Malleus maleficarum et earum haeresin framea conterens. Ex variis auctoribus compilatus, & in tres tomos iustè distributus. Quorum duo priores vanas daemonum versutias, praestigiosas eorum delusiones, superstitiosas Strigimagarum caeremonias, horrend

발행: 1620년

분량: 324페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

291쪽

bvologia prima, a

inlaes, imo Pontifices de Praelati Ecclesiae, non cdum eo tum iudicio sunt contenti, sed eis etiam in talibus fauor citi praestant. Re obitur solutἰo Pomr. ad rationem probantem realem corporum det uionem in cur seu es. possibilem, ex rhali delatione , qua Christim dela tuis est in montem excelsium, o supra pinnauullam tιmpli.

C A P. II I. R sponsio

RAtio tertia pro veritate talis est. Donon portauit Do βη .R I minum nostrum in fari sta n ciuitate ri, & in montem excelsum: ergo potest alios h Mnines mu to et aliis poetiare. GR. non debet de re tur. Quod etiam comprobatu in est in multis: ergo x horum etiam delatio praestati m cum iuratast conceden ia eth. Respoudet Aduei sarius primo in hic verba, quod consequentis . quae fit de dicta confectio die est eq' ' falsa: ergo argη mentum, quo i fit de ea, est fallix & nullum. quii destructo consequente. in quo stat ratio antecuden is, destrui citra lue cedens. Secundo ic pondet, quoη non sequitur, Diabolus portauit Chiis tum ergo portat h's mulieres. Tertio dicit, quod cem cap. Epis 'pi. ne iret i l a fieri in cot-pore, negat consequenter possi ilitatem huiuet delationis, quia quod est possibile est ad inissibile. Caria enim pr ciuiat talia non esse credenda fieri in corpore videtur ea de ratione quod semiat nec illa a maligno spiritu fi ri posse, nisi iti spiritu & illusorie. No enim simpliciter & ab olute dixit Iethee fieri tantum odo in spiritu,& non in co pore: quia sicut quae rerum natura prohibetur, nulla lege columata sunt l. ubi repugnantia. Ede re. iur. ita quae a natura conceduntur, a te de tanquam possibilia admittuntur Quar id dicit Ruod cum benὸ distinguens sit proximus veritati , secandum Se ne eam & indillinctὸ loquens, repreliei sibilis si, ut ina er- ista loquen S: textus autem c. Episcopi. qui supponi rui Spi-titu nito dictante facius non distin qua l. sed praecip at odere di ea fieri in corpore, sequitur quod nos distinguere non debemus. Q liaco disic, luod non est Verisimile patres ii.

292쪽

Ios conditores. cap. Episcopi. non fuisse me moles delationis Christi. Sc aliorum a Daemone:& tamen his non attentis dixerunt ista non fieri in corpore, inducentes ad hoc e empla Ezech.& Pauli: ergo dic eudum est,quod nolueruat

exemplum illud de Christo. & de quocunque alio attendi.

Nam de exemplis non est curandum, l. nemo. C.de sententiis. Et ea quς raro accidunt, non faciunt legem neque regulam,de reg tur,l ea quae talo. Non enim debet neri lex de resuscitatis a mortuis, eo quod Laetarus fuit a morte re- .. - - suscitatus. Sexto dicit,quod Diabolo est adempta potestas

D HVρ Φ 6 a ChiisIo,& est religarus in inferno, usque ad aduentum 'ρρ Antichristi quo tempore soluetur a vinculis , ut vires suas

res ε exerceat in malos: εἰ ideo non potest modo exire, ut Fortςtι ρ' - homines, Scalia faciat, quae reseruntur. Septimo dicit, quod Christus fuit a Diabolo portatus ex permissione eius:vnde si non eonstet de permissione Dei, non deb-nt credi istae aliae delationes. Octauo addit adiiciens. Si Diabolas sic potest cur in paucis & abiectis personis tatu in hoc facit, cumst indigerens & v uiuersalis tentator mundiὶ λ Nec pollunt asteire tales personae indubitatum de his testimonium, arg. Fama debet ex dict. ea p, Episcopi .Fama enim debet habcre ortum a re hab is oritim sonis fide digitis & honestis,ci p. cum Oporteat. de accusat.

δε hersonus Sic igitur inquit j patet, quod cum hoc argumentum de

dignu o, ho- Christo patiatur retortionem, sequitur , quod sit ineffine Uis. cax. Quicquid autem sit de hac Daemonis potestate,prici Impugnatio. cipalis conclusio videtur vera. Haec ille .vel ex illo. Sed in Sotui. Omnibus,quatenus repugnant principali proposito nostro, aberrant ii , ero. Et quoad primum quidem dictum suum, dicimus, quod consequcutia illa in ratione iacta bona est. inserendo ex facto ipsum possibile: quia ab elle & posse valet consequentia, ut sciantia Logicit docet. Si qui facit quod Qui facit ma- maius est,potest cliam facere quod minus est, & quod et-ii . posest o, iam aequale est saltem actu vel virtute etiam si non sempermitu. similiariter. Sicut qui potest Reucrare hominem. non potest ge perare asia um , nisi virtute seu potius eminenter unia dignius asino generare potest. Unde non debuerat dictam consequentiam negare, nisi ad probationem eius ra-eta iii in araumento satisfaceret, si vinculum illius sugere

cupiebat. Et quod dicit, i leo argumentum esse inessicax, quia coas queatia est falsa, est probare iden 3 peti dem,quia arga

293쪽

ahgumentum illud non ust,nisi illa consequentἰa. sed compatimur. Quod vero addit, quod destructo ccnseque te de itruitur antecedens, verum est si consequentia bona fit. Sed econtra, sosito antecedente, ut hic ponendum est per fidem

ponere oportet etiam consequens, secundum eandem na- cessitatem, ut Logica docet. Haec autem consequentia pio

bata est esse bona. Secunda etiam dictum situm non pro te dit. Neque fit ista consequenm a sapientibus,Christiis fuit portatus a Diabolo,&c.ergo iliae muli Cres portantur. For-tἡ Adueis arios vidit aliquam apparentiam in hoc modo arguendi: N ideo sic argumentum formauit. Sed nullam

apparentiam habet nedum apud logicos, verum neque apud mediocriter ratione vigentes. Ied ex illo antecedente

beuὸ infertur : ergo iliae mulieres potiunt potiari ab eodem considerata potentia naturali eius. quae sum per est eadem,& considerata ex hoc Christi facto regula prouidentiae ilia inae, ut non solum permatat homines a Datntinespiti tualiter tentari, sed permutatii, nes etiam , atque molestias corporales. aod autem de facto pOItentur, alia via

conuincitur ab huius causae iudicibus. Volationem corporalem personarum a stiritibus esse inγρο sibilim non p=obatur iudicio c. I piscopi.

C A P. I V. TFrtium etiam eius dictum patet ex pi qeedentibus esse falsum. Neque enim talem delationem esse imp isibilem , probatur per cap. Episcopi neque praecipit talia non esse credenda,quasi sint impossibilia. alias contradiceret Euangelio , sed bene praecipit ntin esse credendum , illas mulieres non esse de facto poliatas ag seruiendum Dianae , quasi Deae residenti in aliquo determio aio loco distante, ad quan per longa terrarum spacia portarentur , Ut putabant. & dicit etiam quδd eis contingebant virtute Diaboli illusones , &e. Fi sapienter dictum est , quia talem delationem non babibat necem

iam, nequς 3rilem Diabolus ad ficiem in quem decluceae

294쪽

satagebat mulieres illas, ut videlicet erederent, quae erlint contra fidem de pluralitate Deorum,& conuersione hominum in Deos, ut paganorum error habebat. Praesentis autedelationis malitio tam & versutam causam , seu rationem

habet nunc Diabolus, de quo supra dictum est. Unde cum non sit eadem ratio praecipiendi , non idem etiam praeeipi facile deducitur. Et consequenter ex eo non sequitur, quod se ut no illae,ita nec istae portentur. Et multo minus praecipit capitulum illud tale quid non ella credendum, quia talis delatio sit absolute, vel etiam ordinarie, impossibilis. Leges etiam admittunt non soluat quod est postibile per naturam, sed etiam per alciorem virtute iri, huiusmodi est Diabolica virtus: licEt de talibus non se intromittant, ut sapiant

vel iudicent qualia sint: sed haec superioribus legibus , hoc

est, Theologalibus deferunt discutienda. Alias nullum miraculum, nullum etiam Angeli vel Diaboli opus admitte. Tent canones, aut supponerent leges ciuiles. Quod falsissimum est cum sint plurimae . Christianissimis Imperatoribus promulgatae. Christiani autem habent talia de ne eess-tate concedere. Falsum cst, ut ulterius quod affert quartum dictuin suum , imo tex. d. e. Episcopi, distinguit quae sunt tontra fidem ab his,quae non sunt contra fidem, ut ex supra dicta declaratione cap. in responsione ad quintam rationε aduersari j patere potest:& similiter in primo nostro opere, in solutione pii mi argumenti. Licet etiam non sit necessia-

Iium , Omnem textum explicare , Omnem distinctionem. quam admittere potest. Alias nullus indigeret glolla, nullaque regula pateretur exceptionem. Falsum euetia quintum dictum eius. imo periculosum valde est dicere, quod textus ille indistincte praecipiat, illa non esse credenda , dc quod non fiant tu corpo te quasi non possint fieri in corpore, de qubd nihilominus recordarentur Patres illi, Christum suisse portatum in corpore super montem a Diabolo, Sc. Innuit enim iste modus loquendi quod vel Euangelio non est credendum, vel Concilium , cui putat standuin in omnibus, docet falsa & praecipit contrar: a Euangelio quorum neutrum sanam promit fidem sic dicentium. Quod ergo illi patres fuerint praedictorum memores n6 negamus. Sed quod non ista pro tunc attenderint, non fuit, quia non curarent de illo exemplo , si sui siet ad pio posxima suum : sed quia

295쪽

polosa prima. 293

quia non faciebat pro decreto tuo neque illi contra dicebat. eo quod non aeg irent possibilitatem talis delationis quam illud inserebat exemplum. Dicere aurem absolute, quod non est curandum de illo exemplo, est dicere quod non sit curandurinde Euangelio: quod quantum fidem praetendat in dicente, quisquis is est, viderit. De exemplis etiam non De εχem ditiuest iu licandum , ut at quis possit solum exemplo a i ,- ε 3 itidit et ius damnari. quia posset id e non iuste salue di innatus, eaὴdum sed est curandum ad inferendam aliquam possibilitatem absolute si per exemplum ut hic accidit innumeri corro bentur. Vnde patet quod aut horitas ista non est ad propositum. Et hoc sae γε contingit aduersario in his suis tractatibus, inducere, inquam, tam Philosophorum , quam legum authoritates, non ad propolitum, Ac cum fallaciis amphibologiae, vel aequi uocationis, vel figurae dictionis. Quod si sorte Arist. inducatur , dicens in primo Priorum de exemplis, quod ponuntur non quia semper ira sit , ed ut discentes attentiant. R spondetur. quod Aristoteles hoc dixit. quia pro exemplo inducitur saepe . quod salsum est vel fictilium, eo quod non quaeritur quan loque similitudo cx suo esse. sed ex su 1 ratio ae . quam lan portat. Si vi ro suniatur similitudo, vel quaerati ir ex eo,quod est aut fuit in Ie .per exemplum. value curandum est, ne falsa dicantur, aut introducam tur pro veris. Et sic est in proposito: quia super veritate prς-

dicti exempli de Christo fundatur, & ex ea in se itur veritas possibilitatis praedictae delationis. Unde hane negare, est negare Euangelium. Et quod addit hic homo,qubd ea quaeiaro accidunt non faciunt regulam si in tengat de his, quae acci iunt a casu, vel a fortuna, verum est q i5d non cadunt sub regula quis d sint nunc vel tunc , hoc vel illo modo facienda licet etiam sub hac regula legali cadant, quod nocisunt ita iudicanda sicut ea, quae ex intentione facicatis procedunt. Sed ea, quae licet raro accidant , tamen VcI necessa ri O,ves ex intentione naturae, vel agentis a proposito. A su eundum directionem rationis proueniunt. ista, in 'uam, a

dunt sub regula, si sint moralia vel ciuilia. Sicut dantur leges & regulae circa electiones P. pae & Imperatoris,& circa multa alia rarissime contingentia. Sicut etiam est scientia de his quae raro contingant, sed tamen necessario in natura, puta, de eclipsibus. V eruntamen ea quae confitetur striget

296쪽

A' F. Parthol.de Spina in Ponet. de Lam.

iam nunc raro non accidunt: sed quam frequenter , ut ex processibus earum patet. Diab.lum sic infimo religatum teneri quod non passis ad nos tεntandos acceurre,

SExtum etiam dictum aduersarii non procedit: sed in

nuit dicentem, valde ignarum sensus iaciae scripturae, &habere periculosum sensum de illa Diaboli religatione: hune , inquam, quod Diabolus sic sit per mortem Christi ligatus in pi ofundum inferni, quod non possit ad nos tentandos accedere,cuius contrarium docuit chi istus, quando dedit potestatem Apostolis, & successoribus . eiiciendi daemonia. Docet Paulua qui dicit ad Ephes. 6. quod non est nobis colluctatio aduersus carnem & Languinem , sed aduersus principatus & potestates,& aduet sus spiritualia nequitiae in coelestibus. Vocet Petrus qui dicit. I. Petr .s quod

aduersarius noster Diabolus circuit quaries quem deuoret. Docet denique tota mater Ecclesia , concinens: Mundus, caro, armonia , diuersa mouent praelia. DOCent omnes

Theologi, demonstrantes, quod substantiae spirituales ibitae tu sunt, ubi operantur. Vnde si in in sei no Daemones omnes religati iunt , nihil poterunt in hoc mundo peditus 'Operari, neque homines etiam spiritualiter aut corporaliter tentare vel molestare , contra manifestam omnium Doctorum Catholicorum sapientiam , & communem vulgatissimamq; experientiam. Mirum,quod talia non aduerterit

Diabolauisti Aduersarius, cum sit Christianus & putet se in talibus non xatim μγρas iguarum Dicitur autem religatus Diabolus per passionem p schristi. Christi,quia iam os o habet potestarem,quam prius habebat, impediendi liberum Sanctorum transitum ad coelestia , cum sine macula decedunt , vel purgati redduntur. Aperta est enim modo ianua p. tradisi talibus sanetis animabus, soluto per Christi passionem pretio , ad quod tota natura humana propter peccatum primi paretis erat obligata. Et hoc impedimcntum potestati Diaboli attribue batur , eo, quod deuicerat te istando primum parentem ἰ raob

297쪽

Vologia secunda. 2 9s

ob hoe in seruum eius totum fuerat redactum genus hu--anum : q a a quo quis victus est. eius seruus factus est, I i Pet. 2. Nunc autetm, quia per Christi sanguinem sumus a tali seruitute redempti, sic erepti de potestate eius, ut non habeat potet talem impediendi transitum animarum , aut eas deliciendi, dicitur cile ligatus. Posito etiam, quod princeps Daemonum , qui quasi a toto naundo ante aduentuin Christi adorabatur,& ex hoc vocabatur a Christo princeps mundi huius esset sic ut adueitarius imaginaturi in inferni voragine ligatus catenis vel funibus , nec poliet per se &immediate, quenquam tentare, nunquid per hoc sequitur, quod non possct homines tentare aliorum ministerio vel obsequio, & per eosdem omnia facere, quae narrantur destrigibus 8Dicitur etiam religata potestas Diaboli, non quia non eandem habeat. cum augmentata in dies malitia , sed quia non tantam super homi ncs exercere potest, ut an rea fietebat, coercentibus nune eum sanctis angelis, & se validius desecidentibus sanctis hominibus per virtutem Sacramentorum, quae ex passione Christi, & originem & vigorem habeo t. Planam autem potestatem tempore Anti-c Eristi reassumet, permittente Domino, & sic exigente de fuctu fidei, qui viii uersaliter pene erit in mundo. Non permittere Deum a Diabylo p. ues decipi, sine ratione dicitAr.

C A P. VI. Soptimum quoque dictum aduersari j non procedit. Nam

quid permittat Deus, vel non permittat, non potest sciri, nisi ex reuelatione in supernaturalibus, vel ex eventu i a. aliis. Cum ergo permisei it delationem corporalem Scin

Christo , & ex hoc cognoscatur id esse possibile fieri circa

alios etiam, si per rationem naturalem non cognoiceretur, non debet negari, Deum non permittere tale quid in aliis reperiri, cum de euentu habeamus rationabilem causam nisi comprobaretur repugnare sacrae scripturae, vel ligno ei aequi ualenti , puta. si per verum miraculum comprobare

298쪽

u utuntur, ut d lettum est Unde cum habeamus humana inadicia huti s i ffectu, quantum polluxi de eo hanta I, per te- hes S coo .eluon , per causas & esse tir , ut in primo opusculo d. ductitin est : valde stolidae &obsti tae mentis est, ista neg re a Deo c sse pcimissa. Ad oppositum autem non habemus . nisi rationes valde sophisticas . vel procedentes ex malo intellectia lacrς scripturi; , canonum, vel ex igno- raatia potestatis Darmonis.& niosiorum, quibus illa posisunt seri, vel nsn iteri vere de lusorie. Octauum et ris msuum d et ira nc n mouet. Ideo enim Diabolus viles persona sic magis tentat, q in eas facilius 1 er voluptates ua-yrtV-t ρ ms- hit, quibu)de se priustae sunt. Privatio enim maioIrm : m μνη - geo; at appetitum. Et indigem rcm partam auidius con- m I siciuat, s itius illi a quo tale bonum habet in haren S, ne ἐν N ' sorti; si Gla eo recedat amittat quod adeo concupiscic. No-ρμη μm s i bile, autem &dii rites, commoditatibus & delectationibus ς - 'sic M. abundant. Sa: lentiores autem praestant iudicio S. timore Dei.&ideo etiamsi folle ex curiositarenuandoque in t Ai- . bus sum prolapsi citius tamen is haec abhorrent & derelinquunt, licet hoc etiam sit omnibus difficile propter magnam potestarem , quiam in eos iusto Dei iudicio ob criminum enormitatem accepit D e monteriam quoad corpus. Et quod additur , talium non esse acceptandum testimonium, patet quod ignoranter loquitur, & contra text. c. in fauolem. de haereticis. Vnde non est aliter audiendus in

ἐς et hoc. Fama quippe debet oriri regula liter a fide dignis &oriri regulari hones diis sed infamia ista potest de ab aliis oriri dummodb cra fide dig- notitiam criminis habeant a cuius accusatione soli inimici

γ, sed infiη- capitales excluduntur. Potest etiam oriri & caiisari infamia uepstis ex propria confessione etiams ea, quae sunt ius scientia i Hlib. dicia ad interroeanἀum , non essent indicia sufficien ta ad damnandum. Praedicta autem omnia saepe concurrunt in processu contra tales personas. Patet igitur, quomodo so- , lutio ad uvisar ij ad illam tertiam rationem cx omni parte deficit.

299쪽

Apologia fecunda. -s T

. CAP. VII.

QVarta ratio pro veritate, talis est. Diabolus vult adorari ab illis personis, ve Deus: ergo magis in vigili λ, stquam in somnis. Vnde a Saule Rege Israel voluit aclorari in vi ilia, & similiter idem requisiuit , licet non obtinucrita Christo, Matth. . Et istae mulieres dicunt, quod portantur a Diabolo gratia delectationis, & qnod adorant um ergo verisimiliter credendum est , ipsittin Daemonaesera portare ad ipsum ludum vere & realiter ; ut e iam vere dc Iealiter adoretur. Res ondet aduersarius, quod uon sequi- Di γεηsitur hoc ultimum, & sitficit, quod adoretur in domibus earum , sicut & aliquae confitemur se facere, vel saliem Id. χnte. Sed contra. Licet enim ratio praedicta pes se iial λ Rιρpobalioessicaciter non concludat , sed talὰm adiunctis deposivonibus, testificationibus , eonfessionibus, di euentibu ace. eo tamen modo,quo a verisimili procedit M. pei suadet, ea non deiici; respousio data. Non enim negat latio quod Diabolus non possit se facere aliter adorare, sed persuadit, Quod etiam praedicto modo faciat. Lices en uir eius inui .diae,quam habet in hominem aliqualiter satisfaciat . dum eum in ruinam indvi. it peccati mortalis & amissionis bea titudinis, a qua ipse cecidit, non est tamen his rimae coni tentus, sed in grauiora, quoad potest cum conatur delices crimina, ut non solum corac, sedi opere non solum stetet sed publice Deum offendat,neget , execretur et sibi in vehe mentius scandalum publice se Osterat, & Komagium adorans faciam ut sic Deo similis , prout superbus ab initio de- Cur μιλνε siderat, videli magis satagat & anhelet, quam factu ius se dispon nitis

membrum illius Aa tichristus , de quo tamen dicitur a.

Thelsi. quod in templo Dei sedebit, id est , publice extollens se tanquam sit Deus. Ideo etiam tales personas remotius portat. v facilius ad vota sua flectit remota suspicio ne,quod a Catholicis videantur & accusentur , submini. strata figucia, vel minori timiditate , ex consortio uniuersali eadem perpetrantium & exemplo plurimorum. Da

tur etiam lacilius in remotis libertas , Eu omnis commodi-

300쪽

ras fauendi voluptatibus emenate, ut in opusculo nostro dictum est. Ressensio Penei. ad rationem sunstam ex termisslina

diuina. respectu malorum,qua sunt astrigibu , pariter ut ipsa ratio deficit.

R tis. Vinta ratio vecitati flaiens talis est : Deus permitti e SOL Ponet. multa mala fieri opere Daemonum, ut probentur audietites quali deuotione & fide sint erga euma 6.q 1. Nec mirum .circa fi . ergo & haee. Si enim essent delusiones, nullus tentaret velle experiri,sed poti sis ea sperneret. Respqndet Aduersarius, quod non sequitur : Deus permittit haec ςrgo illa: quia est arguete a separatis quod lex non permit Reprobatis titi&e, Addit etiam , quod satis probantur esse deuoti erga Solat. Deum,qui nolunt talia credere vere fieri, ut pote abominabilia. Sed lie et hoc etiam argumentum parui momenti sit, sua tamen etia responsio no satisfacit. Non enim vis argu-mεti in line eo sistit quod si haec vel illa mala pexotittit aut permisit Deus,sequatur necessario quod ista permittat. Sed quod sequatur necessario quod illa permittere non est impossibile,aut incredibile ut in ὀecens vel contralium dini. nae sapientiae,aut iustitiae , vel misericordiae, prout purant, qui oppostum conclusionis nostrae cum aduersario dogmatizant. Quod autem ita de facto eueniat, aliis probamus viis. Quamuis autem sequatur hoc bona ex permi sone malorum , quod videlicet probantur deuoti : non ta-Inen propter hoc solu Deus mala permittit, ted multa alia bona elicit ex malis, ut est relucentia & integritas diuitiae iustitiae , punientis peccata personarum singularium , vel

. etiam uni itersitatem aut principum, talia non punientium.

Demptra' i' peccatum permitiit Deus inpunitionem alte rit peς μ ' lius seeeati secundum illud Apocal. λ. Qui in sordibus ρυ .iρηερο est, sordescat adhue. Propter diuinam etiam sapientiam Mnti it p prouidentiam ista contingunt , quia licet malit a DRMO num de malignorum hominum sic frenet,ut non tot mala facianr, vel aliis inserant, quot auhelant : suauiter tamen

SEARCH

MENU NAVIGATION