Tractatus de sanctissima Eucharistia

71쪽

Momentosae huic quaestioni non alia dari debet responsio, quam quae in alii iractatibus posita est, ubicumque de sacramentis Veteri Legis agebatur, nimirum, illa sacrificia iusti sicasse quidem ex OpEP Operato, at non physice, sed moraliter L Ad quod intelligendum iuvat hic subnectere limpidam S. Thomae doctrinam. Nimirum, ut explicat S. Doctor , duplex in vete P Lege immunditia observabatur' Scilicet, una Spiritualis, quae est immunditia culpae, altera Ver corporalis, qua tollebat idonei fato in ad cultum divinum, sicut immundus dicebatur leprosus, vel ille qui tangebat aliquod morticinum, o sic immunditia nihil aliud erat, quam irregularitas quaedam. Porro ab hac immunditia sacrificia veteris Legis habebant virtutem emundandi, quia erant quaedam remedia adhibita ex ordinatione legis ad tollendas praedictas immunditias ex statuto legis inductas. Ab immunditia vero mentis, quae est immunditia culpae, non a bebant virtutem, scilicet physicam Vel in Si Pumental Em, ΘX- piandi et hoc ideo, quia expiatio a peccatis numquam sieri potuit nisi per Christum, et quia mysterium Incarnationis, et Passionis Christi nondum Pa realiter e Pactum suapropter sacrificia Vetera non poterant in se continere Pealiter virtutem profluentem a Christo incarnato et paSSO, sicut continent sacramenta novae Ibegis, et ideo non poterant a peccato instrumentaliter mundare, et propterea ab Apostolo Vocantur ecterict et in si Vm element tri Um quidem, quia non possunt a peccato mundare Sed haec infirmitas provenit ex eo quod sunt merio, id est eo quod non continent in se gratiam, sicut sacramenta tsacrificia novae Legis. Poterat autem mens idolium tempore Legis veteris ei sidem coniungi Christo incarnato et passo et ita ex de Christi iustificabantur: cuius fidei

72쪽

quaedam protestatio erat huiusmodi sacrassiciorum observatio, inquantum haec erant ligura Christi et ideo pro peccatis offerebantur sacrisicia quaedam in Veter Lege non quia ipsa Sacrisicia a peccato emundarent, sed quia erant quaedam Potestationes dei, quae a peccato mundabant. Igitur, in quantum huiusmodi sacrificia de se erant protestationes quaedam dei, iustilicabant ex ope Peoperato at quia gratiam non continebant, ideo non physico influxu hoc Paestabant, sed morali tantum, in quantum, coniuncta cum de et devotione offerentium, Deum inducebant ad gratiam hominibus concedendam.

1 G. - Doctrinam Thomae Cirea Sacrificia veteris

LegiS. - uulsem clarior appareat mens S. Thomae circa valorem sanctificativum ac Piliciorum Veteris Legis, placet sequentia ex eius scriptis excerpere L Pimo, advertit in sacrisicio tria sempei fuisse scilicet, ipsum Sacrificium, personas osse Pentium et peccatorum emissionem. Porro in SacPisicio duo attendebantur, nimirum, caro et sanguis animalis quod offerebatui', et res Spiritualis quae ibi ligurabatur, vePbi gratia, in agno vel vitulongurabatui Christus, in capra poenitentia, in bove vita robusta et activa, in ave vita sublimis et contempla

cies alia dignae, aliae indignae Indigni erant qui illa Sac Pincia carnaliter tantum attendebant digni autem qui ea spiritualiter attondebant, et in eis Christum guratum, vel explicite vel implicite, credebant, et secundum intellectum Spiritualem vitam suam egebant. Denique Patibi peccatorum emissio et hoc quantum ad duo scilicet quantum ad poenam, id est quantum ad legis irregula, Pitatem vel quantum ad culpam, id est quantum ad conscientiae maculam.

I. Opuso. LVII de Ven ait Sueram. cap. II. In compendium S. Dο-ctori verba hi rediguntur.

73쪽

Porro illa sacrificia Peundum B, cilicet opera operata, id est carnes t Sanguis hircorum, nec placuerunt Deo, nec Deus propter ea remi Sit culpam quantum ad conscientiae maculam sed tamen apud homine remissa reputabantur, quantum ad quamdam legis poenam Iusto, i tam Vero aci incia, non Secundum SP, Sed propter sidem

Salvatoris, quem in illis venturum pro mundi redemptione

credebant, Deo placebant, et in is emissionem peccatorum, quantum ad poenam Supradictam et quantum ad culpam anima Valebunt.

Quae quidem S. Thomae doctrina, si ad formulas in Sacra theologia receptas perpendatur, hoc evincit, scilicet sacrisicia Veteris Legis, sicut et Sacramentales Pitus tunc Vigentes, ut puta Pitum circumcisionis, primo quidem sine si de nihil valuisse attamen, si de praesente Deum OViSSΘut gratiam suam conferret quod sibi Vult ea valuisse non ex per operato instrumentaliter Seu physice, ut Sasit amenta no Vae Legis, Sed moraliter, et quidem iis qui non Solum obicΘm non ponerent, Sed insuper idem haberent in Christum venturum, vel ei Se ut adulti, Vel per aliOS, ut at Villi.

1 G. - Utilitas sacrificiorum veteris Legi quantum ad Sapientiae doctrinam. Praeterea magnaΘfuerunt utilitatis sacrisicia veteris Legis ad doctrinam Sapientia promovendam. Fuerunt siquidem velut signa rerum meliorum, et quasi characteres vel littera paPVulis, ut veram adipiscerentur scientiam. Et primo fuidem addiscere potuerunt sidem Salvatoris ex sacrificiis ovium, cum in iis adumbraretur Christi innocentia man-Suetudo et mors, per quam Pedempturus erat humanum genuS. Necundo, potuerunt deprehendere veram formam de moribus ex sacrificiis taurorum cum enim Videbant cornuta animalia in holocaustum, id est per ardorem ignis, in cinerem Pedigi poterant discere quomodo dastmonibus et vitiis resisterent, Dei et proximi amore arderent, et cordis

74쪽

ac corporis humilitatem iii omnibus coiiservarent. Denique Spem de caelestibus potuerunt concipere ex sacrificio

pora cremare, est fideles extra delicias et saeculi voluptates poenitentiam agere, quod profecto valet ad spem obtinendae caelestis gloriae sanguinem inferri et Pontificem in sancta sanctorum est animas iustorum OSthanc Vitam assumi in caelum beneficio Christi, quae iam intercedunt pro peccatis exulum adhuc in mundo Pelictorum orationes enim Sanctorum, de manu Angeli, se feruntur ChPisto, qui illas Patri suo vicissim steri, ut

1. - Ratio articuli. - Cum sat aperte constet, ad sacrificium internum, ad quod quidem externum sacri licium ordinatur, omnes feneri, cum senstantur omneSmentem Deo devotam offerre, dubitatio nunc ei satur circa sacri licium externum, quod duplex SS diximuS, scilicet sacrificium improprie dictum consisten in extet' nis virtutum rectibus de se a Peligione distinctarum, quatenus isti ad honorem et reverentiam Dei eferuntur, et sacri licium proprie acceptum, quale supra deScripSimUS. Q. - Sacrificium improprie dictum. ImprimiS, cuique compertum esse debet, ad internum sacrificium, quod improprie dicitur et consistit in exercitatione actuum Virtutum, Omne quidem tenet'i, quantum ad eos virtutum actus qui Sunt in praecepto, non autem quantum ad actus virtutum qui sunt tantummodo in consilio. Quae cum ita sint, tota praesens dubitatio Pespicit sacrificium externum, et quidem proprie acceptum.

75쪽

H. - PROP. I. - Omne tenentur ad sacrificium proprie dictum. Sive Per e, Sive Per alio offerendum, differenter tamen .

Exponitur. - Quod omne teneati tui ad proprie dictum sacrificium offerendum, patet ex hoc quod talis oblatio est de lege naturae atqui ad ea quae sunt legis naturae omnes tenentur. - Dices='erite, tumen, dicimus: nam in lege naturae, homines tenebantur ad tale sacri licium, quale Pecta illis Patio dictabat, osserendum per sacerdotes aut a Deo aut a Pepublica institutos, sive illi essent patresfamilias, sive alii, ait Sylvius et potest enim respublica providere sibi de sacerdotibus quantum ad cultum divinum, sicut de Pincipibus quantum ad Pegimen politicum, quando constat Deum non aliter disposuisse. Sub lege autem mosaica, homines tenebant ui ad determinata Sacrificia, secundum praescriptum legis. Tandem, Sub lege Christi, tenentur ad illud unicum sacrificium quod ipse Christus in ultima coena instituit. - Quoad tempus ero quo oportebat offerri sacrisicium, id in lege naturali non fuit determitin tum fuit autem in lege mosaica, Sicut nunc est in lege nova, determination facta, non quidem per Christum sed ei EccleSiam.

tu P Sacrificium offerre non tantum illi qui per se sacrificant, sed illi etiam qui sacrificant per sacerdotis ministerium, vel intentionem suam eius intentioni coniungendo, Vel ei sacrificanti ei viendo, Vel necessaria ad sacrificium Suppeditando, vel victum sacerdoti tribuendo ut pro gerente saei ilicet ' quo sensu laici deles Pecte dici possunt ossi Pentes. Hinc in Canon Missae, haec vel ba rei ita lilii OcHUlmi, poSSunt optime ad laicos fideles referri: et S. Leo Magnus vult plures eodem die missas celebrari, iuxta

78쪽

multitudinem dolium, quia alioquin quaedam populi pars

dum non omne tenentur.

Nesse. Ideo Deus dicitur holocaustis veteris Legis non fuisse delectatum eaque noluisse, non quia sibi illa de se ingrata fuerint, sed quia ex natura sua Vim non habebant iustili candi, sicut vim iustificandi habet novae Legis sacrisicium unde quia Deo minus placebant quam ac Pisicium a Christo oblatum, propterea dicuntur ipsi nou placuisse licet illa ipsemet Deus in Stituerit, tum propter significationem quam habebant, tum ut populus si ab idololatria aVoca Petui' II. Apud Osee legitur Miserico 'cictm Olui, et non SctCMi Citim. Ergo idem quod prius.

crificium internum acrisici externo praeferre phrasi hebraeorum, qui cum Unum alteri praeserunt, illud am P. mant et hoc negant, ut in hoc NON BOS Slis Mi O-qMimini, Sec Niri iti ratri UeStri qui loqMiltii in OhiS. Igitur, cum Sacrificium internum sine externo possit

Deo placere, non autem Vice Ver Sa, ideo Verborum Sensus est, sacri licium internum pluris facio quam externum,

79쪽

in quo solo sibi placebant Iudaei. Vane igitur hunc locu in

to Pquent haeretici contra ac Pisicia et in genere contra usum omnium coPporalium caΘΓΘmoniarum. Et erum, non quibuscumque sacrificiis praefertur misericordia sed impiorum ac Piliciis cum enim inter Se duo compa Pantur, debent ambo seorsum, id est, utrumque in alte P considerari. Igitur, si misericordia sine ac Pisicio conferatu Pad sacrificium sine misericordia, nulli dubium est quin illa huic praeferatur, quo etiam sensu legitur' i Melis Uest Obe ieriti qMOm Dic timct , scilicet Sitillo Urim ut in Ecclesiaste ponitur .

I. I REG. XV, 22. - . . IV, II. - Ad pleniore in sacrifiei notionem assequendam, iuvat lierlegere Patres, ubi de disterentia saeriticiorum Abel et Cain loquuntur Gen. IV, 3 seqq., praecipue vero libet S. Augustiniani recitare qui, propοsita sibi quaestione, in quonam Ponsisteret peceatum Cain, respondet L. X de Civ. Dei, o T, dbeele

(, AIN, Nyriit, QUI EX MALIGNO ERAT, ET OCCIDIT FRATREM SUUM : ET CUIUS REI GRATIA DCCIDIT MUM QUI OPERA ILLIUS MALIGNA FUERUNT. FRATRIS AUTEM ILLIUS IUSTA ἐαtur intellisti, ruteret Derem OH re Pe-TiSSe in muritis ei res, qui hoc ipso mαle stirictetitit, urens De reliquiusuum, ibi re tem se Srem OMO Omnes feteirent id non Dei, seu furem Sectrentes Oluntrelem: ... et hoc est Proprii in tem enite ei PitcttiN OPP. i. VII.

80쪽

QUAESTIO SECUNDA DE VERITATE FAUNIFICII EUCHARISTICI

PROLOGUS 1 - Eucharistiae aerificium quam Sit Deo gratum.

u uibri SUM lum Strum SACRIFINIUM ET OBLATIONEM NOLUISTI, Vile 'tim SI VOLUISSES SACRIFICIUM, DEDISSEM UTIQUE MOLOCAUSTIS NON DELECTABERIS, Ilo IZOUMHUZ t