Tractatus de sanctissima Eucharistia

51쪽

recognitioilem supremi Dei dominii. Ergo osse Premaeo sacrificium pertinet ad ius naturale. Duo in maiori dicuntur: Uimo, quod offerre aliquid Deo in signum debitae subiectionis sit homini natu Pale: Se tincto, quod oster Pe Deo sensibilia sit homina naturale Et primum quidem ita ostenditu P. Naturalis Patio homini dictat quod alicui enti superiori subdatui', i optet defectus quos in seipso sentit, in quibus ab aliquo eniΘsuperio Pi indiget adiuvari et dirigi et quidquid sit illudens Superius, hoc est quod apud omnes dicitur Deus. Ergo naturale est homini honorem et reverentiam illi enii superiori exhibere, eique aliquid osse Pro in signum honoris et reverentiae. - Alterum paritet facile patescit. Conveniens modus est homini ut sensibilibus signis utatur ad aliqua exprimenda, eo quod homo ex sensibilibus cognitionem accipit. Ergo de iure natura est quod homo Deo

52쪽

NEU COMPO Uctie OClMS nimi emcilctiti ' u liqMαm O-oil ilionem, retrasseclionem Scholion. - Dicimus sacrificii oblationem ad ius latura pertiriere, ion autem determinationem eiusdem cui simile est quod in lingua humana in Venit ut , cum sacrisicia in quadam signi sicantia osse Pan tui . ut ait S. AuguStinus . quandoquidem, Significare conceptu Suo est homini natu Pale, sed determinatio signorum est Secundum humanum placitum . Et ex hoc deducitur ratio cur non eadem sempei et ab omnibus sacrisicia fuerint oblata. Nam aut legPm mosaicam, sacrisicia determinari solebant institutione humana unde Cain e MMClibus feriecte munera Deo obtulit, Abel e Mimosterillimor i Stii, Ut B Ustorices 'times, Noe vero, CririCli Be Orioti et cottici toti iritirici Datu Vero lege mosaica, sacrificiorum formam Deus ipse instituit, licet etiam anto id tempus suam Deus aliquando signi si caverit voluntatem di- vinno enim institutionis fuit quod Melchisedech panem et vinum sacrificavePit, ut colligitui ex Psalmo IX , ubi in hebraico legitur: TM CSαCHMUO in Hiernum, H-Ctiricum V iriem MEUM m Imbue MelchiSe ech.

53쪽

G. - Sacerdo debet a Deo deputari. - At, Vel quando

sacrisiicii determinatio est ex hominibus agendo de illo sacrificio quod pro societate offertur, constat illud non nisi publica auctoritate posse institui ideoque persona quase ostei' sacpificium, utpote ad publicum munus destinata, debet Vel a Deo, vel ab eius vicem gerent deputari unde S. Paulus ait i Nec Mi cristin Stimi Sibi honorem, Se qM BOCultir, Deo ctmqtione Ict 'Ori.

G. - Solvuntur dissicultateS. - I. Ea quae sunt iuris

natu Palis omnes iusti servaVerunt. Atqui nec de Adam, nec de Isaac legitur quod sacri licium obtulerint. Ergo oblatio ac Pinci non est de iure naturaΘ.

Nimi Pum, non est ambigendum quin Adam et Isaac, sicut et alii iusti, sacrificium Deo obtulerint, Secundum sui temporis congruentiam, ut patΘt per . Gregorium, qui dicit et Ous Oric OS αἰet quα θανliSmctliS, O mi uc Belesi PS, e BUO ctrotili Sol liceS, Clyte mctio Uiori Di 'lus ct Uificii, De Pro his Mi eae Aorcthcte Sti me Moci Urint, mySlHUirim i 'CumCiSioniS. Non autem de omnibus iustorum sacrificiis sit mentio in Sc Piptura, sed solum de illis ci Pea quae aliquid speciale accidit. Atqui potest esse Patio quare Adam non legi tui sacri licium obtulisse, scilicet iast, quia in ipso notatur origo peccati, simul etiam in eo origo sanctilica tionis signaretur Isaac vero significaVit Christum, in quantum ipse oblatus est in sacrificium, unde non oportebat ut significaretur, quasi sacri licium sterens ' Signante Pautem potest animadvePti quod, si Adam docuit lilios suos offePendum esse sacrificium Deo si et ipse Cain, homo agrestis sacrificavit, dubitari nequit quin et ipse-

54쪽

met Adam sacrificaverit, cum eductus fuit a delicto suo . Cum patriarchae , ait Eusebius H, ... qMOS Uimrio Dii iligilt, Si, ct tibi est erit, nictyri Sibi OBM ESSE OSHqMio USMOUMm timctnortim et Cloi'um MNoctiloriHm, NUC-litim UOMOltile M Hi, qui Bilom,lqMemnimoni UOU-orii Sel, Selae ere Mictoctrit. Se latim nihil MOPSlctriliri ctiqMe retiosius nim SM Acth UUNl MOU Ui cti erit, si Oracto interim Mulsi'um nimαἰirim Bilcti mei e-octris NM SM Onim SOCUilissi Stictes licte Cissct Ict, ivri ii Liaeta, Ol EUHrit S. II. De Hebraeis, post epocam patriarcharum et ante Legis mosaicae promulgationem, non legitur quod sacri-ncia obtulerint. ErgO. NU . Licet hoc expresses non legatur, tamen ex ipso sacro textu inferri potest populum hebraicum, in Aegypto commorantem, sacriscium PeVera obtulisse, et si non publice et solemniter, saltem intra familiarum ambitum, ut eruitur ex loco ubi Moyses et AaPon es erunt mandatum Dei Pharaoni latum ' Dimitte villum metitari, ritSOCrisice mihi in UeSerto Ex quo deducitui sacrificii notionem tunc penes Hebraeos Viguisse; Be X O quod longe a propria patria exulaVerant sequitur OS CODSUΘ-tudines proprias deseruisse, imo potius arctius propriis inhaeserunt institutis. Quod autem ebraei tunc everasae Pilicium obtulerint, eruitur ex eo quod etsi Moyses nondum pro populo suo sacrisicandi licentiam extra Aegyptum obtinuisset, tamen populus pascha celebravit :paseliatis autem Pitus ver sacrificalis Pat. CetΘPum, cum

Hebrae sibi commissa divinitus haberent promissa, ideo sacrificii offerendi traditionem amittere non potuerunt, licet haec forsan ob angustias in quibus iacebant aliquantisper offuscari potuerit atque Proribus admisceri.

55쪽

III. Sicut universaliter olim scepta fuit idololatria, ita otiain sacrificii oblatio. Atqui illa fuit instinctus naturae

56쪽

Ceterum, universalitei recolendum est salsas Peligio-nPS, quae quidem omnΘ unica Vel a Peligione Decentio Pessunt, huius aliud non esse, nisi med a corruptelas ARTICULUS II. - inrtim Soli Deo

Si Sucrificium O CUCricti m. 1. - Ratio articuli. - De Deo hic agitur, prout nomen istud supponit pro habente divinitatem essentialiter, et sic uni Voce Interdum enim usurpatur nomen istud analogice, scilicet secundum quod divinitatis participatio vel vestigium in aliquo Peperitur quo modo sancti homines dicuntur mei divinae natu Pae consortes , et de

eisdem dicitur' u cimi, ilii estis Angeli etiam Filii

Dei nominantur . At istis divinitatis nomen communicatur, non per aequalitatem, sed per participationem hic autem Deus ille dicitur, cuius essenii est esses Deum A. E. - PROPA Soli Deo Sacrificium est offerendum. Probatur ex aera Scriptura . - imprimis, haec

Solum morti poena pro eo, Sed etiam bonorum consi- scatio aut destructio claudebatur ex quo apparet quam leviter ratiocinentur qui nΘgant Ecclesiae potestatem poena corporale decePnendi. CONFIRMATUR o quod Videmus Vel ipsos sanctos homines noluisse sibi sacrinctium exhiberi, quasi uni Deo id debeatur quod quidem in S. Paulo et Barnaba apparet,

I. Infra, Quaest. II art. 5 n. recitabuntur pulcherrima verba Leο-nis XIII, necessitatem sacrificii vindicantis. - . 2 PET. I l. 3. PS. LXXXI, 6. - . IOB, I, 8. - . Adram Cli. r. DE DEO UNO, P. I, Quaest XIII, art. Io p. la. - . Exo D. XXII, 2o.

57쪽

quibus cum Lycaonii, miraculis qua per ipsos facta suerant commoti, Vellent tanquam diis immolare, ipsi, scissis vestimentis, confitentes et persuadente S deo non esse, ista sibi sieri vetue Punt .

H. - Traditio. - POPPO, hanc SSe communem animi

conceptionem apud omnes, ait Sylviu se, etiam eos qui verum Deum ignorant, quod videlicet sacrificium sit opus tam eximium, ut non fiat nisi in honorem eius quem credimus supremum Dominum erum omnium, testatur S. Augustinus, cum ait ' SOCrisCirim CEUle, Milti 'Omiritim est Mirati lecti cicere eoeni ritSi Deo. Misi HUO αCUisCOricum CeriSuit, ritSibi quem Detini ritSCiDit, ut Mictoit, Out irimit 8 Et Pu Psus, cum dixisset illo cultu, qui graece stiri dicitur, DOS DE COlΘΓΘ, nee colendum censere nisi unum Deum, addit, cratiric Mἰ-ltim Pertinere Obἰαtionem Ocrificii Videoque in errorem labitur atque adeo ei sanam doctrinam corripitur, quisquis vel martyri, Vel anima SanctaΘ, Vel angelo Sacrificium offert. Ulterius, Pespondens ad calumnias Fausti et aliorum, qui dicebant martyres a nobis coli tamquam deos, quia in eorum memor iis ac Pincamus, ait : MicctriliStiltimi loci Sctricto Urim COMPO UMm,SSiStUri Ollctri, liqtictricto

58쪽

StyriisCαγ MS, OcerimMS, ut ait S. Augustinus . Atqui soli Deo debemus offerre sacrificium interius Spirituale, qui Solus est nostrum primum principium et ultimus nisi

quandoquidem Solus Deus, Secundum eram dem, est CPeator animarum nostrarum pariter, in Solo Deo animae nostrae beatitudo consistit ergo soli Deo debemus sacri licium spirituale offerre. Quapropter ei soli etiam debentur sacri licia exteriora. INSiti enim Otricte, ait S. Bonaventura S SOCrisCiMm Osferre Deo et OssSαCrisCitim Soli De Ueheltir, ... et utri cicit Miltim soli De Uebitum.

G. sua ratione sacrifieium ad latriam pertineat.

Quomodo autem ad latriam pertineat sacrincium accurate explicat Angelicus. Inter lict Ucte V Icti etiam

59쪽

OCCIDETUR, IRAETERQUAM DOMINO SOLI.

G. - Confirmatur hac S. Augustini animadvel SionP. Nisi dii salsi seu daemones nossent templum, SacΘrdoiΘm. Sacrificium, et alia quaecumque ad haec optinentia, Soli Deo Vero deberi nunquam haec sibi a cultoribus Suis quos decipiunt, expetiissent non eriliri ctiacti ei irii nico Uiotis, Seu ciclini honorioti, Oti eril Huc pariter refertur gloriosus martyrum chorus, qui maluerunt vel acerbissimam subire mortem, quam in gentilitam acri ficiis participando commaculat i. Quocirca concludendum est cum eode in Doctor An

60쪽

e isitio ii iii N... QUAE IMMOLANT GENTES, DAEMONIIS IMMOLANT, ET MON DEO.ARTICULUS III. - mi um Ooluti Suci ilicii sit Sye tulis Citi BiUltiliS. 1. - Sacrificium late et stricte Sumptum. - SacrisI-cium, generaliter acceptum, desinitur a S. Augustino ): Otriri ONMS MO milMM, Mi strissi SOCietote in icterρα- niti Deo, scilicet est opus quod in Dei reverentiam P-dinatur. Atqui actuum qui in Dei reverentiam ordinantur' duo Sunt genera: irimo, aliqui sunt actus qui aliunde laudem habere possunt, etiamsi in divinam everentiam non ordinentur, sicut cum quis largitur eleemosynam pauperi, Vel corpus Suum Secundum regulam Pationis

nutrit et gubernat, vel quando aliquid fortiter agit, paetienter sustinet, omittit iniurias, et alia huiusmodi Nimirum, haec si non an propter Dei PeVerentiam, habent tamen aliunde laudem largien quippΘ Sua paup2ri, etiamsi hoc non ordinet ad Deum, laudatur ut liberalis velut misericors; et fortiter agens, laudem habet ex fortitudine, et sic de aliis sed ex hoc quod talia opera P-dinantur ulterius in Dei everentiam, habent etiam ex hoc laudem specialem. Igitur sacrisicium late sumptum respicit praedicta Opera.