Tractatus de sanctissima Eucharistia

81쪽

culsi rim O licctretMMAE Quocirca id imprimis supponendum venit, quod in alio Pactatu demonstratui' , videlicet Christum verum et proprie dictum Sacrisicium, in Cruce, in semetipso obtulisse, quo plene divinae maiestati honorem et gratiarum actiones impendit, illamque peccatis nostris offensam per sectissime placavit divina etiam bo

tem victimam sacrificii geri e ad sacerdotem proprie ac formaliter pertineat, coi Pelativa enim sunt nomina XO- Crisi Citim et Sct CUM OS, Christus vero, maxima ac tu Charitate, emetipsum Deo sponte obtulerit, hinc iure meri-I. Couc Trid. Sess. XXII, eap. I. - . Trasit. I,E INCARNATIONE VERBI, P. II, Qtiaest XLVIII, art. 3, P. 2i T. - . PII. V 2. - . De Trivit. l. IV, c. XIII n. II, t. VIII, col. 82I. - . revilo fui irari. P. IV, Q. IX, Pp. t. V, p. 25o. - . Eleganter non minus quani the -lοgie hunc conoeptum Aligherius in divino suo opere pluries refert puta cum Christuli vocat, Ounet, Dio, he Zebeeeret clerct Purgiit. . V. XVI, 18, eum nostruo redeinptioni alludens, nil Ibid. o. XXIII. TA, Ore tricto ne libero eοlire su Benet aut onm deseribit it militit grantiaehebet re frenui e Crist, feee νομα Purnd. XXXI. i.

82쪽

to tu Sacerdo κατ'εξoi iv Vocatur, milia in s sacerdotisollicia miro modo adunans ips enim non Solum VPeses Deo obtulit ac pro hominum peccatis satisfecit, bona divina hominibus conferens, sed humanum etiam genus in seipso reconciliavit' uocirca non solum Christus, in ara Pucis pendens fuit victima novi Testamenti sed simul quoque extitit victima sacrisii calor et cum esset verus Deus cui sacrificium offerebatur, Simulque Verus homo, ideoqu ad genus humanum a s redemptum vere pertinens, hinc factum est, ut em Se m S U-UMSqu me ictiOU, Dei SOCUis Citim ctCi reconcilietriS NOS DEO, Hrem Crim illo, Oriei et Crii ceNeocti, ni m

consummatum, ut nulla eiusdem memoria ac PepΓRPSΘntatio ex Dei voluntate existat, qua illius fructus in aevum applicetur, prout contra constantem Ecclesiae traditionem contendunt Potestantos. . suo pacto dicitur Christus seipsum immolasse. - VPPO, Christus inde a primo conceptionis momento Sacer do unctus est, cum almum Incarnationis

mysterium formaliter ordinaretur ad nostram Peparationem per illius immolationem complendam unde ait Sanctus Paulus d Dei Cerct in Christo tinctum MessoriCiliori Sibi. At perfectio et completio eius sacerdotii tunc locum obtinere debebat quando animam suam actu in Cruce foret positu Pus, unde dicit idem Apostolus ' reci- ὶCctrix ei Sctristi inem Utici eli S. Nimirum, tota Christi vita meritis referta erat velut iugis immolatio, Crucis immolatione coronanda

I. r. DE INCARNATIONE, P. II Quae8t. XXII, Art. I, p. 136. - 2. L. IV, de Trinit. c. XIV, D. Is t. it.. col. 823. - . 2 COR. V Is . - . COL. I, o. - . Pretre, iniqatemerit M lolcilement piratre, testae re-

83쪽

Fuit autem vere Christus sui psius Sacrificator quialteo sibi dii rete non intuleri mortem, Sed mors eius Sulmseeuta sit ex vulneribus a Pel Peuioribus illatis tamen . Cum posset PMSionem e mortem impedire ad Vei Piosi primendo ne eum laederent et per propriam animam,

ut emat instrumentum Verbi natu Irim Carnis Suae Con

esi OBLATUS EST QUIA IPSE VOLUIT ET NON APERUIT OS

84쪽

G. - Qua ratione se obtulit Christus crucifixoribus occidendum. - Si autem ulterius quae Patui qua ratione

permiserit Chi istus sui ipsius occisionem, responde tui id illum fecisse et ut Deus est et ut homo est; at quoniam ipsi competit sacei dotem esse formaliter ut homo est, ideo considerandum proprie hic est quomodo, ut homo est, permiserit Iudaeis ut se crucifigerent. - Porro in hac actione duo sunt consideranda, scilicet, actio moralis et actio physica Porro illam quidem actionem moralem malam potuisset anima Christi impedire, non quidem secundum propriam Virtutem, Sed solummodo prout erat instrumentum VPPbi, Secundum quod habet instrumentalem virtutem etiam ad cor hominis movendum de malo in bonum i at quia instrumenti est moveri a Pincipali agente, aliunde non erat Voluntas Dei ut peccatum occidentium Christum evitaretur, ideo anima Christi peccatum se occidere Volentium minime exclusit. Sociandum propriam virtutem vero anima Christi poterat e conseP-Vasse absqu omni nocumento , a Pation qua ad statum originalis iustitiae pertinebat, ut homo posset omnem laesionem a se repellere Atqui Dominus noster, infinita actus charitate laesi viam huiusmodi a se repellere noluit, sic corpus suum flagellis et clavis tradens in hostiam suavissimi odoris. G. - Ordo quaestionis. - Ut autem es tanti momenti plene pertractetui', necesS PS quaΘΓere, Primo, generaliter de existentia in nova lege alicuius sacrificii

85쪽

proprie dicti l), et secundo specialiter de sacrisi i eucharistic (2-6), quaerendo, primo, an revera Eucharistia sit verum ac proprie dictum Sacrisicium 2), et Secundo, quid sit huiusmodi sacrisicium 3-6j. Pol i O, cum hoc Sucrificium dicat essentialem Pilinem ad ac Pilicium Pu cis, hinc ad cognoscendam tu quid ditatem, necesse est primo inquirere, utrum eucharisticum sacrificium sit ipsummet O Pucis sacrificium di. Quid litas autem alicuius rei cognoscitu P, cognita illius rei tum forma l-G), tum

materia GJ forma igitur eucharistic sacrificii erit examini subicienda, tum in sieri d) tum in acto essorib): post quod non remanebit nisi ut inqui Patui de P in hoc sacrificio principaliter oblata GJ.

De Sacrificio eucharisti eo quaerendum est generaliter specialiter,(l ut determinetur an quid sit

reverasti(2 relate ad in Se, sacrificium quantum ad

(3 formam Aleriuini fieri in laclo esse

ia uocirca se in hac quaestione Uaeruntur. Primo Virum in nova Lege sit sacrificium proprie dictUm. Sectiri O. Utrum Eucharistia sit verum ac proprio lictum sacrificium. Tertio. Utrum sacrificium eucharisiicum sit ipsummo sacrificium PnciS.

86쪽

Oi ct Ulo. Ut Ptim ossentia sacrificii eucharistici consistat in consecPatione.

Ouinis. Utrum in eucharistico sacrificio habeatur vera et proprie dicta immolatio. Sello. Utrum Christus sit res principalitei oblata in

hoc sacrificio. ARTICULUS I. - LUMm iri nono eo Sit in rie icti siri OCViscium.1. - Ratio articuli. - Cum compertum sit tum sacrificium in te Pitum, quod consistere diximus in unione insentis ad Deum, tum ac Pilicium externum improprie dictum, Soli actus Virtutum, praescindere a quocumque statu, si V legis natu Pae, si V legis Scriptae, ideoques etiamnum obtinere, modo quaestio proponi tui de sacrisicio HX terno propPie dicto, maxime cum cessaVerint Pitualia sacrificia abolito iam logis mos aleae Pasescripto. AEUO quo sit Q. - PROP. - Adest in nova Lege aliquod sacrificium externum Proprie dictum. Prob. X S. Seriptura . - Apud Malachiam legitur : ii Si mihi Oluritu iri OhiS, Vicit Dominu eme 'Ci- tigrim, Ut muriu riori SMSC iαm, DictriM HSἰνα. Ab OUtra Unim Soli MSVM ct OCCOSMm, Dictorium HS 'OmUri meum iri eritioMS, Viri omni OCO SOCUisCctiti me Ot-senligi nomini meo Oolctii migricct'. i VerbiS, quae a

87쪽

propheta, propter certitudinem eventus, in praesenti tempore pro sutiar ponuntur, clarum Stricti monem ess de sacrifici quodam OV et X terno, et quidem excellentissimo ac universaliter celebrando, in locum sacrisiciorum Veterum, qua Sibi deinceps displicere Deus tostabatur', in posterum substituendo. Porro hunc locum pleno consensu sacri se Piptore de nova Legis Sacrificio, quod pol orbem offertur, interpretati Sunt quos inter Pecensori possunt S. Irenaeus , S. IustinuS , S. Cyprianus , Eusebius Tertullianus Theodo Petus . . Augustinus , etc. Apud Isaiam ' et similiter Ieremiam , dicitur Deus assumpturus, ex siliis no Vi Testamenti, OCHU Ole e le-ΓilOS. seu ac Pilicantes, et diaconos qui sacrificantibus ministrent ubi sacei dotes Stricto Sensu accipiuntur, pro iis videlicet qui sacrificium proprie dictum offerunt, cum interuium sacrificium offerre commune sit omnibus dolibu S.

Ad idem pedit quod apud Danielem de novissimi temporibus praenuntiatur ' de iugi sacri licio ad tempus auferendo quo aliud intelligi nequit, nisi quod sacrificium illud novae Legis, quod institutione et observantia perpetuum est, ad tempus, Antichristi tyrannide, auferendum sit, ne palam et publico possit offerri. Quod autem verba haec ad Ve

88쪽

teris Legis sacrificium non e se Paritur, patet ex hoc quod illud noli ad tempus, sed in perpetuum fuit abolendum. Id ipsum apparet ex verbis S. Pauli, ubi fideles alloquens, ait : NON OleSli meriScte Domini NOUliC US,SSe, et meriScte oesmonio Urem ubi ei menSOm, altare utrobique intelligit ubi vero est altare, pol te ut sit et sacrisiicium Poppi dictum unde apud Paecos et apud hebraeos altare nomPn habet a sacrificio siquidem grasecedicitur otio ori solov, ει θυσία, εαCUisicii Oolctlio hebraice Vero mat*, a pi, mαClαUil. H. - Traditio. Quid sit in nova Lege verum et proprie dictum sacrificium, multiplici traditionis argumsent comprobatur. Nimirum, id imprimis constat ex ipso ordine face Piso tali siquidem sacerdotium abSque Sacri licio consistere nequit: unde legimus ' omni Pori litiem, eae hominibu OSSM=NOlMS, UO hominibu CONSliti ilΗΓ, in ii qMcte Sunt DeMm, Mi cerct cori et O rificio NUO CCCOliS. Huc etiam pertinet altarium, vel ab antiquissimis temporibuS, Pectio praseterea, omnes liturgiae, licet quoad Psecationes et caeremonias inter se diVPPSae, in hoc tamen conveniunt, quod sacrificii celebrationem

Praescribunt.

IN OMNI LOCO ET TEMPORE OFFERATUR IIII SACRIFICIUM MUNDUM, QUONIAM REU MAGNUS SUM cicit Domini S, AET

89쪽

. - Ratio theol. - Cum sacrificii oblatio ad ius natu PaΘ, ut dictum est pertineat, lex autem Vangeliea naturam non Vacuset, Sed potius compleat atque persiciat,

hinc tantum abest sacri licium externum proprie dictum deesse in nova Leges, ut potius dicendum sit illud tanto perfectius nunc haberi, quanto ordinationibus tum naturaΘ, tum Moysi, Paestant gratia et veritas per Iosiam Christum acta Distincti Orct tium et M trium, ait Seraphicus Doctor , Omni HS NU ter lictMi ministeMitim, CiliCCtSctUrificium, in quo HS CONSMmmctii omni clii in Ctilli S. Et rursus' Verti Orco Sisiti ferum mer hostium et Socri Cirim DUO OCC irim, et hoc Si iri NOVO TEN/ merito, ubi OceUlMU UEU ChriSi Ccti O. G. - Solvitur dissicultas. - Tempus noVae Legis, te- Stamenti tempus est, quod est haereditatis vel promissio vel actualis collatio. Atqui idem non potest simul esse testamentum et sacrificium. Ergo ad tempus nova LΘ-gis non pertinet sacrisici oblatio, cum per saci ilicium aliquid potius e conferatu P.

90쪽

Licet Pati formalis sacrificii sit distincta a Patione soP- mali testamenti, non tam Pn cum illa pugnat, ita quod idem non possit simul esse testamentum et Sacrificium. Enim Ver eadem es potest simul esse, etsi sub diversis Pationibus testamentum et sacrificium testamentum, quatenu conside Patui ut bonum quoddam nobis a Deo actu collatum, vel saltem pignus illius suturae collationis sacrisicium Vero quatenus Deo cum aliqua immutatione os metu P. Atqui nihil sticit idem a Deo accipi simulque eidem sic offerri, cum nihil habeamus quod a Deo non acceperimus unde sanctus rex David aiebat oticterae moriri M OCC imi S, H iniri tibi.