장음표시 사용
1021쪽
aerant ista sacra, ita Auerso quoque tempore celebrabantur, qua de
re legendus Io. PHILIPPvs PFEIFFERus, antiquit. graecarum tibr. r.
cap. XLVIII. pag. Mo. Latinis Bacchanatia nominabantur, a quibus nonnulli Liberalia, & Orgia, seu Dionysiaca, distinguunt. Ita autem haecce festa celebrabant, ut intemperantiae, libidini & petulantiae habenas prorsus laxarent talia designarent, quae in sanae mentis homines non cadunt. Vnde factum, ut apud Latinos Bacchus idem esset, ac furiosus, & bacchara idem, ac furere, insanire. TERIV LIANus adeo recte Bacchanalium furLis dixit, apolog. eas. X VITImmo eo usque furor de lasciuia in hisce Bacchi cacris procellit, ut nec sapientiores ethnicorum id amplius serendum .exilii marent, constatque, senatum Romanum publica . auctoritate nequissima ,haecce sacra abrogasse. Liberum Patrem, inquit rursus TERTULLIANVSocum mysteriis, consules senaim auctoritate nyn modo νrbe.sed oniae a Italia eliminauerunt; apologet. c. p. n. cons Livius , όistoriar. libr.
XXXIX. cap. XVIII. & AvsvsrINVs, de ciuitat. Dei his. cap. XIII. Atque hinc intelogitur, qualem Deum sub Bacchi nomine intelligerent gentiles, quod & Alexandri magni exemplo patet, dum Bacchi triumphum imitari voluit , quem cum descripsisset
CuRTIVS : RVFVS , recte addit : Moc modo per dies septem baccha Irandum agmen incessit ἰ parta praeda, si quid victis saltem . aduersius comessantes animi fuisset: mille hercule, piri modo cr sobrii, septem die rum crapula graues in suo triumpho capere potuerunis lib. IX. cap. x. Atque haec ideo obseruauimus, ut pateret, quam callide infernalis genius initio sub specie non mala Bacchi cultum excogitando, tum per Cadmum eum in Graeciam introducendo, & hinc ulterius proin pagando, gentiles in turpia quaevis, foeda, atque nefanda praecipites dederit. Etenim, si priniam fabularum de Baccho Originem spectes, nullum est dubium, quin vir quidam magnus, idemque inuentis egregiis praeclara de hominum genere meritus, sub hocce nomine Iateat. Sunt quidem nonnulli, qui ipsum Molen hie sibi inuenilia vili
sunt, ut GERI ARDvs IOANNEs Vossius, de ado latria gentil. libr. L. cap. XXX. PETRUS DANIEL HVETIVS, demonstat. euanget. ProP. In
pag. I. σseqq. quanquam dc pag. aao. Lateatur, Bacchum Noachitypum este 3 nENRI 4 LIPPINGIVS, antiquis. Rom. libr. I. cy. IL
1022쪽
pat. 7 . Sed haec sententia displicet SAM. BoCHARTO, Chanaam lib. I. cap. XVIII. Rag. m. Nec enim Vero simile putat, Mosen tam multis nominibus Aegyptiis & Phoenicibus inuisum, harum autem gentium Bacchum praecipue intelligunt, qui illum eundem
cum Mose faciunt pro Deo benefico ab illis coli potulfle. Ego
ita existimo, fabulam de Baccho praecipue ad Noachum reserendam, quem vini culturam & vssem primum inuenisse, constat, quem admodum inter Bacchi inuenta itidem hoc primum praecipuumque locum' tenet, adeo, ut nonnulli per Bacchum nihil aliud.. quam ipsum vinum, intellexerint, teste DIODORO sICvLo . libr. Imp. m. I ρ. cons. & PETRVs IvRIEU, hist. crit. dum. σ euh.part. In cap. III. pag. ydo. Factum autem haud dubio, o isti de Noacho narrationi aliorum Dorundam virorum illustrium faeia miscerenis tur, forte dc ipsius Mosis, ut mirum non sit, quaedam, quae ad Noachum, alia, quae ad Mosen pertineant, in hacee fabula deprehendi. Saltem ex oriente eam, si primam originem spectes, deri-uandam esse, dubio caret, satisque euincit SAM..BOCHARos, sec. ciGObseruare etiam, priusquam hinc discedamus, operae pretium suerit, plerasque Graecorum fabulas hoc circiter, in quo versamur, , temporis interuallo, ortas esse, varia quoque sacra diis, quos sibi fingebant, falsis instituta. Id iam AvGusTINus vidit, recteque animad uertit: Per haec tempora, inquit, id est, ab existi Israel ex Aeg)pro 'usque ad mortem Aj9 Naue, per quem populus idem terram repromissi nu accepit, ocra sunt an tura His falsis a regibus Graeciae,
quae memoriam diluuIι, re ab eo liberationis hominum, vitaeque tunc aerumnose modo ad alta. modo ad plana migrantium,solemm celebν late reuocarunt. Nam'Lupercorumper sacram Pram ad censum asque descensum sic interpretantur, ut ab iis significari dicam homines
qui propter aquae mundationem summa montium petiuerunt rur-Ius eadem residente ad ima reaeerum. με temporibuου DIonysium, qui etiam Liber pater dictuι es, post mortem Deus habιtus nitem ferunt ostendisse in Attica terra hos ira I uo. Tunc Apod ni Deia
ιco instituti sint tuae musici, Pt placaretur ira eius, qua putabam a Iutar esse Annht.ue Graeciae re Pones, quia non defenderint templum raus, quod rex Danaus, cum easdem serras bello inuasisset, Inrendu
1023쪽
moo po. II. A MOsE AD CARIsTvΜΗos autem ludos νt i tituerent, oraculo sunt eius admonιti. LA A Nea vero rex Erichthonitis ei Iudω primin insituis: nee ei tantum, Fed etiam Mineruae. νbi praemium victoribuc oleum ponebatur, quod emcfluctus inuen reicem Mineruam. μ- νini Lilinum, eradunt. Per eos Mas a rete Xantho Cretensium, μι- ροωd alios aliad nometi inuem ismus ab aliis Asterius vocatur, ut supra obseruauimus rapta perhiabetur Europa, σ inde geniti Rhadamanthus, Sarpedon re Minos, quos magis ex eadem muliere stios Iouis esse vulgatum est, G. Huius generis eum & alia AvGUSTINvs adduxi sol, libr. XVIII. de cisit. Dei cap. XV. tum cap. XIII. etiam fabulas quasdam eo tempore, quo inis dices rempublicam Ebraeorum administrarent, ortas secenset. His temporibus, inqui fabulae fictae sum de Trapistomo, quod iubente C re, anguibus portatus alicibus, indigentibus terris frumenta volando tantuleris; de Minotauro, quod bestia fuerit ines a labriniso, quo cumini inne homines, inextricabili errore inde emre non poteram s decentauru, quod equorum hominumquae fuerit natura coniuncta ; de Cerbero, quod fit triceps inferoram canis; de HIxo re Helis rivi si rore, quod pesti ariete Polaucrint, H Gorgone, quod fueris crinita sempentibus, s ad icientes conuertebat in LUM de Bellerophonte, quod equo pennis Polame fit vectu , qui equ- Pegasus dictus esui de Amphione, quod citharae suauitate lapides musserit s atraxeris; de fabro Biseriis, eius filio Icaro, quoae sibi coaptatis penni, potitierans; de Oedypo, quod monstrum quoddam, qxae θbinga dicebatur, hamana facie quadrupeism, se uta, quae ab illa proponi sarbas, peius insitabili quaesione, suo praecipitio perire computrem, de Antaeo, quem necauis Herculei, quodplius terraefucris, proFter quod cadens in terram fortior . sistru assuta re, et si qua forae asia praGermisi me sistatae ad bellum νsque Troianum, ubi secandAm obrum Marcin Varino de populi Romani gente tuis, ex occasio e b/storiarum, quaeres Peracite gestas continent, ita sum iuretis hominνm fictae, Pt non sint opprobriis uiam umassia ae. Mitto reliqua. quae idem Hipponensium praesul eundem in modum adfert, qui dc recte obsieruat, ex occasione hisoriarum , quae res peraciter goas cρη inent, has fabulas ortas esse. Nimirum facta quaedam memorabilia virorum & feminarui Insignium ita.
Graccia & vicinis regiocabas commentis hisce dc fabuli a primam
1024쪽
Ioc Ioceasionem dederunt, sed ita. ut plurima iis, quae a Phoenicibus acceperant, & inter quae nonnulla Noachi, Adrahami, Molis, ali
rumque virorum, in gente ebraea illultitiam . fata &facta referebant. admiscerem. Cumque simul eodem tempore litterarum studia, litteris per Cadmum in Graeciam illatis, apud Graecos excitarentur, ad quae illorum ingenia prae reliquis apta erant, mox poetae acces serunt. ad augendas, exornandas., amplificandas & propagandas hasce fabulas proni & parati, ut iam antea ex DIODORI SI M lib. LIV. ao. Obseruauimus. Idemque confirmat ΑVGVsTINus , oc. eis. cap. XIV. Per rdem tempoνis interuallum exiiserunt poetae, qui etiam
Geolus diceremur, quoniam de diιι carmina faciebant, σα Et hac ratione Origo eorum, quae Graecorum theologi, aut sabulat res potius, de Saturno, Iove non uno. Marte, Vulcano, Λpolline, Me curio , Sileno, Baccho. Pane, Hercule, aliisque., itemque de Minerva. Venere, Corere, Proserpina, Europa a Ioue rapta, Semele Bacchi matre, aliisque deabus tradiderunt, iisque theoloseam suam instruxerunt, intelligi atque explicari potest. Qua de re qui plura desiderat, is GERHARDUM IOANNEM VOssIUM adeat, de idololatriagentibum lib. I. cap. XIV.seqq. itemque MN. BOCHAOvM, ut Phaleg, seu geographιae sacrae parte priori, praesertim lib. I. cap. I. re II.dc PETRI ANIELEM HvETIVM, in rimonstrat. euanget. prv. IV. coss. VIII.
pag. rΠ.s'qq. qui pleraque ad Mosen., interdum non sine violenta quadam detorsione, trahit. Lectu quoque digna sunt, quae hac de re
gentιtium errorumque Vud eos causis, caZ. XI. p. m. I .seqq. dc PL- 1 Rus IVRIE V, histor. cor. dogm. EF cult. cumprimis pari. IV. tra I. L. cap. n. e. m. FD.Fga. Cum ergo post Cadmi in Graeciam aduenia tum superstitio & idololatria magna incrementa caperet, mirum non est , eodem tempore Oracula etiam in eadem gente multiplicata esse. Nonnulla quidem hac aetate longe antiquiora perhibentur, ut Λα-monium & Dodonaeum, ut iam supra obseruauimus, ad period. n.
fA. I. F. XXXVI. ubi ila ex instituto de oraculis diximus. Delphi. cum non multum a Cadmi aetate remotum erit, si vera stini, quae haede re tradit CLEMENs Λlexandrinus, dum ferri a qitibus dum ait, cpηαονόην πρώτη χθηοτμωδημαι Phoraxo optimam Acrisio
1025쪽
restonsa recisisse, idque ετεπιν οῦκem εχσἀ, υgιnti septem annis, ant quam fuerunt Orpbeus,s Musaeus,s Linuseraeceptor Herculis trom. b. I p. 36. add. IO. MARSHAMVS , in can. chron. fect. XI. ρ g. υν. Post Delphicum reliqua orta sunt, Trophonium, Amphiarai, Branchidarum in Milesia, Sabaeum in Phocide. Recte autem obseruatCAsRAR P CFRus, diabolum plurima in Graecia oracula extruoxisse, quod, eam gentem prae ceteris pronam insuperstitiones ruere, aut iussime arripere, admiνari atque amplecti noua quaevis motu leui mo , Iulida garrulitate effutire ea, proclamare atque extollare, eoque nomine huic suo insituro apti mam esse, norat. Addit porro: cum ad prima illa re petera maiorι numero sciscitruum confluerent, tanquam non suffiiceret expedisndis omnibus νnus locus, noua Oracula, quae ador . nabat atibi, inde renuntiabat, locisque demonstratis re additis manda tis, Ptilla percontarentur, declarataque re onsorum Peritate euentu semel a que iterum, perficiebat, vi mox inclarescerent, is consulerentur
atque amplificarentur donarus re opibur ; de praecipuis generis. diu natιon. p. m. M. Quae quidem ut hactenus recte se habent, ita sacerdotum talliditatem adaugenda & multiplicanda oracula multum etiam contulisse, negandum non erit. De Delphici seu Pythii ora- coli origine legendus DIODORus sic vLVs , lib. XVI. pag ΠΤ. add.
fuit. graec. libr. I. cv. LV. seqq. De Cadmo plara adhuc dici possent; sed, cum a nostro instituto sint remotiora, id unicum addo, eum etiam in Africam venisse , si nonnullis credimus. cantum ibi condidisse urbes. Ita NONNus, Dion' cor. libr. XIV. PerfyM. Inter has & Carthago a nonnullis refertur: quo iure, nescio. Cum enim Carthago colonia feratur Tyriorum, quod &ex iis, quae SAM. Eo CHARTus in medium adsert, Ch.tnaan. lib. I. cap. XXIV.pag. Fost. patet; Tyrus autem tempore iudicum in populo Israelitico condita sit, cum Cadmus contra ad tempora Iosuae referatur, haec sane, quo pae o inter se conciliari queant, non video. Interim non nego, a Phoeniciis conditam Carthaginem, eamque Didone . a qua restaurata potius, quam condita est, longe esse antiquiorem. Sed de Cadmo haec suiniant. ' .
1026쪽
, SECT. II. Α IOSUA AD SANIELEM ICO Orphei vel maxime hic iniicienda mentio, quippet qui inter theologiae de religionis, seu supe stitionis potius graecanicae.
auctores vel primum locum obtinet; quiue ut auctor ef DIODORVsSICvLVS, μεγαλυ δοξαν- ῆς ελληms aut sub λώια - τηλετ ς κῶ λολογίος , magnam apud Graecos Norram, carminum m dulatione , sacrorumque rituum institutis, s Hamarum rerum inter pretatione . adeptus erat; lib. I. p.rg. ao. Thrax is genere fuit, patre Oeagro natus, regis, ut ferunt, filius. Plures equidem a nonnullisitatuuntur, quibus Orphei nomen olim haeῖ; idque inde ortum, quod omnibus, qui doctrinam Orphicam in lucem proferebant, idem nomen datum, unde Orpheus Brontinus, Prodicus, Chius, &c. com memorari solent: sed Oeagri hiece filius, si modo alii eiusdem nominis extiterunt, idem ille est, qui tantam eelebritatem adeptus est, S de quo veterum, quibus ornatur, intelligenda sunt elogia. Eumante bellum Troianum vixisse, communi contensu traditur, & quidem μια γενεα, νna generatione, ut auctor est THEODORETVS , graecariasin. curatione ,serm. II. p. ρ . Ex DIODORO sICvLo porro discimus, eum in Aegyptum profectum, multa ibi didicisse, ita, vi tum initiationum s theologiae peritia , tum poematum es melodiarum a tisicio praestantissimus haberesurs lib. IV. pag. asa. Mirandum, fuisse nonnullos, qui omnino dubitauerint, an unquam Orpheus aliquis extiterit Hos inter & GERI: Rous IOANNEs vossIus est, qui de Orpheo, Musaeo, atque Lino, ita verba facit: Puto enim, triumuiro istos poesios, Orphea. Musaeum. Linum, non fuisse, sed esse nomina, ab ant qua Phoentaeum lingna, qua is Cadmus es a liquamdiuposteri. Sane Myλ ω men, siue eanticum, ac praeripue lugubre , Pt ex Αιb naeo, Eustathio, Suda constat. Nomen, νι puto. non, quia Linrem eo inplorarent, quod grammaticum es commentum, sed ab ebraeo
murmurare, νnde querela, murmuratio Ut Linus nomen poetae
sit . lugubria canentis. Musaeus absque dubio a Musa siue Ilia α quod a C ars, disciplina. Orpheus itidem a fientia nomen habuerit: sane arisa Arabibus es, scire, nouisse; νnde aris sciens, eruditin doctuόἰ de art. Poet. cap. XIII. In eandem sententiam ingressus est Pprvvs DANIEL HvETIVS, qui non tantum pleraque, quae de Orpheo dicuntur, ad Mosen reseri, sed&testimoniis aliquot veterum probare
1027쪽
annititur, nullum unquam reuera Orpheum fuisse, demonst. euanget. Prop. IV. p. g. ἰδρ. HVETII vestigia , ut alias, ita hic quoque legit NATALIs ALEXANDER qui dc iisdem argumentis pugnat, dum jOrpheum fabulosum esse nomen. inquit, sin ι insoreos, teste
cicerone libr. I. de natura deorum cri. eum Ari tele sensis Di usius quιdam, a Mida laudatus. Sed re Androtion apud Aeb uum paria . historiar. libr. VIII. eap. n. doces, uallam lutera rem notitiam Thracas habuisse, ammo rero Ettexarum Utim in reorum turpissimarum censiu posuisse; unde cosiuit, perperam inter sapientes Orpheum recensiri, ipsique ad rippa ea mina essesnn ιιιia aetat. mundi IV.c P. VIII. pag. ITI. Verum, quod ad vosMNM attinet, eius sententia in iam prostigauit THOMAs EvRNETtus, archaeo philos lib. I. cap. IX. Et sane, si ideo, quod nomina propria ex incertis clariuationibus in appellativa commutari possum, historicam verit tem in dubium vocare fas est , nihil tam certum, tamque firmam erit, quod non eadem ratione everti & labefactari queat. Quo pacto Vero etiam ex patrum ecclesiae testimoniis demonstrari possit, reuera Orpheum aliquem extitisse, iam indicaui in obseruatione de Orphica, quae extat obseruationum selectarum, quae Halae pr
dierunt, tom. VI obseruaι. XXIX. pag. yor. σkqq. s. IV. Quid ad
HvETII rationes, quas repetit NATALIs ALEXANDER, respondendum
sit, ibidem docui g. xseqq. Plurima autem Orpheus inuenisse diacitur, ob quae & maximam consecutus est celebritatem, litteras mi sicam hexametron carmen , medicinam, magiam ae diuinationem, astrologiam & alia, quae ordine recenset Io. ALB. FABRICIVS , bibliot .graec sib. I. c F. XX. pag. ἰυ. ρqq. Horum tamen, si non omnia,
certe pleraque haud dubio in Aegyptω didicit, & apud Graecos ea,
eo praecipue frictaac, inaniicitum ςst, ut arcana sublimiorum scru
1028쪽
entiarum , quae nonnisi hominibus pura mente praeditis patere debo. hant, quam solertissime sanctissimeque Oeculcarentur, nee quicquam eorum temere in profanum vulgus emanaret, idque pluribus edissearit ANDREAS CHRUTIANUS ESCHENBAemus , in Epigene de poes Orapiaca, seu m priscas OUPhicorum ea minum memorias commentaristag. r. 'M. qui & Pythagorae, Platonis, aliorumque exemplis docet, more u sapientiae arcana occultandi, olim apud philose,phos fuisse usitatissimum, quod de aliunde satis e stat. Sed, cum, non eadem omnium de istis Orphei mysteriis sit sententia, non abs re nea ab hocce loco alienum fuerit, rem omnem expIicare pauloe accuratius. Vox τελmi , quam APULEIVs latine relera extulit, againr. tib. XI. pag. I. cum de sacris sermo eth, plerumque de initiis , mysteria,& solennitatibus, quae coniungi solent, itemque de sacrNficiis adhibetur. Τελιτας , inquit ATHENAEUS , καλοῦμεν πιις ευ
flicis quibusdam ritibus re itas, ob illam, quaest, impensam es enim
τα τελειν sumtum face e.c. dejnosiopb. bb. II. cap. LII.pag. o. Selrectius sentiunt, qui, Mλετας a perficiendo dictas, eontendunt, quod, qui hisce sacris initiabantur, τελειο perfecti reddi credebantur. Proxitibus ipsis hanc vocem sumit APvLEIus , quae forent ad Uum seletae necessaria, sibi comparanda . asserens, loci tis. Pro ipsistmylleriis eam accipit CLEMENs Λlexandrinus ti Nec ostendun- tu τελετ M iis , qui temo e re impudenser accedianι, sed cum quibusdam expiationιbus f praedEDombias, s m. his. V. pag. ΠΤ. At interdum & τελετῶ a se inuicem distinguuntur, quoa
Ac in libro sapientiae fit, cap. XIV. σώ. ANDREAS CHRISTIANVs EsCHENEAcimus doctrinam ipsa in Orphei, quae variis rituum &ceremoniarum integumentiis constabat, πιλετην dictam, contendit,& hinc colligit, quodnam argumentum habuerint istae τελετ se quae teste SVIDA ab Orpheo conscriptae, ab aliis vero Onomacrito ad iudi tae,olim legebantur, nempe clariorem quandam expositionem των 'ἀρωιλογων, arcanorum sermonum,tum sorte etiam ordinem do ad-
1029쪽
roo6 PER. H. A MOSE AD CHRISTUM paratum, quo iacra mysteria, initiationes &c. peragenda essent, αδερ. Ceterum cacra haec, ut de re ipsa aliquid dicamus, non tantum pro deorum, in quorum honorem instituta erant, diuersitate diuersa erant. sed & alia maiora erant, alia minora, quibus initiandi praeparabantur ad maiora. Ipsa sacra μυῶνα, dicta, operatio sacrorum μ. υηmς.& qui percipiebant ista sacra, μυει ab , τελειβριι, τελε ιεd , aut σιλειῆPαι Nam scopum sacrorum dicebant 'inem. Finem autem Interpretabantur, perductionem animae ad illum statum, in quo erat, priusquam descenderet in corpus. Finem vero ultimum& fructum horum mysteriorum esse dicebant, quod initiati post mortem eum diis essent habitaturi, cum non initiati in coeuo dcluto se essent volutaturi: quanquam Platonici statuebant. finem esse, ut homo quam simillimus Deo euadat, atque adeo Deus fiat. Haec omnia pluribus edisserit ISAACvs CAIAvBoNVs, exercitationibus ad uersus Baronium, exercitat. XVI. pag. yy . ubi &, quinque horum sacrorum fuisse gradus, ex o LΥMPIODORO Obseruat, purgationes communes, purgationes reconditiores, o ασεις, initiationes & epoptias. Ad celanda autem haecce arcana faciebant tot voces mysticae, tot ar cana verba, nonnisi αυςαγγοις aut ἱεροφάντας & summis sacerdotibus intellecta, in ipsa sacrorum tractatione adhibita. Quare dc, etsi diuersi illorum gradus essent, qui ad haecce sacra admittebantur, initiati, rustae, FFtae, sacrorum minifri,sacerriges, solis tamen hi tophantis, aut, si vel maxime sortassis aliis, non tamen, nisi sacerdotibus, sensus arcanorum patebat. Quodsi quaeras, quid itaque Orpheus ceterique mysteriorum auctores promotoresue, isto rituum aecere moniarum adparatu sibi voluerint, a vero illorum non videtur abhorrere sententia, qui istos sapientiae studium, rerumque naturalium strutinium hac ratione commendare, atque ad alios propagare voluisse, cootendunt. Nimirum, ne rerum, quam sibi vindicabant. scientia, quae superititioni, qua plerique mortalium tum laborabant, vel maxime opposita erat homines a deorum timore &obsequio superiorum auerteret, aut etiam cum omnibus promiscue communicata euilesceret, symbolis non tantum & aenigmatibus, ceu inuolucris quibusdam, doctrinam suam tegere, sed & remotis, quos ea i dignos putabant, ritibus & ceremoniis venerationem illi conciliare
1030쪽
consultum existimabant. Sic populo pariter ac tironibus fueum faciebant, illum in superstitione continentes, hosce ad studium mysteria ista intimius cognoscendi excitantes. Omnia tandem, si nonnullis credimus, eo redibant, ut illis, quos ad mysteria capienda &rite propaganda idoneos iudicabant, impium &monstrosum dogma, naturam ipsam Deum et se, committerent. Quod si ita se habeat, uti prosecto admodum est verosimile, una eademque methodo & atheismum & summam superstitionem propagabat infernalis genius, mirabili artificio ros toto coelo a se inuicem distantes connectendo, Millo viros doctos & sapientes, hoc plebem hominesque rudes, irretiendo. Quo nomine de τελετως istis recte scripsit AususTINus et Diabolum animas deceptas illusuque praecipitasse, eum polliceretur pu gationem animae per eos, quos τελετάς aneliant, transfigurando se in angelum lucis per multiformem machinationem, in signis re prodigiis
mendacii, de trinitate ιόν. Ια eap. X. Recte quoque IsAACVS --sAvBONvs : Enimuero mirum dictu, re eogιtatu horrendum, quant
pere olim Satan per ilia, quae dicebantur mysteria, hominibus illuserit. uoniam enim nescio, quae reritatis scintilia inter foeda alioquin memdaera s densi mas tenebras micabat, tanti haec sacra facta sunt, ut fidem omnem res seuperet. Id sane certum, ad naturalem doctrinam totam Orphei philolophiam, adeoque euncta haecce mysteria spectasse. Eundo per scripta praecipua Orphei hoc demonstrat vir cla.
tissimus , anteaque iam nobis laudatus , ANDREAS CHRISTIANUs CHEN BACHIvs. Post τελετα ς enim, de quibus antea dictum,
idem Θρονισμους 'm commemorat, & ad Θρονισμους quidem εχπρωους quod attinet, totam fabulam de anima humana, quae Cereris sacris tegebatur, eo spectasse, docet, ut homines principia smιDa Pitae suae cognoscerent,tum etiam, ut ex agrest immanique vita excolerentur ad humanitatem, G mitigarentur, νι legum, mansuetudinis, humanitatιs exempla inde haurirent, atque deducerent: Βακχικα autem eo pertinutile, ut totius huius uniuersi constitutionem, vitam, vitaeque huius omnem dependentiam, processum, ordinem & rati
nem innuerent; & sic in reliquis procedit, in Epigene depos Orphnea pag. Io. seqq. Tetigeritne ubique vir doctissimus rem acu, non asseuerauerim. Cuncta enim ad coniecturas redeunt. Λd naturae