Orationes, cum aliquot deperditarum fragmentis

111쪽

p. 48 ΠΕΡΙ ΟΥ ΝΙΚΟΣΤΡΑΤΟΥ ΚΛΗΡΟΥ. 55τες μολογουμένως Νικ0στράτω επιτήδειοι ἔντες ἐτυγχανον , το μεν κριβες ουδ αν ουτως, μως μέντοι μῆλλον εικὸς ν ληθεις εἰναι δόξειν τὰς διαθήκας ηδη γάρ τινες ου ευ διακείμενοι τοι συγγενέσιν ὀθνειους φίλους των πάνυ σφόδρα πρ0σηκόντων περὶ πλείονος ἐποιήσαντο νυν δε υτ συσσίτους υτεφίλους υτ εν τάξει τ αυτῆ τουτων δ' μιν μάρτυρας πάντων παρεσχήμεθα. ο δε μέγιστον, καὶ 10 μάλιστα τῆς αριάδου αναιδεια καταμαρτυρεῖ, τουτοσκέψασθε. που γαρ τον αυτὸν ποιησάμενον υτ αποθανόντα ανείλετο ουτ καυσεν ουτε στολόγησεν, αλλὰ πάντα τοι μηδεν προσήκουσι παρῆκε ποιῆθσαι, πῶς υκ αν ἀνοσιώτατος ιη ος τω τεθνεῶτι μηδεν των ν0μιζομένων ποιήσας των χρημάτων αυρο του κληρονομεῖν ἀξιοι ἀλλα νη Λία πειδη τουτων 20ουδεν ποίησε, την υσίαν του Νική iστράτου διεχείρισεν αλλα καὶ ταυτα μεμαρτυρηται μιν, καὶ τὰ πλεῖστα ουδ αυτὸς ρνεῖται. προφάσεις δε οἰχμαιαναγκαίας εφ' κάσταις των πράξεων ευρῆσθαι τί γαρ πολείπεται τω διαρρηδην μολογ0sντι; Σαφῶς μεν οὐν ἐστε, ω ἄνδρες, τι οὐτοι O 21 δικαίως των Νικοστράτου φίενται, ἀλλα βούλονταιμεν et μῆς ἐξαπατῆσαι, τουτουσὶ δε συγγενεις οντας εκείνου , α ι νόμοι δοσαν αὐτοις, ἀποστερῆσαι. υόμονον δε αριάδης τουτο πεποίηκεν, αλλὰ καὶ ἄλλοι πολλ0ὶηδη των ν η υπερορία αποθνησκόντων ου δεγιγνώσκοντες ἐνίους της ουσίας ἰμφισβήτησαν ἐνθυ 22μ0sνται γὰρ τι κατορθώσασι μεν τὰ ἀλλότρια εχειν, διαμαρτ0sσι δε μικρὸς ὁ κίνδυνος μαρτυρειν δε καιτα ψευδῆ τινες ἐθέλουσιν, οι δ' ελεγχοι περ αφαρονῶν συνελόντι πολλτο διαφέρον κατὰ γένος η κατὰ

δόσιν ἀμφισβητεῖν αλλ' et μῆς χρή, ω ἄνδρες, πρῶρο

112쪽

τον μεν τὰς διαθήκας σκοπεῖν, εὐδοκουσι γενέσθαι τουτο γὰρ ι τε νόμοι, αἰτουνται και δικαιότατόν ἐστι.

23 μη σαφῶς δε μητ αυτους την ἀλήθειαν εἰδότας, μητε

των μαρτυρων του τελευτησαντος πιτηδείων ντων,

ἀλλα αριάδου του ταλλότρια βουλομέμου λαβεῖν τιαν εἴη δικαιότερον η τοῖς συγγενέσι τα του συγγε- νους ψηφίζεσθαι και γαρ ει τι οἶδε παθον, ουδενὶ αν ἄλλω η Νικοστράτω τα τούτων ἐγένετο κατα γαρτο αυτ γενος αν ημφισβητει, νεψιος ων αυτοις κ24 πατραδέλφων - Λι αλλ' υκ εστιν ουγνων et δ' ὐ γνόθεος του Νικοστράτου συγγενεις, ως ob αντί' δικοι φασιν, αλλ τεροι. πειτα τω με κατὰ την δόσιν του κληρου λαχόντι μαρτυρουσιν αυτοι δεκατὰ τ γενος ου αμφισβητήσουσιν ου γὰρ εις τουτο γε ανοίας κουσιν - πιστεύσαντες ταῖς δι θηκαις υτ ραδίως τοσουτων χρημάτων ἀφίστανται.

ἀλλὰ μην καὶ ἐξ ν αυτοι υτοι λέγουσι, τούσδε τοις συγγενέσιν αυτοῖς Ἀπιδικάσασθαι συμφέρει των Νι-2 κοστρατου ἄλλον η αριάδην εις γὰρ τον λοιπον χρόνον, ε μεν οἶδε κατὰ το γένος ἀμφισβητουντες ληψονται τον κληρ0ν, ἐξέσται και τούτοις, πόταν βουλωνται, κατα το γένος λαχουσιν ἐπιδεῖξαι μιν ως αυτοι εγγυτέρω σαν του Νικοστράτου, καὶ ως Σμίκρου ην καὶ ου Θρασυμάχου εὰν δε αριάδης αυτῶν κληρονομησοὶ, υκ σται et δενὶ συγγενεῖ επὶ τα Νικοστρατου ἐλθεῖν κατὰ δόσιν γὰρ χοντος του ἐπιδεδικασμένου, τί φανουνται λέγοντες ι κατὰ τογένος λαγχάνοντες; 26 περ αν ουν καὶ μῶν καστος ἀξιώσειε, τουτοκα τουτοισι τοῖς νεανίσκοις βεβαιωσατε παρέσχοντοδ μιν μάρτυρας πρῶτον μεν ως ἀνεψιοί εἰσὶν κπατραδέλφων Νικοστράτου, Ἀπειτα δε ς Ῥυδεπώρο

113쪽

p. 49. ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΝΙΚΟΣΤΡΑΤΟΥ ΚΛΗΡΟΥ. 57 ποτε ἐκείνω διάφοροι σαν, ἔτι δε και ως ἔθαψαν Νικόστρατον , προ δε τουτοις ως δαριάδης ὐτοσὶ ουδαμῶς os ἐνθάδε ὁ ἐπι στρατεύματι ἐχρῆτο Νικοστράτω ἔτι δε και την κοινωνίαν η μάλισF υ- τος ἰσχυρίζεται, ψευδῆ οὐ γαν. Kαι ἄνευ τούτων, --δρες, ἄξιονυμιν ἐξετάσαι 27 ἐκατέρους αυτῶν οιοί εἰσι Θράσιππος μεν γαρ ουγνωνος και γνοθέου πατηρ δη τι και ἐλειτούργησεν μιν και εἰσηνεγκε, και ἄλλως σπουδαῖος ην πολίτης αυτοι δε osτοι οἴτε αποδεδημηκασιν ΟυδαθμZ πωποτε, ποι α μη μεῖς προστάξητε , ὁ ἐνθαδε μένοντες αχρηστοί εἰσι τὶ πόλει, αλλὰ και στρατεύονται καὶ ισφέρουσι και ταλλα πάντα ποιούσι τὰ προσταττόμενα και αυτούς ως πάντες ἴσασι κ0 μίους παρέχουσιν, στε πολῶ ἀλλον τούτους προσ- 28ηκε κατὰ δόσιν τῶν χρημάτων τῶν Νικοστράτου δαριάδην αμφισβητεῖν οὐτος γαρ, ο ἐπεδημε ενθάδε, πρῶτον μεν ει το δεσμωτηριον κλέπτης

ων ἐπ αὐτοφώρω ἀπήχθη, τότε δε ἀφεθεις μεο

ετέρων τινῶν πο τῶν ενδεκα, υς δημοσία απαντας, μεῖς ἀπεκτείνατε, πάλιν ἀπ0γραφεις εἰς την βουλην κακουργῶν, υποχωρῶν χετο και Ουχ υπηκουσεν, αλ 20 ἀπ' κείνου ἔπτακαίδεκα τῶν θήναζε οὐκ ἀφίκετο, πλην επειδη Νικόστρατος απέθανε. και περ μενυμῶν ἴτε στρατείαν ουδεμίαν ἐστράτευται οἴτε εἰσφορὰν οὐδεμίαν εἰσενηνοχε, πλην εἴ τι ἄρα ἐξ του τῶν Νικοστράτου ημφισβητησεν, ὁ ἄλλ ουδενυμ ιν λελειτούργηκεν ἔπειτα Οιosτος ων υ αγαπῶ εἰ μη τῶν μαρτημένων δίκην δώσει, αλλα και τῶν ἀλλοτριων ἀμφισβητεῖ. ει μεν os οἶδε φιλοπραγμονες 30 αλλοις μοιοι πολίταις σαν, Γοως ν υ περι τῶν κοστράτου χρημάτων Ἀμφισβητει, αλλ περ του

114쪽

σωματος ήγωνίζετο νυν δ', ω ανδρες δικασταί, τοί- τον με αλλος, άν τις βούληται, τιμωρήσεται, του 3 τοισι δ' υμεῖς βοηθήσατε, καὶ μη περὶ πλείονος ποιήσησθε τους δίκως τἀλλότρια εχειν βουλ0μένους τους γενει τω τεθνεῶτι προσήκοντας καὶ χωρὶς του- των δη τι κεῖνον εὐεργετηκότας, ἀλλα καὶ των νόμων αναμνησθέντες καὶ των ρκων ους μόσατε, προς δε τουτοις καὶ των μαρτυριῶν ας ἡμεῖς παρεσχήμεθα, τα δίκαια ψηφίσασθε.

ΠΕΡΙ ΟΥ ΔΙΚΑΙΟΓΕΝΟΥΣ ΚΛΗΡΟΥ.

115쪽

nιόμεθα μεν ἄνδρες, περὶ ν διεφερόμεθα

προς Αικαιογένην, τα μολογημεν επι του δικαστηρίου κυρια ημῖν σεσθαι αποστάντος γαρ ι-καιογενους τοῖν δυοιν μεροῖν του κληρου, και ἐγγυητὰς καταστησαντος ή μην παραδώσειν μῖν ταλατα μέρη ἀναμφισβητητα, ἀφηκαμεν αλληλους των γ- κλημάτων επειδη δε ἄνδρες, ου ποιεῖ Λικαιογε-

νη λώμολόγησε, δικαζόμεθα Λεωχάρει ἐγγυητὴ γε

νομενω ικαιογενους, σπερ ἀντωμοσαμεν. καί μοι ἀνάγνωθι την ἀντωμοσίαν. ANTΩΜΟΣΙΑ. sὸς τοίνυν αληθῆ ἀντωμόσαμεν, Κηφισόδοτος ουτοσὶ οἰδε, και μάρτυρας μιν παρεξόμεθα πρῶτον μεν ως ἀπέστη ικαιογένης μιν τοῖν δυοῖν μεροῖν του κλήρου, ειτα ς ηγγυησατο Λεωχάρης Καί μοι ἀνάγνωθι την μαρτυρίαν.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ.

Tων μεν μαρτύρων ἀκηκόατε, καὶ ως ου τἀληθῆ a

μεμαρτυρηκασιν, ουδ αν αυτον οἰμαι Λεωχάρην εἰπεῖν ἴσως δε ει κεῖνον τρέψεται τον λόγον, ως Λικαιογενης τε λημῖν μολόγησεν ἄπαντα πεποίηκε, και αυτος την ξεγγυην τι απέδωκεν εἰ οὐ ταμ ἐρεῖ ψεύσεται καὶ ραδίως λεγχθήσεται. αναγνωσε ται γαρ υμῖν σα κατέλιπε Λικαιογενης ο Μενεξένουεν τω κλήρω και τα χρηματα α λαβεν. ΑΠΟΓΡΑΦΗ.Tαυτ ει με μη φασι ικαιογενην τον μέτερον θεῖον ζῶντα κεκτῆσθαι καὶ ἀποθνησκοντα μῖν δου- ναι, ἀποδειξάτωσαν εἰ δε καὶ κεῖνον καταλιπεῖν καὶ

116쪽

60 ΙΣΑΙΟΥ ΟR. b. ημῶς κεκομίσθαι, μαρτυρησάτω τις αὐτοις. τι μεν

γαρ ικαιογένης μολόγει παραδώσειν ἡμῖν ν κατέλιπεν ο Μενεξένου τα δύο μέρη, μεῖς μάρτυρας παρεχόμεθα, καὶ τι Λεωχάρης γγυήσατο αυτὸν

ταλα ποιήσειν και γαρ δικαζόμεθα διὰ τούτω, και ταὐτα αντωμόσαμεν. καί μοι ἀνάγνωθι την αντωμοσίαν. ΑΝΤΩΜΟΣΙΑ.

Εἰ μεν τοίνυν, ω ἄνδρες, περὶ τούτων μελλον απολογήσασθαι μόνον Λεωχάρης Ουικαιογένης ηρ κε αν μοι τα εἰρημένα επειδ δε παρεσκευασμένοι εἰσιν αρχῆς περὶ το κληρου λεγειν, βούλομαιυμῆς και παρ εμολτα πραχθέντα πυθέσθαι, D εἰδότες τἀληθῆ, ο τι- δοκῆ μιν ψηφίσησθε, αλλὰ μη ἐξηπατημένοι Μενεξένω γαρ τω μετέρω πάππωἐγένετο υιὸς μεν ἐς Αικαιογένης, θυγατερες δε τέτταρες, ων λαβε μίαν με Πολυάρατος ὁ πατηρ ο

φισοφῶν ὁ Παιανιεύς Ἀ δε Θεοπόμπω γηματο τω Κηφισοδότου πατρί. και ὁ μεν Λικαιογένης, τριήροραρχος εκπλεύσας της Παράλου, τελεύτησε μαχόμενος - νίδω ἀποθανόντος δ' αυτο ἄπαιδος διαθήκηναπέφηνε Πρόξενος ὁ Λικαιογενους πατήρ, τὶ πιστεύσαντες οἱ μετεροι πατέρες νείμαντο τον κλῆρον. και επι με τω τρίτω μέρει οὐ κλήρου ικαιογένης οδε τω Μενεξένου Λικαιογένει, μετέρω δε οείφ, υἱος ἐγίγνετο ποιητός των δε λοιπων κάστη το μώρος επεδικάσατο των Μενεξένου θυγατέρων. νεγὼ τους τότε παρόντας υμῖν μάρτυρας παρέξορο

μαι.

ΜΑΡΤΥΡΕΣ.

117쪽

p. I. ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΓΕΝΟΥΣ ΚΛΗΡΟΥ. 61 ειδ δε νείμαντο τον κλῆρον, ὀμόσαντες μη παραβήσεσθαι τα μολογημενα, ἐκέκτητο καστος δωδεκα ετ α λαχε καὶ ε τοσουτω χρόνω οὐσῶν δικῶν ουδεὶς αυτῶν ηξίωσε τα πεπραγμένα εἰπεῖν ἀδίκως πεπρῆχθαι, πρὶν δυστυχησάσης της πόλεως καὶ στάσεως γενομενης καγῶνος ουτοσι πεισθεὶς υπὸ Μέλανος του Αἰγυπτίου, ω περ καὶ ταλλα ἐπείθετο, ημφισβήτει μῖν παντος του κληρου, φάσκων φολχὶ ποιηθῆναι et ιὸς υπὸ του θείου του μετέρου. ημεῖς μεν ουν μαίνεσθαι et τὸν γούμεθα τῆ λήξει,

ου αν ποτε οἰομενοι τον αυτον ανδρα τότε με φάσθλοντα ἐπι τω τρίτω μέρει ποιηθῆναι τότε δ' φαπαντι τω κλήρω δοξαι ταληθες λέγειν ἡμῖν εις δετο δικαστήριον εἰσελθόντες και πολλῶ πλείω και δικαιότερα λέγοντες δικήθημεν , ου υπὸ τῶν δικαστῶν αλ υπὸ Μέλανος του ιγυπτίου καὶ τῶν κεμνου φίλων, οῖ δια τὰς της πόλεως συμφορὰς ξουσιαν σφίσιν αυτοῖς γοῶντο εἶναι κεκτῆσθαί τε ταλ-λότρια καὶ τα ψευδῆ αλλήλοις μαρτυρεῖν υπὸ δετῶν τα τοιαυτα ποιούντων ἐξηπατήθησαν οἱ δικασταί. καὶ μεῖς με καταψευδομαρτυρηθέντες απωλέσαμεν τα ὁντα και γαρ ο πατὴρ υ πολλῶ χρονωύστερον μετὰ τὴν δίκην ἐτελεύτησε, πριν ἐπεξελθεῖνοὶ επεσκηψατο των μαρτυρων Aικαιογενης δε προς

ημῆς ς ἐβούλετο ἀγωνισάμενος τῆ αυτ ημέρα

εξήλασε μεν τὴν Κηφισοφῶντος του Παιανιεως θυρογατέρα κ του μέρους, αδελφιδῆν ουσαν Λικαιογένους του καταλιπόντος τα χρήματα ἀφείλετο δε τηνυημοκλέους γενομένην γυναῖκα, α σικαιογένης αδελφὸς ων δωκεν, φείλετο δε και τὴν Κηφισοδοτου μητέρα καὶ αυτὸν τουτον παντα και γαρ τούτων 10 τοι αμα καὶ πίτροπος καὶ κύριος καὶ αντίδικος ήν,

118쪽

καὶ οὐδε κατὰ το ἐλάχιστον μερ0ς της οἰκειότητος ελέου παρ αυτολετυχον, αλλ ορφανοὶ και ρημοι καὶ πενητες γενόμενοι πάντων κα των καθ' ημέραν

επιτηδείων σα ενδεεῖς. υτως αυτοῖς Λικαιογε- νης ουτοσὶ εγγυτάτω ν γενους πετρόπευεν ο γε, α μεν ο πατηρ αυτοῖς Θεόπομπος κατελιπε, τοι του- των χθροῖς παρεδωκεν α δε ο προς μητρος θεῖος καὶ ο πάππος αὐτοις δωκεν αυτος ἀφείλετο προὶ δικης. και- πάντων δεινότατον, την οἰκίαν α' τῶν την πατρωαν, παίδων ὁντων τούτων πριάμενος καὶ κατασκάψας τον κηπον ἐποιησατο προ τη αυτολοικία si εν ἄστει καὶ λαμβάνων μίσθωσιν ὀγδοηκοντα μνῆς εκ των Λικαιογενους os μετερου θελυ χρημάτων, τον κείνου ἀδελφιδούν Κηφισόδοτον τωί του ἀδελφώ Αρμοδίω συνέπεμψεν εις Κόρινθον ἀντ ακολούθου εἰς τούτο βρεως καὶ μιαρίας ἀφίκετο καὶ προς τοι ἄλλοις κακοῖς νειδίζει και εγ- καλε αύτω τι εμβάδας καὶ τρίβωνα φορεῖ, σπερ αδικούμενος τι ει ἐμβάδας Κηφισόδ0τος φορεῖ, αλλου αδικῶν τι φελσμενος αυτὸν τα ὁντα πενητα πεποίηκεν.

12 υλλα μην περι τούτων τοσαύτά μοι εἰρησθω πάλιν δ' πάνειμι θεν ἀπέλιπ0ν Μενέξενος γαρ ὁ Κηφισ0φῶντος υιός, ανεψιὸς ων Κηφισοδότω τουτωὶ καὶ ἐμοί, καὶ προσῆκον αὐτω οὐ κληρου μερος ὁσ0νπερ ἐμοί, πεξύει τοι καταμαρτυρησασιν μῶν καὶεκείνου τα ψευδη, καὶ Λύκωνα, ὁ περ εισηγαγε

το, θείου os μετέρου υἱὸν επὶ παντὶ τω κληρω.13 μαρτυρήσας δε αμα άλω ψευδομαρτυριῶν. πειδηδευικαιογένης, - ἄνδρες, ουκέτι μῆς δύναται ξω

119쪽

p. 52 MEPI ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΓΗΝΟΥΣ ΚΛΗΓΟΥ. 63πατῶν, πειθε Μενεξενον τον περ ημῶν τε καὶ περαυτου πραττοντα, α γω αἰσχυνόμενος αναγκάζομαι δια την κείνου πονηρίαν λεγειν - τί ποιησαι κομισάμενον αυτον μερο εκ ου κληρου ο τι γίγνετο,

ημῆς μεν περ ν πραττε προδουναι, τους δε μηπωέαλωκότα των μαρτύρων ἀφεῖναι. καὶ μεις μενταυτα υπὸ των φίλων καὶ τῶν ἐχθρῶν παθόντες εἰ χομεν ησυχίαν τουτων δ' μιν μάρτυρας παρε-

μεν τοίνυν Μενεξενος παθῶν ἄξια των αυ- 14τ0υ τρόπων πατηθη υπὸ του ικαιογενους αφεὶς γαρ 0υς μαρτυρας καὶ μῶς προδους, ν ενεκα

ε του κληρου μερος ουδέν, πειδη οἱ μάρτυρες εάλωσαν ἀμφισβητουμεν αυτῶ ἄπαντος του οἴκου κατἀγχιστείαν. καὶ τι μεις τε ὀρθῶς ἐγνώκαμεν καιουδεν τι προσηκε Λικαιογένει του κληρ0υ, αδίως διδάξω δυο γαρ διαθῆκαι απεφάνησαν, Ῥεν πάλαι 15 πολλῶ η δ υστερον καὶ κατὰ μεν την παλαιάν, ην ἀπέφηνε Πρόξενος ο ικαιογενους τουτου πατηρ, επὶ τω τρίτω μερε του κληρου γίγνετο τω θείφ τωημετέρω υιος ποιητος, καθ ν δ αυτος πεφηνευικαιογενης, επι παντὶ P οἴκω ταυται ὁ ταῖν διαθηκαι η με Πρόξενος πεφηνε, ικαιογενης επεισε του δικαστὰς ς υκ αληθη εἴη ην δε ι- και0γενης ἀπέφηνεν, οἱ μαρτυρησαντες αυτην τον χν τον μετερον διαθέσθαι εάλωσαν ψευδομαρτυριῶν αμφοῖν δε ταῖν διαθηκαιν ἀκυροιν γιγν0μέναιν, 16

120쪽

64 ΙΣΑΙΟΥ R. b. καὶ τερας μηδεμιῆς ὁμολ0γουμένης εἶναι, κατα δοροσιν μεν οὐδενὶ προσῆκε του κλήρου, κατ' ἀγχιστείαν δε ταῖς Αικαιογένους του αποθανόντος αδελφαῖς, ων εἰσιν αἱ ἡμέτεραι μητερες δια δε αυτ εδ0ξέ τε ημῖν λαχεῖν του κλήρου κατ αγχιστείαν, καὶ λαροχομεν το μερος καστος μελλόντων δ ημῶν αντο

μνυσθαι διεμαρτυρησε Λεωχάρης ουτοσὶ μη ἐπίδικ0ν 17 εἰναι τον κλῆρον μέν ἐπισκηψαμένων δ ημῶν μεν λῆξις του κλῆρ0υ διεγράφη, Ῥε τῶν ψευδομαρτυριῶν δίκη εἰσήει εν δε τω δικαστηρίω πάντα μενημῶν εἰπόντων α περ νυνί, πολλὰ δε Λεωχάρους ανταπολογησαμένου, γνωσαν τα ψευδῆ μαρτυρῆσαι Λεωχάρην οἱ δικασταί. πειδὴ δε τ0sτο φανερὸν ἐγένετο ξαιρεθεισῶν των ψήφων, α μεν τῶν δικαστῶν

καὶ μῶν ἐδεήθη Λεωχάρη ὁσα μιν ἐξεγένετο

διαπράξασθαι τότε, ου οἰδ i τι δεῖ λεγειν, α δεὶ ωμ0λ0γηθη μιν, αὐτα κουσατε. συγχωρουντων γαρ μῶν ω αρχοντι μη συναριθμεῖν ἀλλα συγχεαι τὰς ψήφους, ἀφίστατο μεν Aικαιογένης τοῖν δυοῖν μεροῖν του κλήρου ταῖς Αικαιογενους ἀδελφαῖς, καὶ ωμολόγει αναμφισβήτητα παραδώσειν μῖν ταυτα τα μέρη καὶ ταυτα ηγγυλο αυτὸν Λεωχάρης ουτοσι και ποιήσειν, ου μόνος αλλὰ και Μνησιπτόλεμος

I9 μεῖς τοίνυν ταυτα παθόντες υπὸ Λεωχάρ0υς, και ἐγγενόμενον μιν αυτὸν πειδὴ Πομεν τῶν ψευδομαρτυριῶν ατιμῶσαι, ου ἐβουλήθημεν, ἀλλ ἐξήρκεσε τα μέτερα μῖν κομισαμένοις απηλλάχθαι τοι'

osτοι δε γενόμενοι περὶ Λεωχάρην καὶ ικαιογένην