Ioan. Francisci Buddei ... Historia ecclesiastica veteris Testamenti ab orbe condito vsque ad Christum natum variis observationibus illustrata 1

1041쪽

IOI8 PER II. A MOsE AD CHRISTUM hibentia, turpia maxime & obscoena et unde non sine ratione e clesiae patribus Eleusinia haecce sacra pestime audiunt , simulque, quid infernalis genius eorum institutione sibi voluerit, intelligitur.

Pluribus cuncta exponit IOANNEs HEvRsius, in Ele . iis, cumprimis cap. I.-III. & in compendio IOANNEs PHILIPPvs PFEI FERVs, antiquit. graecar. bH. L. cap. XLIII. p.rg. v. sqq. Interim

non desunt, qui & Eleusinia haec aeque ac Orphica sacra, de quibus

antea dictum, ad naturalem philosophiam referunt. Ιl diserte tradit CLOENs Alexandrinus, strom.rt. bbr. V. pag. a. Et SENECA :I Lusis fermit, quod ostendit reuisentibuae et rerum natura , sonu non μmul Gudit; naturai. quaestion. lib. VII. quas. XXXI. Et alibi: Haec eius ιnitiamenta Dnt, per quae non municipale sacrum, sed ingens

omnium deorum templum, mundiu se res atur, cuius Pena simulacraverasque facies cernendas mentibus protulit. Nam ad l=Macula tam

magna hebes visus est epist. XC. Sed mitto reliqua, id modo ex hactenus dictis intelligi, monens, tempora Mosaicis proxima apud Craecos fuisse religiosissima, superstitionibus graecanicis pastim

magno numero & copia propullulantibus, quod & recte Io. MAR H AN obseruatum , cam chron. FcI. X. pag. y. Nimirum, Dei simiam magno cum hominum malo hic se demonstrauit infernaas g nius , Graecorum ingeniis ad hancce impietatis ac superstitionis scenam instruendam longe aptissimis. Possem hoc & aliis exemplis confirmare, & de reliquis Graecorum sacris, diebus praecipue festis, multa addere: sed, cum forte taediosum nimis hoc futurum esset, eum, qui plura desiderat, Io. MEv8sIura, in Graecia feriam, aut IOAN. PHILIPPm PFEIFFERvM , in antiquistib. Graecor. Gr. I. cap. XLII. sqq. adire iubeo. At, quin THEODORETI de hisce Graecorum sacris iudicium stibnectam, facere prorsus nequeo. De flagitiis enim eorum, quos pro diis colebant Graeci, cum dixisset, haec subiungit: τουτοις θ α, πανηγυζεις ' δημοθοινίας ἐπιτελῶν o τωνάν9ζωπων α λα ςωo ἐνομοΘετ 1σς Πάνδια su ἐν α λασια τω Δίι, ηραποι τ' S τῆ AΘηνἀ ποιμαθηνωα, s Διονυσω διονυσια, θἐλευητίνια S Θεσμοφορια, τῆ Δηοῖ, 6 α α πυθια τω Λπολλα μ' κ. τῶς ἁλοις δεε ἄπασν πολυς γάρ ο τουτων ομιλ . His ref os aera ae sublicos coMentus, s conuiuia infestus daemon celunari ιULDNo

1042쪽

mit, Dus quidem pandia es dia sit, heraea vero Iunoni, re Mineruae panathenaea, oe Baccho Hon a , s Cereri eleusiuia EF tbesmophoriis, Apollini delia is pythia, ceterisque omnibus, quorum sane magna est

turba, se. Addit, quibusdam interiectis, porro et In tris aurem conia uenticutis omne flagitiorum genus i trepitae patriabatur. Initia enim , Cereris, s Liberi patris orgia, horum scelerum inuolacra praetendebant , Eleusis quidem pectinem, veretrum autem phasiogogia. Sed σcitra aenigmatum inuoluc ra, ea, quae ab orgia celebrantibus fiebant,

ad inne flagitiorum gen, oectantes incitabant. Auis enim νel sala ei mus homo intra cubiculi penetralia starnare unquam talia est ausis, qualia fatyrorum eborus publica in pompa flagitiose exhibuit, cum Surinum, Panaque in medium acceptos, circumferrent, hunc quidem is . Bacchas libidine is entem, illum vero, quem effoeminati adolescentis paedagogum ferunt, ebrietate nimia resolutum Z His centenas milis nasque hostias sacrificabant, re ovium greges , boumque armenta n .r Et Mbant, eae thus adolebant, s pinum libabant, re alia omnia, quae fieri deorum sacerdotes iubebant, de graecar. assection. curat. βω. VILpa 3St. Sed ut ad Atheniensium reses reuertamur, post Erechteum Cecrops II. eius siue filius , siue frater, tum Pandion II. & post hune Aegeus, tandemque Theseus, Athenis regnarunt. Et Theseus quidem longe fuit celeberrimus, tum ob res ad Gemptu. Herculis, quem imitandum sibi proposuit, praeclare fortiterque gelias, tum ob ordinatam rite atque constitutain Atheniensium rempublicam. Sub eo enim πρυτανεις instituti, qui regni socii essent, & consiliarii, cive, que in tres ordines diuisi, patriciorum, agricolarum & Opificum. Et ἐυπατρίδας quidem, seu patricios, πιέειν τὰ θῶα, res diuimueognoscere, s magi litus gerere, σ legra ac sacra interpretari noluit, vi auctor est pLvTARCHus, in Theseo β. H. qui & reliqua de hocce Atheniensium rege dabit; cui iungendus TilvcΥDIDEs, lib. L Maino.

Vixisse atque iegnasse Theseum XX x. annis ante bellum Troianum, nonnulli contendunt: sed impeditas hic admodum temporum rationes esse, ostendit I o. M A R SH AH vs , in can. chron. si t. n. p.rσ. O .seqq. De bello, quod cum Amazonibus Theseus gessiste dieiter,

itidem p ra Hus agit, in Theso flag. δa. Vt de Amaronibus ipsi , de quibus, quae narrantur, in hocce itidem temporis interualluin

1043쪽

PER. II. A MOSE AD CHRISTUM praecipue cadunt, DIODORus sIcVLVs, lib. III. pag. IJ. seqq. Quae num veris historiis, an fabulis annumeranda sint disputatum equidem fuit, prius non sine ingenio & insigni specie asserente PETROppet 1 To, in disserrat. de Amazonibus, qui cumprimis cap. LXII. ea expedit, quae ad chronologiam historiae Amaaonum pertinent. De Theseo vero id adhuc obseruandum , quod P vTARcrius auctor sit, eum ludos, qui Iphmia dicebantur, initituisse, idque ad imitationem Herculis, qui eodem circiter tempore

Olympia instituisse perhibetur. Κα τον ἀγωνα; inquit, πρῶτ=ἐΘmta

κατα θλον Hσακλεους, ως ἐκεινον ὀλυριπια τω Διἰ, 'μάυτονἔBαια τω Ποσειδωνι' φιλοτιμηΘεις αγειν τους εD 1νας' ac ludos Heraeutis imitatione primus statuit, ambiens, ut, sicut in illius memoriantia Ioui Olympia; ira Isthmia Neptuno, Graeci in honorem suum agerent. Addit porro: tauod enim ludicrum in Melicerto honorem conceptum nocte illic peragebatur, initia potius, quam stentaculum, celebritas publica censebatur. Sunt tamen, qui dicunt, Scironi Iphmia dicam, quo ob propinquitatem expiaret illius caedem Theseus. Scironem enim flium Canethi fulse , is Henioches.Pitthei filiae. Alii Sinnis, non Sciaronem, atque huius gratia ludicrum, non illius, a Theseo statutum G. l. c. Praeter Olympia, & Isthmia, Pythia atque Nemea solennes erant Graecorum ludi, ae simul partem sacrorum constituebant. Ex quo iterum graecanicae religionis indolem intelligere liceat. Olympiorum restauratio epochae celeberrimae occasionein .dedit; quod tamen post hocce demum, in quo nunc versamul, temporis interus tum contigit. Inter reliquos Atheniensium reges Melanthus adhuc memoratu dignus est, ob duellum cum Xantho Boeotorum duce. Ad pugnam enim cum descendisset, ut primum cominus stetit, inique, inquit, Xanthe, cs contra pactam facis, aduersus solum enim crem altero processisti. Cumque admiratus ille, quisnam comitaretur, respexisset, auersum uno ictu confecit. Unde Atheniensibus occasio, απατημα, seu fesum deceptionis, instituendi. vid. FRONTI Nus, 'a-tcgem. lib. II. cap. V. HERODorus, lib. I. cap. CXLVII. Atque hine nouum de Graecorum Lacris documentum capere licet. Ultimus

Atheniensium rex Codrus fuit, qui septuaginta iam annos natus in

bello

1044쪽

set, fore superiores, quorum dux in bello occideret. vid. sTRABO, lib. V. g. yyy VELLEius PATER CULus, lib. I. Contigit hoc iuxta EusEBs . H, in chronico, sub extrema iudicum, aut circa initia Samuelis. Ex eo tempore Athenis penes archontes summa rerum fuit. Prae

ter Atheniensium, & Cretensium quoque res, de quarum origine ad per. t. stat. IV. S. XLIV. dustum, hocce tempore fuere florentillimae. Minos cumprimis celebratur, qui Theseo aequalis fuit, quod de secundo huius nominis rege nonnulli intelligunt, quo alius eiusdem nominis longe antiquior fuerit. Et de primo quidem illo dubitant

Veteres, Utrum aduena, an indigena esset , posterius tradente HOMERO, Iliad. XIII. Presso. prius DIODORO sICvLo, lib. IV.f. ID. Eum Iouis

ex Europa, Cadmi sorore, filium, ab Asterio Cretae rege, qui deinceps

Europam in matrimonium duxerit, adoptatum, finxerunt alii. Tres namque Iouis ex Europa statuunt filios, Minoen, Rhadamanthum,&Sarpedonem, qua de re iam supra dictum. Alii unum tantum Minoen statuunt, res diuersas inter se confundentes, quod & sTRABONI contigit, lib. I. geogn.rphi.te pag. II. De primo, seu antiquiori, intelligendum, quod leges inueni sic perhibetur, easque Cretensibus proposuisse, non a se excogitatas, sed a Ioue ipso traditas, cum non quolibet anno in antrum Ioui sacrum secederet, illicque cum ipso colloqueretur, eoque tanquam praeceptore uteretur. s TR Ano: δἰ ἐπια ἐτῶν ως φησι Πλατων, ἀναβιυνων ἐπι το A τέον τῶ Διος, α παρἐκείνου τα προσταγματα λαμβανων, H, παρακομιον εἰς τους άν- Θροίπους' nono quoque anno cui dicit Plato P in Iouis antrum desiendit, o ab illo piraecepta accepit, quae ad homines asterret. unde HOMERO εννέωρ λ διος tu εγάλου ὀαριτης, nouennalis summi Iouis auditor audit, Orig. T. ν. VI. Sic & VALERIvs HΑxΙMus: Minos Cretensium rex unoquoque seu potius: nono quoque9 anno, in quoddam praealtum expetusta religione consecratum siccuae secedere solebat, s in eo monuiuι , tanquam a Ioue, quo se ortum forebat, traditas sibi leges perrogabat ;lib. I. cap. II. Cumque leges istae Minois seuerissimae essent, poenaeque grauissimae in illarum violatores constitutae, nata inde est

poetarum fabula, Minoen eiusque fratrem Rhadamanthum, ius apud Nnn nnii 3 infe -

1045쪽

Io22 PER. II. A MosE AD CURIgTvMinferos dicere. De altero, seu secundo Minoe, intelligendum, quod

TiavcYDIDEs refert, libr. L. P. s. eum instrue a classe, maris graeci imperio longe lateque potitum, insulas cyclades sub ditione tenuisse, dc in plerasque primum colonias deduxisse, expulsis quoque Caribus, tuos filios in regimine constituisse i latrones denique e mari, quoad potuit, sustuliste. Eiusdem Minois iussu Daedalum Atheniensem, labyrinthum in Creta extruxisse , ferunt, idque ad exemplar labyrinthi

aegyptii, quem describit HERODOTVs, lib. II. cap. XLVIII. ut auctor est DIODORus sICvLus atque PLINIus, ille libr. I. hic libr. XXAVI. cap. XIII. Alii vero labyrinthum aegyptium aetate Minois non indum extructum fuisse, obseritant, ut Ninsi mus, in can. cison.sec. XI. pag. υI. Rursus alii negant, labyrinthum unquam in Creta fuisse, sed ingentes & tortuosas secturas, quae ad radices Idae montis actae sint, cum ad Cnosson, aliasque urbes condendas, lapides excinderentur, fabulae occasionem dedisse. Id pluribus confirmare annititur

qui & in eo totus est, ut, quicquid de Minoe dicitur, ad Alosen thahat, haud ubique aeque feliciter. De Ariadne Minois filia, nuptura Theseo, quem a patre in culto diam traditum, cui forte labyrinthi nometia artificio quodam liberauerat, a Theseo deinceps deserenda; de Minotauro, Tauri & Pasiphaes ex adulterio filio) quocum ut certaret, a Cretensibus Theseus inuitatus erat; de Daedalo , insigni sui temporis architecto & statuario, eiusque ex Creta fuga, & quo pacto vela primus nauigiis applicans, venti beneficio Minois remigium anteuerterit, & euaserit, naue tamen Icari, Daedali filii, eversa, deque appuliti Daedali in Siciliam, ubi eum Minos infeliciter quaesiuit,& reliquis, quae infinitis poetarum fabulis occasionem dederunt,

Ni A s, in Achaicis, seu lib. IX. p. I. 13I. Eleganter etiam de his omnibus non ita pridem disseruit , dc a Labulis historicam veritatem discrevit

DN. DE LAR REI, in historia Diran sipientum, pag. 3 1 sqq. Monendum adhuc, priusquam hine discedamus, quod Idae montis, sylvis accensis conilagratio, ad tempora haecce reseratur, sed ea, quae ad minimum Minois I L aetatem antecesserunt. Immo iuxta non nullo Dipjljgo t

1046쪽

SECT. II. A IO A AD s ΑΝ-ELEM. Io23 nullos Ionae aetate contigit. Nonnulli de Phrygiae, at de Cretae monte alii, hoc intelligunt. Hac occasione aes & ferrum, seu artem cudendi ignis ope, a viris sapientibus, montis huius accolis, inuentam ferunt. Quod forte de singulari artificio, commodius ista metalla tractandi, Graecis hactenus incognito, ilitelligendum. Ferri enim usum antiquiorem este, dubitari nequit. Metalla in visceribus montium latentia, & vi ignis liquefacta, erumpentia, huic inuento occasionem praebuerunt. sENECA itaque negat, fgientes fuisse, qui aeris metalla atque ferri λιenerunt, cum incendio fluarum adusta

tellus in summo venas iacentes liquefacta fudisset; epist. AC. Nihilo-

secius pro sapientibus habiti, qui hac occasione artem metalla tra ctandi aut inuenille, aut amplificasse, credebantur; cumque inter eos quinque essent praecipui, a numero digitorum Dactyli Idaei dicti

tensis lacerdotibus deinde datum, ut, quales in Phrygia Idaeae matris Corybantes, tales in Creta fuerint Idaei Dactyli Iouis: virique in

armis saltarunt, utrique Curetes dicti sunt. vid. IO. Missumus, incan. chron.sec. X. pag. UL VI. Vt reliqua ad res Graecorum spectantia unico complectar fasce, Lacedaemonem urbem eo tempore,

quo Moses cum Israelitis in deserto egit, conditam, iam obseruauimus, ad ster. I. seci. III. g. vst. Inter huius interualli reges notus maxime est Tyndarus, pater Castoris, Pollucis, Helenae &Clytemnestrae,& post eum Menelaus, frater Agamemnonis, Mycenarum regis, de quo antea dictum. Menelai uxor Helena illa fuit, quam cum Paris, Priami Troiae regis filius rapuisset, ortum inde est bellum Troianum, de quo mox plura. Thebanorum regnum a Cadmo conditum, itidem iam antea memorauimus. Inter reges huius temporis

Laius notatu dignus, Cadmi pronepos, Iocastae maritus, ex qua Oedipum sulcepit, quem recens natum pater exposuit, quod ab Apolline Delphico responsum accepisset, a filio, si quis ei ex Iocasta nasceretur, ipsum interfectum iri. Oedipus vero, cum adoleuisset, &patrem occidit, & matrem ipsam uxorem duxit. Inter Oedipi filios Polynicem & Eteoclem ortum bellum Thebanum, de succellione in regnum, in quo cum inferior fuisset Eteocles, mox in certamine

1047쪽

PER. II. A MOSE AD CHRIs M singulari congredientes fratres, ambo, mutuis confecti vulneribus. ceciderunt, ut auctor eis P AusANiAs, in Boeoticis, siue lib. u. p. raa. apud quem & reliqua legi pollunt. Iam antea Hercules Thebanus, Amphitryonis & Alcmenae filius, celebratur ob res fortiter gellas, Fuisse autem plurimos, quibus ob fortitudinis laudem Herculis nomen apud Graecos datum, iam ex supra dictis conitat. Inter eos autem, qui apud Graecos hoc nomine noti fuerunt, Thebanus ille eminet, de quo legenda, quae ex veteribus diligenter collegit pEr Rus31iLius, diction. historico-crit. Poc. Hercules. Paulo ante bellum Thebanum , & Prytanes a Theseo constitutos, vel eo circiter tempore, Atreus & Thyelles in Peloponneso facinoribus barbaris memoriam suam ad posteros transmiserunt. Cum enim hic illius uxorem stupri consuetudine sibi concilia iset, Atreus, nulla ratione, ut par pari re

ferret, adduci potuit, sed mactatos Thesei filios in epulis illi adposuit, vel, ut PavsANias loquitur: τῶν Θυμου που nis σφαγας αιδο αενα δειπνια ἐξειρπασατο, liberorum illius caede indecantatis in scena) epulis, poenas a utre expetiuit, in Corinthiacis siue libr. ILeap. XVIII. g. I st. Poti bellum Troianum, de quo deinceps, Sicyoniorum regnum, quod, si nonnullis credimus, annis circiter mille durauerat, plane desiit. At, quae de antiquitate huius regni vulgo di-euntur, commentitia esse, iam ad per. I. fecit. UL F. XXIV. obseruauimus. Eo circiter tempore, quo Sinaibn iudicis munere in gente Israelitica fungebatur, Heraclidarum in Peloponnesum reditus, apud veteres admodum decantatus, contigit. Ita autem Herculis ex Perseo posteri vocantur, quos inter praecipui fuere Temenus dc Cresphonintes, quibus Aristodemi, tertii eorum fratris filii accesserunt. Heraclidae autem cum iam centum ante annis frustra regionem istam inuadere tentassent, nunc quidem ex voto illis res succestit, totamque Peloponnesum, Corinthum, Argos, Lacedaemonem, Messenas occuparunt. vid. PAVsΛNIAs, in Corinthiacis siue lib. I. cap. XVIII. pag. 131.

Hine Aeolica in Asiam migratio, quam post aliquod temporis inter

Troiani regni conditor vulgo Teucer celebratur, cui Darindanus successit, qui Teucri filiam in matrimonium duxerat, quem

1048쪽

. SECT. II. A IOwΑ AD S Mus LEM. Ioa Erichtonius, ut hunc Tros excepit, cuius filius Ilus fuit, a quo urbs Ilium dicta, quae & Troiae nomine nota, & eo tempore condita perhibetur, quo Israelitae dura seruitute a Iabino, Cananaeorum rege, premebantur. Ili successor Laomedon fuit, quem religionis omnis

atque iustitiae contemtorem ferunt: hunc vero Priamus .tandem ex

eepit, cuius filius Paris, qui & Alexander vocabatur, Spartam venit, hospitioque a Menelao rege exceptus, uxorem eius Helenam, ob formae praestantiam longe celeberrimam, secum abductam rapuit. Eius rei indignitate permoti Graeci, & a Menelao eiusque fratre Agamemnone, de quo Ripra dictum, concitati, bellum contra Priamum suscipiunt, quod decem annos durauit, ipsa Troia urbe anno expeditionis nono expugnata, soloque aequata. Graecorum copiis Agamemnon, Troianorum Hector, praefuit. Et istud quidem bellum non

poesarum modo, HOMERI apud Graecos, & PIRGILII apud Latinos,

monumentis celebratum, sed ita apud alios etiam scriptores decantatum, ut nullius fere rei saepius iniiciatur mentio, quam belli Tro. lari; Speciatim ex historicis graecis HERODorus, libri L. cap. III. seqq. THvCYDIDES , lib. I. aliique, mentionem eius faciunt. Sed latini: quoque scriptores ab excidio Troiae & aduentu Aeneae in Italiam, historiam Romanam auspicantur. Sunt nihilosecius, qui ea, quae hac de re narrantur, si non omnia, saltem pleraque, in duobium vocant, & ad poetarum fibulas reserunt. Primus, qui dubium hac super re mouit, DIO CHRYs Os ToMus fuit, in oratione υπὲρ του sλιον μ' άλωr , quod Ilium non sit captum. Prouocauit ad sacerdotem quendam aegyptium , qui ex antiquis Aegyptiorum monumentis ostenderit, Helenam, Tyndaraei regis Spartani filiam, a plurimis cum Asiae, tum Graeciae proceribus, ad matrimonium expetitam, Alexandro, Priami regis Troiani filio, prae omnibus alii, legitimo coniugio nuptam, & hinc domum ab eo ductam esse, Graeciae autem principes, ab Atridis concitatos, ex mera erga Alexandrum inuidia, ct crescentis Troianorum potentiae metu, cum Helena repetita denegaretur, bellum Troianis fecisse, infeliciter a Graecis, prospere a Troianis gestum, donee munimentis Graecorum peris fractis, & nauibus plerisque incensis pb Hectore, Achilles etiam indefensibue castrorum ab eodem con Isias, armisque spoliatus, occu-

1049쪽

buerit. Vatia quoque idem D Io contra Homerum adfert, quibus fidem eius atque auctoritatem labefactet. Sed MEIRo Rus quo que quidam Lampsacenus Homerum αληγορικῶς eXponens, quae de bello Troiano narrantur, reuera contigisse, negauit. Testatur

id TATIANus. Cum enim dixisset: κ Mητροδὲ o λαμψακηνος ἐν τω πι- Οαηρου λίαν ἐυη Θως διείλεκτα , παντα εις ἀλληγορίαν μετάγων, certe Lampsacemu illi Metrodortu in fiso de Homero promsu stolide disseruit, nihil non ad allegoriam referens, paucis interiectis

οικονομίας τε παρεκτη ΣΘ , ουδενὸς oo' προειρημνων α' Θρωπων' quin imo Hectorem, Achicum , Agamemnonem, oe omnes in uniuersim, tum Graecos, tum barbaros, cum Helena σ Paride, ad eamdem naturam referendos ait, re anscii mntum dispositionisque gratia in poS si introduci, cum nullas ex maeaectis Eominibus reuera extiterit; orat adis Graecos p. m. Jo. Fuerunt equidem & alii, qui Homerum άλληγορικως interpretati sunt : at hosce simul negasse, vera esse, quae de bello & excidio Troiano narrantur, non asseruerim. Inter recentiores PHILIPPus CL vvERus non quidem bellum & excidium Troianum , ded Aeneae in Italiam aduentum , qui Troianam cladem seeutus est, prorsus reiecit, Dabae antiquae Bbr. III. east. II. quod & deinceps sAMUEL uo CHARTus iacit, in episola ad Cn. grais, de quaesione, an Aene- unquam fuerit in Italia, refutatus ideo a Tnet nox o RTcurio, in disser tione de primis Iraliae colonis es Aeneae aduentu, It deinceps dicemus. At ulterius progressus est CHRisTiANvs ADAMus RuPERIH, Dionis Chrysostomi sententiam prorsus suam faciens, & Aegyptiorum fidem Graecorum narrationibus multum praeferendam este , contendens, in obfruiationibus ad

historiae uniuersalis Onopsin Aesidianam, pag. N. Huic iungend

GERHAa Dus CROEsIus, qui, dum Ebraeorum historiam ab Homero descriptam euincere annititur, non potest non negare, loqui poetam de bello Troiano, quod eius maxime testimonio nititur, in

libro, cui titulus: Oμόζος shali , , siue historia Graeorum ab

Homeros

1050쪽

NCT. H. Α Iosv A AD SAMUELEM. Io27 uomero , ebraicis nominibus ac sententiis conscripta , in Odyssea aeniade ; quemadmodum dc para. L. cap. VII. pag. t .seqq. lbictyn Cretensem & Daretem Phrygium, ceu testes de bello Troiano minus idoneos, reiicit. Id quidem, quod de historia ebraea ab Homero descripta, asserit, ita comparatum est, ut aut nemini monaialium, aut soli CROEsio in mentem venire potuisse, aliquis existimare

posset. Video tamen, fere simile qui J in Homero se deprehendisse

sibi visum IacoavM HvGOMEM, canonicum Belgam, in rem disoria Romana, seu origine Linu, vel Italiae ac Romanae urbis e tenebris longae vetustatis in lucem producta, editaque Romae anno M D C L v.

to. Inter reliqua enim παράδοξοι & hoc asserit, quae Homerus de Troiae eversio te cecinit, ad duplex Hierosolymae urbis excidium, sub Nebucadnerare alterum, alterum sub Tito, spectare. Qua de

re legenda, quae vir clarissimus, idemque academiae nostrae proinfestor 'celeberrimus, B vacannus GOTTHELF STROIus, erudite disia

serit, obseruationum felectar. ad rem litterar. spectantium, rom. III. obseruat. LII. g. VII. Idem vero vir docti stimus inter eos, qui, quicquid de bello excidioque Troiano vulgo dicitur, maximam partem inter fabulas & inania commenta reserunt, Vel primum suo merito tenet locum. Conscripsit eum in finem obseruationes tres, quae

obseruatιonum selectaram antea memoratarum, tom. III. pag. I.

seqq. extant, quarum prima de exciti Troiani fabula de eividenta,

scriptoribus usque ad Homerum, altera, de excιdio Troiano, σ eivis

scriptoribuι post Homerum, tertia denique, de origine Romaea syraptoribus de eadem, iudicium sistit. Summa eo redit, scriptores, qui ante Homerum de bello & excidio Troiano egisse dicuntur, ut aut incertos, aut supposititios, aut parum idoneos testes, nullam hie promereri fidem. Qua occasione de Sisypho, Corinna , Syagro. Darete Phrygio, .icty Cretensi, ceterisque, ordine & accurate disia serit. Ad Homerum autem quod attinet, ad cuius auctoritatem res praecipue redit, illum non historicum, sed poetam esse, cui non constitutum fuerit, res describere, prout gestae sunt, sed quod poetarum proprium, fingere ac mentiri, & fictionibus suis lectores partim delectare, partim instruero. Denique , quod adscriptores attinet, qui Iliada post Homerum scripserunt, eos itidem

라틴어 텍스트