Ioan. Francisci Buddei ... Historia ecclesiastica veteris Testamenti ab orbe condito vsque ad Christum natum variis observationibus illustrata 1

1011쪽

CIus , biblissia graec. θω. I. cap. XXVIII. Sed, ut reliqua ad Phoeniciam historianx spectantia persequamur obseru .mdum adhuc, Tyri urbis longe nobilissimae, & cuius frequens inscriptura mentio, inuiuaἰ in hocce temporis ulteruallum, quo nidices populo Israelitico praeis fuerunt, cadere. Sidonis enim, ut urbis longe antiquioris, iam in libris Mota, Iosuae & iudicum, at Tyri nulla ante tempora Dauia dis, ta scriptura sacra fit mentio. Hinc & Sidon a poetas vetustis., simis celebratus, non autem Tyriis. HOMERUB Tyri non meminit, ut & sTRAuoNi iam Obseruatum , geogr. 6b. XVI.pag. Πε. cum Sidoniorum contra frequens apud eum mentio, eo quod Tyri eius tempore nondum magna esset celebritas. Suffragatur FLAU. IOSEPHO, qui annis ducentis quadraginta ,ante iacta templi Salomonaer funda menta, Tyrum conditam . auctor est , antia ic iud. m. VIII. cap. II. 3 cilvNIATHON quidem tradidit τὸν TQ μνιον σικῆ reqκαλύSας τε cian ρητcia Κπ -λααωa δω Θρυων, παπυρcών,

H Ustantum Habitasse Tyri, re fabricasse eastas ex calamis. rumis sf.rnras I apud Eus23iVM , P .r Rar. euangel. hbr. I. cap. X. pag. ΠωIndeque sacerdotes Tyrii numerabant annos MMCCC. Sed hoe de alia urbe, cui itidem Tyri nomen fuerit, intelligendum, iam antea ex SAM. LOCHARTO monuimus. Ipsi quidem Tyrii maximam sibiti ibuebam antiquitatem ι ED. XXIII. p. sed hoc ipso suam simul prodebant vanitatem. Condita autem Tyrus fuit a Sidoniis, unde a. oc. cit. res M. Aba Zidonia, vocatur. Confirmat id TR I

hic videtur numerus deesse) Troianae eladis condiderunt, fib. XVIIL cap. III. Ad nomen quod attinet, Graeci quidem a conditore Tyro, aut, ut alii volunt ,.a nympha Tyros, hanc urbem appellatam. perhibent: sed, cum apud Ebraeos vocetur, rectius sentium, qui inde nomen Tyri derivant; τά autem cum allax & rupem signia ficet, eam ita dictam, constat, quod in rupe olim mari circumdata urbs illa aedificata fuerit, donec aggere facto, eam cum continent coniungerct Alerander magnus. Hinc STRABO: OM

1012쪽

-σφ , Tyrus tota insula est, geograph. hbr. XVI. pag. 717. Quod

haud dubio de temporihus ante Alexandrum magnum intelligendum, vid. PLINIVs , iast. nat. lib. V. ov. XIX. & POMPONI s MELA, M sita orbis, bbr. I. e. F. Tu Plura de Tyro praeter alios dabuntsAM. BOCHARTVs in Phaleg. lib. IV. cap. XXXV. pag. 3 3.seqq. α

' Phoenices, de quibus antea dictum, pigrimas hinc inde in Asiam, Africam, Europam misisse colonias, constat, idque ex insti-mto demonstrat sAM. BOCHARTus , in Ganaan, seu geographiae β- erae parte posteriori, quae est de coloniis & sermone Phoenicum. De

Afriea singulare extat tectimonium AvoVsTINI ν ex quo constat ν irpsius adhue tempore Cananaeae Originis memoriam apud Poenos

Fuisse conseruatam. Interrogati, inquit, ustici nostri , quid sint, Punice restondentes CHANAN, corrupta scilicet. sicut in ratibus solet, re littera se quid aliud roseondent, quam Chananaei; in expositione in GoaM epistolae ad Romanos, tom. III. on, pari. II. p. m. θν. Nec ullum dubium, quin nonnulli in Americam transierint : quod ratiOnibus non contemnendis probari posset, si id huius loci esset. Varias equidem ob rationes fieri potivit, ut per varias terrae partes Pho nites dispergerentur se idque eo facilius, quod artis nauigandi essendperiti: nullum tamen videtur dubium, cuin ob bella, tempore Io suae & iudicum eum Cananaeis gesta, plurimi relicta patria, alibi, Drtunarum suarum sedes fixerint, Inter hos & Cadmus ille est, qui in Graeciam coloniam deduxisse serium immo &, si nonnullis credimus, in Africam, de euius tamen patria, fueritne Phoenicius, a Aegyptius , viri docti inter se dilIentiunt. Iam olim hac de re dubitatum fuisse, ex ΡΑvIANI A constat, qui smul eorum partibus a eedit . qui, Phoenicium, non Aegyptium, fuisse, perhibent: πις Gεις γῆν αφικεBoia καὶμον τῶ ΘεΠαιδα, λιγυπιτιον, κ, il

δι orariων Qωνην Issis, qua Cadmum, qua in Thebanorum fines venit, A Unum, non Phoenicem, fuisse, arbitrantur, aduersatur vel Vsum huius Asnstruae nomen 2 Siga enim Phoenicum, non Sals Aegyptiorum Angua Guur, in Boeotιci ue hb. IX. p. m. 3 . Potςstque haec sem.'

1013쪽

PERIOD. Π. A MOSE AD Cmus6M tentia, Phoenicium, non Aegyptium fuisse Cadmum, aliis quoque

rationibus confirmari. Sane ipse HERODOTus non tantum auctor est, Phoenices, qui cum Cadmo venerant, tum alias doctrinas, tum& litteras, quae antea apud Graecos non suerant, in Graeciam in . troduxisse, sed diserte etiam dicit, eas litteras φοινικηiα γραμαατα, Phoenicivi litteras, vocatas, quod Graeci eas a Phoeniciis accepissent; sib. Reap. LVM. Porro, cum plerique puctores in eo consentiant, Graecos litteras a Phoeniciis acceptile. & in eo quoque, introductas eas fuisse a Cadmo , non potest non inde sequi, Cadmum Phoenicium fuisse, non Aegyptium. Taceo ea, quae ad hanc sententiam confirmandam iam obseruauit sAM. BOCHARos , Ganaan

lib. I. eap. XVIII. LF XIX. Nihiloseeius, Aegyptium, non Phoeniacium, fuisse Cadmum, variis conquisitis rationibus euincere allabo

rat Io. MARSHAMVS , in can. chron.sin. IX. pag. raa. speciemque praese serunt, quae hac de re adfert 3 unde alii, ut hinc se expedirent. duo, fuisse Cadmos, sed sine ullo fundamento, suspicati sunt; alii autem haee ita inter se conciliare aggressi sunt, ut, Cadmum origine Aegyptium, sed gente Phoenicium fuisse, contenderent, natum scilicet patre Agenore, qui frater fertur Beli Aegyptii: Agenorem namque cum filiis Cadmo & Thaso, oram Phoeniciae maritimam oecupasse, Sidonem scilicet, & loca, in quibus pollea condita fuerit Tyrus. Atque huc referunt illud EusEBII, in chronico num. D LXII. Phoen x'U' Cadmus, de Thebis Aeg Iiorum in Syriam pros cli, apud

Tyrum re Sidonem regnauerunt. Mihi, quicquid de origine aegyptia Cadmi dicitur, admodum adhuc incertum videtur. Certe nomina Phoenix, Cadmus, Belus, rectius pro phoeniciis, quam aegyptiis, habentur. Illud certum, & extra dubitationem positum, Cadmum ex Phoenicia in Graeciam venisse. Hoe Graeci omnes uno ore fatenis tur. Sed & ex Latinis C. CORNEL. TACITVs: Fama est, Cadmum, classe Phoenicum vectum, rudibus adhuc Graecorum populis artis rivi litteris animi sensa exprimendi auctorem fuisse; annal. bbr. XL. eap. XIV. Quae verba IO. MARsHAMus ita equidem accipit, ac si ex TACITI mente Cadmus ex Aegypto oriundus, Phoeniciis ratibus in Graeciam transuectus, litteras istas secum intulerit, quae ultra Troiani belli tempora obtinuerunt. Utrum, etsi TACITus antea

1014쪽

dixerat,Phoenices litterarum usum ab Aegyptiis accepisse, eum tamen ipsium Cadmum pro Λegyptio habuisse, ex verbis eius non collia gas. De aetate Cadmi non men or eruditorum dissensio est, quam de patria & gente. Sunt enim, qui Cadmi prosectionem ad tempus, quod exitum Israelitarum ex Aegypto proxime antecessit, re

probabilius, tempore Iosuae profectionem istam contigisse, multis Phoenicum terrore ob felicissima Israelitarum arma perculsis, & ad

patrias sedes relinquendas pronis. vid. FRID. SPANHEMIVs , historis eccles Pet. testam. p. m. y o. & NAT. ALExANDER, histori eccles Petis testam. aer. mundι IV. cap. . pag.3 . Eum Agenoris Phoenicum regis fuisse filium, Graeci, ut honori suo consulant, scribunt; vid. APOLLODORus , lib. III. e. I. dc DIODoRus sICous, biblioth. G.mp.ato. qui tamen antea , lib. I. pag. ao. eum Thebis aegyptiis oriundum proin nuntiauerat. Sed probabilius aliis videtur, quod ex mente Sidoniorum EUHEMERVS Cous apud AΤHENAEuM refert, libro XIn cap. XXII. p. m. 6TI. Cadmum, eum regis sui esset e quus . cum Harmonia tibicina, aufugisse. Quod tum demum cono cedi posse, SAM. BOCHAmus censet, si per eoquum intelligatur, qui

ebraice dicitur via, quales fuere Potiphar, & Arioch, dc Nebusa radan, quo nomine nonnullos magistrum militum & princiapem exercitus intelligere, & nobis supra iam obseruatum est. Interim idem EoCHARTus fami Iiam Cadmi ex nomine colligit, eum p hoc est Cadmonaeum, suisse, contendens,ex illis Cadmonaeis, de quibus Moses agit Genes XV. N. quiue iidem suerint cum Hevaeis. Neque obscuram rationem esse, putat, cur Hevaei Cadmonim, id est, orientales, dicti sint, cum IV. XI. I. & Dd. III. I. legatur, eos Occupasse montem Hermonem, quae pars erat terrae Canaan, maxime Orientalis; hine di pro oriente Hermon de pro occasu Thabor, poni, Psalm. LXXXIX. F. Concludit inde, Cadmonaeum idem esse, ac Hermonaeum, indeque factum, ut Cadmi uxor vocetur Hammonia vel Hermione, nempe a monte Hermone, ex quo erant orium

di, Chanaan libri I. cap. XIX. p. m. II. Haec vero, si dicendum, quod res est, paulo longius petita mihi videntur, nec conciliari temere cum eo pollunt, quod DIODoRvS SICVLVs, ossi cit refert, L Cadmum

1015쪽

fabulas.loc. est. explicat: inter quae illud mihi satis concinne exiseogitatum videtur, quod fabulam , qua e serpentis dentibus a Cadmo disseminatis, milios magno numero orti pestibebantur, quibus in mutuam perniciem ruentibus, quinque superstites uniuersam Boeotiam impetio suo subiecexint, inde ortam existimat, quod Graeci inia tiontionem aetis, & primum armorum usum, Cadmo debeant, teste H GINO . eap. CCLXXIV. Cadmum a patre missum ad sororem Europam, qu/e raru abducta erat, inuestigandam ac reducenda auctores sunt DIODORUS SICVLVS atque UERODOTVS. ille libr. IV.

m aio. hic libr. IV. cap. CXLVI. Quod de nouis in Europa se Ibu. quaerendis nonnulli intelligunt, De Europa, Cadmi lorore

addunt mythologi, eam a Ioue tauri serma induto raptam, & ia Cretam i sulam transuectam, Iouemque ex ea tres procreasse filios. Minoen, Naadamaotum S Sarpedonem: hinc Asterium insulae d minum Europam uxorem duxisscte, qui cum liberis eareret, adoptatos rotas filios in regno suecessores reliquerit. vid. DIODORvS sICvLvulta . IV. pag. a 6. Alii aliter: nec enim sonsentanea inter se sunt. ae veteres fabularum conditores commenti sunt, etsi dubium nouiu, quin his omnibus aliquid veri subsit. Ad Cadmum ut redeamns. eura is in eo esset, Vt sororem Europam inuestigaret, dc tempest 'ae iactatus vovisset, se templum Neptuno structurum. illud etiam fecit, in i ula Rhodus, cum in ea seruatus esset, teste iterum DI BORO , lib. V. pag. 3M. Tandem post longam per multas regiones errationem, cum nullies amissam sororem reperiret. spe reditus abiecta, in Boeotiam prosectus, oraculi iussu Thebas condidit; eodem GTOD Ro auctore, bbr. V. pag. mo. seu potius Cadmeiam muniit, & te num posteris reliquit, qui Thebas Cadmeiae adiecerunt, testesTRABONE, bis. IX. pag. t. cons. & PAVsANIM , in Boeoticis siue Iub. IX. pag. Πρ. s Zae . Inter artes autem, quas Graecis Cadmus

radida, ipsaς litterac primum praec uumque obtinent locum. Id ,

1016쪽

vero praestantissimi Graecorum pariter ac Latinorum scriptores confirmant. HERODorus diserte: ὀι φοινικες ουτοι, αι συν Καδαωάmκό μοι, - εσυ οι Γεῖ πιοι, αλλ- πιλλα, ρικήαντες τάυ

eum Cadmo aduenerunt. quorum Gephuraei fuere, dum hanc regionem incolunt, cum alias multas doctrinas in Graeciam introduxere, tum pero litteras, quae a d Graccos, Pt -ιhi Ridetur, antea non fuerant. Addit porro: EI primae quidem ιliae extiterunt, quIbas omnes Phostis nices Pruntur: progressu vero temoris una cum sono mutasserunt smodulum prasinum. Et cum ea tempestate in plerisque circa locis e grum accolae Lones essem, qui brteras a Phoenicibus iuuendo acceperant.

eas illi cum paucuhs suis rosiocantes in Uu ha erunt ; re niendo eo fesssent, edit ratio ferebat, εσαγα ντων φοινίκων ες την EAMeade, gomλκηια κεκλῆβαι, vocari Phoenicias, quod essent a Phoenicibus in Gras eiam illatae, lib. V. cap. LVIII. Deinceps cap. LIX. idem testatur, 'se apud Thebas Boeotias inismenii Apollinis templo καδμ υα γναα- μαγ , Cadmeas litteras, in tripodibus quibusdam incisas vidiste.

Pari ratione DIODORVs MCVLVs, ex DIONISIO mythologo, scriptore antiquo, reserti Cadmum litteras, e Phoenicia altasas primum ad Graeia oorum enuntiationem transtulisse, suum cuique nomen attribuentem, re

το τίς Σλληνας Coc φοινάκαν μετενεχθλι ' hine Γαιeras vocabulo communi Phoenicias quod ridet ccc ex Phoenicia tra ductae essint denomιnaras. Addit, e s deinceps Pelasgicas dictas, quod primus transcrtarum Uus Pelasgis innotuisset; hbr. m. pag. m ao Ex Latinis C. CORNELIvs TACIT S hac de re ita disserit, ut primam litterarum inuentionem Aegyptiis, saltem ex ipsorum mente, tribuat, a quibus Phoenici ut ab lus Graeci eas acceperint. Primi, inquit, per figuras animabum Aegyptii sensus mentis fingebant, u antiquissima monimentis memoriae humanae impresa stxιs cernunIur, re tire rarum semet inuensores perhibent; inde Phoenicas, quia mari praepollebant , intulisse Graeciae , Horiamris ad pios, tanquam repere

nati quae accePeram Hinc, eum de Cadmo subiςcillot, quae a

1017쪽

PER. Π. A MOSE AD CHRIITVM te a memorauimus, ita pergit e tanidam Cecropem Atheniensem, νel

Linum Thebanum, re temporibus Troiirnis Palamedem Argiuum me morant, sexdecim litterarum fremar, mox alios ,. ac praecipuum Simonidem, ceteras repperisse; annal. hb. XI. eap. XIV. Sed pro Cadmo, ab eo Graecos litteras, taltem plerasque, . accepisse, plerique, iique praest. ntiores auctores militant, etsi negandum non sit, Palamedem atque Simonidem forte & alios, deinde quasdam adiecisse. Ita

PLINIus , cuius hac de re non contemnendum testimonium existimo: Litteras semper arbitror, Asbrias fuisse, sed alii apud Agnitos

a Mercurio,, νι Gellius . alia apud Syros repertas volunt. Vtique in

Graeciam intusto e Phoenice Cadmum sedecim numero. uibus Tror ano bello Palamedem adiecisse quatuor hac figura S E e, X. Totiadem post eum Simonidem Melicum Z Η, o. histor. naturai. lib. Vn cap. LVI. Ex dictis itaque constat, litteras in Graeciam ex Phoenicia translatas quod & aliis insuper argumentis confirma'i potest. Sive enim figuram graecarum litterarum antiquissimarum, quarum .exempla profert IOS. SCALIGER, loco deinceps ritanao, siue earum nomina, quae barbara esse ipsimet Graeci olim fasi lunt, siue ordinem & potestatem spectes, in his omnibus cum litteris phoeniciis, .ebraeis', syris , samaritanis ,. magna deprehenditur conuenientia. . Accedit, quod plurima. Graecorum nomina ex lingua ebraea, interquam & phoeniciam magna haud dubio intercessit cognatio, comis mode derivari possint. Quod ad litterarum graecarum nomina at tinet, ea ex nominibus litterarum ebraearum derivari posse, iam, Evs EB Io obseruatilin, praeparat. euangeli libr. X cap. V. ubi simul recte obseruat , etsi Graeci a Phoeniciis litteras acceperint , inde minime sequi, hos primos esse litterarum inuentores. Cumque

nonnulli asserant, Phoenices ab Assyriis, seu Syris, litteras accepisse, EusEvIus quidem per Syros ipsos Ebraeos intelligit, a quibus

adeo ad Phoenices, ili hinc ad Graecos, litterae propagatae fuerint Nee repugnauerim huic sententiae, cum insolens non sit, ut Syro- uim nomine Ebraei veniant. Apud Ebraeos etiam litteras ab anti qui minus temporibus usitatas, dubio icaret, etsi , a Mose eas inuenistas, quae quorundam est sententia, a si eri nequeat, qua de re dictum

1018쪽

f. XI. Patet etiam ex dictis , maximopere falli FLAvivM ios piauxi, dum , litterarum usum apud Graecos Cadmo multo re. centiorem esse., pronuntiat, contra AFιo'. libr. I. pag. IU . Immo Graecos Troiam belli tempore adhuc ignorasse litteras , contendit, atque sid esse tin confesso, nullum apud eos extare scriptorem, Homero antiquiorem, immo non deesse, qui Homerum ipium isserant, poemata sua non scriptis , sed recitantium memoriae commisiste Sed, quam haec sine fundamento asserantur, ex instituto iam ostendit sAM. BOCHARTUS, Chanaan. ubr. L. cap. XX. p. m. I'. Certe. ut hoc unicum attingam, quod asserit, nullum apud Graecos extare scriptorem Homero antiquiorem , non temere ab Omnibus ad mitiatetur. Etsi enim inter eos, qui ad nos perimerunt, Homerus sit antiquissimus, ante eum tamen fuisse quosdam apud Graecos, qui

sua litterarum monumentis consignarint, passim traditur, eorumque nonnullos TAΤIANus adfert, in orat. ad GraecosP. m. Up. integrum vero scriptorum ante-Homericorum catalogum exhibet IOAN. AL-

ERTvs FABRICIVs , bibi. graecae libr. I. cap. I. IL. qui tamen non omnes hanc antiquitatis notam serunt, nec eiusdem sunt generis, ut ab eodem viro eruditissimo recte obseruatum. Sed de litterarum graecarum origine plura dabunt IOSEPH. SCALIGER , ad Eusis. num. M. DC. Xω. SAM. Bo CHARTus, in Chan. kb. I. cap. XX. Ivsos LIps Ius, ad Tacri. annabum .XI. cap.XIV. aliique, laudati utidem Io. ALB. FABRICIO, hoboth. graec. bis. I. caP. XXIII.p. I. quibus addendus BERNHARDvs DE MONTFAUCON , in palaeu Fhia graeca, siue de ortu progress. luterar. graec. libri II. cap. I. pag. Iv.seqq. Vt litterarum, ita & religionis, saltem ex parte, auctor apud Graecos Cadmus extitit, vel maxime nobis hoc nomine commemorandus,

cum& superstitionis apud gentiles obseruare incrementa, nostri postulet instituti ratio. Discere etiam hinc licst, litterarum dc religio. . nis plerumque inter se fata coniuncta esse. Cumprimis Bacchi cui tum primus in Graeciam attulisse dicitur, ideoque Graeci, Semelem, Cadmi filiam, Bachi matrem esse, tradunt, quanquam simul fateantur, Baesium Cadmo longe esse antiquiorem. Quae quo pacto secum consistere queant, moX DIODORVs SICVLVS nos condocebit.

Id namque prius obseruandum, de natalibus Bacchi iam olim diuellas

1019쪽

fuisse sententias, aliis eum Tyrium serentibus, qua tamen urbe long*fuit antiquior, aliis ex India, ex Africa aliis, aliis aliunde eum deriistiantibus. Hinc vero factum, ut plures Bacchi celebrarentur, quom inter Aegyptius, qui idem est cum Osiride, & qui ad huius formam expressus est, Graecus, eminent. Et de Graeci huiust origine audira iuuat DIODORvM si Lura, ut stultitia simul & vanitas idololatriae graecanteae intelligatur: Cadmin, inquit, Thebis Aerapnu oriundus, stam habuis Semelem, quae vitiata si septem menses infantempeFerit, specie , quam Aeg yptii tribuunt Osiridi. Id genin vitale esse non solet, siue Ar nolint, siue natara non permiteat. Cadmus ItaPe, recomperta re oraculo Sonitur, νr pastum sancita tueretur, infanti avis rum obduxit, re digna ei saera instituit, quas hae sterie Osiris denuos mortalibus exhibuisset. Procreationem vero ad Iouem retulit, Pysimul s Osirim honestaret, eae corruptam ab infamia eximeret. auare apud Graecos etiam diuulgatum est, Semelim Cadmi Osirim e Duo θμεγύα Insecutis rero temporibus Orpheus, qui carminum modalati ne, sacrorumve rituum in iisutis, re duinarum rerum interretationa magnam apud Graecos gloriam adeptus erat, a Cadmeis hostilio e ceptus, exrmisque Thebis honore afectus est. sui, quor theologia a=Aegyptiis imbutus esset, prisci Osiridir generationem in tempus minus rarausium transrulis, s Cadmeis gratificatus, nouos initiorum risus in, struit, ybi ad 'steria admissis e Ioue s Semele nat m esse Dionsum traderetur. Sed obseruatu quoque digna, probeque notanda sunt, quae porro addit: Homines igitur partim ab infitia, partim Orphei glo uis ae fidei opinione deos/ι, imprimis ureo, quod gratum eis esset Deum istum pro Graeco habeνι, ritιbus His, νt dictum est, νιi coeperunt. vibur fabulatores deinde, a sita poetarum gente, omnia Meatra impleuerunt, firmaque posteris pris, s ιmmota huius rei facta , bbr. L. m. ao. Quae profecto modum rationemque, qua superstitio aetidololatria & introduci solet. & incrementa capit, eleganter admodum declarant. Bacchus ceteroquin & Dion us vocari solet, a patreΓ

scilicet, ut nonnulli volunt, qui erat ὀ λός, & a matre, quae erat ἡ νύαι quanquana SAM. BOCHARTVs hoc nomen ex orbis ebraeis Ma rara Dominas rexillum meum, Exod. XVII. N. derivare malit,

Clan. Eb. I. sq. XVIII. pag. I. Idem etiam Liber pateμ dictus est.

1020쪽

sECT. II. Α ΤΟsVA AD SAMUELEM. quod nonnulli nomen Siculum esse volant, τα λιβρον idem, a σκοτωρ ν esse, eontendentes, seu fisium noctis ae Erebi, ut exponit DAN. RE INSIVS, in crepundiis Silianis, p. . Sed Eo ARTus rursust Baesium ebraea phrasi Liberum dictum, putas, qua vocantur principes, id est, siῖeri, toc. 'cit. pag. qui & eadem ratione reis liqua Bacchi cognomina ex lingua ebraea explicat. De Bacchoe porro tradebant Graeci, eum nauibus a patre acceptis, cum exercitu in Aegyptum ingressum, principem eius gentis se constituisse, bellisque hinc progressum, A siae Be Africae paries aliquas domuisse ψquae peculiari opere quod libris XLvIII consar, pros euius est NONNvs PANopoMTA. Sed haec aliaque , quae de Baccho vulgo feruntur: non de Cadmi illo ex Semele filio, sed de alio quo dam sunt in relIigenda. Plures enim Bacchi nomine insignes fuisse iam antea notauimus, idque ipse pluribus confirmat nIon Rus sICvI.vs k libr. IIAp. m. nys. q. ubi tres, qui praecipui fuerint, enuis merat, Indum, quem pro omnium vetustissmm habet; alterum, Iouis&Proserpinae filium, tertium, ex Ioue & Semele, Cadmi filia, prognactum, de quo antea dictum. De primo inter alia refert, hunc illum perhiberi, qui arma per uniuersum orbem circumtulerit, & vineasteonserendi, botrosque torcularibus exprimendi unde cognomen et datum ) rationem edocuerie, Omnesque inuentoriam a se participes secerit. suibus beneflciis, inquit, adeo sibi homines deuis xit, νι pera soluto naturae debito, diuinos honores consiqueretur. Sed rectissime

idem DIODORus anrea, cum de Baccho agere inciperet, pronuntiauit:

αλληλοις ἀσυμφονοι, ν - προτώδεις λογους καταβεβλη- μυνων, δυσχερες ἴδε α 54 τῆς γενεστανς in Θεῆ τουτου κώ τῶν πραξ abs εἰ τήν' Cum prisci fabulatores poetae dissentaneariter se de Baccho scri rint, multa quasi monstra narrationum enixi, dissiciae fine es, generati nem eitas ac gesta disrae explicare. Interim sacra Bacchi apud

Graecos pariter ac Romanos longe suere celeberrima ; meminitque eorum, ad Graecos quod attinet, ARIsΥoTvLEs, libr. IV. metaphys cap. XXL itemque THEOPHRASTVs , Aa acterib. mor. cap. II . AN Διωυσων io τ' memoraatur, II. Macc.1K. VLI. Vt autem diuersi

라틴어 텍스트