Orationes, cum aliquot deperditarum fragmentis

101쪽

p. 4. ΠΕΡΙ ΟΥ ΠΥΡΡΟΥ ΚΛΗΡΟΥ 45 δικασίαν αξιos ποιεῖσθαι, αλλως τε καὶ ι ως φασιν

οὐτοι ηγγυηκε αύτην in ενοκλεῖ, γνησίαν ἀδελφην sσα αυτοs. κριβῶς γὰρ ἐπιστάμεθα πάντες 59oτι αδελφῶν μεν κληρων πιδικασια πῆσίν ἐστιν μιν,οτ δε γόνω γεγόνασι γνήσιοι παῖδες, οὐδενὶ ἐπιδικαζεσθαι των πατρωων προσηκει. καὶ περὶ τούτων Ουδένα λόγον λεχθῆναι δει απαντες γαρ υμεῖς καὶ οι ἄλλοι πολῖται ἀνεπίδικα χουσι τα εαυτῶν καστοι πατρῶα. ούτοι τοίνυν εις τοίτο τόλμης φιγμενοι si εἰσίν, στε τω με εἰσποιητω υκ φασαν επιδικάσασθαι προσηκειν τῶν δοθέντων τ δε Φίλη, νφασι θυγατέρα γνησίαν τω Πυρρω καταλελεῖφθαι, λαχειν os κληρου του πατρωου την ληξιν ηξίωσαν. καίτοι οπερ iπον καὶ πρότερον οσοι μεν αν καταλίπωσι γνησίους παῖδας ε αυτῶν, ου προσηκε τοις παισὶν επιδικάσασθαι τῶν πατρωων σοι δε διαθη- καις αυτοῖς εἰσποιο ται, τοῖς ιοῖς πιδικάζεσθαι προ κει τῶν δοθέντων τοῖς μεν γάρ, τι γόνω γ' ε' 61 γόνασιν, ουδεις αν ηπου ἀμφισβητησειε περὶ τῶν πατρωων προ δε τυυς ει σποιητους απαντες οἱ κατὰ γενος προσηκοντες αμφισβητεῖν αξιοῶσιν is os μηπαρὰ το ἐντυχόντος τῶν κληρων αἱ ληξεις τοι ἀμφισβητειν βουλομενοι γίγνωνται, καὶ, ως ἐρημων

τῶν κληρων πιδικάζεσθαί τινες τολμῶσι, τούτουενεκα τὰς επιδικασίας οἱ εἰσποίητο πάντες ποιούν- ται μηδεὶς set et μῶν γείσθω, ει νόμιζε γνησια 62 εἰναι την αυτολγυναῖκα Σενοκλῆς λαχειν αν περ

αυτης την ληξιν os κληρου os πατρωου, αλ εβάδιζεν αν η γνησία εις τὰ αυτης πατρῶα , καὶ ι τις αυτην ἀφνηρε το η ἐβιάζετο, εξηγεν αν in των πα-τρωων, καὶ ουπιαν ἰδίας μόνον δίκας ἐφευγεν ο ια-γμεaνος, ἀλλὰ καὶ δημοσία εἰσαγγελθεις προ τον ἄρ-

102쪽

63 σίας πάσης της εαυτου 'H δ αν πρότερον του Σενοκλέους οι του Πύρρου θεῖοι, ει δεσαν γνησίαν θυγατέρα τω ἐαυτῶν δελφιδω καταλειπομένην καιημῶν μηδένα λαμβάνειν εθέλοντα αυτήν, ου ἄν ποτε πετρεψαν Σενοκλέα, τον μηδαμόθεν μηδεν γένει προσήκοντα Πύρρω, λαβοντα εχειν την κατα γένος

προσήκουσα αυτοῖς γυναῖκα. δεινόν ' αν ε .6 τὰς μεν υπο των πατέρων κδοθείσας καὶ συνοικούσας ἀνδράσι γυναῖκας περι ων τι ἀν ἄμεινον η πατηρ βουλεύσαιτο; και τὰς ουτ δοθείσας, αν πατηρ et τῶν τελευτήση μη καταλιπών αυταῖς νηροσίους δελφούς, τοῖς εγγύτατα γένους ἐπιδίκους νόμος εἶναι κελεύει καὶ πολλοὶ συνοικοsντες δη6 αφήρηνται τὰς ἐαυτῶν γυναῖκας. ἰτα τα μεν ποτῶν πατέρων κδοθείσας διὰ τον νόμον ε αναγκης ἐπιδίκους εἰναι προσήκει Σενοκλε δε ἄν τις τόδεπέτρεψε τῶν του Πυρρου θείων, ει ην γνησία θυγάτηρ ἐκείνω καταλειπομένη, λαβοντα εχειν την καταγένος προσήκουσαν et τοῖς γυναῖκα, καὶ τοσαυτης Ουσίας οὐτον καταστηνα κληρονόμον ανδ ἐαυτῶν;

- μη νομίσητε μεῖς ἄνδρες ουδεις γὰρ ανθρώπων

μισεῖ το λυσιτελούν ουδε περι πλείονος τους ἀλλοτρίους αυτου ποιειται ἐὰν οὐ προφασίζωνται διατην του μδίου ποίησιν μη ἐπίδικον ἐναι την γυροναικα, καὶ διὰ ταῶτα μη φῶσιν ἀμφισβητῆσαι αὐτῆς,

πρῶτον μεν κεινα αυτους ἐρέσθαι χρή, εἰ μολο- γοῶντες την τολμδίου ποι ειν υπο os Πύρρου γενέσθαι ἐπεσκημμένοι εἰσὶ τοι μεμαρτυρηκόσι ταλα,6 εἰτα παρελθόντες τον τελευταῖον os οἴκου γεγενηθμένον κληρονομον οὐ Πυρρου κλήρου την λῆξιν λαχεῖν ξίωσαν παρὰ τον νόμον. προ δε τούτοις ἐκεῖνο

103쪽

p. b. EPI TOΥ ΠΥΡΡΟΥ ΚΛΗΡΟΥ. 47αυτους ἐρεσθε, ει τις των γνησίων των αυτου πι- δικάζεσθαι ξιοι. ταότα προς την αναίδειαν αυτῶν

πυνθάνεσθε. ως δ' ην επίδικος η γυνή, ει περ γνησία καταλειφθείη , ε των νόμων σαφέστατα μαθεῖν στιτοχῖτο. ο γαρ νόμος διαρρήδην λεγει εξεινα δια 68 θέσθαι πως ν ἐθέλd τις τα αυτου, ἐαν μη παιδας γνησίους καταλειθ αρρενας αν δε θηλείας καταλίπη,

συν ταυταις. OυκOs μετα των θυγατέρων στι δου- ναι και διαθέσθαι τα αυτου ἄνευ δε των γνησίων θυγατέρων Ουχ ἐόν τε υτε ποιησασθαι υτ δούναι0υδενὶ οὐδεν ων ἐαυτοί. ουκουν ει μεν ἄνευ της 9 γνησίας θυγατρὸς το αδιον Πυρρος ἐποιεῖτο ιδναυτῶ ἄκυρος αν ν αυτο η ποίησις κατα τον νόμον ει δε την θυγατερ Μίδου και επὶ τούτω ποιησάμενος κατέλιπε, πῶς αν μεις επετρέψατε ἐπιδικαζεσθαι τω os Πυρρου θετῶ οὐ Πυρρου κλήρουανευ της γνησίας θυγατρός, ει ην ἐκείνω, αλλως τε ε και ἐμαρτυρήσατε ς επέσκηψεν μιν Ἀδελφιδούς πιμελεῖσθαι τουτου os παιδιου αλλ'. 'γαθέ, 0 τοίτο μεν καὶ λαθεῖν φήσαιτ αν μας τε δ ηγγύα καὶ ἐξεδίδου Ἐνδιος την γυναικα, πετρεπετε μεις οι θεῖοι την του αδελφιδολτου μετερου αυτῶν ως ἐξ εταίρας ουσαν ἐκείνω ἐγγυῆσθαι, αλλως τε καὶ παραγενέσθαι φάσκοντες, τε ο αδελφιδούς μῶν ηγγυῆτο την μητέρα την ταυτης κατὰ τους νόμους εξειν γυναικα, ετ δε καὶ et τη δεκάτ τη ταυτης κληθέντες συνεστιῶσθαι προ δε τούτοις τουτὶ γὰρ Iτο δεινόν ἐστιν ἐπισκῆψαι φάσκοντες μιν τον αδελφιδοίν ἐπιμελεῖσθαι τουτου του παιδίου, υτως ἐπεμελήθητε στ ἀσαι εξ εταίρας Ουσα αυτην γ' γυῆσθαι, ἄλλως τε και ἔχουσαν τουνομα της μετέρας αυτῶν αδελφῆς, ως ἐμαρτυρειτε;

104쪽

48 ΙΣΑΙΟ Οa. 3.72 Εκ τοίνυν τ0υτων, λανδρες, και εξ αυτου του πράγματος ράδιόν ἐστι γνῶναι σον ἀναισχυντότατοιανθρώπων εἰσιν οὐτοι τίνος γαρ νεκα, εἰ ν νηροσία θυγάτηρ τω μετέρω θείω καταλειπομένη, ποιηθσάμενος ο θεῖος κατελιπε τον ἐμον ἀδελφὸν υ νίαυτω πότερον τι προσηκοντες αὐτῶ ἐγγυτερ γερον0υς μῶν ησα αλλ0ι, ους βουλόμενος την ἐπιδικασίαν της θυγατρὸς ἀποστερῆσαι ἐποιεῖτο τον ἀδελφον υἱον αυτω ἀλλ' et τε ἐγένετο υτ εστι, μη γερονομένων δη παίδων γνησίων ἐκείνω, ἐγγυτερω μῶν

φου παῖδες. ἐκ δε της ἀδελφης Ἀμεῖς μεν αυτω 73 λλα νη Λία ἄλλον τινὰ ποιησάμενος τῶν συγγενῶν

ἔδωκεν αν ἔχειν τον κληρον καὶ την θυγατέρα τηνἐαυτου καὶ τί αυτον εδει καταφανῶς καὶ τωουν

ἀπέχθεσθαι τῶν οἰκείων, ἐξόν, εἴπερ ν ηγγυημένος την ἀδελφην την Νικοδήμου την θυγατέρα την ἐκ

ταύτης αποφανθεῖσαν εἰναι εἰς του φράτορας ἰσαγαγόντι ως οὐσαν γνησίαν ἐαυτω ἐπὶ παντι τω κληρω ἐπίδικον καταλιπεῖν αὐτην, και ἐπισκῆψαι τῶν γιγνομένων της θυγατρὸς παίδων εἰσαγαγεῖν υἱον 7 ἐαυτω δηλον μεν γαλοτι ἐπίκληρον καταλιπων ακ9ι'βῶς αν νηδει τι δυοῖν θάτερον μελλεν πάρχειν αυτυ η γαρ μῶν τινα τῶν εγγύτατα γένους ἐπι- δικασάμενον ξειν γυναῖκα, η ει μηδεις μῶν ἐβ0ύλετο λαμβάνειν, τῶν θείων τι α τούτων τῶν μαρτυρορούντων ε δε μη τῶν ἄλλων τινα συγγενῶν τον αυτον τρόπον περὶ πάσης της ουσίας ἐπιδικασάμενονοῦ κατα τους νόμους ζειν ταύτην γυναῖκα ουκουν ἐκ μεν του την θυγατέρα εις τους φράτορας εἰσαγαγεῖν και η ποιησασθαι τον ἐμὸν ἀδελφὸν υ ν αυτωταυτ αν διεπράξατο ἐκ δε του τοίτον μεν ποιησασθαι

105쪽

p. 45. ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΥΡΡΟΥ ΚΛΗΡΟΥ. 49την δε η εἰσαγαγεῖν την με νόθην, σπερ αυτω προσῆκε, και ἄκληρον κατέστησε τον δε κληρονόμον κατέλιπε των αυτοί. ἀλλα μην ως γε υτ γαμη 76 λίαν εἰσήνεγκεν ο θεῖος μῶν, ἴτε την θυγατέρα, ην φασι γνησίαν αυτ εἰναι et τοι, εἰσαγαγεῖν εις τους φράτορας ἐξίωσε, και ταλα νόμου ὁντος αυτοις, ἀναγνώσεται μιν την των φρατορων των κείνου

μαρτυρίαν. ' ναγίγνωσκε συ es ἐπίλαβε το δωρ.

Λαβε δε και την ως ποιήσατο τον ἐμον ἀδελφὸν

ΜΑΡΤΥΡΙΑ. Εἶτα ἡμεις την Νικοδημου μαρτυρίαν των αυτOs Tτου θειο εκμαρτυριων πιστοτεραν γησεσθε εἰναι, και την ἴτω κοινην τοι βουλομένοις γεγενημένην, ταύτην Ἀπιχειρήσει τις υμῆς πείθειν τι εγγυητὴν γυναῖκα - μετερος θεῖος εσχεν αλλ υμεῖς ος εγωγ' ἐμαι, ου πιστευσετε, α μη αποφαίντὶ μιν, οπερ αρχόμενος εἰπον του λο ti, πρῶτον μεν ἐπι 78 τίνι προικι οὐτος ἐγγυῆσαι τω Πύρρω φησι την αδελφήν, Ἀπειτα προς ποιον αρχοντα η εγγυητὴ γυνὴ απελιπε τον ἄνδρα τον οἰκον αυτos, εἰτα παρὁτου ἐκομίσατο την προικα αυτῆς, Ἀπειδὴ τετελευτηκως ν ω φησιν αυτὴν ἐγγυῆσαι ri παιτῶν μὴ ἐδύνατο κομίσασθαι in εν εἴκοσιν τεσιν , ποίαν

δίκην σίτου της προικὸς αὐτῆς περ τῆς ἐγγυητῆς

γυναικὸς ἐδικασατο τῶ ἐχοντι τον Πύρρου κλῆρονοντος. ετ δε προς τούτοις επιδειξάτω τω πρότερον 9

η στερον ηγγύησεν ἡτος τὴν ἀδελφήν, λει ξ ἄλ-

106쪽

50 ΙΣΑΙΟΥ R. q. ἀξιούτε πυνθανε σθαι παρ αυτον, καὶ περὶ της τοις φράτορσι γαμηλία μη μνημονειτε ο γαρ των ἐλαχίστων προς την τούτου μαρτυρίαν τεκμήριόν ἐστι τουτο δῆλον γα - εἰ πείσθη εγγυήσασθαι, ἐπείσθη αν και γαμηλίαν περ αυτῆς τοῖς φράτορσιν εἰσενεγκειν καὶ εἰσαγαγεῖν την ε ταύτης ἀποφαν-80 θεῖσαν θυγατέρα ς γνησίαν υσα αυτω. καὶ ντω δημω κεκτημενος τον τριτάλαντον οἶκον, εἰ νγεγαμηκως, ναγκάζετο αν περ της γαμετης γυναιροκος καὶ θεσμοφόρια στιαν τὰς γυναῖκας, καὶ ταλλα οσα προσῆκε λειτουργεῖν ν τω δημω περ της γυροναικος από γε et ας τηλικαύτης. et τοίνυν φανεῖ τα ουδεν τούτων γεγενημένον ουδεπώποτε οι μεν οὐ φράτορες μεμαρτυρήκασιν et μῖν λαβε δε καιτην των δημοτῶν των κείνου μαρτυρίαν. ΜΑΡΤΥΡΙΑ.

Αγνων τε Θ0σὶ καὶ ' νόθεος, καὶ ο πατὴρ αυτ

107쪽

τε , συνειπεῖν αυτοις.

Περὶ μεν ουν των ν τ υπερορια πραχθέντων οἴτε μάρτυρας ἐξευρεῖν οἰον τε, υτ τους αντιδίκους,εάν τι ψεύδωνται, λέγχειν ραδιον, δια το μηδέτερον τούτων κεῖσε ἀφιχθαι τα δε ἐνθάδε συμβεβηκότα δοκεῖ μοι μιν κανα γενέσθαι αν τεκμηρια, ὁτι ἄπαντες οἱ κατὰ την δόσιν των Νικοστράτου αμφισβητούντες ξαπατῆσαι μῶς βουλονται Πρῶτον μεν οέν ω ἄνδρες, περι η των νομάτων πιγραφῆς ἄξιον εστιν ἐξετάσαι, και σκέψασθαι πότεροι ἀπλούστερον και κατὰ φύσιν μῆλλον τὰ ληξεις ἐποιήσαντο. Aγνων μεν γὰρ υτοσὶ και γνόθεος Θρασυμάχου

ἐπεγράψαντο τον Νικόστρατον, και εαυτους κείνωανεψιοὐς αποφαίνουσι, και τούτων μάρτυρας παρέχονται χαριάδης δε και οἱ συνδικούντες αὐτω Σμί- 3κρου με πατρος εἰναι φασι τον Νικόστρατον ἀμφισβητοῶσι δε του Θρασυμάχου υἱου κλήρου. καὶοῖδε μεν ουδεν προσποιο ται κείνου os νόματος οἴτε γιγνώσκειν οἴτε προσήκειν αυτοῖς φασὶ μεν os εἰναι Θρασυμάχου Νικόστρατον , τουτου δε ομοίως τῆς οὐσίας ἀμφισβητούσι και εἰ μεν τ ονομα πατρόθεν το αὐτὸ μολόγουν εἰναι το Νικοστράτου, περ δε το κλήρου μόνου διεφέροντο, οὐδενα εδε υμῶς σκέψασθαι λὶ ει τι διέθετο κεινος ο Νικόστρατος, ο αμφότεροι ωμολόγουν νει δε πῶς

οἱόν τε τω ανδρὶ δύο πατέρας ἐπιγράψασθαι τούτογὰρ αριάδης πεποίηκεν αυτός τε γὰρ λαχε os Σμικρου Νικοστράτου, τούτοις δ το Θρασυμάχου

λαχούσι παρακατέβαλεν ως ο αυτὸν οντα εστ μεν

108쪽

52 ΙΣΑΙΟΥ ΟR. 4.δεμιῆς αὐτοις ταραχης ἐγγιγνομένης, ου χαλεπῶς ἐπιδείξειν τι ουδεν Νικόστρατος διέθετο εὰν δε μητον πατέρα τον αυτον ιναι φῶσι του δε κληρου μηθδε ηττον ἀμφισβητῶσιν, ακριβῶς ἴσασιν τι πλείονι λόγω εἰπεῖν τουτου, δεησει ς Νικόστρατος Θρασυ- μάχου ν η ς ουδεν διεθετο ετ δε καὶ ὁμολογοίν- τες Θρασυμάχου μεν εἰναι τον Νικόστρατον υ ανεῖχον ἐξελέγξαι τούσδε ς ου εἰσιν ἐκείνω ανεψιοί ἄλλον δε πατέρα τω τεθνεῶτι κατασκευάζοντες υμόνον περὶ των διαθηκῶν αλλὰ και περὶ του γένους λόγον εμβεβλήκασιν. Ου εκ τούτων δε μόνον γνοίη αν τι ἄλλοι τινές εἰσιν οι ταλα ἐπι τουτουσὶ ἐπάγοντες, ἀλλὰ καὶ κ των κατ αρχὰς γεγενημένων τις γὰρ υκ ἀπεκείρατο, πειδη τω δύο ταλάντω ἐξ κης λθετον; τις ου μέλαν ιμάτιον ἐφόρησεν, ς διὰ το πένθος κληρονομησων της ουσίας η πόσοι συγγενεῖς καὶ υἱεῖς κατὰ δόσιν προσεποιησαντο τῶν Νικοστράτου; Aημ0σθένης μέν γε αδελφιδούς φη αὐτῶ εἶναι, πειδηδ' ἐξηλέγχθη υπὸ τούτων , ἀπέστη Τηλεφος δε 0s-

να αυτ Νικόστρατον ἄπαντα τὰ αυτοί. και Osτος ου πολλῶ ἴστερον ἐπαύσατο. μεινιάδης δε ιὸν αυτ προ τον ἄρχοντα κεν ἄγων ου δὲ τριετη γεγο νότα, και ταῶν ου ἐπιδεδημηκότος του Νικοστράτου

ενδεκα τῶν θήνησι Πύρρος δε ὁ Λαμπτρεῶς τῆμεν θην εφη τὰ χρηματα υπὸ Νικοστράτου καθιερῶσθαι, αυτῶ δ' π αυτos κείνου δεδόσθαι. τη- σίας δ' o Βησαιεῖς και ραναὸς το μεν πρῶτον δίκην φασαν οὐ Νικοστράτου ταλάντου καταδεδικά-σ- επειδη δ οὐκ εἶχον τούτο ἀποδεῖξαι, πελευθερον αυτον αυτῶν προσεποιησαντο εἰναι καὶ ου δ10 ουτ0 α λεγον ἀπέδειξαν καὶ ο μεν , θὴς κατὰ τὰ

109쪽

p. T. ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΝΙΚΟΣΤΡΑΤΟΥ ΚΛΗΡΟΥ. 53 πρῶτα επὶ τὰ Νικοστράτου ξαντες υτοί εἰσι λα- ριάδης δε τότε μεν ουδαμου ημφισβητησεν, στερον

δε υ μόνον αυτος αλλα καὶ το εκ της ταίρας παιδίον εἰσποιῶν λθε τουτο δ' η αυτῶ ς η των

χρημάτων κληρονομήσοντι η το παιδίον στον ποιήσοντι αἰσθόμενος δε καὶ οὐτος τι περὶ του γενους ἐλεγχθήσοιτο, την μεν του παιδίου αμφισβήτησιν παρέλυσεν, αυτ δε κατα δοσιν παρακατέβαλεν.

ρῆν μεν ουν ι ανδρες οστις κατα δόσιν χρημάτων αμφισβητῶν ηττηθείη, μη κατὰ το τελο ζημιουσθαι, αλλ 4 οσα περ ληψόμενος Πει, τοσαυτατῆ πόλει αποτίνειν ουτω γὰρ αν ουθ' οἱ νόμοι κατε- φρονουντο υτε τὰ γενη βρίζετο, προ δε τουτων et δ'

αν των τεθνεώτων ουδεὶς κατεψευδετο Ἀπειδη δε ἄπασι καὶ τῶν αλλοτρίων απάντων, καθ ο τι αν τις

βουληται, αμφισβητεῖν ξεστιν, υμῆς χρη περι αυρο τῶν ς οἱον τ' ακριβεστατ εξετάζειν καὶ μηδεν εἰς οσον δύνασθε παραλείπειν. εν μόναις δε ταῖς τῶν 12 κληρων εἰσαγωγαῖς δοκει μοι προσήκειν τεκμηρίοις ι ἀλλον η μάρτυσι πιστευειν. περ μεν γαρ τῶν ἄλλων συμβολαίων ου πάνυ χαλεπον του τὰ ψευδῆ μαρτυρουντας ἐλεγχειν ζῶντος γὰρ και παρόντος του πράξαντος καταμαρτυρουσι χερι δε τῶν διαθηκῶν

πῶς ἄν τις γνοίη του μη τἀληθῆ λέγοντας ει μη πάνυ μεγάλα τὰ διαφέροντα εχ αυτου μεν καθ' υμαρτυρουσι τεθνεῶτος, τῶν δε συγγενῶν μηδεν τῶν πεπραγμένων ειδότων του δε ἐλέγχου μηδαμῶς ἀκριβούς γιγνομένου ετι δέ, Ἀνδρες, και τῶν διατι- 13 θεμένων οἱ πολλοὶ ουδε λέγουσι τοῖς παραγιγνομένοις ὁ τι διατίθενται, ἀλλ' υτου μόνου του καταλιπεῖν διαθήκας, Ῥάρτυρας παρίστανται, του δε συμβαίνοντός ἐστι και γραμματειον αλλαγηναι και ταναντία

110쪽

ΙΣΑΙΟΥ

ταῖς του τεθνεῶτος διαθηκαις μεταγραφηναι ου δεν

γὰρ μῆλλον οἱ μάρτυρες εἴσονται, εἰ φ' αἷς κληθηλ σαν διαθηκαις, αυται ποφαίνονται. πότε δε καὶ τους μολογουμενως παραγενομένους οἷον τ' ἐστὶν ἐξαπατησαι, πῶς υκ αν μῶς γε του μηδεν του πράγματος εἰδότας πολυ ἀλλον τοιμότερόν τις παρακρούσασθαι ἐγχειρησειεν; 'Aλλὰ μην καὶ ο νόμος, ἄνδρες, ου ἐάν τις

διαθῆται μόνον, κυρίας εἰναι κελεύει τὰς διαθήκας, αλλὰ εὰν ευ φρονῶν σκεπτέον δη μιν πρῶτον μενε ἐποιησατο τὰς διαθηκας, πειτα ει μη παρανοῶνὶ διέθετο ἀντιλεγόντων δ' μῶν μηδε το παράπαν γενέσθαι τὰς διαθήκας εκ τίνος α τρόπου, εἴ τις παρανοῶν διέθετο , γνοίητε, πρὶν περὶ αὐτos του διαθέσθαι πιστεύσαι τους μεν οὐ κατα την δόσιν ἀμφισβητο τας ορῆτε ὁσον εργον εστὶν αἰσθέσθαι ει ἀληθη λέγουσι, τους δε κατὰ το γενος πρῶτον μενουδεν δει μάρτυρας παρασχέσθαι ς αυτῶν ἐστιν

κληρος παρὰ πάντων γὰρ μολόγηται τοι ἐγγυτάτωὶ γενους τὰ του τελευτησαντος γίγνεσθαι), επειτα οἱ νόιι ου μόνον οἱ περὶ τῶν γενῶν αλλὰ και οἱ περὶ τῶν δόσεων τοι συγγενέσι βοηθούσι δουναι μεν γὰρ νόμος ουδενὶ εὐτλεαυτου, εὰν υπὸ γηρως η υπὸ νόσου η υπὸ τῶν ἄλλων, και μει ἴστε παρανοησs κατὰ δε το γενος καὶ τὰ του ὁπωσοὐ διακειμένου 17 εγγύτατα γένους αναμφισβητητως λαμβάνει χωρις δε τούτων ταῖς με διαθήκαις διὰ μαρτύρων μῆς δειπιστεῶσαι, φ ων ενι καὶ ἐξαπατηθηναι ου γὰρ ανησαν ψευδομαρτυριῶν ἐπισκήψεις), τη δ αγχιστείαδ et μῶν αυτῶν κατὰ γὰρ τους νόμους οι συγγενεῖς 18 αμφισβητούσιν, ους ἡμεῖς θεσθε προ δε τούτ0ις, ι ανδρες ε μεν οι κατὰ τὰς διαθήκας ἀμφισβητ0ῶν-