditate habendi, ut eventuSpostea docuit, adeo essent insecti, ut jam communis con victus nil pensi haberent, nulla statarum precum duc rentur religione, quique per summum otium, deserto Claustro, frequentes in Civitate versarentur, & Dro. Doluit vices temporum Ascanius Ssertia, atque, ut erat ingentis spiritus Princeps, celeberrimi Μonasterii, quod virtutum olim, ac Principum virorum, qui privatae vitα aliquando se dedissent, omnium consessione tanquam tu
tissimum perfugium semper fuisset habitum , haud diu
tius contumeliam tulit. Itaque a Paulo II. Rom. Pont. Diqiliam by Corale
180쪽
LIBER QUARTU s. 369suppetias petiit, ut pristini illuc, sanctioresque mores restituerentur . Nec diu fuit Pontifici deliberandum,
cui haec tanta cura potissimum demandaretur: occurrere
illico in eam cogitationem intento Septimiani mnachi, quorum pristina illa sanissitatis fama jam rediviva, illustriorque per ora omnium non volitabat modo ; sed illius seculi doctorum hominum immorialibus literis asserebatur in coelum. In iis Iacobus ille Antiquarius Ludovico Ssortiae Duci a consiliis, secretisque , ac per id tempus varie literatus, in paucis disertis verbis ex communi iama testatur Septimianos Μonachos celebre sanctitatis nomen
ut ipsius verbis utar fuisse adeptos. Hos ergo Summo Pontifici Paulo ad Claram Mediolani Vallem legare 'placuit. Videbat enim sere vir sapiens, ut Cisteretenses, Cistercienses facilius lucrarentur, ninorque fides adhi
beretur iis, quorum cum factis, Ipsa Verba Congruerent , tinacent.
eorumque certius devii vestigia sequerentur, qui sub eodem instituto deserti itineris infractos se duces praestarent. Sed haud perinde splendida legatio arrisit Antonios quippd qui nosset, alienos Corrigere mores, censoria virga sumta, dissicilius esse, quam quod hujusmodi munus passim, ac leviter usurpari deberet. Tum illum ea suspicio divexabat, ne sanctiorum Μonachorum e Septimo detracta medulla quod utique in tanta re evenire oporte bat ceteroe um, qui hujusmodi exemplis destituerentur, industria deinceps langueret. Praeterea cogitanti desρο- rationem injicere videbatur extas rei infelix, quem haud absurda conjectura sapientiores timebant , Siquidem no i. -.ii
erat nescius, illud hominum genus, qui semel in Claustro qui in clauitro ...
voluptatibus parere assuevissent, sere inlanatin esse.
bus suspicionibus semel, & saepius oppugnatus animus, haud dubie ad negantem partem adigebatur. Interim a tem Pontifici sederat, ct Ascanio Principi rem gratam secere , ct tanto discrimine labora bus reportunam