Miscellanea philologa: Ediderunt gymnasiorum batavorum doctores societate conjuncti

11쪽

Cf. illine Synt Graec. d. atthes 101. Oratio Demosthenis de Symmoriis.

22. τον δε τριηραρχον καστον καθ' καττον νεώριον. Recte Behherus legit τριηραρχον, non τοιξἰαρχον , nam primum trierarchorum erat naves instruere apparatu nautico, tum in sequentibus legitur δεα τριηραρχοι τινες, non ταξίαρχοι Si autem retinemus τριήραρχον, pro νεωριον legendum νεωσοικον ut patet ex praecedentibus: πως ως ἐγγυτατ' ἀλλήλων κατατριακον - νεωσοικοι - καὶ τριακοντα τρισήρεις πουτων 4καστομπροσνεῖμαι τοὐν τοπων. Singulis enim trierarchis singuli νεωσοικοι, singulaeque τριηρεις tribui debebant. 35. κρειττους τοὐμ προδοτων καὶ τον βαρβαρου εσεσθαι προς απαντας Haec verba significare videntur eos contra omnes feliciore successu pugnaturos quam proditores et Barbarum. Talis sensus mihi absurdissimus videtur. Legendum igitur cenSe προις παντα, qua mutatione recepta, locus interpretandus erit sic: vos semper et ubique validiores eritis pro

ditoribus et barbaro.'Oratib Demosthenis de foedere cum Alexandro.

17. τα ab ἐπιβουλευουσι τα δε πραττου τι ει πραοτουσι legendum ταραττουσι. Verbum πραττουσι enim non continet reprehensionem, quae hic requiritur Verbum ταραττουσι autem egregie convenit cum Verbis ἐπιβουλευουει et καταγωλωσι τῆς κοινῆς εἰρήνης

Isocratis Philippus

ko27. Προς; κε δε τοῖς μ αλλοις τοῖς ἀφ' Ηρακλέους πε- φυκοσι καὶ τοῖς ἐν πολιτεω καὶ νόμιοι ἐνδεδεμενοις Conjunctio καὶ ejicienda est. Non enim eos, qui reipublicae sorma et legibus adstricti erant, distinguere voluit orator ab Herculis nepotibus, sed contra hoc dicit omnium Merculis

12쪽

nepotum neminem liberiorem esse hilippo ad ea, quae ipsi placeant, agenda. Ciceres de Legibus. I. III. 35. Eae iis enim quae dimissi Alfio uidetar. roΑΤΤΙC legendum EFFICI. Quintus enim haec non ad Attiqum sed ad fratrem dixit. Cineres des Finibus. 'ΙΙΙ. IV. 15. Quoniam re ιm nomina novarum non videbantur. Legendum videtur: Quondam rem nomina novarum ridebantur.

13쪽

παραλελειμιμιενα και νομοθετεῖν ταῖς μιοναρχIαις οι μεν γαρ τους λωτας παιδευοντες Dείνους μυονον ὐφελουMU ει δέ τις τους κρατουντας του πληθους ε Ἀρετην προτρεψειεν , αμοτέρους

Verbum νομιοθετειν vitiosum censeo, idque a librario corruptum esse puto, quippe quod in mentem auctoris venire non potuerit, quia prorsus aliud consilium eum habuisse ac leges constituendi monarchiis ex prooemio apparet: k2.)

χρὴ στοχάζεσθαι καὶ περ α δεῖ λατρίβειν πειρασομια λελθεῖν.

14쪽

Emendandum igitur et reddendum Isocrati ΟΥΘΕΤΕΙΝ ΑΣΜΟΝAPMAΣ. Quod confirmat mox sequens τούς κρατουντας του πλήθους ἐπ ἀρετὴν προτρέψειεν, quod ejus sententiae iterationem aliis verbis esse patet. Neque enim τὸ προτρεπεινεπ' ἀρετῆν est νομοθεσta sed νουθεσὶ Conseram etiam oras. XV, pag. 343, b. διαλεχθως δε περὶ τουτων παραιν οὐ τῶ Νικοκλεῖ μη ρομυμιεῖν χην σπερ ρωσυνην εἰληφοτα την βαρο

προς ειν τον νουν τοῖς πραγμ ασιν. Qui locus mecum lacit; παραινεῖν enim eodem redit quo νουθετεῖν, discrepat cum vo- μυοθετεῖν Ceterum ne quem offendat ipsum τα ριοναρχίας νουθετεῖν moneam abstractum hic positum esse pro concreto, ut plus semel occurrit apud veteres veluti apud Herodotum in L. VIII, c. 137. ησαν ε το παλαι καὶ αἱ τυραννίδες των ανιρούπων σθενέες χρήμ- οὐ μυνον ratis ος. Sic χαἱ sunt magistrasvδ.

Non potuit Noster hic scribere ἐκ πολλοῖ, quod, quamquam pro re nata majus minusve patium signiscat, usu tamen ita est determinatum, ut non de tempore infinito, sed non ita longe praeterito usurpari liceat. Inspiciamus speciminis causa lat. Μenex. p. 243 e. καὶ α φαυλος , π

τὴν αυτην αρχὴν ταδελψῶ Sed enim hic opponit antiquos

15쪽

- mythos rebus, quae nunc fiunt, περὶ τοὐν αρχαἱων ευ ο ουμιογον, καταφυγεῖν ἔχει, ἀλλὰ καὶ χρήσασθαι σημιεisu μείζοσιν ἡ τουτοις deleas, i. e. τοῖς νυν γιγνομοεγοις ut patet e Seqq. περὶ si τά τε παλαι ρηθεντα τοῖς παρουσιν ἔργοις συμμιαρτυρεῖ και τα νυν γιγνο μενα τοῖς π κείνων εἰρημενοι ὁμιολογεῖ. απαλαι ρηθέντα autem εκ παλαιου παρειλῆφθαι convenit atque εἰς ταρχαῖα, τα παλαι ρηθεντα, καταφυγεῖν χομεν eodem nimirum redit, quo ἐνταυθα καταφρογεῖν χομεν τι τον λογον καὶ την φήμη εκ παλαιου παρειληφαμιεν. taque pro μΠΟΛΛΟΥ tegendum censeo ἐκ ΠΑΛΑΙΟΥ i. e. antiquituδ, inde ab inliquis se orib- αδque Consero Xenophontis ruem.

Ευρυσθευς δε βιασασθαι προςδοκησας αυτος αἰχμαλωτος γενό- μιενος ετης ηναγκασθη καταστῆναι. Emenda βιασεσθαι Verba enim et oςδοκα α ελπίζειν,

quod quidem propria vi ac sensu eaevectandi in posterum tempus spectent, Infinitivi regunt Puturum vel oristum cum particula αν. st . orat V p. I 06, d. VI p. 119, a. 123, c. 124, a. 37, c. Orat. VIII p. 76, a XII p. 244, b. XV p. 344, a. Epist. III p. 13, a. Inde corrigamus etiam in Orat. I p. 7, a. ἔλπιζε - γενησεσθαι, et in Orat. XXIP 402 e. ηλπιζε πραξεσθαι pro ηλπιζε autem in editione miseri vere legitur ἐλπίζειν.

ταυτα γαρ πραξας ου ἔκγονον ἐκείνους ευδαίμονας ποιησεις, ἀλλια καὶ παντας ημιας εἰς σφαλειαν καταστησεις; κν ουν τουτων διαμιαρτης, αλὰ ἐκεῖνό γε αδιως ποιήσεις, τας πολει τας τῆ ν Ἀσέαν κατοικουσας ἐλευθερωσεις.

Particula υν offendit. Sic enim mentem lectoris assicit, quasi casus ancipitis eventus compensati sint deteriorque pra ponderet atqui haec in medio rei inquere auctoris proposito

16쪽

convenit, ne Philippum spe potiori fraudet Scribe igituri ν δ αρα τουτων διαμιάρπης in FORTE minu illa perpetraveris. Consero Orat V pag. 3I, , ἡ δ' ἄρα ψευσθωμων των ἐλπίδων et Epist. VI p. 423 a. ἡ δ' ἄρα τινες τολμησουσιν κτε. Orat. VI init. p. 116, a.

Cum hoc exordio non abs re videatur illud simili argumento, quod Demosthenes primae Philippicae praeposuit comparare Εἰ γιὲν περὶ καινου τινος πραγμιατος προυτιθετο, ω ανδρες 'Αθηναιοι, λέγειν, ἐπισχων ν εως οἱ πλεῖστοι των εἰωθοτων γνω-

μην απεσήναντο, χῖ μιεν ηρεσκέ es μαγι πων πο τουτων ρηθέντων, ἡσυχίαν αν ἡγον, εἰ δε μή, τὸ α καὶ αυτος ἐπειρωμην αγιγνωσκω λέγειν ri. Uterque, hic tecte, ille aperte adolescentiam excusat. Sed vide porro quam tenax rei tenuis Isocrates juvenem eumque Spartanum loquaciter de sua aetate orantem inducat. Nec veretur ei salsam Supponere Sententiam ηγουμιαι δὲ περὶ του πολεμεῖν ἡ μὴ προςηκειν του- τους Ἀχαλιστα συμιβουλευειν. Uιπεμ καὶ των κινδυνων πλεῖστον χέρος μεθέξουσιν. - Quam eloquenter contra Demosthenes

modo quod satis est ad invidiam vitandam praemittit. Ibid. 29. p. 121 b.

Vocc. η τοσουτον damno quippe insiticia. Ex se intelligitur 1πλασιον reserti ad λακουσι ἔτη. Ium Isocratis aures

17쪽

- 11 offendisset particula comparativa si sic intra tantulum spatii iterata Saepius autem magistelli ardore tenuia explicandi flagrantes putida diligentia comparativos suppleverunt sensumque interpolarunt. Sic in Orat. XII p. 239, e. περὶ μὰν

οἶν των ποιητων αυθις ἐρουμεν ἡ μη μι προανέλι το γῆρας, ἡ περὶ σπουδαιοτέρων παγμάτων χω τι λέγειν ἡ τουτων Ac

cedit et alia ratio cur illic ἡ τουτων deleas, quia post 1 particulam comparativam praepositso iteratur. Vid. Orat. X

p. 206 b. παρ' οἷς κρειττον ἐστιν ἡ παρα τοῖς ἄλλοις απαπινευδοκιμεῖν. X p. 2I4, a. δοξο περὶ τουτου χαλλον σπουδαζειν ἡ περὶ 1 την ἀρχὴν πεθέμην. p. 18, a. 4-λον προτετέμηταιτο καλλος παρ ἐκεινοις ἡ παρ' ημων. XII p. 236, a. δι' ου ἔτερον 1 α τουτους. p. 237 d. μι δε δι' τερον δυσκολως πρός μι διακειμένους ἡ λα το δοκεῖν κτε. XIII p. 295 b. ουδενμ,αλλον προς τους δικανικους λογου γ προς τους αλλους ibid. d. θαττον προς ἐπιεικειαν ἡ προς ρητορεἱαν φελησειεν. XV p. 345, d.

ει δι' ἄλλο τι σωζοίμιην ἡ δια τους λογους Epist. I p. 405, e. προς is αν καιότερον λαλεχθεέην ἡ προς το et . Quibus constitutis et alias sordes eluas in Orat. XV si τηλικουτων XVI p. 347, c. ἡ τοὐν αυτου. XII p. 235 b. 1κεῖνοι. Ceterum pro πλέον legere velim πλεῖν, qua sorma contracta ad numeros utuntur Attice, quod Aristophanes multis exemplis praestat in cham. s. 858. πλεῖν η τριακονθ' ημιέρας. . Equit. s. 444 κλοπῆς δε πλεῖν ἡ χιλ- A V. s. 6. δου περιελθεῖν σταλα πλεῖ χίλια Nub. s. 4041. καὶ τουτο

επε νυν γε τές ου αν επὶ τοῖς γιγνο κάνοις τοὐν ευ φρονουντων ἀλγησειεν, ταν ἴδη πολλους τοὐν πολιτων - πρευοντας μων ἐν χρυσοῖς μιατίοις, χειρικον- δ'ε τοιουτοις, ἐν I ου βουλομαλέγειν, Ἀτε.

Nempe vestimenta quibus induti choros agitabant aurea vocat, in quibus hibernabant naua sint dicere non Corruptelam igitur tollamus scribendo Dις pro εν Io,

leto τοιουτοις.

18쪽

- 12 Orat. VIIII 47. p. 166, e. ει δε τοῖς ἐν Μαραθωνι τους βαρβαρους νικησασι καὶ τοῖς πρὸ

τουτων γενομένοις τέ

Dele praepositionem ἐν quam librarii ad illum dativum,

quem opinabantur, explicandum saepe adjecerunt. 8ed enim Μαραθωνι est adverbium loci, veluti Δωδωνι, Σαλαμωνι nec Noster nec ceteri Attici ipsi nisi Μαραθωνι, quod significaret in Marathone, scripserunt, ad quod probandum exemplacido ne accedant in . Orat. IV p. 59 b. Λακεδαιμιονιοι κεν ζηλουντες τὴν πόλιν τῆς Μαραθωνι μαχης Orat. XV 328. ποῖος δέ τις ὁ τους βαρβαρους Μαραθωνι ii μαχη νικησας. apud Aristophanem in Asiam. s. 696 697.

'EM: νων προμιαχουντες Ἀθηναῖοι Μαραθωνι in latonis enex. p. 245 a βασιλεῖ δ' αυτ μεν ου σολ- χησε βοηθῆσαι αἰ υνομιενη τα τροπαια τα τε Μαραθωνι καὶ Σαλαμωνι και ID.αταιαῖς imo lege Πλαταιασι).

Utrumque, quod uncis inclusi, interpolamentum esse Suspicor. Et prius quidem, quod Noster, ut excellentiam pulchritudinis demonstraret, comparationem instituit quae quum intercedat inter ea, quae Virtutum sunt expertia, quorum tamen multa honore assiciantur, et ea, quae pulchritudine

19쪽

- 13 carent, quorum prorsus nihil ametur seorsim quae virtutum sunt expertia cum ipsis virtutibus comparare quo consilio secisset, quid ad rem faciat non assequor. Sed clarius etiam, quo magis auctoris mens appareat, sensum quid signiscet explicem huc redit quae virtutum sunt participia merito in honore sunt, sed fit etiam ut eorum, quae virtutum expertia sunt, multa honoribus gaudeant. His congruenter exspectaris fortasse idem fieri de pulchritudine cit etiam multa non pulchra in eodem amore haberi, quo pulchra sed multum dissert nam eorum, quae pulchritudine expertia sunt, verbo nihil amatur. Alterum autem deleverim, quia Interpolator Verba ουδὲ - ἀγαπωμιενον Isocrateo more antithesin desiderare opinatus ritu suo ista adjecisse videtur. Quae plane absiliente Nostri, qui, si semper similis sui, non tam parum constiterit sibi, ut mox sequentibus controversa diceret. Qui

enim bene sibi respondeant τοὐν καλλους ἀπεστερημιενων πανο ευρησομεν καταφρονουμ ενα et in seq. των - γα αλλων μὴ καλων), ων α εν ρε- γενώμιεθα, τυχεῖν μνον βουλομεθα, περαιτερω δὲ περὶ τουτων ουδεν ii ψυχῆ προςπεπόνθαμ εν. terum verba πλὴν σα ταυτης τῆς δεας κεκοινώνηκε apertius

Interpolatorem arguunt, quippe quae nihili sint, quia exceptio parum apte non refertur ad speciem aliquam, sed totum genus scilicet complectitur; et quia antecedentibus necessarie

continentur τοὐν -λλους πεστερημιενων ευρησομεν παντα κατα

φρονουμιενα. Isocrati quidem, quem cum constet summa Semper diligentia sua scripta limasse, quamvis copiosa sit ejus oratio, plus tribuo, quam cui tales ineptias adscriberem.

απαντες αν μολογησειαν.

Isocrates ipse non immemor praecepti modo dati l 4 ):οτι δεῖ τους μων ευλογεῖν τινας βουλομιενους πλείω τοὐν παρχόντων αυτοῖς προσόντ αποφαίνειν , τους δὲ κατηγορουντας ταναντία τουτων ποιεῖν, non parcit nec mendacio neque ambiguitati,

20쪽

- 14 quibus adversarium risui exponeret Xenophon enim in Memorabilibus Lib. c. 2. 13, 14. neque obloquitur olycrati Alcibiadem Socrate magistro usum esse dicenti, et ipse diserte tradit cur illum sectatus sit.

Orat. XI k 295. p. 289 b.

1 δη δ' ἀπειρηκοτος καὶ δια την νοσον και λα το γῆρας , τοὐν ἐπι Πωπουντων πινές IM καὶ πολλακις ανεγνωκοτων το Ἀχερος που λόγου τὸ γεγραμιμοενον, δεοντο - και συνεβουλευον suis καταλιπεῖν αὐτον 1μιιτελῆ μιηγ' διέργαστον, αλλα πονῆσαι ὀικρὸν χρόνον καὶ προσέχειν τοῖς λοιποῖς τον νουν.Ρro διέργαστον restituendum νεξέργαστον i. e. non abδο-

Iulum, unum quod sensus requirit propter anteec. 1μιιτελῆ et ανεγνωκοτων τὸ χέρος του λογου ο γεγραμμιένον. 'Εξεργαζεσθαι enim significat osu inchoatum ab/olvere vide modo orat. p. 84, a. οντος δ' ουν εμιο περὶ την πραγμιατεἱαν ταυτην φθητε ποιησαμοενοι τὴν εἰρηνην πρὶν ἐξεργασθῆναι τον λογον. Sic quoque in Orat X p. 219 d. μὴν ουν τινες βουλωνται ταυτα διεργαζεο θαι καὶ μιηκυνειν, οὐκ απορήσουσιν ' reponendum εξεργαζεσθαι coli. p. 219, . πολυ δε πλείω τα παρχλε- λειριμ,έν των εἰρημιένολον ἐστιν Saepenumero librarii simili feroscriptura vocularum ἐξ et δι illus hanc pro illa scripserunt; vide vel Orat. I p. 203, a. ubi G D ἐξ habent, vulgo

δι' resertur. Quare ne dubita in Orat. III p. 27, a corrigere ἐστιν ἐξ ἄν αν τις μιετ αρετῆς πλεονεκτήσειεν coli. Orat.

p. 10, d. V p. 106, c. I p. 305, . p. 308, a XV

Orat. XV Q. p. 10, a.

Ει κεν μοιος ἡ ὁ λογος ο μέλλων ναγνωσθησεσθαι τοῖς ἡ προς τους αγωγας ἡ πρ ς τας ἐπιδείξεις γιγνομιένοις , ουMεν ανο μιαν προδιαλεχθῆναι περὶ αυτου νυν δὲ δαπην καινοτητα καὶ την λαφορα αναγκαῖον ἐστι προειπεῖν τα α ιας. Ρro οἴμιαι Urbinatis correctus D dat δει. Quod quum et sensu per se conveniat et bene respondeat sequenti αναγκαῖον ἐστι non male quidem correxit, Sed minus ad usum Attico-