장음표시 사용
501쪽
par sit cum secra gente mitius agere: & quamuis benignitate Ecclesiastica possint quandoq; abuti perditi homines, non idcirco Spiritus lenitatis sanctus est improbandus. Neq; tandem parcit Ecclesiasticus Iudex capitalibus poenis,li res exigataeum .n. deductum fuerit iudicium usq; ad sentcntiam sanguinis, quam lenitas Sacerdotalis serre non debet,c6mittitur laico Iu- dici, qui gladium gestat; ut Innoc. in c. t. de maior. & obed. nemine ex iurisperitis non suffragante. Est itaq; Ecclesiastica.
libertas exemptio ab inseriori laico Iudice; non tamen licen tiositas extendendi manus impune ad ias, & nefas. Vtq; prolixam tractationem de Ecclesiasticoru exemptione, & eius necessitate hic pro coronide consignemus, tantam eam esse concludimus, ut neq; vltro iuri suo cedentibus clericis, valeat labefactari; ut Iudex laicus nequaquam ius acquirat
in clericum ex sola renunciatione priuilegh huius, quae legitime nequit fieri ad Iudicem incompetentem , in praeiudicium proprij,competenti'; Iudicis,siquidem omnis renunciatio,inserens praeiudicium tertio, sit irrita, ex Glossa recepta in c. Si diligenti. De sor. comp. multoq; minus liceat renunciare priuilegio, quod in odium alterius sit concessum qualisinodi hoc esse dicitur, eodem c.Si diligenti, iuncta glossa, cum laici clericis praesumantur infensi,can. laicos. a. q. 7. c. Clericos De Immunit. Ecclesin 6. .
68 Neq; integrum est Clerico per modum delegationis a laico
iudicium requirere; quae .n. delegatio esse possit a non super iore porro non est superior, qui se deijcit iudicandus. ex eo vero quod laicus non sit maior clerico, sed in ordine ad huiuLmodi consideretur, ut incapax iurisdictionis, atq;priuatus homo , argum. leg. sed si manente. T de precarijs, sequitur neq; admodum prorogationis licere clerico se submittere illius ce-sioni; non est . n. prorogatio nisi in maiorem, aut sine priuile-gij renunciatione, quam valide non posse fieri a clerico de sua Immunitate iam constat. Per modum compromissi non posse clericales causias ad laicum Arbitrum dequci firmauit pariter E REGUL. ARISTO R. . Gloia
502쪽
Cap.XIII. Immunit.Eccles est de iure Diuius. IF
Glossa, cum Innoc. in c. Dilecti De Arbitris. Quid superest ut expresse consentiente Episcopo, laicus fieri possit competens iudex clericorum ξ neq; hoc tenebit: agitur . n. de re prae- graui,iure stabilita Diuino,in qua nil liceat attentare supra id, quod faci i indulgeant Canones, in quibus nil tale cum reper latur, id sentiunt,antissimi quiqis, di celebres Iurisprudentes, 69 At consuetudo in pluribus regionibus inoleuit,laicos cleriis corum caullis istendere; & proinde iam licite ab ijs non abstinere. Eradicandum vero quod male inoleuit; etenim consuetudine nunquam praestribunt, qui incapaces supponuntur rei per consuetudinem inducendae;tales sunt laici respectu iurisdictionis in sacram gente, iuribus id passim clamantibus c. Caunsam quae. Vbi Doctores de Praestripi. c.qualiter,& quando de Iudicijs. Innoc. in c. Postulasti. De foro copet. nihil ergo praescribitur laico supra clericum, ni si forte de longa iurisdictione delegata, quae a delegante Ecclesiastico Superiore semper ma- nuteneatur, quod potius perstiterare est authoritatem, primi-aus delegationis titulo factam, laico Iudici, quam ex consuetudine quidquam praescribi. ro Non prohibetur quandoquidem Summus Pontifex pro authoritate, qua pollet circa usum priuilegij huius, clericos immunes aliquando subijcere laicis censoribus, qui delegata po-
aestate de ipsis iudicent; nihil . n. exinde incongruentis consur- git. Maxime quidem absurdum , & factu non licitum foret, quod omnimode Potifex Maximus Immunitatis priuilegium in Ecclesia antiquaret, Clerum omnem sub laicam redigendo potestatein, & quoad omnigenas caussas. de hoc non dubitant, Iuristae, ratione peressi aci suffulti: ctenim, si desit legitima caussa, nequit dispensari in ijs, quae iure Diuino sunt rata;vsus vero Ecclesiasticae Immunitatis saltem in communi est de huiusmodi iure; quae autem lexcogitari potest unquam interuentura rationabilis caussit,unde haec radicitus conuellatur Immunitas)nulla sane; immo si Ecclesiam turbatam desideras;si eius pacem,& commodum odisti; si ordini,& felicitati elui insidia-
503쪽
uamca, conuerte in prophana. Atqui potestas data est Eccle-han gubernantibus in aedificationem, non in destructioncm, ex Apostolo; & refcrtur in c. literas. De Restitutione spoliat. Quae age dic necessitas unquam tanta urgere possit, ut laicus toti clero rogandus sit Iuderi plane subirascar cum Paulo: Sic N es ιασθυos' prens quisquam, σνιρ ste itidicare interfra-s r. Cor. 6. Quomodo autem initio na-lcentis Ecclesiat dispensatum sit in uniuersa Ecclesia, capite priori talia diximus ; tametsi valde intersit inter suspensionem inducendi usius rei alicuius, & dispensationem eius, iam inoleti, & caussa dispensationis,quae tunc aderat,modo ccssante, nec reditura Reliqua, siquet de hoc argumento supersunt,dabimus in sequentibus: ubi, redeunte de hac Immunitate sermone ad Bullam Dominicae Coenae,commodius laxiori Iuristarum stylo tradenda seruantur.
504쪽
Capitum, seu materierum, quae in hoc tomo
Pontificis Maximipotestas altius inuestigatur
Esse D.Pere uere res Romana urbis Amictites.
CAPUT V. Romani Pontifcis auiboritati omniasubse concria P. CAPUT UI. Potestat m esse nunquam generali concilia super Romanum Pontificem. CAPUT VII.
Vt eredatur bis Pontifex D. Petri μαsor verus.
505쪽
Dman .m Pontificem rite dominari alicubὶ temporaliter.
CAPUT XI. Semlaris Princeps ηο potes is stirituabbus . CAPUT XII. Montiris Prisco' non ratest is Ecclesiasticos.
C A P. V T XIII. Immunitatem Scclesia istam esse ri iure Dinino.
506쪽
MEMORABILIUM, Quae in hoc Tomo traduntur.
in eosdem. ΑΤΙ. Abai lardus quaerebat rationem ad fidem. Is . Abraham cum D. petro paralellum. 69. Abraham, Isaae,& Iacob qualem immunitatem sint a Domino consequuti. 4 I. Absoluere eius eii, cuius S co demnare. I a. Acceptatio votorum Religionis aqtio fiat. 2 O . Actus Apostolici ubi monstrent D Petri primatum. 68. Acta Praesulum oeculte haeretico . rum an teneant. Isanenit nisi intensionis. Is a. Adam domiuatus ect Oeconomice. IS. I s. Admonitiones subdi orsi non con temnendas L Pralatis docuit D.Petrus exemplo. 6 Admonere poni. Max. licet , non Lautem denunciare , aut corria Pere. I 26. I 3I. Admonendus quisquis ante ex .
Aegyptii quos Deos coleret. 649. Aetate quomodo couixerint Principes Apostolorum. Ss. sI. Alexander I. PP. agilde Ecclesiastica immunitate. 3 sq.D.Αnibrosi j sensus de Ecclesiasti. ea immunitate. I q32. Ex plicatio ad verba D.pauli. 67. Amor idem liber in via , necessarius in Patria. Is 3.
Actus fidei , an simul esse possit Amor seculi, ut impediat pers meritorius, & indefectibilis. . etionem. 88. Anactetus PR reprehenditur ab Actus idem esse nequit fidei, & , Haereticis. IT . agit de Eccle. scuntiae. Is I. . siastica immunitate. 3 9s. Actibus intcrnis modus non con- Anarchia Pelim status. II. 'PUEUMS TOM. z. ΛAM
507쪽
Anastas pp. causa ad Ecclesam deducta 137. Anasta Cus II. pp. culpatur, & d
senditur. II . Antiochenus Episcopus, non est D. Petri successor. 9q. D. Andreas maior D. Petro aetate,& discipulatu. 7 . Angeli fideles cum euidentia Is r. tuentur sacrorum immunitatem. 6Qq. Apellis opus nul us pictor ausus complere. 37. Appellantium a Papa ad Concilium poenae. IO7. Appellationes omnium ricies t ij recipit Romana Ecclesia .s9.
Appellatio D. Pauli ad Caesarem.
Approbatio religiosorum ordinarequiritur ab Apostolica Sede.
87. asI. error in eam non potest irrepere. 293. Approbatio Conciliorum ex eodePapa. IJ I. I 36.
. Apostaret an subiiciantur Dioecssano. 3οῦ Apostoli praeter D. Petrum fuerutCRRIsri Legati. 37. potest emi Domino receperui ad regendam , de propagandam Ecclesiam. 4 o. ut suaderent gentibus
se nulli possessioni temporali inhiare. ibid. An fuerint in m.
testate pares. 48. An intellexerint D. Petri primatum. o. An
H. Patres eorum authoritatem asserata qualem. et .pares su runt in A postolatu , sed non in regim ine. 3 8. 6 o. 64. Apostoli nomen, quid sonet. 6o, Apostoli unde acceperint Epist palem iuiisdici: onem, dico secrationem. 6 o. fuerunt dudum rudes , de ignari. 61. Si puli quam potestatem haberet fit per omnes Ecclesias. 8a. 8 . increpantur a Domino, de primatu certantes. 83. aliquando missi cum saeculis S peris,aliquando fine. δῖ8. praeter D. trum,no soluerunt didrachma. 674. An eorum immunitas ta rit a tributo sacrorum.η7 -immunes erant, fi ncii ut si iij Regis, salteia, ut familiares CHR-sti filii Regij. 479. An potias omnes suerint adoptiui filii Regis. cur de maioritate cer tarint post solutum tributum aeque pro Domino, ac Petro. 48i alii a D. Petro erant Paties familias. Apostoli antonomasa cur veniat D. Paulus. 6 S. Apostolicus honos Pontificiaec thedrae debetur. 8 . Apostolica Sedes Diuina authortiatate statuit res credendas.a I 6. Apostolica est vera Ecclesia, iplisque Romana. 279. Apostobica vita Mona sticae ne, an Clericali fuerit inrsis censor.
508쪽
Apostolorum temporibus immu- D. Athanasii Zelus pro Ecclesianitas Ecclesastica fuit in usu. stica immunitate Aos. eius d I96.43o. nationi Liberius subscripsit. Apostolicorum haeresis. 3 et 8. 177. Arriani Po tifices Maximi , qui Auditus quatenus certitudine finsalso accusentur. 177. cellat. I 89.
Archiepiscopus stato tempore po- D. Augustinus unde in Ecclesiatat pallium. 98. detineretur. ara. as . refellit Aristocratiarericlitatur schisma- autumantes Ecclesiam defecis- te. 7. se. z73. eius laterpretatio ad Aristocratia Regularium redigu- illud: Super hanc Petram. sq.
tur ad Apostblicumnarcham, eiusdem explicatio de appel-a84. latione D. Pauli ad Caesarem. Arithpertus Longobardorum Rex q33. . Ecclesiae dotem restituit.' aa. Augustus indixit , ne quis Domi-
Armorum usus quid, de quatenus nus vocaretur. 3o. dicitur re Artaxerses immunitate donauit ted improprie. 43. Sacerdotes. 4O . . . Auribus quomodo videat Anima. Assensus fidei supernaturalis ra- Ι 89. aioni non nititur. I so.2IT. 2I8. Australis pars mundi dextera. 67. Assensus non intendum ur, sed va- Aut, particula disiunctiva diuer. tiantur variatis tr otiuis. I sa- statem importare solet. 66. Assensus euidentis est necessatius. Authoritas traditionum, & scrip IF 3. turarum canonicam unde ha-Λssensus opinatiuus repugnat, per ' beatur. I a.
medium necessarium. ibid. Authoritas praedicantium fidem Ageasuaa fidei debeς praecedere refunditur in Pontificem Maxi. iudicium de credibit; care pra- mum,&Ecclesiam. 239.ctice certum. Iss. Authoritas omnis Conciliorum iΑsensus medius inter sdem , & Pontifice Maximo. 1 7. theologiam zi I. asa. Aut horitate Diuina quando agat Assensus per illationem dedi ctus, Ecclesia, di quando humana. non est fidei, etsi obscurus, ac 263. certas. 2I 9. Azarias Hebraeus Pontifexrestitit Assistentia Spiritus Sacti Aposto- Regi. 3 9. Ii cae Cathedrae inest. Ias. Asylorum inuentio,& usus. qo2. . Sacerdoti incongruus. 363. nasse Vicarius CHRIsτι. 33.
509쪽
Baldi testimonium de Ecclesiast, ea imamn ita e. 3 96. Baltatar Rex Babylonis correineus pro sacroru propha nati
Baptisma pontificis incertia. quid officiat certitudini de eiusdem iurisdictione. IBaptisma in nomine CristisTI l. Iatum , an ratum sit. III. Baptizantis incerta intentio prohibet aliquem haberi certo Ecclesiae membrum. 1 ἶa Barbaris prε dicans fidem Catho licam quatenus eos obliget ad eredendum. 176. 23 P. Basileensis Synodus contra Pont. Max. II . II 3. 179. Beda non meminit Concilii Anglicani sub Zacharia. I Tq. Beguinae, an suerint verae religio
Benedictus PP. XIII. schismatis
damnatus. 17s. s. p. BenedictRs , quid mandet inprimis. 197.
Brnedictio ab Hebinorum Regi bus qualis esset. 37M Beneficentia L mi yrei Apostolici super regulatium Respublicas.
B. neuentanus ducares a quo a DE REGUM. ARI IOc R. tributus Ecclesiae. 323. Beniamin figura D. Pauli. 66. D. Bernardi sententia de temporali dominatu Papae. pas. Bifidus, an esse queat Pont. Max x68. Bonifacius Priv. falso erroris no. tatus. III. Boni f. PP. VI 'I. unde sumat praeceptum Diuinum de Ecclesia: stica immunitate. 468. Bono communi suadente licitum fit piluaturn gravamen. ass. 3 IS. Bonis Ecclesiasticis, ut inuideant Naretic1. 328. Bona stabilia, an reciperent Apocnoli. 33 I. cur non Hierosol mis. 338. Bona Ecclesiasticorum expedea-da in usum sacrum. 668. sonum, vel malum adscribitur it. li per quem stetit, viseret, vel
Borealibus populis, i quo pmissu absq; vino sacrificare. 179. Brullius sing tu se mortuum, ut Caluini dicto res uiueret, serio
510쪽
Cainin istae fouent rebellione contra Principes. II. Caluinus resuscitationem trortui perperam attentauit. I sy. eius sententia de visibilitate Ecclesiae. 27O.
Calumnias circa fidem sibi ill tas quomodo diluetiui aliqui.
Canones num potuerint subiic re Papam haereticum iudicio Ecelesiae. I P. Canones prouidetes de Papa haeretico , quomodo intelligendi. Is 8. Canoncs sacri supponunt Ecclesiasticam immunitatem de iure Diuino. 4 a. Canonicas approbare scripturas cuius sit. 63. Capham ait et magni faciebatcRRI
Caput unde dictum. IAS.Caput visibile ponendum in Ecclesia. 76. 77. 79. Cardinales, an destituere valeant
Pont. Max. ut instituere. III.
ipsis deficientibus, ad quos Papae t pectet electio. I 4. Carnis illecebrae, ut auertant a persectione. 188. Caroli Magni pietas. 3zῖ. 398.36 o. 3Tq. Casi mirus Monachus dispensatus super voto cast itatis. 3 Iq. Castitatis votum solemne in multis dil pensatum. 3 i q. Casus in quibus pollet Concilium
supra Papam. Iqq. Cathedra D. Petri duplex. sq. Cathedra Romana; vide Romana Ecelesa.
Caussae ultimae, an reseruetur uniuersali Ecclesiae coti niui. II I. Celellinus , an cum Nestorianis senserit. IT .
Census proprie, qui dica ur. 43 I. Cephas reprehensus i D. Paulo quis fuerit. 64. Certitudo quae ex Ecclesiae eo sinis. 23 . Characteris ratione, an Clericis
debeatur immunitas. qIO. qa I. Charitatis defectus iuri ldictione non spoliat. I 6. CHRIsrvs Dominus conditor Ecclesialii. i regni. 24. praedicatus est inscripturis cum potesta e,dominio, & regno venturus. 26.spiritualem potestatem nemo illi denegat. 27. an habuerit temporale regnum. 28. David regnum temporale non
habuit. 19. quomodo fuerit simul in unum diues,& pauper. 3o excellens orbis dominium illi asseritur. 3 o. duplex illius regnum, temporale, & spirituale. 3 I.quibus actibus dominium suum temporale praetulerit. 3I. Religiolum liatum instituit in genere. 287. An fecerit Concilijs potestatem. III. quomodo dici possit infideliucaput. Iq9. An fassu sit Pilati supra se potestatem. 4 II. qet 8. I i -